Ktoś godny pożałowania?
Dziękuję wszystkim.
Dziękuję.
WIEC TRUMPA NOC PRZED WYBORAMI
Siedziałem w samolocie. Wręczono mi list.
Był od trenera Belichicka.
Zadzwoniliśmy do niego.
Zapytaliśmy, czy mógłbym przeczytać ten list
mieszkańcom New Hampshire.
Od razu się zgodził.
Pisze: „Gratuluję wspaniałej kampanii.
Poradziłeś sobie z niewiarygodnym,
stronniczym i negatywnym środowiskiem medialnym,
a mimo to wyszedłeś z tego...
...cało.
Mam nadzieję, że jutrzejsze wybory
dadzą szansę przywrócenia wielkości Ameryki”.
Przywróćmy wielkość Ameryki!
„Życzę świetnego wyniku.
Bill Belichick”.
U-S-A! U-S-A! U-S-A!
Wczoraj Trump odczytał list poparcia,
który, jak twierdził, był od trenera Patriots.
Spośród wszystkich rzeczy, które powinny być poza szatnią,
czy polityka nie jest na pierwszym miejscu?
Nie spodziewałem się tego po Belichicku,
bo nie porusza żadnych normalnych tematów.
Nie rozmawiacie z prasą. Załatwiacie swoje sprawy i wychodzicie.
Nie musicie zabierać głosu.
Zawsze mówił pan ludziom w szatni,
żeby nie wypowiadali się publicznie, bo to rozprasza.
Czemu zdecydował się pan
wydać publiczne oświadczenie, które pozwolił pan Trumpowi przeczytać?
Moja znajomość z Donaldem Trumpem nie jest związana z polityką.
Znałem go na długo przed jego polityczną przygodą.
Donald był przyjacielem,
do którego napisałem osobisty list.
Kiedy sprawa z listem wyszła na jaw,
poczułem się jakbyśmy zostali oszukani.
Bill zawsze mówił: „Nie musimy być w mediach
i dyskutować o sprawach”.
Miałem swoje zdanie, którym chciałem się podzielić,
ale z szacunku do drużyny tego nie robiłem.
Uważałem, że to hipokryzja.
Metoda Patriots zaczyna się od szacunku do ludzi, z którymi pracujesz,
i stawianiu drużyny na szczycie.
To fundamentalne zasady tego miejsca.
Uważam, że nie był wystarczająco związany ze swoimi zawodnikami,
aby zdać sobie sprawę,
że będzie to miało wpływ na atmosferę w szatni.
Są autorami największego powrotu w historii Super Bowl.
Pod koniec sezonu 2016
Patriots odnieśli historyczne zwycięstwo w Super Bowl.
Ale zamiast umacniać i cementować to, co stanowiło o ich sile,
fundament zespołu zaczął się rozpadać.
MISTRZOWIE
W ciągu następnego roku zaczynamy obserwować rozpadające się relacje,
znikającą radość
i pewien poziom dysfunkcji drużyny.
PATRIOTS: DYNASTIA Z NOWEJ ANGLII
„WSZYSCY JESTEŚMY PATRIOTAMI”
Od początku sezonu
do jego zakończenia
mogę powiedzieć, że to zwycięstwo w Super Bowl
było niewątpliwie najbardziej satysfakcjonujące ze wszystkich.
A najlepsze dopiero przed nami.
Poczekajcie, aż zobaczycie, co dla was przygotowaliśmy.
Zamiast podać na deser tradycyjne ciasto marchewkowe,
oferujemy nagrodę, która jest obsypana karatami.
Mistrzowie Super Bowl, zerknijcie na swoje pierścienie.
Mówiłem wam.
Przywieziemy to cacko do domu.
I przywieźliśmy! Tak jest!
Tak jest!
Po tamtym zwycięstwie
Tom Brady na zawsze umocnił swoją pozycję rozgrywającego Patriots.
Przez kolejne miesiące zauważasz,
że będzie żył w sposób, który uzna za odpowiedni
przy wykorzystywaniu tego, co osiągnął.
Spędzał mniej czasu, martwiąc się tym, co Bill uważał za akceptowalne.
Zajął się swoimi rzeczami.
Nagle cała branża związana z Bradym zaczęła się rozwijać i rozrastać.
Kocham futbol.
Cudownie być w Tokio i dzielić się tą miłością z wami.
Co wyniesie was z obecnego poziomu na jeszcze wyższy?
Ciężka praca, oddanie.
I nie pozwólcie, by ktoś wam wmawiał, że czegoś nie możecie zrobić.
Jestem szybszy i zwinniejszy
niż na początku mojej kariery.
Szybszy, mając 40 lat
- niż jak miałeś z 18? - Tak.
Jeśli istnieje magiczny sposób,
znajdziesz go w tym centrum fitnessowym w pobliżu stadionu Gillette.
To Centrum Terapii Sportowej TB12.
Stworzenie firmy TB12
było dla Toma nowym rodzajem niezależności.
Zaczynał odsuwać się od zasady „drużyna zawsze na pierwszym miejscu”.
W tym samym czasie
tworzyło się pewne napięcie między nim a Billem.
Zwłaszcza jeśli chodzi o relacje Tommy'ego z Alexem Guerrero.
Gotowi?
Najpierw stopy, a potem przejdziemy do nóg, dwóch konkretnych miejsc, i rąk?
Świetnie. Twarz ku górze.
Dzisiaj dojadę tę mięśnie.
Tu jeszcze brakuje.
Mamy z Tomem wyjątkową relację.
Odpocznij.
Kiedy wykonujesz terapię manualną i jest w niej część fizyczna,
a także pragnienie pomocy w pozbyciu się czyjegoś bólu,
tworzy się swego rodzaju połączenie.
Odnajdujesz bratnią duszę.
Przyjemnie.
Przeobraziło się w to w przyjaźń, rodzinę, braterstwo.
Z borówkami?
- Co tu jest? - Dobre połączenie.
Przez lata moja relacja z Alexem rozkwitła.
Wiele razy pomógł mi przejść przez trudne chwile.
Fizycznie, psychicznie i emocjonalnie.
W 2004 roku zmagałem się z bólem łokcia.
Nie mogłem rzucać na obozie treningowym.
Obudź się, do cholery!
My, rozgrywający, rzucaliśmy przez 12 kolejnych dni.
Byliśmy wyczerpani.
Metody specjalistów nie pomagały.
Gdy poznałem Alexa,
ból w łokciu i w całym moim życiu zniknął.
Byłem w szoku. Jak on to robi?
Sprężystość to podstawa naszej metody.
Jeśli sprawię, że twoje mięśnie będą sprężyste,
to mogą wytrzymać siły, które na nie działają.
Jeśli są napięte lub ograniczone, to obciążenie musi iść gdzieś indziej.
Obciążenie przenosi się na kostkę, kolano, staw biodrowy,
dolną część pleców, gdzie często pojawia się ból.
Jak często wykonujesz trening sprężystości?
Jak najczęściej mogę.
Pracuję z Alexem co najmniej pięć lub sześć dni w tygodniu.
Tom szybko to załapał, a potem się zaangażował.
Na przestrzeni lat można zauważyć efekt,
skoro grasz tak dobrze, mając 40 lat.
Czterdziestka to tylko liczba.
Razem ruszyliśmy w tę podróż.
Podróż do aktywnego dbania o swoje zdrowie.
W tamtym czasie
zachęcałem wszystkich kolegów z drużyny, aby robili to samo.
We wszystkim musi być umiar. Uważam...
Musisz mieć siłę,
ale musisz mieć także sprężystość i elastyczność. Musisz mieć...
Nie jestem przeciwnikiem treningu siłowego. Wszyscy myślą, że jestem.
Ciężary w połączeniu ze sprężystością dadzą optymalne efekty.
Powinieneś trenować tak, żeby coś z niego wyciągnąć.
Musisz być silny, Jules. Spójrz.
Musisz być silny.
Powiedziałem im, że u mnie to działa.
Całe życie bolał mnie łokieć. Już mnie nie boli.
Moje ramię doświadczyło setek tysięcy rzutów.
Gdybyś zrobił mu rezonans magnetyczny, wyglądałoby idealnie.
W tamtym okresie Brady zagorzale propagował rzeczy,
które Alex dla niego robił.
Nagle wielu zawodników zaczyna pracować z Guerrero,
w tym Rob Gronkowski.
Gdy Belichick się o tym dowiedział,
sytuacja w budynku się zaogniła.
Witamy na obozie treningowym.
OBÓZ TRENINGOWY 2017
Rok wcześniej przebiłem płuco,
co też uszkodziło moje plecy i zakończyło dla mnie sezon.
Powrót był bardzo trudny.
Miałem straszne przygotowania.
Trener powiedział, że nie osiągam wyników,
że jestem wolny, że źle się na to patrzy.
Czułem, że ma zamiar mnie zwolnić.
Po tym wszystkim poszedłem do TB12.
Po kilku sesjach zacząłem odczuwać różnicę.
Dobrze. Odpocznij. Dobra robota.
Moje plecy zaczęły się rozluźniać. Ból ustępował.
Kiedy wyszedłem na boisko, czułem, że moja prędkość wracała.
Pomyślałem: „Cholera, to jakaś magia!”.
Ale wykorzystywanie metody Toma Brady'ego
nie podobało się wielu osobom.
Ciekawostka związana
z Gronkowskim i metodą TB12 była taka,
że Brady i Guerrero ograniczają ciężary.
Gronk stwierdził, że nie zrobi przysiadów,
gdy trenerzy od siły i kondycji kazali mu je zrobić.
Belichick, przy innych zawodnikach, powiedział Gronkowi:
„To nie rób. Zajmujesz się tylko tymi cholernymi taśmami.
Nie dziw się, że powalają cię na boisku. Jesteś słaby”.
Bill pewnie uważał, że za dużo osób się wtrąca.
Widząc, że jest tam inny, niepowiązany z Patriots profesjonalista,
mogę zrozumieć, że perspektywy trenera,
napięcie mogło się zwiększać.
Guerrero właściwie
lekceważył personel Belichicka ds. treningu siłowego i kondycji.
Na niekorzyść Guerreiro stanowiło,
że w przeszłości był postrzegany
jako handlarz eliksirów, oszust.
Przedstawiał siebie jako doktor medycyny, kim nie jest.
- Tak. - Oświadczył,
że może uratować pacjentów w terminalnym stanie choroby.
- Nie podparł tego. - Nie.
- A teraz zajmuje się wieloma zawodnikami. - Tak.
A personel trenerski musi tym oburzony,
ponieważ w to nie wierzy.
Zawodnicy mogą rozmawiać z kimkolwiek chcą poza obiektem sportowym.
Nie można pozwolić, by ktoś na terenie udzielał sprzecznych rad
wobec tego, co radzi personel trenerski
i personel ds. treningu siłowego i kondycji.
Pojawiają się sprzeczne informacje.
New England Patriots pozbawili Alexa Guerreiro, trenera,
partnera biznesowego i przyjaciela Brady'ego, przywilejów zespołowych.
Guerrero nie ma już prawa leczyć innych zawodników prócz Brady'ego
w biurze i, według informacji, ma zakaz latania samolotem Patriots.
Zabroniono mu również bycia na linii bocznej.
Jak zareagowałeś, gdy Bill powiedział ci,
że usuwa Alexa z linii bocznej czy z samolotu drużyny?
Nie do końca zgadzam się z twoim pytaniem.
ROZGRYWAJĄCY
Więc nie wiem, o czym mówisz.
Skąd wiesz, co powiedział?
Zatem sugerujesz, że raport o utracie dostępu...?
Nic nie sugeruję. Skąd wiesz, że coś powiedział?
Nic o tym nie wiesz.
Odbyłem z nim wiele rozmów. Prywatnych, które pozostają między nami.
Uważam, że nikt nie wie, o czym rozmawiamy.
Ja o tym nie rozmawiałem. On też nic nie mówił.
Cała ta sytuacja wywołała wiele niechęci.
To było głupie, bo Alex to świetny facet.
Sprawia, że jestem zdrowy.
Nie miałbym szansy na grę przez te 12 lat w NFL
bez jego pomocy mnie i drużynie.
Zamiast otrzymać za to uznanie, został obwiniony,
a ja myślałem, co, do cholery, jest nie tak z ludźmi?
DYNASTIA ZAGROŻONA OD ŚRODKA
Było wiele zamieszania wokół Alexa i Patriots.
Nie rozumiałem dlaczego.
Pytałem Toma: „Dlaczego ciągle jesteś krytykowany,
a masz 40 lat, osiągasz wyniki,
jakbyś miał 23 lata?
Jesteś najlepszym rozgrywającym w lidze”.
Nie rozumiałem tego. I nigdy nie miał dla mnie odpowiedzi.
Mówił: „Sam, kurwa, nie wiem”.
Czy wszystko w porządku między Bradym a Belichickiem?
Nie wiem, jak można nie zastanawiać się nad tym.
Jeśli nauczyliśmy się czegoś o Tomie Bradym,
który zazwyczaj chroni prywatność
dotyczącą jego najbliższych,
to Guerrero jest jednym z nich.
To guru Brady'ego.
- Ten facet przekonał Brady'ego... - Do jedzenia awokado?
- Jest mistrzem koktajli z awokado. - Jasne.
Tom Brady sądzi, że może grać do setki.
Wydaje mi się, że to wojenka o wpływy.
Sprawa z Guerrero była walką o władzę.
Mamy Brady'ego, który próbuje ugruntować pozycję,
i Billa, który stara się utrzymać swoją.
Trzeba zastanowić się nad przebiegiem ich relacji.
Koniec meczu. Patriots zostają mistrzami Super Bowl!
Nieźle, co? Nieźle!
Na początku Brady patrzył na Belichicka jako na mentora,
którego podziwiał i któremu ufał.
To przykład tego, że ludzie wierzą w siebie.
Mój trener zawsze we mnie wierzy.
Spełnienie marzeń.
Powiedział to, co Bill chciał, żeby powiedział.
Nawet w trakcie sezonu był gotów być workiem treningowym dla Belichicka.
Okropieństwo.
Zbierz się i rób to jeszcze raz.
Jeśli Bill powiedział, że to dobre dla drużyny, Brady to robił.
Ale teraz, 15 lat później,
Brady wykazuje pewną niezależność,
a Bill traci pewną władzę.
Nie tylko w sprawie Guerrero.
W trakcie sezonu doszło też do incydentu z Jimmym Garoppolo.
Zaczynamy od szokującego transferu.
Patrioci sprzedają Jimmy'ego Garoppolo na rzecz San Francisco 49ers.
Wydawało się, że Garoppolo będzie następcą Toma Brady'ego.
Trener Belichick wydawał się gotów iść dalej bez Brady'ego.
Kraft traktował Toma jak syna i powiedział Belichickowi,
że ma sprzedać Jimmy'ego Garoppolo.
SEKRETY SPRZEDAŻY
Nigdy go o to nie prosiłem.
Powiedziałem Billowi, że nie wolno sprzedawać Brady'ego,
więc... sytuacja zrobiła się niezręczna.
Bill Belichick przeżywał sprzedaż Garoppolo.
Jakby stracił najlepszego rozgrywającego przyjaciela.
Dało się odczuć, że dystans między nim a Bradym
powiększał się.
Czy wciąż spotykasz się z Tomem i rozgrywającymi
co tydzień tak, jak to miało miejsce
przez ostatnie lata?
Spotykam się ze wszystkimi zawodnikami.
Jak opisałbyś relację między tobą a Tomem
w kontekście relacji zawodowej?
Czy coś się zmieniło w tym roku?
Każdy rok jest inny.
Rozmawialiśmy z wieloma zawodnikami z sezonu 2017.
Wielu z nich powiedziało, że był to najtrudniejszy sezon.
Jak pan myśli, dlaczego?
Nie wiem. Każdy sezon w NFL to wyzwanie.
Trzeba ich zapytać, dlaczego tak powiedzieli.
Przez cały rok Tom i Bill
byli jak dwójka rodziców kłócących się ze sobą.
Odczuwało się duże napięcie.
Od razu, gdy otwierałeś tamte drzwi,
napinałeś pośladki.
Chodziłeś wokół, zaciskając pośladki.
Takie było moje odczucie. Myślałem, że tylko ja tak to odbieram.
Potem zapytałem innych.
Grałem wówczas w tej drużynie.
Czułem nasilające się napięcie.
To było dziwne. To po prostu się czuło.
To coś, co da się odczuć
w ludziach, w sobie, w zespole.
To był trudny rok.
Nie tylko ze względu na to, co działo się za kulisami,
czy w budynku,
ale także na to, co działo się w całym kraju.
Napięcie było wszędzie.
Jesteśmy dumni z naszego kraju.
Szanujemy naszą flagę.
Czy chcielibyście zobaczyć, że któryś z właścicieli drużyn z NFL,
gdy ktoś okazuje brak szacunku dla flagi,
powie: „Ściągnijcie tego skurwysyna z boiska. Jest zwolniony”?
„Jest zwolniony!”
Kiedy Trump zaczął wtrącać się w NFL,
byłem zbulwersowany. Prezydent Stanów Zjednoczonych
atakował grupę głównie czarnoskórych graczy,
którzy klękali podczas hymnu.
Pokojowo protestowali przeciwko nierównościom.
Myślę, że to brak szacunku wobec naszego kraju.
Powinni spróbować żyć w innym kraju. Zobaczą, czy będzie im lepiej.
Wkurzały mnie wypowiedzi Trumpa.
Ale powszechnie uważano, że gramy do jego bramki.
Trump ma przyjazne stosunki z trzema najważniejszymi tu osobami.
Z Kraftem byli przyjaciółmi.
Tom miał czapkę w swojej szafce.
Bill napisał do niego list.
Kiedy twarze drużyny
prywatnie popierają coś, co nie ma nic wspólnego z drużyną,
to i tak zostaje to przypisane drużynie. Wszyscy musimy się z tym zmierzyć.
Kiedy Trump nazwał nas sukinsynami, cała szatnia dyskutowała o tym,
co zrobimy podczas hymnu.
24 WRZEŚNIA 2017
Na boisku rozpocznie się odśpiewanie hymnu.
Wstawać!
To hańba. Powinni stać.
Zgadzam się ze słowami prezydenta.
Jeśli nie chcesz stać dla kraju, jesteś zwolniony.
Belichick i Kraft powinni coś z tym zrobić. Zwolnić ich.
Od razu dało się to odczuć. Słychać było buczenie.
Jeśli w ten sposób myśli o nas większość naszych kibiców,
to nie znają nas jako zawodników.
Ci mężczyźni, którzy przychodzą i kibicują, kupują nasze koszulki,
nie znają nas.
Wszyscy byliśmy wyczerpani. To był trudny czas.
To wyjątkowy czas i wyjątkowe miejsce, ale staramy się z tego w pełni korzystać.
Jakoś idziemy do przodu, a po drodze uda nam się wygrać.
Ale gdy grasz dla Patriots,
czujesz, że każdego roku masz szansę na mistrzostwo.
Kiedy masz takie poczucie, wszyscy mówią sobie:
„Spróbujmy zdobyć mistrzostwo”.
Coś w stylu: „Róbmy swoje”.
Chłopaki, róbcie swoją robotę.
Kryjcie swojego zawodnika.
Róbcie to, co macie robić.
„Rób swoje”.
Z jednej strony jest w tym coś godnego podziwu.
To bardzo ograniczona koncepcja Ameryki.
Że chodzi po prostu o pracę.
Ale jest to jednocześnie wyczerpujące.
Brady pod centrum.
Burkhead rusza do przodu i walczy.
Przyłożenie.
Kolejne zwycięstwo.
Czternaście meczów wyjazdowych.
Po prostu wygrywali.
Brady. Gronk chwyta za dwa punkty.
Patrzymy na najlepszego rozgrywającego. Jest MVP ligi.
I robią to bez uśmiechu.
Bez poczucia, że mierzą się z czymś wielkim.
Co tydzień mecze będą trudniejsze.
Co tydzień gramy o więcej.
Tak trzeba do nich podchodzić.
Bardzo korporacyjnie.
Bardzo oschle.
Bez radości.
Brady patrzący w strefę końcową.
Pozbywa się piłki w stronę przyłożenia.
Łatwe przyłożenie dla Patriots.
Patriots ruszają do fazy play-off.
Nawet gdy dostawali się do fazy play-off, nie imprezowałeś z nimi.
Nie było żadnej imprezy.
Róbmy swoje. Wchodzimy i zdobywamy punkty.
Brady rzuca.
Przyłożenie, Amendola.
Belichick w ekstazie.
Oszalał z radości.
Koniec.
Patriots jadą na Super Bowl.
A spodziewaliście się czegoś innego?
Koniec końców ten zespół był związany
ideą, że wszystko to ma sens,
jeśli wygrywamy.
Porzućcie zimno
i wejdźcie na US Bank Stadium w centrum Minneapolis.
Philadelphia kontra New England. Przed nami Super Bowl 52.
Przed wami mistrzowie konferencji AFC,
New England Patriots.
Przedmeczowe statystyki Patriots.
Mają 5 mistrzostw Super Bowl i 7 wystąpień w finale.
Dwie niezmienne – Bill Belichick, trener
oraz rozgrywający, Tom Brady.
Belichick and Brady
są najbardziej efektywnym duetem w historii NFL.
Ale ostatnio wokół Patriots narobiło się wiele szumu.
I nie wydaje się, żeby to ucichło.
Pamiętam, że przed tym meczem czułem się
bardzo wykończony.
Był to rok, o którym chłopaki powiedzą:
„Może nie kocham futbolu tak, jak powinienem”.
Ale nasza chęć zdobycia tytułu się nie zmieni.
Naszym celem jest to samo, co zawsze.
Zdobycie mistrzostwa, wygranie Super Bowl.
Powiedzieli mi, że mogę wygłosić tę mowę tylko raz w życiu.
Ale wróciliśmy!
Przygotowywałem się do wyjścia.
Próbowałem dać drużynie kopa, robiąc to, co zwykle.
Dominujemy, chłopaki, jakby nie było jutra.
Na trzy. Raz, dwa, trzy!
Dominacja!
Nie wiedzieliśmy, że zaraz będziemy świadkami
jednej z największych tajemnic Patriots wszech czasów.
Rozemocjonowany Malcolm Butler przy linii bocznej.
Było mi ciężko.
Nie uważałem, że potraktowano mnie sprawiedliwie,
bo dopiero podczas meczu dowiedziałem się,
że nie zagram.
Rozmawiałam z Belichickiem.
Spytałam, dlaczego nie postawił na Butlera
i dlaczego nie gra w obronie, a on opowiedział:
„Podjąłem decyzje, które dają nam najlepszą szansę na zwycięstwo”.
Gdybyś zapytał mnie przed meczem: „Butler nie zagra.
Czy to pomoże wygrać?”, odpowiedziałbym, że nie.
W tym sezonie 98% czasu
Malcolm był na boisku i grał z nami w obronie.
Trzy lata wcześniej, podczas 49. Super Bowl,
uratował nam mecz.
Przechwycone przez Malcolma Butlera!
Niewiarygodny Malcolm Butler!
Wszyscy uważaliśmy,
że powinien być na boisku, ale to nie od nas zależało.
Tak czy inaczej, ufamy naszemu trenerowi.
Dwa tygodnie szumu. Jak zwykł mawiać wielki John Madden:
„Niech rozpocznie się mecz”.
Brady rozpoczyna akcję.
Wielka dziura po lewej.
James White, wewnątrz dziesięciu jardów, kieruje się do strefy końcowej.
Przyłożenie, Patriots.
Dawać, do cholery!
Po zdobyciu punktów
powiedziałem do Billa: „Nie sądzę, że nas zatrzymają”.
Ale im dłużej trwał mecz,
czułem, że gra wymyka się spod kontroli.
Rzucają snapa.
Trey Burton rzuca... Złapana, przyłożenie!
Wow!
Philly zdobywa punkty.
Brady. Złapana!
Gronkowski biegnie po przyłożenie!
Potem my zdobywamy punkty.
Obie drużyny zdobywały dużo punktów i jardów.
Zastanawialiśmy się,
czy to będzie kwestia tego, kto ma ostatnią piłkę.
Podanie dociera do linii 23. jardów.
Agholor ucieka i zdobywa pierwszą próbę.
Obrona New England Patriots
nie radzi sobie z tą prędkością.
Butler wciąż na ławce. Nie zagrał dziś żadnego snapa w obronie.
Patrząc, jak rozwijała się gra,
to było oczywiste, że go potrzebujemy.
Czy możemy go wprowadzić, żeby zatamować to krwawienie?
Zmyłka do Blounta.
Foles rzuca wzdłuż linii bocznej. Jest, pierwsza próba.
Cholera!
Miażdżyli ich w obronie.
A Bill go nie wprowadza.
To nie może być kwestia wyników.
Robił praktycznie każdego snapa przez cały sezon.
O co chodziło? Nie rozumieliśmy tego.
Dlaczego Butler siedział na ławce?
Do dzisiaj nie wiem dlaczego.
Rozmawiałem z trenerami, innymi graczami.
Żaden z nas nigdy nie usłyszał, co się stało ani dlaczego tak wyszło.
Ludzie wciąż mnie pytają, dlaczego nie zagrałem w tym Super Bowl.
Odpowiadałem, że to była decyzja trenera.
Ale prawda jest taka, że naprawdę nie wiem.
Serio, nie wiem.
Kazano mi siedzieć i patrzeć, jak moja drużyna cierpi,
gdy wiedziałem, że mogę jej pomóc.
Żadnej akcji.
Żadnej.
Podanie w strefę końcową i...
Przyłożenie!
Bill Belichick obserwuje, jak jego obrona praktycznie jest rozrywana na strzępy.
W sezonie 2017
Malcolm Butler zagrał w 98% wszystkich akcji.
Dlaczego był na boisku przez jedną akcję podczas Super Bowl?
Rozmawialiśmy już o tym.
Nie pytałem o to.
Przekazano mi,
że między Billem a Malcolmem
chodziło o jakąś prywatę, która nie miała związku z futbolem.
Róbmy swoje. Czytajmy znaki podczas akcji.
Róbmy swoje.
Zawsze czułem, że każda decyzja Billa
była podjęta w najlepiej pojętym interesie drużyny
i oddzielona od wszelkich emocji.
Ale z Malcolmem tak nie było.
Mamy różnicę jednego punktu. Zegar tyka.
Philadelphia Eagles próbują wygrać ten ważny mecz.
Złapał nad środkiem boiska i biegnie do strefy końcowej!
Koniec!
Eagles pokonali New England Patriots.
Konfetti fruwa
i jest zielonego koloru.
Byłem bardzo zdezorientowany, gdy schodziłem z boiska.
To był wówczas dla nas najważniejszy mecz,
a Malcolma nie było na boisku.
To wkurwia mnie po dziś dzień.
Walczyliśmy jak szaleni.
Tom rzucił na ponad 500 jardów,
co w Super Bowl nigdy wcześniej się nie wydarzyło.
Wypluliśmy swoje płuca w tym meczu.
Dla naszych przyjaciół, rodziny, znajomych.
I nikt nam tego nie wyjaśnił.
Mam wrażenie, że trochę nas oszukano.
Nie żałuję tych słów.
Kiedy przegraliśmy z Eagles,
pomyślałem, że koniec z tym. W szatni było wielu facetów,
którzy pod prysznicem mówili, że na szczęście ten sezon się skończył.
I że stąd spierdalają.
Po tamtym Super Bowl
nigdy nie byłam w szatni, gdzie panowało
większe rozgoryczenie
i przygnębienie.
Wydawało się dość oczywiste, że Belichick może tracić zespół
i że wielu niezadowolonych graczy
opuszcza tę drużynę po sezonie,
w tym Malcolm Butler.
Publikuje post, w którym się żegna,
a Brady komentuje go bardzo pozytywnie i emocjonalnie.
JESTEŚ NIESAMOWITYM GRACZEM I PRZYJACIELEM!
Wydawał się bardzo współczujący wobec sytuacji Malcolma,
choć nie było jasne, o co chodziło.
Potem odszedł Danny Amendola, który był ważnym ogniwem i odbiorcą,
z którym Tom Brady był blisko.
Wówczas Gronk komentuje
jakiś post Danny'ego Amendoli, pisząc:
„Bądź wolny i szczęśliwy”.
Brzmiało, jak jakiś bunt!
DOBRZE POWIEDZIANE, GRONK!
Była to szpilka wbita Belichickowi,
ponieważ przez cały ten sezon
nie dało się odczuć, że można być sobą w tej drużynie.
Teraz!
To było dziwne. Futbol sam w sobie jest stresujący.
Po co więcej stresu, skoro robimy wszystko, co tylko się da?
To było cholernie niepotrzebne.
TRZY DNI PO 52. SUPER BOWL
W porządku?
Jak się czujesz?
Czuję się...
To podchwytliwe pytanie.
To duże zobowiązanie.
Oddałem ciało, całą swoją energię, poświęciłem wszystko przez te 18 lat.
Potem pytasz siebie, dlaczego to robisz.
Po co to robię? Dla kogo?
Dlaczego?
Musisz mieć odpowiedzi na te pytania
i muszą być poparte przekonaniem.
Kiedy je tracisz, chyba powinieneś robić coś innego.
W tamtym momencie
Tommy nie był sobą.
Przez lata dokonał wielu poświęceń, by być z nami.
I chyba nie czuł się doceniany.
Zdałem sobie sprawę, że zbliżamy się do końca.
Starałem się utrzymać to razem najlepiej, jak potrafiłem.
Napisy: Daria Pokorska-Jurewicz