‪ซีรีส์จาก NETFLIX
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪"ใครไม่หลับแพ้"
‪อย่างนั้นละ แจ็กซ์ เธอทำถูกแล้ว
‪ผมตั้งใจจะทำแบบนั้น
‪ป้ายเจ๋งมาก โรน่า
‪รู้นี่ว่าฉันชอบพูดว่า ‪"ทำอะไรก็ต้องใหญ่ไว้ก่อน"
‪อะไรคุ้มค่าที่จะทำ ‪ก็คุ้มค่าที่จะทำให้สุดๆ
‪ผมชอบแบบนั้น
‪นี่จะเป็นการแข่งขันแบดมินตัน ‪ที่ใหญ่ที่สุดของท่าเรือฮาร์โมนี่
‪ใช่เลย ในที่สุด ‪เราจะทำให้ท่าเรือฮาร์โมนี่โด่งดัง
‪ทำให้มันเป็นที่รู้จัก ‪ด้วยการจัดงานใหญ่
‪คุณคือผู้กระตุ้นและทำให้โด่งดัง ‪ที่สำคัญที่สุดของท่าเรือฮาร์โมนี่
‪ดูถ้วยรางวัลสิ
‪ว้าว ใหญ่จังเลย
‪อภิมหามหึมา ซึ่งเป็นคำหรูหรา ‪ที่แปลว่า "ใหญ่"
‪เฮ้ย ผมมีความคิดอภิมหามหึมา
‪เราเตรียมป้ายบอกคะแนน ‪ที่ดีกว่านี้เถอะ
‪จอวิดีโอขนาดใหญ่สักจอ
‪- "ใหญ่" เหรอ ‪- ผมพูดว่าใหญ่เหรอ
‪ผมหมายถึง อภิมหามหึมา
‪เธอเริ่มเข้าใจแล้ว
‪ฉันจะโทรหาดอนน่า ‪ฝาแฝดสามวิเศษสุดๆ ของฉัน
‪เธอจะหาจอให้เรา ‪ใหญ่จนมองเห็นจากอวกาศเลย
‪ดอนน่า ที่รัก ‪การแข่งขันแบดมินตัน...
‪น้าเอียน ไหวไหมคะ
‪น้าเล่นจากตรงนี้ได้
‪ฉันไม่เคยเห็นน้าเอียน ‪เพลียขนาดนี้เลย
‪น้าเพิ่งย้าย... ไปอะพาร์ตเมนต์ใหม่ ‪เสียงดังมาก
‪แทบจะไม่ได้...
‪นอน
‪น้าเอียนคะ น้าเป็นนักกีฬา ‪ที่เก่งที่สุดของท่าเรือฮาร์โมนี่
‪ปีนี้น้ารุ่งแน่
‪แต่น้าต้องนอนบ้าง
‪ถูกของเธอ ไนยา น้าจะนอนไป...
‪ไปนอนละ
‪ครับ และอย่าลืมกระเป๋ายิม
‪น่าสงสาร
‪น้าเอียนต้องการความช่วยเหลือ ‪ครั้งใหญ่เลย
‪เธอหมายถึงครั้งมหึมา มาเร็ว
‪ฉันตีเอง
‪เรามาตีให้ดังสนั่น
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ใช่เลย
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪น้าเอียนน่ะสิ
‪รอบอะพาร์ตเมนต์เขาเสียงดัง ‪เขาเลยไม่ได้นอนหลับสนิท
‪และพรุ่งนี้เขามีแข่ง
‪มันเป็นเรื่องใหญ่ ‪อันที่จริง เป็นเรื่องอภิมหามหึมา
‪เอาละ ทีมเซ็นโกะ โก
‪ภารกิจทำดีของพวกเธอคือ ‪ทำให้แน่ใจว่าเอียนได้หลับสนิท
‪เรารับมือไหว ‪จริงๆ แล้วเราจะทำได้ดีมาก
‪ว้าว ท่าเจ๋งมาก ป้ายูกิ
‪ขอบใจจ้ะ อาริ ‪และคืนนี้ฉันจะเปิดรถจนดึก
‪เผื่อพวกเธอต้องการความช่วยเหลือ
‪ไม่ต้องห่วง พอนสึ
‪ไม่ยุ่งหรอก ‪ดึกขนาดนั้นไม่มีใครกินบะหมี่หรอก
‪"นอนเพื่อความงามเหรอ" ‪ไม่เอาน่า กระรอก
‪เราจัดการได้ครับ ป้ายูกิ ‪นี่จะเป็นเซ็นโกะที่ใหญ่ที่สุดเลย
‪เราจะทำความดีให้สุดๆ เลย
‪แค่จำไว้นะ แจ็กซ์
‪ถึงซอสจะอร่อย แต่ถ้าใส่มากไป ‪ก็ทำให้บะหมี่เสียรสชาติได้
‪ครับ ป้ายูกิ
‪แต่ผมอยากไปผจญภัยจะแย่แล้ว
‪งั้นก็ลงมือกันเลย
‪เซ็นโกะ โก
‪ตั้งใจทำแบบนั้น ออกไปแบบอลังการ
‪ที่นี่แหละ อะพาร์ตเมนต์ของน้าเอียน
‪วิธีที่จะเข้าไปคือ ‪ถอดประตูออกจากบานพับ
‪เราจะเข้าไปอย่างอลังการ ‪ไม่สิ เข้าไปอย่างอภิมหาอลังการ
‪เดี๋ยว มีวิธีที่ดีกว่านั้น
‪เธอคิดจะใช้เครื่องเจาะ ‪หรือเลื่อยไฟฟ้าเหรอ
‪เปล่า กุญแจ น้าเอียนให้ฉันไว้
‪ฉันมาที่นี่บ่อยๆ
‪วิธีนั้นก็ใช้ได้นะ
‪ดูเขาสิ หลับปุ๋ยเลย
‪ดูเงียบออกนะ
‪ไม่นะ
‪แมวเหรอ
‪ไม่
‪อึกทึกแบบนั้น ‪ไม่มีทางที่น้าเอียนจะหลับ
‪มาเร็ว
‪แหมๆ ไม่นึกว่า ‪จะเจอแมวสองตัวแย่ง...
‪เรารู้... หมา
‪ที่จริงฉันกะจะพูดว่าไส้กรอก ‪แต่นั่นแหละ
‪เราจะทำให้พวกมันเงียบได้ยังไง
‪เราจะจัดใหญ่ อภิมหามหึมา
‪เราทำให้พวกแมวรู้ว่าเราเอาจริง ‪ด้วยเสียงขู่
‪เสียงขู่เข้มๆ
‪แจ็กซ์ หยุด ‪เดี๋ยวพวกแมวปลุกน้าเอียนตื่น
‪งั้นเราจะทำยังไงให้พวกมันหยุด
‪จัดใหญ่ไม่ได้ผล งั้นก็จัดให้เล็กๆ
‪ซูชิไส้กรอกชิ้นเล็กๆ
‪เก่งมาก ไนยา ‪ทีนี้เอียนก็หลับได้แล้ว
‪เสียงอะไรน่ะ
‪ดูสิ
‪อะพาร์ตเมนต์ ‪ที่อยู่เหนืออะพาร์ตเมนต์ของน้าเอียน
‪ดูจากหนังสือข้อมูลชาวบ้าน
‪นั่นอะพาร์ตเมนต์ของคุณนายการ์เซีย
‪และเธอชอบการเต้นให้จังหวะแบบไอริช
‪- เราจะทำยังไงดี ‪- ป้ายูกิอาจมีคำแนะนำดีๆ
‪พอนสึ คนบะหมี่ไปเรื่อยๆ นะ พอนสึ
‪ยูกิ เราเจอปัญหา
‪ตอนนี้เราค่อนข้างยุ่ง
‪แต่เราต้องลดเสียงการเต้นให้จังหวะ ‪ของคุณนายการ์เซีย
‪พอนสึ บะหมี่นั่นเป็นยังไงบ้าง พอนสึ
‪ออกมาจากรีไซเคิลนะ
‪โอเค
‪อาริไปไหนแล้ว
‪"ออกจากรีไซเคิล" เหรอ
‪นึกออกแล้ว
‪เธออยากให้เรา ‪เอาอะไรบางอย่างออกจากถังรีไซเคิล
‪แน่ละ เธอฉลาดล้ำ
‪ฉันรู้ว่าเธอจะทำอะไร
‪ฉัน... จะตอกพวกนี้ ‪เข้ากับกำแพงห้องของเอียน แล้วปิ๊ง
‪เป็นห้องนอนกันเสียง
‪แล้วตอนตอกตะปูมันกันเสียงตรงไหน
‪มาเถอะ ฉันมีแผน
‪หนึ่ง สอง สาม สี่
‪ดูนี่นะ
‪เหมาะเหม็ง ‪ทีนี้ก็ค่อยๆ สอดเข้าไปใต้ประตู
‪อย่างนั้นแหละ ไปทางซ้ายนิดนึง
‪ขวาหน่อย เกือบถึงแล้ว
‪ฉันจัดการเอง ฉันต้องใช้เครื่องพ่นไฟ ‪ประแจท่อ สว่านไฟฟ้า
‪และแซนด์วิชแฮม
‪อาจต้องใช้เวลาสักพัก
‪เสียงดัง
‪ถึงเธอจะปิดปากเคี้ยวก็ตาม
‪เชื่อฉันสิ อย่างที่โรน่าพูดว่า ‪"ทำอะไรก็ต้องใหญ่ไว้ก่อน"
‪แต่ยูกิพูดว่า "ใส่ซอสมากเกินไป ‪บะหมี่อาจเสียรสชาติ"
‪ใช่ แจ็กซ์ ถ้าเราจัดใหญ่ทุกอย่าง ‪เอียนจะต้องตื่นแน่ๆ
‪"ใหญ่ๆ" อาจใช้ได้กับโรน่า
‪แต่บางครั้งวิธีเล็กๆ ก็ดีที่สุด
‪ใช่ เธอต้องเลือกทางแก้ ‪ที่เหมาะกับปัญหา
‪อย่างเช่นฟองน้ำเล็กๆ นี้
‪เฮ้ย เธอพูดถูก ‪ฉันเผลอทำเกินไปหน่อย
‪โอเค ฉันเผลอทำเกินไปเยอะ
‪ขอบใจนะ ทุกคน
‪เซ็นโกะ โก
‪เสียงเงียบเชียบที่ไพเราะ
‪เราทำสำเร็จ ‪จะไม่มีเสียงอะไรมาปลุกเอียนแล้ว
‪ไม่
‪ดอนน่าตั้งป้ายขนาดใหญ่บนรถ ‪เขียนว่า "โชคดีนะ เอียน"
‪นั่นจอยักษ์ ‪ที่โรน่าสั่งไว้สำหรับพรุ่งนี้
‪แสงไฟนั่นแย่พอๆ กับเสียง
‪มันจะทำให้เอียนตื่น
‪ทำยังไงดี
‪เฮ้ย ฉันรู้วิธีแก้ปัญหาแล้วละ
‪เราจะจัดใหญ่เพราะครั้งนี้มันเหมาะ
‪ว้าว ได้นอนหลับสนิทจริงๆ
‪ฉันพร้อมจะชนะการแข่งขันแบดมินตัน
‪โอเค...
‪การแข่งขัน ฉันมาแล้ว
‪แมตช์สุดท้าย แต้มสุดท้าย
‪ทุกอย่างขึ้นอยู่กับแต้มนี้ ทุกคน
‪สู้เขา เอียน
‪เอียนชนะ
‪เอียน เอียน
‪ขอบใจนะ ทุกคน
‪เก่งมาก ทีมเซ็นโกะ โก ‪พวกเธอทำความดี
‪เราไปฉลองด้วยบะหมี่ฉลองชัยชนะกัน
‪โอเค งีบฉลองชัยชนะก็ได้
‪"ช่วยเหลือสคอชเช่อร์"
‪"เมื่อมีผู้ตกระกำลำบาก..."
‪"จงเรียกหาฮีโร่ ‪ที่เติบโตจากเมล็ดพันธุ์"
‪สคอชเช่อร์
‪ขอบคุณที่ช่วยหนูค่ะ อาริ
‪แหม ก็การนำเสนอในคลับหนอนหนังสือ ‪ครั้งแรกของเธอเป็นเรื่องใหญ่
‪หนูแค่หวังว่าพวกเขา ‪จะชอบสควอชเช่อร์ หมายเลข 335
‪"การลุกฮือของสัตว์ประหลาดยีสต์" ‪มากพอๆ กับหนู
‪ฉันมีอะไรจะให้เธอด้วย
‪เครื่องดูดแห่งความยุติธรรม ‪ฉันทำเองนะ
‪หนูขอถือได้ไหม
‪ตั้งพลังดูดไปที่ความแรงสูงสุด
‪เธอควรรู้ไว้อย่างหนึ่ง มัน...
‪ใช้การได้
‪ระวัง!
‪ไม่มีปัญหา
‪ขอทางหน่อย
‪ระวัง! รับไว้ได้
‪อาริ มัน... สุดยอดมาก
‪- ครับ ‪- สวัสดี
‪ดอนน่า ดันสมอร์ ดอนน่าส์เดลิเวอรี่
‪มารับพัสดุค่ะ
‪สวัสดี ดอนน่า แป๊บนึงนะ
‪นี่ค่ะ สามถุง ‪แต่ละถุงมีการ์ตูนสามเล่ม
‪จะนำส่งการ์ตูนพวกนี้วันนี้เลย
‪รับประกันจากดอนน่าส์เดลิเวอรี่
‪และฉันน่าจะรู้เพราะฉันคือดอนน่า
‪เลยเวลามื้อเที่ยงแล้ว หนูต้องไปละ
‪ขอให้สนุกที่คลับหนอนหนังสือ ‪เธอจะยอดเยี่ยมเหมือนสควอช
‪แปลกจัง ‪มีหนังสือการ์ตูนเหลืออยู่ได้ยังไง
‪ไม่มีหนังสือการ์ตูน
‪ดอนน่าต้องเผอิญหยิบหนังสือการ์ตูน ‪ของลูล่าไปแน่ๆ
‪เมื่อมีผู้ตกระกำลำบาก ‪ได้เวลาฮีโร่ผู้ทำความดี
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ทำไมฉันต้องเรียนเต้นรำด้วย
‪ใครๆ ก็ควรเรียนเต้นรำ
‪เธอไม่มีทางรู้ว่าอาจต้องใช้เมื่อไร ‪พร้อมจะให้ฉันดิปเธอไหม
‪ไม่พร้อม
‪นี่ไง ดิปแรกของเธอ
‪ฉันชอบดิปที่กินกับชิปมากกว่า
‪ดูเหมือนจะหมดเวลาเรียนเต้นรำแล้วล่ะ
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ใช่แล้ว
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪คืนนี้ลูล่านำเสนอหนังสือ ‪ที่คลับหนอนหนังสือเป็นครั้งแรก
‪แต่หนังสือการ์ตูนที่เธอจะใช้ ‪เกิดปนไปในถุงหนังสือการ์ตูน
‪ที่ดอนน่ากำลังจัดส่งให้ร้านของเธอ
‪หนังสือการ์ตูนเล่มไหนเหรอ
‪สควอชเช่อร์ หมายเลข 335
‪"การลุกฮือของสัตว์ประหลาดยีสต์"
‪อะไร ฉันก็อ่านหนังสือการ์ตูนนะ
‪ตอนฉันเด็กๆ ‪สควอชเช่อร์เป็นเรื่องโปรดของฉัน
‪"เมื่อมีผู้ตกระกำลำบาก จงเรียกหา ‪ฮีโร่ที่เติบโตจากเมล็ดพันธุ์"
‪แน่นอนว่าสมัยนั้น ‪เขาคือผู้นำสควอชเช่อร์สควอด
‪ร่วมกับลูกทีมของเขา ‪กัปตันแคบเบจและกรีนบีนเกิร์ล
‪ไม่เคยได้ยินชื่อพวกเขาเลย
‪นั่นคือสมัยที่สควอชเช่อร์มีทีม
‪ก่อนเขาเริ่มใช้ ‪สิ่งประดิษฐ์บ้าๆ พวกนั้น
‪เฮ้ย สิ่งประดิษฐ์ของเขาเยี่ยมยอด
‪โทษที
‪ทีม การทำดีของพวกเธอคือ ‪แอบเอาการ์ตูนเล่มนั้นไปคืนลูล่า
‪ก่อนถึงคลับหนอนหนังสือ ‪เพราะเซ็นโกะที่ดีที่สุด...
‪คือการทำดีที่ไม่มีใครรู้
‪เซ็นโกะ โก
‪อาริ ลงมือได้
‪เซ็นโกะ โก
‪เห็นไหม สิ่งประดิษฐ์เยี่ยมยอด
‪แต่หนังสือการ์ตูนของลูล่า ‪ไม่ได้อยู่ในถุงนี้
‪ตาฉันละ งานนี้ไม่น่ายาก
‪หนังสือการ์ตูนของเธอมาแล้ว ซาร่าห์
‪กล้องที่กริ่งประตูเหรอ
‪ปกติฉันชอบออกกล้องนะ
‪แต่ฉันจะเอาถุงนั้นมายังไง ‪โดยไม่ให้คนเห็น
‪ไม่มีอะไรที่การทำงานเป็นทีม ‪รับมือไม่ได้
‪มันไม่อยู่ในนี้
‪ฉันได้ยินเสียงคนเดินมา ‪ได้เวลาออกไปแล้วละ
‪พร้อม
‪ขอบใจที่ดึงฉันออกมา เอลลี่
‪เหมือนที่สควอชเช่อร์พูดในเล่มที่ 38
‪"การทำงานเป็นทีม ‪คือรากฐานของความสำเร็จ"
‪แต่สควอชเช่อร์ก็พูด ‪ในเล่มที่ 786 ด้วยว่า
‪"ไม่ว่าจะศัตรูหน้าไหน ‪ก็ล้วนมีสิ่งประดิษฐ์ให้ใช้ปราบ"
‪พัสดุทางอากาศ
‪ฉันทำให้ตัวเองหัวเราะ
‪ทางสะดวก แจ็กซ์ ลงมือได้
‪เจอแล้ว
‪- ไชโย ‪- ไชโย
‪เขาได้มาแล้ว
‪และไม่ต้องใช้สิ่งประดิษฐ์อะไรเลย
‪โยลันดา
‪ไม่นะ
‪สวัสดี มีใครอยู่ข้างนอกเหรอ
‪เฮ้ย หนังสือการ์ตูนของฉันมาแล้ว
‪ร่มชูชีพสาหร่าย ‪ดูเหมือนต้องพึ่งสิ่งประดิษฐ์นะ
‪ยังไม่จบนะ ‪เรายังไม่ได้ช่วยสควอชเช่อร์
‪เรายังต้องพาเขากลับไปหาลูล่า
‪และใกล้ถึงเวลาประชุม ‪คลับหนอนหนังสือแล้วด้วย
‪และพวกเขาเริ่มตรงเวลาเสมอ
‪อะไร ฉันเคยเป็นประธาน
‪ขอต้อนรับสู่ ‪การประชุมคลับหนอนหนังสือ
‪ฉันขอต้อนรับลูล่า ‪สมาชิกใหม่ล่าสุดของเรา
‪เรามีเวลาไม่มาก
‪สมาชิกใหม่มักได้เล่าเป็นคนแรก ‪ในคลับหนอนหนังสือ
‪เราจะใส่หนังสือเล่มนั้น ‪ในเป้ของลูล่าได้ยังไง
‪โดยไม่ให้ใครเห็นเรา
‪ง่ายมาก อาริก็แค่เปิดสวิตช์ ‪เครื่องดูดแห่งความยุติธรรม
‪ให้มันเป่า
‪แล้วยิงหนังสือการ์ตูนข้ามฟาก ‪ไปเข้าเป้ของลูล่า
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪อือ ไม่มีสวิตช์แบบนั้นหรอก ‪มันดูดได้อย่างเดียว
‪งั้นเราจะต้องแอบเอาหนังสือการ์ตูน ‪ไปใส่ในเป้ลูล่าเอง
‪แบบเป็นทีม
‪เราจะต้องเบี่ยงเบนความสนใจ
‪นึกออกแล้ว เราเต้นกันไหม
‪ยินดีจ้ะ
‪และแน่นอน กฎข้อสุดท้ายของเราคือ...
‪จงสนุกสนาน
‪เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ‪คนนำเสนอคนแรกของเราคือ...
‪ขอโทษนะ เอลลี่กับแจ็กซ์...
‪นี่เป็นคืนของคลับหนอนหนังสือ
‪ตรงกันข้ามเลยค่ะ ‪หนูว่าเป็นคืนงานเต้นรำ
‪บางทีคุณน่าจะเช็กตารางนะครับ
‪ดิปฉัน ดิปฉันตอนนี้
‪ข่าวร้าย เอลลี่กับแจ็กซ์
‪งานเต้นรำไม่ใช่คืนนี้
‪เราผิดเอง ขอโทษครับ
‪พรุ่งนี้นะ ‪งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้ แจ็กซ์
‪เป็นคืนเต้นซัลซ่า
‪"ซัลซ่า" เหรอ ‪ช่วยบอกผมทีว่ามีชิปด้วย
‪เอาละ เราพูดถึงไหน
‪อ้อ ลูล่าสมาชิกใหม่ล่าสุดของเรา ‪จะขึ้นมาเป็นคนแรก
‪วันนี้หนูอยากพูดถึง ‪หนังสือการ์ตูนสควอชเช่อร์
‪"การลุกฮือของสัตว์ประหลาดยีสต์"
‪หนูชอบสควอชเช่อร์มากเพราะ...
‪บะหมี่ฉลองชัยชนะ
‪รสหวานของความสำเร็จ ‪ปนกระเทียมนิดๆ
‪ในที่สุด ‪ฉันก็ได้ช่วยเหลือสควอชเช่อร์
‪และผมได้เรียนรู้ว่า ‪สิ่งประดิษฐ์เจ๋งๆ นั้นยอดเยี่ยม
‪แต่เพื่อนเจ๋งๆ ที่เต็มใจ ‪ทำให้ตัวเองขายหน้าเพื่อช่วยทีม
‪พวกเขาดีกว่าเยอะเลย
‪ใช่
‪(สร้างขึ้นจากหนังสือ ‪"โดโจ เดย์แคร์")
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪คำบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช