‪ซีรีส์จาก NETFLIX
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪(ดอนน่าผู้น่าทึ่ง)
‪สามร้อยสี่สิบแปด
‪สามร้อยสี่สิบเก้า
‪สามร้อยห้าสิบ
‪สามร้อยห้าสิบเอ็ด
‪ฉันทำได้แล้ว
‪โอ้โฮ เธอเพิ่งทำลายสถิติโลก ‪แล่นรถเข็นถอยหลังเป็นวง
‪เก่งจังเลย อาริ
‪ชั้วะ! ทีนี้ฉันต้องทำสถิติใหม่
‪แข่งโยนเม่นมาราธอนเป็นไง
‪โอ้โฮ มือแกร่งน่าดู
‪ก็แค่ตุ๊กตาน่ะ
‪ไนยา อาริ อยากดูมายากลไหม
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪กลนี้มาจากตำราเคล็ดลับมายากล ‪ของแมนโซนี่ผู้ลี้ลับ
‪คุณจะไม่ขังตัวเอง ‪กลับหัวในกล่องใช่ไหมครับ
‪โลงแห่งความตายเหรอ นั่นเป็นไฮไลต์ ‪ของการแสดงกลของแมนโซนี่ผู้ลี้ลับ
‪ฉันยังไม่พร้อมหรอก
‪แต่ฉันได้หัดกลเด็ดในหน้าหก ‪อยากเห็นไหมล่ะ
‪- โอ้ เอาสิครับ ‪- เล่นเลยค่ะ นักมายากล
‪งั้นเอาละ เตรียมตัวตื่นตาตื่นใจ
‪ขณะที่ฉันดึงช่อดอกไม้ ‪ออกมาจากหมวกแสนกล แถ่นแท้น!
‪มันควรจะอยู่ในนี้ที่ไหนสักแห่ง ‪หายไปไหนนะ
‪ฉันทำพลาดต่อหน้าคนดูเสมอ
‪เฮ้ย อย่างน้อยคุณก็ทำให้มันหายไป
‪ใช่ เป็นกลที่ดี ดอนน่า
‪ถ้าอย่างนั้นก็...
‪และโผล่กลับมา เยี่ยม
‪จริงเหรอ เธอคิดว่ากลนั้นดีเหรอ
‪แน่นอนครับ
‪สักวันคุณอาจจะเก่ง ‪เหมือนแมนโซนี่ผู้ลี้ลับก็ได้
‪ใช่ ดอนน่าผู้น่าทึ่ง
‪เก๋ไก๋ ฉันกะว่าจะไม่ลงชื่อ ‪ในงานแสดงความสามารถ
‪เพราะฉันตื่นเต้นเวลามีคนดู ‪แต่เธอสองคนพูดจนฉันเปลี่ยนใจ
‪เราพูดเหรอ
‪นั่นน่ะยอดเยี่ยมเลย
‪ไม่มีทางที่ดอนน่าจะพร้อม ‪ที่จะแสดงต่อทุกคนที่ศูนย์ชุมชน
‪เธอจะต้องการเซ็นโกะ
‪ครั้งใหญ่เลยละ มาเร็ว
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ใช่เลย
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪ดอนน่าลงชื่อในงานแสดงความสามารถ ‪ที่ศูนย์ชุมชน
‪แต่การแสดงกลของเธอ เอ่อ... ‪ดูเองแล้วกัน
‪ถ้าการแสดงกลของเธอล้มเหลว ‪ต่อหน้าคนเหล่านี้
‪เธอจะรู้สึกแย่มาก
‪บางคนพูดว่า ‪เวลาดอนน่าส่งพัสดุที่ชุมชน
‪เธอมีมายากลพิเศษของเธอเอง
‪คุณกำลังบอกว่า ‪เราไม่ควรช่วยเธองั้นเหรอ
‪เปล่า เธอต้องให้ช่วยเยอะเลย
‪ภารกิจของพวกเธอคือใช้ทักษะ ‪แอบทำให้มายากลของดอนน่าได้ผล
‪และทำให้เธอมั่นใจขึ้นต่อหน้าคนดู
‪โดยไม่ให้ใครเห็นเราเหรอ
‪ถ้ามีซอสเหมาะๆ แม้แต่บะหมี่ธรรมดา ‪ก็ผ่านการทดสอบรสชาติได้
‪หมายความว่ายังไง ‪ที่ว่า "ฉันน่าจะรู้"
‪ฉันเคยเรียนมายากลมาสองสามกล
‪สองสามกลเหรอ
‪สิบเจ็ด งั้นฉันจะซ่อนตัว ‪อยู่หลังเวทีกับแจ็กซ์และอาริ
‪แล้วฉันจะอยู่ตรงไหน
‪บนเวทีในฐานะ ‪ผู้ช่วยนักมายากลคนใหม่ของดอนน่า
‪ไชโย
‪พอนสึอยากช่วยด้วย
‪เขาชอบมายากล แสดงให้พวกเขาดูสิ
‪พยายามได้ดี แต่ฉันว่า ‪พวกเรารู้ว่าลูกโอ๊กอยู่ไหน
‪- เยี่ยม ว้าว ‪- สุดยอด
‪เก่งจัง พอนสึ
‪ดูเหมือนแกจะได้เข้าแก๊ง พอนสึ
‪ดูเหมือนดอนน่าจะเก่งเรื่องไพ่
‪เธออาจไม่ต้องให้เราช่วยก็ได้
‪เมื่อหนูหัดขี่จักรยานสองล้อ ‪หนูจะเก่งกว่านี้สองเท่า
‪ลูล่าเกือบแสดงจบแล้ว ‪คุณเป็นคนต่อไปนะ
‪สวัสดีค่ะ แฟนๆ มายากล ‪หวังว่าพวกคุณจะพร้อมตื่นตาตื่นใจ
‪โดยไดแอน่าผู้น่าทึ่ง
‪คุณหมายถึงดอนน่า ใช่ไหมคะ ดอนน่า
‪ใช่ เดน่าผู้น่าทึ่ง... ‪ดอนน่า ชื่อฉัน โอเค
‪แค่ตื่นเต้นเรื่องผู้ชมข้างนอก ‪นิดหน่อยน่ะ
‪หมดกันกลแรกของฉัน
‪คุณตื่นเวทีน่ะ หนูก็เป็นตลอดเลย ‪ที่จริงไม่เป็นหรอก
‪แต่หลายคนเป็น ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪เราจะเริ่มจากกลถัดไปในรายการ
‪เยี่ยม
‪ขอบใจจ้า เอลลี่
‪นี่รายการเล่นกลของดอนน่า
‪เธอทำกลแรกตกพื้นแล้ว ‪เลยเหลืออีกแค่สองกล
‪เราจะทำให้มันได้ผลให้ได้
‪ใช่แล้ว เราจะไอ ‪ถ้าต้องการเรียกเธอ เอลลี่
‪แสดงได้ยอดเยี่ยม ลูล่า
‪ในภาษาคาซู นั่นแปลว่าขอบคุณค่ะ
‪การแสดงเดียวที่จะสู้กับเด็กน่ารัก ‪เป่าคาซูบนจักรยานล้อเดียวได้
‪คือการแสดงมายากลที่วิเศษที่สุด ‪ในท่าเรือฮาร์โมนี่
‪ดอนน่าผู้น่าทึ่ง
‪ขอบคุณค่ะ
‪กลน่าทึ่งกลแรกที่ฉันจะแสดงคือ ‪ดึงดอกไม้ออกจากหมวก
‪เธอลืมดอกไม้
‪แค่... ดอกไม้...
‪มั่นใจว่ามันอยู่ในนี้ที่ไหนสักแห่ง ‪มันชอบ...
‪เราต้องเอาดอกไม้ ‪ไปใส่ในหมวกของดอนน่า
‪โดยไม่ให้ใครเห็นเราเนี่ยนะ ‪ยังไงเหรอ
‪พอนสึ ไม่
‪ฉันหวังว่านั่นเป็นแกนะ พอนสึ
‪ดอกไม้หายไปไหน
‪โอ้ หนูว่าคุณรู้ค่ะ ‪ดอนน่าผู้น่าทึ่ง
‪ทีนี้ก็ทำให้เราอึ้งกับกลลี้ลับสิ ‪ดอนน่าผู้น่าทึ่ง
‪ได้สิ
‪แกมาทำอะไรในหมวก
‪กลต่อไปของฉัน ‪เลือกไพ่มาใบหนึ่ง ใบไหนก็ได้
‪แต่อย่าบอกดอนน่าผู้น่าทึ่งนะ ‪ว่าเป็นไพ่อะไร
‪เรารู้ว่าเธอเล่นกลไพ่เก่ง ‪คงไม่ต้องให้เราช่วย
‪โอเค ทีนี้ก็ใส่ไพ่กลับมา ‪แล้วฉันจะสับไพ่
‪ใช่ เธอจะต้องทำไพ่หล่น ‪หรืออะไรแบบนั้น
‪ฉันมีไพ่อีกสำรับไว้เผื่อ
‪ไพ่ของคุณคือเอซข้าวหลามตัดหรือเปล่า
‪ไม่ใช่ ห้าโพแดงต่างหาก
‪ห้าโพแดง
‪ย้ำอีกที ห้าโพแดง
‪ทีนี้ก็ทำให้เราอึ้งด้วยกลลี้ลับสิ ‪ดอนน่าผู้น่าทึ่ง
‪ห้าโพแดงเหรอ ฉันน่าทึ่ง
‪- ว้าว ‪- เอาอีก
‪- สุดยอด ‪- ใช่ เล่นอีกกลหนึ่ง
‪ฉันกะจะไม่เล่นกลนี้ ‪แต่ฉันกำลังติดลม
‪ในรายชื่อกลนี้ไม่มีแล้วนะ ‪เธอจะแสดงอะไร
‪เราไม่รู้ งั้นเราจะช่วยได้ยังไง
‪เตรียมตัวชมดอนน่าผู้น่าทึ่ง
‪แสดงการหลบหนีจากโลงแห่งความตาย ‪ของแมนโซนี่ผู้ลี้ลับ
‪ดอนน่าแย่แน่ กลนี้พังแน่
‪หย่อนฉันลงไปในโลงแห่งความตาย ‪แล้วฉันจะหลบหนีออกมา
‪โลงแห่งความตาย โลงแห่งความตาย
‪กลนี้เล่นยังไงนะ
‪ไม่รู้
‪ในนี้ก็ไม่ได้เขียนไว้
‪เราจะทำยังไงดี
‪เราต้องพาเธอออกมาจากกล่อง
‪ได้เลย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่รู้สิ ฉันไขสกรูออกแค่ตัวเดียว
‪ดอนน่า สุดยอด ดอนน่า
‪โอ้โฮ ที่จริงดอนน่าผู้น่าทึ่ง...
‪- น่าทึ่ง ‪- น่าทึ่ง
‪สุดยอด ดอนน่า
‪ดอนน่าคะ เราอยากรู้จริงๆ ‪คุณออกมาจากกล่องที่ล็อกนั่นได้ยังไง
‪แมนโซนี่ผู้ลี้ลับกล่าวไว้ว่า
‪นักมายากลไม่ควรเผยความลับ
‪แต่ฉันจะบอกนี่ให้ ‪ยิ่งฉันแสดงกลได้มากเท่าไหร่
‪ฉันก็รู้สึกมั่นใจขึ้นเท่านั้น ‪ฉันรู้แค่ว่าฉันจะทำได้
‪เซ็นโกะ เก่งมาก
‪ดอนน่า คนชอบคุณมากเลย
‪ศูนย์ชุมชนอื่นๆ อยากให้คุณไปแสดง ‪ที่งานแสดงความสามารถ
‪จริงเหรอ ‪ในเมื่อฉันแสดงมายากลเก่งแล้ว
‪ฉันจะทำให้แฟนๆ ใหม่ของฉันอึ้ง ‪ด้วยการร้องเพลง
‪จัดส่ง... การจัดส่ง...
‪(บ๊ายบายนักเล่นบอร์ดดี้)
‪- แซม ‪- หวัดดี แซม
‪อรุณสวัสดิ์ ทุกคน
‪แซม
‪หวัดดี แซม
‪หวัดดี แซม ชะลอได้สวย
‪ขอบใจ ไนยา สวัสดีค่ะ คุณทานากะ ‪ทำอะไรกันอยู่คะ
‪เรากำลังขนของบริจาคลงมา ‪เพื่อขายเลหลังขนานใหญ่วันนี้
‪มาค่ะ ให้หนูช่วยขนเข้าไป
‪ขอบใจจ้ะ ไม่ยักรู้ว่า ‪เสื้อยืดกับตุ๊กตาจะหนักขนาดนี้
‪หวัดดี แซม หวัดดี ไนยา ‪ดูนี่สิ
‪พัดลมเหรอ
‪เธอเห็นเป็นพัดลม ฉันเห็นเป็นใบพัด ‪สำหรับโดรนสควอชเช่อร์ใหม่ของฉัน
‪ฉันซื้ออันนี้แน่ๆ
‪ฉันว่าหมดแล้วละ ขอบใจมากนะ เด็กๆ ‪พวกเธอช่วยได้มาก
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪เดี๋ยวนะ บอร์ดดี้หายไปไหน
‪บอร์ดดี้เหรอ
‪สเกตบอร์ดของฉัน ‪มีใครเห็นมันไหม
‪หวังว่าเธอคงไม่ได้ทิ้งไว้ตรงนั้นนะ
‪นั่นโต๊ะเครื่องกีฬา ‪บริจาคหนึ่ง หยิบไปหนึ่ง
‪"บริจาคหนึ่ง หยิบไปหนึ่ง" เหรอ
‪ใช่ ถ้าเธอบริจาคอุปกรณ์กีฬา ‪หนึ่งชิ้น เธอก็หยิบไปได้หนึ่งชิ้น
‪แบบนั้นทุกคนจะได้ลองกีฬาใหม่ๆ
‪ไม่นะ จริงเหรอ บอร์ดดี้นั่น ‪เป็นบอร์ดที่หนูชอบที่สุด
‪มันอาจจะอยู่แถวๆ นี้
‪ถ้าอยู่ก็เห็นสิ ‪ลายมันโดดเด่นและล้อสีฟ้า
‪และสติ๊กเกอร์ที่ดีที่สุด
‪ฉันเสียใจด้วย แซม ‪เดี๋ยวมันก็กลับมานะ
‪หนูหวังว่าคุณจะพูดถูก ‪แต่ยังไงหนูก็จะออกไปตามหา
‪คุณทานากะครับ ‪คุณบังเอิญ
‪ขนใบพัดโดรนสควอชเช่อร์มาอีกไหม
‪อาริ เธอกับฉันควรไปกองเกิ้ล ‪หนูหมายถึงไปแล้วน่ะค่ะ
‪นั่นสิ
‪ต้องบินด่วนจี๋ไงครับ ‪เหมือนใบพัดน่ะ ต้อง...
‪ไปละค่ะ คุณที.
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ใช่เลย
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪แซมวางสเกตบอร์ดไว้ข้างๆ โต๊ะตัวนี้ ‪และมีคนคิดว่าเธอบริจาคไว้
‪และมันเป็นของรักของเธอ ‪คุณยายเธอมอบให้
‪เซ็นโกะของพวกเธอชัดเจนมาก
‪หาสเกตบอร์ดของแซมให้เจอ ‪แล้วเอากลับมาให้เธอ
‪พอนสึ ฉันรู้ว่าแกชอบสเกตบอร์ด
‪แต่ครั้งก่อนที่แกลองเล่น ‪หางแกต้องเข้าเฝือกอยู่หกเดือน
‪ใครก็ตามที่เอาบอร์ดนั้นไป ‪ต้องบริจาคบางอย่าง ถูกไหม
‪ภาพวิดีโอไม่ค่อยชัด
‪แต่ไหนดูสิว่า ‪ฉันจะหาภาพก่อนและหลังได้ไหม
‪นั่นไง ดูสิ คนที่เอาบอร์ดของแซมไป
‪บริจาคโปโก้สติ๊ก ‪ที่มีกากเพชรไว้แทนที่
‪แต่ใครในท่าเรือฮาร์โมนี่ ‪ชอบกากเพชร
‪มากจนติดไว้ทั่วโปโก้สติ๊กล่ะ
‪เท่าที่ฉันรู้มีคนเดียว ‪ลูล่า เลอบลังก์ สีโปรด กากเพชร
‪ดูเหมือนพวกเธอมีจุดเริ่มต้น ‪ให้หาสเกตบอร์ดแล้ว ทีม
‪จำไว้นะ ชีวิตก็เหมือนการทำอาหาร
‪ความเสี่ยงมากนำไปสู่ความสำเร็จมาก ‪แต่บางครั้งก็ความล้มเหลวมาก
‪เหมือนเมื่อครั้งที่ฉันทำเซอร์ไพรส์ ‪เป็นบะหมี่ปลาหมึกช็อกโกแลต
‪ไหงพูดงั้นล่ะ ‪"เซอร์ไพรส์" จริงๆ คือ
‪มีคนสั่งคนน่ะเหรอ ‪ร็อดนี่ย์พูดว่าเขาชอบมากนะ
‪จำสิ่งที่ฉันพูดไว้นะ ‪และขอให้ทุกคนโชคดี
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ในหนังสือฉันเขียนว่า ‪ลูล่าพาวิสเกอร์สมาเดินเวลานี้ทุกวัน
‪เธอพางูมาเดินเหรอ
‪เธอพยายามนะ แต่มันค่อนข้างช้า
‪ไม่ใช่วันนี้ ดูสิ
‪ฉันคุยกับคอนราด ‪ว่าสัตว์ที่น่ากลัวที่สุดคืออะไร
‪ฉันบอกว่า "สิงโตแน่นอน" ‪แต่คอนราดพูดว่า "จระเข้บินได้"
‪และฉันพูดว่า ‪"มันไม่มีอยู่จริง" เอ๊ะ
‪และเขาว่า "เธอรู้ได้ยังไง" ‪และฉันว่า...
‪เธอจะทรงตัวดีขึ้นนะ ‪ถ้าเธองอเข่ามากกว่านั้น
‪ฉันเลยพูดว่า "เอาละ คอนราด
‪งั้นฉันจะกินเนยถั่ว ‪กับแยมราสป์เบอร์รี..."
‪เป็นอะไรไป วิสเกอร์ส แกดูเศร้าๆ นะ
‪แกไม่ชอบสเกตบอร์ดอันใหม่เหรอ
‪ขอโทษนะ เพื่อน ‪นึกว่าแกจะคิดว่ามันสนุก
‪และเด้งดึ๋งน้อยกว่าโปโก้สติ๊กของฉัน
‪ฉันจะเอามันออก โอเคไหม
‪เราจะได้เดินเหมือนที่ใครๆ เดินกัน
‪แค่เด็กผู้หญิง สายจูง กับงูของเธอ
‪ได้ยินไหม ‪เธอไม่อยากได้สเกตบอร์ดแล้ว
‪ฉันจะไปหยิบมา
‪ไหนดูพัสดุต่อไปซิ
‪จะยากไม่ใช่เล่น
‪นี่ ลูล่า ‪นี่สเกตบอร์ดของเธอหรือเปล่า
‪ฉันขอยืมแป๊บนึงได้ไหม
‪เอาไปเลยค่ะ ‪วิสเกอร์สไม่อยากได้แล้ว
‪ขอบใจจ้ะ ‪นี่จะเหมาะกับพัสดุต่อไปของฉัน
‪เร็วเข้า ตามเธอไป
‪ดูสิ รถของดอนน่าอยู่นั่น ‪เธอเพิ่งมาจอด
‪โอเค ลงมือกันเถอะ
‪สวัสดีค่ะ ดอนน่า ดันสมอร์ ‪ดอนน่าส์เดลิเวอรี่
‪เราปฏิบัติต่อพัสดุทุกชิ้น ‪เหมือนเป็นของเราเอง
‪คว้าดอกทานตะวันมาเร็ว
‪ฉันเอง
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪ไม่มีอะไร พัสดุด่วนน่ะ
‪เข้าใจละ ดอนน่า
‪สดใสไฉไล ทีนี้ก็กลับไปหาดอนน่ากัน
‪บอร์ดดี้
‪ลาน่า เธอน่าจะได้เห็นดอกไม้พวกนั้น
‪ใหญ่มาก ฉันต้องใช้สเกตบอร์ดขน
‪ซึ่งฉันคงไม่ต้องใช้แล้ว ‪ได้ ตกลง
‪ไว้เจอกันที่การขายเลหลัง ‪ฉันมีของสองสามอย่างเอาไปขาย
‪ทำไมจะไม่มีใครอยากได้ ‪แมงมุมเซรามิกที่ฉันสะสม
‪มันน่ารักออก
‪สเกตบอร์ดใช่ไหมน่ะ
‪ฉันอยากเป็นนักสเกตบอร์ดเท่ๆ
‪ทั้งโดดทั้งแล่นฉิวๆ ‪และหวังว่าจะไม่คะมำ
‪ร็อดนี่ย์ นี่ ถ้าเธออยากได้ ‪ฉันใช้เสร็จแล้ว เอาไปเลย
‪จริงเหรอครับ
‪จริงสิ ตามสบาย อย่าล้มล่ะ
‪อันที่จริง...
‪ฉันมีหมวกกันน็อกสำรอง ‪การส่งพัสดุบางครั้งของฉันก็ขรุขระ
‪ว้าว ขอบคุณครับ
‪เฮ้ย ฉันดูเท่ไม่ใช่เล่น ‪ร็อดนี่ย์ เจ ดิงเคิล เจ๋งเป้งสุดๆ
‪ใช่แล้ว ไม่นะ
‪ช่วยด้วย
‪ขอทางครับ
‪เขาจะต้องชนแน่
‪ไม่หรอกถ้าฉันช่วยทัน
‪เขาไปเร็วมาก ‪นายแน่ใจเหรอว่าจะจับเขา
‪หยุดได้ทัน และไม่มีใครเห็นน่ะ
‪ไม่ลองก็ไม่รู้
‪ได้แล้ว
‪ไชโย
‪อือ สเกตบอร์ดพอแล้ว
‪ไม่อยากเชื่อว่าเธอทำสำเร็จ
‪เหมือนที่ยูกิพูดไง
‪"อย่าผสมช็อกโกแลตกับปลาหมึก"
‪"ความเสี่ยงมากก็ได้ความสำเร็จมาก"
‪ทำไงได้
‪บอร์ดดี้ แกกลับมาแล้ว
‪เดี๋ยวนะ แกมาจากไหน...
‪อือ ท่าเรือฮาร์โมนี่ก็แบบนี้ละมั้ง ‪เอาละนะ
‪เซ็นโกะอีกครั้ง เจ๋งเป้งมาก
‪- ใช่เลย ‪- จบนะ
‪- จบสวยงาม ‪- เก่งมาก ทีม
‪ใครอยากกลับไปที่รถ ‪เพื่อกินบะหมี่ฉลองบ้าง
‪ไม่ใช่เซอร์ไพรส์ ‪ด้วยปลาหมึกช็อกโกแลตใช่ไหมคะ
‪ไม่ใช่อยู่แล้วจ้ะ ‪ครั้งนี้เป็นซูเฟล่กล้วยปลาหมึก
‪(สร้างจากหนังสือ "โดโจ เดย์แคร์")
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪คำบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช