SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
„LULA I JEJ STOISKO”
Co za upał!
Według doniesień to najgorętszy dzień
od 472 miesięcy!
Możemy już iść, Ellie?
Jeszcze chwilkę. Prawie skończyłam najfajniejszy projekt w życiu!
Patrz. Niedźwiedziastyczna rzeźba lodowa.
Zbyt przerażająca.
Tak lepiej.
Jaki słodki i przytulasty!
Ale fajnie.
Teraz jest słodki i mokrzasty.
Tak naprawdę to moja wina. Był zbyt słodziaszny.
Czasem mój talent to przekleństwo.
Niah, Ellie! Tutaj. Spójrzcie w prawo.
W lewo. Czekajcie, zapomniałam, która jest która.
- Lula! - Lula!
Zgrzany? Spocony? Spragniony?
Ochłodzi cię kubek lemoniady Luli. Ludzie za nią przepadają!
Tak naprawdę nikt jej jeszcze nie próbował, bo nikogo nie było.
Chciałam tylko ulżyć ludziom w upalny dzień.
Nie martw się. Założę się, że wkrótce będą tu prawdziwe tłumy.
Na pewno. A w międzyczasie możemy poprosić o dwie lemoniady? Na wynos?
Jasne!
- Dzięki! - Dzięki!
Zgrzany? Spocony? Spragniony? Ochłodzi cię kubek lemoniady Luli.
Nie ma nic lepszego. Chyba że jesteś gołębiem.
Wtedy pewnie śmieci są lepsze.
Ponzu, tryb: Misja!
Tak, tak, tak, tak!
Tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: Akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Lula potrzebuje naszej pomocy. Przy jej stoisku z lemoniadą nikogo nie ma.
Stoi trochę na uboczu.
Ale jej lemoniada jest przepyszna.
I próbuje ulżyć miastu w upale.
Drużyno, waszym Zenko na dzisiaj jest rozpuścić wieści o stoisku Luli.
Nie możecie przestawić go tak, by się nie zorientowała,
więc musicie sprowadzić klientów do niej.
Musimy jej zrobić reklamę.
Wiem! Możemy wydrukować mnóstwo ulotek i wszędzie je rozwiesić.
Ulotki? Potrzebujemy czegoś nowoczesnego, przebojowego, na kółkach.
Albo zbudujmy napięcie! Narysujemy w całym mieście tajemnicze strzałki...
Które doprowadzą ludzi do jej stoiska. Genialne!
To wszystko dobre pomysły. To co robimy?
Gdy klient nie wie, czy woli nudle z krewetkami, kurczakiem czy wieprzowiną,
czasem mówię mu: a czemu nie ze wszystkimi trzema naraz? Prawda, Ponzu? Ponzu!
Zrealizujemy więc wszystkie trzy pomysły. Czas rozkręcić stoisko Luli.
Gotowi? Zenko...
- Akcja! - Akcja!
- Popatrz tylko na to. - O jejku, jakie słodkie!
Nic lepiej nie przyciąga uwagi niż sprytna ulotka na kolorowym papierze.
Może z wyjątkiem słodkich zwierzaków. Od kiedy to Fawna ma świnkę?
Gorąco.
Wiedziałem, że moje ulotki...
Jest taki słodziaszny.
Wachlarz! Niezły pomysł na wykorzystanie tych bezużytecznych kartek papieru.
Idealnie dopasowane.
To powinno doprowadzić ludzi do stoiska Luli.
Jak tam twoje strzałki, E.? Ellie?
Chyba troszeczkę mnie poniosło.
Ekstra!
To działa, ale będziemy potrzebowały znacznie więcej strzałek.
To by było na tyle, jeśli chodzi o lunchowe godziny szczytu.
Dobra, prosiaku. Czas na plan B.
Muszą zwrócić uwagę na którąś z tych ulotek.
Ludzie nie mogą oderwać wzroku od tej świnki. Chwila.
Ludzie nie mogą oderwać wzroku od tej świnki!
Hej, spójrzcie, czy ta chmura nie wygląda jak burrito?
Patrzcie na to. Lemoniada brzmi świetnie.
Dobrze powiedziane. Chodźcie za mną!
Tak! Drużyno, tłum klientów zmierza w stronę Luli.
I wprost kwiczą o jej lemoniadę!
Mobilna cytryna gotowa do akcji!
Racja. Zapomniałem o otworach na oczy.
Jedziemy!
Dobra, wszyscy. Nie tłoczcie się. Wystarczy dla wszystkich.
Może trochę lemoniady do popicia? Komuś?
Musimy narysować więcej strzałek, by skierować ich do stoiska.
Ale tu wszędzie jest pełno ludzi. Co ty wyprawiasz?
Właśnie skończyłam siódmy tom Sztuki Składania Papierowych Samolocików.
Zajmę się tym.
- Łał! - Super!
Chodźcie, lecimy!
- Tak! - Operacja Strzała w toku.
Ari, a jak u ciebie?
Zaraz się przekonamy. Przepraszam pana,
czy pija pan lemoniadę?
Nigdy nie wypiłbym soku z pana przyjaciół, panie Wielka Cytryno.
Lubimy, kiedy ludzie piją nasz sok.
Nakazuję ci pójść za mną, by napić się najwspanialszej,
najbardziej orzeźwiającej lemoniady w twoim życiu!
Cokolwiek pan rozkaże, panie Wielka Cytryno!
Przyłącz się do mnie i razem pokonamy ten upał!
Stary! Co to jest?
Przerażająca gigantyczna cytryna.
Ale mówi, że wie, jak pokonać ten upał. Chodźcie.
Dalej, za cytryną!
Za cytryną!
- Dalej! - Tak!
Idźcie sobie! Dałam wam już całą moją kanapkę.
- Nie! - Nie!
Nie!
Sio, idźcie sobie. Sio!
Musimy pozbyć się stąd tych gołębi, zanim...
To się stanie.
Musimy coś zrobić. Nikt nie może dostać się do lemoniady i wszyscy...
Sobie idą!
Musimy je stąd zabrać!
Idźcie sobie!
Co robimy?
Pamiętacie radę cioci Yuki?
O krewetkach, kurczaku i wieprzowinie?
Tak! Co mają ze sobą wspólnego?
Że we wtorki są za pół ceny?
Nie! Nudle! Zaraz wracam.
Ciociu Yuki! Gołębie, wszędzie wokół stoiska... Nudle!
Rozumiem, że to oznacza, że gołębie otoczyły stoisko Luli
i teraz potrzebujecie nudli, żeby je odciągnąć?
Zgłosiliście się do właściwej osoby. Żaden ptak nie oprze się mojemu ramenowi.
Ani żadna wiewiórka.
Masz. Odciągnij gołębie od stoiska.
Hej, gołębie! Który chce troszkę żarełka?
Witam wszystkich! Cieszę się, że odwiedziliście moje stoisko.
Wiecie co? Podwójna lemoniada dla wszystkich!
Stoisko Luli stało się hitem.
To Zenko było niemal tak niesamowite, jak ta lemoniada.
Dodasz coś od siebie, Ponzu?
Tak właśnie myślałem.
„POTRÓJNE KŁOPOTY”
Uwaga. Podłoga to lawa.
Jak jej dotkniesz, odpadasz.
Nudle! Nadlatują.
Lawa i latające nudle, gorące i pikantne combo.
Znudlowali mnie!
Masz mnie. Prosto w nudla.
Ty będziesz następna, Ellie.
Niezła jest.
Mogłabym tak cały dzień. Albo przynajmniej póki nie przyjdzie Yuki.
Właśnie, gdzie ona się podziewa? Jest 13.37.
Normalnie byłoby już po lunchowej godzinie szczytu.
Donna, Fawna i Rona.
Wybieracie się dziś na Wzgórze Widokowe, żeby obserwować kometę Wiebely'ego?
Jak zawsze. Będzie kosmicznie.
Jak co trzy lata, ze wszystkimi moimi kochanymi siostrami.
No raczej. Robimy to, odkąd byłyśmy takie małe.
Donna, czosnkowe nudle są moje.
Nie ma mowy!
Ja zamawiałam czosnkowe.
To nie było miłe! To moja ulubiona bluzka.
Twoja ulubiona bluzka? To moja bluzka.
Pożyczyłaś ją ode mnie pięć lat temu i nigdy jej nie oddałaś.
Po pierwsze, to nieprawda. Po drugie, byłaś mi to winna,
bo kiedy miałyśmy siedem lat, wzięłaś moje wzorzyste, fioletowe spodenki
i poplamiłaś je sosem do pizzy.
To zrobiła Donna, skarbie.
To też nieprawda, Rono.
To były moje ulubione spodenki, które pożyczyłaś od Fawny,
po tym jak ona pożyczyła je ode mnie.
Cóż, jeśli obie sądzicie, że jestem taką złą siostrą,
może nie pójdę dzisiaj oglądać komety.
Ja też nie. Odpadam.
Ja też.
Atmosfera zepsuła się szybciej niż sushi upuszczone na gorący chodnik.
Wiem. Szkoda by było,
gdyby siostry Dunsmore zerwały ze swoją tradycją.
Kometa przelatuje tędy jedynie raz na trzy lata.
Myślę, że to czas na akcję Zenko.
Ponzu, tryb: Misja!
Tak, tak, tak, tak!
Tak!
Niah.
Ari.
Ellie.
Jax.
Zenko: Akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Potrójny problem. Spójrzcie.
Nie pójdę dzisiaj oglądać komety.
- Odpadam. - Ja też.
Ja też czasem kłócę się z siostrą. W końcu się dogadają.
Jasne, ale jeśli nie pogodzą się dzisiaj,
nie zobaczą razem komety.
Co? Siostry Dunsmore od dzieciństwa
obserwują kometę na Wzgórzu Widokowym.
Nigdy jej nie przegapiły. Spójrzcie na to zdjęcie.
Nie możemy pozwolić, by w tym roku im się nie udało.
A więc, Drużyno Zenko, waszym dobrym uczynkiem
jest dzisiaj zebranie sióstr razem, żeby zdążyły obejrzeć kometę.
Mamy sprowadzić je na Wzgórze Widokowe tak,
żeby nie wiedziały, do czego zmierzamy?
Racja, domyślą się. Musimy znaleźć inne miejsce.
Może na dachu domu kultury, obok mojego mieszkania?
Idealnie. Ale musimy zrobić to tak, żeby nie zobaczyły się nawzajem,
zanim nie dotrą na dach.
I musimy wymyślić, jak je zatrzymać na górze.
Cóż, jeśli twoje nudle są za gorące, możesz posiedzieć i poczekać, aż ostygną,
albo trochę podmuchać. Pomóżmy trojaczkom.
Dobra, każde z nas doprowadzi na dach jedną z sióstr, tak? Ja wezmę Donnę.
Ja mam pomysł na Ronę.
To ja zajmę się Fawną.
A ja mam plan awaryjny. Ale muszę skoczyć po moje przybory plastyczne. Mogę?
Kometa pojawia się na niebie zaraz po zachodzie słońca.
Musimy sprowadzić je na dach do tego czasu.
Do mojego planu z Roną będę potrzebował Ponzu. Nie jesteś chyba zbyt zajęty, co?
To przesuniesz tę drzemkę. Idziesz z Arim.
- Zenko: Akcja! - Zenko: Akcja!
Telefon od ciebie powinien wystarczyć.
Jasne.
Fawna? Cześć, tu Yuki.
Moje drzewko bonsai chyba trochę przywiędło.
Mogłabyś może wpaść i rzucić na nie okiem?
Oklapnięte bonsai? Złe wibracje.
Zaraz będę. Zadzwonię tylko po Donnę i podjadę z nią...
Chwila. Zapomniałam, że ze sobą nie rozmawiamy.
Chyba będę musiała pojechać na moim wiernym monocyklu. Ale został w sklepie.
Dobra, chyba zostałam sam na sam z taczką.
Tylko gdzie ja ją położyłam?
Tu jesteś! To gdzie ja miałam jechać?
Spróbuj utrzymać Fawnę na właściwej drodze. Wiesz, jak łatwo się rozprasza.
Wiem. Zajmę się tym.
Operacja Dostawa w toku.
Podrzucamy paczkę dla Yuki do furgonetki Donny. Łatwizna.
Nie zauważyła jej.
Tu jej nie przeoczy.
O nie, niezdara ze mnie.
To miała być „przesyłka ekspresowa”, a nie „przesyłka sprasowana”.
Dla Yuki. Świetnie, ona mieszka obok Rony,
mogę wpaść i... Racja, nie rozmawiamy ze sobą.
Gdy Rona będzie tędy przechodzić ze swoim psem Cekinem, zrób scenę.
Poskacz, zwróć na siebie uwagę. Niech pobiegnie za tobą do domu kultury.
Ale kiedy ugryzłam, zdałam sobie sprawę, że się zepsuły.
Operacja Wiewiórcza Przynęta w toku.
Cekin!
Alarm arbuzowy! Są wszę...
Szkoda, że nie ma tu Fawny. Ona naprawdę zna się na układaniu owoców.
Ależ cudne!
Hej, mój obraz jest gotowy. A co u was?
Fawna jest już prawie w domu kultury.
Rona też.
- My też zaraz tam będziemy. - Niah, Ari, musicie grać na zwłokę.
Przyjąłem. Ponzu, zwiąż im na chwilę ręce.
Zielony wypadek.
Czas chwycić za sekator.
„Zostaw paczkę w środku”. W porządeczku.
Bosko. Bonsai, przybywam na ratunek.
Czy nie miałam tu gdzieś taczki?
- Tak! - Tak!
Co ty tu robisz?
Ja? A co ty tu robisz?
Właściwie, co wy obie tu robicie?
Świetnie, ubrudź moją bluzkę jeszcze bardziej.
Moją bluzkę.
Nie zniosę tego ani chwili dłużej.
Co się dzieje z tą windą?
Nie!
Pójdę schodami.
Za mną.
Ja idę pierwsza.
A niech mnie. To my i nasza pierwsza kometa.
Jak, u licha, to się tu znalazło?
Czy naprawdę byłyśmy takie słodkie?
Czy naprawdę byłyśmy takie młode?
Czy ty masz na sobie moje buty?
Świetnie ci pasują.
Hej, co powiecie na wspólne oglądanie komety?
Jestem za.
Zgadzam się.
Jeszcze bardziej kosmiczna i odlotowa, niż pamiętałam.
Masz rację, Fawno.
Brak mi słów. No dobra, mam jedno.
Chwila, to były dwa słowa.
Świetny plan awaryjny, Ellie. A wam udało się sprowadzić tu trojaczki. Dobra robota.
Czasem trzeba pozwolić nudlom ostygnąć,
a czasem, żeby było szybciej, trzeba wrzucić do nich kostkę lodu.
Dobrze powiedziane, Ellie.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK DOJO DAYCARE
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Napisy: Zuza Lamża