SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
„OGRODOWE PARTY”
Niesamowite.
Te odrzutowe buty są ekstra, Ari. Ale jesteś pewien, że to bezpieczne?
Całkowicie.
Musisz tylko nauczyć się nimi sterować.
Ari, zapomniałeś wyłączyć
maszynę do sortowania komiksów.
Wybacz, mamo. Zaraz wrócę, Ellie. Łap.
Ellie?
Ari!
Donna, uważaj!
Na co mam uważać?
Prawie rozgniotłaś arbuza.
Dzięki.
Dostawy ciągnęły się dziś w nieskończoność.
A mam jeszcze tyle do zrobienia przed moją imprezą w ogrodzie.
Racja, imprezą na cześć Rony i jej psa, Błyszczyka.
To trzecia rocznica jego adopcji.
Chcę, żeby wszystko wyszło idealnie.
Potrzebujesz jakiejś pomocy?
Pomocy? Co? Nie, dzięki.
Połóżcie tylko te papierowe talerzyki na stoliku w ogródku.
A potem wróćcie tu o 18, gotowi na zabawę!
Mogło być gorzej, prawda?
Nie wydaje mi się.
Do roboty.
Nie ma szans, żeby Donna zdążyła uprzątnąć ogródek i przygotować jedzenie.
Potrzebuje Zenko.
Masz rację. Idziemy.
Ponzu, tryb: Misja!
Tak, tak, tak, tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: Akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Donna wyprawia wielkie przyjęcie dla Rony.
Ale jej ogród to obraz nędzy i rozpaczy.
A ona jest zbyt zajęta przygotowaniami, żeby okiełznać tę dżunglę.
Wiem, że chce, żeby to było wyjątkowe przyjęcie.
Drużyno Zenko,
waszym zadaniem jest posprzątać ogród, zanim zacznie się impreza.
Nieźle, Ponzu. Zachowaj te kocie ruchy na przyjęcie.
Chodźcie. Mamy tylko godzinę.
Nie tak szybko.
Pamiętajcie, nawet przy pilnym zamówieniu
nie wolno zapominać o przepisie.
Będziemy o tym pamiętać.
Do dzieła. Zenko...
Akcja!
Uważajcie, gdzie chodzicie,
nie możemy narobić hałasu.
Halo?
Mam straszny bałagan w tym ogródku.
Ale teraz
czas zabrać się za paszteciki.
Nie damy rady uporządkować ogrodu, jeśli będziemy musieli
ciągle chodzić na paluszkach.
Wiem, jak sobie z tym poradzić.
W porządku. Bierzmy się za ten ogród.
Uważajcie pod nogi.
Tu jest pełno...
wystających kamieni.
No dalej! Bierzmy się za ten ogród.
Mamy jakiś plan?
Nie mamy czasu na plan.
Musimy wziąć się do roboty, i to szybko.
Ja posprzątam te śmieci.
Wrzucę je do szopy.
W porządku. Ja wezmę się za żywopłoty.
Ja pozbędę się tych kamieni.
A co z trawą?
Jejku. To dopiero oldschool.
- Czy to... - Kosiarka? Tak.
A gdzie ma silnik?
Nie ma. Jeszcze.
Kilka małych poprawek i zwiększymy jej moc dwukrotnie.
Musimy pracować szybciej.
Krzywo.
Chyba wzięłam za dużo.
To trudniejsze niż myślałem.
Jak to możliwe?
Co to było?
Jejku. Ten ogród jest w jeszcze gorszym stanie, niż mi się wydawało.
Muszę się za to zabrać.
Ale najpierw kebaby: nie upieką się same.
Czas nam się kończy.
Musimy pracować szybciej.
Podkręćmy to ciutek.
Nie.
Stać.
O to chodziło!
Za godzinę będzie działało.
Ale przyjęcie zaczyna się za pół godziny!
A ogród wygląda gorzej, niż kiedy zaczynaliśmy.
Co robimy?
Lepiej zadzwońmy do Yuki.
- Proszę, Kat. - Dzięki, Yuki.
Jak leci, drużyno?
Czy ogród wygląda już elegancko?
Daleko nam do „elegancko”.
A przyjęcie wkrótce się zaczyna.
Mówiłam wam: nawet przy pilnym zamówieniu
trzymajcie się przepisu.
Masz może sos sojowy, Yuki?
Dacie sobie radę. Muszę lecieć.
O co jej chodzi z tym „przepisem”?
Cóż, gdy gotujesz, przepis jest czymś w rodzaju planu.
Yuki chciała, żebyśmy opracowali plan uprzątnięcia ogrodu.
Czego nie zrobiliśmy.
Po prostu się na to rzuciliśmy.
Dosłownie.
Dobra. Czas na plan.
Widziałem, jak mój dziadek używał takiej kosiarki.
Mogę przyciąć trawę.
Bierz się za to.
Te kamienie przypominają mi coś, co widziałam w klubie archeologicznym.
Ja wyrównam żywopłot.
A ten wielki krzak aż prosi się o mój artystyczny dotyk.
Czyli dla mnie zostają śmieci.
I wiem, co z nimi zrobię. Do roboty.
Zobaczcie, co znalazłem.
Chyba wiem, jak możemy wznieść te stare światła na nowe wyżyny.
O, nie! Już szósta?
Przygotuj się na lot godny Ellie.
Rona? Fawna?
Miałam nadzieję, że się kurtuazyjnie spóźnicie.
Ten jeden raz jestem kurtuazyjnie na czas.
To w końcu nasza trzecia rocznica,
prawda, Błyszczyczku?
Ale ogródek jest w strasznym stanie.
Cały dzień gotowałam i nie miałam czasu na...
To jest nieziemskie!
Popatrz tylko na to.
Ławki jak ze Stonehenge. Urocze.
I patrz. Huśtawka!
Zobacz, Błyszczyku, co Donna zrobiła
na naszą trzecią rocznicę.
Cudny pomysł na wykorzystanie śmieci.
O rajuśku, Błyszczyku, to my.
Wspaniały ogródek!
Donno, przeszłaś samą siebie.
Cóż, dzięki, Rono.
Żaden problem.
Kompletnie.
Idą paszteciki.
Super!
Pyszne!
Pychotka.
Pewnie dlatego, że Donna ma świetny przepis.
Ponzu faktycznie zachował swoje najlepsze ruchy na imprezę.
„DZIEWCZYNKA, KTÓRA BAŁA SIĘ GĘSI”
Trener Jan mówił,
że te słupki muszą stać w linii, prawda?
Tak. A wiedziałeś, że pierwszy mecz w nogę
rozegrano trzy tysiące lat temu?
To ciekawe. Nie miałem pojęcia, że piłka nożna jest taka stara.
Co się stało z naszą linią prostą?
Co? Jak to się stało?
I co tam się teraz dzieje?
Mam go.
Kręci mi się w głowie.
Susły.
Co to było?
Lula, nic ci nie jest?
Nic, ale goniła mnie...
wielka, straszna gęś.
Gęś? Faktycznie mogą być przerażające.
- Nie widzę żadnej gęsi. - Ja też nie.
Co gęś robiłaby w parku o tej porze roku?
To nie jest pora odlotów.
Kłapała na mnie swoimi wielkimi, ostrymi zębiskami.
I boję się, że skoro dziś będzie tu obóz piłkarski...
W parku będzie mnóstwo dzieciaków.
Obóz nie może się odbyć, prawda?
Cóż, cały ten harmider może jeszcze bardziej wystraszyć tego biednego ptaka.
Właśnie. I kto wie, co wtedy zrobi.
Lula, może pójdziemy z tobą do domu.
Nie, dzięki, ja raczej pobiegnę do domu.
Cóż, jeśli mamy tu dziką gęś na wolności,
a zaraz ma zacząć się obóz piłkarski...
Wiem, dokąd zmierzasz.
Do miasta Zenko.
Ponzu, tryb: Misja!
Tak, tak, tak, tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: Akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Wielki, skrzeczący problem.
Dzika gęś biega po parku. Pogoniła Lulę.
A dziś po południu zaczyna się obóz piłkarski,
więc musimy utrzymać ją z dala od dzieciaków.
Tak, gęsi potrafią być drażliwe. Po tych wszystkich latach z Ponzu
wiem co nieco o drażliwych zwierzętach.
Żartuję, Ponzu.
Wcale nie.
Zawsze mówię:
kluczem do wspaniałych nudli
jest wiedza o tym, co klient lubi.
Albo o tym, czego nie lubi.
Ponzu na przykład nie lubi, kiedy ktoś dotyka jego ogona.
Jasne. Czy gęsi mają ogony?
Tak naprawdę...
Drużyno, waszym Zenko jest pomóc Luli, pozbywając się gęsi z parku.
- Zenko... - Akcja!
Czas wytropić długoszyjego, płaskostopego, straszącego dzieci ptaka
i zabezpieczyć teren przed obozem.
Mam gęsią skórkę.
Żaden człowiek ani żadna gęś nie oprze się mojej kanapce z dżemem i miodem.
Susły.
Tak!
Tak! Luis strzela.
I zostaje zablokowany przez Luisa!
Tłum szaleje! Tak!
Gęś!
Straszna.
W Klubie Ornitologów nauczyłam się naśladować krzyk dzikiej gęsi.
Gęś jest w pobliżu.
Zbliża się.
Halo? Czy ktoś na mnie trąbił?
Halo?
Rodney.
Przeczesaliśmy cały park i nie natrafiliśmy na nic.
Nic. Zero.
Gęsie jajo.
Może poszukamy tam, gdzie Lula zobaczyła ją po raz pierwszy?
To ma sens.
Dziwne. Myślałem, że była zbyt przerażona, by siedzieć w parku.
Może nie powinnam była zmyślać tej historii o gęsi, Wibrysku.
Ale nie chcę iść na obóz piłkarski.
A co jeśli nikogo nie będę tam znała?
I nikt nie będzie chciał ze mną zagrać?
Lula to zmyśliła?
- Czyli szukaliśmy wiatru w polu? - Biedna.
Wygląda na to, że tak naprawdę boi się obozu piłkarskiego.
Drużyno, chyba znaleźliśmy nasze prawdziwe Zenko.
Musimy pomóc Luli pokonać strach przed obozem piłkarskim.
To nawet ważniejsze Zenko.
Ale jak to zrobić?
Luis zdobywa piłkę, przekracza linię środkową boiska,
po czym podaje do...
absolutnie nikogo.
Luis potrzebuje partnera do gry w piłkę,
a Lula potrzebuje przyjaciela. Więc...
Świetny pomysł.
Jeśli się spotkają, Lula będzie znała kogoś na obozie
i nie będzie się już tak bała.
Tak. Zorganizujmy im spotkanie w skejtparku.
Ja i Ellie sprowadzimy tam Luisa.
A Jax i ja zajmiemy się Lulą.
Operacja „Luis i Lula” jest w toku.
Gdyby udało nam się wyciągnąć Wibrysa, Lula pójdzie za nim.
Gdy zdobywałam moją odznakę znawcy węży,
dowiedziałam się, że chodzą za sobą.
Gdybyśmy więc znaleźli drugiego węża...
Skąd mamy go wziąć?
Nie martw się. Mam coś w zanadrzu.
Mam nadzieję, że nie węża.
Nie prawdziwego.
Pożyczyłam generator hologramów Ariego.
Działa. Myśli, że jest prawdziwy.
Wibrysku, nie baw się z obcymi wężami.
Wracaj tutaj!
Tak!
W porządku.
Pójdę po nią. Sam. Znowu.
Jak zaciągniemy Luisa do skejtparku?
Gdyby jego piłka potoczyła się w tamtą stronę,
nasza misja byłaby bułką z masłem.
Może da się to załatwić.
Ale potrzebuję czegoś, co odwróci jego uwagę.
To moja specjalność.
- Gol! - Gdzie?
Do dzieła.
Wracaj tutaj.
- Tak! - Tak!
Wracaj!
To działa, drużyno.
Wracaj tu, piłko.
Wibrys, zaczekaj!
To moja piłka.
A to mój wąż.
Uwielbiam, kiedy plan się udaje, a nowi znajomi spotykają.
Chyba lepiej już pójdę.
Ja też.
To nie działa.
Musimy coś zrobić.
Pamiętacie, co mówiła ciotka Yuki?
Dowiedz się, co klient lubi. Albo czego nie lubi.
Oboje nie lubią gęsi.
Czy to była gęś? Prawdziwa gęś?
Te ptaki są przerażające.
Boję się ich od tamtego dnia w minizoo.
Ale to niemożliwe... Ja wymyśliłam tę gęś.
Żebym nie musiała iść na obóz piłkarski.
Serio?
Obóz piłkarski jest ekstra.
Uczysz się kopać, podawać, strzelać gole,
a nawet odbijać piłkę główką.
Może.
Ale jeśli tu naprawdę jest gęś, nici z obozu.
Masz rację.
Trzymam się z daleka od wszystkich gąsi.
Gąsów. Gęsi?
Zaczęli ze sobą rozmawiać, ale jak tak dalej pójdzie,
nawzajem wybiją sobie obóz z głowy.
Widzieliście tu może kogoś innego,
kto trąbi takim super ekstra klaksonem?
Słyszę, że ktoś na mnie trąbi, ale nikogo nie widzę.
Szukałem już wszędzie.
A nie widziałeś tu nigdzie gęsi?
Gęsi? Nie.
Nie, to tylko inny rowerzysta z Klaksonatorem 9000,
najlepszym klaksonem rowerowym na świecie.
Chciałbym go spotkać. Albo ją.
Czyli nie było żadnej gęsi.
Co oznacza, że muszę iść na obóz piłkarski.
Będzie super. Zaufaj mi.
Możesz być moją partnerką.
Ja? Chcesz, żebym z tobą grała?
To byłoby ekstra.
Fajnie. Nie będę najmłodszy, jak zwykle.
Przy okazji: jestem Luis.
Lula.
Nie mam nic przeciwko byciu najmłodszą, jeśli jestem z przyjacielem.
Chcesz, żebym pokazał ci kilka moich trików?
- Możemy zrobić sobie razem rozgrzewkę. - Jasne, Luis.
Witam, dzieciaki.
Gotowi na superdzień pełen piłki?
- Tak! - Jasne!
Niezłe ruchy, Lula i Luis.
Dzięki. Ćwiczyliśmy. Razem.
Ten pościg za dziką gęsią wyszedł wszystkim na dobre.
Dobra robota, drużyno.
Co moi ulubieni klienci powiedzą na nudle zwycięstwa?
Wiem, czego wam trzeba.
Poprosimy.
W porządku. Krewetki dla Ariego. Wege dla Niah.
Superostre dla Ellie. I podwójne dla Jaxa.
Prawie.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK DOJO DAYCARE
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Napisy: Zuza Lamża