SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
- Tak, tak, tak, tak! - Zenko: już czas!
Patrz! Wymiatam na kółkach.
Piątka za bycie ekstra.
O tak!
Niezły trik, Ari.
Co robisz, braciszku?
Nic.
Oglądam fajowe sztuczki Ariego.
A urodziny babuni? Kwiaty? Przecież miałeś je kupić.
Ach, tak. W sklepiku.
Całkiem zapomniałem.
Babcia uwielbia dostawać kwiaty na urodziny.
Bez obaw, brachu.
Zajmę się tym.
Pospiesz się. Przyjęcie za godzinę.
Ja lecę po tort.
Motylek.
Witaj, panie gołębiu.
Chcesz się ścigać, co?
Luisowi kiepsko idzie trzymanie się planu.
Masz rację.
Przyda mu się pomoc w kupieniu kwiatów
dla swej babci.
Tak.
W stylu Zenko.
Ponzu, tryb: misja!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Chodzi o Luisa.
Jego babcia ma urodziny.
Miał kupić dla niej kwiaty w sklepiku.
Ale…
To Luis?
Jedzie w złą stronę.
Znacie Luisa.
Kiepsko mu idzie… bycie skupionym.
Drużyno, macie misję.
Dopilnujcie, by kupił kwiaty,
zanim zacznie się przyjęcie.
To będzie trudne.
Zdradzę wam mój rodzinny sekret.
Przekazała mi go praprababcia.
Jeszcze nigdy nikomu go nie wyjawiłam.
Klient musi dostać to, czego pragnie.
Już to słyszeliśmy.
Ponzu nic nie jest?
To go zajmie na parę godzin.
Dalej, drużyno. Doprowadźmy Luisa do sklepiku.
Zenko: akcja!
Poddajesz się?
Wygrałem.
Cóż, najwyższa pora…
na jazdę po bezdrożach.
Ta trasa rządzi.
Przez chwilę myślałam, że pojedzie po kwiaty.
Chyba wiem, jak go zawrócić. Chodźcie.
Wyboje są super!
Zbliża się. Czas na hologram.
Co powiecie na drzewo?
Kto postawił drzewo pośrodku ścieżki?
Żaden problem.
To za mało.
Musimy mu przypomnieć o kwiatach.
Dobry pomysł.
Kwiatowy hologram. Robi się.
Ładne kwiaty.
Kwiaty dla babuni!
Luis nieźle zasuwa.
Skręcił w lewo.
Nie dogonimy go. Wzywam Yuki.
Mówi Yuki.
Nie, Ponzu. Nie zmienimy kanału.
Śledzimy Luisa.
Wygląda, że wrócił na właściwe tory.
Nie, znów się rozproszył.
Co mamy zrobić?
Rozdzielcie się i otoczcie go.
Dobry pomysł.
I pospieszcie się. Ponzu zaraz tu oszaleje.
Okej. Rozejdźmy się.
Okej, widzę Luisa.
Błyszczyk.
Też stoisz na tylnych kółkach?
Ekstra.
Ale uroczo.
Jesteś taka zdolna.
Muszę zrobić zdjęcie.
Mamy problem.
To Rona i Błyszczyk.
Totalny psi zawrót głowy.
Mam pomysł.
Ari, twoja mama nadal ma papier prezentowy?
No pewnie.
Świetnie. Zaraz tam będę, Ellie.
Ojejku, Błyszczyku!
Prawie.
Próbuj dalej.
Chwila.
Zrobię zdjęcie wam obojgu.
„Sto lat”?
Mam urodziny dopiero za miesiąc.
Hej, chwilka.
Wiem, kto ma dziś urodziny.
Moja babunia.
No tak, kwiaty.
Muszę lecieć.
Do widzenia, pani Dunsmore i pieseczku.
A to co?
Podrzucanie piłek i łapanie ich?
To ma potencjał.
To żonglowanie.
Juniorzy ze szkoły ochrony powinni mieć hobby,
a oto moje.
O nie. Luis właśnie odkrył żonglowanie.
Jak mu przypomnieć o kwiatach?
Mam pomysł.
Lecę do piekarni.
Skąd to się tu wzięło?
Trzy piłeczki i do tego trzy babeczki?
Hej, chwileczkę.
Babeczki ze świeczkami z czymś mi się kojarzą.
O rety! Urodziny babuni!
Muszę lecieć.
Czekoladowa z posypką.
Oto smak porażki.
Teraz Luis na pewno pojedzie po kwiaty.
Tak.
Sklepik jest obok.
Nie przegapi go.
Dalej, Luis, skup się.
Musisz kupić kwiaty…
Wiedziałem, że tak będzie.
Roboty przejęły okolicę.
Ostrzegałem ich! Wszystkich!
Co robot ratunkowy robi na dachu auta Donny?
Mama sądziła, że to niezła reklama.
Z pewnością przyciąga uwagę.
Zwłaszcza Luisa.
Musimy go zawrócić. I to już.
Przyjęcie zaczyna się za pół godziny.
Ale jak?
Za każdym razem się rozkojarza.
Chwileczkę.
To jest to.
Yuki mówiła, by dać klientowi, czego pragnie.
Luis chce gonić każdą fajną rzecz, którą napotka.
Tak, w tym cały problem.
A jeśli zamiast usuwać rozpraszacze,
stworzylibyśmy własne?
By wygrać z rozkojarzeniem,
sami musimy się nim stać.
I jestem pewna, że Ari ma coś,
co sprawi, że Luis rozkojarzy się na cacy.
Dokąd uciekasz, stary?
Ari, teraz.
Wiedziałem, że jeszcze go użyję.
Pokłońcie się potędze kwaskowatości!
Ogromna, gadająca cytryna?
I wielgachny robot?
Cytryna. Robot.
Cytryna. Robot?
Wybacz, stary.
Sprawdzę, dokąd tak pędzi.
To się nazywa świetna dynia.
- Zgubisz go. - Spróbuję czegoś.
Ta cytryna potrafi się ruszać!
To powinno zaciekawić ludzi naszymi zajęciami karate.
Ten karateka bardzo chce wydostać się z ekranu.
Ari, znów go zgubisz.
Okej, dam radę.
Czad.
Panie Cytrynka?
Gdzie jesteś?
Sklepik? Kwiaty?
No tak.
W końcu kupi te kwiaty.
Z Luisem nigdy nic nie wiadomo.
Hej, braciszku.
Świetnie. Pamiętałeś o kwiatach.
Nigdy bym nie zapomniał.
Czy ty mnie sprawdzasz?
Nie. W życiu.
No może.
W porządku.
Pospieszmy się.
Przyjęcie tuż tuż.
Nie mamy całego dnia.
Misja zakończona sukcesem.
Komuś jeszcze zachciało się lemoniady?
Pokłońcie się potędze kwaskowatości!
Pierwszy przy stoliku wygrywa.
Ale musimy być niewidzialni.
Jeśli ktoś cię zobaczy, przegrywasz.
Nikt mnie nie zobaczy.
Jestem szybszy niż wzrok.
Będę czekać na mecie.
Do startu, gotowi, start!
Wygrałam!
Niezły wyścig, Niah.
Nie chcę zmieniać tematu,
ale czemu zmierza do nas astronauta?
To nie jest astronauta.
Witam was, Niah i Jax.
Rodney?
Rodney Dinkle, pszczelarz zawodowy.
Do usług.
Chwila.
Trzymasz tam pszczoły?
Owszem. Dające miód.
Mamy tak piękny dzień, że postanowiłem wziąć je na spacer.
Zwierzęta żywiące się pszczołami są ciemne,
więc pszczelarze
chodzą na biało, by ich nie użądliły ze strachu.
Nigdy by tego nie zrobiły.
One mnie kochają,
a ja kocham każdą z nich.
Na przykład Bruno.
Zwę go „Zapylaczem”.
A Bubba to silny, ale nieśmiały typ.
Bertha to królowa.
Przedstawię was.
Odleciały? Powiedziałem coś nie tak?
Bubba, ty też świetnie zapylasz kwiaty!
Rodney, poszukamy twoich pszczół,
a ty poczekaj tu, w razie gdyby wróciły.
Okej. Oby jak najszybciej.
Moje bzz-bzz są tam całkiem same.
Biedne maleństwa!
Zajmę się tym.
Ponzu, tryb: misja!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Rodney ma problem.
Z jego ula uciekły pszczoły i bardzo się o nie martwi.
Pszczoły na wolności?
Nie są niebezpieczne?
Jeśli nie drażni się pszczół,
to nie zaczepiają ludzi.
Potrzebują schronienia, które zapewnia im ul.
Jak zawsze powtarzam:
„Im więcej wiesz o makaronie, tym lepsze tworzysz dania”.
Nigdy tego nie słyszałam.
Drużyno, musicie złapać pszczoły i sprawić, by wróciły do ula tak,
by Rodney nie zauważył.
Spokojnie, Ponzu. Najpierw muszą je złapać,
inaczej nie będzie miodu.
Dobra, sprowadźmy te pszczoły do domu.
Zenko…
Akcja!
Nie widzę żadnych pszczół.
Gdzie mamy ich szukać?
Cóż, pszczoły przyciągają kwiaty i słodkie rzeczy.
Jak ogrodowe imprezki?
Z kwiatami i słodkimi przekąskami?
Tak. Chyba.
Bo właśnie taka odbywa się w ogródku Donny.
Co za świetne przyjęcie!
Dla ciebie, siostrzyczko. Pasuje do ciebie.
A to dla pana, panie Tanaka.
Bo nie ma ogrodowej imprezki
bez kwiatów, kwiatów i jeszcze raz kwiatów, co nie?
Dziękuję, Fawna.
Jest wspaniały.
Świetnie.
Trafione.
A może raczej „użądlone”?
Uwielbiają wąchać kwiaty.
Przenoszą pyłek z kwiatka na kwiatek za pomocą lepkich nóżek.
Ale jak je przenieść
do ula, nie zakłócając przyjęcia?
- Zajmę się tym. - Ostrożnie.
Zgarnąłem wszystkie.
Ten Zenko pozamiatał.
Pamiętasz, gdy mówiłam,
by nie drażnić pszczół?
A te są rozdrażnione?
One są rozdrażnione na maksa.
Hej, wy tam! Pora na kwiatowy tort.
To hibiskus i lawenda z miodowym lukrem.
Tort z kwiatów?
O nie.
Komu pierwszy kawałek?
Jest naprawdę pyszny.
Pszczoły!
Wybaczcie. To moja wina.
Nie przejmuj się. Znów je złapiemy,
a potem oddamy Rodneyowi.
I zrobimy to, nie drażniąc ich.
Czy pszczoły nie podążają za królową?
Tak! Pszczoły robotnice idą za królową.
A królowa uwielbia…
fioletowe kwiaty!
Takie jak te bratki.
Oto dar dla królowej Berthy!
Idealnie!
Użyjmy tego pudełka jako tymczasowego ula.
Patrzcie! To działa.
Oto i ona.
Witam, Wasza Wysokość.
Jak ją poznałaś?
Królowe są większe od reszty.
Jest duża. I piękna!
Widzisz, jak unosi odwłok?
- Czyli pupę? - Tak.
Tak królowa wydziela feromony,
by reszta za nią podążała.
To w ulu się nie mieści.
Dokładnie.
A teraz zaprowadźmy je do Rodneya.
Racja. Z pewnością się martwi.
Kocham cię, Bubba
Kocham mocno tak
Gdy nie bzyczysz obok
Cierpię, że aż strach
To samo z Brunem
I całą ekipą pszczół
Moje słodkie pszczółki
Kocham was na zabój
Mamy towarzystwo.
Błyszczyku, cóż za piękny dzień!
Muszę zrobić sobie selfie.
To mi się podoba.
Luis i Gabriel.
Łoś musi zgolić brodę.
Theo,
długa piłka!
Jeszcze kawałek.
Prawie jesteśmy.
Ale jak wsadzić je do ula, by Rodney nie zauważył?
Nie opuszcza go na krok.
Chwileczkę.
Pamiętacie, co mówiła Yuki?
„Im więcej wiesz o makaronie, tym lepsze tworzysz potrawy”?
Może zamiast makaronu chodziło jej o pszczoły.
Powiedz o nich coś więcej.
Coś, co może nam pomóc.
Dobrze.
Mają pięcioro oczu.
Królowa składa 2000 jaj dziennie.
Osiągają prędkość 30 km/h.
Pszczelarze uspokajają je dymem.
A pszczoły…
Chwila. Ten dym.
Czy Rodney ma tam ze sobą maszynkę do dymu?
Zgadza się.
Świetnie.
Oto ostatni składnik naszego dania.
Mam tyle pytań.
Gdzie one są?
Czemu odeszły?
Kiedy wrócą?
Skąd ten cały dym?
Ktoś użył mego podkurzacza?
Co się dzieje?
Czemu zgłodniałem?
Ten dźwięk… Brzmi jak bzyczenie!
Bertha! Bubba!
Wróciłyście! Całe i zdrowe! Kochacie mnie!
Naprawdę mnie kochają!
Hej, mieliście rację.
Pszczoły same wróciły.
To super, Rodney.
Musiały się stęsknić.
A dla ciebie, Yuki, mam słoik świeżego miodu.
Dziękuję.
Słyszeliście?
Pięciogwiazdkowy!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Zenko już czas!
Napisy: Piotr Lipiec