SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
- Tak, tak, tak, tak! - Zenko: już czas!
Wiatr wywiał puszki z kosza i spójrz na ten bałagan.
Czas na zawody w sprzątaniu miasta.
- Wygrywa najszybszy sprzątacz. - Do dzieła.
Śmieci u góry.
Hop jak kangury.
Nic nie przebije metody na kręciołka.
Mam cię.
Widzę kolejnego.
Okej, mamy remis.
- Oboje wygraliśmy. - I park również.
Włosy - uczesane.
W zębach zero szpinaku.
Wybaczcie.
Zamyśliłem się.
Dziś sesja zdjęciowa dla Małego Klubu Ochrony.
Muszę wyglądać bosko.
Wyglądasz super. Idealnie do zdjęć.
Dzięki. I oby tylko tak pozostało.
Zawsze coś musi pójść nie tak.
Było już ubabranie dżemem, spotkanie z dmuchawą do liści,
umazanie się mazakiem, historia z ketchupem…
Nawet nie wspomnę o incydencie w zoo.
Ale to koniec.
W końcu dam mamie ładne zdjęcie do postawienia.
Hej, dzieciaki.
Ładny dzień, co?
Tak, panie Tanaka.
Hej, Scruffy.
- Scruffy, nie! - Nie!
Brudne łapki!
Uwaga!
Było blisko.
Cóż, bardzo ostrożnie udam się
do domu kultury na sesję zdjęciową.
Bez odbioru!
Teraz musimy tu posprzątać.
Musimy się zbierać.
Mamy wiele miejsc do posprzątania.
Dobry piesek.
Ponzu, tryb: misja.
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Dziś sesja zdjęciowa dla Małego Klubu Ochrony.
A wszyscy wiemy, że Rodney ma pecha do zdjęć.
Tak, to był lepszy profil.
Do rzeczy. Jak możemy pomóc?
Zmierza do domu kultury.
A po drodze może się pobrudzić na milion sposobów.
Okej. Wasze zadanie na dziś
to dopilnować, by Rodney miał udane zdjęcie.
- Czy to takie trudne? - Trudniejsze, niż myślisz.
Wspominał o wypadku ze spaghetti w szóstej klasie?
Było nieciekawie.
Lepiej się ruszajmy.
Ale pamiętajcie o jednym.
Posiłek kończy się dopiero deserem.
Okej.
- Zenko… - Akcja!
Spójrzcie, tam jest.
Hej, Rod-ster.
Mamy piknik dla Klubu Leśnych Ludków. Dołączysz?
Cóż, nie mogę się ubrudzić.
Ale przywitać się mogę.
O nie. Piknik?
Właśnie. I spójrz, co jedzą.
Kanapka z wołowiną i winogronowa oranżada?
On prosi się o kłopoty.
Kiepsko to wygląda.
Siadaj, Rodarino. Mamy mnóstwo jedzenia.
Odmawiam. To jedzenie jest zbyt brudzące.
Czy to kanapka z wołowiną?
No dobra, obowiązki wzywają.
A raczej ociekają tłuszczem.
Zajadaj, Rodski.
To słynna kanapka mojego autorstwa.
Skoro nalegasz.
Muszę jedynie uważać.
Czy to był fioletowonogi puchatek czerwony?
Niewiele brakowało. Trzymaj serwetkę.
Przyjąłem, Donna.
Muszę popić.
Henry, pićku.
Moja wina.
Ta puszka. Henry nią potrząsał.
Jeśli ją otworzy, to wybuchnie.
Ellie, zagrożenie winogronowe.
Robi się.
Mam.
Orzeźwiająca.
O nie.
Dobrze, że ładnie mi w fiolecie.
Póki co nadal czysty.
Rodneyu Dinkle, masz jeszcze sporo czasu.
Idealnie, by poćwiczyć umiejętności zwiadowcze,
mając oko na ten teren.
Przysiądę na chwilę, by zabezpieczyć okolicę.
Niewyschnięta farba plus spodnie równa się kłopoty.
Zajmę się tym.
Nieźle, Jax.
Nie!
Tak! Śmigło Ponzu ratuje sytuację.
Co się dzieje?
Zabezpieczyć ulicę - odhaczone.
Pozostać czystym - również.
Pora ruszać.
Zbliża się do domu kultury.
Tak. Chyba czeka go czyste zdjęcie.
Nasza praca skończona.
Dobra robota.
To pierwsza misja zaliczona bez korzystania z rady Yuki.
Masz rację.
Jak to leciało?
Coś w stylu: „Posiłek kończy się deserem”?
Nie wiem, jaki to ma związek.
Może to oznacza, że misja trwa do samego końca?
Chwileczkę.
Pełen sukces.
U celu i bez żadnej plamki.
Mamo, szykuj się na idealne zdjęcie.
- O nie. - O nie.
Muszę ci to przyznać, Rod-ster.
Wiesz, jak pozostać czystym.
Dobrze, że to nie nasze zdjęcia.
Wiesz, że jesteśmy tajną drużyną?
Nie mamy sesji zdjęciowych.
Racja.
Proszę. Dla pani.
I dla pana też. I dla ciebie.
To wasz szczęśliwy dzień.
Zobaczcie.
Moje oficjalne zdjęcie.
Nieźle, Rodney.
Wyszło świetnie.
Mama była tak szczęśliwa, że zamówiła kartonowego mnie.
Postawię go w swoim pokoju.
To takie…
Super. Też chcę takie coś.
Ale mnie.
Okej. To ma sens.
Zdaje się, że w końcu miałeś szczęście w dniu zdjęć.
Szczęście? To tylko i wyłącznie moja zasługa.
Nazywam to kontrolą umysłu nad ciałem.
- Rodney, zamówienie. - Dziękuję.
Raczej umysłu nad plamą.
Gotowy?
Pora na ekstremalne przeciąganie makaronu.
To najdłuższy makaron na świecie.
Gdzie on jest?
Tam.
Siedem plus jeden to osiem. Sześć plus dwa też.
Pięć dodać trzy to… osiem.
Chodź, Luis. Pobawmy się.
Nie mogę, Lula. Za dwa dni mam pierwszy test.
I naprawdę się go boję.
Dlaczego?
To sprawdzian z cyfry osiem.
Lubię matematykę, ale trzeba tak wiele zapamiętać.
Cyfry, kształty, wzory.
Racja. Ale uczyłeś się, prawda?
Tak. Cztery plus cztery to osiem.
Ośmiokąt ma osiem boków.
Teraz pamiętam, ale co, jeśli zapomnę na teście?
Idę się pouczyć. Na razie.
Biedny Luis. Naprawdę się przejmuje.
Pierwsze testy bywają trudne.
Ale zdaje się umieć. To pewnie kwestia nerwów.
Możemy mu pomóc.
Ale najpierw trzeba…
Ponzu, tryb: misja.
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Chodzi o Luisa. Za parę dni ma pierwszy test.
Sprawdzian z cyfry osiem.
Mojej drugiej ulubionej cyfry.
Dużo się uczył,
ale martwi się, że wyleci mu to z głowy na teście.
Gdy mam wystąpić w przedstawieniu,
ćwiczę kwestie, robiąc inne rzeczy,
więc nawet o tym nie myślę.
Racja, Ellie.
Wasze dzisiejsze zadanie
to pomóc Luisowi przygotować się do testu.
Ale jak to zrobić?
Pamiętajcie, że pierogi można nadziać na wiele sposobów.
Mam tu sześć różnych.
A to więcej niż jeden. Matma.
Jasne. Będziemy pamiętać.
Mam pomysł.
Wiem, jak pomóc Luisowi z nauką.
- Widzimy się w parku. - Jasne.
- Zenko… - Akcja!
Oto, co zrobimy.
Poślemy go na poszukiwanie skarbu z Lulą,
by przećwiczył działania na cyfrze osiem.
Dodawanie, odejmowanie, wzory i kształty?
Wszystko. Plan brzmi następująco:
Luis najpierw musi odnaleźć… tę ukrytą ósemkę.
Rożek kieruje do wskazówki.
A ta prowadzi do kwiatów.
Ze wskazówką.
Ta każe mu znaleźć ośmiokątną rzecz, czyli parasol.
A pod nim znajdzie ukryty skarb.
Polowanie rozpocznie ta wskazówka.
A całość pomoże mu poćwiczyć matematykę.
- Tak. - Super.
Musimy tylko podrzucić te liściki,
by Luis i Lula przyszli tu jutro
poszukać wiadomości w butelce.
Dostarczymy je po drodze.
Nie zapomnijcie się dobrze wyspać.
Okej, Luis spotkał się z Lulą. Są w drodze.
Świetnie. Bądźmy tam przed nimi.
O nie. W parku trwają prace.
Wszystko się skomplikowało.
Nie. Tylko nie mój rożek.
Zniknął mój kwiatowy wzór.
Parasol również.
To kompletna porażka.
Co teraz zrobimy?
Spójrz.
Znalazłam ją. Wiadomość w butelce.
„Do tego wielka nagroda trafi, kto łączyć wskazówki potrafi”.
Polowanie na skarb?
O nie. Następną wskazówką miał być rożek.
Co zrobimy?
Będziemy musieli improwizować.
„W kosza gra się po pięć osób”.
Uwielbiam koszykówkę.
„Ilu zawodników z obu drużyn przebywa jednocześnie na parkiecie?”
Tam.
Pachołki mogą kierować do wskazówki.
Robi się.
Ale ona prowadzi do pustej skrzynki na kwiaty.
Już to naprawiam. Pomożesz?
Pokaż dłonie.
Są dwie drużyny, więc pięć plus pięć…
Dziesięć.
To nie koniec. Trzeba odjąć,
czyli pomniejszyć,
o liczbę koszy na boisku.
- Są dwa. - Tak.
Więc dziesięć minus dwa daje osiem.
„Skocz tyle razy w przód, a kolejna ósemka wskaże ci drogę”.
Raz…
dwa…
trzy…
cztery…
pięć…
sześć…
siedem…
osiem.
Okej. To gdzie ta ósemka?
Tam. To pomarańczowe coś.
Jest ich osiem.
Kierują w tamtą stronę.
Kolejna wskazówka.
„Następna wskazówka
kryje się w ósmym polu fioletowo-żółtego wzoru z kwiatów”.
Wiem, gdzie jest skrzynka z kwiatami.
Ellie, kończy nam się czas.
Pora na procę, Jax.
Robi się.
Ale śliczne kwiaty.
Zobaczmy.
Fioletowy, żółty, fioletowy, żółty.
To powtarzający się wzór.
Faktycznie. Policzmy je.
- Raz. - Dwa.
- Trzy. - Cztery.
- Pięć. - Sześć.
Siedem…
Kolejny jest pusty.
Który kwiat tam pasuje?
To łatwe. Ósmy to żółty.
„Pod ośmiokąta kształtem zjednoczysz się ze skarbem”.
Co to ośmiokąt?
Figura z ośmioma bokami.
Naprawdę dużo umiesz.
Owszem, umiem.
Obok skejtparku jest duży parasol.
Sądzisz, że ma osiem boków?
Tak. Być może.
Dobry pomysł.
Sprawdźmy to.
Tego parasola już tam nie ma.
Musimy znaleźć inny ośmiokąt.
I przenieść skarb.
Jak zrobić to w dwie minuty?
Pamiętacie słowa Yuki?
Pierogi można nadziać na wiele sposobów.
Ma rację.
Bądźmy kreatywni i wymyślmy nowy farsz.
Rozdzielmy się i poszukajmy czegoś innego.
Mam coś ośmiokątnego.
A teraz skarb.
Hej, tu nie ma parasola.
Musiałam się pomylić.
To oznacza, że kryje się tu inny ośmiokąt.
Poszukajmy go.
Mam go.
Hej, znak stopu.
Jest ośmiokątny.
Widzisz? Ma osiem boków.
I coś jest pod spodem.
To skarb. Znaleźliśmy go.
Ekstra.
Zestaw ośmiu kredek i gumka ze Squasherem.
Możesz użyć ich na jutrzejszym teście.
No tak, test.
Oby mi dobrze poszło.
Żartujesz?
Jesteś świetny z matmy.
Wiesz wszystko o cyfrze osiem.
Naprawdę?
Pewnie. Rozwiązałeś te wszystkie zagadki i odnalazłeś skarb.
Masz rację. Umiem to.
Zaliczę test na szóstkę.
A jeśli popełnię błąd,
Squasher pomoże go wymazać.
Gratulacje, Niah.
To było świetne ćwiczenie dla Luisa.
Racja. Stał się pewniejszy siebie.
Obczajcie to.
Zdobyłem osiem na osiem punktów.
Rządzisz, Luis. Wiedzieliśmy o tym.
To świetny powód do świętowania
z moimi ośmioskładnikowymi pierożkami.
Super. Tak się cieszę, że zjadłbym osiem porcji.
Osiem dolarów.
Żartuję. Darmowe pierożki dla każdego.
- Super! - Tak!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Napisy: Piotr Lipiec