SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
- Tak, tak, tak, tak! - Zenko: już czas!
Marzyłem o odrzutowych butach.
Ellie mówi, że są ekstra.
Jasne. Ale zacznij powoli.
- Wiem. - I uważaj…
O nie!
To się nazywa upaść na głowę.
Hej, dziś czwartek, prawda?
Ostatni czwartek miesiąca?
- Dostawa komiksów! - Dostawa komiksów!
Co jest, mamo? Uwielbiasz dzień dostawy.
Dostawca wysłał tylko jeden egzemplarz z Kapitanem Jarmużem.
Mowa o tej super-hiperedycji komiksu roku?
Zamówili go Sam i Gabriel.
To najwięksi fani Kapitana.
I oboje czytają komiksy w dniu dostawy.
Zadzwonię i spytam, jak szybko doślą resztę.
Nie chcę, by któreś ucierpiało.
Musi być sposób, by zadowolić ich oboje.
Na pewno Zenko coś zaradzą.
Ponzu, tryb: misja.
Tak, tak, tak, tak!
O tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Mamy dwójkę ogromnych fanów komiksów.
I tylko jeden numer Kapitana Jarmuża.
Uwielbiam te jego jarmużowe ruchy.
Nie wiedziałem, że jesteś fanką.
„Dużo warzyw i miłej wegekawusi”.
Skoro jest tylko jeden komiks,
to któreś z nich będzie smutne.
Wasze zadanie to sprawić, by podzielili się tym komiksem.
Możemy potajemnie przekazywać go między nimi.
Gdy jedno skończy, podrzucimy go drugiemu.
Pamiętajcie, dwie pałeczki są lepsze niż jedna.
Ale jedna jest lepsza niż nic.
Tadam!
No dobra, do dzieła.
- Zenko… - Akcja!
- Niezły trik, Ari. - Dzięki, Sam.
- Nowy Kapitan Jarmuż dla ciebie. - Super. Dzięki.
Od razu przeczytam.
Zobaczmy.
Jarmuż dostarczony.
Powtarzam: Jarmuż dostarczony.
Przyjęłam.
Mamy na oku Gabriela.
- Szybko go skończy. - A my damy go Gabrielowi.
Hej, Sam, pokażesz nam ten nowy trik?
Miałam zamiar przeczytać…
Jasne. Pokażę.
Chyba skończyła.
Jarmuż jest w drodze.
Właśnie uszczęśliwiliśmy Gabriela.
A teraz poćwiczcie.
Poszukam spokoju,
bo muszę wiedzieć, co dalej z Kapitanem Jarmużem.
Sam nie skończyła czytać.
Potrzebuję komiksu.
Teraz, migiem!
Odwrócę ich uwagę, hakując drona.
Hej, brachu. Dron mi ucieka.
Nie martw się. Złapię go.
Mam komiks.
By włożyć go do plecaka Sam, potrzebujemy…
małej dywersji.
Robi się.
Nosisz pulpecika w kieszeni?
A ty nie?
Hej, Błyszczyk.
Poczytać ci o Kapitanie Jarmużu? Jest ekstra.
Było blisko.
Gabriel złapał drona. Jarmuż potrzebny na już!
Chcesz poaportować?
Wraca Sam.
Czerwony alarm! Dajcie komiks!
Błąd pilota.
Na wszystko jest rada.
Załatwię wsparcie.
Ponzu!
Potrzebujemy cię.
Twój komiks utknął całkiem wysoko.
O rany.
Chwila. Co to?
Pomożesz nam, wiewiórko?
Tadam!
Też mi pomoc.
Tu jest.
Mało brakowało.
Musi być lepszy sposób.
Jeśli Sam i Gabriel będą bliżej siebie, oszczędzimy sobie biegania.
Ale jak go tu sprowadzić?
- Potrzebujemy do tego komiksu. - Robi się.
Sam, złapiesz tę piłkę?
Jasne, panie Tanaka.
O rety!
Uwaga, panie Tanaka!
Ponzu, twoja kolej.
Hej, to mój komiks!
Zaraz wracam, Kapitanie.
Gabriel go zabierze.
Gabrielu, możesz podać tę piłkę?
Jasne, panie T.
- Dzięki, Sam. - Jasne.
A teraz Kapitan.
Proszę, panie T.
Są zbyt blisko siebie.
Gdzie mój komiks?
- Co teraz? - Nie damy go obojgu.
Chwila. Właśnie, że tak.
Pamiętacie, co mówiła Yuki o pałeczkach?
Mam pomysł. Zaufajcie mi.
Jestem pewna, że to mój komiks.
Raczej mój. Ale nie tu go zostawiłem.
Ja też nie.
Mam pewne obawy.
Zaczekaj.
Nie wiedziałem, że lubisz Kapitana Jarmuża.
Żartujesz?
To najzdrowszy stróż prawa w Wegemieście.
- „Warzyw i miłej wegekawusi”. - „Warzyw i miłej wegekawusi”.
Skoro nie wiemy, czyj to komiks,
to może się podzielimy?
Byłoby jarmużowo.
To znaczy czadowo.
Nie wierzę, że się udało.
Skąd wiedziałeś, że się nim podzielą?
Tak jak mówiła Yuki. Dwie pałeczki są lepsze niż jedna…
Ale jedna jest lepsza niż nic.
Dokładnie.
- Uznałem, że wolą się podzielić… - Niż wcale go nie mieć.
Pierożki dla zwycięzców.
Ponzu świetnie sobie radzi z tą jedną pałeczką.
Ellie, wymiatasz na tej skakance.
Umiem skakać jak baletnica.
Przepraszam.
Przejście dla dobrej karmy.
Hej, Fawna. Po co to wszystko?
Prowadzę zajęcia z cichej jogi.
Sama zabawa i zero gadania.
Super.
Żartuję. Zajęcia dopiero za dziesięć minut.
Pomóc ci z tym?
Byłoby super. Dzięki.
Posłuchaj tylko.
Ale czego?
Otóż to.
Dźwięk słodkiej ciszy.
Idealny do cichej jogi.
A to co?
Brzmi jak świerszcz.
Ale gdzie on jest?
Może przyszedł za tobą z ogrodu.
On jest taki głośny.
Psuje mi nastrój i… równowagę.
Nici z moich zajęć.
Może sobie stąd pójdzie.
Świerszcze nie przepadają za jogą.
Od wygibasów wyginają się im czułki.
Tak przy okazji, musimy iść coś załatwić.
Pamiętasz, Ellie?
A, racja.
Powodzenia, Fawna.
No proszę, panie Świerszczu.
Możemy dostać trochę ciszy i spokoju?
Ponzu, tryb: misja.
Tak, tak, tak, tak!
O tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
W domu kultury jest hałaśliwy świerszcz.
A Fawna ma prowadzić zajęcia z cichej jogi.
- Podobno świerszcze przynoszą szczęście. - Ale nie Fawnie.
Doprowadza ją do szewskiej pasji.
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Ale nie brzmi dobrze.
Cel tej misji jest jasny.
Znajdźcie tego hałaśliwca i zabierzcie z dala od zajęć Fawny.
Świerszcze są dość małe.
Może być ciężko go tam znaleźć.
Nie bez powodu mam restaurację na kółkach.
Czasami klienci przychodzą do mnie,
ale czasem to ja uganiam się za nimi.
Co?
Znajdźmy tego świerszcza.
- Zenko… - Akcja!
Zobaczmy, kto dziś będzie.
Donna, Jan, Laura…
Ciebie nie liczę, krzykaczu.
Rzućmy okiem z góry.
Może on sobie pójdzie, zanim wszyscy się pojawią.
Siostro! Melduję się na jogurt.
To znaczy jogę.
Nic z tego.
Widzisz go?
Jest na zjeżdżalni. Chodź.
Witajcie, moi jogini.
Zobaczą nas.
Witam na cichej jodze.
Mam nadzieję.
Świerszcz jest na zjeżdżalni, ale go nie złapaliśmy.
Musieliśmy odpuścić.
Widzę. Idzie na drugie piętro.
Widzimy się na górze.
Chyba jest na balkonie.
Skoro tam jest, zajęcia są bezpieczne.
O ile tam zostanie.
Świerszcze wolą ciemność.
Może wrócić na dół.
Chodźcie.
Kryć się!
Pani pozwoli do tańca, madam?
Ktoś widzi świerszcza?
Nie, ale pan Tanaka ma niezłe ruchy.
Jest na pudełku.
Za nim.
Jeśli pójdziemy po schodach, pan Tanaka nas zobaczy.
Czas na plan B: rura strażacka.
Uwolnijcie wewnętrzne pieski.
Tak. Pa, świerszczu!
Jest tak blisko.
Może uda mi się wystawić go na dwór.
Chodź, mały. Dołącz do przyjaciół.
Nie taki był plan.
Dołączył do innych?
Niezupełnie.
Oni do niego.
Fawna, tylko spokojnie. Bądź spokojna.
Spokój!
Zażyjmy spokoju w pozycji dziecka.
Pora, by świerszcze zeszły ze sceny.
Czas na medytację.
Zamknijmy oczy i odnajdźmy wewnętrzny spokój.
Musi gdzieś tu być.
Rozdzielmy się.
Znajdźmy świerszcze i wynieśmy je stąd.
Winda z furgonetki!
Medytacja często wznosi nas na inny poziom świadomości.
Odliczę od dziesięciu
i dopiero wtedy otworzymy oczy.
Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć…
O nie.
…cztery, trzy, dwa i jeden.
A teraz otwórzmy powoli oczy.
Czyż to nie było poruszające?
Zignorujmy ten hałas
i wyluzujmy się!
I co teraz?
Jak złapać te świerszcze, nie psując zajęć Fawny?
Hej! Pamiętacie, co Yuki mówiła o uganianiu się za klientami?
No i?
Dostałam odznakę z entomologii od Klubu Leśnych Ludków.
To nauka o owadach.
Świerszcze reagują na wibracje.
Co planujesz?
Może je przepędzimy, wywołując wibracje.
Oto plan.
Ari, weź pudełko.
Stukając w podłogę i tworząc wibracje,
możemy ściągnąć świerszcze prosto do pudełka.
Nikt nas nie zauważy?
A teraz spróbujmy Lwiego Oddechu.
Pięć naprawdę szybkich wydechów. W ten sposób.
A może zgramy nasze stukanie z ich oddechem?
Wtedy nas nie usłyszą.
Mamy towarzystwo.
Lwi Oddech czas zacząć.
To działa.
Ari, otwórz pudełko.
Udało się.
A teraz zabierzmy je na zewnątrz.
- Drzwi zablokowane. - Spróbujmy przy ściance wspinaczkowej.
Jak tam dotrzemy niezauważeni?
Jedyne wyjście jest górą.
A na koniec pozycja pługa.
Dalej, Ellie!
Proszę, świerszcze. Wolność.
Podziękowania należą się Zenko. Nie ma za co.
I wystarczy.
Dzięki za przyjście na prawie cichą jogę.
To my dziękujemy, Fawna.
Cóż za trening.
Od teraz będę to robiła na okrągło.
Fawna, jak tam twoja cicha joga?
Cóż, na początku nie było zbyt cicho.
Ale wyszło całkiem nieźle.
Fawna, masz może tycią matę do jogi?
Bo zdaje się, że masz nowego ucznia.
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
- Tak, tak, tak, tak! - Zenko: już czas!
Napisy: Piotr Lipiec