SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Zenko już czas!
ŚWIĄTECZNA NIESPODZIANKA 1
- Mam Rodneya na oku. - Przyjęłam.
Nie ma zbyt wielu ludzi na ulicy.
To dlatego, że...
Że?
Wszyscy pomagają ubierać świąteczną choinkę Pogodna Nadmorskiego.
Tak, to świetna zabawa.
Wszyscy czekają na to przez cały rok.
Na dekorowanie,
śpiewanie i gorącą czekoladę.
Całe miasto tam będzie.
Oprócz nas. My znowu musimy zwrócić portfel Rodneyowi.
Mówiłaś coś o gorącej czekoladzie?
Z piankami?
I miętową posypką?
Idziemy!
Ktoś tu chyba uwielbia gorącą czekoladę.
Muszę to wpisać do książki.
Czy Pogodno Nadmorskie urządza wspólne śpiewanie co roku?
Kolejny powód, by kochać to miasto.
Poczekaj tylko na mój wielki finał.
Fawna, gotowa? Donna, gotowa?
Sześć, siedem, osiem.
Dziękuję.
Jest Yuki.
Proszę.
Co się stało, Lulo?
Chcę to tam zawiesić, ale jestem za mała.
Potrzebujesz lulowej drabiny.
Już się robi.
Dzięki!
Wygląda naprawdę nieźle.
A teraz tradycja, która sprawia, że wszyscy wstrzymują oddech.
Umieszczanie gwiazdy na czubku!
Uwielbiam ten moment.
Gdy wieczorem zabłyśnie,
wszyscy w mieście będą wiedzieć, że czas na wspólne śpiewanie.
Potrzebne będzie coś wyższego niż lulowa drabina.
Nie martwcie się,
korzystam z tego maleństwa od lat.
To chyba ostatnie święta dla twojej drabiny.
Nie. Jest z drewna, a ono jest...
złamane!
Szybko. Pudło po ozdobach.
Dzięki. Szybko reagujecie, dzieciaki.
- Nie ma za co. - Fajnie.
Jak teraz umieścimy gwiazdę na czubku drzewka?
Nie martwcie się, my i nasz superdron ruszamy na pomoc.
Nie jestem pewna, czy to dobry pomysł.
Wieje wiatr z północnego zachodu o sile trzynastu węzłów.
Dam sobie radę.
Powodzenia.
Brachu, pozwól mi sterować.
- Puść, mały. - Nie, ty puść.
Uważaj!
Uwaga!
- Puść. - Teraz moja kolej!
Mówiłem: puść.
Nie przeczytaliście instrukcji, prawda?
On czytał. Ja? Myślałem, że ty!
Brachu!
Większość dronów ma przycisk, który pozwala im wrócić do bazy.
A gdzie gwiazda?
Musiał zgubić ją gdzieś nad miastem.
Święta nie będą takie same bez gwiazdy na szczycie.
Musimy ją znaleźć do wieczora.
Nigdy nie było lepszego czasu na Zenko.
Ponzu, tryb: Misja!
Tak, tak, tak, tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: Akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Przejdźmy do rzeczy.
Waszą misją jest znaleźć tę gwiazdę i uratować święta.
Ale nie mamy pojęcia, gdzie ona może być.
Czy mamy?
Udało nam się prześledzić lot drona naszym peryskopem.
Oto i ona.
A teraz spada.
Gdzie to się stało?
Wygląda przerażająco.
To ten dom na ulicy Czarnego Kruka?
Mam ciarki, gdy na niego patrzę.
Ponoć są tam złe psy.
Ja słyszałam, że jeśli wpadnie tam piłka albo zabawka,
dzieci boją się po nią pójść.
Dobra. Jax, podaj nam fakty.
Kto mieszka w Casa del Creepy?
Zobaczmy.
Mildred Greenlittle. Bardzo skryta...
Nic więcej nie mam.
Czemu nie ma nic o tym, jak straszne jest to miejsce?
Wszystko o wszystkim to książka o faktach,
a nie zbiór historii o strasznych domach.
Tak czy inaczej, to tam wylądowała gwiazda.
A wiecie, jak jest istotna.
Tak. Musimy ją odzyskać.
Pamiętajcie tylko, że są ludzie,
dla których moje najpyszniejsze danie wygląda jak miska robaków.
Ciociu Yuki, dlaczego te nudle się ruszają?
Wybaczcie, to są robaki.
Ponzu wybiera się na ryby.
Ale uwierzcie, nie wszystko, co dziwnie wygląda, jest niedobre.
Nie wiem, co to ma do odzyskiwania gwiazdy,
ale OK.
Dobra, czas ocalić święta.
Zenko...
Akcja!
Było otwarte.
Patrzcie na te wszystkie śmieci.
Ty widzisz śmieci, ja widzę fajne części zamienne.
I straszne podwórko.
Znajdźmy gwiazdę i wracajmy do świętowania.
Szybko.
Racja. Najszybciej będzie, jeśli się rozdzielimy.
A już myślałem, że ją mam.
Jak tam, Ari?
Ari? Ktokolwiek?
Gdzie jesteście?
Słuchajcie, tylko się nawzajem straszymy.
Widziałyście Ariego?
- Ja nie. - Ja też nie.
Ari, jesteś tam?
Odezwij się.
Dobra, oficjalnie jestem przerażona.
Może tylko się z nami droczy?
W środku misji? Nie zrobiłby tego.
Teraz musimy znaleźć i jego, i gwiazdę.
Co oznacza, że spędzimy więcej czasu w tym strasznym ogródku.
Jeśli będziemy ostrożni, wszystko będzie OK.
Niewiele osób przyszło.
Bez gwiazdy
być może trzeba będzie odwołać śpiewanie.
Ale to by było...
Złe
- Złe - Złe
Nic się nie stało.
To tylko pluszowy miś.
Bardzo dziwny pluszowy miś.
Ellie, wszystko w porządku. Możesz już wyjść.
Ellie?
Ona też zniknęła?
Musimy znaleźć gwiazdę, Ariego i Ellie,
i zrobimy to razem.
Tak. Jeśli nie spuścimy się nawzajem z oka, wszystko pójdzie dobrze.
Prawda, Niah? Niah?
Dobra, coś poszło źle.
A teraz mówię do siebie.
Ciociu Yuki, potrzebuję pomocy.
Ciociu Yuki, słyszysz mnie?
Halo?
Drużyna... zniknęła.
Zostałem sam.
Co to?
Jax, słyszysz mnie? Jax?
ŚWIĄTECZNA NIESPODZIANKA 2
Jax, zgłoś się. Niah? Ellie? Ari?
Niech się ktoś odezwie.
Nie ty, Ponzu.
Coś musiało się stać.
Masz rację. Ponzu, już czas.
Witaj, stary druhu.
Jak na razie idzie dobrze.
Nie martw się, Ponzu, musimy tylko być...
ostrożni?
Bądź gotowy na wszystko, co może nadejść zewsząd.
Spodziewaj się niespodziewanego.
Ciocia Yuki?
Tego się nie spodziewałam.
Co ty tu robisz?
Przybyłam wam na ratunek.
Jasne.
Mój meldunek.
Te wszystkie elektroniczne sprzęty zakłócają nasze gongle.
A gdzie my właściwie jesteśmy?
Wygląda to jak piwnica pełna dziwacznych zabawek.
Tak naprawdę to laboratorium.
Należące do naszej nowej znajomej, doktor Greenlittle.
Proszę wyjść, pani doktor. To ciocia Yuki i Ponzu.
Cześć, ciociu. Cześć, wiewiórko.
Jest trochę nieśmiała, ale bardzo miła.
Myśleliśmy, że będzie straszna, z powodu tego domu i w ogóle.
Ale zupełnie nie jest.
Doktor Greenlittle, bardzo podobała nam się pani zjeżdżalnia.
Naprawdę? Dlatego ją zbudowałam.
Bo uwielbiam zjeżdżalnie. I zabawę.
I masło orzechowe.
Doktor Greenlittle jest świetna.
Jest genialną wynalazczynią.
I zna się na recyklingu.
Zobaczcie, co robi z zabawkami,
które lądują w jej ogródku.
Cóż, nikt nigdy po nie nie przyszedł.
Więc naprawia je tak, że są lepsze niż nowe.
Na przykład ta samokozłująca piłka.
Chcę taką.
Albo ta batuta. Nie da się jej upuścić.
Wpadło mi do głowy, że przydałby się jej chip antygrawitacyjny i miniżyroskop.
Jest pani moją bohaterką.
Właśnie miałam dodać tu funkcję unoszenia się.
Gdzie ja podziałam śrubokręt?
Zapomniałam, że to tu jest.
I to. I jeszcze to.
Macie podobne ubrania.
Wygląda na to, że bardzo zmieniła się moda.
Moda. Tak, cali my.
Kiedy ostatnio wychodziła pani z domu?
Dawno temu.
Jestem tu bardzo zajęta.
Robię swoje, zajmuję się swoimi sprawami.
Bardzo dawno nie spotykałam innych ludzi.
Nie bardzo to lubię.
Chociaż wy jesteście bardzo mili... póki co.
Wszyscy w Pogodnie Nadmorskim są bardzo mili.
Niech pani przyjdzie na wspólne śpiewanie i sama zobaczy.
Nie, dziękuję. Ale jeśli dzisiaj śpiewacie,
przyda wam się to.
Znalazłam ją w ogródku.
O tej porze roku
widzę ją na wielkim drzewie z okna na piętrze.
Miłego świętowania.
Ale my nie chcemy, by spędzała pani święta sama.
Nic się nie dzieje. Muszę trochę pomajsterkować.
A nic nie cieszy mnie bardziej niż dobre majsterkowanie!
W porządku, ale my musimy dostarczyć gwiazdę do parku.
Śpiewanie ma się wkrótce rozpocząć.
Pokażę wam drogę.
Jest taka fajna.
Nie do wiary, że nikt o tym nie wie.
Drużyno, chyba macie nową misję.
Sprowadzić doktor Greenlittle na wspólne śpiewanie?
Żeby wszyscy dowiedzieli się, jak jest wyjątkowa?
I żeby nie spędzała świąt samotnie?
Musimy jej udowodnić, że nudle mogą wyglądać jak miska robaków.
Chwila, to jest miska robaków.
Ale jak wyciągniemy ją z domu?
Mam pomysł,
ale najpierw musimy wpaść do sklepu z komiksami.
Od kiedy Robot Wybawca potrafi chodzić?
Pracuję nad tym. To prezent dla mamy.
Wymaga jeszcze sporo pracy.
Rozumiem.
Doktor Greenlittle powiedziała, że uwielbia majsterkować.
Dokładnie. Teraz upewnię się, że wie, że on tu jest.
Robot?
Przydałoby się trochę przy tobie podłubać.
Dokąd to, kolego?
Wracaj! Jeszcze cię nie naprawiłam!
Donna zaraz wpadnie na doktor G.
Doktor G. jest taka nieśmiała!
A jeśli wystraszy się i ucieknie?
Próbuję zmienić trasę Robota Wybawcy...
Skąd pan się tu wziął?
Proszę wybaczyć. Nie działa poprawnie.
Hej, jesteś nowa w mieście?
Myślałam, że znam tu wszystkich.
Jestem doktor Greenlittle.
Mieszkam na ulicy Czarnego Kruka.
Mieszkasz w tym strasznie wyglądającym domu? Niemożliwe!
Wiesz, kiedy byłam mała,
wpadła mi tam lotka, ale tak się bałam,
że po nią nie poszłam.
Czy to ta?
Chyba tak!
Dodałam jej mikrochip i teraz ćwierka, kiedy lata.
Dzięki temu można grać po ciemku.
Serio? Jesteś przesłodka.
- Nie ma sprawy. - Jejku,
czuję się strasznie głupio, że tak się wtedy bałam.
Jesteś taka miła.
Lula, Sam, poznajcie waszą sąsiadkę.
Proszę, nie róbmy zamieszania.
Co tam? Jestem Sam. Fajny robot.
Jestem doktor Greenlittle.
Te kółka są już trochę zużyte.
Proszę. Znalazłam je dawno temu i pokryłam specjalną powłoką,
teraz są dwa razy trwalsze.
Dzięki. Jest pani bardzo fajna, doktor G.
Podobają mi się pani skarpetki, doktor Greenlittle.
Pasują do moich niepasujących skarpetek.
Skarpetkowe bliźniaczki.
Jest pani bardzo zabawna.
Patrzcie!
Doktor G. znajduje nowych przyjaciół.
O, nie, Robot Wybawca! Patrzcie!
Ari?
Mówiłem, że go nie skończyłem. Nie umiem go zatrzymać.
Czyli musimy to zrobić w tradycyjny sposób.
Zenko...
Akcja!
Idzie prosto na choinkę.
Szybko, nudliny.
- Nie! - Mam go!
Klejące kulki wasabi, dwa razy. Już się robi.
Wyłączmy go.
Było blisko.
Patrzcie! Doktor G. wchodzi do akcji.
I mówiąc „akcji”, myślę „parku”.
Musisz poznać moje siostry.
Pokochają cię.
Chodźcie.
Przykro mi.
Bez gwiazdy zostaliśmy tylko my.
I robot.
To za mało do wspólnego śpiewania.
Hej, patrzcie na kogo dziś wpadłam.
To doktor Greenlittle!
Mieszka w tym strasznym domu na ulicy Czernego Kruka.
Jest słodka jak miód.
Nieźle.
Teraz jest nas już trochę.
Ale bez gwiazdy wciąż zbyt mało, by zaśpiewać.
Mamy gwiazdę.
Doktor Greenlittle znalazła ją w ogródku.
Będzie wyglądała pięknie, gdy zabłyśnie.
O, nie. Musiała zepsuć się przy upadku.
Jaka szkoda.
To część naszej tradycji od... Cóż, od zawsze.
Chwileczkę. Pewnie wystarczy tylko trochę podłubać.
A ja uwielbiam dłubać.
Klucz.
Kombinerki.
Gumy.
To dla mnie.
Lubię je żuć, kiedy nad czymś pracuję.
Przecinacz do drutu.
Proszę użyć mojego.
Kolega majsterkowicz.
Dobrze wyważone.
Proszę. Jak nowa.
A teraz wielka chwila.
- To niesamowite! - Jejku!
Gwiazda! Wróciła.
Brachu! Patrz!
Idziemy.
Wspólne śpiewanie ocalone.
Brawo, doktor Greenlittle!
Tak się cieszymy, że mogła pani do nas dziś dołączyć.
Gwiazda jest lepsza niż nowa.
I same święta też.
To prawda.
Wszyscy jesteście tacy mili.
Teraz już wiem, czemu wszyscy tak kochają święta.
Ale dlaczego się przebrałyście, dzieciaki?
Przebrali się?
- A co mieli na sobie wcześniej? - Cóż...
Lubię śnieżki i nocy blask
Drzewko to i świateł błysk
Lecz spytaj mnie, co lepsze jest
To powiem ci: przyjaciół gest
Razem tyle jest do zrobienia
Z tego narodzą się wspomnienia
Z przyjaciółmi być W tym jest cała magia
Z przyjaciółmi być To ta najlepsza część
Chodź, poświętujmy dziś razem
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK DOJO CARE
Napisy: Zuza Lamża