SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
- Tak, tak, tak, tak! - Zenko: już czas!
DRUŻYNA ZENKO
BOHATER RODNEY
Nieźle, Ari.
Patrz na to.
Nic, tylko w powietrze!
Trzymaj się. Już lecę!
- Skąd się tu wzięłaś? - Mam to!
Nagrałam wszystko.
Poczekajcie, aż to wrzucę.
Rodney, jesteś bohaterem!
Tak?
Racja. Chyba jestem.
Dzięki, Rodney. To było niesamowite!
Taki już jestem.
Rodney J. Dinkle.
Bohater. Ochroniarz. I gość od niezwykłych rzeczy.
Chcesz zdjęcie?
Tak jest. Uchwyć lepszy profil.
O rety!
Mam cię.
Rodney, znowu to zrobiłeś!
I to z Arim na mojej nodze.
Racja.
Cóż, ten sektor jest bezpieczny.
Sprawdźmy inne miejsca.
Wspaniale!
Miasto ma swojego bohatera.
I spory problem. To znaczy, powód do dumy.
Muszę już lecieć.
Ponzu, tryb: misja.
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Rodney niechcący uratował Sam, gdy ta spadła z lampy.
Widziałem filmik, który wrzuciła Rona.
Teraz chodzi po mieście, zgrywając bohatera.
Chce pomagać innym. Co w tym złego?
Pomóc?
- Niedobrze. - Drużyno,
wasza misja to dopilnować, by to bohaterstwo nie skończyło się źle.
- Musicie… - Uwaga, wy tam, w furgonetce!
Tu lokalny bohater, Rodney J. Dinkle.
Uważajcie na tę wiewiórkę.
Jako zwierzęta leśne bywają dosyć… nieprzewidywalne.
W razie czego dzwońcie.
Dzięki. Będziemy go obserwować.
Już dobrze. Nie jesteś zagrożeniem.
Chyba że dla świeżych babeczek.
Tak się składa, że je upiekłam.
A więc pamiętajcie:
jeśli wasz specjał dnia komuś szkodzi,
podajcie coś innego.
No dobra. Do dzieła.
Zenko:
akcja!
Zdaje się, że utknęłaś, Mario.
Nie martw się. Przyszedł twój bohater.
Nic mi nie jest.
Zaczekaj, Mario! Nachodzę!
To się źle skończy.
Robi się. Ari, daj grabinator.
Tu jest wyżej, niż sądziłem.
Musisz być przerażona. Pomogę ci.
Daj, Rodney. Pomogę ci.
To ja tu jestem bohaterem.
Dzięki!
Nie musisz mi dziękować.
Bycie bohaterem jest nagrodą.
Sprawdźmy, dokąd idzie.
Spokojnie, panie Tanaka. Uratuję pana!
Hej, Rodney. Jak leci?
Tylko spokojnie. Bohater się tym zajmie.
Co? Zabieram tylko Gigantron do naprawy.
Uchronię pana przed niewłaściwym przewożeniem go na wózku.
Pokażę.
Najpierw mocny chwyt.
A następnie ciągniemy…
wózek…
w górę!
Proszę zostawić to zawodowcowi!
Hej! Jest tu kto?
Tadam! Gigantron uratowany!
Ale jak…?
Wiem, też bym zaniemówił.
Jestem świetny. Nie ma za co.
Lula, napijesz się herbaty?
Jest tam na niby.
A czy mogę napić się zmyślonego czekoladowego shake'a
z dodatkową porcją syropu karmelowego?
Wybacz, ale mam tylko zmyślony syrop krówkowy.
Herbatka w delikatnej porcelanie.
Rzucanie piłki z rąk do rąk?
Theo, długa!
Tu potrzeba bohatera!
Bohaterski przechwyt!
Tu potrzeba lepkości.
Wiem, że chcecie selfie z bohaterem.
Ale najpierw pomóżcie mi się uwolnić.
Chronienie ludzi przed Rodneyem staje się coraz trudniejsze.
Może pora spróbować czegoś innego?
Coś innego. O czym to wspominała Yuki?
„Jeśli wasz specjał dnia komuś szkodzi,
- podajcie coś innego”. - Tak!
Ten specjał to Rodney.
I może zaszkodzić innym.
Może pora zaserwować ludziom nowego bohatera.
Jak?
Potrzebujemy furgonetki.
Ellie, sprawisz, by Donna doręczyła paczkę.
A ty, Jax, musisz…
Specjalna oferta! Darmowy lunch dla bohatera!
Stoi przed tobą pierwszoligowy bohater.
Z pewnością, Rodney.
I jako bohater zasłużyłeś na…
bohaterskie pałeczki.
Oczywiście.
Nie mogę używać starych, niebohaterskich sztućców.
A teraz twój darmowy lunch.
Nazywam go Bohaterskim Lunchem Bento.
O tak!
Hej! Stój!
To moje!
Ostrzegałem przed tą wiewiórką.
Paczka? Musiałam ją przeoczyć.
Bohater ściga gryzonia-złodzieja!
Jak śmiesz jeść niewidzialny makaron moimi pałeczkami!
Są dla bohaterów!
Cześć, Donna.
Wow, co za ładny strój. Jest nowy?
Nie, ten sam, co zawsze.
Nie zauważyłam wcześniej tych stylowych, niebieskich pasków.
To takie oryginalne i odważne.
Dzięki, Ellie. Muszę już…
Nie!
Może lepiej nacieszyć oczy pięknym dniem
i tym uroczym drzewem, które tu stoi?
Cześć, Rona.
Nagrasz filmik ze mną i Błyszczykiem?
Pewnie, Ari. Ale dlaczego?
A czemu by nie?
Słusznie!
Mam cię!
- Czy to sterowiec? - Gdzie?
- Rodney! - Donna!
To było super!
Zwykle radzę nie-bohaterom, by się nie mieszali.
Ale dzięki, Donna.
Nagrałam to!
Donna, jesteś bohaterką!
Donna!
Hej, Rodney.
Wracasz po bohaterski lunch?
Niestety nie.
Wycofuję się z bycia bohaterem.
- Zbyt dużo pracy. - Cóż,
bohaterem jest się całe życie.
Proszę, stawiam.
Sam nie wiem…
Nie chcę być niegrzeczny…
Co do jednego miał rację.
- Do czego? - Bycie bohaterem to ciężka praca.
- Wiadomo. - O tak.
Totalnie.
SZOPA KLUB
Bardzo mi pomogliście.
Schowek zaraz będzie opróżniony.
Nie ma sprawy, panie T.
Skoro nie używamy tych rzeczy, to je komuś oddam.
Prowadzę.
Nie na długo. Przygotuj się na super-mega-strzał!
Wygrałam!
Przesadziłem z kręciołkiem.
Zaraz wracam.
Hej! Cieszycie się na spotkanie fanklubu?
Nie mogę się doczekać.
Ja też.
Ale szkoda, że spotykamy się w parku.
Fajnie byłoby mieć swój lokal.
Chodzi ci o siedzibę?
Fani mogliby tam przesiadywać,
rozmawiając o Squasherze.
Słuchajcie, mam idealne miejsce.
Szopę w ogródku.
Świetny pomysł.
Ale trzeba ją naprawić. Chodźmy.
Na razie, Ari.
Gdzie poszli Lula i Luis?
Odnowić szopę w ogródku Luisa. Chcą zrobić siedzibę klubu.
Widziałam ją. Jest z nią kiepsko.
- Potrzebują pomocy. - Brzmi jak Zenko.
Do dzieła.
Ponzu, tryb: misja.
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Lula i Luis chcą urządzić siedzibę fanklubu.
Planują odnowić szopę w ogrodzie Luisa.
Ale ona wymaga dużo pracy.
Jest w kiepskim stanie.
A ma być „Squashtastyczna”.
Lula i Luis sobie nie poradzą?
Przyda im się pomoc Zenko.
Musimy im pomóc przed zebraniem fanklubu.
Nie ma sprawy.
Oglądam sporo programów o remontach.
Mam mnóstwo pomysłów.
Ponzu też je uwielbia.
Ktoś ubrany zwyczajnie
musi odwrócić ich uwagę, a my zbudujemy siedzibę.
Ochotnicy? Ja to zrobię.
Brzmi nieźle.
Pamiętajcie, drużyno:
dobrego jedzenia nie serwują tylko wykwintne restauracje.
Najsmaczniejszy makaron w życiu jadłam w namiocie w Timbuktu.
W porząsiu…
Zenko:
akcja!
Chyba przybiłam tę deskę.
A ja naprawiłem klamkę. Zobacz.
Dobrze.
Jak leci, Squashomaniacy?
Remont okazał się być całkiem trudny.
Potrzebujecie pomocnej dłoni?
Jasne! Właśnie mieliśmy…
- W sumie nie wiemy co. - Może zaczniemy od dachu?
By nie padało nam na głowy.
Nie potrzebujemy drabiny?
Moi rodzice taką mają.
Może Luis pomoże ci ją przynieść?
Tak! Chodź, idziemy.
Naprawię to.
Zajmę się drzwiami.
A ja dachem. Dawać trampolinę.
Czas na drabinę!
Teraz naprawimy dach!
- I jak to wygląda? - Nieźle.
Trzeba tylko stuknąć tutaj i trochę tam…
I gotowe!
To co teraz robimy?
- Przydałoby się odmalować. - Pewnie.
No dobra.
Pora zacząć malowanie.
- Już wygląda lepiej. - To prawda.
A co z wnętrzem?
Jest dosyć puste.
Nie wygląda na siedzibę fanklubu.
Powinniśmy wstawić tam meble.
Ale jak? Jako skarbnik mam tylko drobniaki.
Pan Tanaka rozdaje niepotrzebne meble.
Może coś znajdziemy.
- Zapytajcie! - Dobry pomysł.
Chodźmy, Luis.
Czas, by było tu „szopastycznie”.
Nazwałam to „Portret Odnowionej Szopy”.
Umeblowana świetnie nada się na siedzibę klubu.
Może być.
Ale chcę pójść o krok dalej.
Mówię o pójściu na całość.
Pełna Squashowatość!
- Co masz na myśli? - Mam pomysł.
Zaraz będę.
Skąd to wszystko wziąłeś?
- Ze sklepu mamy. - Zmieści się?
Tak. Zobaczcie.
Nasza Squashtastyczna siedziba klubu!
Pełno odniesień do Squashera.
Ale czy te ściany utrzymają telewizor i całą resztę?
Te ściany? Wytrzymają wszystko.
- O nie! - Niedobrze.
Lula i Luis zaraz wrócą!
Musimy to naprawić. Pomóżcie mi.
Za ciężkie.
O nie.
Zepsułem ją…
Ari! Wróciliśmy!
Patrz, pan Tanaka dał nam te fajne…
Przepraszam was.
Przegiąłem i…
- Co się stało? - Ja…
Chciałem, żeby było fajnie, ale chyba przesadziłem.
Tak mi przykro.
Co teraz zrobimy?
Lada chwila spotkanie.
Sam i Gabriel tu jadą.
Nie jest dobrze.
Jest wręcz fatalnie!
Nie wierzę, że ją popsułem!
Nie bądź dla siebie taki surowy.
Chciałeś zrobić fajną siedzibę.
Hej. O czym mówiła Yuki?
Że można też dobrze zjeść w brzydszej restauracji?
Tak. Makaron Yuki jest najpyszniejszy.
A robi go w furgonetce.
Jak tam, Squashomaniacy?
Co się stało?
Ta szopa miała być nowym klubem.
- Ale… - Przesadziłem.
I zepsułem ją. To moja wina.
Zepsułeś?
Stary! Ona jest czadowa!
Tak, wiem. Jest dziadowa.
Powiedziałeś „czadowa”?
Pewnie! Świetna otwarta przestrzeń.
Wspaniałe widoki.
To trochę tak, jakbyśmy byli jednocześnie w środku i na zewnątrz.
Masz rację. Wydaje się większa.
Gdyby tylko było gdzie usiąść…
Hej, te lampki byłyby super.
I co sądzicie o bitwie Squashera
przeciwko Panu Szczypiorowi?
Muszę obejrzeć ją jeszcze raz, zanim zdecyduję.
Ja też.
Dobrze.
Zemsta Squashera: Kapuściane Kroniki…
seans numer siedem.
Super!
Gdzie Ari?
Zapewne wraz ze Squashomaniakami
ogląda teraz Kapuściane Kroniki już po raz jedenasty.
Yuki, myślałaś o odnowieniu furgonetki?
- O metamorfozie. - Cóż…
Chyba Ponzu ma parę pomysłów.
Żadnej sauny dla wiewiórek.
Zero salonów spa dla ogonów.
I zdecydowany sprzeciw dla kąpieli i masażu łapek.
Dobra. Możemy pomówić o basenie z masłem orzechowym.
Napisy: Piotr Lipiec