SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
- Tak, tak, tak, tak! - Zenko: już czas!
DRUŻYNA ZENKO
Nie bójcie się, w mieście jest nowy superbohater.
WIELKI POŚCIG
Superochroniarz przybył, by uratować…
Nic nie widzę!
Pomocy!
- Pomóżmy Rodneyowi! - Dość często to mówimy.
Trzymaj się!
Dzięki. Sytuacja opanowana.
Drzewo!
O nie!
Mało brakowało. Trzeci raz w tym tygodniu.
- Co to za odznaka? - Nie jest zwyczajna.
To jest symbol, uwaga…
Superochroniarza!
Zrobiłem o nim komiks.
Dzielny ochroniarz walczący o prawdę,
sprawiedliwość i pączki z dżemem!
Wygląda znajomo.
Ken Kablam szuka talentów w sklepie z komiksami.
To on stworzył Squashera!
Spodoba mu się mój komiks.
A teraz Superochroniarz jedzie, by pomóc potrzebującym ochrony.
Jest Superochroniarzem
Ochroni całą… plażę
Co rymuje…
Niebezpieczne miejsce na lampę.
Myślisz o tym, co ja?
- Rodney nie umie jeździć? - Tak, to też.
Musimy mu pomóc, bo nigdy nie dostarczy komiksu panu Kablamowi.
Ponzu, tryb: misja.
Niah.
Ari.
Ellie.
Jax.
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Ken Kablam organizuje dziś spotkanie w Dziwnie Osobliwe.
Spotyka się z ludźmi, którzy chcą tworzyć komiksy.
Uwielbia pomagać nowym twórcom superbohaterów.
Ponzu wymyślił własnego o imieniu Wiewiórlio.
Znam jego supermoc. Znika, gdy czekają go obowiązki.
Rodney też zrobił komiks. I jedzie, by go pokazać.
Ale mówimy tu o Rodneyu…
Trzeba mu w tym pomóc.
Macie dopilnować, by nic się nie wyrwało,
nie rozdarło, wylało i poplamiło.
Mowa tu o komiksie.
A co do Rodneya,
- zróbcie, co się da. - Spróbujemy.
A przy tym nie zapominajcie,
że czasem nutka pikanterii jest tym, czego trzeba daniu.
W porząsiu.
Pora ocalić Superochroniarza.
Zenko: akcja!
To Superochroniarz jest
Silniejszy niż niejeden zwierz
Mądry niczym stado słoni
Od ruchomych schodów stroni!
Zawsze wybiera standardowe
- To jaki jest plan? - Śledzimy Rodneya,
by nic nie stało się z komiksem.
Jak to?
Przyniosę ją. Wy go pilnujcie.
Mam cię!
Uda mu się?
Czy pobije rekord świata w żonglerce piłką?
Co za pomocny krzak.
Mało brakowało. Teraz pora zwrócić stronę.
Poleciały!
- Złapcie je, a ja pobiegnę za Rodneyem. - Robi się.
Ja ją wezmę.
Co robi Fawna?
Hej, robaczki!
Mam dla was pyszności!
Robaki?
Żyją w kompostowniku i żywią się papierem i resztkami,
zamieniając je w nawóz dla roślin.
O nie! Zjedzą Superochroniarza!
Już wiem.
Projektorze hologramów, zdziałaj cuda!
Buźki szeroko, robaczki!
A ty co tutaj robisz?
Mieliśmy umowę.
Niefajnie, panienko!
Zmykaj stąd. Sio.
To był suseł?
Czy może duch?
A może „ducheł”? Weź się w garść, Fawna.
Nie mogę się spóźnić z dostawą!
O nie!
Zapomniałam podkładki.
Mam cię!
A teraz czas na przesyłkę dnia.
Dostawa makaronu Yuki wprost do brzucha!
O tak!
Teraz włóżcie je do jego plecaka.
Zbliża się!
Co? Mój superrower jakoś dziwnie hałasuje.
Rodney ma problemy z rowerem.
- Znowu. - Pomogę mu.
Wy zajmijcie się stronami.
- Hej, Rodney. Co tam? - Problemy ze sprzętem.
Łańcuch dziwnie hałasuje. Próbuję to zbadać.
Potrzeba trochę smaru. Ja to zrobię.
Dzięki, Ari. Lecę.
Superochroniarz pędzi na spotkanie z przeznaczeniem.
Ale Rodney…
Musimy zwrócić mu te strony. Chodźmy.
Wrzucimy mu je do plecaka, gdy się zatrzyma
i zakończymy tę misję.
Lada moment powinien tu być.
Hej, misja prawie zakończona,
a nikt nie wspomniał rady Yuki.
Jak to było?
Coś o tym, że danie może potrzebować pikanterii.
Ciekawe, co to znaczy.
Dobra, zbliża się Rodney.
Lepiej uzupełnię energię.
Gdzie ja mam tego pączka?
Pełna dżemu rozkosz namierzona.
O nie. Rodney, patrz na drogę!
Szybko! Trampolina!
Nie trafi w nią!
Tego się nie spodziewałem.
O tym wspominała Yuki. To ta pikanteria.
Zbliża się porcja ostrości!
Nie ma mowy.
I gotowe.
Mój pączek! Mój!
Auć.
Superochroniarz będzie jutro obolały.
A teraz pokażę Kenowi Kablamowi moje arcydzieło!
Młodzieńcze,
na początku jest koniec, potem początek
- i dopiero środek. - Tak?
Zapomnieliśmy uporządkować kartki.
Panie Kablam, ja nie wiem…
I podoba mi się to!
To świeże, wyjątkowe i mocne!
Ka-blam!
I uwielbiam Superochroniarza!
Naprawdę?
To wspaniale!
Bo mam pomysły na kolejnych 40 numerów komiksu.
I serial.
Mam już czołówkę.
Ta-da, stado słoni…
Świetna robota.
Ocaliliście komiks Rodneya.
A może nawet go ulepszyliśmy.
…od schodów stroni!
Wpada w ucho. Prawda?
Od ruchomych schodów stroni!
Zawsze wybiera standardowe!
Bo dba o swe zdrowie.
Ka-blam…
Załapałeś.
DOM KENA
Zobacz, czego nauczyłem Robota-Wybawcę.
Tadam.
Teraz to robot cyrkowy.
Ari?
Nie nauczyłem go, jak przestać żonglować.
Mam cię.
O nie!
Mało brakowało.
Ari, czy twoja mama ma ostatni numer Szparaga-Mściciela?
Zapytajmy.
Cześć, mamo. Hej, Ken.
Hej, Ari i Niah. Ka… ble.
Nic mu nie jest?
Nie wiem.
Wygląda na przybitego.
Witam, panie Kablam.
Zobaczmy, co pan wybrał.
Kukurydziany Pirat, tom siódmy.
Nie czytałam go.
Wszystko dobrze?
Myślałem sobie o moim starym mieście, Krostonburgu.
- Tak? - Tak.
To piękne miejsce.
Przesiadywałem w sklepie z komiksami.
Była tam kawiarnia.
Czytałem komiksy, popijając kawę. To były czasy.
Kawę? Właśnie ją zaparzyłam.
Nie, dzięki. Lepiej już pójdę.
Ka-blam.
Ken tęskni za domem.
- Biedaczek. - Racja.
Musimy już z Niah iść.
- Na razie. - Pa!
Chwila. Robot-Wybawca na ratunek!
Ponzu, tryb: misja.
Niah.
Ari.
Ellie.
Jax.
Zenko: akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Ken Kablam tęskni za swym dawnym domem.
W Krostonburgu.
Słynie z zupy rybnej, festiwalu latawców i tajemniczego Instytutu Gelmana.
Trzeba mu pomóc.
Zwłaszcza że to my sprawiliśmy, że się tu przeniósł.
Ponzu wie coś o przeprowadzkach.
Kiedyś mieszkał na tym drzewie.
- A potem zamieszkał tu. - On też tęskni za domem?
Serio? Brakuje ci spania na drzewie i jedzenia z ziemi?
Tak czy inaczej, wasza misja to pomóc Kenowi z jego tęsknotą.
Może dowiemy się, czego mu stamtąd brakuje,
i odnajdziemy te rzeczy tutaj?
Może się udać.
Ale pamiętajcie, że czasem szczypta tego i trochę tamtego
nie działają, gdy dodaje się smaku.
Czasem trzeba dodać dużą ilość ostrego sosu.
Jasne.
Czas wyleczyć Kena z tęsknoty za domem!
Zenko: akcja!
Yolando, to mi przypomina, jak karmiłem bezdomne koty w Krostonburgu.
Masz więcej okruchów.
Tęsknię za domowym jedzeniem.
Jax, czy nie wspominałeś, że Krostonburg słynie z zupy rybnej?
Tak, ale…
Yuki, ugotuj zupę z owoców morza w stylu Krostonburga.
Jasne. Jakie małże jadają w Krostonburgu?
Białe czy czerwone?
Zielone.
No dobra. Miska zupy z zielonych małż. Robi się.
Gotowe!
Ładnie pachnie.
Tak zwabimy tu Kena.
Z małą pomocą Dmuchacza Wolności.
Yuki!
Co tak cudownie pachnie?
Dzisiejsze danie dnia.
Pewien rodzaj zupy z małży.
Smakuje jak w domu.
Co się stało?
Ponzu nie oczyścił małży?
Ponzu!
Nie, to nie to. Po prostu…
Jadałem ją na corocznym Festiwalu Latawców.
Odbywa się tam właśnie teraz.
Przegapię go pierwszy raz od 40 lat.
Dzięki za pyszności.
Ka-ble…
- Festiwalu latawców? - Książka się sprawdza.
Moglibyśmy sprowadzić latawce do Pogodna Nadmorskiego.
Zróbmy to. Pa, Yuki!
Gotowe. Teraz je chowamy i czekamy, aż je znajdą.
Ale zabawa, prawda, Błyszczyk?
- Trzeba jeszcze sprowadzić Kena. - Tak. Ale jak?
Wiem, jak sprawić, by uniósł głowę.
Zaraz wracam.
Co jest?
Z drogi, hałaśliwy robokopterze!
Blam, blam, blam!
Na papryczki jalapeño!
Ale super! Zupełnie jak festiwal latawców w domu!
Ka-blam!
Och, Krostonburgu…
Chciałbym tam być.
Ka-ble…
Byliśmy tak blisko!
Ale znów zatęsknił za domem.
Chwila.
Pamiętacie, jak mówił Yolandzie, że dokarmiał koty?
- Może jeśli… - Wiem, o co ci chodzi.
Potrzebuje gołębi do rozmów!
Gadające gołębie to przesada.
W artykule o Kenie napisali, że codziennie karmił bezdomnego kotka.
Nazwał go Panem Przytulaśnym.
Ciekawe, czy za nim tęskni.
Mam pomysł.
Kociak za trzy, dwa, jeden…
W czym mogę…
Witam.
Ale z ciebie miły koteczek.
Przypominasz mi Pana Przytulaśnego.
Cześć, Ken!
Cześć!
- O rany. - Myślałam, że się uda.
On wyjeżdża! I to z walizką!
A jeśli przez to wspomnienie zatęsknił za domem jeszcze bardziej?
- A teraz… - Wraca do Krostonburga?
- Co robimy? - Chwila. Pamiętacie radę Yuki?
Czasem szczypta tego i trochę tamtego nie działają
i trzeba dużo ostrego sosu.
Mówimy o wyjeździe Kena, a nie o pierożkach.
Zupa, latawce, kot to szczypta tego i trochę tamtego.
Musimy być bardziej bezpośredni.
Jasne. Chodźmy! Przebierzmy się.
Ken, zaczekaj!
Superkumple! W czym mogę pomóc?
- Nie możesz opuścić miasta. - Ale muszę, dzieciaki.
Zależy nam na tobie.
Tak jak innym mieszkańcom.
Więc nie wracaj do swego starego miasta.
Sądzisz, że się wyprowadzam?
Masz walizkę. I ona waży z tonę.
Zabierasz swój dobytek.
Nie.
Lecę na weekend do San Diego na zlot fanów Squashera.
I zawsze zabieram ze sobą zestaw żeliwnych figurek Squashera.
Nie wracasz do Krostonburga z tęsknoty za domem?
To prawda. Trochę się stęskniłem.
Ale wtedy stało się coś wspaniałego.
I nie wiem jak,
ale inni zauważyli, że tęsknię za dawnym domem.
I robili wszystko, żebym poczuł się lepiej.
Naprawdę?
To niesamowite.
Tak, nie ma mowy, żebym wyprowadził się z tego miasta.
Podsunęło mi to pomysł na nowy komiks.
Wyobraźcie sobie drużynę młodych bohaterów,
którzy potajemnie pomagają mieszkańcom.
Co sądzicie?
No nie wiem.
Tak, to trochę naciągane.
Ucieknie ci samolot.
Może i macie rację.
Widzimy się za tydzień. Ka-blam!
Racja. Nikt by w to nie uwierzył.
Napisy: Piotr Lipiec