‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ลุย ลุย ลุย ลุย!
‎ทีมเซ็นโกะ โก
‎ลุย ลุย ลุย ลุย!
‎เซ็นโกะ โก
‎- ลุย ลุย ลุย ลุย! ‎- ทีมเซ็นโกะ โก
‎ทีมเซ็นโกะ โก ฮีโร่พิทักษ์โลกโซเชียล
‎ไม่ต้องกลัว ซูเปอร์ฮีโร่คนใหม่มาแล้ว
‎(ไล่ตามเก็บกระดาษครั้งใหญ่)
‎ผู้พิทักษ์ความปลอดภัยมาแล้ว มาช่วย...
‎โอ๊ย มองไม่เห็น
‎ช่วยด้วย
‎ต้องไปช่วยร็อดนีย์
‎เดี๋ยวนี้เราพูดคำนี้กันบ่อยมาก
‎อ๊าก
‎ทนหน่อย ร็อดนีย์
‎ขอบคุณ ควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว
‎- ต้นไม้ ‎- ต้นไม้
‎ไม่นะ
‎เกือบไปแล้ว
‎น่าจะต้นที่สามแล้วในสัปดาห์นี้
‎ตราอะไรน่ะร็อดนีย์
‎ไม่ใช่ตราธรรมดานะ
‎มันคือสัญลักษณ์ของ...
‎ผู้พิทักษ์ความปลอดภัย
‎ฉันวาดการ์ตูนเกี่ยวกับเขา
‎เจ้าหน้าที่รปภ.ผู้กล้าต่อสู้เพื่อความจริง
‎ความยุติธรรม และโดนัทไส้เยลลี่
‎หน้าตาคุ้น ๆ นะ
‎เคน คาแบลมอยู่ที่ร้านการ์ตูน ‎กำลังมองหาดาวรุ่งดวงใหม่
‎เขาคือคนสร้างสควอชเชอร์
‎เขาต้องชอบผู้พิทักษ์ความปลอดภัยแน่
‎ผู้พิทักษ์ความปลอดภัยออกเดินทาง ‎ไปช่วยคนที่ต้องการให้พิทักษ์แล้ว
‎เขาเป็นผู้พิทักษ์ความปลอดภัย
‎เฝ้าตู้เย็นเอาไว้
‎อะไรสัมผัส...
‎ตั้งเสาตรงนี้ไม่ปลอดภัยเลย
‎คิดเหมือนที่ฉันคิดไหม
‎ร็อดนีย์ขี่จักรยานไม่แข็งเหรอ
‎ใช่ นั่นด้วย
‎และเราต้องช่วยเขา ‎ไม่งั้นเขาเอาการ์ตูนไปส่งเคน คาแบลมไม่ทันแน่
‎พอนสึ โหมดภารกิจ
‎ไนยา
‎อาริ
‎เอลลี่
‎แจ็กซ์
‎ทีมเซ็นโกะ โก
‎ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‎วันนี้เคน คาแบลมจัดงานที่สเตร้นจ์ออริจิ้นส์
‎พบปะคนที่อยากวาดและเขียน ‎หนังสือการ์ตูนของตัวเอง
‎ใช่ เขาชอบช่วยนักเขียนหน้าใหม่ ‎สร้างซูเปอร์ฮีโร่
‎พอนสึสร้างซูเปอร์ฮีโร่ของตัวเองขึ้นมา
‎ชื่อ "กระรอกโผบิน"
‎ฉันรู้พลังพิเศษของเขา ‎นั่นคือล่องหนเมื่อต้องทำงาน
‎ร็อดนีย์ก็วาดการ์ตูน
‎และกำลังเอาไปให้เคนดู
‎แต่เรากำลังพูดถึงร็อดนีย์นะ
‎เราอาจต้องช่วยให้เขาไปหาเคน
‎ทุกคน เซ็นโกะของเธอคือ ‎ต้องส่งถึงมือเขาโดยไม่ขาด
‎ไม่แหว่ง ไม่เลอะ ไม่เปื้อน
‎อย่างน้อยก็หนังสือการ์ตูนนั่น
‎ส่วนร็อดนีย์เหรอ
‎- ทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน ‎- เราจะพยายาม
‎และตอนทำภารกิจ อย่าลืม
‎บางครั้งเครื่องเทศที่ไม่คาดคิด ‎อาจเป็นสิ่งที่เมนูนั้นขาด
‎โอเค
‎ไปช่วยผู้พิทักษ์ความปลอดภัยกัน
‎ทีมเซ็นโกะ โก
‎เขาคือผู้พิทักษ์ความปลอดภัย
‎แกร่งกว่าจระเข้ตัวไหน
‎ฉลาดกว่าเครื่องคิดเลขหัวไว
‎แถมไม่เคยขึ้นบันไดเลื่อนไปไหน
‎เขาใช้บันไดเสมอไป
‎แล้วแผนคืออะไรกันแน่
‎ตามร็อดนีย์ไป
‎และอย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับการ์ตูน
‎แบบนั้นน่ะเหรอ
‎ฉันเอง พวกเธอตามร็อดนีย์ไป
‎ได้แล้ว
‎จะทำได้ไหม
‎จะโยนลูกบอลผาดโผน ทำลายสถิติโลกได้ไหม
‎เอ๊ะ ว้าว พุ่มไม้ช่วยได้เยอะเลย
‎เกือบไปแล้ว
‎ทีนี้ก็เอาหน้านี้กลับไปให้ร็อดนีย์
‎มันปลิวกระจายกลางอากาศ
‎พวกนายจัดการเถอะ ฉันไปกับร็อดนีย์เอง
‎จัดให้
‎ฉันหยิบเอง
‎ฟาวน่าทำอะไรน่ะ
‎นี่ เจ้าหนอนดุ๊กดิ๊ก
‎เอากระดาษอร่อยๆ มาให้แล้ว
‎หนอนเหรอ
‎ใช่ พวกมันอยู่ในถังปุ๋ยหมัก ‎กินเศษอาหารกับกระดาษ
‎แล้วเปลี่ยนมันเป็นปุ๋ยสำหรับต้นไม้
‎พวกมันจะกินผู้พิทักษ์ความปลอดภัย
‎ฉันรู้แล้ว
‎โปรเจ็กเตอร์โฮโลแกรม แสดงฝีมือเลย
‎อ้าปากกว้างๆ เลย เจ้าพวกหนอน
‎อุ๊ย เธอมาทำอะไรที่นี่
‎เราตกลงกันแล้วนะ
‎แบบนี้ไม่เท่เลย คุณผู้หญิง
‎ไปซะ ชิ่วๆ
‎นั่นตัวโกเฟอร์รึเปล่า
‎หรือว่าเป็นผี
‎หรือผีโกเฟอร์ ตั้งสติหน่อย ฟาวน่า
‎ต้องรีบไปส่งชิ้นต่อไปแล้ว
‎ไม่นะ
‎ลืมคลิปบอร์ด
‎ได้แล้ว
‎ต่อไปเป็นการส่งของที่สำคัญที่สุดของวัน
‎ส่งบะหมี่ของยูกิลงท้องฉัน
‎ใช่เลย
‎ทีนี้เราต้องเอามันใส่เป้ของร็อดนีย์
‎เขามาแล้ว
‎เอ๊ะ มีเสียงน่าสงสัยดังจากกงล้อพิทักษ์
‎เหมือนร็อดนีย์มีปัญหากับจักรยาน
‎- อีกแล้ว ‎- ฉันเปลี่ยนชุดไปเอง
‎พวกเธอดูแลแผ่นกระดาษพวกนี้นะ
‎ร็อดนีย์ ไง
‎อุปกรณ์มีปัญหาน่ะ
‎มีเสียงดังจากโซ่แต่หาสาเหตุไม่ได้
‎พยายามตรวจดูอยู่
‎คิดว่าคงต้องหยอดน้ำมัน
‎มา ฉันช่วย
‎ขอบใจ อาริ ต้องไปแล้ว
‎ผู้พิทักษ์ความปลอดภัยมีนัดกับโชคชะตา
‎แต่ร็อดนีย์...
‎เราต้องเอากระดาษพวกนั้นไปคืนร็อดนีย์ มาเร็ว
‎เราจะหย่อนลงในเป้เขาตอนเขาจอดจักรยาน
‎แล้วก็ปิดภารกิจซ็นโกะได้
‎อีกเดี๋ยวคงมาถึงแล้ว
‎นี่ ภารกิจเราเกือบเสร็จแล้ว
‎ยังไม่มีใครพูดถึงคำแนะนำของยูกิเลย
‎ขออีกทีซิ
‎เครื่องเทศที่ไม่คาดคิดอาจเป็นสิ่งที่เมนูนั้นขาด
‎อ๋อ หมายความว่าไงกันนะ
‎เอาล่ะ เราเจอปัญหาโค้ดร็อดแล้ว
‎เติมพลังก่อนแล้วค่อยเข้าไปดีกว่า
‎โดนัทที่เก็บไว้อยู่ไหนนะ
‎โอ้ เจอขนมไส้เยลลี่แล้ว
‎ไม่นะ ร็อดนีย์ มองถนนสิ
‎วู้
‎เร็วเข้า ปาไข่เลย
‎เขาลงพลาดแน่
‎อ๊าก
‎คิดไม่ถึงเลยนะนั่น
‎เหมือนที่ยูกิพูดเลย
‎เครื่องเทศที่ไม่คาดคิด
‎เครื่องเทศชุดใหญ่มาแล้ว
‎ไม่ อย่านะ
‎เอาล่ะ พร้อมไป
‎โดนัทของฉันนะ ของฉัน
‎โอ๊ย
‎พรุ่งนี้ผู้พิทักษ์ความปลอดภัยต้องน่วมไปทั้งตัวแน่
‎แต่ตอนนี้ต้องให้เคน คาแบลม ‎เห็นผลงานชิ้นเอกของฉัน
‎พ่อหนุ่ม
‎หนังสือเธอเอาตอนจบมาไว้ตอนต้น
‎ตอนต้นอยู่กลาง ตรงกลางอยู่ท้าย
‎จริงเหรอ
‎เราลืมเรียงหน้ากระดาษ
‎คุณคาแบลม ผม ผม...
‎และฉันชอบมาก
‎มันสดใหม่ มีเอกลักษณ์ ทรงพลัง
‎คาแบลม
‎ฉันรักผู้พิทักษ์ความปลอดภัย
‎จริงเหรอ
‎งั้นก็เยี่ยมเลย
‎เพราะผม...ผมวางแผนไว้ 40 ตอนแล้ว
‎แล้วก็การ์ตูนทางทีวี
‎ผมมีเพลงประกอบแล้วด้วย
‎เครื่องคิดเลข ดา ดา..
‎ทำได้ดีมาก พวกเรา
‎เธอช่วยหนังสือการ์ตูนร็อดนีย์ไว้ได้
‎เราอาจช่วยให้ดีขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจด้วย
‎เครื่องคิดเลข แสนฉลาดเทพ
‎ติดหูดีใช่ไหม
‎ติดหูใช่ไหมล่ะ
‎เขาไม่เคยขึ้นบันไดเลื่อนไปไหน
‎เขาใช้บันไดเสมอไป
‎เพราะเขาใส่ใจสุขภาพ
‎คาแบลม...
‎คุณเข้าใจ
‎(บ้านคือที่พำนักหัวใจของเคน)
‎ไนยา ดูสิ ฉันสอนอะไรหุ่นยนต์กู้ภัย
‎แต่นแต๊น
‎ตอนนี้เป็นหุ่นยนต์ละครสัตว์แล้ว
‎อาริ
‎ฉันคงลืมสอนเขาเลิกโยนน่ะ
‎ได้แล้ว
‎ไม่นะ
‎เฮ้อ
‎เกือบไปแล้ว
‎อาริ แม่เธอได้หน่อไม้ฝรั่งผู้ล้างแค้น ‎เล่มล่าสุดมารึยัง
‎ไปถามกัน
‎แม่ครับ หวัดดีครับ เคน
‎หวัดดี อาริ ไนยา คา...บลาห์
‎เขาโอเคไหม
‎ไม่รู้สิ
‎เขาดูซึมๆ นะ
‎สวัสดี คุณคาแบลม
‎ไหนดูซิ วันนี้คุณได้อะไรบ้าง
‎นักล่าข้าวโพดเล่มเจ็ด
‎ฉันยังไม่ได้อ่านเลย
‎มีอะไรรึเปล่าคะ
‎ผมคิดถึงบ้านเกิดน่ะ ครอสตันเบิร์ก
‎- เหรอคะ ‎- ใช่
‎ที่นั่นสวยมากเลย
‎ผมเคยขลุกในร้านการ์ตูนที่นั่นเป็นชั่วโมง
‎ร้านนั้นมีคาเฟ่ของตัวเอง
‎ผมก็อ่านการ์ตูน ดื่มกาแฟ...
‎โอ้ วันเวลาเหล่านั้น
‎กาแฟเหรอ นี่ค่ะ เพิ่งรินใหม่ๆ
‎ไม่ล่ะ ขอบคุณ ผมไปดีกว่า
‎คาแบลม
‎ท่าทางเคนคิดถึงบ้านมากเลยนะ
‎- น่าสงสาร ‎- จริงด้วย
‎ผมกับไนยาต้องไปแล้ว
‎- เจอกันนะ แม่ ‎- บาย
‎รอเดี๋ยว หุ่นยนต์กู้ภัยมาช่วยกู้ภัยแล้ว
‎พอนสึ โหมดภารกิจ
‎ไนยา
‎อาริ
‎เอลลี่
‎แจ็กซ์
‎ทีมเซ็นโกะ โก
‎ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‎เคน คาแบลมคิดถึงบ้านเกิดขึ้นมาน่ะ
‎ครอสตันเบิร์ก
‎ขึ้นชื่อเรื่องซุปข้น เทศกาลว่าว ‎และสถาบันเกลแมนแสนลึกลับ
‎เราควรช่วยนะ
‎โดยเฉพาะเมื่อเรามีส่วนทำให้เขาย้ายมาที่นี่
‎พอนสึรู้เรื่องย้ายบ้านอยู่บ้างนะ
‎พอนสึเคยอยู่ในต้นไม้ต้นนี้
‎แล้วเขาก็ย้ายมาอยู่ในรถ
‎เขาก็คิดถึงบ้านด้วยเหรอ
‎จริงเหรอ คิดถึงการนอนบนต้นไม้ ‎กินอาหารบนพื้นน่ะเหรอ
‎เอาเถอะ ทุกคน ‎ภารกิจคือช่วยให้เคนหายคิดถึงบ้าน
‎ถ้าเรามาคิดกันว่าเคนคิดถึงอะไรที่บ้านเกิด
‎แล้วดูว่าหาที่นี่ได้ไหม
‎จริงสิ น่าจะช่วยได้นะ
‎จำไว้ว่าถ้าจะเพิ่มรสชาติอาหาร ‎แค่เติมนี่นิดนั่นหน่อย
‎มันไม่ได้ผลเสมอไปหรอกนะ
‎บางครั้งเราก็ต้องบีบซอสเผ็ดใส่เยอะๆ
‎ใช่
‎ได้เวลาช่วยคาแบลมให้หายคิดถึงบ้านแล้ว
‎ทีมเซ็นโกะ โก
‎โยลันดา นึกถึงตอนให้อาหารแมวจรจัด ‎ที่ครอสตันเบิร์กเลย
‎กินเกล็ดขนมปังอีกสิ
‎คิดถึงอาหารอร่อยๆ ที่บ้านเราจัง
‎แจ็กซ์ เธอบอกว่าครอสตันเบิร์ก ‎ขึ้นชื่อเรื่องซุปข้นหอยไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ แต่...
‎ยูกิ เราอยากให้คุณทำ ‎ซุปหอยลายสไตล์ครอสตันเบิร์ก
‎ได้เลย ที่ครอสตันเบิร์กเขากินแบบไหนกัน
‎ซุปแดงหรือขาว
‎ซุปเขียวน่ะ
‎อี๋
‎โอเค ซุปข้นหอยลายเขียวหนึ่งชามกำลังมา
‎อาหารที่สั่งเสร็จแล้ว
‎กลิ่นหอมจัง
‎กลิ่นนี่แหละที่จะพาเคนมาที่นี่
‎ด้วยความช่วยเหลือ ‎จากเครื่องเป่าใบไม้แห่งเสรีภาพ
‎ยูกิ
‎กลิ่นอะไรหอมจัง
‎เมนูพิเศษมื้อเที่ยงวันนี้
‎เป็นอาหารแนว...
‎ซุปข้นหอย
‎รสเหมือนที่บ้านเลย
‎มีอะไรเหรอ
‎พอนสึแกะเปลือกออกไม่หมดเหรอ
‎พอนสึ
‎เปล่าๆ ไม่ใช่ แค่...
‎ผมกินเจ้านี่ในเทศกาลว่าวที่ครอสตันเบิร์กทุกปี
‎ตอนนี้ที่นั่นกำลังจัดงานเลยล่ะ
‎ครั้งแรกที่ผมพลาดในรอบ 40 ปี
‎ขอบคุณสำหรับอาหารนะ ยูกิ
‎คาบลาห์
‎เขาบอกเทศกาลว่าวเหรอ
‎หนังสือผมข้อมูลถูกทั้งสองข้อ
‎บางทีเราอาจพาความสนุกในการเล่นว่าว ‎มาท่าเรือฮาร์โมนี่ได้นะ
‎มาลุยกันเลย
‎เจอกันค่ะ ป้ายูกิ
‎เรียบร้อย
‎ทีนี้ก็เอาไปซ่อน แล้วรอให้คนมาเจอ
‎โห กลิตซี่ สนุกจังเลยเนอะ
‎ทีนี้ก็แค่พาเคนมาที่นี่
‎ใช่ แต่ทำยังไงล่ะ
‎ฉันรู้วิธีทำให้เขาเงยหน้ามองฟ้า
‎เดี๋ยวมานะ
‎นี่มันอะไรกัน
‎ฉันมีสิทธิ์ผ่านทางนะ เจ้าหุ่นยนต์ฮอจิ๋ว
‎แบลมๆๆ
‎แม่เจ้า
‎น่าสนุกจัง เหมือนเทศกาลว่าวที่บ้านเกิดเลย
‎คาแบลม
‎โอ้ ครอสตันเบิร์ก
‎อยากกลับไปจัง
‎คาบลาห์...
‎เกือบแล้วเชียว
‎แต่กลับคิดถึงบ้านขึ้นมาอีก
‎เดี๋ยวนะ
‎จำที่เคนบอกโยลันดาได้ไหม ‎เรื่องให้อาหารแมวที่ครอสตันเบิร์ก
‎- บางทีถ้าเรา... ‎- รู้แล้วจะสื่ออะไร
‎หานกพิราบที่เขาคุยด้วยได้
‎นกพิราบพูดได้อาจเกินไปหน่อย
‎บทความเกี่ยวกับเคนเขียนว่า ‎เขาเคยให้อาหารแมวจรจัดทุกวัน
‎ตั้งชื่อแมวว่าคุณขนยุ่งเหยิงด้วย
‎เขาคิดถึงคุณขนยุ่งเหยิงรึเปล่านะ
‎ฉันคิดออกแล้ว
‎เจ้าเหมียวมาแล้ว สาม สอง หนึ่ง...
‎จะให้ช่วย...
‎อ้าว ไงจ๊ะ
‎เธอคือเจ้าเหมียวแสนน่ารักใช่ไหม
‎เธอทำให้ฉันนึกถึงคุณขนยุ่งเหยิง
‎หวัดดี เคน
‎หวัดดี
‎โธ่เอ๊ย
‎นึกว่าจะได้ผลซะแล้ว
‎เขาจะไปแล้ว หิ้วกระเป๋าเดินทางมาด้วย
‎โอ๊ะโอ
‎ถ้านึกถึงคุณขนยุ่งเหยิง ‎ยิ่งทำให้เขาคิดถึงบ้านมากกว่าเดิมล่ะ
‎- และตอนนี้... ‎- เขาจะกลับครอสตันเบิร์กเหรอ
‎- เราจะทำยังไงกันดี ‎- เดี๋ยวนะ
‎จำที่ยูกิพูดได้ไหม
‎บางครั้งนั่นนิดนี่หน่อยก็ไม่ได้ผล
‎เราต้องบีบซอสเผ็ดลงไปเยอะๆ
‎เราคุยกันเรื่องเคนนะ ไม่ใช่สูตรเกี๊ยว
‎ซุปข้น ว่าว แมว ‎ก็คือ "นั่นนิด" กับ "นี่หน่อย" ไง
‎เราต้องตีให้ตรงจุดกว่านี้
‎เข้าใจแล้ว เร็ว เปลี่ยนชุดธรรมดากัน
‎เคน เดี๋ยว
‎พวกเด็กๆ มีอะไรให้ช่วยเหรอ
‎คุณจะไปจากท่าเรือฮาร์โมนี่ไม่ได้นะ
‎ฉันต้องไป เด็กๆ
‎แต่เราเป็นห่วงคุณ
‎ทุกคนที่นี่ก็ด้วย
‎อย่าย้ายกลับบ้านเกิดเลยนะ
‎ทำไมคิดว่าฉันจะย้ายกลับครอสตันเบิร์ก
‎กระเป๋าเดินทางไง หนักเป็นตันเลย
‎คุณขนของไปหมดทุกอย่าง
‎เปล่า
‎จะขึ้นเครื่องไปงานประชุมสควอชเชอร์ ‎ที่ซานดิเอโก้ต่างหาก
‎และฉันก็ไม่เคยไปงานชุมนุม ‎โดยไม่เอาตุ๊กตาเหล็กสควอชเชอร์ไปด้วยทั้งชุด
‎ไม่ได้ย้ายกลับครอสตันเบิร์ก ‎เพราะคิดถึงบ้านเหรอ
‎มันก็จริง ฉันคิดถึงบ้านนิดหน่อย
‎แต่แล้วก็มีเรื่องวิเศษเกิดขึ้น
‎ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้ไง
‎แต่เพื่อนๆ ใจดีที่นี่คงเห็นว่าฉันคิดถึงบ้าน
‎ก็เลยทำอะไรที่ไม่เคยทำเพื่อให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
‎จริงเหรอ พวกเขาทำงั้นเหรอ
‎สุดยอดเลย
‎ใช่ ไม่มีทางที่ฉันจะย้ายไปจากท่าเรือฮาร์โมนี
‎แต่มันทำให้ฉันได้ไอเดียเขียนการ์ตูนเรื่องใหม่
‎นึกภาพนะ ทีมฮีโร่หนุ่มสาว
‎ที่แอบทำสิ่งดีๆ ให้กับคนในเมือง
‎คิดว่าไงกัน
‎ไม่รู้สิ
‎ใช่ ดูไม่น่าเป็นไปได้เลย
‎เดี๋ยวตกเครื่องนะ
‎เธออาจพูดถูก
‎เจอกันอาทิตย์หน้า พวกเด็กๆ
‎คาแบลม
‎ใช่ ไม่มีใครเชื่อหรอก
‎คำบรรยายโดย Parichart Chaipikul