Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
MILCZĄCA POKOJÓWKA
Tu są sypialnie.
W lecie jest tu bardzo przyjemnie.
Ano, idziesz?
Ana!
Tu kuchnia, pokażę ci, jak się wszystko obsługuje.
Obowiązki jak w Barcelonie.
I taki sam rozkład dnia, tylko przerwę zrobisz sobie po obiedzie.
O weekendach rozmawiałyśmy.
Cały sierpień pracujesz codziennie,
a potem to sobie wyrównamy jesienią.
Pracuj jak zwykle, sumiennie i dyskretnie.
Hejka, rodzinko!
Cześć, Ano!
Już jecie?
Wiesz, która godzina?
Długo jechałem. Strasznie dużo żabojadów.
Cześć, słoneczko, jak podróż?
Super.
- Przyjechałeś Audi? - Tak.
Dalej tak piszczy?
Nie wiem, nie zauważyłem.
- Zostaw dla Any, słoneczko. - Dobra.
A te kwiaty?
Zebrałam na łące.
- Nie podobają się pani? - Bardzo ładne.
Dziękuję, Ano.
Dzięki.
Ana? Proszę.
Było pyszne.
Ja otworzę.
Wszystko w porządku?
Tak, proszę pana, to tylko jaszczurka.
Wcześnie zaczynasz.
Mniam, mniam. Smakuje?
Ana!
Co robisz! Uciekaj! Psik!
Kto ci kazał karmić kota w ogrodzie?!
Przepraszam pana. To mały kociak.
Ja pierdolę! Kociak!
Będzie tu codziennie przyłaził i zniszczy mi grządki.
Tak, proszę pana.
Tak, mamo, jesteśmy w domu na wsi.
Mhm.
Tak.
Ogromny, mam mnóstwo pracy.
Tak, mamo, to ostatni miesiąc próbny.
We wrześniu mam dostać umowę i papiery.
Tak, wtedy dam radę wysyłać więcej.
Tak jest, amen.
Ile jeszcze brakuje na czesne Evy?
To sporo.
Mamo, nie martw się.
Tak, mówiłam ci, to dobrzy ludzie.
A jak Eva?
Uczy się? Niedługo ma egzaminy?
Dzień dobry, Ano!
Spokojnie, nikomu nie powiem.
Nie obchodzi mnie, czy palisz.
Czuj się jak u siebie.
Rodzice pojechali na łódkę?
Tak.
Ana,
zrobiłabyś mi jajka i sok pomarańczowy?
Mhm.
Cześć, Ano!
Przepraszam, znalazłam na kanapie.
- Palisz? - Mhm.
- No, to weź sobie. - Dziękuję.
Nie ma za co.
Ana? Możesz mi pomóc?
- Mhm. - Dzięki.
Nie wiedziałam, że flaming jest taki wielki.
Mama się wścieknie.
Zamienimy się?
Nie, to dobry trening na pośladki!
Ładny samochód.
Mogę cię kiedyś przewieźć.
Pomóc ci?
Tak, dzięki.
Kurde, ciężkie.
Potrzymaj, proszę.
Dobra, nie upuść. Trzymaj mocno.
- Co to jest? - Chyba podest do rzeźby.
- Jesteś nowa? - Tak.
- Z Kolumbii? - Tak jak ty.
Pewnie z Antioquii?
A ty z Barranquilli, tam są tacy ciekawscy.
Dokąd to niesiemy?
Połóżmy na razie tutaj.
Dobra.
Myślę, że trzeba będzie przenieść do ogrodu, jeśli to rzeźba.
Myślisz?
Oni lubią rzeźby w ogrodzie.
To pewnie kobieta z marmuru.
Tak?
Będziesz miała nową koleżankę.
Gisela? Co tu robisz?
Dzień dobry pani. Pomagam...
- Anie. - ...Anie z paczką.
- Wynieście ją do ogrodu, please. - Tak, proszę pani.
Proszę pani?
Co to będzie za rzeźba?
Kamienna.
Raz, dwa, trzy!
To się robi tak.
Mhm.
Jak widzicie, nie jest to NFT.
Proszę, najnowszy obraz Xaviera.
Niesamowity!
Tak, wspaniały.
Z nowej serii, oddającej światło Empordy.
Nie ma lepszego tematu niż cud stworzenia.
Seria jest w twojej galerii?
Jeszcze nie. Czekamy na odpowiedź kilku muzeów.
Gratuluję!
- Siadamy na zewnątrz? - Tak.
Stół wygląda bosko.
A ta rzeźba? Niewiarygodna!
I ma ciekawą historię.
Pod koniec sierpnia przyjeżdża ją obejrzeć ważny japoński kolekcjoner.
Wspaniale!
Wydamy przyjęcie na jego cześć, oczywiście damy znać.
Zdrowie Japońca!
Claudia wciąż w Los Angeles?
Tak. To znaczy wczoraj przyjechała, ale tylko na wakacje.
Zadowolona z tej pracy?
Tak, tylko ciągle gdzieś podróżuje.
Częstujcie się krewetkami.
Nowa, prawda?
Kto? Ana?
Mamy ją od kilku miesięcy.
A co z poprzednią?
To, co zwykle.
I jak sobie radzi?
Dobrze, jest dyskretna.
Najpierw szukałam Filipinki.
One są najlepsze!
Nie mogliśmy żadnej znaleźć, więc wzięliśmy na próbę tę Kolumbijkę.
Ciekawe, to rzadkość.
Gisela też Kolumbijką.
Ta nasza.
W każdym razie jesteśmy Aną zachwyceni.
Kto jest, ten jest.
Ale świetnie gotuje.
Jak Barça w tym sezonie?
Za czarnego tyle zapłaciliśmy, że chyba umie biegać...
Wszystko jest pyszne, Ano, dziękujemy.
To zasługa pana Pedro i mojej koleżanki, Giseli.
No to dziękujemy, Pedro.
Przynieś jeszcze butelkę wina, proszę.
"A ten botoks udał się świetnie!
W ogóle nie widać!"
"Wstrzykuj sobie tonę botoksu, twój mąż i tak będzie ruchał sekretarkę".
"Niech mi tylko da spokój i robi, co chce".
"Jest taka seksowna i w ogóle brzuch jej nie przeszkadza.
Lepiej z sekretarką niż z kurwami".
"Ale mój mąż uwielbia kurewki".
"I opiekunki naszych dzieci"!
Boli cię kark?
Tak, to chyba normalne w tej pracy.
Mnie zawsze boli krzyż.
Chcesz?
Tak, dzięki.
Długo tu pracujesz?
Trzy miesiące, odkąd przyjechałam do Hiszpanii.
O! To króciutko!
Jak tam ojczyzna?
Po staremu.
Nie byłam tam od wieków.
Masz rodzinę?
Mamę i młodszą siostrę, Evę.
Jaka śliczna. Chodzi do szkoły?
Właśnie zdała maturę.
Chce być lekarką, wysyłam jej pieniądze na studia.
Świetnie, kiedy zaczyna?
Kiedy uzbieramy całą kwotę,
a przy tej gównianej pensji...
No, ale jak mi pomogą z papierami, znajdę lepszą robotę i ciao.
Jak to?
Pani Andrea powiedziała, że we wrześniu skończy mi się okres próbny
i załatwi mi kartę pobytu.
Masz tu rodzinę? Albo miałaś dziadków-Hiszpanów?
- Nie. - No to nic z tego.
Musisz tu mieszać przez dwa lata, żeby się ubiegać o kartę pobytu.
- Jak to? - Tak to.
Nie załatwią ci tego, choćby bardzo chcieli.
Mam koleżanki, którym też tak naobiecywano.
Powiedzieli mi co innego.
Zapytam jutro.
Tylko uważaj. Z takimi ludźmi nigdy nic nie wiadomo.
PRZYSZŁA PANI DOKTOR DOSTAŁA 450 PUNKTÓW NA EGZAMINIE!
Hej!
- Co robisz? Zostaw, to seed phrase! - Ja tylko sprzątam.
Chyba nic nie wyrzuciłaś?!
To świetnie.
Uważajcie na rzeźbę!
Popatrz, jak to się robi, Messi!
Jesteś czarny jak Ansu!
Podanie!
Spróbuj obronić.
Zwariowałeś? Rozwalisz mi okulary.
Pokażę ci, jak to się robi,
żebyś nam mogła przygotować następną kolejkę.
Aperol Spritz.
Najpierw lód.
Potem trzy miarki prosecco.
Dwie Aperolu, tego czerwonego.
I woda gazowana.
I najważniejsze,
plasterek pomarańczy.
Jasne, rozumiem, pomarańczy.
Wygląda super!
Nie bój się, cioto.
Dobra, wchodzę, ale jak on coś ma, to zeżresz moje karty.
Patrz.
Ja pierdolę!
- Następnym razem będzie lepiej. - Bo mi opierdolisz gałę.
Zapłać mu w bitcoinach.
Panowie, patrzcie na tę laskę.
Ale sztuka.
Jest chętna, jak wrzuca takie zdjęcia.
- Lepsza niż siostra Jacobo. - Zamknij się.
Widziałem jej Instagram.
Anito, mogę prosić kawę z mlekiem?
A ja czarną.
Dlaczego do niej mówisz "Anita"?
Bo co?
Nie rób wiochy.
O co chodzi?
Lecisz na nią?
Zamknij się!
Zrobiłbym jej coś miłego o piątej rano.
Lepiej jej niż Walterowi.
Znowu zaczynacie o Walterze?
Kim jest Walter?
Jego stary ma filipińskiego kamerdynera, Waltera.
Gramy czy nie?
Lecisz na Waltera?
Tak, wali mi konia dwiema rękami.
Ale po co komu kamerdyner, jak może mieć taką Anitkę?
Kamerdynera mają ludzie z klasą. A Anitki to są bardziej na noc.
- Możecie przestać? - Spokojnie, tylko żartujemy.
- To już nie żartujcie. - Nie napinaj się.
I tak nas nie słyszy.
Ostrzegam was.
Ani słowa więcej o Anie!
Czyja kolej?
KRYPTOWALUTY SEED PHRASE
- Ana? Mogę ci zrobić zdjęcie? - Mhm.
Wyglądasz słodko z tym koszykiem, na tle pola.
Jesteś na diecie?
Popatrz w tę stronę.
Weź pomidora do ręki.
Idealnie!
Super! Wyglądasz super, patrz.
Piękna jesteś.
Wiesz, jak to działa? Zrób mi zdjęcie.
Dobrze.
Chwileczkę.
Już.
Zablokowało się.
Cztery zera.
Tak, słucham?
Przepraszam, czy możemy chwilkę porozmawiać?
O co chodzi? Wszystko ci wyjaśniłam.
Tak, tylko chciałam zapytać.
Rozmawiałyśmy, że we wrześniu dostanę dokumenty...
Jeśli wszystko pójdzie dobrze.
Jasne.
Aha.
O co chodzi? Dobrze się czujesz? Kiepsko wyglądasz.
Po prostu się martwię.
Ale czym?
Tak jak mówiłam, prawie wszystkie pieniądze wysyłam do domu,
żeby opłacić siostrze studia.
Karta pobytu jest dla mnie ważna, zapewni mi stabilizację.
Dlatego tak ciężko pracuję.
Jasne, tylko tak dalej.
Chodzi o to, że Gisela...
- Pokojówka Mirallesów? - Tak.
Powiedziała, że we wrześniu nie dostanę karty,
że muszę czekać dwa lata.
Skąd ona może wiedzieć?
Ja też szukałam w internecie.
Nie martw się na zapas.
We wrześniu, jeśli wszystko pójdzie dobrze,
wyrobimy ci papiery i już.
Przepraszam, muszę odebrać.
Cześć, skarbie, jak tam?
Jasne! Kiedy chcesz!
No tak, sztuka abstrakcyjna.
Uważaj, to delikatne.
Ile to jest warte?
Nie wiem,
ale jakiś bogaty Japończyk przyjedzie to kupić pod koniec sierpnia.
Ciekawe, ile zapłaci...
Słyszałam, że to będzie największa transakcja pani Andrei.
Naprawdę?
A tobie to się podoba?
To dziwne.
Czuję, jakby ktoś z daleka usiłował mi coś powiedzieć.
Niespotykane rzeczy opowiadasz.
Jesteś Rybą?
Zodiakalną? Chyba tak. 20 marca.
Masz to wypisane na twarzy.
Jak to?
Jesteś taka rozmarzona, oryginalna,
nieprzewidywalna.
Zawsze się dogadywałam z Rybami.
"Dlaczego mi jeszcze nie podałaś kawy?"
Oczywiście, co podać?
Espresso, malutkie, z odrobiną odtłuszczonego mleka bez laktozy.
Pewnie ze słodzikiem?
Oczywiście, dziękuję.
Do usług, pani Giselo.
Panno Giselo!
Ubierz się, bo idziemy na plażę.
Jak to?
Umówiłam się z koleżankami, przedstawię im ciebie.
Pani Andrea mi zabroniła wychodzić.
Nie zaczynaj.
Twoi idą na tę samą imprezę co moi.
Zawsze wracają późno.
Pojedziemy, wrócimy, nikt się nie dowie.
Naprawdę?
Sama nie wiem.
Cześć!
Hejka!
- Jesteśmy. - Nareszcie.
Dziewczyny, to Ana.
Ano, to Carmen i Luz.
Bardzo mi miło.
- Jesteś śliczna! - Dziękuję.
Rozmawiałyśmy właśnie o Tinderze.
Ostatnio pełno tam prawdziwych ciach.
Używasz Tindera?
Tinder! Nie znasz?
Słyszałam, ale nigdy nie korzystałam.
Dawaj! Załóż sobie konto. Trochę radości się człowiekowi należy.
Szczególnie nam!
Nie teraz, jak wrócę do domu.
Pomożemy ci i wszystko wytłumaczymy.
Założymy ci konto, a potem zrobisz z nim, co chcesz.
Dawaj!
Wystraszycie ją pierwszego dnia.
Nie ma sprawy, skoro nie chce się zabawić...
Ty się pierwsza zabawiasz, wibratorem.
Ty też korzystasz?
Z czego? Z Tindera?
Tak, zwłaszcza, jak tęsknię za mężem.
To taka gra. Patrz.
Oglądasz facetów i decydujesz, który ci się podoba, a który nie.
- Ten nie. - Nie.
- Chcesz spróbować? - Dobrze.
Ale to uzależnia.
Ten okropny!
Ale ten - słodki.
Pokaż.
Ten Denis.
Kto zamawiał świeże mięsko?
Dam mu serduszko, mogę?
Teraz trzeba poczekać.
Tylko mi go nie ukradnij!
No ładnie!
Boże, co za nudziarze.
Jeśli jeszcze raz usłyszę, jak ten dupek się wymądrza...
Napij się wody.
Dziewczyna robi się coraz bardziej niechlujna.
Ciągle tylko "Przepraszam, bardzo panią przepraszam".
A to?
- Ohyda! - Co to?
Jakaś zupa, ale strasznie śmierdzi.
To trucizna dla kotów.
Podrzuć tam, gdzie przychodzą.
Tylko uważaj na rośliny, żeby im nie zaszkodziło.
Włóż do sardynek, ostrożnie, żebyś się nie zatruła.
- Czy nie można...? - Przepraszam, muszę odebrać.
Tu masz instrukcję.
Jedziemy na łódkę.
Na kolację przygotuj ośmiornicę, która jest w lodówce.
Mhm.
Pamiętaj, żeby ją roztłuc, inaczej jest twarda.
Tak, proszę pani.
Czytałem ostatnio, że ośmiornicę lepiej jest masować niż tłuc.
Na YouTubie jest filmik japońskiego kucharza.
Chyba zwariowałeś.
- Rób, tak jak zawsze, Ano. - Pokażę ci film.
Annie!
Co robisz?
To trucizna dla kota. Pani ojciec mi ją dał.
Naprawdę chce go otruć?
Biedne zwierzę...
Impreza na czterdzieści łódek w jednej z najpiękniejszej grot
na Costa Brava wzbudziła oburzenie.
Okoliczni mieszkańcy twierdzą, że uszkodzono morskie dno.
Imprezy znane w sieci jako abarlofarres...
Możesz przestać?
Mam migrenę.
Jest ibuprofen?
Nie wiem.
Ale na ból głowy
pomoże pani ta zupa.
O, nie!
Naprawdę proszę spróbować. To metoda kolumbijska, pomaga od razu.
- Mam wypić? - Tak, proszę pani.
Najlepiej letnią.
Wychodzimy!
- Chodź. - Cicho bądź.
Będę cicho, ale szykuj się, bo idziemy na imprezę.
Nie. Pani Andrea mi nie pozwala.
Nie zaczynaj.
Mamy rum. Będą faceci, dziewczyny.
Rusz się.
Idź sama. Ja może pójdę innym razem.
Jeśli nie pójdziesz dzisiaj, to nigdy się do ciebie nie odezwę.
Będę cicho, ale szykuj się. Idziemy!
Nie mam co na siebie włożyć.
Wiedziałam, że tak powiesz.
Przyniosłam ci sukienkę.
Będzie ci pasować.
Nie mogłem cię znaleźć.
Proszę, rozluźnisz się.
Nie, dziękuję.
O co chodzi? Nie podobam ci się?
Możesz mi powiedzieć, będziemy przyjaciółmi.
Dobra. Nie podobasz mi się.
O co ci chodzi?
Jestem brzydki?
Księżniczce Anie nie podoba się moja twarz?
Nie dotykaj mnie.
Bo pożałujesz, dupku!
Ana!
Ana?
Ana!
Ana?
Już idę.
"Miło" tak wstawać, o której się chce!
Przepraszam panią. Już idę.
Ano,
chcemy cię dzisiaj zabrać na motorówkę.
Dziękuję panu, ale proszę sobie nie robić kłopotu.
To żaden kłopot. Nie widziałaś jeszcze morza.
- Nie. - Właśnie. Trochę sobie odpoczniesz.
Naprawdę nie trzeba. Mam dużo prasowania.
- Ale dziękuję. - Prasowanie nie ucieknie.
Musisz zobaczyć, jakie piękne mamy tu morze.
Dobrze. Na pewno?
Oczywiście. Za dużo pracujesz.
- Masz kostium? - Mhm.
To go załóż.
Andrea ci zostawiła pareo.
Ano!
Możesz mi podać słodzik?
Ana?
Piękny widok z morza, prawda?
Patrz.
Widać Pals, Empuriabrava, Roses.
A te wysepki to Medes.
Tato, daj jej spokój, to nie lekcja geografii.
Nie słuchaj go!
Nie kąpiesz się? Woda jest wspaniała.
Nie, dziękuję.
Właśnie.
Rozmawiałem z prawnikiem o dokumentach i miałaś rację.
Musisz mieszkać tu dwa lata.
Ale nie martw się.
Póki pracujesz u nas, nie musisz mieć karty pobytu.
Jesteśmy z ciebie bardzo zadowoleni.
We wrześniu, jeśli wszystko pójdzie dobrze,
dostaniesz dziesięć procent podwyżki.
Mhm.
Dziękuję.
Ricard?
Mówi Pedro Roca.
Chodzi o tego kota.
Czy możesz coś z nim zrobić?
Ty albo Ahmed?
Ktoś musi się tym zająć.
Mam dość pieprzonych kotów, które mi niszczą ogródek warzywny.
Proszę, Ricardzie, nie zaczynaj.
Jeśli chodzi o pieniądze, to mów od razu.
Zostaw mleko, przyjdź z bronią i już.
Nic prostszego.
Ci ludzie wiecznie chcą pieniędzy.
O niczym innym nie myślą.
Litości.
Spóźnimy się.
Ano! Podejdź.
Wypłata za ten miesiąc,
bo się nie zobaczymy do następnego tygodnia.
Pamiętaj, że wracamy na przyjęcie Japończyka.
- Mhm. - Zamówiłam catering,
ale wszystko musi być idealnie.
Dom ma lśnić. Wszystko zapięte na ostatni guzik.
Nie zawiedź mnie. Nie chcę takich problemów jak z Giselą.
- Musieli ją zwolnić. - Słucham?!
Gisela, pokojówka Mirallesów
wczoraj wróciła o piątej rano kompletnie pijana.
Chyba nie byłaś z nią?
Oczywiście, że nie, proszę pani.
Mam nadzieję!
Jedziemy?
Mówi Gisela, zostaw wiadomość, oddzwonię.
Ana?
Ana!
Cześć, Ano. Wszystko w porządku?
Tak.
- Na pewno? - Mhm.
Jeśli coś się stało, możesz mi powiedzieć.
Wszystko dobrze.
Czy moja niebieska sukienka Reformation jest w praniu?
Tak.
Trudno, jak będziesz miała czas...
Dzięki.
Zabił mnie! Kurde!
- Cześć, Ano. - Przepraszam. Dobranoc.
Umiesz grać?
Spróbujesz?
- Nie, zatrzymałam się na Mario Kart. - Naprawdę?
Mam gdzieś w szafce Nintendo.
Tak? Nie używasz?
Nie.
Tu jest.
Zagramy?
- Nie. - Oj, weź.
Jak mnie pokonasz, dam ci Nintendo.
Słucham?
Dam ci i podłączysz sobie w pokoju.
- Masz tam telewizor? - Malutki.
No i super.
Cześć, chłopaki!
Wychodzę!
Siadaj.
Rozgość się.
CZEŚĆ, JAK SIĘ MASZ?
WRACAJ DO SWOJEGO KRAJU, PIERDOLONA BRUDASKO
Cześć.
Pani mówiła, że posprzątasz krew.
Pójdę to wyrzucić.
Panowie!
To będzie epicka noc!
- Co tak późno. - Były korki.
Co ty przywiozłeś?
To, co lubię. Mogłeś sam jechać.
Będziemy imprezować!
A cytryny?
Nikt mi nic nie mówił o cytrynach.
Ano, przepraszam, przyniesiesz cytryny?
Mhm.
I ze dwa worki lodu.
Ano, jeszcze lód.
Mhm.
Wszystko pod kontrolą.
Odłóżcie do lodówki.
I trzy, i dwa, i jeden...
O nie!
Jak to?
Gdzie ona jest?!
Daj mi ją.
Chyba się na coś umawiałyśmy?
Trochę szacunku, nie mów tak do mnie!
Musisz zostać lekarką.
Czego chcesz? Przyjechać tu i sprzątać cudze gówno?
Nie masz pojęcia, co ja tu przechodzę!
Na plaży?!
Myślisz, że jestem na wakacjach?
Że się tu świetnie bawię?! Nie!
Przyjechałam do Hiszpanii dla ciebie.
Bo masz marzenia i staram się je spełnić.
Żebyście z mamą miały lepszą przyszłość.
Evo, uspokój się.
To nie jest takie proste.
Nie mam dokumentów.
Dokąd niby się wybierzesz?
Ile ty masz lat?
Jesteś za młoda, ktoś cię oszuka.
To tak nie działa, Eva!
Eva!
UMÓWIMY SIĘ DZISIAJ?
Będziesz na kolacji?
Popsułaś mi zamach!
- Ale tak czy nie? - Nie wiem. Spokojnie.
A tak! Dziś gra Barça.
Zjemy z chłopakami kolację w domu, a potem pojedziemy na imprezę.
OSTRA Z CIEBIE ZAWODNICZKA.
GDZIE SIĘ SPOTKAMY?
BĘDĘ CZEKAĆ W DOMU
Jadę do Barcelony, mam samolot.
Dzień dobry, Ano.
Jak czysto! Myślałam, że będzie bałagan po imprezie.
Widziałaś mój telefon?
Ma go pani w ręce.
To amerykański, a szukam tego w różowej obudowie.
Aha.
Nie widziałam.
Cholera...
- Nie ma pani aplikacji, żeby go odszukać? - Nie aktywowałam jej.
Dobra, muszę lecieć.
Jeśli telefon się znajdzie, oddaj mojemu bratu. Dziękuję.
Cześć, młody, uważaj na siebie.
O DWUDZIESTEJ TRZECIEJ?
LEPIEJ O WPÓŁ DO PIERWSZEJ
Nie umie trafić do bramki.
Gol!
Całe szczęście, bo postawiłem dwie stówy!
Przepraszam!
- Nic się nie stało? - Nie, pozbieram to.
- Stary, uspokój się. - A tak chciałem zjeść szynkę.
Ale bramka!
A tak go krytykowałeś.
Zamknij się.
Rzucasz się na Anitę, jak tylko masz okazję.
Zamknij się, debilu.
Jak się skończyło wczoraj z tą Francuzeczką?
Właśnie! Jak było?
Zaliczyłeś?
Pewnie, że zaliczyłem.
Widziałem, że nie była taka chętna.
Też widziałem.
Nie wiem, co widzieliście, ale ja tam byłem.
Następnym razem zrób zdjęcia.
Film ci nakręcę.
Chłopaki, może zabierzemy Latynoskę na imprezę.
Jeszcze tego brakowało.
Za wcześnie. Przyjdź za godzinę.
Otworzyłaś? Kto to?
Nikt. Pomyłka.
Dziwne.
Halo?
Kto tam?
- Uderzasz do Anity? - Zamknij się. Przecież ona słyszy.
O co chodzi? Mówię, że jest milutka.
Też bym ją brał, ale cicho, bo Jacobo nas opieprzy.
Po paru drinkach też bym jej z łóżka nie wyrzucił.
A mówiłeś, że nie lubisz Latynosek?
- O piątej rano żadnej bym nie przepuścił. - Patrzcie, jaki tygrys.
Nie nawalcie się, bo zaraz jedziemy.
Idę się odlać.
Mamo? Nie mogę rozmawiać, pracuję.
Wszystko w porządku?
CHODZI O EVĘ.
ZNALAZŁA PASZPORT.
MÓWI, ŻE POJEDZIE DO HISZPANII WE WRZEŚNIU.
ŻE ZDOBĘDZIE PIENIĄDZE I WYJEDZIE.
DAJ MI KILKA DNI. COŚ WYMYŚLĘ.
- Anita? Jeszcze jeden gin z tonikiem. - Dwa!
- Trzy! - Cztery!
Ana! Przynieś drinki!
Nie przejmuj się, już wychodzimy!
Zaczekaj.
Oklaski dla Any, która tak ciężko dziś pracowała.
Brawa dla Anity!
Chyba jej się nie podobało.
Zostawimy jej napiwek?
Pewnie, musiała was znosić cały wieczór.
A nie mieliśmy jej ze sobą zabrać?
Zamknij się i coś jej tam zostaw.
Za co napiwek?
Dołóż się, zajebiście cię obsługiwała, nie?
Oddasz mi w krypto.
Ale wstyd, taką jałmużnę jej zostawiliśmy.
Jaki wstyd?
Wydasz dziś więcej na drinki, niż ona zarabia w miesiąc.
Moglibyśmy tu trochę uprzątnąć.
- Nie no, zostaw to Anicie. - Za to jej zostawiamy kasę.
- Ona posprząta. - Bez słowa.
Zresztą co ma do roboty?
Halo?
Dobry wieczór? Claudia?
Ostatnie drzwi po lewej.
Dobry wieczór?
Claudia?
Cześć.
Jest Claudia?
Claudii nie ma.
Dobrze, zaczekam na nią.
Nie przyjdzie.
Jesteśmy tu tylko ja i ty, Denisie.
Ale...
To ja.
Fajna chata.
Mogę cię oprowadzić.
Piękna rzeźba.
Przyszedłeś podziwiać rzeźby?
ŚNIADANIE MISTRZÓW
Ana!
Cześć! Jak się masz?
Dobrze, a wy?
Zrobisz nam tortillę na śniadanie?
- Please? - Dobrze.
Czekaj.
I przynieś te arabskie pasty Ahmeda.
Mhm.
- Jesteś, kurwa, najlepsza. - Opanuj się.
Ethereum poszło w górę!
Jak stąd na księżyc!
- Ta striptizerka była zajebista. - Wyruchałbym ją na miejscu.
To już desperacja.
- Czasem trzeba zamoczyć. - Wracaj do niej.
Nie warto, tu mamy Anitkę.
Wygląda pysznie.
Kosmicznie!
Ale ty o nas dbasz, Anito!
Niech ci Bóg wynagrodzi.
Ale pyszne.
Usiądź z nami na chwilę.
Wypij browarka.
O Chryste!
Kurde, Anita!
Jak tam? Dobrze dzisiaj spałaś?
Tak, w porządku.
Bo wiesz co?
Na imprezie zorientowałem się, że zostawiłem portfel w domu.
- A że byliśmy blisko, wróciłem. - Aha.
Ale kiedy go brałem, usłyszałem dziwne hałasy.
I nigdy nie zgadniesz!
Zajrzałem do ogrodu, a tam panna Anita, naga,
rucha się z jakimś typem na flamingu!
- Ale jazda! - A taka była skromna.
I co? Naskarżysz na nią?
Właśnie cały czas się zastanawiam.
Co zrobimy, Anito? Mam o tym opowiedzieć mojej mamie?
Nie wiem, co tam ci się zdawało i co chcesz komu powiedzieć.
Tak, ale...
pewnie byś wolała, żebym nic nie mówił?
Opowiem ci, jak nam minął wieczór.
Poszliśmy do klubu, było pełno pięknych dziewczyn.
Ale jakoś nam się nie poszczęściło.
Nie tak jak tobie.
Nie zaliczyliśmy.
Nawet Francuzeczek?
Dlatego sobie pomyślałem...
Czy masz dość rozrywek na dzisiaj?
Nie masz ochoty na więcej?
Bo może jesteś zmęczona?
Ale gdybym nie powiedział mamie o numerku na flamingu,
to może byś nabrała ochoty na zabawę z nami?
- Pewnie tak. - Anita, posłuchaj.
Załatwimy to szybko,
i nie piśniemy ani słowa.
Zrobisz każdemu loda i się rozejdziemy.
- To jak? Tak czy nie? - Taka współpraca.
Czyli chcecie, żebym wam wszystkim obciągnęła fiutki?
Bo inaczej powiesz mamusi, co ci się wydawało?
Wreszcie zrozumiała. To nie takie skomplikowane!
Nie wchodziłbym w szczegóły.
Po prostu widziałem, jak to lubisz.
- Nie masz jaj, żeby naskarżyć. - Założymy się?
Może się przekonasz, jak już cię deportują.
Skąd wiesz, że twoja mama ci uwierzy?
Twoje słowo przeciwko mojemu.
Jestem jej kochanym syneczkiem.
A ty Latynoską, która szoruje kible. Nie?
Rób, co chcesz.
Przecież nic się nie stało!
Czekaj.
Porozmawiajmy spokojnie.
Jesteś tutaj, bo potrzebujesz pieniędzy na opłacenie studiów swojej siostry.
Tak.
Ile macie przy sobie?
Ja mam 60 euro.
Ja 170.
Ja też.
400 euro w gotówce.
Ile kosztuje rok studiów?
Pięć tysięcy euro.
Pięć tysięcy.
No to dodamy...
4600 euro.
W ethereum. Mogę ci wysłać natychmiast.
Chodź.
Będziesz mogła wysłać siostrze od razu.
I zatrzymasz posadę, nic nie powiem mamie.
Będziemy cicho jak te kurwy.
Win-win!
Dawaj!
Nie. Zabieraj swoje pieniądze.
Anita, poczekaj.
Przestań nagrywać!
Jezu kurwa!
Przecież to lubisz?
To nic takiego!
Będzie fajnie.
Spodoba ci się!
Będziesz musiała powiedzieć matce i siostrze, że nici ze studiów.
Że będzie sprzątaczką, tak jak ty.
Dotknąłem jej cipki. Chcecie powąchać?
Anita! Chodź!
Spodoba ci się.
Wyjdź, głupia!
Co robicie? Przestańcie! Wystarczy.
Sam zacząłeś.
Wybrany numer nie istnieje.
Ana?
Ana!
Co ty tu robisz w takim stanie? Japończycy przyjadą za cztery godziny.
Tak, proszę pani, sprzątałam.
- Włóż niebieski mundurek. - Mhm.
- I uczesz się! - Mhm.
Jeszcze nieubrany?
Próbowałem wypłoszyć koty.
Istna plaga!
Katastrofa. Mówiłam, że powinniśmy byli przyjechać wczoraj.
Ana jest w kuchni?
Nie widziałem jej.
Stół nie jest nakryty.
Mam milion rzeczy na głowie.
Powinnam ją z miejsca zwolnić.
Ale kto nam wtedy pomoże wszystko przygotować?
Dzwoniłem po Ahmeda. Przyjedzie po nią o szóstej.
Teraz jej potrzebujemy, musimy zamknąć sprzedaż rzeźby.
Jak o tym myślę, to mi niedobrze.
W naszym basenie!
Co za świnia!
- Nie śmiej się! - Przepraszam.
Oddychaj spokojnie.
Jeszcze parę godzin. O szóstej przyjedzie Ahmed i ciao!
Zobaczę, co ona robi w kuchni.
Gdzie byłaś? Wszystko w porządku?
- Tak, proszę pani. Byłam w łazience. - "W łazience".
Jest jeszcze sporo pracy w ogrodzie.
Wyrzuć tego obrzydliwego flaminga.
Dziękuję.
Siadajcie, proszę.
Pedro?
Chcę wyrazić swoją radość,
że możemy pana gościć, panie Hirayama.
To zaszczyt, że odbył pan tak daleką podróż,
aby wziąć udział w tej pięknej wymianie kulturowej.
Niestety sam artysta nie mógł być dziś tu z nami,
ale chciał osobiście opowiedzieć o tym niezwykłym dziele.
Dlatego przygotował krótkie nagranie, specjalnie dla pana.
Dziękuję.
Dobry wieczór wszystkim.
Szczególnie witam naszych honorowych gości...
Ana?! Co ty wyprawiasz?!
To już przesada.
Chodź!
MILCZĄCA POKOJÓWKA
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
WYSTĄPILI
MUZYKA
ZDJĘCIA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Antonina Kasprzak