Dia ada ahli keluarga?
Dia ada botolnya
dan pondok kecil di bawah Pont Notre-Dame.
Saya akan tanggung pengebumiannya.
Itu lebih daripada yang dia jangkakan.
Kenapa awak hantar penyamar menggantikan tempat awak, doktor?
Saya diberi amaran saya mungkin dalam bahaya.
- Oleh siapa? - Seseorang dalam organisasi awak.
Awak perlu beritahu saya namanya supaya saya boleh puji dia.
Rasanya dia tak mahu dikenali.
Seseorang seperti saya.
Pemandu itu.
Apa?
Sudah tentu dia nampak sesuatu.
Dia hanya berhenti sekali, itu yang dia cakap, di La Barrière de Passy.
Pegawai kastam itu pula?
Awak syak sesiapa?
Saya bukan pegawai polis. Saya…
Tak dijumpai.
Namun, kami akan cari dalangnya. Saya janji.
Tak ramai orang dapat periksa mayat sendiri.
Tak ramai yang mahu.
Dia menarik, bukan?
Mungkin saya buat watak berdasarkan dia.
Kecuali dia buat dulu terhadap saya.
Boleh tinggalkan saya dengan rakan saya sebentar?
Saya akan lihat siapa lagi kenalan saya yang mati.
Ini salah saya.
Awak bunuh dia?
Seolah-olah saya yang bunuh.
Saya yang menipu.
Saya yang suruh.
Saya berterima kasih untuk itu, termasuk semua jagaan awak selama ini.
Awak tahu siapa saya tak percaya?
Lenoir.
Dia yang beri awak amaran.
Itu cara terbaik untuk sorokkan niat sebenarnya.
Awak syak seseorang dari istana?
Mungkin dia bekerja dengan Britain,
atau mungkin seseorang berdekatan saya yang mahu saya gagal.
Encik…
Adams?
Apa pendapat awak?
Saya tak rasa dia sanggup buat sesuatu begitu kejam.
Itu akan buat rancangannya lebih kuat.
Beri perhatian.
Awak saja yang saya percaya.
MENDEKATI PERANG
PENGISYTIHARAN
BERDASARKAN BUKU
"A GREAT IMPROVISATION" OLEH STACY SCHIFF
Temple!
Marie-Joseph-Paul-Yves- Roch-Gilbert du Motier?
Ya, saya.
Ada orang mahu cakap dengan awak.
Kamu dungu yang bagaimana?
- Berapa banyak jenis yang ada? - Saya tak cakap dengan awak.
Saya anggap awak tak wujud.
Awak pula.
Saya sangka awak pandai berfikir.
Apa yang buat awak sertai perbuatan dungu ini?
- Saya… - Saya tak peduli!
Awak.
Saya harap pengalaman di medan perang
boleh kurangkan kedunguan awak.
Jelas sekali saya salah.
Count, awak kena ingat
awak bercakap dengan jeneral Tentera Kontinental.
Saya cakap dengan lelaki menjengkelkan yang sudah lama mengganggu saya.
Sekarang dia mahu tawan England
dengan pemalas separa mabuk yang dia jumpa di pelabuhan Le Havre!
Vercingetorix kalahkan Rom dengan kurang daripada itu.
Apa awak cakap?
Maksud saya, kami boleh berjaya kalau awak tak halang kami.
Saya ingat budak lelaki yang jumpa saya tak lama dulu.
Dia budak yang sopan
dan saya akui, saya suka kenaifannya.
Awak tahu apa saya nampak sekarang?
Seorang lelaki.
Bukan.
Seorang lagi dungu yang megah berpakaian sutera
dan puas hati dengan muka sendiri di cermin.
Sekarang awak boleh anggap diri awak sebagai orang Perancis.
Vercingetorix. Dia wira.
Sudah tentu dia dibunuh.
Kamu cuma anggap ini main-main, bukan?
Kita akan cari cara lain untuk sambung…
Kenapa dengan dia?
Setidaknya kita tak ditangkap.
Ini mengarut.
Pembunuh di pagar. Mayat di rumah mayat.
Orang tak boleh keluar rumah tanpa diserang.
Sudah tentu, saya fikirkan awak.
Saya lebih risau tentang mencari cucu saya.
Dia bersama Jacques. Orang gaji nampak mereka di jalanan.
Kenapa tak halang mereka?
Kenapa saya tak halang burung terbang?
Mereka akan pergi ke mana?
Tempat yang paling memalukan ibu bapanya.
Saya putus asa, doktor.
Saya tak beri dia duit, tapi tak dapat ubah dia.
Saya mungkin ada masalah yang sama.
Kawan…
saya tak mahu tanya ini sekarang, tapi…
Bayaran awak.
Seorang lelaki sentiasa berhutang dengan lelaki lain. Begitulah resam dunia.
Jadi saya perlu tanya bila saya boleh…
Kongres sudah berjanji untuk uruskannya cepat.
Ya, tapi…
mereka memang buat begitu?
Dr. Franklin!
Saya tak boleh terus beritahu isteri saya…
Saya tahu awak ada di dalam!
Dia sentiasa tahu tentang duit. Jadi…
Masuk saja!
Awak masih hidup.
Maaf sebab kecewakan awak.
Jangan mengarut.
Walaupun ia kedengaran pelik, tapi saya tak mahu awak mati.
Apa yang awak mahu?
Mereka halau saya dari rumah sendiri.
Apa dia cakap?
Sesuatu tentang batas bunga.
- Dia tiada urusan lain selain berkebun? - Apa awak mahu, En. Adams?
- Tidak. - Apa?
Tak, saya takkan berunding untuk perjanjian dengan London.
Saya tak minta kebenaran awak. Itu arahan dari Kongres terus kepada saya.
Ia bertulis awak "takkan buat apa-apa tindakan
tanpa bertanya menteri Raja Louis."
Saya akan beritahu Count Vergennes segera dan selesaikannya.
- Saya nasihatkan awak supaya jangan. - Tak mengejutkan.
Apa maksud awak?
Awak rasa hebat
kalau saya dapat perjanjian memuaskan hati tanpa awak guna muslihat awak?
Sebaliknya,
saya pasti awak akan terpedaya dengan musuh kita.
Itu sangat teruk, walaupun bagi awak.
Saya takkan pertaruhkan kepercayaan dan persahabatan
- yang diberikan Perancis… - Awak mengarut lagi.
- …sebab rancangan mengkhianat! - Delusi sentimental awak…
Mereka tunaikan semua janji!
Mereka beri banyak peluang!
Delusi itu dan keldai akan hantar awak ke Boston Common!
Anak-anak awak.
Kenapa dengan mereka?
Awak risau tentang masa depan mereka?
Saya risau kekuatan diri mereka.
Saya berdoa mereka tetap mentaati Tuhan yang pemurah.
Saya sangat sayangkan mereka.
Kalau saya di tempat awak, saya akan bakar surat itu.
Ia takkan beri kebaikan.
Ambil dompet saya. Saya tak mahu masalah. Tolong.
Ia akan berlaku cepat.
Berani awak.
Saya sangka dia dalam kereta kuda itu. Dia tipu kita berdua.
Ya. Hanya seorang daripada kita yang bersalah.
Saya dah buat tugas saya. Jangan salahkan saya sebab gagal.
Apa awak dengar?
- Mereka cari pegawai kastam itu. - Ya, mereka takkan jumpa dia.
Ada cara lebih baik untuk lakukannya.
Awak selalu cakap begitu, tapi dia masih ada.
- Perlukan sedikit masa lagi. - Saya tiada masa. Awak juga sama.
Adams mahu Franklin balik.
Kongres menyokong dia.
Lelaki tua itu takkan dapat halangnya.
Biar mereka saling bergaduh dan England akan dapat keuntungan
tanpa masalah lain lagi.
Itu lebih bagus daripada tertangkap, bukan?
Saya boleh ada masalah besar di sini.
Mungkin awak juga.
Kalau saya dihukum, saya akan tarik awak sekali.
Sekali lagi. Tiga cawan dan sebiji buah berangan.
Cari buah berangan itu dan gandakan wang anda.
Situ.
Kalah.
Beri saya duit sikit.
Syiling pun saya tiada.
Awak mahu takluk England tanpa ada duit langsung.
Bukan saya yang ayahnya hentikan belanjawannya.
Tak, awak yang cari masalah dan terlalu takut untuk balik.
Bukan rumah saya. Itu tempat datuk saya…
Belanjakan duit ibu bapa saya.
Saya tak sengaja cakap kebenaran.
Kenapa saya perlu peduli?
Kata-kata budak besar.
Sorokkan daripada saya? Kawan konon.
Sekarang kita sama-sama kalah.
Jumpa lagi.
Saya akan beritahu satu rahsia. Dia cakap awak comel.
- Siapa? - Awak tahu orangnya.
Berambus!
Dia bukan gadis yang awak pergi ketuk saja pintunya.
Sebab kita tak tahu siapa di sebaliknya.
Asalkan bukan awak.
Awak dah buat masalah besar dan awak yang salah.
Saya tahu perasaan itu.
Kita boleh pergi ke St. Roch dan carikan awak paderi…
atau boleh buat perkara lelaki budiman dalam situasi awak akan buat.
Apa?
Ayuh, si kecil. Kita akan ke perkampungan.
"…secara rasmi mengumumkan niat Amerika Syarikat untuk…
secara rasmi mengumumkan…"
En. Adams.
…secara rasmi…
Maaf.
…secara rasmi mengumumkan niat…
Amerika Syarikat…
Boleh saya minta awak berbahasa Inggeris?
Saya langsung tak faham apa yang awak cakap.
Menurut arahan yang saya terima,
saya menasihatkan awak, Menteri Luar Charles Gravier, Count Vergennes…
Itu nama saya.
…yang Amerika Syarikat melantik John Adams dari Braintree,
iaitu saya, untuk berunding keamanan dengan Great Britain.
Apa?
Amerika Syarikat melantik…
Saya dengar semua itu.
Awak mahu beritahu musuh awak yang awak setuju untuk menyerah diri?
Untuk beri cadangan keamanan tanpa prasyarat.
Awak mahu saya benarkan perkara mengarut ini.
Saya dikehendaki oleh Kongres…
Setahun pejabat saya dengar Dr. Franklin menegaskan
yang takkan ada apa-apa perjanjian tanpa pengesahan kemerdekaan kamu.
Bukan Dr. Franklin yang terima arahan ini.
Kuasa awak melangkaui dia?
Arahan ini dari Kongres…
Awak mahu kami…
ucap semoga berjaya dan lupakannya
tanpa apa-apa balasan bagi usaha kami?
Usaha kamu?
Budak pun tahu helah kamu.
Mengganggu Britain sehingga penat,
mengawal kuasa Amerika dan biar Perancis menang
dalam permainan negara kamu.
"Kuasa Amerika."
"Kuasa Amerika!" Apa itu?
Kuasa untuk habiskan dana kami?
Kemudian tetap kalah?
Sentiasa merungut?
Bantuan awak iaitu kapal yang teruk, pasukan tentera yang tak membantu…
Awak memang pandai mencari salah orang lain
selain salah sendiri.
Hantar kapal perang awak ke pantai.
- Perangkap musuh. - Sekarang awak pakar taktik.
Keadaan takkan berubah selagi tak kalahkan tentera lautnya.
Saya kena duduk sini dan dengar bebelan si dungu…
Saya faham itu.
Dengar sini.
Saya bukan pemuji yang boleh digoda dengan sikap megah awak
seperti seseorang.
Saya ke sini untuk berurusan secara serius dan mahu awak tunaikan janji.
Kalau awak tak tunaikannya,
kami akan cari penyelesaian terbaik…
Awak dengar?
En. Adams.
Boleh saya buat permintaan?
Apa?
Boleh awak tinggalkan pejabat ini segera
dan jangan sesekali kembali ke sini?
Saya tak mahu bercakap dengan awak lagi.
Awak pasti puas hati.
Saya sudah beri awak amaran.
Awak sangka saya tak nampak helah awak?
Menasihatkan saya supaya tidak…
Selamat siang, puan.
Tidak buat perkara yang awak paling mahu saya buat.
Kalau awak rasa saya begitu, kenapa lakukannya?
- Untuk buktikan awak salah! - Awak buktikan saya betul.
Setidaknya saya bersuara.
Sikap yang pasti buat awak tak disukai.
Sudah tentu. Cita-cita besar awak.
Mengambil hati semua orang, tapi langsung tak berguna
selain memuaskan hati awak sendiri.
Saya lebih suka begitu berbanding sebarkan masalah ke semua tempat saya pergi.
Awak tak perlu peduli tentang saya lagi.
Saya akan bayar sendiri penginapan saya.
Saya akan tinggalkan awak pada kekasih dan cucu terkutuk awak.
Walau di mana saja dia berada.
Saya tonton persembahan perayaan awak semalam.
Ia menghiburkan, tapi tak membina jiwa.
Lelaki kecil yang pelik.
Mungkin dia betul, saya sudah tinggal sini terlalu lama tanpa apa-apa kejayaan.
Itu yang Kongres fikirkan.
Ini yang saya fikirkan. Awak belum tinggal cukup lama.
"Kalau awak percayakan saya, sayang,
semasa usia muda awak masih berkembang.
Semasa ia paling segar,
kumpulkan kemudaan awak.
Sebab usia akan rosakkan kecantikan awak. Seperti ia layukan bunga ini."
Itu sangat menjatuhkan semangat.
Puan?
Dia cuba yakinkan seorang gadis untuk berasmara sebelum gadis itu hodoh.
Ronsard bercakap tentang kehidupan yang mudah berlalu.
- Mawar yang kembang di waktu pagi… - Jangan tipu diri sendiri, Cabanis.
Ia tentang berasmara.
Puan, minat awak mengejutkan.
Awan, kerubin, unikorn cedera,
burung pipit dalam tangan.
Lelaki akan cakap apa-apa saja untuk berasmara. Tak setuju?
Saya fikir…
Dia hanya perlu berterus terang.
Bukannya wanita itu tak pernah fikirkannya.
Puan, awak tak suka puisi?
Saya tak pernah dengar kucing berpuisi, tapi ia masih boleh mengawan.
Betul, Aza?
Mungkin sudah masa untuk saya tidur.
Ya, silakan.
Mahu saya kejutkan Abbé?
Biarkan dia. Tak tahu bila kita perlukan paderi.
Saya sangka dia takkan pergi.
Awak biarkan dia tinggal di sini.
Dia mungkin berjaya suatu hari nanti, tapi mungkin tak.
Sementara itu, seronok dapat mempermainkan dia.
Saya juga?
Apa saya buat pada awak selain beri makanan dan puji awak?
Kadangkala awak usap pipi saya.
Apa kesannya pada kita?
Di meja ini, dengan En. Abbé tidur di sebelah kita
dan masa semakin lewat.
Agak lewat untuk lelaki tua.
Mungkin saya patut berpeluk dengan Abbé.
Itu pasti jadi skandal paling biasa.
Awak ada idea lain?
Saya tak faham maksud awak.
Lagipun bahasa Perancis awak tak teratur.
Jadi…
Saya mahu masuk bilik. Saya tak tahu apa awak akan buat.
Selamat malam.
Tak guna! Haiwan pengacau.
Masuk atau tutup pintu.
Berhenti ganggu kucing.
Awak akan berdiri saja di sana?
Jadi?
Awak sentiasa buka pakaian perlahan?
Awak perlu ke tempat lain?
Saya tak begitu penyabar.
Saya perlu beritahu awak.
Saya alami ruam bersisik,
kaki saya ada gout
dan saya ada batu karang yang sangat teruk.
Awak tahu cara menggoda wanita.
Mari sini, mawar yang belum berkembang.
Pn. Brillon?
Apa?
Saya cakap yang pastinya anak awak
mempunyai perwatakan yang baik seperti ibunya yang terkenal.
Mungkin saya dan En. Brillon boleh bincang secara peribadi apa yang patut…
Awak boleh beritahu syarat awak kepada kami berdua, Kolonel.
Kami orang perbankan.
Kami hanya ada urusniaga penting dengan pihak istana.
Kami ada tanah di dalam dan luar bandar
yang kami mahu guna untuk dapatkan keuntungan.
Keluarga awak tak terkenal.
Saya pasti kita boleh perbaiki hal itu dengan emas.
Tiga ratus arpent di Burgundy. Itu hartanya.
Kilang di Orléans. Enam ladang disewa di La Manche.
Serta jawatan saya di Perbendaharaan.
Kira-kira yang sewajarnya ialah terbaik.
Awak ke sini untuk beli nama.
Jadi ia dah seimbang.
Panggil dia sekarang.
Mak. Ayah.
Sayang.
Ini Kolonel Paris d'Illins.
Dia mahu dengar kamu bermain.
Dia mungkin belayar dari Southampton dan berlabuh di Le Havre.
Pemunggah kargo dibunuh di pelabuhan pada waktu itu.
Jadi kenapa awak tak tangkap dia?
Tiada bukti atau saksi.
Itu tak pernah hentikan awak sebelum ini.
Berus boleh pilih pelukis?
Dia cuba bunuh Franklin atau tidak?
Mungkin.
Saya juga nampak ada En. Williams pernah melawat Dr. Franklin…
mengaku sebagai wakil perdana menteri Britain.
Walaupun semua perisik kita di pejabat Lord North tak kenal dia.
Mana dia sekarang?
Pastinya di Paris. Dia tak kekal setempat.
Namun, tak susah untuk cari dia.
Jadi kenapa tak cari?
Awak mahu kami cari?
Dia berlegar-legar sambil menikam orang.
- Orang tak penting. - Setakat ini.
Bukan semua penjenayah perlu ditangkap.
Awak mahu…
Biarkan saja dia begitu.
Sementara kita perhatikan dia.
Ia mungkin berguna nanti.
Saya tak mahu Dr. Franklin dibunuh.
Kita patut hadkan sampai situ.
Perbualan ini tak pernah berlaku.
Saya keluar menunggang sepanjang pagi.
Kopi, En. Lenoir?
Tak, terima kasih, puan.
Ia buat saya teruja.
Kenapa dia selalu datang semasa saya bersarapan?
Sebab awak benarkan dia.
Apa pendapat awak?
Hati-hati jangan sampai awak yang lebih perlukan dia.
Persoalannya, tuanku, apa yang Perancis boleh dapatkan demi penghormatan
tanpa terlalu menjatuhkan maruah.
London cadangkan setiap pihak kekalkan kawasan milik mereka
selepas penentangan ini tamat.
Dr. Franklin diberitahu tentang cadangan kedamaian sementara ini?
Bagi hal ini, saya uruskan secara terus dengan Lord North.
Saya ingatkan Count Maurepas kita janji dengan Amerika untuk pastikan kemerdekaan.
Jadi kemerdekaan itu pasti.
Setidaknya pada kawasan yang masih jadi milik mereka.
Bila menteri pertama mahu beritahu saya
tentang perbincangannya dengan London?
Saya tak perlu laporkan kepada menteri luar.
Tanggungjawab saya pada tuanku dan Perancis.
Kita tak boleh terus beri pinjaman pada perang yang kita tak menang.
Perancis sudah tunjukkan kekuatannya.
Kita perlu berbaik dengan musuh.
Saya sanggup menurut apa-apa saja keputusan tuanku.
Cuma…
Saya perlukan arahan itu secara bertulis.
Awak cakap "secara bertulis"?
Kalau Perancis mahu hentikan perang, ia perlukan tandatangan tuanku.
Jangan buat begitu.
Saya kagumi awak.
Sebab apa?
Tak turuti apa awak mahu.
Saya tak halang rancangan itu.
Cuma pelaksanaan yang tergesa-gesa…
dan mengambil cucu saya.
- Saya yang bersalah. - Mana dia?
Dia tinggalkan kami di Versailles. Saya tak jumpa dia sejak itu.
Saya ada rancangan untuk budak itu, Marquis. Awak faham?
Maaf, doktor, saya tak rasa dia budak,
dan bukan saya yang patut faham.
Awak rasa raja sukakan awak?
Dia tak hukum saya.
Saya mahu awak cakap dengan dia.
Mesti ada kapal untuk lawan Inggeris di lautan, tentera untuk lawan di darat,
sebelum terlambat.
Kenapa tak minta bantuan Count Vergennes?
Kawan saya, En. Adams, dah buat keadaan jadi sukar.
Kita buka batasan baharu?
Ya? Lawan dengan cara berbeza?
Awak memang pandai tentang perang.
Saya pergi kepada dia…
Saya yakinkan dia…
Dia beri saya arahan.
Sudah tentu. Temple akan kembali. Lihat saja nanti.
Saya tinggalkan saudara saya dan tak pernah kembali.
Semasa 17 tahun.
Itu bukan yang terbaik?
Lihatlah kesannya setakat ini, Maurepas.
Masih tak nampak penamatnya.
Bagaimana awak mahu uruskan hal ini?
Salahkan Vergennes sepenuhnya.
Lagipun ini masalah dia.
Reputasi kita kekal bersih.
Kita bincang nanti?
Cepat! En. Maurepas.
- Dia bernafas? - Saya tak pasti.
Jantungnya berhenti?
Awak pasti? Sangat pasti?
Tak boleh dihidupkan semula, ya.
Dia sudah mati.
Baiklah.
Kita tak boleh terlepas peluang ini.
Awak akan jadi menteri pertama istana?
Kalau tuanku perkenan.
Biar saya yang pertama ucap tahniah.
Kita berdua sudah bebas daripada gangguan rakan sekerja yang menyusahkan.
Cuma ketiadaan En. Adams,
mungkin tidak kekal seperti Count Maurepas.
Jadi kita perlu bertindak cepat.
Kalau awak jemput saya ke sini untuk minta saya terima pendamaian sementara,
En. Menteri Pertama, malangnya saya takkan setuju.
Awak memang serba tahu.
Saya cuma teka, tapi sekarang awak sahkan.
Perdamaian sementara akan tamatkan perang dan perbelanjaan.
Ia takkan beri kami kemerdekaan dan itu yang paling penting.
Bagi awak.
Kempen seterusnya mesti yang terakhir. Saya tak boleh tolong awak selepas itu.
Bantuan ini akan berjumlah…
Mungkin enam juta livre lagi.
Hadiah.
Pinjaman terakhir.
Duit saja takkan dapat capai tujuan itu.
Saya perlu minta daripada awak,
Kapal perang, frigat dan 5,000 tentera?
Awak juga serba tahu.
Saya juga cuma meneka.
Kami takkan menang tanpanya.
Raja yang buat keputusan.
Boleh saya harap awak akan memujuknya?
Saya sentiasa perlukan bantuan awak.
En. Adams yang berkeras? Awak pula yang berlembut.
Jean! Jean-Jean!
En. Jacques.
Saya baru kosongkan tandas.
Sudah tentu, si tua.
Tiada orang beritahu awak akan datang. Rumah belum dikemaskan.
Jangan risau, Jean-Jean.
Kami ke sini hanya untuk nikmati kedamaian kawasan kampung.
Menghirup udara segar dan memandang Kristian yang jujur…
Untuk… Kenapa kita di sini?
Untuk berasmara dan membunuh!
Jangan dengar cakap dia. Dia biadab.
Kamu semua diam!
Perkenalkan Cik Odette Caillot dari Comédie-Italienne.
- Encik. - Encik! Dia bukan encik, dia Jean-Jean.
Saya mahu awak jumpa seseorang. Mana Temple?
Temple!
- Hei! - Hei!
Temple!
Mari sini, Temple!
Jean-Jean, awak tahu awak sedang lihat siapa?
Lelaki budiman yang muda?
Seorang Amerika. Awak tahu apa itu?
Orang Turki?
Lelaki yang bebas. Dia tiada tuan!
Kehidupan dan takdirnya miliknya sendiri!
Cakap Amerika. Cakaplah.
Beri saya kebebasan atau kematian.
Apa pendapat awak?
Pastinya sangat bagus.
Beri saya kebebasan! Atau kematian!
Kebebasan atau kematian!
Saya patut pergi cari dia?
Kenapa? Awak juga orang gajinya?
Jacques!
Apa yang awak mahu?
Pemburuan akan bermula.
Saya dah tangkap sesuatu. Saya sangka rusa jantan, tapi rupa-rupanya kucing.
Kawan simpan rahsia, bukan?
Ya!
Belati saya!
Ini dia.
Dipersilakan.
Terus pada jantungnya!
Awak tak faham. Rusa jantan itu mahu awak bunuhnya.
Ia tak nampak begitu.
Sama saja dengan wanita.
Awak perlu kejar dia atau ia jadi tak bernilai.
Kemudian "pedang"!
Betul, sayang?
Awak punya seperti jari kelengkeng.
Tuan-tuan dan puan-puan,
kamu semua sekumpulan lelaki dan perempuan paling menyedihkan
yang malangnya saya pernah jumpa.
Saya benci kamu semua dan harap kamu dapat gonorea.
Kami pun bencikan awak!
Sebab saya tak tahan dengan kamu semua,
seseorang perlu buat sesuatu untuk hiburkan saya, sekarang juga!
Lagu!
- Lagu! - Puteri Afrika!
Suruh wanita Afrika itu menyanyi!
Dia bukan orang Afrika, si dungu!
Dia permata Comédie-Italienne.
Awak perlu merayu untuk dengar nyanyiannya.
- Betul? - Berhenti.
Saya cuma berseronok.
Mari dengar kamu merayu.
Ratu berkulit hitam…
Venus berkulit hitam…
Gadis Amazon yang hebat…
- Takluk kami! - Takluk kami!
Lihat? Mereka memuja awak.
Sama seperti saya.
Apabila kekasihku memikatku
Dia sakit, mengeluh, menangis
Serta luangkan hari-hari memberitahuku
Semua masalahnya
Kalau dia luangkan masa berbeza
Aku akan jadi lebih gembira
Aku perlu dibayar semula…
Kita di perkampungan.
Apa kita perlu tahu tentang wanita…
"Cermin sangat berbahaya"…
Awak tak boleh menunggang ke Paris waktu tengah malam.
Lebih baik daripada tinggal di sini.
Awak akan terbunuh.
Seorang lagi lelaki budiman yang mahu bantu saya.
Saya bukan lelaki budiman.
Jadi siapa awak?
Apa awak buat di sini?
Entahlah. Saya…
Rasanya saya lari dari rumah.
Apa itu "rumah"?
Tempat kita layak berada.
Jadi, mana rumah awak?
Tiada di mana-mana.
Awak fikir dia kawan awak?
Dia tiada kawan.
Dia cuma tarik perhatian, pinjam duit,
atau suka memalukan orang.
Apabila dia dah tak dapat apa-apa atau dia dah bosan…
Dia takkan ingat siapa awak.
Jadi kenapa awak dengan dia?
Awak rasa kenapa?
Dia beri awak permata? Beli dengan wang bapanya?
Apa yang awak boleh beri?
Pangkat? Estet? Gelang berlian?
Awak akan tarik perhatian saya dengan apa?
Saya tiada apa-apa.
Saya tumbuk muka Jacques.
Kenapa?
Sebab tiada orang berhak layan awak begitu.
Odette, sayang, mari kembali ke parti!
Baiklah.
Apa?
Saya cakap, "Baiklah."
Odette!
- Cik Odette. Saya janji… - Berhenti bercakap.
Maaf.
Jean-Jean.
Encik?
- Mana semua orang? - Mereka dah pergi.
- Apa? - Mereka dah lama pergi.
Tuan muda tak guna dan kawannya.
Bagaimana saya mahu balik?
Paris?
- Lihatlah. - Lihat siapa yang datang.
Kami sangka awak dah tak sayangkan kami.
Saya dah lupakannya.
Kenapa awak berbau seperti ubi kentang lama?
Mana Gilbert? Apa berlaku?
Awak tak tahu?
Hidup Amerika!
Kita akan berlayar ke Virginia dalam dua minggu lagi.
Kali ini benar. Bersama 7,000 tentera dan kebenaran raja.
Walaupun dia beri arahan kepada Rochambeau.
- Dia pejuang berpengalaman. - Kita bangsawan, bukan?
Itu pasti cukup untuk buat kita sibuk.
Ingat semasa dia menyeronokkan?
Awak pula.
Kenapa dengan saya?
Boleh awak berbaik dengan datuk awak dan sertai kami?
Kita berempat bersama-sama.
Kita pasti akan berseronok.
- Apa awak cakap? - Saya akan dapatkan awak jawatan.
Berbaik dengan datuk saya?
Apa kita patut buat? Demi masa lalu?
Bagaimana awak tahu pendapat datuk tentang saya?
- Saya cakap dengan dia. - Awak cakap tentang saya?
Awak fikir awak tahu apa saya patut buat?
- Saya cuma mahu… - Apa hak awak?
Sebab Washington layan awak dengan baik?
Mereka takkan bagi awak tentera, bukan?
Kenapa begitu?
- Hati-hati… - Atau apa?
Awak banyak bercakap, tapi tak buat apa-apa.
- Saya akan buat sekarang. - Ayuh!
Hei!
Kenapa dengan awak?
Saya? Bukan saya yang pergi ke perang yang tiada kaitan dengan saya!
Saya akan kekal di sini. Saya jumpa seseorang di sini!
Kamu semua dungu.
Apa awak buat?
Susun kertas datuk.
Tak perlu.
Saya dah mula.
Datuk minum terlalu banyak wain.
Itu tak bagus untuk datuk.
Ia kurangkan rasa sakit gout.
Ia buat jadi lebih teruk.
Sesuatu akan membunuh datuk. Kenapa bukan itu?
Awak mahu rehat di sini malam ini?
Dokumen itu perlukan salinan draf.
Tidak, tunggu esok pagi.
Saya akan buat sekarang.
Dua salinan?
Betul.
Satu bahasa Inggeris.
Satu lagi bahasa Perancis.
Terjemahan sari kata oleh Nur Diyana Osman