BRITISH MENYERAH KALAH
19 OKTOBER 1781
Kiri, kanan, kiri!
Kanan! Kiri, kanan, kiri!
Kiri, kanan, kiri!
Betul! Balik ke England.
Baliklah!
Mereka tak pandang kita pun.
Kita boleh tarik perhatian mereka.
Beri mereka sedikit... Sesuatu rancak untuk berkawad.
Hei, daging panggang! Sini!
Kamu kalah!
Bagaimana perasaannya?
Kalah pada tentera pemberontak dan katak?
MENDEKATI PERANG
PENGISYTIHARAN
BERDASARKAN BUKU
"A GREAT IMPROVISATION" OLEH STACY SCHIFF
Saya dan beberapa orang dari New York sudah berbincang
untuk membentuk masyarakat berdedikasi kepada prinsip.
Saya sendiri yakin yang pemansuhan itu perlu,
tapi perlu dilakukan dengan cara paling berhati-hati.
Contohnya hal pembebasan abdi, saya rasa hamba boleh dibebaskan
jika harga membeli sudah didapati semula.
Apa saya janji kepada awak, Benoit?
Saya akan dibebaskan selepas tujuh tahun, En. Jay.
Betul, jika syarat-syarat tertentu dapat dicapai.
Kita sudah sampai.
Sudah tentu dia sudah susun mengikut kesukaannya.
Dia tak bayar sewa. Tak anggap hutangnya serius.
Cucunya berjalan-jalan dengan megah
sambil kata dia setiausaha datuknya.
Sehingga dia mempesonakan tuannya di Versailles.
Saya mahu tekankan supaya awak jangan mudah percaya semua kata-katanya.
Awak percaya umurnya buat dia semakin kurang cekap?
Saya percaya dia tak patut dipercayai langsung
dengan tugas itu sejak awal.
Kita menang di Yorktown hanya untuk melutut kepada raja Perancis?
Kita telah diarahkan begitu.
Awak mahu ikut arahan itu?
Berdasarkan semangat.
Namun, bukan secara harfiah.
Dr. Franklin.
En. Jay.
Awak datang sini untuk menggantikan saya yang sudah penat?
Tidak, tuan.
Saya ke sini, dengan arahan Kongres, untuk membantu awak mencapai keamanan.
- Apa rancangan awak? - Beri sedikit dan dapatkan banyak.
Itulah yang saya mahu.
Awak mahu cakap sesuatu?
Saya sudah cakap.
En. Adams fikir saya terlalu memanjakan rakan sekutu kita.
Dia mungkin ada cakapnya.
Untuk jadi kawan semua orang ialah dengan tak jadi kawan sesiapa.
Awak takkan dibebani dilema itu.
- Saya bukan ke sini untuk disukai. - Kejayaan awak dikagumi.
Mungkin lebih baik jumpa esok.
Mengarut. Saya dah sediakan makan malam untuk kita di sini.
Itu yang kita perlukan untuk...
- Doktor? - Rasa mencucuk sikit.
- Ia... - Awak perlukan...
Saya tak apa-apa.
Awak mahu makan daging panggang dan minum wain bersama-sama?
- Saya mahu menyertainya. - Ayuh?
Orang awak perlu makan?
Entahlah.
Awak pasti gembira dengan diri sendiri.
Kenapa begitu?
Pihak British menyerah kalah. Awak dah dapat ganjarannya.
Atau sebab awak selongkar perbendaharaan.
Awak seolah-olah tiada kaitan dengannya.
Bukan saya yang bermain dengan tentera mainan di negara lain.
Saya sudah buat kira-kira.
Awak beritahu raja yang kita tak perlu bayar lima sen pun.
Awak yang belanjakannya.
Maksud awak?
Awak fikir Amerika awak akan beri keuntungan?
Semua emas akan kembali ke Perancis?
Ia pertaruhan yang patut.
Bagaimana kalau awak salah?
Bagaimana kalau Amerika dan British buat perjanjian sendiri dan tak babitkan kita?
- Mereka perlukan kebenaran kita. - Betul?
Itu yang awak akan buat kalau awak boleh lepaskan diri?
Awak memang licik, Necker.
Awak pula tidak?
Negara ini boleh jadi bankrap.
Itu pasti takkan membantu.
Bagi kita berdua.
Baiklah. Mari mulakan mesyuarat.
Beaumarchais ada dalam kalangan penonton.
- Saya tak perasan dia. - Dia pergi sebelum babak akhir.
Jadi dia boleh berambus.
Awak fikir dia datang untuk jumpa awak?
Kenapa tak? Saya saja yang berbakat dalam kumpulan ini.
Tak masuk akal langsung.
Saya tunduk kepada ratu.
Tinktur arsenik
Odette, awak ada pelawat.
Sekejap.
Sila masuk.
Sangat bergaya.
Saya hampir tak kenal awak.
Awak dapat bunga itu?
Awak yang beri?
Baiknya awak.
Ia tak setanding yang awak layak terima.
Ia sangat cantik dan awak sangat baik sebab berinya kepada saya.
Saya akan beri awak seluruh dunia kalau itu yang awak mahu.
Apa saya mahu buat dengan hadiah begitu?
Apa-apa yang awak suka.
Saya fikirkan awak sepanjang masa.
Saya tak layak dilayan begitu.
Bagaimana dengan awak?
Apa pendapat awak tentang saya?
Sekarang awak kena dengar.
Seseorang akan ke sini dan kami perlu bersendirian.
Awak faham?
Bagaimana kalau saya tak suka begitu?
Awak boleh cabar dia berlawan.
Saya pasti sangat sedih kalau awak kalah.
Saya takkan kalah.
Itu pasti lebih teruk.
Apa maksud awak?
En. Beaumarchais ada di sini malam ini.
Dia tak berhenti memuji persembahan saya.
Saya jemput dia untuk melawat.
Ada watak dalam persembahan baharunya dan...
Awak tak mahu rosakkannya untuk saya, bukan?
Bila saya boleh jumpa awak?
Nanti. Boleh?
Ada hal berkaitan arahan kita.
Apa kita boleh buat selain menurutinya?
Kita menurutinya?
Maksudnya?
Kongres melacurkan dirinya
dengan menyerahkan kedaulatannya kepada Count Vergennes.
Itu kenyataan yang munasabah.
Kita tak berperang untuk terima arahan dari Versailles.
Reputasi Amerika tak boleh dicipta dengan cara tak mengenang budi.
Ini permintaan kawan awak bagi sempadan kita.
Semua di bahagian barat Allegheny diserah kepada Sepanyol untuk kegunaan Perancis
atau disimpan untuk orang asal yang jahil.
Sedangkan Britain ada di atas kita seperti pegawai yang guna bekas air kecil.
Ini negara yang awak bayangkan?
Saya tak kisah jika dapat sedikit Kanada.
Bagaimana awak mahu dapatkannya?
Sebab hos kita tak mahu beri.
Dengan kebaikan dan desakan yang ramah.
Sekarang faham sebab awak dihantar?
Kalau tak boleh harapkan Perancis, mahu harapkan siapa lagi?
Pada Tuhan dan diri kita, Dr. Franklin.
Awak mahu sengaja melanggar arahan Kongres?
Mereka berada sejauh 4,800 kilometer dan dua bulan dari sini.
Kenapa beri kita tugas ini jika tak boleh buat mengikut pendapat kita?
Itu hujah yang licik, En. Jay.
Jadi saya akan berterus terang.
Jika arahan ini menjejaskan maruah kita, saya akan langgarnya.
Begini.
Ini saya.
Odette?
Ia bukan seperti awak fikir. Dia alami kemalangan.
Kemalangan apa?
Ia satu kesilapan, tapi sudah selesai dan dia tak apa-apa sekarang.
Kenapa dia panggil awak?
Rasanya dia percayakan saya.
Awak tak peduli tentang dia atau sesiapa pun selain diri awak.
Awak takkan suka.
Odette.
- Awak sakit? - Saya rasa tak sihat. Itu saja.
- Saya akan panggilkan doktor. - Tak perlu.
Awak kesejukan.
Saya sihat.
Beritahu saya masalahnya.
Ia tak serius. Cuma sesuatu saya perlu uruskan.
Apa maksudnya? Beritahu saya.
Maksudnya dia belum sedia untuk lepaskan watak wanita baik.
Ia milik saya?
Saya penat.
Sudah masa untuk jadi matang.
Saya di sini.
Ashcroft, bukan?
Bancroft.
Sudah tentu. Maaf.
Siapa awak?
Strachey. Setiausaha rendah Kementerian Dalam Negeri.
Awak pasti tahu sebab saya ke sini.
Di Palais-Royal?
Di Paris.
Rasanya untuk berunding keamanan dengan pihak Amerika.
Susah untuk percaya ia jadi begitu, tapi itu yang berlaku.
Perkara yang janggal ialah saya ditugaskan dengan...
Lelaki yang awak...
- Bagaimana mahu cakapnya... - Jual rahsia.
Dia takkan ke sini lagi.
Apa maksudnya?
Dia dihantar ke tempat lain.
Ke mana?
Saya tak pasti. Suriname?
Dia sudah tiada?
Sudah tentu. Ya.
Serta, tidak.
Apa?
Awak tak tahu di mana dia, bukan?
Saya sangka dia akan ada di sini.
Dia tiada. Saya di sini.
Awak tiada maklumat baharu untuk dikongsi?
Itu pasti membantu semasa kita, meneruskannya.
Semuanya ada dalam laporan itu.
Ya. Sudah tentu.
Baiklah.
Awak pernah ke Florida?
Saya belum ada kesempatan itu.
Ada perladangan di sana. Indigo.
Perlukan ramai orang kulit hitam.
Saya mungkin akan kehilangan semuanya.
Ayuh. Kamu berdua.
Tuan muda. Awak beri taruhan.
Kita berdua?
Bagaimana?
Sehingga lilin terpadam.
Apa?
Semoga awak berjaya.
Saya pernah nampak ratu main permainan ini di Versailles.
Kita ditemani kerabat.
Kad yang kalah.
Saya sudah agak awak orang penting sejak nampak awak.
Saya cakap pada diri sendiri, ini lelaki yang tahu cara menghargai...
Kad yang menang.
Kita semua malang?
Awak bertaruh kad pekak.
Apa?
Awak bertaruh kad pekak.
Bukan kad sepuluh.
Awak tersalah.
Awak alihkan token awak.
Bagaimana saya buat begitu?
Lebih baik awak fikir tindakan seterusnya.
Awak juga.
- Count Artois. - Itu adik raja.
Dia lekat bulu kuda di bawah token.
Dia tolaknya semasa dia berbual.
Begitu?
Tak boleh salahkan orang yang cuba, tuanku.
Poket satu lagi.
Pergi.
Apa yang awak mengarut tentang awak dan kakak ipar saya?
Ia benar.
Saya di Versailles bersama datuk saya.
Siapa dia?
Benjamin Franklin.
Betul.
Awak pengikut Lafayette.
Saya bukan milik sesiapa.
Sekarang wira hebat itu pergi berjuang untuk kebebasan lagi.
Sangat mulia.
Baguslah dia tiada.
Apa yang awak buat?
Dapatkan pelacur, minum, berjudi...
Sangat bagus.
Minat kita sama.
Mari ikut saya.
Kita akan cari sesuatu untuk awak.
Kita setuju?
Kita tak beri mereka ruang untuk berbolak-balik.
Mereka mesti janji takkan berbincang dengan Britain tanpa beritahu kita dulu.
Permintaan mereka sama dengan kita.
Arahan kita sudah jelas.
Mereka takkan nampak yang tersorok.
Jadi mari berterus terang sesama kita.
Kita mahu menipu.
Tidak.
Kita mahu jalankan tugas peguam.
Awak setuju?
- Dr. Franklin, awak setuju? - Mari tunaikan syarat kita.
Saya tak faham maksud awak.
Awak sudah baca arahan kami dan lihat apa tugas kami.
Saya sudah bacanya.
Jadi apa masalahnya?
Bukan semua arahan dituruti.
Maksud awak?
Perkara yang saya sudah cakap.
Ini tuduhan yang melampau.
Saya tak tuduh awak apa-apa, En. Adams.
Awak cakap saya penipu depan muka saya.
Awak baru menafikannya. Kenapa saya mahu sangsi dengan awak?
Awak pula?
Apa yang boleh sahkan
awak takkan buat perjanjian sendiri dengan Britain dan biarkan kami?
Pengesahan sama yang kamu beri kepada saya.
Itu tak cukup?
Awak tak anggap kata-kata Kongres sebagai...
- Maafkan saya. - Dia berlakon lagi.
Count, sahabat saya.
Doktor, awak kesakitan.
Kita sudah lama bekerjasama, bukan?
Ya, dengan banyak cabaran.
Saya kenal awak sebagai rakan sejati dan baik hati
serta lelaki yang jujur.
Penamat pengorbanan kita selama ini hampir dicapai,
kita berdua teruja berdekatan garis penamatnya.
Cuma saya mahu cakap, depan semua orang yang ada di bilik ini...
kami takkan khianati awak.
Kami akan kekal setia pada awak, kawan.
Apa itu?
- Saya cakap perkara yang benar. - Bukan itu yang kita persetujui.
Kamu berdua yang setuju. Saya hanya mendengar.
Awak berpihak pada Amerika, Perancis atau diri sendiri?
Dr. Franklin, saya sangat hormat awak, tapi kalau kita tak bertindak mengikut...
- Berhenti berkias. - En. Adams, tolong.
Tidak. Saya takkan berdiam semasa...
Apa yang awak sudah buat?
Datuk tak patut bercakap.
Datuk tetap bercakap.
Jadi?
Saya mendapat jawatan di istana.
Sebagai apa? Karung tinju?
Itu perkara lain.
Awak buat datuk risau.
Lebih baik datuk risau tentang diri sendiri.
Suka hati awak.
Penyeksa saya. Hukuman apa awak akan beri kepada saya?
Awak sudah buat diagnosis sendiri.
Batu karang yang saya sudah ada sekurang-kurangnya 50 tahun.
Sekarang ia menyakitkan awak.
Dia boleh dirawat?
Litotomi.
Lithos, batu. Tomos, potong.
Potongan di abdomen, di atas pubis dan forseps digunakan untuk buang kelikir itu.
Awak boleh buat pembedahan begitu, En. Bancroft?
Lebih baik serahkan kepada orang yang lebih berpengalaman.
Ia boleh sembuhkan datuk?
Mana En. Adams dan En. Jay?
Ada di luar.
Boleh panggilkan mereka?
Kalau jawatan istana awak benarkan awak buat begitu.
Dia teman awak sepanjang malam. Saya tak sampai hati suruh dia pergi.
Awak rasa berapa peratusannya?
Awak berjaya jalani pembedahan?
Awak sudah kiranya.
Saya kesakitan.
Jadi awak boleh ambil risiko.
Saya takkan terbabit dalam pembedahan itu.
Sementara itu, awak tak boleh bergerak.
Lebih baik kalau lakukan di uretra.
Tiub dengan rekaan pintar dimasukkan melalui lubang dan...
Bagaimana keadaan awak sekarang?
Sesuai untuk Tugas Hercules.
Rasanya tak perlu buat begitu.
Ya, En. Adams?
Saya mahu...
Saya tak patut sangsi dengan rasa sakit awak.
Mungkin saya yang buat awak fikir begitu.
Saya dan En. Adams berbincang tentang cara untuk teruskannya.
Kami berdua sependapat yang melengahkan takkan bantu usaha kita.
Betul.
Jadi, kami fikir lebih baik untuk teruskan dengan British.
Kami akan beritahu awak perkembangannya.
Asalkan wajar.
Perjanjian pada sekutu kita?
Awak yang berjanji.
Saya cadangkan hal lain.
Kita bersidang di sini,
jadi bertindak dengan harmoni untuk capai matlamat yang sama.
Awak benar-benar rasa itu bijak?
Bagaimana dengan Versailles?
Awak nampak?
Egonya tetap tinggi walaupun sudah hampir mati.
- En. Adams... - Dia tetap akan mendesak dari dalam kubur
yang dia sangat diperlukan.
Kita kena berkumpul di tepi katilnya supaya dia, hanya dia,
- boleh selesaikan masalah rumit... - En. Adams...
...dan beri kepada kita, penonton dan pemujanya...
En. Adams!
Kita perlukan dia.
Apa awak mahu?
Saya datang untuk berkhidmat kepada Count Artois.
Siapa cakap?
Arah sana.
Pergilah.
Awak orang siapa?
Saya berkhidmat untuk Count Artois.
Dia berkhidmat untuk Count Artois!
Awak berkhidmat untuk siapa?
Ayuh! Cepat, budak suruhan!
Hantar ini!
Cepat! Buat dengan cepat!
- Tolong, encik! - Tolong, encik.
Sana.
Marie, awak perlu basuh cadar ini sekali lagi.
Louison, awak boleh ambil...
Jangan berdiri saja di sana.
Saya takkan merayu pada awak.
Saya harap ada bawa buku lukisan.
Puan.
Apa khabar?
Rasa lebih gembira selepas awak sampai.
Selepas lama tak jumpa.
Saya ada urusan keluarga.
Saya harap semuanya okey.
Saya akan jadi nenek.
Itu anugerah terbaik kehidupan.
Saya dengar awak ada urusan penting.
Membuat rundingan, puan. Itu saja.
En. Temple pula?
Dia pastinya semakin berjaya.
Dia...
Dia memulakan kerjaya di istana.
Saya tak pernah sangsi peluangnya.
Kamu mahu terus bertikam lidah?
Awak mahu saya buat apa?
Saya sudah mandikan dia dan salin cadar. Mari bawa dia ke katil.
Saya boleh pergi sendiri, terima kasih.
Awak suka ini, bukan?
Tidak. Bukan begini.
Kami boleh tinggalkan awak.
Tidak, saya mahu kamu terus di sini.
Tolonglah. Kamu berdua.
Saya bawakan awak sesuatu. Awak boleh tekanya?
Daging khinzir muda dan syeri lama?
Bukan.
Awak mesti kekal hangat.
Biar dia masuk.
Menteri Pertama. Biar saya perkenalkan...
Siapa awak sebenarnya?
Bergantung kepada awak.
En. Paul Wentworth.
Count. Ini satu penghormatan.
Awak anggap diri awak budiman?
Hanya apabila perlu.
Kenapa awak di sini?
Saya suka Bordeaux yang sedap.
Jangan mengarut. Awak bukan di pub.
Untuk dapatkan kejayaan bagi England melawan pemberontak.
Awak tak berjaya.
Saya tetap mencuba.
Cacing kecil?
Beritahu tentang rundingan antara Britain dan Amerika.
Amerika mahu ambil kesempatan setiap kali ada peluang.
Kalau boleh kata begitu di sini.
Dr. Franklin janji perkara berbeza.
Semalam saya janji akan cintai pelacur selamanya.
Hari ini saya dah lupa namanya.
Kita mahukan perkara yang sama.
Apa itu?
Penamat terbaik untuk rundingan teruk.
Kami tak mahu dapatkannya dengan cara yang sama.
Tak. Kamu suka pewangi antara kamu dan yang busuk.
Itu yang buat kamu lelaki budiman sebenar.
- Suruh dia keluar. - Awak mahukan kelebihan. Saya bawanya.
Awak bawa khinzir yang menyelongkar najis.
Apa awak mahu saya buat dengan dia?
Saya tak peduli kalau awak mahu gantung dia.
Nampak? Saya tetap dapat hadiah.
Kalau dia bercakap benar?
Saya hantar awak ke London.
Kita perlu dahulukan kepentingan kita.
Saya lebih suka pancung. Ia sama saja bagi kamu.
Dengan gembiranya, tapi nanti.
Sementara itu, awak akan beritahu saya apa orang negara awak buat di sini.
Ini sangat luar biasa.
Ini bukan untuk kelebihan kita, En. Oswald.
Kita dah pun berada di kawasan lawan.
Ruang rundingan yang kita ada begitu sedikit.
Kita datang kepada mereka.
Itu mengubah keseimbangan.
Awak mahu kita pergi?
Saya cuma nyatakan keadaan ini.
En. Grenville?
Mereka takkan dapat Newfoundland. Itu yang pasti.
Dr. Franklin, saya berbesar hati dapat berjumpa awak.
Walaupun bersimpati melihat awak tidak sihat.
Jangan risau. Saya gembira dengan kehadiran awak.
Mungkin rundingan akan datang boleh dilakukan semasa kita di katil.
Hanya satu cadangan.
Sebelum kita teruskan
awak anggap diri awak terhutang budi kepada Perancis
berkaitan perjanjian yang kami datang ke sini?
Kami akan buat apa-apa saja yang perlu...
Benarkan kami terus bekerjasama dengan rakan kami yang setia.
Saya tanya sebab mereka tak sependapat dengan awak.
Awak mungkin terikat dengan perjanjian perang yang awak tak mahu berlaku.
Hutang masih perlu dibayar.
Tanda maruah bagi lelaki.
Namun, negara gunakan kira-kira yang berbeza, bukan?
Ada tiga perkara penting.
Kemerdekaan penuh kami, pengeluaran tentera kamu
dan pemanjangan sempadan kami.
Kami mahu bincangkan pampasan bagi harta yang dirampas.
Contohnya, ladang.
Atas dasar apa?
Dasar yang subjek setia pada raja akan diberi ganti bagi kerugian mereka.
Tentang penjarahan yang kamu buat pada orang Amerika?
Apa pampasan untuk mereka?
Pemberontakan awak yang sebabkan...
Boleh kita bincang hal ini dalam cara terbuka pada hari lain?
Saya mahu begitu, En. Oswald, tapi kita semua bukan jadi makin muda.
Apa cadangan awak?
Kanada.
Kenapa dengannya?
Beri kepada kami.
Bahagian mana?
Semua sekali.
Termasuk Newfoundland?
Sudah tentu.
- Itu tak mungkin. - Itu satu imperatif.
Bagaimana?
Saham purba New England bagi perniagaan ikan kod.
Nelayan yang mencuri selama satu abad tak sama dengan tuntutan undang-undang.
Mengikut hak penggunaan di bawah undang-undang am Inggeris.
Mungkin selepas berjalan sekali di Kilang Syiling Diraja,
awak juga mungkin mahukan Perbendaharaan Tuanku.
Berhenti mengarut.
- Saya takkan digertak. - Dr. Franklin.
En. Oswald.
Boleh saya minum secawan teh?
Mari pergi! Cepat, pengampu!
EN. GERARD DE RAYNEVAL
Tumpang tanya. Helo.
- Mesej untuk En. Gérard. - Serahkan pada saya.
Saya perlu beri kepadanya sendiri.
Jadi awak perlu kejar dia ke England.
Strachey cuma si bermuka-muka yang angkuh.
Grenville yang tak matang dan naif itu... Dia perlu dijentik telinga.
Namun, Oswald. Oswald si licik seperti semua yang sepertinya.
Lelaki bermata satu?
Orang Scotland.
Saya risau awak akan cakap begitu.
Awak tak nampak dia cuba pecah belah kita?
Tidak, kita juga takkan biarkan dia buat begitu.
Itu akan jadi tanggungjawab orang lain.
Maksud awak, saya?
Saya yang jadi ejen... Saya mahu...
Berani awak cuba...
Tuan-tuan!
Hari ini memenatkan.
Awak mungkin fikir saya sangat suka menilai, tapi dengar sini.
Persahabatannya dengan Perancis akan jadi punca kegagalan kita.
Mari sini!
Persembahan hebat malam ini!
Hanya sepuluh sol!
Mari lihat! Wanita Pyrenees!
Jangan sangsi, tapi tunggu giliran kamu!
Jangan malu! Semua orang akan dapat giliran!
Awak bergembira?
Ya. Hebat sekali.
Hei, satria, mahu lakukannya?
Lihat apa yang saya ada untuk awak.
Saya akan beri awak euforia.
Saya akan buat awak terseksa.
Awak sesat?
Saya lari dari rumah.
Bapa tiri yang kejam?
Dia kurung saya dalam menara.
Namun, awak terlepas.
Diselamatkan oleh kekasih saya.
Mana dia?
Terbunuh dalam perang
di tempat dipanggil Virginia.
Dia mati demi Amerika?
Bawa hati saya bersamanya.
Bagaimana saya boleh tolong?
Lima livre.
Bayar dulu.
Saya suka kisah yang bagus.
Mari sini.
Ya.
Helo.
Tak gembira melihat saya?
Tak. Sebaliknya, kawan. Saya...
Saya risau awak ada takdir yang buruk. Daripada rupa awak, saya syak...
Awak ingat apa saya beritahu awak?
Apa?
Saya akan bawa awak bersama saya.
Ke Suriname?
Ke kehancuran.
- Apa itu? - Pengakuan budak itu mengkhianat.
Awak tak kenalnya? Awak yang tulis.
Apa...
- Apa saya patut buat dengannya? - Beri kepada sesiapa yang mahu terima.
Mereka sudah mulakan rundingan.
Apa gunanya?
Ia akan halang saya daripada dedahkan awak yang bermuka-muka.
Mereka akan gantung awak sebab itu,
kawan.
Saya bayar dia lima livre.
Saya akan pastikan ia tak dibazirkan.
Tolong.
Berpakaian seperti budak suruhan ialah fesyen sekarang?
Ratu sukakan kesederhanaan.
Pasti tak lama lagi awak akan jadi putera
yang berpakaian lusuh.
Gérard dah pergi ke England.
- Apa? - Dia pergi tengah hari tadi.
Bagaimana awak tahu?
Saya ada kenalan dalam pejabatnya.
Kenapa dia ke sana?
Saya tak tahu.
Namun, kalau kita bermain catur, saya akan perhatikan gajah raja En. Vergennes.
Datuk berjaya ajar awak sesuatu.
Nampaknya kami perlu main permainan berbeza sekarang.
Datuk dah berjanji.
Betul?
Memang memalukan.
Datuk sangat sukakan Perancis.
Maaf sebab ganggu pada masa begini, tapi...
Saya dapat tahu sesuatu dan saya...
Saya perlu cari penasihat paling bijak yang saya kenal.
Awak sangat baik hati.
Awak terlalu merendah diri.
Seperti yang awak mungkin tahu,
kadangkala saya bantu Dr. Franklin menyusun dokumennya.
Tugas yang sia-sia.
Namun, saya cuba.
Saya terkejut apabila temui
yang saya tak sengaja bawa pulang beberapa surat ke kediaman saya.
Awak tak perlu begitu risau tentang itu.
Sudah tentu, tapi...
Saya jumpa surat ini.
Ditulis oleh Tn. Temple.
Saya tak pasti kebenarannya atau sebab doktor rahsiakannya.
Kenapa tunjuk kepada saya?
Sebab ada banyak risiko untuk percayakan orang yang kesetiaannya diragui.
Jadi...
akhirnya awak sedar.
Tuan?
Anak lelaki, cucu lelaki, tapi ketua keluarga masih tak bersalah.
Sudah lama saya beri amaran tentang kependuaan ini, bukan?
Saya tak mahu percaya.
Takdir kita tak boleh dicipta dengan hanya berharap.
Boleh saya simpan?
Kalau perlu. Saya...
Bancroft, saya puji awak.
Sebagai wira.
Terjemahan sari kata oleh Nur Diyana Osman