Co my tu mamy?
Boże, boję się. Obym nie była tu naga.
Nagrywam cię, kotku.
Kocham moją Pamelę.
Twoją Palemę?
Nie wiedziałam, że to mam.
ROZKŁADÓWKA PLAYBOYA
Nie!
Niesamowita Pam.
Kotku.
Ale super.
O mój Boże.
Papierosy psują atmosferę.
Nie zbliżaj się.
- Twój oddech psuje atmosferę. - Mój oddech?
Dziwnie się to ogląda.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Patrz na niego.
O mój Boże.
Pamelo, mówiłem to już i powiem to kolejny raz.
Całe życie czekałem na tak wspaniałą kobietę jak ty.
Zawsze chciałem być twoim księciem w lśniącej zbroi.
Oto jestem.
Chodź, mój aniele, rękę mi daj.
Wyjdziesz za mnie jeszcze raz?
Tak.
Pa!
Na razie.
Dziś jest 1 czerwca…
Słychać po głosie, że byłam szczęśliwa.
Jak zobaczyłam te nagrania, wzruszyłam się,
bo to był mój czas na miłość.
Teraz czuję, że czegoś szukam.
Kotku, ale pięknie wyglądasz.
Nie wiem, co teraz zrobię. Czuję się niespokojna.
Szukam uczucia, którego nie mogę znaleźć.
Powitajcie Pamelę Anderson!
Pamela Anderson jest boginią seksu dla tego pokolenia.
Hollywoodzka blond seksbomba.
Gwiazda znana ze Słonecznego patrolu…
…najbardziej znana blondynka na świecie.
Bez względu na to, czy biegnie po plaży w czerwonym stroju,
czy pozuje na okładce Playboya.
Pamela Anderson, Miss Lutego 1990.
Playboy i Słoneczny patrol. Nie martwi cię kwestia nadużyć?
- Nie. - W porządku.
Tommy, Pamelo, odwróćcie się!
Pamela wzięła ślub z Tommym Lee cztery dni po pierwszym spotkaniu.
Jak myślisz, dlaczego media mają obsesję na punkcie twojego życia seksualnego?
Może ma to coś wspólnego z taśmą.
Słynna sekstaśma ukradziona z ich domu.
Ile razy wyszłaś za mąż? Cztery?
Jeden facet to za mało.
Z plotek w tabloidach
wyłania się obraz zupełnie innej osoby.
Mam nadzieję, że zaskoczę ludzi.
- Nie jesteś aktorką? - Nie.
- Kim jesteś? - Jeszcze nie wiem.
- Kim chcesz być, jak dorośniesz? - Ty mi powiedz.
PAMELA: HISTORIA MIŁOSNA
Hej, mamo.
Jestem tu.
Mieszkam w domu, w którym się wychowałam, co jest stresujące i szalone,
tak jak ślub z gwiazdą rocka.
Wróciłam do porąbanego miejsca, w którym spędziłam dzieciństwo.
Dobry piesek.
LADYSMITH, KANADA LICZBA LUDNOŚCI: 8990
Zawsze wracam do domu, gdy mam problemy.
Zawsze wiem, co zrobić, gdy stąd wyjeżdżam.
To takie serum prawdy.
Siedzę pośrodku pola.
Patrzę na gwiazdy.
I przychodzi zrozumienie.
O mój Boże.
Ciężko tu kręcić. To nie Kalifornia.
Na tej plaży nie dam rady biegać w zwolnionym tempie.
Tata wyciągał mnie z łóżka, przekładał przez ramię
i wrzucał do wody w prima aprilis.
Pierwszy dzień w roku, kiedy mogliśmy pływać.
Każdego 1 kwietnia musieliśmy pływać. Było zimno.
Widzisz ten mur? Tam stał mój dom.
To była malutka chatka.
Mama pracowała jako kelnerka w Smitty’s Pancake House.
Tata był pokerzystą,
oszustem, kominiarzem w cylindrze.
Każdy ma o nim jakąś opowieść.
Był lokalnym łobuzem.
Lubił wyścigi samochodowe.
Mama ma na czole bliznę.
Gdy była ze mną w ciąży, wyleciała przez szybę.
Lubimy żartować, że to dlatego jestem trochę szalona.
Kocham wyspę.
Życie blisko wody.
Ludzie są tu przyjaźni.
Ladysmith to piękne miasto.
MATKA PAMELI
Wyspa Vancouver to najlepsze miejsce.
Pamela urodziła się 1 lipca 1967 roku.
Trafiła do gazety od razu po urodzeniu.
Była pierwszym dzieckiem stulecia Kanady. Dzieci urodzone tego dnia dostały medale.
Ciągle chodziła do sklepu.
Gdy przychodziłem tam, mówili:
„Pamela zrobiła zakupy za 50 dolarów”.
OJCIEC PAMELI
Ja na to: „Jakie zakupy?”. Kupowała batony na kreskę.
Była trochę buntownicza.
Moi rodzice wzięli ślub,
gdy mieli po 17 i 19 lat i mama była w ciąży.
Mieli jeszcze gorącą krew.
Tata dużo pił.
Często się kłócili.
Były wyzwiska i przemoc fizyczna.
Mama odkurzała w czasie hokeja.
Tata złapał odkurzacz, rzucił go nad jej głową tak, że poleciał na plażę.
Nie ma odkurzania w trakcie hokeja.
Wiedziałam, kiedy wyjść z bratem. Czekaliśmy, aż przestaną krzyczeć.
Wracaliśmy i obściskiwali się przy ścianie, na stole,
całowali się, trzaskali drzwiami.
Myśleliśmy, że to było lepsze.
Choć energia była ta sama.
Odeszliśmy od taty kilka razy.
Znaleźliśmy mieszkanie i żyliśmy z zasiłku.
Mleko w proszku… Nadal czuję jego smak.
Tata zadzwonił. Przy telefonie leżała poczta.
Podałam mu adres, przyjechał po nas i wróciliśmy na wyspę.
Nie chcieli wracać do Ladysmith.
Mama miała za dużo złych wspomnień. Przenieśli się kawałek dalej.
Mama postawiła na swoim.
Uświadomiłam sobie, że nikt nie ma idealnego dzieciństwa.
Jak byłam mała, miałam okropne przeżycia.
Miałam opiekunkę.
Rodzice myśleli, że była super, bo przynosiła nam prezenty,
ale molestowała mnie.
To trwało trzy czy cztery lata.
Prosiła: „Nie mów rodzicom”.
Próbowałam chronić przed nią brata.
Próbowałam ją zabić. Próbowałam dźgnąć ją w serce długopisem.
Życzyłam jej śmierci.
Następnego dnia miała wypadek. Myślałam, że zabiłam ją siłą umysłu.
Byłam pewna, że to zrobiłam. Życzyłam jej śmierci i umarła.
Żyłam w tym przekonaniu przez całą młodość.
W traumatycznych momentach opuszczałam swoje ciało,
odpływałam i tworzyłam własny świat.
Zakopywałam się głęboko, myśląc: „Nienawidzę tego. Chcę stąd uciec”.
Myślałam, że muszę uciec z wyspy.
Z wiekiem zamieniłam się w chłopczycę.
Byłam drobną gimnastyczką.
Późno zaczęłam dojrzewać. Wyrósł mi guzek.
Długo ćwiczyłam, jak powiedzieć mamie, że umieram na raka.
Próbowałam go wcisnąć z powrotem do środka.
Mama śmiała się i powiedziała: „Stajesz się kobietą”.
Potem nagle wszystko zaczęło się pojawiać.
Szaleństwo. Tak to się zaczęło.
A teraz jestem tu.
Więcej niż dwa guzki później.
Co to?
Boże.
Z jakiegoś powodu, gdy podróżowałam,
wysyłałam tu wszystko, co było dla mnie ważne.
Nie wiedziałam, że tak szybko tu wrócę. Teraz otaczają mnie te rzeczy.
Zachowałam moje pamiętniki z dzieciństwa i z późniejszych ważnych etapów.
Mnóstwo żółtych notesów. Całe moje życie w żółtych notesach.
Zapisuję rzeczy, żeby ich nie zapomnieć.
Pisałam z myślą,
że gdyby coś mi się stało, to będzie dowód.
A czasem pisałam o tym, co czuję, tylko dla siebie.
Dałaś nam swoje pamiętniki.
Czy w takim razie chciałabyś je przeczytać w filmie?
Co o tym myślisz?
Nie wiem, czy chcę je czytać.
Pewnie nawet nie obejrzę tego filmu.
Lubię robić rzeczy dla samego doświadczenia.
Chcę rozpocząć kolejny etap.
Będzie lepiej, jeśli ktoś inny je będzie czytał,
bo ja mogę nie chcieć czegoś przeczytać.
Macie moje pozwolenie.
Ciężko to przeżywać na nowo,
bo przeżywam to tak mocno jak za pierwszym razem.
To bolesne.
„Cieszę się, że mam ten pamiętnik. To powinno pomóc.
Może kiedyś napiszę książkę.
Kocham słowa.
Pozwalają mi uciec od tej absurdalnej sytuacji.
Chodź ze mną. Utoruję drogę.
Świat się otwiera, gdy piszę.
W szkole zawsze pisałam o rodzicach porzucających dzieci.
Musiałam bardzo cierpieć.
Życie ciągle płata mi figle.
Próbuję znaleźć sposób, by nie zniknąć w bezsensie.
Wiem, że każdy kreuje jakieś dramaty w życiu.
Niektórzy częściej niż inni.
Jestem albo bardzo kreatywna, albo bardzo dramatyczna.
Kto wie?
Buziaki, Pamela”.
Od początku pociągali mnie źli mężczyźni.
Jeden z moich pierwszych chłopaków lubił ścigać mnie po drodze.
Próbował mnie potrącić.
Wypchnął mnie z jadącego auta do rowu, a ja wylądowałam jak gimnastyczka.
Pewne umiejętności się przydają.
Po ukończeniu szkoły chciałam zobaczyć Vancouver.
Gdy dorasta się na wyspie, stały ląd wydaje się straszny.
Mama mówiła: „Nie jedź do Vancouver. Postrzelili kogoś w Teksasie”.
Ja na to: „To daleko od Vancouver”.
A ona: „Wszystko jest połączone. Nie jedź na stały ląd!”.
Popłynęłam promem i na miejscu poznałam kogoś.
Wprowadziłam się do niego,
a on miał z kimś romans.
Jeśli twój facet myje penisa w zlewie, to znaczy, że cię zdradza.
Zapisałam sobie: „Mycie penisa w zlewie jest podejrzane”.
Teraz to zabawne. Wtedy byłam w szoku.
Znajomi mojej przyjaciółki byli przedstawicielami piwa Labatt.
Mieli darmowe bilety na mecz BC Lions. Futbol kanadyjski.
Nie chciałam iść. Nie lubiłam futbolu, ale ona bardzo chciała iść.
Poszłyśmy na stadion. Miałyśmy na sobie koszulki z logo browaru.
Kamerzysta zrobił zbliżenie i pokazał mnie na ekranie.
Pomyślałam: „Boże, to ja”. Nie mogłam w to uwierzyć.
Znajomy, który pracował dla Labatt, kazał mi pokazać koszulkę.
Wstałam i wyświetlali mnie na telebimie.
Zawołali mnie na środek boiska na losowanie.
Miałam wylosować numer z miski.
Spojrzałam w górę i pomyślałam:
„Jak milion kropek na trybunach”.
Stadion był ogromny.
Zostałam „dziewczyną od Blue Zone”.
Ludzie z Labatt zaproponowali mi udział w reklamie.
I plakat.
Najpierw leciała podczas meczów, a potem wszędzie.
Niedługo później zadzwoniła do mnie kobieta.
Powiedziała: „Tu Marilyn Grabowski. Chcemy, żebyś była na okładce Playboya”.
A ja: „Playboya?”
A ona: „Szukaliśmy na całym świecie
kogoś na okładkę październikową i to powinnaś być ty”.
Ja na to: „Powinnam? To poważna propozycja?”.
A ona: „Tak, jak najbardziej”.
Musieli mnie ściągnąć do Los Angeles, ale nigdy nie leciałam samolotem.
Miałam problem na lotnisku.
Zapytali, co będę robić w LA, a ja: „Pozować dla Playboya”.
Pokazałam im list, który dostałam od Hefnera, a oni:
„Jesteś z Kanady, nie możesz pracować w USA”. Byłam w szoku.
Poszłam do łazienki, przebrałam się, założyłam czapkę i poszłam do innej linii.
Była tam ta sama osoba. Powiedziała: „Niezła próba”.
Ja na to: „O mój Boże”.
Jedyną alternatywą jest autobus Greyhound.
Na granicy czasem cię sprawdzają, czasem nie.
Bardzo mnie to stresowało.
Ale sprawdzili osoby przede mną i za mą.
Dotarłam do USA, do Seattle.
Następnego dnia poleciałam samolotem do LA.
„Przybyłam.
Wysiadłam z samolotu, jestem w LA.
Podeszłam do faceta z symbolem króliczka.
Bardzo dyskretny”.
Akurat była parada równości.
Zadzwoniłam do mamy:
„Geje istnieją. Chodzą w kajdankach i różowych szortach”.
Ona na to: „Dotarłaś!”.
„Wysiadłam z limuzyny. Siedziałam oczywiście z przodu.
Za mocno dziękowałam kierowcy, że mi na to pozwolił.
Z tyłu nie było z kim gadać”.
Zatrzymaliśmy się koło fontanny. Weszłam do środka.
Rezydencja Playboya wyglądała jak zamek.
„Marilyn wybiegła
i zmierzyła mnie wzrokiem.
Byłam pewna, że każe mi wracać do domu.
Wyglądam strasznie.
Ale powiedziała, że się cieszy, że tu jestem.
Tonę w zdumieniu.
Wszędzie są pięciometrowe plakaty z nagimi kobietami”.
To było podziemie świata sztuki pełne seksu, narkotyków i rock’n’rolla.
Pomyślałam, że chyba wiem, kim są ci ludzie.
Czy to Tony Curtis? Scott Baio? Sean Penn?
Piękne kobiety w jedwabnych sukniach.
Monique St. Pierre z fryzurą jak Michelle Pfeiffer.
„Dziewczyna w szlafroku przebiegła obok, chichocząc.
Kolejna pobiegła za nią z kieliszkiem szampana.
Były śliczne.
Czuję się bardzo przeciętna”.
Miałam na sobie sprane dżinsy, koszulkę Nirvany.
Uwielbiałam skarpetki z pomponami.
„Chyba będą farbować mi włosy”.
Kupiłam rozjaśniacz do włosów i spryskałam nim całą głowę.
Chciałam mieć pasemka, ale moje włosy zrobiły się żółte.
To nie był ładny kolor.
To pierwsza rzecz, którą zajęli się w Playboyu.
Nałożyli mi farbę na włosy, żebym miała bardziej naturalny kolor.
„Nigdy nie byłam bardziej blond, ale jestem wdzięczna.
Czuję szczęście i wstyd.
Co ja tu robię?”
W młodości byłam bardzo nieśmiała. Nienawidziłam swojego ciała.
Widziałam już Playboya. Tata go kupował.
Chował go pod komiksami.
Znalazłam go i pomyślałam: „Ale piękne. Czemu ja tak nie wyglądam?”.
Zawsze uważałam, że inne osoby w szkole są piękne,
ale o sobie tak nie myślałam.
Przez to, co przeżyłam jako dziecko,
czułam tyle wstydu w związku z ciałem i z tym, co mi się przydarzyło.
„Miałam 12 albo 13 lat. Byłam z przyjaciółką.
Podobał jej się znacznie starszy chłopak.
Poszłyśmy do domu kolegi.
Poszła na górę z tym chłopakiem.
Gdy na nią czekałam, zaczęłam grać w tryktraka z jej kolegą.
Graliśmy jakiś czas i nagle powiedział, że przydałby mi się masaż.
Miał 25 lat, a ja 12.
Zgwałcił mnie.
Czułam, że to moja wina.
Mama ciągle płakała przez tatę.
Nie chciałam jej bardziej ranić.
Nie powiedziałam jej ani nikomu”.
Próbowałam o tym zapomnieć.
Próbowałam, ale czułam, że mam to wytatuowane na czole.
Że mam napisane na czole: „Uprawiałam seks”,
choć chciałam to ukryć.
To były moje pierwsze doświadczenia seksualne, więc…
Miałam mętlik w głowie.
Stałam się bardzo nieśmiała.
Bardzo niepewna siebie.
WRZESIEŃ 1989 R.
Na pierwszej sesji zdjęciowej pomyślałam:
„Dlaczego paraliżuje mnie wstydliwość?
Mam dość przeszłości, przez którą czuję się taka niepewna.
To moje więzienie. Muszę się z niego wydostać”.
Już w trakcie pierwszego zdjęcia czułam się, jakbym skakała z mostu
i spadała prosto… Jakby coś pękło.
Pierwszy raz poczułam, że się uwolniłam.
„Sesja zdjęciowa.
Na początku nieśmiałość,
ale pod koniec tygodnia miałam ochotę biegać nago.
Bokiem. Tak dobrze?
W swojej głowie widziałam się z perspektywy obiektywu.
Jak załapałam, co robić, było super”.
Pamiętam, jak pluskałam się w fontannie. Było trochę nagości.
Przesuwałam po skórze jedwab i czułam dreszcze.
To było jak narodziny dzikiej kobiety.
Czułam, jakbym znalazła bramę do innego świata.
Odzyskałam władzę nad swoją seksualnością
i zrobiłam to z hukiem.
„Skakałam, turlałam się,
wkładałam palce do ust, potem włosy stały się moim rekwizytem.
Ostatecznie tylko w nie byłam ubrana.
I buty.
Gdy nie zdejmowałam butów, nie czułam się naga”.
To było dla mnie naturalne i uświadomiłam sobie, że mogę to robić,
że jestem w tym dobra.
Nie w wyglądaniu dobrze, ale w pozowaniu.
Podczas pozowania do rozkładówki czułam, jakbym odgrywała postać.
Dobrze się bawiłam.
Odgrywanie postaci. Co bym zrobiła w takiej sytuacji?
Ale byłam w takiej sytuacji.
Byłam w LA kilka tygodni.
Pomyślałam: „Okej, zrobiłam to. Teraz wracam do domu”.
Ale następnego dnia Marilyn zabrała mnie na lunch.
Hefner chciał stałej współpracy.
A ja…
Nie mogłam… To było niewiarygodne.
Powiedziała, że powinnam zostać w LA i zrobić tu karierę.
Co ja na to?
Mama powiedziała mi: „Zrób to”.
Powiedziałam, żeby żyła swoim życiem. Była wolna.
Mnie nikt nie zaprosił do Playboya.
„Drogi pamiętniczku, jestem na wygwizdowie.
Muszę przejechać trzy autostrady, żeby dotrzeć do Hollywood.
Taka jest cena świeżego powietrza.
Lubię tu jeździć.
Każdy wie, dokąd jedzie, i chce się tam szybko dostać.
Nawet babcie jeżdżą 130 km/h.
Odebrałam dziś nowego psa. Wabi się Star. Będzie bardzo kochany”.
Znalazłam małe mieszkanie.
Miałam jeden talerz, jeden widelec i jedną łyżkę. Zero mebli.
Siedziałam i myślałam: „To tyle”.
„Nie powinnam tu być.
Jestem z małego miasteczka na uboczu. Mam ojca alkoholika.
Żyłam w wymyślonym świecie.
Nie winię rodziców za moje wychowanie.
Jestem wdzięczna, bo rozwinęłam wiele dobrych cech razem z tymi złymi.
Przetrwałam.
Buziaki, Pamela”.
DOM RODZICÓW PAMELI
Kiedyś… Chyba nie potrzeba więcej.
Nie, tak jest w sam raz.
Zdecydowanie nie są wegańskie.
Nie nosisz już dopasowanych sukienek?
Nikt już nie musi oglądać mojego ciała.
Ta sukienka prześwituje.
Zarys sylwetki wygląda szczuplej.
Mama zawsze mówiła o urodzie, włosach, makijażu.
Nauczyła mnie farbować włosy farbą z drogerii.
Droga zajmie dwie minuty.
W dwie minuty dojedziesz tu wszędzie. Nawet jak są korki.
Pięć dolarów za pudełko. Farbowanie zajmie mi 20 minut.
Skandynawski blond, proszę bardzo.
Poza blond włosami, cyckami i butami
jestem prawdziwa.
Nigdy nie siedziałem naprzeciwko kogoś i nie zapytałem w wywiadzie:
„Możemy porozmawiać o twoich piersiach?”.
Czym są? Kim są? To coś, czemu towarzyszę?
Moje cycki zrobiły karierę, a ja im towarzyszyłam.
Chcesz je zobaczyć? Żartuję.
Nie chcesz. Są teraz w słabym stanie.
- Gdzie zrobiłam cycki? - Tak.
Jezu, to osobiste pytanie, ale pogadajmy o tym.
Nie umiałam kłamać w wywiadach.
Gdy ktoś pytał, czy zrobiłam sobie operację, odpowiadałam.
I od tego się zaczęło.
- Nie miałaś małego biustu, prawda? - Nie.
Byłam na siłowni w rezydencji Playboya,
patrzyłam na inne kobiety i myślałam: „Boże, ale mają ciała.
Niesamowite”.
Byłam z Kimberley Hefner. To była żona Hefnera.
Powiedziała: „Wszystkie miały operacje”.
A ja na to: „Serio? Gdzie mogę się zapisać?”.
Tak to było.
Wybory pod wpływem chwili. Nie były przemyślane.
Nie wiem, dlaczego ludzi to tak ciekawiło. Nie były aż tak godne uwagi.
Byłam dość naiwna.
W tamtym czasie mówienie prawdy było dość zuchwałe.
Gdy ktoś pytał, mówiłam: „Tak!”.
Miałaś jakąś operację?
- Tak. To implanty, Larry. - Naprawdę?
- Tak czy nie? - Tak.
To było denerwujące. Poważnie? Znowu ten sam temat?
Ale nie walczyłam z tym.
- Piękny naszyjnik. - Dziękuję.
Było wiele tekstów…
- Patrzy na mnie… - Trzymasz tak ręce.
„Było wiele tekstów”.
Kim chciałabyś być i dlaczego?
Mogłabym być tobą.
Dlaczego chciałabyś być mną?
- By cię torturować. Wypytywać o implanty. - To ma sens.
Nie wiem, co w tym ciekawego.
Zadawanie kobietom takich pytań jest niestosowne.
Musi być jakaś granica, której ludzie nie przekraczają.
Zawsze liczyłam, że zrobię coś,
co będzie ciekawsze dla ludzi.
Ciekawsze niż moje ciało.
Przeprowadziłam się tu, gdy zaczęłam pracę dla Playboya,
więc poznawałam ludzi przez Playboya.
Kto wie? Może kiedyś zostanę aktorką.
„21 maja 1991 roku.
Opracowuję plan mojej kariery.
Zbyt długo czekałam.
Czas, bym mogła zabłysnąć,
nie jako symbol seksu, lecz jako aktorka”.
Playboy był moim agentem.
Ludzie dzwonili do Playboya, żeby mnie zatrudnić.
Ktoś zadzwonił w sprawie przesłuchania do Słonecznego patrolu.
Serial o wymarzonym życiu w Kalifornii.
Z dumą występuję w Słonecznym patrolu,
serialu o odważnych mężczyznach i kobietach, którzy są ratownikami.
Namawiali mnie na przesłuchanie w Marina del Rey.
Co brzmiało egzotycznie i daleko.
Mówiłam, że to za daleko i nie dam rady. Olewałam ich.
Wiedziałyśmy, że to musi być ona. Nie pojawiła się 11 razy.
Na każdym przesłuchaniu mówiłyśmy: „Słuchajcie, musicie ją zobaczyć”.
Zapytali: „Pamela Anderson? Ta, która się nie zjawia?”.
Ja na to: „Tak”.
Miała mnóstwo energii
i potężną osobowość.
Była idealna.
SŁONECZNY PATROL
Tak powstała C.J.
Akcja!
To była moja pierwsza rola.
Nie była dobra. Nie wiedziałam, co robię.
O Boże, Mitch, przepraszam. Zaskoczyłeś mnie.
Ty mnie bardziej.
Jak się masz, C.J.?
Co u Larry’ego?
Nie mów o nim, bo wrócisz do wody.
Reżyser mówił mi tylko: „Udawaj, że to naprawdę. Akcja!”.
Trzymaj się!
Jeśli coś nie wychodziło, dawali więcej mew.
Osoba od krakersów wkładała krakersy do procy
i strzelała nimi w powietrze.
Wystraszcie ptaki, proszę!
Było super. Nie mogliśmy uwierzyć, że to praca.
Płacili nam za chodzenie na plażę.
Nie zdawaliśmy sobie sprawy, że serial robi się popularny.
Jeśli chodzi o oglądalność, jeden serial przebija wszystkie inne.
Najpopularniejszy serial na całym świecie.
Jeden z pierwszych amerykańskich seriali w Chinach.
Zostanie przetłumaczony na mandaryński, choć nie potrzebuje tłumaczenia.
Można oglądać odcinki bez dźwięku.
Nie chodziło o fabułę.
A nikt nie był przyjemniejszy dla oka od Pameli Anderson.
Zamieniła bieganie w zwolnionym tempie w sztukę.
Bardzo ciężko się tego nauczyć.
Miała w sobie magnetyzm.
Zrozumieliśmy, że znaleźliśmy w niej coś wyjątkowego.
Pamela!
Promowaliśmy serial w Europie. To był szalony wyjazd.
Ludzie się popychali, wywracali na schodach.
Zastanawiałam się: „Kto tu jest?”.
Widziałem ją! Jest piękniejsza niż w telewizji!
Mój pierwszy gość to gwiazda znana ze Słonecznego patrolu.
Powitajcie Pamelę Anderson.
Pamela Anderson.
Jedna z największych gwiazd na świecie.
Wspaniała Pamela Anderson.
„Hej, mamo. Miło było w końcu z tobą porozmawiać.
Oby to był świetny rok dla naszej rodziny.
Może niedługo będę mogła kupić wam dom.
To moje marzenie.
Będę bardzo ciężko pracować, żeby to osiągnąć”.
Szybciej, kotku!
MĄŻ PAMELI
Porzuciłam to miejsce na 25 lat.
Było zgniłe i rozpadające się.
Wiedziałam, że będę musiała wrócić, gdy moi rodzice będą potrzebować opieki.
Potem pojawił się COVID i zostałam.
Nudziłam się i pomyślałam, że muszę to zbudować.
Przyszli robotnicy i jeden mi się spodobał.
Kurczę.
Wzięłam ślub w Wigilię.
To dobry chłopak z Kanady. Normalny.
Czułam, że muszę spróbować z kimś normalnym.
Sama nie wiem.
Czasem nie wiem, czy żyję, czy nie.
Może akurat w tym czasie miałam być w domu.
Jak łosoś wracający do domu, by umrzeć.
Żartuję!
Okropny żart.
Rok 1990.
Co?
Boże, śmiesznie się to czyta. Robiłam ciasto na 33. urodziny Maria.
To było dawno temu.
„8 stycznia 1990 roku.
Tęsknię za Mariem Van P.
Chcę być kochana przez jedną osobę.
Chcę rozpieszczać tę osobę.
Chyba chcę, żeby tą osobą był Mario”.
„Obudziłam się u Maria, przebrałam się i poszłam do Scotta”.
Przepraszam, to dziwne.
Dlaczego to zapisałam?
Nie daj Boże, żeby kiedyś powstał dokument i żeby wyszło, że się puszczałam.
Spotykałam się z kilkoma aktorami, ale krótko.
Z kim jeszcze byłam? Kilku się przewinęło.
Scott Baio.
„Może kupię hyundaia.
Od taty Scotta za 5000 dolarów”.
Był zły, bo jeździłam mercedesem Scotta.
Mówił, że nie zasługuję na mercedesa, że powinnam jeździć hyundaiem.
Nie był dla mnie zbyt miły.
- Dean Cain? - O Boże.
Tak, ale nie musimy mówić o wszystkich.
Eric Nies?
O Boże. Tak, spotykałam się z nim. Nie wiem, dlaczego zerwaliśmy.
Jesteś teraz zakochana we Francuzie. Mon dieu!
- Jak się nazywa? - David Charvet.
- Charvet? - David Charvet.
- To jest to. Miłość twojego życia. - Zdecydowanie.
„18 grudnia 1992 roku.
David nie śpi już ze mną w jednym pokoju.
Wiem, że to koniec.
Nigdy nie wyjdę za mąż. Teraz to wiem.
Może na starość zamieszkam z rodzicami i umrzemy razem.
Przynajmniej Star jest ze mną.
Mam przerwę od Słonecznego patrolu do maja.
Przerwa od serialu była pełna przygód,
ale kocham pracę na plaży i w oceanie.
Jestem tam sobą. W pełni Pamelą”.
C.J. Parker była oparta na mnie.
Była hipiską i romantyczką.
Chyba się zakochałam.
O nie, znowu? Dopiero go poznałaś.
Wywołuje we mnie uczucia, które są dla mnie nowe.
- Zawsze tak mówisz. - Teraz jest inaczej.
Poznałam Kelly’ego Slatera na planie. Był moją wielką miłością.
Był dla mnie taki miły i dobry.
To Kelly. Jeszcze miał włosy.
Przystojniak.
Jest bardzo przystojny.
Spotykałam się z Kellym między innymi związkami.
On też miał inne dziewczyny.
Chciałbym podziękować moim dziewczynom i…
Mojej dziewczynie i przyjaciołom.
Był łamaczem sercem.
Był wolnym duchem. Nie można go było poskromić.
Nie masz nikogo na własność.
Nikt nie jest tylko twój. Musisz pozwolić innym być sobą.
Czasem jest im lepiej bez ciebie.
„Wolałabym kochać przez chwilę niż przez całe smutne życie.
Kocham być zakochana, wrażliwa i otwarta.
Tylko tak warto żyć. Otwarcie”.
Uwielbiam żyć romantycznie.
Sylvester Stallone zaproponował mi mieszkanie i porsche
za bycie jego dziewczyną nr 1, a ja: „Czyli jest dziewczyna nr 2?”.
Powiedział: „Lepszej oferty w Hollywood nie będzie”.
Chciałam być naprawdę zakochana. Nie chciałam niczego gorszego.
Pomachajcie!
Byłam współwłaścicielką klubu Sanctuary.
Spędzałam Sylwestra z najlepszą przyjaciółką, Melanie.
- Melanie! - Hej!
Tommy też tam był.
Perkusista Mötley Crüe.
Rockman.
Perkusista Mötley Crüe ma wizerunek łobuza.
Wszyscy dostali po szocie Goldschlägera.
Tommy myślał, że to tylko dla niego, więc przybiegł, usiadł obok
i polizał mnie po twarzy.
Potem ja polizałam twarz Melanie.
Po tamtej nocy telefon nie przestawał dzwonić.
Zostawiał mi wiadomości:
„Moja kiełbaska ma imię, nazywa się Wielka”.
Nie oddzwaniałam.
Byłam bardzo zajęta. Kręciliśmy codziennie.
Pracowałam w Słonecznym patrolu i w Playboyu.
Któregoś dnia telefon uparcie dzwonił. Pomyślałam, że to mój agent.
Usłyszałam: „Halo?”. Ja na to: „Tommy?”. Brzmiał smutno. Powiedział: „Cześć”.
A ja: „Wybacz, że cię olałam, ale jestem zajęta. Jadę do Cancún”.
A on: „Beze mnie?”.
Ja: „Ty nie jedziesz do Meksyku. Ja jadę. Mam sesję zdjęciową”.
A on: „Do zobaczenia”. Ja: „Nie możesz przyjechać”.
On: „Przyjadę. Znajdę cię”. Pomyślałam: „Cholera!”.
Powiedziałam wszystkim,
że jak zobaczą kogoś wytatuowanego, mają go nie wpuszczać.
Jesteśmy w Cancún.
Kurczę, nie wierzę.
LUTY 1995 R.
Tam dziś idziemy. Do La Boom. Jest gdzieś tam.
Tommy zostawiał mi wiadomości. „Jestem w Cancún, nocuję w tym hotelu.
Jestem z kumplami. Szukam cię po hotelach”.
Denerwowałam się, ale pomyślałam: „Co może pójść nie tak?”.
Powiedziałam: „Jutro wyjeżdżamy. Możemy spędzić z nimi jedną noc”.
Słynne ostatnie słowa.
Poszliśmy do La Boom. Leciało mocne techno.
Weszli do klubu. Zapytałam kumpeli: „Który to Tommy?”.
Wszyscy mieli na sobie białe żonobijki, łańcuchy i dżinsy.
Wyglądali tak samo.
Moja koleżanka, Alexis, powiedziała: „To ten”.
Połączyłam ecstasy z szampanem. Wcześniej tego nie próbowałam.
Miałam takie wielkie źrenice.
Mam jasne oczy. Super to wyglądało.
Resztę pamiętam jak przez mgłę.
Wielką, radosną mgłę.
Czuliśmy się niezwyciężeni.
Tej samej nocy spojrzał na mnie i zapytał:
„Chcesz wciąż ślub?”. Ja na to: „Tak”.
Zapytał: „Czułaś kiedyś coś takiego?”, na co ja: „Nie, nigdy”.
Wziął od swojego kumpla pierścień z czaszką
i wsunął mi go na palec.
Siedzieliśmy razem i planowaliśmy ślub.
„Nie mogliśmy się od siebie oderwać.
Pomyślałam: »Czemu nie? Zacznę od nowa. To będzie przygoda«.
Od tamtej pory to była moja fantazja”.
- Hej, słonko. - Hej, kotku.
Ludzie biorą ślub po dwóch latach związku. W końcu wystarczająco się lubią.
Codziennie się zmieniamy.
Trzeba być odważnym.
Bierzemy dziś ślub.
- Wiem. - Co o tym myślisz?
- Super! - Tak.
Po kilku dniach spędzonych razem wzięliśmy ślub.
Hej, ślicznotko.
Niektóre osoby, z którymi imprezowaliśmy w La Boom, były na ślubie.
Moją świadkową poznałam tej nocy w klubie.
Leżeliśmy na leżakach, piliśmy drinki.
Wzięłam ślub w bikini. Tommy był w szortach.
Jestem najszczęśliwszą dziewczyną na świecie.
Mój piękny mąż.
Mniam, mniam.
Co jest?
Nie chcę być sknerą, ale powinniśmy kupić wódkę,
bo te są po osiem dolarów.
Która godzina?
Piętnaście po trzeciej.
Wypiliśmy dwie butelki szampana.
- Skończyła nam się wódka? - Małe Coronitas.
- Coronitas. - Coronitas.
Zapytałam go, jak się nazywamy.
Powiedział: „Lee”. Myślałam, że ma na nazwisko Jones czy coś.
On na to: „Nie! To ktoś inny”.
Ciasteczko.
Mam twoją dupcię.
Cześć, piękna.
Z Tommym było inaczej, bo nie było sekretów, oszustw,
żadnych gier.
To była intensywna, szczera, wybuchowa miłość.
Mniam, mniam.
Moje kochanie.
Ale stópki.
Całe w piachu.
Zostaw. Podoba mi się.
Zostaw.
Pocałuj mnie.
Pa, Cancún.
Spotykałam się w tym czasie z Kellym.
Miałam pojechać na Florydę i poznać jego rodzinę.
Powiedziałam mu o ślubie przez telefon.
To było okropne.
Gdy wracaliśmy samolotem do LA, zapytałam Tommy’ego,
czy je jajka.
Nic o sobie nie wiedzieliśmy.
To była jedna z najbardziej szalonych i pięknych historii miłosnych.
Powitało nas mnóstwo paparazzich.
To był obłęd.
SZALONY ŚLUB W BIKINI
Wszyscy byli w szoku.
Pamela i Tommy wzięli ślub po czterech dniach znajomości.
Czterodniowe zaloty na plażach Cancún.
Tommy i Pam są teraz przeszczęśliwi.
Są w bańce nowożeńców.
Według niektórych ślub z Pamelą Anderson
może mieć uspokajający wpływ na dzikie usposobienie rockmana.
- Niedługo. Chcemy mieć dzieci. - Tak.
Wprowadzamy się dziś.
Czyj jesteś?
Wstawaj, śpiochu.
Wszystko nagrywam.
Moja sypialnia.
Okna zasłonięte przez natrętnych paparazzich.
Wszystko nagrywaliśmy.
Zawsze mieliśmy ze sobą kamerę.
Kaseta się kończyła, odkładaliśmy ją, podpisywaliśmy, wkładaliśmy nową.
Cieszę się, że nagraliśmy te chwile.
Musisz mnie zaciążyć.
Wiem.
Próbuję.
MAJ 1995 R. FESTIWAL FILMOWY W CANNES
ŻYLETA
Pierwszy raz byłam w Cannes.
Pojechaliśmy ogłosić, że kręcimy Żyletę.
To była moja jedyna rola w filmie.
Na większości konferencji
krytycy filmowi zadają pytania na temat sztuki tworzenia filmów.
Nie było tak w przypadku Pameli.
Próbujesz zajść w ciążę? Ile chcesz mieć dzieci?
Ile chcemy, kotku? Dwoje lub troje.
- Dwoje lub troje. - Dwoje.
Dwoje. Pracujemy nad tym.
Zaczął się szał, a jeszcze nic nie nakręciliśmy.
Po festiwalu w Cannes zmienili wszystko,
bo uznali, że to będzie hit.
Zmienili reżysera i scenariusz. Nie wiem nawet, o czym jest ten film.
W ogóle.
- Kamera. - Kamera.
Akcja.
Powinnam ci teraz odstrzelić łeb.
Miałam głos Żylety.
Próbowałam mówić niskim głosem.
Nie mów do mnie „skarbie”.
Myślałam: „O Boże, to brzmi okropnie”.
Kręciliśmy Słoneczny patrol w ciągu dnia,
Żyletę wieczorami i w weekendy.
Co tam?
Ale na planie Żylety dowiedzieliśmy się, że jestem w ciąży.
Przygotowywaliśmy pokój dziecięcy.
Byliśmy podekscytowani.
Ale uroczo!
To moje pierwsze dziecko, więc zobaczę, jak to zmieni moje życie
i ile czasu będzie mi zajmować.
Wszyscy mówili: „Wiemy, że jesteś w ciąży.
Ale nadal musisz skakać w gorsecie i pracować 18 godzin dziennie”.
Taki jest biznes. Powiedziałam, że dam radę.
Ciężka praca.
Mam szczęście, że gram w filmie. Chciałabym robić więcej projektów.
„Jestem podekscytowana moją karierą.
Chcę jej teraz bardziej.
Będę najlepszą aktorką, jaką potrafię być.
Nie poddam się”.
To wymagająca rola. Pracuję tak ciężko, jak mogę.
Moje ciało ma pewne granice.
Na planie był moment, kiedy nie czułam się dobrze.
Przyszła i wyglądała okropnie.
Była blada i strasznie się trzęsła.
Trafiłam do szpitala. Powiedzieli mi, że poroniłam.
Pamiętam, że Tommy spał ze mną w szpitalu.
Byliśmy całkowicie załamani, bo bardzo chcieliśmy stworzyć rodzinę.
ANDERSON I LEE STRACILI DZIECKO
Gdy wychodziliśmy ze szpitala,
paparazzi nas śledzili i trochę nam odbiło.
Tommy próbował ich zgubić.
Zaczął gwałtownie skręcać.
Prosiłam, żeby przestał. Potem uznałam: „Walić to”.
Otworzyłam z całej siły drzwi i uderzyłam nimi w samochód paparazzich.
Coś we mnie pękło.
Wskoczyliśmy im na samochód, Tommy kopał w przednią szybę.
To było szalone.
Chcieliśmy, żeby zostawili nas w spokoju.
Było mi po tym bardzo źle, ale wróciłam do pracy.
To było najtrudniejsze,
powrót do filmu i do starego rytmu.
Wtedy pojawiły się plotki o narkotykach…
Poroniłam.
Żyleta nie miała dobrych wyników.
Nie.
W pewnym sensie to była twoja pierwsza porażka.
Nie była takim hitem, na jaki wszyscy liczyli.
Ale po poronieniu nie myślałam o tym filmie.
„Jestem taka przybita.
Robiłam rzeczy z automatu, żeby uśmierzyć ból.
Nigdy nie poradziłam sobie z utratą pierwszego dziecka.
Jestem załamana”.
- To dlatego… - Co to?
Halloween? To było przed Dylanem.
Tu są 37. urodziny Tommy’ego.
Nie…
- Trzeba zmienić ustawienia? - Tak.
Pewnie na trójce. Kiedyś tak było.
- Trójka. - Jest.
- Włączam. - Okej.
SYNOWIE PAMELI
Wesołych świąt.
Jesteśmy w Mainsborough Hotel. Świetnie się bawimy.
Autobus piętrowy!
GRUDZIEŃ 1995 R.
Robiłam to tyle razy.
Właśnie zapłaciłem…
Uczymy się wszystkiego o piwie. A ja piję to.
- To dobrze. - Wodę!
- Nagraj mnie z moim brzuchem. - Pokaż go, kotku.
Znowu zaszłam w ciążę.
Byłam taka szczęśliwa.
Moja żona wygląda, jakby się wspaniale bawiła.
To nie jest dobry dzień. Niedobrze mi.
W inne dni czuję się zajebiście.
W takie dni nie ma nagrywania Pameli.
Jak mama nie dostanie herbatki, będzie krzyczeć.
Pijesz, więc już jestem zła.
- Pocałowałam go. Nie wiem, co się stało. - Pocałuj mnie.
„Tommy.
Jest miłością, seksem i rock’n’rollem.
Jest słodki,
poza tym utalentowany, romantyczny
i dużo pije”.
Ukoronuj mnie.
„Jesteśmy lekkomyślni i pełni nadziei. Ten styl życia jest dla nas odpowiedni”.
21 GRUDNIA 1995 R.
Ryba z frytkami z octem.
- Co mam z tym zrobić? - Nałóż na cycuszki.
Nieźle, kotku!
Są wielkości moich sutków.
Kocham cię.
Jak bardzo?
Pa.
Włącz zanikanie.
Wciśnij… Nie.
Kciukiem.
Zobacz, co mi zrobiłeś.
„20 marca 1996 roku.
Jestem ciekawa naszego życia.
Nie mogę się doczekać zabawy z małym”.
- Tata już pije piwo. - Tata już pije.
Tak, bo tata jest podjarany.
To ja!
Brandon tam jest. Widzę mój pępek.
„Czuję, jak Brandon się rusza. To niewiarygodne.
Mam w sobie małego człowieka, który jest ode mnie zależny.
Tak bardzo go kocham.
Będę najlepszą matką”.
Tam siedzą paparazzi.
Są do dupy.
Nagrywałam paparazzich. Byli z każdej strony.
Siedzieli na drzewach. Czekali, aż urodzę.
To nienormalne.
To było okropne.
Ktoś zostanie tatusiem za kilka dni.
Dzisiaj urodzę Brandona!
1 czerwca.
„Rozpiera mnie ekscytacja”.
To już, kotku?
Nie wiem.
„Najbardziej szalone doświadczenie mojego życia będzie tu,
w naszej sypialni.
Narodziny naszego pięknego dziecka, Brandona Thomasa Lee”.
CZERWIEC 1996 R.
5 CZERWCA 1996 R.
Hej, mamusiu.
Hej, kotku.
Gratulacje.
Kotku, zrobiliśmy burrito.
Siedemnaście godzin porodu.
Cześć, Brandon.
Cześć.
To my, tatuś i mamusia.
Bawi się z tatusiem.
Jesteś tatusiem.
To zupełnie nowe życie.
Urodził się o 3.05.
Chyba o 3.02.
Było bardzo późno.
To był bardzo szczęśliwy czas w moim życiu.
Nie wiedzieliśmy, że wszystko się zmieni.
Powiedz: „Pa, pa”.
Pa.
Powoli kończymy.
Oczko wodne.
W domu trwał remont.
W garażu mieliśmy sejf wielkości lodówki.
To był schowek na broń, zakryty dywanem.
Tommy schował tam broń, a ja bikini, w którym wzięłam ślub,
korki od każdego szampana.
Kiczowate rzeczy.
Hej, Wasza Zajebistość.
Byliśmy w domu któregoś dnia
i Tommy poszedł wyjąć coś z sejfu.
Wrócił i powiedział: „To jest żart, nie? Gdzie schowałeś sejf?”.
Patrzył na mojego asystenta, Johna Robertsa.
John na to: „Oszalałeś? Nic o tym nie wiem”.
Zeszliśmy i sejfu nie było.
Zadzwoniłam na policję.
WŁAMANIE
Zgłosiliśmy sprawę.
Ale nic się nie stało.
Nie wiedzieliśmy, kiedy to się stało, bo remont trwał dość długo.
Mogło dojść do kradzieży w ciągu pół roku.
Nie wiedzieliśmy, że sejfu nie ma.
Nie wiedzieliśmy, że jego zawartość może nam zaszkodzić.
Nagrywam cię, kotku.
Któregoś dnia dostaliśmy paczkę. Była owinięta w brązowy papier.
Tommy ją otworzył.
To była kaseta.
Tommy kazał mi iść na górę i obejrzał ją.
Ja jej nie obejrzałam. Nigdy.
Potem przyszedł do mnie i powiedział: „Zdenerwujesz się.
To taśma, na której uprawiamy seks”.
O mój Boże.
Zdaliśmy sobie sprawę, że mają nasze kasety. Byliśmy w dupie.
Dopiero co wzięliśmy ślub.
Kocham cię, Tommy.
Kocham cię!
Cały czas chodziliśmy nago i nagrywaliśmy się na wakacjach.
Wygłupialiśmy się. Na przykład Tommy trąbił penisem.
Ale talent.
Znaleźli wszystkie fragmenty z nagością z różnych kaset i je połączyli.
Gdzie jest tatuś?
Ale nie wiedzieliśmy, kto to wysłał.
Proszę bardzo, przyłapany.
Jeśli to oglądasz, wal się.
Jeśli to ukradłeś, pójdziesz do piekła.
Wyłącz to i odeślij kasetę właścicielom.
Brandon.
Niedługo później…
Słucham.
…dostaliśmy list od Boba Guccione z Penthouse.
Zaproponował, że odkupi taśmę.
Napisał: „Dam wam pięć milionów w gotówce za prawa do taśmy”.
Powiedzieliśmy: „Spierdalaj, oddaj kasety”.
Te nagrania miały być tylko dla nas.
Myśleliśmy, że jeśli odzyskamy kasetę, to się skończy.
Nie wiedzieliśmy, co robić, bo nikt inny nie był w takiej sytuacji.
Nie mieliśmy żadnych wskazówek co do tego,
jak odzyskać taśmę i zamknąć sprawę.
SIERPIEŃ 1996 R.
Kilka tygodni później Tommy oglądał wiadomości.
Powiedział: „To będzie dla ciebie trudne”.
Jakaś dziewczyna udawała mnie w Tower Records.
Jakaś gwiazda porno podpisywała kopie naszej taśmy.
Widzieliśmy to w każdej gazecie. Taśma wyciekła.
DOMOWE NAGRANIE PAŃSTWA LEE
PIERWSZY FILM DLA DOROSŁYCH!
DOMOWE NAGRANIE TOMMY’EGO LEE
Takie naruszenie granic.
Byliśmy źli, smutni i zranieni.
Czujemy się okropnie.
Jakiś psychol postanowił to wyprodukować i sprzedawać na całym świecie.
Nie czujesz wyrzutów sumienia, że wykorzystujesz życie celebrytów?
Nie. Nie czuję, żebyśmy zrobili coś negatywnego.
Pamelo, stań na chwilę.
Pamelo, powiedz…
Po opublikowaniu taśmy żyliśmy w ogromnym stresie.
Wszędzie byli paparazzi.
To było nasze pierwsze wyjście po narodzinach Brandona.
Poszliśmy do klubu. Moi rodzice zostali z Brandonem.
WRZESIEŃ 1996 R.
Wychodziliśmy i wszędzie były kamery.
- Wypierdalaj! - Tommy!
Spierdalaj!
Tommy, chodź.
Oberwaliśmy gazem pieprzowym.
- Jak śmiesz używać gazu… - Ja niczego nie zrobiłem.
- Jesteś ćpunką. - Jak śmiesz!
Gdzie jest twoje dziecko o tej porze?
- Z moją mamą! - Gdzie twoje dziecko?
Gdzie jest twoje dziecko?
Z moją matką! Zabiję cię, kurwa.
Pierdolony dupek!
Zasługujesz na to. Jesteś chujem!
Nie wiedzieliśmy, jak sobie z tym radzić.
Skąd mielibyśmy wiedzieć?
Ale musieliśmy coś zrobić, jakoś zareagować.
Musieliśmy chociaż spróbować walczyć. Taśma została nam ukradziona.
Nie powinno tak być, że ktoś kradnie ci jakąś rzecz,
a potem sprzedaje to na oczach całego świata.
Ukradziono taśmę należącą do mnie i Tommy’ego.
IEG sprzedaje teraz tę taśmę nielegalnie, bez mojej ani Tommy’ego zgody.
Nie otrzymaliśmy żadnej zapłaty ani nie podpisaliśmy z nimi umowy.
W pewnym momencie Ed Masry, ten od Erin Brockovich,
powiedział, że chce nas reprezentować.
Zgodziliśmy się.
Pam i Tommy byli ofiarami w tym zajściu. Nie ma co do tego wątpliwości.
Taśma jest rozpowszechniana i wszyscy na niej zarabiają.
To potworne, zwłaszcza w tym momencie mojego życia.
Naprawdę czuję, że wygramy.
Zapłacą za to, bo to nielegalne.
Chcę wyraźnie podkreślić,
że Pam i Tommy odrzucili pięć milionów dolarów w gotówce.
Nie chcieli publikować taśmy.
Walczę za wszystkich celebrytów, których prywatność została naruszona.
Będę walczyć nie tylko dla siebie i moich dzieci,
ale też aby to, co mi robią, stało się przestępstwem.
To była głośna sprawa o prawo do prywatności.
Była ważna, mogła ustanowić precedens.
PAŹDZIERNIK 1997 R.
Gdy zaczęła się rozprawa, znów byłam w ciąży.
Martwiłam się, że to wpłynie na zdrowie dziecka.
Nie wiedziałam, że zostanę kompletnie poniżona.
Pamiętam, jak weszłam na salę. Wszyscy faceci mieli moje nagie zdjęcia.
Usłyszałam: „Jesteś w Playboyu, nie masz prawa do prywatności”.
To było trochę szokujące, ale…
Pytali o moje życie seksualne.
Zastanawiałam się, dlaczego pytają mnie o moją seksualność,
moje preferencje, części ciała,
ulubione miejsca, kiedy chodzi o kradzież?
Czułam się przez to jak okropna kobieta.
Jak kawałek mięsa.
To nie powinno mnie ruszać, bo jestem dziwką.
Nie mieli dla mnie współczucia.
Mówili: „Jest w Playboyu, lubi być publicznie naga”.
Pozowanie było moim wyborem.
Playboy dał mi siłę.
Ale sprawa z taśmą była jak gwałt.
Nie chcę wracać do ciężkich przeżyć z dzieciństwa,
ale gdy zostałam zaatakowana, myślałam, że wszyscy będą wiedzieć.
Gdy ukradziono taśmę, czułam to samo.
Rozprawa była brutalna.
Pamiętam, że zastanawiałam się, dlaczego mnie tak nienawidzą.
„Dlaczego ci dorośli mężczyźni mnie nienawidzą?”
Nie wiem, ile dni zeznawałam,
ale ciągle musiałam wracać.
Powiedziałam Tommy’emu: „Dłużej nie dam rady”.
To by się ciągnęło latami.
Inni walczyliby na śmierć i życie, ale ja byłam w ciąży.
Nie chciałam, żeby to wpłynęło na dziecko. Już raz poroniłam.
Baliśmy się, że to się powtórzy.
Nie chcieliśmy narażać życia Dylana, bo bardzo ciężko znosiłam proces.
To mnie załamało.
Ale zamknęłam oczy i podpisałam papiery.
25 LISTOPADA 1997 R. PODPISANO: P. ANDERSON, T. LEE, IEG
PAMELA I TOMMY LEE TRACĄ PRAWA DO TAŚMY
Para wycofała pozew przeciwko firmie IEG.
IEG udostępniło nagranie,
które szybko się rozprzestrzeniło i jest już dostępne na wielu stronach WWW.
To był początek Internetu.
Nie myśleliśmy o czymś takim.
Nie mieliśmy pojęcia, że nagranie rozejdzie się tak szybko.
SYN PAMELI
To był pierwszy wiral.
Ilość DVD jest ograniczona,
ale w Internecie kopie są nieskończone.
Cały świat to zobaczy?
CELEBRYCI POZOSTANĄ NADZY W INTERNECIE
Osoby z całego świata weszły do Internetu, żeby zobaczyć sekstaśmę Pameli,
wywołując przeciążenie sieci.
- Najintymniejsze chwile… - …zawojowało Internet.
- Miliony obcych ludzi… - Prywatne sprawy są teraz publiczne.
Nigdy na tym nie zarobiliśmy.
Nienawidzę, gdy ludzie mówią, że poszliśmy na ugodę.
Kazaliśmy wszystkim spadać.
Jeśli ktoś to oglądał, kupował lub sprzedawał, to jest żałosny.
Nie da się wycenić naszego bólu i cierpienia.
Jasne, dołącz się, już wszyscy się z nas śmieją…
Śmieją się? O czym ty mówisz?
Jestem w szoku.
Tommy Lee i Pamela, Pamela i Tommy Lee…
Byłam tematem wielu żartów w telewizji.
To było upokarzające.
To nie jest śmieszne. To dla nas traumatyczne.
- Serio? - Tak.
Taką mnie pokochali i koniec.
Jedna sekstaśma i to mój wizerunek na zawsze.
- Mam ją na DVD. - Tak?
- Żeby mieć dobrą rozdzielczość. - Jest na DVD?
- Tak.
To żałosne.
To utrwaliło mój przerysowany, kreskówkowy wizerunek.
Stałam się karykaturą.
Myślę, że to pogorszyło mój wizerunek.
- Najsłynniejszy symbol seksu… - Mój ulubiony fragment…
- Ma piękną cipkę, prawda? - Mocno wygrzmocona…
…wizerunek, który wykorzystuje w telewizji…
Mnie traktowali inaczej niż jego.
Tommy to gwiazda rocka.
To było zgodne z jego szalonym wizerunkiem.
Ale ja wiedziałam, że to koniec mojej kariery.
- Zawsze lubiłam bajki. - Chcesz być poważną aktorką?
- Jestem poważną aktorką. - Znaczy…
Myślałam, że mogłabym mieć poważniejsze role.
Ale musiałam zadowolić się tym, co mi zostało.
Wszystko się potem posypało.
Nie czuję się dobrze.
Chcę wyrazić to jak najlepiej. To trudne.
Czasem myślę, po co znów o tym mówię,
ale to część tego procesu i…
Dobrze jest to wyrzucić z siebie. Własnymi słowami.
Romantyzowałam przeszłość.
Teraz, gdy o tym rozmawiamy, widzę, że pewne rzeczy były problematyczne.
Ale nie myślałam o nich za dużo. Myślałam, że mamy idealny związek.
Tommy przychodzi codziennie.
Zawsze tu jest. Praktycznie mieszka w mojej przyczepie.
Na planie zakradał się do mojej przyczepy, bo to był jego czas z żoną.
Był bardzo zazdrosny.
Myślałam, że to urocze. Myślałam, że tak wygląda miłość.
To takie romantyczne.
„To mój ostatni sezon.
Musiałam pocałować Davida Chokachiego i nie powiedziałam Tommy’emu.
Wściekł się.
Przyszedł na plan i zdemolował moją przyczepę.
Rozwalił pięścią szafkę.
Przeprosiłam, że mu nie powiedziałam. Według niego kłamałam.
Powiedziałam, że to się nie powtórzy”.
Zawsze wiedział, kiedy się pojawić. Sprawdzał, w której scenie będzie grała.
Pewnie miał scenariusz i pojawiał się wtedy,
kiedy mógł się o coś wściekać.
Gdy ekipa filmowa widziała Tommy’ego, zmieniała dialogi i scenę.
Zawsze mnie obserwował, stał w pobliżu kamery.
Bez przerwy był obok.
To było dla mnie za dużo.
Cały czas pracowałam.
Mieliśmy dwóch pięknych synów. Zajmowałam się nimi.
Myślę, że Tommy miał depresję poporodową.
Cześć. Szczęśliwych Walentynek.
Tatuś kupił mamusi kwiaty.
LUTY 1998 R.
Którejś okropnej nocy Tommy trząsł się na podłodze.
Brandon płakał w kojcu, a ja trzymałam Dylana na rękach.
Tommy wył: „Chcę moją żonę z powrotem”.
Nie wiedziałam, co zrobić, i powiedziałam:
„Potrzebuję pomocy. Musisz dorosnąć. Nie jesteś najważniejszy”.
Nigdy wcześniej się tak do niego nie odezwałam.
Zmienił się nie do poznania. Wpadł w szał.
Zaczęłam się hiperwentylować ze strachu.
Brandon krzyczał i trzymał mnie za nogę.
Zadzwoniłam na policję.
TOMMY LEE OSKARŻONY O PRZEMOC DOMOWĄ
Lee został aresztowany w domu w Malibu
i oskarżony o przemoc domową.
Rzekomo kopnął żonę, gdy trzymała na rękach niemowlę.
Obrażenia, które poniosła Pamela, to uraz prawej dłoni,
złamany paznokieć, a także krwawienie z prawej dłoni.
Zauważyliśmy również zaczerwienienie na dolnych plecach.
Odmówiła opieki lekarskiej.
Rockman wyszedł za kaucją w wysokości pół miliona dolarów,
ale nie wolno mu dzwonić ani zbliżać się do małżonki.
Bardzo tęsknię za rodziną
i jest mi bardzo przykro, że to się nam przydarzyło.
Nigdy nie uderzyłem Pameli.
Łapanie i szarpanie kobiety też nie jest fajne,
ale do tego doszło.
Dlaczego to zrobiłeś?
Co się stało, że twój gniew doprowadził do fizycznego ataku?
Czuję dużą presję.
Wiele przeszliśmy: opublikowanie taśmy, depresja poporodowa,
dwoje dzieci.
Tommy jest teraz na trzecim miejscu, nie na pierwszym.
Nie wiem, jak sobie z tym poradzić. To wszystko się nakłada i…
Ta cała kłótnia tamtego wieczoru wyniknęła z tego,
że potrzebowałem miłości.
Perkusista Mötley Crüe, Tommy Lee, został skazany
na sześć miesięcy więzienia.
Cieszę się, że poniósł odpowiedzialność.
To pierwszy krok do wyleczenia ran.
Zasłużył na więzienie?
Myślałeś o tym,
że Pamela trzymała Dylana, który miał sześć lub siedem tygodni?
Był tak mały,
że mogłeś skończyć z jednym synem.
Pomyślałeś o tym?
Wtedy nie.
Później tak.
Gdybyś miał szansę przeprosić, zrobiłbyś to?
Przepraszałem.
Przepraszałem kilkukrotnie.
Próbowałam się rozwieść, ale nie chciał. Mam listy, które pisał z więzienia.
„Wyobraź sobie, że tu jesteśmy”.
„Brandon, Dylan, Tommy, Pamela”.
Nie mogę tego czytać. To dla mnie za dużo.
Walczył o nas.
Zmieniłam sam stan cywilny, bez walki o majątek i dzieci.
Myślał, że to przetrwamy. Wzięłam dzieci i powiedziałam: „Nie”.
Nie miałam żadnych wątpliwości. Tak nie można postępować.
29 CZERWCA 1996 R.
„Nigdy nie kochałam tak głęboko.
Mam na myśli to, że kochałam jego duszę.
Czuję, jakby cząstka mnie umarła”.
To dolina San Fernando.
Gdzie jesteśmy?
Mieszkaliśmy u Wayne’a Gretzky’ego.
Bez jaj.
Cześć, kochanie!
To z czasu, kiedy się wyprowadziłam.
Tata mógł być wtedy w więzieniu.
To okropne.
Dobranoc, maluszku.
Tu jest mój mały.
Dylan wygląda jak lalka.
Dylan. Uśmiechnij się.
„11 października 1998 roku.
Mój mały Dilly”.
Nie widzę Dylana!
- Tu jest. - Ma kapelusz jak dziadek.
„Czułam, że muszę do ciebie napisać.
Wiele już widziałeś i chciałam do ciebie napisać,
żebyś kiedyś mógł to przeczytać i zrozumieć, jak się tu znaleźliśmy”.
Nie widziałeś tego, jak byłeś mały. Chodź!
To z czasu, kiedy się przeprowadziliśmy.
- Powiedz: „Jestem Dilluś”. - Dilluś.
Kocham cię!
Jestem słodziakiem, a Brandon to mały diabeł.
Tak było.
SYN PAMELI
„Wzięłam ślub z twoim tatusiem, Tommym Lee Bassem,
po czterech dniach znajomości.
Miłość od pierwszego wejrzenia”.
To jego karuzela na planie Słonecznego patrolu…
Stanik mamusi.
Prawda, że ładny?
„Mam nadzieję, że mamusia i tatuś będą jeszcze przyjaciółmi.
Ale chcę, żebyś wiedział, że wolę być sama niż narażać się na przemoc.
Zawsze będziesz w bezpiecznym miejscu”.
Było mi ciężko po separacji, gdy chłopcy rzadko widywali tatę.
Próbuję spać! Wynocha!
Nie mów tak do mamusi.
- Rozgrzewasz pupę? - Tak.
„Dylanie, leżysz obok mnie, gdy to piszę na moim dużym łóżku.
Tak bardzo cię kocham, że płaczę.
Oznaczyłam twoje czoło moimi łzami”.
- Co? - Pożegnaj się z jeziorem Tahoe.
To prywatny samolot Boba Segera.
Puśćmy kolędy!
Tylko ja się tu puszczam.
„Tylko ja się tu puszczam”. O nie.
„Mama dała mi najważniejszą radę w życiu.
Gdy cierpisz, masz dwie opcje.
Możesz zamknąć się w sobie i zgorzknieć
albo kochać bardziej i wytrwać.
Miłość to najlepsze lekarstwo.
Wybieram miłość”.
MAMUSIA
Zawsze mnie ciągnęło do zwierząt.
Czułam, że mogę ufać im bardziej niż ludziom.
Po kradzieży taśmy
nie miałam pewności co do niczego i nikogo.
Nie czułam się szanowana.
„Ludzie ciągle proponują mi projekty, ale to zwykle bardzo seksualne role”.
Czasem zatracam się w swojej karykaturze.
Jestem częściej karykaturą siebie niż sobą.
„Chcę czegoś więcej. Potrzebuję tego.
Chcę być dumna ze swoich osiągnięć”.
Miałam dość gadania o chłopakach i cyckach.
UDKO, ŻEBERKA, PIERSI, ŁOPATKA
Ale pomyślałam, że jak połączę to z walką o prawa zwierząt
lub o środowisko, to nadam temu głębsze znaczenie.
Połączyłam siły z organizacją PETA.
Ten McDonald’s miał już w menu bezmięsne burgery,
więc to nic nowego.
Nowością jest wielki plakat Pety,
na którym Pamela Anderson namawia do wegetarianizmu.
Aktywizm jest sexy. Trzeba być odważnym, robić, co się da.
Jak twój serial, V.I.P.? Przekroczyliście budżet?
Tak, ale nie na moją garderobę.
Na tym oszczędzacie. To chyba oczywiste.
Nauczyłam się zmieniać temat. „Skoro o tym mowa, porozmawiajmy o…”.
Robi się chłodniej, więc niektórzy sięgają po futra.
Nikt by ich nie nosił, gdyby wiedział, że ich produkcja jest okrutna.
W Londynie podczas spotkania autorskiego Pamela prosiła o podpisanie petycji
w sprawie używania sztucznych futer przez gwardzistów w Pałacu Buckingham.
Pamela prosiła fanów, by w zamian za każdy autograf
podpisali petycję Pety do królowej.
Dostałam propozycję roastu.
Zgodziłam się pod warunkiem, że dadzą 250 000 dolarów Pecie.
Kocham cię, Pam. Dziękuję za zaproszenie.
Dziękuję, że zgodziłaś się zostać jeszcze raz publicznie wydymana.
To było obleśne. Nie lubię takiego humoru.
Zgodziłam się na to, żeby zdobyć fundusze dla Pety.
Chcę im podziękować za wspaniałą pracę.
Mogłam mówić o tym, co dla mnie ważne. To było coś za coś.
Media to potężne narzędzie.
Ludzie już się ze mnie śmiali.
Chciałam, żeby wyszło z tego coś dobrego.
KREML MOSKWA, ROSJA (2016)
Znalazłaś zaskakującego sprzymierzeńca, Władimira Putina.
Napisałam do niego i poprosiłam, żeby powstrzymał import produktów z fok,
które stanowiły 95% rynku,
by zakończyć polowania na foki w Kanadzie, co jest jednym z moich celów.
Zrobił to. Import produktów foczych do Rosji jest nielegalny.
- Tak. - Tak.
Jakieś kontakty w Korei Północnej?
- Kim Dzong Un? - Nie.
Jeszcze nie.
…empatyczne rozwiązanie…
Uświadamianie i edukacja to najważniejsze…
Zawsze chce mówić głośno o ludziach
i zwierzętach, które głosu nie mają.
…wspaniały, hojny datek…
Przez to ląduje w kontrowersyjnych sytuacjach.
Julianowi Assange’owi może grozić kara śmierci,
jeśli zostanie skazany za opublikowanie tajemnic rządowych na WikiLeaks.
Poznałam Juliana przez moją przyjaciółkę, Vivienne Westwood.
Dzień dobry. Co u niego?
Zawsze gadaliśmy po cztery godziny.
Mówiłam, że Internet jest zły, a on, że nie,
bo można się tam dowiedzieć wszystkiego.
A potem podjąć świadomą decyzję.
Kłamanie to dla mnie najgorsze, co można zrobić drugiej osobie.
Miło wiedzieć, że komuś zależy na prawdzie i ujawnieniu prawdy.
Wierzy w sprawiedliwość i szczerość.
Wierzy w ujawnianie kłamstw rządu. Ludzie mają prawo wiedzieć.
Myślę, że nie ma problemu z tym, że może ponieść nieprzyjemne konsekwencje.
Zawsze mówię: „Proszę, nie rób tego”.
Nie chcemy już być w centrum uwagi.
Chcemy spokoju.
- Jak tam twoi synowie? - Dobrze.
- Widzieli twoje zdjęcia w Playboyu? - Nie!
Gdy pozowałam dla Playboya, nie myślałam, że będę miała dzieci,
które dorosną i mogą się tego wstydzić.
Chciałam powiedzieć im w odpowiednim czasie.
Ale nie miałam szans.
Dowiadywali się, zanim zdążyłam z nimi pogadać.
Dilly.
Dylan.
Ale sekstaśma rodziców to inny kaliber.
Jak byłem mały,
myślałem, że wszyscy wiedzą o mnie i mojej rodzinie rzeczy,
których nie powinni wiedzieć.
Wszyscy znali jakiś sekret o mojej rodzinie.
Pamiętam, że w szkole, gdy ktoś mówił o mojej mamie,
byłem od razu gotowy do walki.
Po prostu zalewała mnie złość.
Kopnięcie, cios.
Pamiętam, jak któregoś dnia po szkole
Dylan przyszedł zapłakany: „Dlaczego to nagrałaś?”.
Ja na to: „Serio? Nie nagraliśmy sekstaśmy”.
- Jak to się stało? - Ukradziono ją.
Krążyły plotki, że Pamela i Tommy sami opublikowali taśmę,
żeby zyskać rozgłos.
Ludzie myśleli, że ją opublikowaliśmy z jakiegoś durnego powodu,
bo potem stało się to trendem, że celebryci wykorzystywali sekstaśmy.
FILMY EROTYCZNE NIE WYWOŁUJĄ JUŻ SKANDALI
Wpadliśmy w tę szufladkę.
SEKSTAŚMY NIE SĄ JUŻ TABU
Po dziś dzień ludzie mówią, że na tym zarobiliśmy.
Co nie jest prawdą. Nic na tym nie zarobiłam.
Żałujesz czasem, że nie sprzedałaś taśmy?
Nigdy bym jej nie sprzedała. W ogóle tego nie żałuję.
Mogli mi zaoferować miliardy, a i tak bym ich nie wzięła. Nigdy.
Brandon, skup się.
Byłoby inaczej, gdyby zarobiła na taśmie.
To o czymś świadczy.
Ludzie zarobili na tym miliony dolarów, a ona powiedziała: „Nie”.
W pełni zależało jej na rodzinie.
Nie obchodziły jej pieniądze.
Żałuję, że nie zarobiła. Mogła mieć miliony.
Wystarczyło podpisać kawałek papieru.
Zamiast tego została z niczym
i patrzyła, jak jej kariera rozpływa się w powietrzu.
Większość życia miała długi.
Czy to dziwne, że tyle osób na tobie zarabia?
Najbardziej popularny film. Dużo domowych nagrań.
Nie dostajesz nic za…
Nic nie dostałam od Playboya.
- Żadnych pieniędzy za nagrania? - Nie.
Jesteś bardzo sławna i wszyscy myślą, że jesteś też bardzo bogata.
- Wiele osób się na mnie wzbogaciło. - To prawda.
- Radzisz sobie z pieniędzmi? - Nie.
David LaChapelle mówi, że nie umiem być wyrachowana.
Nie umiałam spojrzeć na swoją markę w kategoriach biznesowych.
Po prostu nie jestem taką osobą.
Chcę tylko mieć działającą kartę i zrobione paznokcie.
Ale latami żyłam w strachu.
Podawałam kartę i nie wiedziałam, czy zadziała.
Jest taka wielkoduszna.
Zawsze wszystkich wspierała. Dziadków, przyjaciół, rodzinę.
Nigdy nie martwiła się o siebie.
Zawsze dbała o wszystkich innych.
- Jak się ma Tommy? - Super. Jesteśmy rodziną.
Dysfunkcyjną, ale on kocha swoje dzieci, my też się kochamy i…
- Dlaczego nie możecie być razem? - Kto wie?
Jest dużo skomplikowanych powodów.
To było 18 długich lat
wspólnego wychowywania dzieci.
- Idź do pierwszej bazy. Pierwsza baza! - Dobry rzut!
Nie zawsze było łatwo.
Żaden z moich partnerów nie lubił Tommy’ego.
Zawsze byli zazdrośni.
Nie mieliśmy możliwości zostać przyjaciółmi.
Dilly, chcesz iść na łódkę?
- Chcę wejść. - Chcesz wejść?
Bob ci pomoże.
- Umiem sam. - Pomogę ci. Daj rękę.
Umiem sam.
- To Detroit? - Wtedy przeprowadziliśmy się do Detroit.
Przeprowadziliśmy się do Detroit.
- Ortonville. - Tak w ogóle.
- Długo tam byliśmy? - Nie.
Szybko wyjechaliśmy.
Kiedy mieszkałaś w Detroit?
- Jak wyszłam za Boba. - Za Kid Rocka.
Co jest w nim wyjątkowego?
Widzisz to?
Patrz na to. To mój powód.
Właśnie to.
To czysto powierzchowna relacja.
Poślubiłam Kid Rocka. Nazywa się Bob Ritchie.
LIPIEC 2006 R.
Biorę ciebie, Kid Rocku, za męża, wiecznego przyjaciela, wiernego partnera
i kochającego kowboja, którego będę ujeżdżać do końca życia.
Tu jest Bob.
Bob, ja i ananas.
Dobrze się razem bawiliśmy.
Był dobry dla chłopców.
Ale nie czułam, że to miłość,
bo mam pewne wyobrażenie miłości i to nie było to.
Nie było skrajnych emocji, do których przywykłam.
NIE ZAWIODĘ CIĘ!
Tylko tego chciałam.
Znamy cię jako kogoś, kto wziął ślub z Pamelą Anderson.
Powiem tyle, że…
dotknąłem pieca.
Piec jest bardzo gorący. Nie będę więcej się nim bawił.
Po rozwodzie zaczęłam myśleć: „Może powinnam wyjść za przyjaciela”.
- Salomon sprawdza. - Co robisz?
Ricku Salomonie, co ty robisz?
Rick Salomon.
Jest zawodowym pokerzystą.
- Gram za wszystko. - Gra za wszystko!
Wzięliśmy ślub.
PAŹDZIERNIK 2007 R.
Okazał się narkomanem.
Znaleźliśmy lufkę w choince.
Nadal twierdzi, że nie była jego.
Kto inny mógł mieć lufkę w choince? Nie ja.
Nie ja.
Byliśmy małżeństwem tylko kilka miesięcy.
Ale nadal się przyjaźnimy.
Gdy przestał brać narkotyki, był czysty od kilku lat,
spróbowaliśmy drugi raz.
STYCZEŃ 2014 R.
To też nie trwało długo.
Uwielbia brać ślub.
Uwielbia się zakochiwać.
I chyba też uwielbia się odkochiwać.
Czuję się winna, bo chcę pokazać dzieciom tradycyjny związek,
ślub i stałego partnera.
Dać im dobry przykład w życiu.
Jedyną postacią ojcowską był dla mnie tata. Na tym koniec.
Pozostali po prostu się pojawiali.
- O rety. - Idę dzisiaj do taty.
Jutro.
- Trochę czasu minęło. - Tak.
- Ile? - Ile mężów temu to było?
Właśnie.
Gdy spotykałam Smokeya Robinsona w rezydencji Playboya,
mówiłam: „Znów się rozwiodłam”, a on: „Jesteś romantyczką. Próbuj dalej.
Jesteś moją bohaterką. To wspaniałe. Próbuj dalej.
Niektórzy gorzknieją, ale nie ty”.
Gdy dzieci skończyły szkołę, pojechałam na południe Francji i…
poznałam sportowca.
Był bardzo silny.
I bardzo zazdrosny.
Telewizyjna bogini Pamela Anderson opublikowała niepokojące nagranie.
Francuski piłkarz rzekomo zmiażdżył jej dłonie.
Piłkarz zaprzecza wszelkim oskarżeniom
i mówi, że jest niezdolny do takich czynów.
Jak jesteś w związku i dochodzi do przemocy,
nie musisz w nim zostać.
Nieważne, że to twój piąty mąż. Nieważne, co pomyślą ludzie.
Pociągają mnie silnie heteroseksualni, tradycyjnie męscy mężczyźni.
Ja im się podobam, bo jestem tą laską z Playboya,
seksualnym produktem, ale nie jestem damą w opałach.
Nie jestem nieporadna.
Niektórzy mężczyźni mogą cię za to nienawidzić.
Mogą być agresywni.
Mogłam odejść w każdej chwili
i mówiłam: „Nie muszę z tobą być. Chcę z tobą być.
Jeśli zechcę odejść, odejdę”.
Gdy to mówiłam, mężczyźni stawali się niepewni siebie,
czasem łapali mnie za włosy, rzucali mną o ściany,
zdzierali ze mnie ubrania.
Szalone rzeczy się działy.
Trafiało to w jakiś dziwny czuły punkt, przynajmniej w moich związkach.
- Bierzecie ślub? - Tak.
- Znowu? - Próbujemy jeszcze raz.
Moi rodzice dużo się kłócili i godzili.
Mama mówiła: „Czuję się winna. Dałam ci zły przykład.
Tata to dupek, ale go kocham. Ty nie kochasz tych dupków.
Pozbądź się ich jak najszybciej.
Nie kochasz ich tak, jak my się z tatą kochamy”.
Wybierałam podobne osoby. W pewnym sensie.
Może przez to, jak się wychowałam,
może przez niektóre moje relacje
nie wiązałam miłości z byciem miłym.
Wiesz, co jest zabawne?
Czuję, że muszę być na maksa kochający i szalony.
Trzeba być szalonym, żeby kochać.
Wiem. Wiesz, co mówię moim dziewczynom?
„Mama każe mi być nieustraszonym w miłości”.
One na to: „Co, kurwa?”.
Trzeba być odważnym, żeby kochać.
Nagrywam to,
zanim zacznie się szaleństwo.
Wszystkiego najlepszego.
Tysiąc balonów dla mojego ukochanego.
Tysiąc fioletowych balonów.
Nie masz pojęcia, co się dzieje.
- Hej, kotku. - Spójrz w górę.
O mój Boże.
Kotku?
To jest zajebiste.
To twój pierwszy prezent.
Wszystkiego najlepszego.
Kocham cię.
Kocham cię, kotku.
Za nas.
Potrzebuję przerwy. Zróbmy przerwę.
Wiem, co będzie dalej.
To takie dziwne.
Moi rodzice byli prawdopodobnie najbardziej szalonymi ludźmi na Ziemi.
- Pada śnieg! - Pada śnieg!
Wiem, że on też był szczęśliwy.
Ale nie pamiętam tego.
Bo kiedy miałem trzy, cztery lata, w czasie, który zaczynam pamiętać,
nie było już tak kolorowo.
Są dwa greckie słowa na miłość: eros i agape.
Eros określa bardziej namiętność, seks i szaleństwo.
Agape opisuje miłość polegającą na oddaniu i wsparciu.
To dwa bardzo różne słowa. Miłość jest pełna sprzeczności.
Cześć!
Według Roberta A. Johnsona miłość romantyczna nie jest trwała.
To była najgorsza rzecz, jaką kiedykolwiek przeczytałam.
To rozczarowujące. Dlaczego nie możemy codziennie być romantyczni?
- Kotku, ale pięknie wyglądasz. - Daj.
- Daj kamerę, chcę cię nagrać. - Nie.
Nie ruszaj się.
Chcę cię nagrać. Proszę.
Myślałam o tym na górze.
Oberwie mi się za to, co powiem,
ale naprawdę kochałam twojego tatę
i nie kochałam nikogo innego.
Co jest, piękna?
- Co? - Byłoby super, co?
O co chodzi?
To pojebane.
Chodźmy się przejść.
Twoje słynne cycki.
Szaleję za tobą.
- Kocham cię. - Kocham cię.
- To sexy. - Daj buzi.
W STYCZNIU 2022 R. PAMELA ZŁOŻYŁA WNIOSEK O ROZWÓD Z DANEM PO ROKU MAŁŻEŃSTWA.
NAGRANIE Z POCZTY GŁOSOWEJ
Będę gadać od rzeczy. Jestem w wannie.
Wszystko sprowadza się do tego,
że nigdy nie pogodziłam się z tym, że nie udało mi się z ojcem moich dzieci.
Chociaż myślałam, że potrafię
odtworzyć rodzinę albo zakochać się w kimś innym,
po prostu nie mogę.
Myślę, że to dlatego nie wychodzą mi związki.
Moi rodzice byli szaleni,
zakochani na zabój, podejmowali głupie decyzje
i ranili siebie i nas.
Ale przetrwali to, zostali razem i widzę, że teraz są szczęśliwi.
Więc wolę być sama
niż nie być z ojcem moich dzieci.
Nie potrafię być z kimkolwiek innym.
Ale nie mogłabym też być z Tommym.
To prawie jak kara.
Jest tuż po kolejnym rozwodzie
i próbuje ułożyć sobie życie.
Szuka normalności.
Ale nagle…
Niedawno weszliśmy w posiadanie pewnego nagrania.
Usłyszeliśmy, że wyjdzie pewien serial o moich rodzicach i skradzionej taśmie.
Nowy serial Hulu Pam i Tommy, o którym mówi mnóstwo osób.
Prawdziwa historia sekstaśmy byłej pary.
Możecie zobaczyć wszystko w nowym serialu Pam i Tommy.
Po co wyciągać coś sprzed 20 lat, co zrujnowało komuś życie?
Ktoś zrobił komedię z najgorszej części jej życia. Bez sensu.
Mam przez to koszmary.
Nie mogłam wczoraj spać.
Nie chcę tego oglądać. Nie obejrzałam taśmy i nie obejrzę tego.
Kto wie, jak to pokażą?
Nikt naprawdę nie wie, przez co przechodziliśmy.
Powinni poprosić mnie o zgodę.
Jesteś zaskoczony serialem?
Nie, jest spoko…
Ja się jaram.
Napisałam do Tommy’ego: „Jak się z tym czujesz?”.
Odpisał: „Nie pozwól, żeby cię to zraniło tak jak wtedy”.
Nadal nie wiem, kto ukradł taśmę.
Nie chcę o tym myśleć.
Nie ma sensu się tym zajmować.
Szkoda została wyrządzona.
Po co miałabym do tego wracać?
Wiem, że zbliża się burza.
Nie wiem, co teraz zrobię. Czuję się niespokojna.
Jak to, że chcemy kochać, pragniemy kochać,
to, że kochamy, staje się uzależnieniem.
Potrzebowałam miesiąca, żeby dojść do siebie po rozwodzie.
…z powagi problemu, zanim zaczniemy sobie z nim radzić.
My, którzy kochamy obsesyjnie, jesteśmy pełni lęków.
Boimy się być sami.
Brandon powiedział mi:
„Myślałem, że jesteś na emeryturze i chcesz budować domy w Kanadzie”.
Ja na to: „Potrzebuję czegoś więcej. Czuję się niespokojna”.
Trochę mi odbija i próbuję się uspokoić.
Może nie jestem stworzona do spokoju.
I gdy tylko wszechświat to zobaczył,
dostałam ofertę z Broadwayu.
Mam to!
SCENARIUSZ DO CHICAGO
To na poważnie. Wysłali scenariusz.
Naprawdę mnie chcą.
Gdybym tylko mogła to przeczytać. Jezu, ale super, co?
Roxie!
Ale się cieszę.
Mam być w LA za tydzień.
Dwa tygodnie prób w LA, miesiąc prób w Nowym Jorku,
dwa miesiące na Broadwayu, osiem występów w tygodniu.
- Mogę wziąć tę… - Tak, będzie pasować.
O mój Boże.
ASYSTENT PAMELI
I nie muszę już dziś biegać.
Tu są same buty.
Głównie moje buty.
Nie będę szaleć, wezmę coś klasycznego.
Które będą lepsze?
Te do Nowego Jorku.
A te na Broadway.
O tak.
Cztery miesiące Broadwayu.
Będę się ubierać, jak chcę, a inni mogą mi naskoczyć.
Biorę obie pary.
Nie jestem piosenkarką ani tancerką.
Boję się, ale lubię te momenty, gdy zastanawiam się, czy dam radę.
W takich momentach idę na całość.
Nie myślę za dużo. Nigdy. Myślenie jest przereklamowane.
Mój welon!
Mój welon ślubny.
Jeden z nich.
Od którego męża?
Nie wiem. Użyłam go na kilku ślubach.
Taki recykling.
Są bardzo drogie.
Można zacząć coś nowego po pięćdziesiątce.
Nie wierzę, że to powiedziałam.
Wszyscy wiemy, że tylko jedno może to zepsuć.
Mężczyźni.
Muszę się skupić.
Pierwszy raz w życiu zakocham się w sobie.
Będę miała romans ze sobą.
Obudź mnie, jak znajdziesz mi wegeburgera.
LOS ANGELES, KALIFORNIA
SZKOŁA TAŃCA 3RD STREET DANCE
TRENER TAŃCA
Nawet dla artystów musicalowych
to napięty grafik.
Nie będę czarował.
To jak wejść do pociągu ekspresowego, myśląc, że to kolej miejska.
Myślisz: „Przegapiłem przystanek”.
I tak cały dzień.
Każdy ruch jest celowy.
Dlatego Annie zawsze najpierw zatrudnia aktorów.
- Potem tancerzy i piosenkarzy. - Jasne.
Mój wewnętrzny młody gej krzyczy: „O Boże, Pamela Anderson! Wspaniale!”.
Na pewno kiedyś próbowałem nią być.
Bum! Tak.
Chcę zrobić coś jeszcze. Zabawmy się.
Po prostu kręć biodrami.
No proszę. Nie potrzebujesz mnie.
Często to robię.
Pierwszy raz robię coś tylko dla siebie.
Mogłabym to robić dla dzieciaków.
Ale nie, robię to naprawdę dla siebie.
To nie menopauza, tylko ciężka praca?
PAM I TOMMY SERIAL ORYGINALNY HULU
Słonko.
- Cześć. - Cześć.
Obejrzałem trzy pierwsze odcinki serialu.
Jak to już trzy? Wczoraj wyszły trzy odcinki?
Tak. Chodzi o tego kolesia, który ukradł taśmę.
Próbują usprawiedliwić tę kradzież,
bo tata był dupkiem i mu nie zapłacił.
Dylan to oglądał?
Odradzałem mu to.
Boże, po prostu…
Trzęsę się.
To strasznie dziwne. Przykro mi, że musicie to znosić.
Ludzie myślą: „Biedna Pamela”,
ale to wy jesteście biedni, ty, Dylan, tata, dziadkowie.
Dzięki, że dałeś mi znać.
Jeśli to… To trudna rozmowa.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
O Boże.
Nie wiedziałam o tym.
No cóż.
To się nazywa zajadanie emocji.
Zajadam teraz emocje.
To jest wegańskie.
Ale dobre.
Teraz bardziej niż kiedykolwiek zasługuję na croissanta.
Wyparłam tę część życia.
Musiałam to zrobić, żeby przetrwać. To był mechanizm obronny.
Teraz to wszystko wraca. Niedobrze mi.
Boli mnie brzuch, klatka piersiowa i wszystko tu…
Czuję się, jakbym oberwała pięścią w brzuch.
Źle się czuję.
Czuję się jak po kradzieży.
Jestem po prostu własnością świata, rzeczą, która należy do świata.
To po prostu…
Muszę ich ignorować.
NOWY JORK
Odpuścić.
„Teraz cały świat mówi mi »tak«”. Ale co to znaczy?
Nareszcie będę szanowana.
Przynajmniej dla mnie. Ja tego szukałam.
I ciągle podkreśla słowo „ja”.
Ulubione słowo Roxie.
Nie zgadzam się.
Ona nie chce być sławna.
Chce być szanowana, dostrzeżona i wolna.
Tu chodzi o coś więcej.
Ta dama zgarnie cały szmal To Roxie
Czy zabijanie to nie sztuka?
Całkiem nieźle.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Czuję, jakbym śpiewała:
„Czy sekstaśmy to nie sztuka?”
albo „Czy rozwody to nie sztuka?”.
- Witaj na Broadwayu. - Dzięki.
O Boże.
- Śmiesznie to brzmi. - Super.
Jesteście pewni? Nie.
- „Moje słodkie”. - Tak. „Moje słodkie!”
Ta cholerna pierwsza nuta. O to chodzi. Muszę zacząć nisko.
Jedno tylko wiem
Od zawsze to wiem
Jestem swoją…
Oboje sięgnęliśmy po broń!
Ale ja złapałam ją pierwsza!
Świetne ćwiczenie. Dobre na biodra.
To boli.
Nie wiem, jak to zapamiętałam.
Nie wiem, co się stało. Nie wiem, gdzie jestem. Kim jesteście?
Jeśli to sen, wkurzę się.
Czuję, jakbym robiła to z tą osobą. To ja na Broadwayu.
To jestem ja
przed i po wszystkich nadużyciach, których doświadczyłam.
Wyobrażam sobie, że robimy to razem.
To zabójstwo z zimną krwią. Mogą panią za to powiesić.
Teraz.
Zawsze zatrzymywałam się w pewnym punkcie.
Ale tym razem muszę dać z siebie więcej.
Nie obchodzi mnie, co myślą ludzie, bo nie mam innego wyboru.
Gdyby mi zależało, nie byłoby mnie tu.
Bum, bum, bum, prawa.
Ale zależy mi wystarczająco.
PAMELA ANDERSON JAKO ROXIE
Forsujemy to, ale nic w tym złego.
Przez to walczysz.
Zrób sam początek, będąc zmęczona.
Samo…
Idę na drugą stronę.
Patrzcie na moje dziecko i mnie!
12 KWIETNIA 2022 R. PREMIERA CHICAGO
To miłe, bo oczekiwania są niskie.
Nie mam na to wpływu.
- Masz. - Mam, ale nie mam.
Ryzykuję kompletnym upokorzeniem, ale trudno.
Pójdę na całość!
Martwi się o mnie.
Nie martw się.
To jest to. To będzie trzęsienie ziemi.
Wybuch wulkanu. Tylko nie wiadomo, co z niego wyleci.
Coś!
Myślę, że to niesprawiedliwe… Wiem, że taki jest świat.
Ale gdy słyszymy, że aktor lub aktorka robią jakiś projekt,
chcemy zapytać: „Kto im dał prawo to robić?
Nie są tacy czy owacy”.
Wiecie co? Pamela słyszała to całe życie.
Musiała z tym walczyć.
Kim wy jesteście, żeby odebrać jej marzenie
przez wasze wyobrażenie tego, kim ona jest i co potrafi?
Panie i panowie, proszę zająć miejsca.
Pozwólcie ludziom marzyć, sięgać do gwiazd. Dlaczego nie?
- Powiedzieć wam coś? - Tak.
Zawsze chciałam zobaczyć siebie w gazecie.
Roxie zawojowała Chicago!
Wszyscy będą mówić o
Roxie!
„Pamela Anderson zachwyciła widownię swoim debiutem na Broadwayu.
Powróciła, żeby pracować, skutecznie realizując wątek odkupienia.
To mnie chcą widzieć, nie ciebie!
„Anderson radzi sobie z solówkami.
Nie będzie występować w Carnegie Hall,
ale odgrywa rolę z wrażliwością
i odrobiną kokieterii i nie ma w tym fałszu”.
Jak jakiś szczeniaczek
„Jest też bardzo zabawna”.
Nie mogę.
Nie, Roxie.
„Gwiazda Słonecznego patrolu rusza się pewnie i śpiewa poprawnie.
Odnalazła się w całym tym zgiełku”.
Niczego się nie boi.
„Zrobię coś, chociaż nikt nie wierzy, że dam radę, i zrobię to dobrze”.
Jest kozacką babką.
Nareszcie skupiła się na tym, co ona chce robić,
a nie próbuje zadowolić innych.
Nie przejmuje się, co jej chłopak myśli, czy jej mąż jest zazdrosny.
Jest dobrze, prawda?
Świetnie, prawda?
Cudownie, prawda?
Klawo, prawda?
Fajnie, prawda?
Dzisiejszymi czasy
Mężczyźni są wszędzie
Jazz jest wszędzie
Alkohol jest wszędzie
Życie jest wszędzie
Radość jest wszędzie
Dzisiejszymi czasy
Możesz lubić to, jak żyjesz
Albo żyć tak, jak lubisz
Możesz nawet wyjść za…
Chcę pogodzić się z przeszłością i z prawdą.
Moje życie nie jest smutną historią.
To dobrze, prawda?
Świetnie, prawda?
Cudownie, prawda?
Klawo!
Nie jestem ofiarą.
Lądowałam w szalonych sytuacjach
i przeżyłam je.
Ból, który jesteśmy w stanie znieść,
jest katalizatorem najlepszych rzeczy: poezji, muzyki, sztuki.
Jestem wdzięczna za wszystkie przeżycia i nie winię nikogo.
Dobrze, że je miałam.
DZIEŃ PO OSTATNIM WYSTĘPIE PAMELI
Czuję się, jakbym przeżyła huragan.
Całkiem dobrze.
Na pewno to nie koniec.
Ale nie mam pojęcia, co teraz zrobię.
Mam dorosłe dzieci.
Jestem praktycznie sama.
I…
Podoba mi się ta chwila, gdy nie wiem, co się stanie.
Wiem, że na tym etapie życia powinnam gdzieś osiąść, ale…
Sama nie wiem.
Może za tydzień się dowiem.
- Cześć. - Cześć.
Pomyślałam, że będę bez makijażu, bez niczego. Co za różnica?
Niedługo będę siedzieć nago, zakrywając się poduszką. Naga Pamela!
Naga Pamela! Naturalna, naga!
Może nagramy całość nago? Nie mam nic do ukrycia.
Wymyśliłam coś.
Jak założę jedne okulary na drugie, to widzę.
Zrobiłam tak…
O tak…
To działa!
Cześć, słonko.
Dzień dobry.
Jak założę jedne okulary na drugie, to działa. Dasz wiarę?
Wiesz, że są korekcyjne okulary przeciwsłoneczne?
Co? Mogę mieć korekcyjne okulary przeciwsłoneczne?
Wiesz, że tu jest 7.30 rano?
Wstawaj!
Najlepszy sposób na ślub to powiedzieć: „Nigdy za ciebie nie wyjdę”.
W ciągu sześciu miesięcy weźmiesz ślub. Tak to się robi.
Musisz mówić szczerze. „Nigdy w życiu nie wyjdę za ciebie”.
Hej, mamo.
Cześć, skarbie.
Znowu jesteś do góry nogami? O nie, znowu to samo.
Teraz ja… Mamo, nie rób tego, proszę.
Każda starsza osoba tak robi?
Nigdy więcej nie chcę mieć męża.
To też smutne.
Napisy: Sylwia Szymańska