‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫مامان... انعطاف‌پذیره
‫منظورت از انعطاف‌پذیر چیه؟
‫بابا یه‌دنده است. نمی‌شه نظرش رو برگردوند
‫عصبانی که بشه، دیگه تمومه
‫مامان هم عصبانی می‌شه،
‫ولی بیشتر شبیه خمیره
‫هوم
‫ناراحت هم می‌شه
‫اون موقع از همیشه انعطاف‌پذیره
‫خمیر... می‌خوام بدونم که چطوری باعث می‌شی انعطاف‌پذیر بشه؟
‫فقط...
‫می‌شه... دیگه من صحبت کنم؟ لطفاً؟
‫آم...
‫- عیب نداره که مامان صحبت کنه؟ ‫- نه
‫باشه
‫من انعطاف‌پذیر نیستم. خمیر نیستم
‫خب، تجربه‌اش از تو اینه
‫حقیقت نداره
‫خیلی تلاش می‌کنم که کنترلش بکنم و این داستان‌ها،
‫ولی انگار اصلاً وجود ندارم
‫خب، ادراک همون واقعیته، پس...
‫در ضمن، من ناراحت نمی‌شم
‫الان انگار ناراحتی
‫واقعاً
‫اومدیم اینجا از این صحبت کنیم ‫که چطوری حالِ تو رو خوب کنیم
‫فقط داریم از من حرف می‌زنیم
‫می‌تونم ناراحت بشم. ‫اجازه‌اش رو که دارم، درسته؟
‫خب، قاعدتاً
‫ولی باید بدونی که اوضاع درهم‌آمیخته شده
‫و خودت باید بهتر بدونی...
‫می‌دونم. می‌دونم، ولی...
‫شرایط... قرار نیست اینجوری...
‫بهتر بشه
‫مامان، لطفاً گریه نکن...
‫نه، نه. من
‫- چون اونجوری منم گریه می‌کنم ‫- عزیزم
‫- اون ‫- عزیزم، چیزی نیست. چیزی نیست
‫می‌خوایم لوله برداشته بشه. الان
‫- نه، نمی‌تونید من رو بکشید! ‫- واسه اون کار، باید...
‫نه، کار لازم رو نمی‌کنه
‫چون می‌دونه یه تور ایمنی براش وجود داره
‫اوضاع الان به قدر کافی پایدار نیست که...
‫واضحه که اهداف‌مون متفاوته
‫می‌خوای قبل از حذفِ لوله حالش بهتر بشه
‫من فکر می‌کنم باید لوله برداشته بشه،
‫بعدش می‌تونه بهتر بشه
‫همه یه هدف مشترک داریم
‫ولی چیزی که دارم از صحبت‌مون باهم می‌فهمم
‫اینه که من و تو باید تنهایی یکم وقت بگذرونیم،
‫بدون حضوِرِ اون...
‫که درباره یه سری مشکلات جدی صحبت کنیم
‫می‌خوام شب‌ها
‫تغذیه با لوله رو دوباره شروع کنی
‫و می‌خوام که...
‫بدونِ پنیرش رو گرفتی؟
‫هر دفعه که نمی‌تونم بهت بگم، عزیزم
‫اینجوری فقط بهم می‌خندن و میگن نون خالیه، باشه؟
‫وقتی رسیدیم خونه پنیرش رو برمی‌دارم، البته
‫همون مدله
‫که توی سسش ‫چیزهای سبز و سیاه داره؟
‫همونیه که همیشه می‌گیریم
‫اون مدل از اون چیزها توی سسش داره
‫نمی‌تونم... بخورمش
‫می‌شه برش داری...
‫اصلاً می‌خوای لوله رو برداری ‫یا فقط من می‌خوام برش دارم؟
‫تو باید...
‫خدای من
‫ای بابا
‫اوه...
‫به آرزوت رسیدی. دیگه پنیر نداره
‫- آرزو کردی اینجوری بشه؟ ‫- آره
‫جادوگری چیزی هستی؟
‫هی، مستقیم برو پشت میز بشین. ‫راستش نه
‫اول دست‌هات رو بشور، ‫بعد مستقیم برو پشت میز
‫ولی دستشویی ندارم
‫کسی مجبورت نکرده بری
‫فقط میگم دست‌هات رو بشور لطفاً،
‫مثل همیشه
‫بابا میادش؟ بابا کجاست؟
‫گفت شاید وقت خواب برسه
‫دوباره کِی قراره بره؟
‫تازه برگشته، پس... دو ماه دیگه؟
‫مامان؟
‫آره
‫دستشویی هم داشتم
‫باشه
‫شاید یکم طول بکشه
‫باشه
‫مامان؟
‫بله؟
‫توی دستشویی آب هست
‫باشه خب، چیز خوبیه
‫نه، منظورم کفِ دستشوییه
‫زود بیا!
‫اومدی؟
‫مامان!
‫خدای من. چی؟
‫چرا اولش که اومدی بهم نگفتی؟
‫الان متوجه شدم...
‫چون بدجوری دستشویی داشتم
‫خوشم نمیاد به جورابم بخوره
‫از کجا میاد؟ چقدر عمق داره؟
‫قراره بمیریم؟
‫خونه قراره بریزه روی سرمون؟
‫مامان؟
‫می‌شه بلندم کنی و ببریم بیرون؟
‫آره، همونجا بمون، خب؟ وایسا
‫مامان، چرا تنهام می‌ذاری؟ کجا میری؟
‫فقط لطفاً روی توالت بشین، خب؟
‫نه
‫می‌شه لطفاً بیای...
‫می‌شه الان بیای؟
‫خدای من...
‫اوه...
‫خدای من
‫مامان!
‫مامان، نمیگی قضیه چیه!
‫مامان!
‫- چی شده؟ ‫- چی؟
‫قضیه چیه، مامان؟
‫قراره بمیریم؟
‫- سلام ‫- سلام عرض شد
‫تازه اومدیم خونه و باورت نمی‌شه اگه بگم...
‫خدای من! خدای من!
‫نه، نه، نه! نیا اینجا
‫نیا اینجا!
‫همین الان، برو، برو، برو! ‫همین الان! همین الان!
‫برو، برو، برو!
‫برو! خدای من!
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫هیچ‌چیز آشنا یا واقعی نیست
‫هرگز
‫هر دفعه این حس رو پیدا می‌کنم ‫از خودم بودن
‫دورتر و دورتر می‌شم و انگار هیچوقت نمی‌تونم برگردم
‫وقتی به زمان فکر می‌کنی،
‫چطور می‌بینیش؟
‫زمان رو چطور می‌بینم؟
‫آم...
‫زمان یک سری چیزهاست که باید بگذرونیش
‫هر هدف یک صخره است
‫آخرش هیچی نیست،
‫ولی بعدش بهش می‌رسی و فقط یه صخره دیگه است
‫خیلی از دستت عصبانی‌ام!
‫« اگه پا داشتم، لگدت می‌کردم »
‫تـرجمه از « امیرعلی و حسین رضایی » ‫:::. illusion & HosseinTL .:::
‫ای تُف
‫می‌دونی تنفسِ هولوتروپیک چیه؟
‫نه
‫خیلی خفنه
‫عملاً ذهنت رو گول می‌زنی که فکر کنه مُردی،
‫و جهان کوفتی رو می‌بینی
‫می‌گیری چی میگم؟
‫پس اگه مشکلی باشه ‫حس پارانویا و عذاب‌وجدان بهت دست نمیده
‫یه دوستی دارم که ریکی و از این حرکت‌ها انجام میده
‫نه، می‌فهمی چی میگم؟ ‫این یه جور هایپرونتیلاسیون کردنه
‫وقتی می‌میری، میگن یه ماده شیمیایی از خودت ترشح می‌کنی
‫وقتی هم که خوابی، ‫از همون ماده شیمیایی ترشح می‌کنی
‫یه جورایی مثل اونه، می‌دونی؟
‫کاری می‌کنی مغزت فکر کنه مُرده،
‫ولی مرگ‌مغزی شدن بازم زنده بودنه
‫- تنفس آگاهانه هولوگرافیک؟ ‫- هولوتروپیک
‫تروپیک. هولوتروپیک
‫- اون واقعیه؟ ‫- چی؟
‫- مرگ‌مغزی شدنه؟ ‫- آره
‫پشمات بریزه. گمونم هرچیزی می‌تونه واقعی باشه
‫هرچیزی هم می‌تونه کسشعر باشه
‫می‌گیری چی میگم؟
‫ولی اون حسی رو میگم که وقتی...
‫آره
‫داری مسخره‌ام می‌کنی
‫- خانم، من اصلاً شما رو نمی‌شناسم ‫- درسته
‫باشه. از این‌ها می‌شه بخری، ولی شراب نه
‫چرا؟
‫قانون نمی‌ذاره الان این شراب رو بهت بفروشم
‫ولی ساعت که ۲ نشده
‫الان ۱:۵۸ـه
‫درسته، ولی...
‫وقتی برات بپیچم‌شون، از ۲ می‌گذره
‫عجب
‫همون کاپ‌های کره بادوم‌زمینی رو می‌برم
‫می‌تونی بزنی به حساب اتاقم
‫حتماً
‫الان نمی‌تونم درباره‌اش صحبت کنم
‫میگم که. خواهش می‌کنم
‫هی، هی. ببین، اگه نظرِ دکتر اسپرینگ اینه که ‫این کار به صلاحه،
‫پس باید به حرف دکتر اسپرینگ گوش کنیم
‫ولی نظر دوتامون نیست
‫فقط نظر منه. من...
‫- منصفانه نیست. باور کن ‫- وای!
‫منصفانه؟ گوش کن، من سرِ کارم، باشه؟
‫با کلی دیوث هم سروکار دارم. ‫روحت خبرن داره
‫و از اینجا نمی‌تونم درباره‌ی اتفاقاتِ اونجا
‫کاری انجام بدم
‫ما باید یه تیم باشیم. ‫باید امروز بری اونجا
‫و بری داخل و بهشون بگی
‫- که کل این قضیه... ‫- می‌دونم. می‌دونم
‫ولی مشکلِ اون منطق،
‫اینه که من یه زنِ خانه‌دار نیستم
‫- منم کار می‌کنم ‫- وای، وای
‫مامان، این غذای هتلی چندشه
‫- صبح بخیر ‫- این چندشه
‫وای
‫شماها درست مثل دوقلوها هستید. ‫تا حالا کسی بهتون گفته؟
‫نه. تو اولین کسی هستی
‫که فهمیده و یا این رو گفته
‫همه میگن
‫- هی خوشگله. می‌خوای یه تردستی ببینی؟ ‫- آره
‫وای. چطوری انجامش دادی؟
‫مامان؟
‫بهتره ببریش. عمراً بخوره
‫باشه
‫الان قراره بالا بیارم؟
‫- بله؟ ‫- گوشی رو روم قطع کردی
‫ببین، می‌دونم خیلی درگیری،
‫ولی حالش داره بهتر می‌شه،
‫بقیه‌اش هم کاملاً موقتیه
‫سقفِ خونه تعمیر می‌شه، قول میدم
‫آسمون به زمین نیومده. ‫هیچکدومِ این‌ها تقصیر تو نیست
‫- عاشقتم ‫- ببخشید. منم عاشقتم
‫اصلاً هتل چشه مگه؟
‫حالا که رفتی اونجا، از استخرش استفاده کن
‫استخر دارن، درسته؟
‫همیشه می‌گفتی کاش استخر داشتی،
‫پس حالا داری
‫چطوره بری استخر؟ ‫چند دور شنا کنی، یکم لَم بدی
‫یه شناور بگیر. استراحت کن، دوتا مارگاریتا بزن...
‫باشه
‫می‌دونستی می‌شه همسترها رو آموزش داد ‫که عاشقت باشن؟
‫نه
‫می‌تونی آموزش‌شون بدی که عاشقت باشن
‫خب، منم عاشق این می‌شدم اگه بیکنت رو تا آخر می‌خوردی
‫اونجوری می‌تونم به همه بگم ‫که صبحونه رو کامل خوردی
‫وقتی عاشقت بشن، ‫می‌تونی ازشون هر کاری بخوای
‫از جمله تردستی کردن
‫با یه گاز شروع کن
‫♪ رینگ،‌ دینگ ♪ ‫♪ رینگ-ا-رینگ-ا-لینگ-دَنگ ♪
‫♪ رینگ-ا-لینگ-ا-دینگ-دَنگ-دو ♪
‫♪ رینگ،‌ لینگ ♪ ‫♪ رینگ-ا-لینگ-ا-دینگ-دَنگ... ♪
‫♪ باعث می‌شه نتونه دوستت داشته باشه ♪
‫نگهبان پارکینگ بازم قراره عصبانی بشه؟
‫پارک دوبل! پارک دوبل! پارک دوبل!
‫باشه
‫باید سریع برگردیم. ‫یادته که سریِ پیش چی شد
‫چند هفته آخر جلسات خانوادگی رو نیومدی
‫آره
‫گفتم که چی شد
‫کل سقف خونه‌مون افتاد و با وجود اون همه هرج‌ومرج،
‫و اینکه داریم توی هتل زندگی می‌کنیم...
‫باید هر چه سریعتر یه جلسه بذاریم
‫که از اهدافش و مراحل معالجه صحبت کنیم
‫آره. آره، باشه. آره
‫معلومه دیگه
‫آره
‫- اوهوم ‫- اوهوم
‫منظورت الان بود؟ ‫باشه. خیلی‌خب
‫آم...
‫خب، بذار برنامه‌ام رو بررسی کنم
‫احتمالاً بهتره انجامش بدم...
‫می‌دونم خودت می‌دونی،
‫ولی نمی‌شه بذاری احساسات عذاب‌وجدان و کنترل
‫درباره این بیماری و معالجه روت اثر بذاره
‫تقصیر کسی نیست
‫درسته. هِی این رو بهم میگن
‫در ضمن، واقعاً می‌خوام که کم‌کم از خودت مراقبت کنی
‫باشه. آره
‫نه. اول خودم ماسک اکسیژن بزنم
‫اوهوم، اوهوم
‫باید رُک صحبت کنم
‫اون باید در هفته آینده به هدفِ وزنیش برسه
‫اگه اون کار رو بکنه، ‫بعدش می‌تونیم لوله رو برداریم
‫و تاریخ ترخیصش رو مشخص کنیم
‫ولی اگه انجامش نده،
‫باید سطح مراقبت رو از نو ارزیابی کنم
‫چون قاعدتاً یه چیزی اینجا مشکل داره،
‫و می‌خوام درباره این باهات صحبت کنم
‫کِی می‌تونیم درست و حسابی جلسه بذاریم؟
‫آره، باشه. هفتمِ سپتامبر
‫الان پونزدهم سپتامبره
‫بیستم سپتامبر. یعنی...
‫بیستم سپتامبر
‫هی!
‫هی! گفتم اینجا پارک نکن، سریع بعدی هم
‫به ساختمون گزارشت می‌کنم
‫اختیارِ گزارش کردنم رو نداری
‫اجازه نمیدن بیای توی پارکینگ. میدم جرثقیل ببرتت!
‫باشه بابا! زنگ بزن بیان!
‫اونقدری داخل نمی‌مونم
‫که اصلاً بیان!
‫به درک!
‫لاشی
‫تا آپارتمان نیم ساعت راهه،
‫ولی انگار به اندازه مریخ فاصله داره
‫و کلاً، نمی‌تونم...
‫هر دفعه میرم ببینم، بدتر شده،
‫و... هیچ کنترلی روش ندارم
‫درباره یه چاره
‫با صاحب‌خونه‌ات صحبت کردی؟
‫شاید بتونه اتاقی که سوراخ توشه رو تفکیک کنه،
‫اینجوری بتونی راحت توی بقیه‌ی آپارتمان زندگی کنی
‫با پنبه نسوز
‫و گردوغبار صد ساله و کپک‌های سیاه راحت زندگی کنم؟
‫توصیه‌ات اینه؟
‫توصیه نیست. یه سواله که در نظر بگیریش
‫واقعاً باید سوراخه رو بهت نشون بدم
‫یه کابوس کامل روی سقف خونَمه
‫چارلز کِی برمی‌گرده؟
‫این سومین هفته از هشت هفته است
‫تو که باید بدونی. ‫مگه جزئیات رو یادداشت نمی‌کنی؟
‫کارت اینه که جزئیات کسل‌کننده
‫از زندگی کوفتیم رو یادت بمونه
‫دیگه باید جلسه رو متوقف کنیم. ‫وقت تمومه
‫یه بیمار دیگه قراره بیاد، پس...
‫صبرکن، الان؟
‫هشدارِ ده دقیقه قبل از اتمام چی شد پس؟
‫آره، کلاً حواسم نبود
‫ایمیلی که درباره خوابم برات فرستادم رو جواب ندادی
‫من به ایمیل‌های مربوط به خواب بیمارهام جواب نمیدم
‫باشه. پس اگه حرفش رو پیش نکشی،
‫پس چه فایده داره؟
‫باشه. قانعم کردی
‫یه خوابی دیدم و باید امروز درباره‌اش صحبت کنم،
‫و هیچ زمانی پیدا نکردم
‫چون بهم هشدار ندادی
‫توی جلسه بعدی می‌تونیم از خوابی که ایمیلش کردی صحبت کنیم
‫خب، راستش یه خواب دیگه است
‫- خب، من دیگه خیلی... ‫- درباره توئه
‫- باشه، سریع بگو ‫- باشه
‫توی یه اتاق عمومی بیمارستانی بودم
‫یا اتاق سرگرمی یا همچین چیزی،
‫و می‌دونستم دخترم هم توی بیمارستانه
‫ولی... خیلی دورتر، تو یه بخشِ دیگه،
‫و شبیه بیمارستانی نبود
‫که پارسال توش بود،
‫که اتفاقات افتاد. ‫فرق داشت. عجیب بود
‫منتظر بودم چارلز بیاد دنبالم،
‫که بریم دنبالش
‫ولی به جاش، تو اونجا بودی،
‫و می‌خواستی خیلی نزدیک بهم بشینی
‫و منم یه سانت باهات روی نیمکت فاصله داشتم
‫و تو هِی نزدیکتر می‌شدی
‫منم گوشیم رو در آوردم به چارلز پیامک بدم
‫چون نگران بودم که بیاد داخل و ببینه
‫و بعدش تو سعی کردی گوشی رو بگیری
‫و بعد قلقلکم دادی...
‫که گوشی رو بندازم،
‫و...
‫خیلی داشتم حال می‌کردم،
‫ولی بدجوری ترسیده بودم که چارلز بیان داخل و ببینه
‫خیلی‌خب
‫باشه؟
‫خیلی‌خب. بهم گفتی
‫توی جلسه بعدی درباره‌اش حرف می‌زنیم
‫باشه؟
‫توی جلسه بعدی درباره‌اش صحبت نمی‌کنیم
‫خودت می‌دونی
‫هیچ بحثی نیست. ‫کلاً بحثی نیست
‫بله؟ باز چی شده؟
‫سلام، بله. خیلی ببخشید
‫باید برم. کار رو متوقف کنم
‫چی؟
‫مادرم مُرد. باید برم. ‫کار بیشتر طول می‌کشه
‫باشه، فقط...
‫یه لحظه
‫باشه، حالا مشکل چیه؟ می‌تونی بهم بگی؟
‫خیلی کِش پیدا کرده
‫لازمه یه پیمانکار جدید بگیرم؟
‫پخش شده
‫پُر شده. خیلی پُره، متوجهی؟ خیلی پُره
‫پخش شده؟
‫توضیحش آسون نیست. به زبان من نیست
‫اسپانیایی بگو! به زبان خودت بگو، می‌فهمم!
‫ببخشید، ولی اون کلمات رو درک نمی‌کنم
‫قراره چقدر واسه مادرت عزاداری کنی؟
‫نمیگم. نمی‌دونم. نمی‌تونم بگم
‫ببین، یه تاریخ می‌خوام، باشه؟ ‫باید درست بشه
‫فقط یه تاریخ بهم بده. ‫من و شوهرم قراره برگردیم که...
‫برمی‌گردم، یک هفته
‫باشه خب، قبول. ‫من میرم اونجا
‫و کاری که تا حالا کردی رو بررسی می‌کنم،
‫و ازش عکس می‌گیرم و...
‫برو به درک، حرومی
‫الان می‌تونم ببینم‌تون
‫خیلی خوشحالم که این فضای ساکت رو برات برقرار کردم ولی...
‫طبق معمول، کنجکاوم
‫که به چی فکر می‌کنی
‫رایلی
‫تمام چیزی که بهش فکر می‌کنم اونه
‫بگو قضیه چیه
‫خب، من...
‫هِی میگم که...
‫انگار هِی به دکترش میگم، اون...
‫لبخند نمی‌زنه. اون...
‫عجیب نگام می‌کنه،
‫و کلاً همیشه خیلی ناراحته،
‫کسی هم کاریش نمی‌کنه
‫می‌دونی من خوشحال می‌شم
‫و به نظرم خیلی مفید میاد
‫اگه بتونی بدون رایلی به یک جلسه بیای
‫به نظرم اینجوری...
‫- می‌دونم فکر می‌کنی که نمی‌شه... ‫- نه، نمی‌شه
‫ولی به نظرم اگه یه پرستار مورداطمینان پیدا کنی، که بتونه...
‫ماجرای اون پرستار بچه توی نیویورک رو شنیدی؟
‫مامانه از سر کار میره خونه،
‫و پرستاره
‫توی وان هر دوتا بچه‌اش رو با چاقو کشته
‫واقعیه. اتفاق افتاده
‫چنین وضعیتی خیلی خیلی خیلی غیرعادیه، باشه؟
‫اکثر مردم پرستارهای
‫- قابل اعتمادی رو پیدا می‌کنن که... ‫- من نمی‌تونم
‫خب... به نظرم می‌تونی
‫فقط فکر می‌کنی نمی‌خوای یا ترسیدی
‫پس بیا یکم تمرین عملی...
‫باید ازش محافظت کنم
‫از چیز به‌خصوصی؟
‫چون یه اتفاق خیلی بدی داره می‌افته
‫خیلی... می‌شه فقط... یه لحظه. ‫فقط باید...
‫ممکنه درباره دخترم باشه. ‫خیلی... متأسفم
‫[امروز صبح به آپارتمان سر زدی؟]
‫آم...
‫باشه. ببین، ببین... من دکترِ رایلی نیستم
‫پس نمی‌تونم بگم مشکلش چیه یا چی نیست
‫فقط می‌تونیم از احساسات تو حرف بزنیم
‫اینکه تو فکر می‌کنی مشکلِ رایلی چیه،
‫واسه همین باور دارم که دارو...
‫تخیلاتم نیست
‫داره اتفاق می‌افته
‫و حس افتضاحی بهش دارم
‫باشه، گوش کن
‫وقتی توی خونه پیش رایلی
‫این احساساتِ پانیکِ عمیق رو داشتی،
‫فقط بذارش توی گهواره‌اش ‫یا کالسکه‌اش یا یه جای امن...
‫و یه حموم برو
‫نفس بکش تا قلبت دیگه تُند نزنه،
‫برو بیرون و لباست رو بپوش،
‫روزت رو از اول شروع کن...
‫یه لباس درست و حسابی بپوش
‫این احساساتی که هی داری
‫خیلی... خیلی خیلی خیلی خیلی ترسناکن
‫باشه؟ خیلی هم تاریکن
‫واسه همین باید به حرکت ادامه بدی
‫باید ادامه بدی
‫باید سرت رو گرم نگه داری
‫نمی‌شه توی ترس
‫و شک
‫و شرایط ترسناک بشینی
‫تنفس آگاهانه یک درمان عمیق در سیستم عصبیه،
‫که تروما و احساسات اسیر رو نگه می‌داریم
‫نمی‌تونیم از تروما فاصله بگیریم
‫بدن باید احساسات پردازش‌نشده توی بدن رو
‫پردازش کنه
‫واسه همین تنفس آگاهانه خیلی قدرتمنده
‫اگه دنبال روش‌های عمیق‌تر درمان هستید
‫و دنبال راه‌های متناوب می‌گردین،
‫دیگه صبر نکنید
‫بیاید باهم ارتباط بگیریم و اولین جلسه تنفس آگاهانه‌تون رو تنظیم کنیم
‫درست قبل از اینکه قاضی، حکمِ اورتگا رو براش بخونه،
‫برای جرم شنیعش التماس بخشش کرد
‫گفت متأسفه
‫بابت چیزی که قاضی بهش می‌گفت «شرارتِ خالص»
‫بعدش گفت که بیماری ذهنی درمان‌نشده مقصره...
‫لعنتی
‫- قاضی قانع نشد ‫- لعنتی
‫قراره حبس ابد
‫بدون احتمال عفومشروط بگذرونه، با اینکه...
‫باورت نمی‌شه امروز چی بهم گذشته
‫باشه خب، نمی‌دونم یادته یا نه
‫ولی یه دستکش چرمی
‫خیلی ناز بود
‫که توی ریِل‌دیل دیده بودم
‫امروز صبح بیدار شدم و دیدم بَن شدم
‫بَن شده بودم. آره. می‌دونم
‫سلام عشقم!
‫برنامه‌ات رو حفظ کردی
‫و غذا می‌خوری و کارهای درست رو انجام میدی؟
‫آره، امروز یکم پنیر خوردم!
‫پنیر!
‫عالیه. من عاشق پنیرم!
‫- بابا، می‌شه من یه همستر بگیرم؟ ‫- نه
‫گفتم که، قرار نیست همستر بگیری
‫نه، نه. می‌دونی چیه، بذار ببینم چی می‌شه، خب؟
‫شاید وقتی برگشتیم به آپارتمان...
‫نه، نه، نه. قرار نیست همستر بگیره
‫بابا، کِی میای خونه؟
‫قرار نیست همستر بگیره
‫کجایی اصلاً؟ ‫یه صدای عجیب میاد
‫آره، اون رو میگی. اومدم یه بازی ببینم
‫- بازی؟ ‫- آره
‫آره، امروز صبح رسیدیم اینجا،
‫و توی جزیره‌ای که بهش میریم
‫یه تیم لیگ کوچیک داره. یکم پُر سروصداست، پس...
‫حتماً باحاله که به خودت می‌رسی
‫- چطوریاست؟ ‫- هی، هی، هی
‫می‌خوای جامون رو عوض کنیم؟
‫تو نمی‌دونی من اینجا با چی سروکار دارم
‫باشه، من میرم روی کونم بشینم...
‫- بابا! ‫- کل روز توی تراپی...
‫ببخشید
‫منظورم این بود که روی باسنم می‌شینم، ‫و نق زدن‌های مردم رو گوش میدم،
‫تو هم بیا توی این توفان...
‫بادبانی کن، باشه؟
‫گوش کن، من اجازه دارم توی وقت خالیم یه کارهایی بکنم
‫- خدای من! ‫- وقت خالی؟ باشه...
‫بابا دیگه باید بره، و ما هم باید رانندگی کنیم،
‫- پس با بابا خدافظی کن، باشه؟ ‫- نه. لازم نیست برم!
‫- ببین، اون‌ها وسط... ‫- خدای من
‫گفتم که، اون یه جونوره،
‫و کلاً چیزیه که بیخودی ازش مراقبت کنی
‫لطفاً، لطفاً دیگه نگو،
‫از بابا هم چیزهایی رو نخواه که من قبلاً گفتم نه
‫ولی مامان، منصفانه نیست!
‫دکتر اسپرینگ گفت این هفته بزرگیه
‫- بهت گفت؟ ‫- آره
‫فکر کنم از پسش بر بیای
‫ولی همینجوریش دارم تمام تلاشم رو می‌کنم
‫می‌دونم، ولی باید یکم بهتر عمل کنی
‫تا بتونیم از شرّ این چیزه خلاص بشیم،
‫و همه‌چیز درست بشه
‫بهتر عمل می‌کنم
‫باشه. خب...
‫دست من نیست
‫دست خودته
‫امشب چه کتابی برات بخونم؟
‫خیلی خسته‌ام. فقط یه آهنگ بخون
‫باشه، چه آهنگی؟
‫- نهنگ مُرده ‫- باشه
‫♪ کنار میز صبحونه بشین ♪
‫♪ به مشکلات فکر کن ♪
‫♪ واسه خودت یه لیوان چای بریز ♪
‫♪ به حباب‌ها فکر کن ♪
‫♪ می‌تونی اشک‌هات رو برداری ♪
‫♪ و بریزی توی فنجون چای ♪
‫♪ ببریش کنار رودخونه ♪
‫♪ و بریزیش کنار ♪
‫♪ که یه موج ببره‌شون ♪
‫♪ بعد ببریش اقیانوس ♪
‫♪ که ماهی‌ها قورتش بدن ♪
‫♪ که توسط ماهی‌ها خورده شدن ♪
‫♪ و یه نهنگ قورت‌شون داده ♪
‫♪ که اینقدر پیر شدن ♪
‫♪ که تجزیه شده ♪
‫نمی‌خوام بگم همه‌مون رباتیم،
‫ولی برام سواله آیا شما
‫مثل مادرتون بزرگ شدین
‫آخه پدرِ اون یهو می‌ذاره میره،
‫و دیگه نمیاد خونه
‫بعدش یه مرد دیگه وارد زندگی مادرش می‌شه،
‫و بهش وابسته می‌شه و اون هم میره
‫می‌دونم منظورت چیه
‫منم همین وضع رو داشتم. خیلی مشابه بود
‫ولی... باشه خب، سوالم اینجاست
‫اگه مثل مادرت بزرگ شده بودی
‫به نظرت تو هم
‫بچه‌هات رو کتک می‌زدی؟
‫ببین چندتاش رو می‌تونی توی دهنت جا بدی
‫باشه
‫باشه، باز کن
‫وایسا. هیس
‫لعنتی. این جنده مست کوفتی...
‫این رو بزن به حساب اتاقم، لطفاً. ‫قطعاً قبل از ساعت ۲ـه
‫باید کارت شناساییت رو ببینم، خانم
‫تا حالا این رو ازم نخواسته بودی
‫خانم، باید کارت شناساییت رو ببینم
‫واقعاً می‌خوای
‫برگردم به اتاقم،
‫کارت شناساییم رو بیارم و برگردم اینجا؟
‫قانونه. مگه فقط طبقه دوم نبودی؟
‫از کِی شده قانون؟
‫من هر شب اینجا بودم...
‫شاید کتاب قوانین رو باز کردم
‫و یه چیزهایی رو فهمیدم
‫خب، شاید بهتره بفهمی ‫که کارت شناساییم پشت...
‫خانم‌ها، خانم‌ها، خانم‌ها...
‫- قانونه، خانم! ‫- خانم‌ها!
‫- برنمی‌گردم!
‫خانم‌ها، وای، وای!
‫- خانم‌ها، آروم باشید، داداش ‫- من آرومم خیر سرم
‫اونقدرها سخت نیست
‫داره برام پارس می‌کنه
‫فقط از کارت شناسایی من براش استفاده کن
‫- نمی‌شه ‫- چرا؟
‫نمی‌شه از کارت شناسایی تو واسه شراب اون استفاده کنم
‫خب پس شراب منه، فقط اون پولش رو میده
‫لعنتی بردش
‫هی!
‫چیه؟
‫راستی من جیمی هستم
‫فندک داری؟
‫علاقه ندارم
‫- به چی؟ ‫- باید تنها باشم
‫خیلی بی‌ادبی
‫هی تشکر کوفتی بد نبود، خانم
‫هتلم
‫بیرون که فقط یکم هوایی تازه کنم
‫خوشم نمیاد وقتی تنها می‌ذاریش،
‫حتی یک ثانیه. کار امنی نیست
‫فقط یه دقیقه اومدم بیرون هوایی تازه کنم
‫پنجره‌هاش باز نمی‌شه
‫قاعدتاً واسه اینکه نذارن کسی خودکشی کنه
‫باشه. آره، آره، آره،
‫ولی اگه بیدار بشه و بترسه یا...
‫خب، هیچوقت بیدار نمی‌شه،
‫و راستی، الان یکی رو گذاشتم توی هتل
‫- یه پرستار ‫- جدی؟
‫پرستار از کجا پیدا کردی؟ کیه؟
‫اسمش جیمزه
‫اسمش جیمزه؟ ‫یه پرستار مرده؟
‫زنگ زدی که فقط بگی مادر بدی‌ام یا چی؟
‫خبر نداری چطوریه که نتونم حتی یه دقیقه
‫تنها برم بیرون
‫تو هروقت بخوای می‌تونی بری بیرون
‫هر جایی بخوای می‌تونی بری
‫دستگاه متوقف نمی‌شه لامصب...
‫و کاری واسه انجام دادن نیست توی...
‫هی، من اینجام و دارم زحمت می‌کشم!
‫خدای من! کی امروز رفتنه بود بازی بیسبال
‫و کی بود که پونصد بار کیفش رو تُفی کرده،
‫بیمارها رو دیده، رفته دنبالش،
‫مجبور شده شام درست کنه ‫که فقط بیست درصدش رو بخوره،
‫بعدش سعی کنه قانع کنه...
‫می‌شه لطفاً دعوا نکنیم؟
‫ببین، من باید برم
‫اینجا آنتن‌دهی خیلی بده. همه‌چیز خوبه
‫نه، نه، نه. وایسا، وایسا، وایسا. ‫رفتی آپارتمان...
‫آره. آره
‫آره، آره، آره
‫اینم از عکس‌های سوراخ
‫یادم رفت امروز بفرستم
‫در حین ناهار رفتم
‫اسم فیلم...
‫نوزاد، زامبی، دهه هشتاد، مادرهایی که نوزاد می‌خورن چیه؟
‫چیزی که پیدا کردم اینه
‫یه دادگاه دوباره پرونده...
‫یه نوزاد نُه هفته‌ای رو باز کرده ‫که یه سگ استرالیایی کشته بودش
‫۲۴ سال بعد از اینکه مریل استریپ ‫نقش مادر استرالیایی رو بازی کرد
‫که به اشتباه به جرم کشتن بچه‌اش زندانی شده بود
‫چمبرلین همیشه اصرار داشت...
‫چی؟
‫مامان؟
‫آهای؟
‫بیدار شو، مامان. بیدار شو. باشه
‫مامان. مامان. صدامون رو می‌شنوی؟
‫زودباش، مامان. به خودت بیا
‫♪ اگه می‌خوای این رو بدونی ♪ ‫♪ اگه می‌خوای اون رو بدونی ♪
‫♪ بیا به کلبه شکریم ♪
‫هی. هی، می‌دونی چی خیلی حال میده
‫و یه حرکت خیلی بزرگه؟
‫صدات رو نمی‌شنوم
‫گفتم می‌دونی چی خیلی حال میده
‫و یه حرکت خیلی خفنه؟
‫چی؟
‫که جلوی در پیاده‌ات کنم
‫و خودت بری داخل. خدای من
‫- خیلی حرکت خفنی می‌شه ‫- نه
‫- چرا؟ ‫- همه مامان‌ها با بچه‌ها میرن داخل
‫تو یه مامانی. باید باهام بیای داخل. ‫باید ببریم تو
‫ایوا! ایوا!
‫می‌شه امروز ببریش داخل؟ ‫لطفاً، لطفاً، لطفاً؟
‫حوصله پارکینگ رو ندارم
‫البته. مشکلی نیست
‫- مشکلی نیست ‫- ممنون
‫باشه. خبر هیجان‌انگیز. ‫حدس بزن چی شده؟ حدس بزن؟
‫ایوا همراهیت می‌کنه! ‫برو، برو، برو
‫برو دیگه!
‫- مامان، اَدی من رو می‌ترسونه ‫- زودباش
‫فقط نوتلا می‌خوره. نیازت دارم!
‫- که باهات باشم! ‫- عزیزم، خواهش می‌کنم. به خاطر مامان، باشه؟
‫- لطفاً؟ لطفاً؟ ‫- تو مامانمی
‫اگه انجامش بدی میریم همستر نگاه می‌کنیم
‫نگاه کنیم؟
‫یکی برات می‌گیرم، باشه؟ ‫برو دیگه. برو!
‫باشه، دیدی؟ دوستت دارم! ‫دوستت دارم، باشه؟
‫همه‌چیز درست... لعنتی
‫- سلام ‫- سلام
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫من خیلی بدم. خیلی بدم!
‫بعدش بهم گفتی اگه به یه بچه پرنده دست بزنی،
‫مامان پرنده برنمی‌گرده اگه بفهمه بهش دست زدی
‫عجب خوابی بوده
‫- تو... ‫- تموم نشد
‫تو من رو بوس کردی
‫گفتم بوسم کردی
‫بله. شنیدم. توی خوابت بوست کردم
‫آره، بعدش روز بعد، حسِ...
‫عذاب‌وجدان شدید داشتم
‫و می‌دونم یه جوری شوهرت
‫بهم گفته لاشی
‫می‌دونی استیون، می‌تونیم درباره این احساسات
‫جدا از خواب‌هات صحبت کنیم
‫ولی...
‫دست من نیست اگه توی خواب‌هام همیشه بوسم می‌کنی
‫فرق بین
‫رفتن به محوطه هتل وقتی اون خوابه...
‫و تا خونه رفتن چیه؟
‫تو یکی‌شون، گمونم فقط یه مامانِ معمولی‌ام
‫که داره یه تصمیم بد می‌گیره،
‫توی اون یکی، من...
‫یه مامان کاملاً داغونم
‫خب، نقش من نیست
‫که تصمیم بگیرم که باید بکنی یا نکنی...
‫- اون رسالت... ‫- نه، نه، نه. نباید بکنم
‫خودم می‌دونم
‫اصلاً نباید یه ثانیه تنهاش بذارم
‫آخه، کارت اینه که بگی
‫فقط بگو انجامش ندم
‫فقط بگو چی کار کنم
‫فکر نکنم بخوای بهت بگم چی کار کنی
‫تو می‌دونی باید چی کار کرد
‫هیچکس بهم نمیگه چی کار کنم
‫من باید بدونم که چطوری می‌شه درستش کرد
‫باید بدونم چطوری اون رو درست کنم
‫فکر می‌کنی کارت اینه که چی رو درست کنی؟
‫وزنش باید تا هفته آینده به ۲۳ کیلوگرم برسه، ‫دکتر اسپرینگ گفته
‫یعنی ۱.۵ کیلو رشد، درسته؟
‫هر روز باید ۲۵۰۰ کالری مصرف کنه
‫چون بدنش تو حالت استراحت ۱۸۰۰ کالری می‌سوزونه
‫حداقل ۸۰٪ هر وعده، به مدت هفت روز،
‫علاوه بر تغذیه با لوله، تازه فقط اگه کل روز بی‌حرکت دراز بکشه
‫اگه هم نشه،
‫گفته که لوله رو در نمیارن
‫و سطح مراقبت رو دوباره ارزیابی می‌کنن
‫- چی کار کنم؟ ‫- امشب...
‫می‌خوام یه خواب خوب داشته باشی
‫منم همینطور، ولی دارم یه چیزی ازت می‌پرسم
‫یه سوال واقعی، یه مشکل که باید حل بشه ‫و توش به کمک نیاز دارم
‫باید کلاً دست روی دست بذارم ‫و نتیجه نگرفتنش رو تماشا کنم
‫و تا ابد ادامه پیدا کنه؟ چی کار کنم؟
‫باشه. معنیش اینه که نباید مشروب بخوری
‫نباید مواد بزنی. نباید...
‫گوشت با منه؟! ‫می‌شنوی؟
‫ازت می‌پرسم باید چی کار کنم!
‫چرا ازم خوشت نمیاد؟
‫چرا ازت خوشم نمیاد؟
‫می‌دونم جوابم رو نمیدی. کلاً بیخیالش
‫خیلی بی‌انصافیه
‫چرا همین الان این قضیه برات مهم شد؟
‫فقط یکی رو می‌خوام که بهم بگه چی کار کنم
‫کسی بهم نمیگه
‫عاشقشم، عاشقشم، عاشقشم
‫وقتی بریم خونه،
‫می‌تونه اونجا زندگی شادی داشته باشه
‫قراره تا همیشه و ابد و ابد
‫و ابد و ابد داشته باشیمش
‫عاشقشم. بوسش می‌کنم و بغلش می‌کنم
‫خدای من. شاید بهتره اسمش رو بذارم اسمورز
‫خیلی قشنگه
‫گفتم جعبه رو باز نکن
‫فقط می‌خوام ببینمش. داره خراشش میده
‫دوست نداره توی جعبه باشه
‫می‌خواد بیاد بیرون
‫می‌شه ببندیش لطفاً؟ ‫ببندش
‫داره چنگم می‌زنه! ‫باید عاشقم باشه
‫جعبه رو ببند
‫نمی‌تونم
‫مامان، داره میاد بیرون
‫فقط بدش من. بدش من
‫الان می‌پره بیرون
‫- ازمون متنفره ‫- بدش من. نمی‌تونم ببینم
‫بدش من
‫فکر کنم همستر اشتباهی رو گرفتیم
‫لعنتی
‫آخ! لعنتی
‫- قراره بمیریم ‫- نه، قرار نیست بمیریم،
‫ولی باید بزنم بغل
‫لعنتی!
‫- شاید این اسمورز نیست ‫- خدای من
‫- اوم بیرون. بیرونه! لعنتی. لعنتی ‫- خدای من...
‫مامان. خدای من. اومد بیرون
‫چرا برش نمی‌گردونی داخل؟
‫فقط برش گردون داخل
‫خدای من. خدای من. خدای من!
‫لطفاً! برش گردون داخل!
‫نمی‌خوامش. دیگه نمی‌خوامش
‫اون بده
‫باشه. باشه، هی، هی، هی
‫حالت خوبه
‫خوبی، منم خوبم، باشه؟ کسی صدمه ندیده
‫بیا...
‫با خودت ببرش! با خودت ببرش!
‫- الان برمی‌گردم ‫- بهم صدمه می‌زنه!
‫از همسترم متنفرم!
‫- هی مرد. چی کار می‌کنی؟ ‫- هی، هی، هی
‫شانس آوردی صدمه‌ای نبوده
‫لازم نیست تبادل اطلاعات کنیم
‫چی؟ بچه‌ام توی ماشینه. ‫صدای گریه‌اش رو می‌شنوی، ها؟
‫تا حد مرگ ترسوندیش، لاشی
‫هی مامان. ضربه خیلی آرومی بود
‫به من نگو مامان. ‫اون فکر کرد قراره بمیریم
‫درباره امنیت بچه‌ام باهام یکی به دو نکن. باشه؟
‫- تمام اطلاعاتت رو بده بهم ‫- اون چه کوفتیه؟
‫- چی؟! ‫- اون! اون!
‫مامان!
‫اوه
‫مامان، چی شد؟ مامان!
‫عاشقتم. دلم برات تنگ شده. برگرد اینجا
‫همه‌چیز تحت کنترله
‫بسه
‫می‌دونی دوستت دارم
‫و به نظرم بهترینی
‫و خیلی بابت همه چیز بهت افتخار می‌کنم،
‫و می‌تونی انجامش بدی و تقریباً کامل خوب شدی
‫- خیلی خوبی ‫- مامان، بسه
‫چیه؟ نمی‌تونم. فقط خیلی دوستت دارم
‫بوی شراب میدی
‫الو؟
‫سلام... منم کارولاین
‫کارولاین پریم، بیمارت
‫ببخشید اینقدر دیر تماس گرفتم
‫وضعیت اضطراریه؟
‫چون اگه اضطراریه،
‫باید قطع کنی و...
‫وضعیت اضطراری نیست. فقط...
‫دیروز یادم رفت بهت زنگ بزنم
‫چی؟
‫خب، گفتی رایلی رو ببرم یه قدمی بزنم
‫بعد از اینکه حموم کردم و آروم شدم
‫و منم انجامش دادم و یادم رفت بهت زنگ بزنم...
‫باشه، آره
‫خب، خوبه و....
‫ولی حس می‌کنم باید بهت بگم که این شماره
‫فقط برای شرایط اضطراریه، باشه؟
‫ببخشید. فقط...
‫آخه خوابم نمی‌برد وقتی فکر می‌کردم که نگرانی
‫نگران نبودم
‫نبودی؟ به فکرم نبودی؟
‫گفتم می‌تونی بهم زنگ بزنی اگه...
‫گفتم اگه نتونستی آروم بشی ‫می‌تونی بهم زنگ بزنی
‫نه اینکه مجبوری بهم زنگ بزنی
‫ولی... جات امنه، کارولاین؟
‫تو...
‫ببخشید. سوءتفاهم کردم
‫آره، خیلی احمقم. بله، جام امنه
‫باشه. خب، بیا توی جلسه درباره‌اش صحبت کنیم، خب؟
‫ببخشید. قاعدتاً مزاحم شدم
‫تقصیر تو نیست...
‫و... هفته آینده می‌بینمت
‫خب، می‌شه فردا بیام؟
‫آخه تا هفته آینده صبر کردن انگار خیلی زیاده
‫خب، بذار برنامه‌ام رو چک کنم،
‫و یه ساعت برات می‌فرستم، باشه؟
‫باشه. خیلی...
‫حتماً شوخیت گرفته! لعنتی!
‫آهای؟
‫آهای!
‫آهای! اینجا کسی کارش رو انجام میده؟
‫[بیست دقیقه دیگه برمی‌گردم]
‫لعنتی
‫برای اون کمک می‌خوای؟
‫یه حقه بلدم. چاقو دارم
‫عزیزم؟
‫خرس کوچولو، باز کن. منم مامان
‫خرس کوچولو، باز کن
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫هی. هی، هی
‫- مشکلت چیه تو؟ ‫- چی؟ وای
‫چیه، دیوونه‌ام شدی نکنه؟
‫چی داری میگی؟ خیلی خودت رو تحویل نگیر
‫خب، چرا نگام می‌کنی؟ چیه؟ چی می‌خوای؟
‫نمی‌خوام تنهایی بیرون نشسته باشی
‫ممکنه یه آدم ناجوری بیاد رد بشه
‫چه آدم ناجوری؟
‫من چمی‌دونم، خانم؟
‫آدم ترسناک از سر و کولِ اینجا می‌باره
‫- به من نگو خانم ‫- شرمنده، دوشیزه
‫بهم نگو دوشیزه. نگو. کلاً نگو
‫حضرت خانم
‫- جناب خانم؟ ‫- آره
‫- دخترک ‫- خدای من
‫جیگر؟
‫زن خانه‌دار؟
‫الان دیگه نمی‌دونم چی صدات کنم
‫کلاً بهت میگم زن
‫هی کسخل
‫می‌خواستم توی اینترنت
‫یه سری چیزها که دوست دارم رو بررسی کنم،
‫اگه متوجه منظورم بشی، ‫خواستم بگم،
‫می‌تونی بیای
‫اصراری نیست. کلی گفتم
‫چه چیزی؟
‫دارک وبه؟
‫که می‌تونی آدم بخری و از این چیزها؟
‫نمی‌دونم. ‫تا حالا آدم نخریدم، پس...
‫ولی می‌شه؟ یا می‌شه یکی رو فروخت؟
‫گمونم، ولی نمیرم دارک وب
‫دنبال اینجور مسائل بگردم، پس...
‫یه جاهایی توش نیست
‫که مردم فیلم قتل بهمدیگه نشون میدن
‫و افرادی که زندانی کردن رو؟
‫می‌شه بحث رو عوض کنیم؟ ‫بیا مواد بخریم
‫بیا یکم...
‫یه چیزی بخریم، باشه؟ ‫بیخیال. چی می‌خوای؟
‫چی دوست داری؟
‫نمی‌دونم. چیز دارن...
‫کوکائین یا همچین چیزی؟
‫آخرین باری که کوکائین زدی کِی بود؟
‫منظورت چیه؟ ‫یه مواد خیلی محبوبه
‫خوشم اومد
‫باشه. خب، من مالی می‌گیرم، ‫پس دوتاش رو می‌خریم
‫ببین، قضیه اینه،
‫من هفته آینده حقوق می‌گیرم، ‫پس می‌خوام تو حساب کنی
‫نه
‫نه، نه. فهمیدم قضیه چیه
‫- کجا میری؟ ‫- برمی‌گردم به اتاقم
‫واسه چی؟ تو اصلاً کلید نداری
‫تازه، دخترت خوابه
‫خانم پذیرش هم قطعاً الان دیگه توی کماست
‫آروم باش. بیا بشین. بیا سفارش بدیم. خدای من
‫گمونم می‌تونم با کارت اعتباریم بدمش
‫چی؟ نه
‫چهارصد دلار رو میگم، ‫می‌تونم با حساب اعتباریم بدمش
‫نه، نه. ببین پسر، نباید ردش رو بهت بزنن
‫باید ناشناس باشه
‫خب، پس چطوری پول جنس رو بدیم؟
‫یه کاری می‌تونیم بکنیم
‫می‌تونیم یه سر بریم یه داروخونه‌ای چیزی
‫و یکی از اون گیفت‌کارت‌ها بگیریم
‫یا تو اگه بیتکوین یا رمزارزی داشته باشی، ‫اونم میشه
‫نه، از این چیزا ندارم
‫و نمی‌تونم سوار ماشین شم
‫و دخترم رو نصفه‌شب تنها بذارم
‫تو همیشه دخترت رو تنها می‌ذاری
‫نه. اون فقط مال وقتیه که کار پیش میاد
‫هه! من با چشمای خودم دیدم که
‫دخترت رو تنها گذاشتی
‫- این سری مشکل چیه؟ ‫- تو چیکا‌ره‌ای؟
‫داری منو می‌پایی؟
‫من یه شهروند دلواپسم. ‫بچه بزرگ کردن کمک همه رو می‌خواد دیگه؟
‫چی؟
‫عزیزم! عزیزم! منم مامان!
‫پشت در موندم. عزیزم!
‫عزیزم! در رو باز کن!
‫خرس کوچولو، در رو باز کن!
‫مامان...
‫دستگاه رو با خودت بیار ‫و در رو باز کن!
‫خرس کوچولو!
‫در رو باز کن!
‫من موندم بیرون!
‫منم مامان! منم مامان!
‫مامان؟
‫تویی؟
‫فکر نکنم بتونیم صحبت مفیدی داشته باشیم
‫اگه تو چشمام نگاه نکنی
‫این جلسه اضافه رو خودت خواستی
‫نمی‌تونم
‫حتما خیلی ازم عصبانی هستی
‫عصبانی؟ ‫آها، چون زنگ زدی؟
‫نه، نه، نه. ازت عصبانی نیستم
‫بیا ازش عبور کنیم. لطفا؟
‫تو یه دختر داری
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫خب، موضوع من نیستم
‫ولی حالا که می‌دونم که می‌دونی
‫می‌دونی
‫نمی‌دونم. ‫تو باید بهم بگی
‫تقصیر شما نیست
‫ولی تقصیر من هست
‫خیلی‌خب، کارولاین، بنظرم وقتشه که...
‫عه...
‫با کسی مشورت کنیم...
‫که برات دارو تجویز کنه
‫نمی‌تونم دارو بخورم. ‫دارم بچه شیر میدم
‫- می‌خوای بچه منو بکشی؟ ‫- البته که نه
‫فقط فکر می‌کنم اگه یه پزشک ‫صلاح بدونه که دارو بخوری
‫پس شاید لازمه که...
‫سلامتی تو رو به شیر دادن اولویت بدیم
‫در حال حاضر
‫می‌دونی، باید از خودت مراقبت کنی
‫تا بتونی از رایلی مراقبت کنی
‫من باید برم دستشویی
‫خب، فقط ۱۵ دقیقه از وقتمون مونده
‫باید همین الان برم
‫خب نمیشه تا اتمام جلسه صبر کنی؟
‫نه؟
‫اوه... اوه
‫لعنتی
‫اوه. باشه، باشه
‫باشه
‫کارولاین؟ ببخشید
‫کارولاین؟
‫چیزی نیست
‫کارولاین؟ ببخشید. کارولاین؟
‫بیا کمکم لطفا. من...
‫خیلی‌خب. می‌دونم. می‌دونم
‫کارولاین؟
‫باشه. باشه
‫کارولاین!
‫آره. می‌دونم
‫چه خبره اینجا؟ ‫من تو جلسه‌ام
‫این بچه‌ی بیمارمه
‫گفت میره دستشویی
‫حالا بچه رو گذاشته پیش من و...
‫- انگار رفته. نمی‌تونم... ‫- من بیمار دارم
‫لطفا، به کمکت نیاز دارم. ‫واقعا به کمکت نیاز دارم
‫من بیمار دارم
‫در ضمن، من سوپروایزرت نیستم
‫این یه مشکل حرفه‌ایه. ‫مشکل درمانی نیست
‫شوخیت گرفته؟ ‫مورد اضطراریه!
‫هر خبری که اون داخل هست
‫به مهمیِ اتفاقی که برای من افتاده نیست!
‫- نه ‫- به کمکت نیاز دارم!
‫- خدافظ ‫- به کمکت نیاز دارم!
‫وضعیت اضطراریه!
‫- تو برو بعداً بیا ‫- فکرشم نکن
‫نه!
‫خیلی‌خب
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫الو سلام
‫سلام، من روان‌درمانگر همسرتون هستم...
‫بسه، نمی‌تونم...
‫امروز وسط جلسه پاشد رفت
‫صداتون نمیاد. ‫صداتون نمیاد. شما؟
‫خیلی‌خب. من تراپیست همسرتون هستم
‫امروز وسط جلسه‌ش پاشد رفت
‫- خیلی‌خب. بسه دیگه ‫- و...
‫بسه. اصلا نمی‌دونم داری چی میگی
‫شما؟
‫اسم همسرتون کارولاین پریم‌ـه؟
‫و شما هم...
‫اسم بچه‌تون رایلی‌ـه؟ ‫شما هم نیک پریم هستین؟
‫- بله ‫- خیلی‌خب. پس...
‫زن من تراپیست نداره
‫خیلی‌خب، اون از وقتی که
‫شش ماهه رایلی رو باردار بود
‫در مرکز هنرهای روانشناسی در مونتاک
‫بیمار من بوده، و امروز...
‫من که خبر نداشتم
‫هوم. خب، چه شما...
‫خبر داشتی که بیمار من هست، چه نه
‫حرف من اینه که
‫یه مورد اضطراری پیش اومده و واقعا...
‫بچه‌تون رو گذاشته اینجا پیش من
‫و نیاز دارم بیاین دنبالش
‫منظورت چیه؟ ‫چی داری میگی؟
‫یعنی چی منظورم چیه؟
‫بچه رو اونجا ول کرده؟
‫گوشیش رو هم جواب نمیده...
‫حتما تو دستشوییه دیگه
‫یا جلوی یه دستگاه فروش خوراکی
‫خیلی‌خب
‫پیشنهاد می‌کنم بهش زنگ بزنید
‫اگه شما زنگ بزنید شاید جواب بده
‫آدرسم رو براتون پیامک می‌کنم ‫تا بیاین دنبال بچه
‫ای خدا!
‫مطمئنم حالش خوبه. ‫مطمئنم حالش خوبه
‫باورم نمیشه اصلا
‫مطمئنم حال زنتون خوبه. حتما...
‫همیشه از اینجور کارای کسشعر می‌کنه
‫خیلی‌خب. احتمالا فقط ‫یکم نیاز به خلوت داشته
‫من آدرسم رو براتون پیامک می‌کنم که...
‫- بیاین دنبال دخترتون ‫- نگاه کن. گوش بده
‫- پسرتون ‫- گوش کن
‫من الان سرکارم. ‫الان سرکارم
‫برای همین کار اونه
‫که از اون بچه‌ی لامصب مراقبت کنه
‫که من بتونم کار کنم، خب؟
‫یه کار دیگه می‌کنم. ‫من آدرسم رو پیامک می‌کنم
‫من تو اماگانست هستم
‫می‌تونین بچه رو بیارین اینجا، خب؟
‫خب نمی‌تونم این کارو بکنم
‫و خیلی هم نگران همسرتون هستم
‫وضعیت اضطراریه، و ایشون...
‫می‌دونی تا حالا دوبار ‫از این کلمه استفاده کردی
‫این وضعیت اضطراریِ من نیست
‫اونی که زنم رو گم کرده من نیستم!
‫فوراً پاشو بیا بچه‌ت رو ببر
‫اگه تا نیم‌ساعت دیگه اینجا نباشی
‫زنگ می‌زنم پلیس. ‫آدرس رو برات می‌فرستم
‫- خیلی ممنون ‫- ای خدا
‫- بله؟ ‫- سلام، استیون هستم
‫اجازه هست؟
‫منتظر یه بیمارم. ‫همین الان اومد بالا
‫مشکلی نداره یه چند لحظه
‫تو دفتر من منتظر بمونی؟
‫دفتر شما؟ ‫شما کی‌ای؟ رئیسی؟
‫نه. یه تراپیست دیگه‌ام
‫یه دفتر دارم. ‫انتهای راهروئه
‫درش بازه. می‌بینیش
‫الان وقت منه. ‫خانم الان مال منه
‫نمی‌تونی منو منتظر بذاری، خب؟
‫الان یه وضعیت اضطراری پیش اومده
‫یا می‌تونی تو دفتر من منتظر بمونی
‫یا باید به کل ساختمون رو ترک کنی
‫اون بچه‌ست؟
‫بچه‌ی شماست؟ ‫بچه دارین؟
‫شما با همدیگه بچه‌دار شدین؟
‫خیلی‌خب، این وضعیت ‫به تو مربوط نمیشه، خب؟
‫تصمیمت رو بگیر
‫باشه، تو دفترت می‌مونم
‫ولی اونقدر منتظر نمی‌مونم
‫باشه
‫عجب
‫باورت میشه بعد این همه داستان
‫راضی شدم که اون همستر لعنتی رو بگیرم؟ ‫خدایا، واقعا...
‫راست میگه. ‫من واقعا خیلی انعطاف‌پذیرم
‫- حال‌بهم‌زنه ‫- می‌دونی...
‫من وقتی تو دانشکده پزشکی بودم
‫باید تو آزمایشگاه آزمایشات پزشکی ‫یه دوره‌ای رو می‌گذروندم
‫داشتیم تأثیر یه دارو رو ‫روی موش‌ها آزمایش می‌کردیم
‫اوه... چه باحال
‫و روالش این بود که موش‌ها رو می‌گرفتیم
‫و مینداختیمشون تو یه چیز گیوتین‌طور
‫تک تک سرشون رو می‌زدیم
‫پوستشون رو می‌کندیم
‫بعد مغزشون رو زیر میکروسکوپ نگاه می‌کردیم
‫خیلی کنجکاوم
‫درباره فرایندش. ‫یعنی...
‫موش‌ها بهت چنگ می‌زدن ‫و گازت می‌گرفتن
‫وقتی سرت رو می‌کردی توی قفس ‫که برشون داری
‫برای همین یه سری دستکش ‫زرهی فولادی بهمون دادن
‫آلمانی بودن. خوشگل
‫دستکش رو دستت می‌کردی ‫و دستت رو می‌کردی تو قفس
‫و موش‌ها خودشون رو می‌چسبوندن به دستکش
‫و جونشون رو سفت می‌چسبیدن
‫بعد که به باکس گیوتین می‌رسیدی
‫باید دستت رو تکون می‌دادی تا بیفتن
‫خیلی محکم
‫همیشه نگران بودم که موشه آسیب ببینه
‫وقتی سرش می‌خوره به گیوتین
‫ولی مغزشون همیشه سالم بود
‫وقتی زیر میکروسکوپ نگاشون می‌کردیم
‫اوه
‫جوندگان موجودات انعطاف‌پذیر و مقاومی هستن
‫اوهوم. آره
‫به استیون میگم جلسه‌ت کنسل شده
‫باید ترتیب این قضیه رو بدی، خب؟
‫دوستت دارم
‫فقط بگید که خانمه ‫حالت خودکشی یا دگرکشی داشت؟
‫نه. اصلا. نه
‫نه، وسواس محافظت از بچه‌ش رو داشت
‫و... آره
‫حاضر نبود آسیبی به بچه برسه
‫و از خودکشی هم حرف نمی‌زد
‫حاضر نبود رایلی رو ترک کنه
‫همین الان ترکش کرده
‫درسته، خب، منظورم اینه که...
‫می‌دونین، بطور دائمی نه
‫تموم شد؟ ‫یه بیمار دیگه منتظرمه
‫که خیلی به کمکم نیاز داره
‫مشکلی نیست. ‫رایج‌تر از اونیه که فکر می‌کنید
‫زن سعی می‌کنه از زیر مسئولیت‌هاش در بره
‫- آره ‫- همه اخم و تخم می‌کنن
‫بعدش پشیمون و سرافکنده برمی‌گرده
‫خیلی‌خب
‫ممنون افسر
‫ضبط پیغام که به اتمام رسید
‫می‌توانید قطع کنید ‫یا برای گزینه‌های بیشتر عدد ۱ را بزنید
‫سلام. سلام
‫دوباره... دوباره منم
‫مستأجر واحد یکِ پلاک ۲۲ الگونکویین
‫همونی که یه سوراخ کیری گنده ‫روی سقفشه!
‫تعمیرکارتون فرار کرد ‫و الان داره بدتر میشه
‫و می‌خوام بدونم که چرا هیچ‌کاری نمی‌کنید
‫و راضی هستین از اینکه ‫من و دخترم
‫تو یه مسافرخونه پر از آدمای عجیب بمونیم
‫در حالی که همچنان پول اجاره‌تون رو میدم!
‫و من یه بیمار خیلی خیلی خیلی مهم دارم
‫که یه وکیل برجسته‌ست، ‫و اصلا نمی‌ترسم از اینکه...
‫کیری!
‫چند تا گیفت‌کارت ویزا می‌خواستم
‫چه مبالغی دارین؟
‫یه دقیقه وقت داری که قبل از ‫بیرون اومدن بچه‌ها صحبت کنیم؟
‫- اوهوم. حتما ‫- باشه، بیا
‫خب، متوجه شدم که برخلاف قراری که ‫اون روز صبح گذاشتیم
‫هنوز وقت خانواده‌درمانی رو نگرفتی
‫می‌دونم. سرکار خیلی سرم شلوغ بوده
‫صحیح. این کار بی‌نهایت مهمه
‫من طرف شمام
‫بله. بله. متوجه‌ام
‫باید از دستگاه جداش کنیم
‫آره، منم موافقم
‫خیلی‌خب. می‌خوام صریح صحبت کنم
‫باید هرچه‌سریع‌تر از دستگاه جداش کنیم ‫تا بتونه اینجا بمونه
‫و برای این کار، باید سریع‌تر ‫وزن اضافه کنه
‫آره. ولی تا هفته دیگه وقت داریم، نه؟
‫- هدف ۲۲ کیلو بود ‫- نه
‫با این روالی که الان هست ‫به اون هدف نمی‌رسه
‫منظورت چیه؟
‫ما هر روز وزن‌کشی می‌کنیم. ‫به وزن هدف نمی‌رسه
‫چون هدفی که گذاشتین غیرممکنه
‫از اولش هم امکان نداشت
‫- واقع‌بینانه نیست ‫- نه
‫می‌خوایم سطح مراقبت رو بازارزیابی کنیم
‫یعنی چی؟
‫می‌تونیم تو جلسه دربارش صحبت کنیم
‫می‌دونی بنظرم خیلی خوب می‌شد، ‫خیلی خوشحال می‌شدم
‫اگه تاریخ جراحی رو مشخص می‌کردیم
‫یه هدف مشخص که همه ‫به سمتش حرکت کنیم
‫جراحی نیست
‫برداشت لوله؟ خب... ‫عمل سرپایی، هرچی که هست
‫عمل سرپایی هم نیست
‫وقتِ برداشتنش که بشه ‫دکتر می‌کشتش بیرون
‫می‌کشه بیرون؟
‫آره، خودش میاد بیرون
‫می‌تونن راحت بکشنش بیرون؟
‫آره، به همین سادگیه
‫خب پس سوراخه چی میشه؟
‫خودش بسته میشه
‫اوه
‫یه جورایی مثل وقتیه که ‫زبونت زخم میشه
‫خودش می‌خواد بسته بشه
‫اوه
‫بله؟
‫عه سلام. جیمز هست؟
‫شما؟
‫من همسایه‌شم. ‫تو اون اتاق ساکنم
‫اینجا نیست
‫عه، می‌دونی کی برمی‌گرده؟
‫باید یه چیزی رو بهش بدم
‫بدش به من
‫- من می‌رسونم بهش ‫- نه، نه
‫باید خودم بهش بدم. ‫چیزِ...
‫چیز باارزشیه
‫باارزش؟
‫آره. باارزش
‫بدنت رو ریلکس کن
‫روی بدن خودت تمرکز کن
‫در حال حاضر، تنها کارت نفس کشیدنه
‫کار اصلی رو الان قراره انجام...
‫هرچی بدنت رو بیشتر ریلکس کنی
‫برات راحت‌تر میشه
‫اذعان کن که داریم به محدوده خِرد بدن ‫دسترسی پیدا می‌کنیم
‫ذهنت رو رها کن
‫سعی کن که توجه‌ت رو
‫جلب تحرک نفس‌هات بکنی
‫شروع کن به مشاهده‌ی
‫تمام حس‌های بدنت...
‫و ببین چی توجه یا کنجکاویت
‫رو جلب می‌کنه
‫و فضا رو جوری در آغوش بگیر ‫که می‌خوای خودت در آغوش گرفته بشی
‫احتمالا متوجهِ
‫افزایش هر تنشی در بدنت میشی
‫اشکالی نداره
‫جای اینکه سعی کنی چیزی رو کنترل کنی
‫سعی کن اجازه بدی...
‫اون تنش...
‫این کارت هیچ کمکی نمی‌کنه!
‫پاهاش رو اونجوری بگیر. ‫پاهاش رو پایین بگیر
‫شاید لازم بشه دست و پاش رو ببندیم
‫- مامان! ‫- نگهش دار!
‫اومدی کمکمون کنی، زودباش!
‫این هیچ کمکی نمی‌کنه
‫مامان!
‫سعی کن کمک کنی. ‫سعی کن مفید باشی
‫مامان!
‫احساس امنیت کن
‫اگه اوضاع داره پرتنش میشه
‫متوجه باش که می‌تونی ‫فضا رو در اختیار بگیری
‫می‌تونی خودت رو دوست داشته باشی
‫از هیچ‌چیزی در درونت فرار نکن. ‫خودت رو رها نکن
‫به خودت متصل بمون
‫سعی کن از خودت تجلیل کنی
‫در این لحظه که داری ‫با خودت تجدد وصال می‌کنی
‫از صدات استفاده کن ‫و احساست رو تصور کن
‫اجازه بده...
‫شاید حتی بتونی امشب انجامش بدی
‫این پایینه. این طرف
‫اینجاست. اینجا
‫باید عجله کنیم، ‫چون من باید برگردم ولی...
‫فقط می‌خواستم به یه نفر نشون بدم ‫که اینجا چه خبره
‫باشه
‫یه اتاق پر از برزنت پلاستیکی
‫ایول
‫پس اینجا آدم می‌کشی؟
‫نه. بیخیال، بهت گفتم
‫سقف لعنتی ریخت
‫اون چه کیر خریه؟
‫خودشه. همون سوراخه
‫برای همین تو هتل می‌مونم
‫برای این تو اون هتل خراب‌شده می‌مونی؟
‫ای خدا. بیخیال
‫می‌تونستی دو هفته رو کاناپه بخوابی حالا
‫چی؟ نگاش کن
‫دو ماه گذشته ‫ولی درستش نمی‌کنن
‫همه‌جا پر شده از خاک و کپک
‫هوم
‫حاجی، اون بالا چیه؟
‫خیلی وقته دارن نوسازی می‌کنن
‫- گفتن لوله ترکیده ‫- پشمام
‫همینجاست. ایناهاش
‫اون... می‌دونی، اون تنفسه رو انجام دادم
‫چی؟
‫و فکر کنم منو آورد اینجا
‫- فکر کنم... ‫- ای بابا...
‫برای همین می‌خواستم بیام ببینمش
‫حاجی، واسه اون کار نیاز به راهنما داری
‫نمیشه همینجوری خودت انجامش بدی
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- بهت دروغ گفتن آبجی
‫اینجا اصلا لوله نداره
‫انقدر نزدیکش نرو
‫هیس. نگاه کن. بیا ببین
‫اینجا خودش نریخته. ‫باور کن
‫وای خدا
‫خدای من. یعنی چی؟
‫حاجی، پسرعمو کرگِ من پیمانکاره
‫یه آشنا داره که اون یه آشنا داره
‫- که می‌تونه سه‌سوته درستش کنه ‫- خدای من
‫انگار یکم آوار ریخته
‫روی مبلمانت
‫من می‌تونم روکشش رو عوض کنم
‫هزینه داره البته
‫ولم کن!
‫بهم دست نزن!
‫مامان! مامان! نمی‌خوام!
‫- داری از پسش برمیای دخترم ‫- نه!
‫نه! مامان!
‫باید خیلی محکم‌تر نگهش داری
‫نه! نه!
‫این چه کیری بود؟ ‫ریدم توش!
‫تف! تف! تف!
‫تف! ریدم توش!
‫جیمز؟
‫آی! دهنتو! دهنتو!
‫تف توش!
‫دهنتو!
‫اوه، دهنتو!
‫[ تقصیر تو نیست ]
‫همه بشینید. خب؟
‫شروع کنیم. ‫اینا رو دست به دست کنید لطفا
‫ممنون
‫خیلی‌خب
‫موضوع امروز چیزیه که انقدر بنیادیه
‫که حرف زدن دربارش یکم مسخره‌ست
‫ولی برای بهبودی بچه‌تون خیلی مهمه
‫و مهم‌تر از اون
‫برای توانایی شما در کمک ‫به بهبودی بچه‌تون مفیده
‫کسی حدسی داره؟
‫سرزنش...
‫- و، دیگه؟ ‫- شرمساری
‫آره، ممنون
‫بعنوان والدین ما خیلی وقتا
‫زیادی خودمون رو موشکافی می‌کنیم، خب؟
‫و از خودمون می‌پرسیم که ‫این اتفاق تقصیر منه؟
‫آیا می‌تونستم چیزی رو تغییر بدم؟
‫اگه اینجور بود چی؟ اگه اونجور بود چی؟
‫ولی این فقط یه تله‌ی فکری ایجاد می‌کنه
‫و این به بچه‌تون کمکی نمی‌کنه
‫پس کاری که من می‌خوام بکنم...
‫ملانی...
‫می‌خوای احساساتت رو بیان کنی؟
‫آره
‫من...
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ‫که واقعا همش تقصیر منه
‫حرفی به ملانی داری بزنی؟
‫نه. نه بابا
‫بیخیال. به من توجه نکنین
‫نه، نه. می‌خوام حرفت رو بشنوم
‫عه...
‫همش بهمون میگی ‫که تقصیر ما نیست
‫- آره ‫- ولی... ولی هست
‫جانم؟
‫خب اگه تقصیر ما نیست، ‫پس دیگه خیلی بگاییم
‫همش با خودمون وانمود می‌کنیم
‫که قدرت تغییر چیزی رو داریم
‫در حالی که حتی نمی‌فهمیمش ‫چون تقصیر ما نیست
‫اما بلدیم که تغییرش بدیم ‫با اینکه تقصیر ما نیست
‫نه، اتفاقا بحث خوبیه
‫خیلی خوبه چون الان ‫خیلی حرفا رو می‌تونیم بزنیم
‫نه، نه، نه. می‌دونم
‫من نمی‌تونم. باید برم
‫- لطفا بشین ‫- نه، نه. تقصیر ماست
‫منصفانه نیست، ‫ولی تقصیر ماست
‫من اینطور می‌بینمش. همین
‫کل این قضیه تقصیر ماست
‫- وایسا و بیا بشین ‫- نه، نه، نه
‫نه، نمی‌خوام دربارش حرف بزنم
‫خودم می‌دونم، ‫و لازم نیست با تو ملاقات کنم
‫چون خودم می‌دونم می‌خوای چی بگی
‫- می‌خوای بگی این خراب کرده... ‫- خواهش می‌کنم بشین!
‫و من خراب کردم چون هدفی ‫تعیین کردی که نتونیم بهش برسیم
‫هیچکس سخت تلاش نمی‌کنه ‫اگه یه پشتوانه داشته باشه
‫- بشین ‫- هیچکس، خب؟
‫تو هم باید اینو بدونی دکتر اسپرینگ
‫من تا آخر عمرم اینجا می‌مونم
‫و کسشر می‌ریزم تو اون لوله
‫- هر شب تا زمان مرگم ‫- پاتو از اون در بیرون نذار!
‫این حرفا هم به هیچکدوممون کمکی نمی‌کنه
‫برگرد اینجا!
‫سلام. چرا زنگ زدی؟
‫مگه الان جلسه گروه مادران نیست؟
‫نتونستم بشینم اونجا. ‫اومدم تو ماشین
‫بعداً میام دنبالش، ‫ولی نمی‌تونم اونجا بمونم
‫یعنی چی نتونستی بشینی؟
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم
‫باید حالش بهتر بشه، ‫ولی به وزن هدف نمی‌رسه
‫و نمی‌دونم دیگه چی قراره بشه
‫همین الان برگرد اونجا
‫سوراخ داره بزرگتر میشه
‫کدوم سوراخ؟ ‫سوراخ لوله‌ش؟
‫- نه! سوراخ آپارتمان رو میگم! ‫- بهم گفتی...
‫اون سوراخ وامونده!
‫خب چرا حواست به تعمیرکارها نیست؟
‫چون یارو یه هفته‌ست رفته
‫هیچکس روش کار نمی‌کنه
‫چی؟ یه هفته؟ ‫کی ‌می‌خواستی به من خبر بدی؟
‫الان دارم میگم دیگه
‫توضیحش تلفنی خیلی پیچیده‌ست
‫ببین، ببین. نه، نه، نه
‫فقط... فقط...
‫- عکس برام بفرست ‫- نه!
‫میگم یه نفر بیاد درستش کنه
‫نه، نه، نه. دیگه عکس بسه. ‫دیگه نمیرم اونجا
‫هیچوقت برنمی‌گردم اونجا. ‫با راسکو هم حرف زدم...
‫- چی داری میگی تو؟ ‫- یارو خیلی گوه می‌خوره
‫هیچکاری انجام نمیده. ‫در ضمن...
‫فکر کنم یه قراری با این هتله گذاشته ‫چون...
‫خیلی‌خب. بسه، بسه، بسه. ‫بذار ببینم درست فهمیدم
‫دیگه نمی‌خوای جلسات گروه رو بری
‫تو آپارتمان‌مون هم دیگه نمی‌خوای بری؟
‫- درسته ‫- چرا؟
‫پس چطور انتظار داری ‫اوضاع به حالت عادی برگرده؟
‫برنمی‌گرده
‫چی داری میگی تو؟
‫برنمی‌گرده!
‫خیلی‌خب. الان...
‫الان سر عقل اومدی؟ ‫تموم شد؟
‫تازه، یه زنه گم شده
‫چی؟ کی؟ چی داری... ‫کی گم شده؟
‫بیمارم. مفقود شده
‫رفت و الانم گوشیش رو جواب نمیده
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫بیا یه نفس عمیق بکشیم
‫- از اول شروع کن ‫- نه، نه، نه
‫نمی‌تونم دربارش باهات حرف بزنم
‫چرا نمی‌خوای دیگه گروه رو بری؟
‫بعداً با تراپیستم حرف می‌زنم. این...
‫مشکلی نیست. ‫همه‌چی خوبه
‫هی، هی. ‫آروم، آروم
‫همه‌چی روبراهه
‫چندبار در هفته میری پیش اون یارو؟
‫الان حساب‌های بانکی‌مون رو نگاه کردم. ‫چندبار...
‫- هر روز. هر روز ‫- هر روز؟ بیخیال!
‫- وایسا. وایسا ‫- رو گنج نخوابیدیم که!
‫تو ماشینِ بی‌حرکت نشستن ممنوعه. ‫لطفا یا ماشین رو حرکت بده، یا خودت رو
‫من اجازه دارم تو ماشینم بشینم ‫و تو مزاحمم نشی!
‫- چی... ‫- آره
‫داری با کسی حرف می‌زنی؟
‫آره، یه دیوث عوضی هست
‫که هر روز خدا داره مزاحم من میشه!
‫مزاحمم میشه. ‫کل فکر و ذکرش منم
‫دوباره اومده پشت شیشه ماشینم
‫چی داری میگی؟
‫یا از پارکینگ خارج شو
‫یا از ماشینت پیاده شو!
‫ای خدا! جدی هستی الان؟
‫- زنگ می‌زنم پلیس! ‫- وای خدا! باشه، باشه
‫- زنگ بزن پلیس ‫- برو!
‫من زنگ می‌زنم پلیس!
‫دیگه هیچوقت نمی‌خوام اینجا ببینمت!
‫ای خدا!
‫داری... این اسمش آزار و اذیته!
‫این سکوتت دلیل خاصی داره؟
‫دلیلش اینه که می‌خوام ساکت باشم
‫- بنظرم... ‫- ربطی به تو هم نداره
‫منظورم اینه که...
‫هزینه زمانت رو که میدم
‫خب؟ پس می‌تونم ‫هر کاری می‌خوام با این زمان بکنم
‫و در حال حاضر...
‫فقط می‌خوام بدون اینکه ‫حرفی بزنی اینجا دراز بکشم
‫برای این کار لازم نبود بیای اینجا
‫برو روی مبل خودت دراز بکش
‫تو دوست داشتی جای اینکه بیام اینجا ‫برم روی مبل خودم دراز بکشم؟
‫حرفم اینه که خودت خواستی تنها نباشی
‫تنها که هستم
‫نه، تنها نیستی. من اینجام
‫ولی نیستی. ‫حضور واقعی نداری
‫- کاری که می‌تونیم بکنیم... ‫- میشه بسه؟
‫جدی میگم
‫باشه
‫می‌دونی چیه؟
‫تا حالا بهت گفتم قبلا هم باردار بودم؟
‫من دوبار حامله شدم
‫هیچوقت اینو به کسی نمیگم
‫مال وقتیه که من و چارلز ‫تازه وارد رابطه شده بودیم و...
‫بلافاصله بچه رو سقط کردم
‫یه تست بارداری دادم
‫و روز بعدش همینجوری رفتم یه کلینیک
‫نوع جراحیش رو انجام دادم ‫که با وکیوم انجام میشه
‫و...
‫خیلی درد داشت
‫یه پرستار دستم رو گرفته بود
‫و به دلیل نامعلومی
‫نمی‌دونستم چقدر قراره درد داشته باشه ولی...
‫خیلی درد داشت
‫آره، تقریبا ۲۰ سال پیش بود
‫اگه اون کارو نکرده بودم ‫الان بچه‌ام دانشجو بود
‫شاید بچه‌ی اشتباهی رو سقط کردم
‫چرا هیچی نمیگی؟
‫نفسم بالا نمیاد
‫تو نمی‌فهمی. ‫تو نمی‌بینی
‫خیلی دوست داری بهم بگی که نمی‌فهمم
‫فکر می‌کنی من چی رو نمی‌فهمم؟
‫چیه که انقدر مطمئنی...
‫نمی‌تونم درموردش کمکی بهت کنم؟
‫من از اون آدمام که قرار نیست مادر بشن
‫من مادر نیستم. نیستم
‫مادر بودن نباید این شکلی باشه
‫اینجوری نیست. ‫نمی‌تونه این شکلی باشه
‫میشه یه چیزی بگی؟
‫همه که نمی‌تونن مادر باشن. ‫من نمی‌تونم...
‫تو بچه داری؟
‫بچه داری یا نه؟!
‫الو؟
‫چرا باهام حرف نمی‌زنی؟ ‫چرا کمکم نمی‌کنی؟
‫می‌دونم داری چیکار می‌کنی...
‫و تحملش نمی‌کنم
‫چیکار دارم می‌کنم؟
‫این درمان جواب نمیده
‫منظورت چیه؟
‫دیگه نمی‌تونیم ملاقات داشته باشیم
‫من زود رسیدم
‫باید بیرون منتظر بمونی
‫عه، ببین
‫نمی‌دونم چرا گوشیت رو جواب نمیدی
‫ولی دکتر اسپرینگ زنگ زد و...
‫دکتر اسپرینگ هستم
‫نمی‌تونید دخترتون رو برای ادامه درمان...
‫بیارید اینجا تا زمانی که...
‫آه، نمی‌دونم از دستت چیکار کنم
‫تو واقعا...
‫هی، ممنون که سراغم رو گرفتی
‫احیاناً اگه یادت رفته
‫زن من هنوز آب شده رفته زیر زمین
‫نمی‌دونم چه جور...
‫یعنی چی؟
‫[ کارولاین: من نمی‌خوام مثل این باشم ]
‫تو...
‫به یه کلام قصار از کتاب مقدس اشاره کردی
‫درباره سنگ آسیاب. ‫میشه توضیح بدی؟
‫اینکه بهتره یه سنگ بندازی دور گردنت
‫و خودت رو بندازی توی دریا
‫تا اینکه باعث شی کسی سکندری... ‫سکندری بخوره
‫خیلی‌خب، می‌خوام مطمئن شم درست فهمیدم
‫بهتره یه سنگ آسیاب بندازی دور گردنت
‫و خودت رو بندازی توی دریا، ‫تا اینکه چی؟
‫باعث سکندری خوردنِ کسی بشی
‫باعث سکندری خوردن کسی بشی؟ خیلی‌خب
‫می‌خواستی به چه دستاوردی برسی
‫وقتی که جون بچه‌هات رو گرفتی؟
‫همه زن‌ها و نسل زد یه جور فکر می‌کنن
‫آخه تفکر خودتون چیه؟
‫خب؟
‫آهای؟
‫آره. اوهوم
‫اوهوم
‫واقعا باورنکردنیه، نه؟
‫واقعا باورنکردنیه. ‫تمامش
‫- ولی دکتر اسپرینگ گفت... ‫- برام مهم نیست چی گفته
‫من دارم میگم
‫یه مورد کاری اضطراری داشتم ‫و نتونستم بمونم
‫باید می‌رفتم. ‫تقصیر من نیست
‫سر وقت اومدم دنبالت دیگه
‫مثل همیشه. ‫فقط... فقط...
‫فقط نتونستم برای جلسه گروه بمونم، ‫ولی می‌دونی...
‫من بیمارهای بدحال زیادی دارم عزیزم
‫- و بعضی وقتا اونا... ‫- بدحال‌تر از من؟
‫بدحال از یه نظر دیگه
‫- ولی دکتر اسپرینگ گفت... ‫- بهت گفتم
‫برام مهم نیست چی گفته
‫من مادرتم
‫ولی اون دوستم داره. ‫خودش گفت
‫خودش اینو گفت؟
‫همه‌مون رو دوست داره. ‫همه بچه‌ها
‫اون حق نداره اینو بهت بگه. ‫دکتره خیر سرش
‫- حق نداره... ‫- ولی راسته!
‫می‌دونی، بنظرم ما دیگه ‫نیازی به درمانشون نداریم
‫- حالم خوب شده؟ ‫- آره. بنظرم شاید، آره
‫شاید...
‫خودمون ادامه بدیم. من و تو
‫اونوقت چی میشه؟
‫عه... کلی اتفاقای خوب میفته
‫می‌تونی لوله رو خارج کنی
‫می‌تونی دوباره بری مدرسه
‫و همه غذاهای خوشمزه‌ی دنیا رو بخوری
‫معرکه نمیشه؟
‫تو می‌تونی این کارو بکنی؟
‫چه کاری؟
‫حالم رو خوب کنی؟ ‫که نیازی به دستگاه نداشته باشم؟
‫خب...
‫حالم بهتر شده؟ خودشون گفتن؟
‫بنظرم، شاید
‫می‌دونی، و...
‫اگرم نشده باشه، ‫خودمون حالت رو خوب می‌کنیم
‫از قبل بهتر شدی
‫دکتر اسپرینگ هم رئیس ما نیست
‫مامان؟
‫بله؟
‫خیلی ببخشید، ‫ولی من بهتر نشدم
‫لطفا عصبانی یا ناراحت نشو ‫که اینو گفتم
‫الو؟
‫یه نفر اینجاست
‫که می‌خواد تو لابی تو رو ببینه
‫چی؟ کیه؟
‫نمیگه. می‌خوای بیا نمی‌خوای نیا
‫ممنون که حالم رو پرسیدی
‫باورت نمیشه امروز چی‌ها بهم گذشت
‫ممنون که تک و تنها ولم کردی
‫تو اون آپارتمان ترسناکتون
‫در حالی که استخون از پام زده بود بیرون
‫برات آمبولانس خبر کردم
‫چیز خاصی نشده که
‫دیگه می‌خواستی برات چیکار کنم؟
‫واقعا دردناکه
‫باید برمی‌گشتم پیش بچه‌ام، خب؟
‫یادم رفته بود. ‫تو مادر نمونه‌ای
‫به درک
‫دقیقا با اون بسته کوکائینت
‫چیکار کنم الان؟
‫- بنداز تو توالت ‫- باشه
‫دنیای قشنگی داری
‫چرا عصا ندادن بهت؟
‫کون لق عصا
‫تو... تویی!
‫اینجایی
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه
‫همین یه بار تصادفاً تعقیبت کردم و...
‫اینجا زندگی می‌کنی؟
‫تو... تو خوبی؟
‫- من خوبم ‫- خب. خب
‫کجا رفته بودی؟
‫فقط... ‫باید از اونجا می‌زدم بیرون
‫- باشه، درک می‌کنم. پس بیا... ‫- واقعا؟
‫واقعا واقعا درک می‌کنی؟
‫فکر کنم
‫گندش بزنن. نه...
‫اشتباه کردم اومدم
‫اشتباه کردم چون فکر می‌کردم...
‫فکر می‌کردم تو درک می‌کنی
‫و حتی لازم نیست بگم که...
‫بیا آروم باشیم
‫بنظرم الان باید یه ماشین بگیریم
‫و یه راست بریم اورژانس
‫بیمارستان؟
‫- بله ‫- چرا؟ چرا؟
‫چون جای امنیه برای...
‫چرا؟ چرا؟ نه، من خوبم
‫...اگه آماده‌ی خونه رفتن نیستی
‫دخترت چی پس؟
‫- دخترم؟ ‫- دخترت کجاست؟
‫طبقه بالاست. خوابه
‫نمی‌خوام برم بیمارستان
‫باشه
‫می‌خوام تو کمکم کنی
‫دارم سعی می‌کنم
‫دارم سعی می‌کنم کمکت کنم
‫نه، نه، چون نمی‌فهمی
‫تو نمی‌بینی. ‫صورت‌های کوچیکشون
‫صورت‌هاشون. ‫نگاهمون می‌کنن
‫- ولی هیچی دیده نمیشه ‫- خیلی‌خب، آروم باش
‫- نه! نه! ‫- آروم باش
‫نه، من خوبم! خب؟
‫- ولی فقط می‌خوام... ‫- بیا نفس بکشیم
‫- نه، آخه تو نمی‌دونی... ‫- نفس بکش
‫دم و بازدم، کارولاین
‫فقط یه نفس بکش
‫- با من نفس بکش ‫- بسه
‫بیا با یه نفس شروع کنیم
‫کارولاین، وایسا!
‫وایسا!
‫کارولاین!
‫اگر مورد اضطراریه
‫قطع کنید و با اورژانس تماس بگیرید
‫در غیر این صورت، ‫در تایم کاری تماس بگیرید
‫زنگ بزن بهم
‫امشب زنگ بزن بهم، خب؟
‫لطفا؟ گفتی می‌تونی کمکم کنی
‫لطفا. لطفا بهم زنگ بزن، باشه؟
‫نیازت دارم. خدافظ
‫مامان؟
‫بگیر بخواب. ‫همه‌چی خوبه
‫شکمم خیسه
‫هیس هیس. چیزی نیست. ‫من خوبش کردم، خب؟
‫بگیر بخواب
‫آهای؟
‫اوه!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫حالت خوبه؟
‫کجا...
‫تو کی اومدی اینجا؟ ‫چرا اینجایی؟
‫دخترم کجاست؟
‫خوابه
‫- پرستاره پیششه؟ ‫- بله
‫ببین...
‫فکرم کار نمی‌کرد. ‫هیچ کاری نمی‌تونستم بکنم
‫هیچ کاری
‫فقط داشتم به تو و دخترمون
‫و آپارتمان فکر می‌کردم
‫برای همین باید برمی‌گشتم. ‫ترسیده بودم
‫- می‌خواستم کمک کنم ‫- وایسا، وایسا، وایسا
‫چیه؟ فقط باید زبونشون رو بلد باشی
‫همین
‫نگاش کردی؟ سوراخه رو؟ ‫دیدیش؟
‫چیزی توش دیدی؟
‫آره. نه، انگار... ‫درست نشده بود
‫حالا درست شده
‫باشه. بنظرم بهتره... ‫دیگه بیا بریم
‫نمی‌فهمم چرا انقدر ناجور شده بود
‫چجوری انقدر وضع خونه بد شد؟
‫می‌خوای بندازیش گردن من؟
‫نه، نمیندازمش گردن تو. ‫فقط...
‫فقط می‌خوام از اینجا برم بیرون
‫- سوراخ بزرگی بود ‫- می‌خوام از اینجا برم
‫منو دوست داری؟
‫آره
‫- هی، هی. وایسا، وایسا ‫- چیه؟
‫چرا عجله داری؟
‫خودت عجله داشتی برگردیم اینجا
‫دیگه نمی‌خوام اینجا باشم
‫الان که اینجاییم، خب؟
‫بیا پرستار رو رد کنیم بره. ‫خیلی خسته‌ام
‫می‌خوام بخوابم
‫و برای دیدن دخترم هیجان دارم ‫حتی اگه خواب باشه
‫می‌دونم، ولی چطوره بری پایین
‫و یه شرابی چیزی برامون بگیری
‫بعد من پرستار رو رد کنم بره
‫بعد می‌تونی برگردی بالا و...
‫داستان چیه؟ ‫داستان چیه؟
‫داستانی نیست
‫در رو باز کن
‫- من؟ ‫- من کلید ندارم
‫درسته. آره. باشه
‫ای خدا. نگو که بدون کلید
‫- ولش کردی اون تو. بیخیال ‫- نه، نه، نه
‫البته که کلید دارم. ‫منو چی فرض کردی؟
‫سلام. من باباشم. چارلز هستم
‫خوشوقتم. شما باید پرستار بچه باشید
‫- پرستار؟ ‫- آره، جیمز دیگه، نه؟
‫- جیمی، آره ‫- ممنون که...
‫عمراً
‫من دیگه از این کسشرا خسته شدم حاجی
‫از چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫من پرستار بچه نیستم حاجی
‫جانم؟
‫دخترت بیدار شد داشت گریه می‌کرد، ‫وحشت کرده بود
‫منم انقدر در زدم تا در رو باز کرد
‫مجبور شدم بهش بگم ‫از دوستای زنتم
‫داداش، کلی طول کشید تا بخوابونمش
‫در ضمن، بهش چسب زخم زدم
‫از شکمش یه چیزی داشت می‌زد بیرون
‫هی. خیلی‌خب. صبر کن ببینم
‫- گوش کن، تو کدوم خری... ‫- پا رو بپا رفیق
‫و تو اتاق من چه غلطی می‌کنی؟
‫- اتاق تو؟ ‫- آره. این زن منه
‫اونم بچه منه
‫- مامان؟ ‫- اتاق منه
‫الان بهت گفتم کی‌ام
‫بعدم از زنت بپرس ‫که پام چجوری رفت تو گچ
‫- من... ‫- این یارو کیه؟
‫- پرستار بچه‌ست ‫- پرستار بچه نیست!
‫همین الان گفت پرستار نیست
‫نمی‌دونم چی داره میگه
‫- این کدوم خریه؟ ‫- بیدار شد
‫میشه بریم داخل؟
‫داره همه حرفات رو می‌شنوه
‫میشه بهم توضیح بدی ‫که چرا دستگاهش خاموشه
‫و لوله تو بدنش نیست؟
‫بابا! اون بیرونی؟
‫- به من دخلی نداره حاجی ‫- بیا پیشم!
‫- بریم داخل ‫- بابا! بابا!
‫سلام. سلام. نگاش کن
‫بابا اومده خونه!
‫مامان گفت دیگه نیازی به درمان نداریم
‫وای خدا. ‫نگاش کن! خوشگل من
‫ولی من باور نکردم ‫چون دکتر اسپرینگ گفت نیاز داریم
‫- ولی نگاه کن، راست می‌گفت! ‫- چی؟ منظورت چیه؟
‫- نگاه کن! لوله ندارم! ‫- چی؟
‫لوله دیگه به درد نمی‌خوره
‫می‌تونم دوباره برم مدرسه
‫وای خدا
‫- خدای من ‫- ولی بابا...
‫هنوز نمی‌خوام غذا بخورم...
‫چی...
‫- چون خیلی نرمه ‫- داستان چیه؟
‫فردا منو می‌بری پارک؟
‫چیکار کردی؟
‫مامان!
‫دست نزن بهم!
‫مامان!
‫مامان، من اینجام
‫مامان، خواهش می‌کنم!
‫مامان!
‫خواهش می‌کنم!
‫♪ کنار میز صبحونه بشین ♪
‫♪ به مشکلاتت فکر کن ♪
‫♪ واسه خودت یه لیوان چای بریز ♪
‫♪ به حباب‌ها فکر کن ♪
‫مامان؟
‫مامان بهتری میشم. قول میدم
‫مامان بهتری میشم
‫تـرجمه از « امیرعلی و حسین رضایی » ‫:::. illusion & HosseinTL .:::
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫♪ کنار میز صبحونه بشین ♪
‫♪ به مشکلاتت فکر کن ♪
‫♪ واسه خودت یه لیوان چای بریز ♪
‫♪ به حباب‌ها فکر کن ♪
‫♪ می‌تونی اشک‌هات رو برداری ♪
‫♪ و بریزی‌شون توی یه فنجون ♪
‫♪ ببریش کنار رودخونه ♪
‫♪ و بریزیش کنار رود ♪
‫♪ که جریان آب بیاد و ببردش ♪
‫♪ ببردش به اقیانوس ♪
‫♪ که ماهی‌هایی بخورنش ♪
‫♪ که غذای ماهی‌های دیگه شدن ♪
‫♪ رفتن تو شکم یه نهنگ ♪
‫♪ که انقدر پیر شد ♪
‫♪ که تجزیه شد ♪
‫♪ دودو ♪
‫♪ مرد و جسدش رو ول کرد ♪
‫♪ تا بره تهِ اقیانوس ♪
‫♪ حالا همه می‌دونن ♪
‫♪ که وقتی یه جسد تجزیه میشه ♪
‫♪ عناصر اصلیش ♪
‫♪ برمی‌گرده به اقیانوس ♪
‫♪ و دریا کاری رو می‌کنه که باید ♪
‫♪ و خیلی زود آبش شور میشه ♪
‫♪ که برای نوشیدن مناسب نیست ♪
‫♪ چون درست مزه‌ی اشک میده ♪
‫♪ برای همین از فیلتر ردش می‌کنن ♪
‫♪ بعد از شیر آب خارج میشه ♪
‫♪ و می‌ریزه توی قوری ♪
‫♪ که الانه که حباب بده ♪
‫♪ حالا ♪
‫♪ به مشکلاتت فکر کن ♪