To najlepsza część każdego dnia.
Zawsze chciałem być tatą.
Ale zabierałem się do tego 46 lat.
Kiedy ktoś pyta dlaczego, każę mu spierdalać.
Albo mówię, że czekałem na tę jedyną.
Oto i ona.
Leah.
Drugie dziecko w drodze, a ona nadal piękna.
Według niej potrzebowałem czasu,
bo miałem trudne dzieciństwo.
Ale nie będę narzekał.
Od tego są weganie.
Chcę tylko przygotować swoje dzieci na życie we współczesnym świecie.
Powoli.
Niestety nie mam już pojęcia, jak działa ten świat.
Nie mogę już zostawić dziecka w wozie, gdy muszę wyskoczyć do sklepu.
A żarcie z tego sklepu ma tyle hormonów,
że młodemu zaraz wyrośnie broda.
Ale wszyscy mają to w dupie, bo wolą trzepać sobie do porno.
Stary.
Co powiesz ciekawego, Jackie?
- Ja pierdolę. - Leć.
Zabiję tego gnojka.
Dawaj ten patyk. Oddawaj go.
Co się stało, kolego? Jesteś cały?
Colin mnie popchnął.
Wiem, widziałem.
Mówiłem: ostro grasz, to ostro obrywasz.
- Pokaż. - Colin, oddawaj patyk!
Nie ma tragedii. Wetrzyj w ranę trochę ziemi.
Właśnie tak.
Jedź z nim do lekarza albo chociaż odkaź ranę,
bo wda się infekcja.
- A ty to kto? - Hunter Louis.
Mąż Lisy. Nowy sąsiad. Dziękuję za zaproszenie.
Jesteś lekarzem czy za dużo siedzisz w necie?
Rana powinna być czysta.
Tak? Chcę wychować mężczyznę, a nie jebanego mięczaka.
Dziękuję za troskę.
Wracaj do swojego smakowego piwka
i pochwal się na Twitterze, jakim jesteś bohaterem.
Tato, powiedziałeś brzydkie słowo.
Wiem, kolego. Czasami nie ma wyjścia.
Ale nie mów mamie, bo mnie zabije. Kocham cię, wstawaj.
Czekaj, Jack.
Colin chce coś powiedzieć.
- On popchnął mnie pierwszy... - Nie.
Nieważne. Jasne?
Nie bijemy kolegów patykami.
Przeproś ładnie Nate’a.
Nie!
Daj spokój. Przeproś...
Już dobrze.
Przeproś.
Po prostu go przeproś. Bez przesady.
O w mordę.
Co się dzieje? Dlaczego krzyczy?
Uderzył Nate’a patykiem i kazałem mu go przeprosić.
Masz prawo do emocji, które teraz czujesz.
Wyrzuć to z siebie.
- Myślę, że... - Nie myśl, Connor.
Uszanuj niezależność swojego syna.
Musi to przetrawić.
Przekroczenie tej granicy wpłynie na jego kodeks moralny.
Chcę mój patyk!
Patyk.
Gdzie go masz?
Tam...
Jack, jak Nate radzi sobie w szkole?
Świetnie. Daje radę.
A jak wasz maluch?
Cudownie.
Wymarzone dziecko.
Tak?
No weź...
- Jezu! - Zabiję cię.
Chodź po coś do picia.
- Smutne, co? - Sam jest sobie winien.
Racja.
- Nie! - Przestań.
Widzieliście to? Ten dzieciak to wariat.
Jest rąbnięty.
Pogadam z Carą. To już przesada.
Nic jej nie mów.
Spokojnie, nie będę na nią wrzeszczeć.
- Pogadamy jak mama z mamą. - Mike, powinna się wtrącać?
Trzy zasady przyjaźni.
Nie gadaj o polityce ani o religii
i nie udzielaj innym porad rodzicielskich.
Masz już swój program w telewizji?
Harvard, Duke.
Dziewczyna, była żona.
- Nie można się przyczepić. - A jednak.
O co jej chodzi?
Droczy się z tobą.
Kibicujemy wam.
Ale kiedy w końcu poprosisz Britney o rękę?
Mówiłem ci już, ona nie chce ślubu ani dzieci.
Chce się tylko ruchać i chodzić na siłownię.
Ja pierniczę. Trafiła ci się jedna na milion.
Co?
Trzeba sobie pomagać.
Żyjesz?
TRZECH TATUŚKÓW
RESTAURACJA U FRANKA
KRĘGIELNIA PICKWICK
Założyliśmy tę firmę 23 lata temu. Robimy kolekcjonerskie koszulki sportowe.
Namówili mnie, żeby ją sprzedać.
Potrzebuję kasy na prywatną szkołę dla syna,
gdzie ubiorą go jak prezentera telewizyjnego.
Nie podoba mi się to, ale dla młodego zrobię wszystko.
Stary, co ty robisz?
Wyglądasz, jakbyś psa przejechał. No chodź.
Powinniśmy się cieszyć.
Na pewno?
Będziemy pracownikami naszej własnej firmy.
Jack.
Sprzedajesz firmę, ale sam zostajesz.
To tradycja starsza niż odkrywanie zamieszkałego kraju.
No właśnie.
Trzeba było narzekać przed podpisaniem umowy.
- Narzekałem! - Ale ty narzekasz na wszystko.
Nieprawda.
Spokojnie. Będzie super.
Łatwo ci mówić. Nie masz rodziny na głowie.
Racja. Zero alimentów.
- Studia opłacone. - No.
Może podnajmiesz pokoje dzieci, sknerusie zasrany?
Śmiejcie się do woli, jeszcze wam pokażę.
Zobaczmy.
Co tam, imprezowicze?
- Dzień dobry. - Cześć.
Dzień dobry.
Monica, jak leci, laska?
Cześć, Connor.
Obczaiłaś nowy kawałek Lil Baby, który wleciał na Twittera?
Bum. Przybij żółwika.
Nie, dzięki.
- Chryste. - Znowu to samo.
Lepiej obserwuj Lil Baby.
Podobno Big Baby też coś szykuje. Będzie ogień.
Big Baby?
Tak, kojarzysz mordeczkę?
Raczej nie.
Co? Zajefajny ziomek.
No. Zajefajny. W opór.
- Connor, przestań. - Wporzo.
Zmykam.
Pozdro 600. Strzałka, ziomeczki.
- Nigdy nie uzna, że jesteś fajny. - Jestem fajny. Nie musisz się tego bać.
Wszyscy się tego boją.
Dajcie sobie siana. Pora zrobić dobre wrażenie.
Na tym gówniarzu, dla którego teraz pracujemy?
Na twoim miejscu dałbym mu szansę.
Aspen wierzy w zarządzanie oparte na współpracy.
On?
Koleś się urwał z musicalu o woźnych.
Bądź miły. Nowe szefostwo go uwielbia.
Chcesz zarabiać, musisz mieć robotę.
Panowie.
To zaszczyt. Aspen Bell.
Mike?
- Connor. - Też mogę?
- Jack. - Jak leci?
No dobrze. Zapraszam, usiądźcie wygodnie.
Trójka stojąca za Trifectą.
Postawiliście poprzeczkę wysoko.
Przejdźmy do rzeczy.
Słuchajcie, to wasza firma.
Wy ją zbudowaliście.
Mega szanuję to, co osiągnęliście.
Koszulki sportowe?
Zapoczątkowaliście nową modę i doprowadziliście ją do perfekcji.
Najlepsze, oddychające materiały.
Szyli je sami bogowie.
Raczej ciężko pracujące Koreanki w Koreatown.
Ale dzięki. To nasza duma.
I dobrze.
Powinniście być dumni ze swoich osiągnięć.
Wiedzcie, że moje drzwi zawsze będą dla was otwarte.
Ale nie obędzie się bez ofiar.
W końcu jestem innowatorem.
Mam to w DNA.
Co to znaczy?
Pora na zmiany.
Od teraz jesteśmy neutralną płciowo i neutralną klimatycznie marką odzieżową.
Naszym pierwszym krokiem
będzie wyzwolenie pracowników urodzonych przed 1988 r.
Co jest, do kurwy nędzy?
To połowa firmy.
- Uspokój się. - Sam się uspokój.
Damien ma 35 lat?
Zajebiście się trzyma.
A okres wypowiedzenia?
- Tak nie można. - Zostaw mnie.
Włożyli w tę firmę całe serce.
Założyliśmy im konta w Zip Recruiter. Znajdą pracę, zanim się obejrzą.
Żyjemy w epoce gwałtownego wzrostu.
Jack, zmiany i rozwój
zachodzą znacznie szybciej niż w czasach twojej młodości.
Sam mam dopiero 28 lat
i pracowałem w 15 start-upach.
- Warto się tym chwalić? - Zdecydowanie.
Sukces nie zależy od uczuć.
Pracownicy powinni chodzić uśmiechnięci,
ale ich dusza musi być obita kevlarem.
Jeśli ci to nie pasuje,
to nieważne, jak długo tu pracujesz.
Pora się pożegnać.
To groźba?
Nie, to transparentne przywództwo.
Zależy mi na was.
Znam pewną kobietę, którą powinniście odwiedzić.
Przyjaciółka mamy. Zna się na rzeczy.
Pomogła wielu osobom w podobnej sytuacji uporać się z problemami z gniewem.
Wysyłasz mnie do psychiatry?
Doceniam cię.
„Doceniam cię”.
Jebany socjopata, hipster zasrany.
Grozi mi w moim budynku?
Dam ci po mordzie,
wrzucę do wora i słuch po tobie zaginie.
Matko Boska.
No dalej! Spóźnię się.
Śpi czy co?
Patrzcie na tego cymbała.
Trzydziestolatek popierdala na zabawce na środku ulicy!
Złaź z drogi!
A ten co, odpierdala freestyle? Kręci filmik na YouTube?
Chryste, świat nie kręci się wokół ciebie!
Zmieścimy się.
Pełna zgoda.
Spierdalaj na chodnik, gdzie twoje miejsce!
To do mnie? Taki z ciebie twardziel?
Dokąd uciekasz, kutasiarzu?
Co?
Widzieliście kiedyś, żeby się taki zatrzymał na stopie?
A gdy ktoś ich potrąci, robią z siebie wielką ofiarę.
Mylę się?
Tak.
Typowy toksyk.
No popatrz. Oczywiście.
Nie do wiary.
Przyjeżdżają tu tłumy, a oni mają 20 miejsc.
Ile może kosztować parking?
Co tam jest napisane?
Nie będę czytał tego szajsu.
Walić to. Zaraz wracam.
Czytacie dzieciom na dobranoc?
- Staramy się... - Przepraszam.
- Przepraszam pana. - Tak?
- Spóźnił się pan. - Przepraszam. Musiałem zaparkować.
- Tata! - Nate! Cześć, kolego.
Co tam? Co słychać?
- Tęskniłem za tobą. - A ja za tobą.
- Jak szkoła? - Dobrze.
- Spóźnił się pan. - Nie miałem gdzie zaparkować.
Nie tolerujemy wymówek.
To nie wymówka. Mówię, jak było.
Spóźniłem się tylko dwie minuty.
- Czytał pan szkolny przewodnik? - Tak.
No co?
Dolar za minutę spóźnienia.
Oczywiście.
- Proszę. - Na razie tylko pana upominam.
Mogła pani powiedzieć, zanim odstawiłem małego.
Gdyby przeczytał pan przewodnik, jak pan twierdzi,
nie musiałabym nic mówić.
- Ma pani problem? - Właściwie...
Jeśli tak, to powinniśmy porozmawiać w cztery oczy.
Proszę mnie nie upominać przy dziecku.
Macie uczyć mojego syna – nie mnie.
W Serduszkach i Umysłach wierzymy, że edukacja nie kończy się na szkole.
- Tak? Fantastycznie. - Wiedziałby to pan,
gdyby przeczytał przewodnik...
Chryste, czytałem ten jebany przewodnik!
Dotarło, ty pękata pizdo?
Boże.
Idziemy, Nate.
Tatusiu, co to jest pizda?
Ktoś, kto cię opieprza za dwie minuty spóźnienia.
Jak leci?
Kolego, jesteśmy w domu. Jaki jest plan?
Mam zapomnieć o wszystkim i zjeść lody.
Zgadza się.
Smakowało?
Jesteś super. Chodź, trzeba cię wytrzeć.
Dobra, gotowe.
W domu uśmiech od ucha do ucha. Super.
Mama!
Cześć. Co u ciebie, kolego?
- Jak spotkanie, skarbie? - Dobrze.
- Jak w przedszkolu? - Świetnie i bez problemów.
Obejrzysz Bingo i Rolly w akcji?
- Bingo i Rolly! - Bingo i Rolly!
Jack.
Bez problemów? Właśnie dzwoniła doktor Lois Shmieckel-Turner.
O rany.
Nie masz problemu z nazwaniem dyrektorki Nate’a pękatą „P”?
Odzywała się do mnie takim tonem, że sobie zasłużyła.
Według kogo?
- Każdego szanującego się człowieka. - Ciszej.
Szanującego się człowieka.
Obsztorcowała mnie jak jakiegoś matoła, bo spóźniłem się minutę.
Tu nie chodzi o kwestię szacunku.
Wszystko kręci się wokół edukacji naszego syna.
Wiesz, ile znaczy słowo doktor Lois Shmieckel-Turner?
Jej list polecający zadecyduje, czy Nate dostanie się do The Meadows.
Znajdziemy inną szkołę prywatną.
Ona i tak musi wystawić mu list polecający!
To pójdzie do państwówki, jedna nie była taka zła.
Żartujesz sobie?
Tam było okropnie. Sam przyznałeś...
Tam było okropnie.
Sam to powiedziałeś. Jasne?
Już o tym rozmawialiśmy. Przejrzeliśmy wszystkie dane.
Jezu Chryste. Co twoje pokolenie ma z tymi danymi?
- Co? - Nic tylko dane.
Mam dla ciebie dane.
Lepiej nie dostawać wszystkiego na tacy.
- Sam chodziłem do państwówki. - Tam cię tego nauczyli?
Tam nauczyłem się walczyć o swoje.
Musisz to naprawić.
I pogadaj z kimś o swoim gniewie.
Chryste, ta znowu o terapii.
Znowu to samo.
Dobra. Idź przez życie wiecznie wkurzony.
Ale jutro pójdziesz do przedszkola i przeprosisz za swoje zachowanie.
Dobrze. Myślisz, że się boję? Mogę tam iść od razu.
- Świetnie. - Nie ją pierwszą tak nazwałem.
Spokojnie. Załagodzę sytuację.
Jack, Leah.
Dziękuję za przyjście.
Bardzo dziękujemy za to spotkanie.
Pani doktor, chciałem tylko...
Proszę, mówcie mi Doktor L.
- Doktor L, chciałem powiedzieć... - Nie.
Proszę poczekać.
Dobrze.
Zaraz, zaraz...
Tak przy całym przedszkolu?
Dla nas to raczej społeczność, a nie tylko przedszkole.
Głęboko wierzymy w koncepcję sprawiedliwości naprawczej.
W tak zwane sądy gacaca.
Praktyka powszechnie stosowana w Rwandzie, która okazała się wyjątkowo pomocna
po tamtejszym ludobójstwie.
Zapraszam do reszty rodziców.
Dobrze.
Sporo was się zebrało.
No dobrze.
Zdałem sobie sprawę, że wczoraj dałem ponieść się emocjom.
Niefortunnie się wyraziłem.
Dobrze?
Przykro mi, że sześć osób rozpowiedziało to całej reszcie.
A dzieci niech wiedzą,
że nie można używać takich słów.
Zachowałem się źle.
Jasne?
Życzę miłego poranka. Papierowe słomki górą.
Rozmakają, ale nie szkodzą żółwiom.
Chwileczkę, Jack.
Doceniamy twoje przeprosiny.
Ale rana dopiero zaczęła się goić.
- Tak, Judy? - Dziękuję.
Chciałam powiedzieć, że jestem bardzo urażona.
Panie Kelly, czy zdaje pan sobie sprawę,
że słowo na „P” jest dla kobiet jak słowo na „C” dla osób czarnych?
Tak. Na pewno.
Jeśli przymknąć oko na niewolnictwo i rasizm systemowy,
to ma pani całkowitą rację.
Tak, Mimi?
Nie było mnie przy tym,
ale gdy pomyślę, że użył pan takiego języka przy dzieciach...
Chryste Panie.
Proszę, Brian.
Mówię to jako rodzic chorujący na przewlekle wolny metabolizm,
ale kochający swoje ciało.
Brawo, Brian.
Pańskie użycie słowa „pękaty” wywołało u nas bardzo skrajne emocje.
Poważnie?
Tak.
Wypominanie komuś jego wagi
przypomina mi, jak to mnie mówiono, że moje ciało nie jest odpowiednie.
Dobrze.
Rozumiem i przepraszam, że zrobiłem wam przykrość.
Ale wielu z was pewnie się zgodzi,
że mamy w tym kraju problem z nadwagą.
To nie wpływa tylko na tego mężczyznę i jego syna.
Osoby z nadwagą obciążają naszą służbę zdrowia.
I nie zapominajmy o ich bliskich.
Aż serce się kraje.
Jako społeczność powinniśmy o tym rozmawiać.
Może warto postawić w przedszkolu bar sałatkowy?
O rany.
Byłoby super.
Może nie od razu.
Już kończę, dzięki.
Bardzo przepraszam za moje wczorajsze zachowanie.
Tutaj to nie przystoi. Dobrze?
Przepraszam. Miłego poranka i dobrego dnia.
Podziękujmy Jackowi.
W końcu niełatwo przyznać się do błędu.
Przed nami bardzo długa droga.
Ale wierzę, że będziemy go wspierać.
Co, kurwa? Jaka znowu „długa droga”?
Koniec tematu.
Przeprosiłem ją i tę bandę wrażliwców.
Napisze list polecający Nate’a dopiero za trzy miesiące.
- I co? - To...
musisz udowodnić jej, że jesteś dobrym tatą.
A niby dlaczego?
Bo ten list świadczy o naszym dziecku i o nas jako rodzicach.
Jezu! Czy to się kiedyś skończy?
Co jeszcze muszę zrobić?
Nie wiem. Sam nawarzyłeś sobie piwa.
Przestaniesz się mazać, czy mam kupić dwa smoczki?
- To jak? - Dobrze.
Będę milutki i zatańczę, jak mi zagrają.
Dziękuję. Miłego dnia.
Cześć, kotku.
Zrobiłam steki z bizona, a na stole czeka na ciebie drink.
Pięknie wyglądasz, skarbie.
Chodź ze mną.
Tego mi było trzeba.
Umiem zadbać o swojego mężczyznę.
Zapraszam.
Usiądź, napij się. Możesz się odprężyć.
Co się stało?
Nic.
Muszę ci coś powiedzieć, ale obiecaj, że nie będziesz zły.
Za długo studiowałem prawo, żeby się na to zgodzić.
Co jest?
Spóźnia mi się...
okres.
To niemożliwe.
Sama nie mogłam w to uwierzyć.
CIĄŻA
A wazektomia i stosunek przerywany?
Sama nie wiem, jak to się stało, ale...
może tak miało być.
Powtórz test.
- Co? - Powtórz test!
Powtórzyłam, trzy razy.
To nie moje, zrób test na ojcostwo.
Spójrz na to tak. Twoja sperma jest nie do zdarcia.
Ciesz się.
U facetów w naszym wieku
plemniki ledwo zipią, jakby miały astmę.
A twoje są jak Bruce Willis w Niezniszczalnym.
Zapłodnić laskę samym preejakulatem?
- To niespotykane. - No.
Akcja jak z filmu Braveheart.
Jesteś jak czarny William Wallace.
Preejakulat!
Sorki.
Będzie super.
Przy dzieciach się nie starzejesz.
Nieprawda. Moje prawie mnie wykończyły.
Daj spokój.
Zapomniałeś już jak to jest?
Zapach główki noworodka, nic tego nie pobije.
Do tego są zabawne.
Gadają śmieszne rzeczy.
Śmieją się z bąków.
Wpada rano do pokoju: „Pociągnij mnie za palec”.
I popuszcza w gacie. Śmieszne.
Urocze.
Cieszą się, gdy wracasz do domu.
Jak często ktoś wariuje z radości na twój widok i krzyczy twoje imię?
Czujesz się jak gwiazda.
I nie umierają po 12 latach, jak psy.
Jak się uda.
- Będzie super, zrobimy to razem. - No.
Jack.
Przez Nate’a przybyło ci 10 lat.
Connor,
jakimś cudem w ogóle się nie starzejesz.
- Dzięki. - To nie komplement.
Nie wiem, czym się ostrzykujesz,
ale w końcu cię to wykończy.
Stary, wyluzuj.
Ja ci laski nie zapłodniłem.
Nie chcesz dzieciaka, to zróbcie aborcję.
I po sprawie.
Tak robią tylko biali.
- Co to znaczy? - Co?
Nie wiem. Jestem wrażliwy.
Sama mówiła,
że nie chce dzieci.
Co ja, kurwa, zrobię?
- Mam zawał. - Nie.
- Mogę prosić wodę? Oddychaj. - Zajdę na zawał.
Nie zejdziesz. Chodzisz na siłownię.
Tacy ludzie nie dostają zawałów.
Oprócz tego biegacza. On zszedł na zawał.
- No. - Pamiętasz go?
- Dzień dobry. - Dzień dobry, Doktor L.
Pa, kolego.
Do zobaczenia. Baw się dobrze.
Czy to dla mnie?
Dla całej społeczności. Oliwka.
Dobrze znosi suszę. Symbol pokoju.
Wspomoże rozwój społeczny i emocjonalny u dzieciaków.
Pracujemy nad tym z Nate’em w domu.
Jestem pod wrażeniem.
Ale to drzewko jest niekompatybilne z naszym ekosystemem.
Może zwabić owady,
które zagrażają tutejszej florze.
Ale to zabawne. Mamy tu taki...
Co?
To bardzo ciekawe,
że sprezentował nam pan roślinną wersję siebie.
Doceniam pana starania.
Wiem, że nie jest panu lekko.
Ale na szczęście mogę wskazać panu drogę.
Jeśli mogę coś doradzić.
Jest pan na to otwarty?
- Potrzebuję ustnego potwierdzenia. - Tak.
Proszę za mną.
Jak mógł pan zauważyć nasze przedszkole to miejsce pełne życia i zabawy.
Jest jak stanowisko startowe dla nowego pokolenia przywódców.
Takich jak Nate.
Ale bez odpowiedniej ilości paliwa nigdy nie dotrą do stratosfery.
Zbliża się nasza zbiórka charytatywna.
A że ma pan doświadczenie jako szef,
byłby pan świetnym organizatorem.
- Ja? - Co pan na to?
Powoli łapię, jak działa ta placówka.
SIŁOWNIA FLEX
Dawaj. Będzie dziesięć.
- Jazda! - Już.
- Jesteś pipą? - Nie.
- Jesteś pipą? - Chyba ty!
Jedna wielka pipa. No dalej!
Okres masz czy co?
Dawaj! Patrz mi w oczy.
- No patrz! - Patrzę.
Właśnie tak. Jeszcze raz.
Ostatni.
Ciśnij. Dasz radę!
Dobra, kończymy.
Piąteczka. Podwójna.
Jebać pilates!
Dobra pompa.
- Pomożesz mi czy nie? - Za chuja.
Błagam.
- To tylko zbiórka charytatywna. - Nie.
Raz udawałem twojego starego, żebyś wyszedł na młodszego.
- Nie przypominam sobie. - Nie? Co za przypadek.
Mike przyjechał.
- To auto Britney? - Nie sądzę.
Spójrz na blachy, kupił sobie używkę.
Mogę się założyć,
że nie ma już ani dziecka, ani Britney.
- Myślisz? - Stawiam 50 dolców.
Pięćdziesiąt? Sto.
- Stówkę? - Stówkę?
Stówkę.
- Wyluzuj. - Dobra.
- No w końcu. - Co tam?
- Jak leci? - Jak tam?
- Dobrze wyglądasz. - Nowe auto?
Ford fusion na wypasie.
Podgrzewane fotele, Bluetooth, szyberdach.
Z dostawą prosto do domu.
- Chcesz się przejechać? - Ja?
Nie, wypożyczę sobie taki w Tampie.
Dziecko nadal aktualne?
Tak. A czemu nie?
Bo wygląda, jakbyś zaczynał życie od nowa.
Nie mogę mieć dziecka i wymarzonego auta?
I flipera z podobizną Boyz II Men z eBaya?
Niektórzy myślą, że to niemożliwe.
Chuj im w dupę, bo to właśnie robię.
Zgadza się.
- Kurwa. - Ćwiczymy.
Płać albo widzę cię na spotkaniu.
Goń się.
Załatwię nam darmową salę u weteranów.
Mój kumpel Mitch ma hurtownię alkoholu.
Kupimy gorzałę ze zniżką. Zostaje kwestia rozrywki i aukcja.
A motyw przewodni?
Motyw przewodni?
Przejażdżka uberem, popijawa i wolne od dzieciaków.
Ma rację, przyda się motyw przewodni.
Tak, zdecydowanie.
Rok temu inspiracją była parada na Dzień Portoryko.
Naszym gościem był Tito Puente Jr.
Może impreza w stylu lat 80.?
Świetny pomysł.
- Uwielbiam lata 80. - Zajebiste.
Podkoszulki, kabriolety i koks.
I niekończące się palcówki. Miami Vice!
Stąd wzięła się moda na noszenie T-shirtów pod marynarką.
I chodzenie bez skarpetek z podwiniętymi nogawkami.
- No. - Lodzik gwarantowany.
Robimy festiwal wspomnień czy imprezę?
- Imprezy nigdy nie odmówię. - Ja też.
A „We Are the World”?
Ciekawy kawałek, nie?
Do tego równościowy.
Mówi o Afryce. W przedszkolu są czarne dzieci.
Można powiedzieć, że jest w pewnym sensie równościowy.
Jest punkt styku, ale w latach 80. nie było nas na świecie.
Czemu mamy skupiać się na przeszłości?
W naszym przedszkolu i naszej społeczności skupiamy się na przyszłości.
To raczej nie pasuje.
Wiem. Może Stany Zjednoczone Płci?
- Mamy to. Świetny pomysł. - Wiem.
Zatrudnimy transpłciową obsługę.
Będzie super.
Na imprezie będą różni ludzie.
Może wybierzmy bardziej przystępny temat.
Zdefiniuj „przystępny”.
No nie wiem... nie stawiajmy za barem transwestytów.
- Boże! - Transwestytów? Tak się nie mówi!
A jak się mówi?
Osoby transpłciowe!
Dobra. Byłem blisko.
Transpłciowy, transwestyta. Jak Mike i Mikey.
- Mikey! - Właśnie.
Na mnie wołają „rudy” i mam to w dupie.
Nie chciałem. Osoby transpłciowe.
Przymknijcie oko na jego staroświecki sposób myślenia.
Jack próbuje nas do siebie zbliżyć.
Pchnąć nas do przodu, ponad podziałami.
Mogę?
Dlaczego to zawsze dwaj biali mężczyźni muszą o wszystkim decydować?
O nas mówisz?
O ile wiem, też jesteś białym facetem.
Mój test DNA powiedziałby co innego.
W trzech procentach jestem Lankijczykiem.
I nie podoba mi się twój ton.
Jesteś uprzywilejowany.
- Uprzywilejowany? - Zgadza się.
No dobra, to może pogadamy o cichej aukcji?
On nie jest biały?
Pogubiłem się.
Boże, widzisz to?
Z dnia na dzień coraz gorzej.
Co tam, imprezowicze?
Co tam, ziomeczki?
Widzieliście filmik na TikToku, na którym para zamienia się ciuchami?
Co?
- Nie, nie mam TikToka. - Co?
Masz też telefon z Androidem?
- Tak. Owszem. - Ja też.
Open source, pełna dowolność.
- Właśnie. - I o to chodzi.
Kurwa.
Czuliście rano trzęsienie ziemi?
Spokojnie.
To były tylko moje myśli.
Sława.
Kiedyś była domeną ludzi utalentowanych.
Ale w obecnych czasach
wszyscy wierzą, że zasługują na sławę.
Bańka sławy mocno się rozrosła. Niedługo pęknie.
Widać to gołym okiem.
Celebryci ogłaszają przerwy od mediów społecznościowych,
robiąc sobie zdjęcie i wrzucając je do sieci.
Absurd.
A my zarobimy absurdalnie dużo pieniędzy.
Stronienie od rozpoznawalności będzie nową wersją sławy.
Potrzebujemy ambasadora naszej marki.
Kogoś, kogo sława szczerze nie interesuje.
Poznajcie Eda Camerona.
To LeBron James szarego człowieka.
Żyje na jałowych ziemiach Nowego Meksyku. Jest samowystarczalny.
Z tego, co wiemy,
nie miał kontaktu z ludźmi od końca lat 80.
Jak go znalazłeś?
Łatwo nie było.
Ale w 1976 roku zapisał się na loterię w miejscowym kościele.
Tę informację kupiła firma Mammoth Mart, a potem Columbia Record and Tape Club.
A następnie J.P. Morgan Chase.
Potem ich zhakowali i wszystko wyciekło do darknetu.
Tu mieliśmy pod górkę...
Sposób pozyskania tych informacji jest nieistotny.
Racja.
Skupmy się na tym, jak ściągniemy tu Eda.
Mam dla was trzy słowa.
Jack, Mike, Connor – ojcowie założyciele.
Że co?
Mamy do niego jechać?
Tak, z Travem.
Po co nam Travis?
Dobre pytanie. Doceniam cię.
Ten gość postanowił żyć na odludziu.
Jak mamy go przekonać, by stał się sławny?
Na tym polega wasze zadanie.
Wydaje wam się,
że Steve Jobs coś wynalazł?
- No, kilka rzeczy. - Tak.
- iPada. - Nie.
On dużo gadał, a inni wcielali jego pomysły w życie.
Też trochę dziś pogadałem.
A teraz chcę, żebyście wzięli się do roboty.
Jack, w co my się pakujemy?
Myślisz, że ten koleś mówi po angielsku?
Kiedy odciął się od świata?
W 1988 roku.
- Serio? - No.
Pewnie nadal trzepie sobie do Samanthy Fox.
Poważne pytanie.
Co wolisz?
Przelecieć Samanthę Fox w kwiecie wieku, ale z maską Barbary Bush na twarzy.
A może
wolisz przelecieć Barbarę Bush z 1988 roku?
Ale Samantha patrzy, jak to robicie.
Prosto w oczy, golusieńka.
- Dobre. - Dzięki.
Zawsze potrafisz mnie zaskoczyć.
Chyba skuszę się na zestaw.
Samantha Fox jest seksowna, ale skoro mogę mieć je obie...
Popatrzę sobie na Samanthę. Barbarze też niczego nie brakuje.
Nigdy nie byłem z taką wpływową babką.
Zrobimy to w Gabinecie Owalnym. Przedzwonię z czerwonego telefonu.
Gabinet oralny.
- O tak! - Sprytne, nie?
Chłopaki bawią się w najlepsze.
Mieszają kobiety z błotem. Ale jesteście zajebiści.
Czujesz się urażony?
Nie, ani trochę.
Ale takie mizoginistyczne gadanie w męskim towarzystwie jest trochę passé.
Chryste, mamy w wozie feministę.
Chcę wam tylko pomóc.
Bez urazy, ale jesteście trochę...
zacofani. Trochę niedzisiejsi.
- Popracujcie nad sobą. - Tak? Dobry pomysł.
Jak twoje pokolenie?
Nagrywacie się, jak kopiecie butelki.
Co za rozwój.
Jeśli mogę...
Travis, chyba chcesz powiedzieć,
że twoje pokolenie jest bardziej rozwinięte od naszego.
Pytasz poważnie? Tak, zdecydowanie.
Travis, lubisz rap?
Tak, słucham różnej muzyki.
Siedzisz w temacie czy wolisz ten współczesny bełkot?
Siedzę w temacie.
Tak? Daj przykład.
Słucham najlepszych. Wu-Tang, Biggie, Nas, N.W.A.
N.W.A?
Dobra, Travis zna się na rzeczy.
Obejrzałeś film, kupiłeś ścieżkę dźwiękową.
Pewnie znasz nawet Yella Boya.
A lubisz śpiewać ich kawałki w aucie?
Tak, czasami sobie porapuję.
A co robisz, gdy pada słowo na „C”?
Rapujesz dalej?
Nie, wtedy...
No...
słucham.
- Po prostu słuchasz? - Tak.
Siedzę i słucham.
Mózg sobie wyłączasz? Gadamy o N.W.A.
Jesteś sam. Okna zamknięte.
Prujesz autostradą. Wczuwasz się.
Chcesz mi powiedzieć, że wybijasz się z rytmu?
- Tak. - Gówno prawda.
To N.W.A.
- Podobno ich uwielbiasz. - Tak.
- Uwielbiasz ich? - Tak!
- I wybijasz się z rytmu? - Mówię to!
Chcę to usłyszeć. Puść N.W.A „Straight Outta Compton”.
Daj spokój. Nie chcę tego robić.
Czemu? Mówisz to słowo, gdy jesteś sam, ale przy mnie nie?
Przez to mam wrażenie, że masz złe intencje.
Żeby było jasne: nie chcę tego robić.
Śpiewaj, do diabła!
Dobra. Wyluzuj.
Prosto z Compton Wjeżdża porąbany Ice Cube
Z...
Tylko mi podskocz, wyciągnę gnata
Ciągnę za spust i ciał cała masa
Młody, ciebie też dojadę
Gliny zrobią na mnie obławę
Giń, śmieciu, odejdę w chwale
Zasranego pozera rozwalę
Cz... Nie.
Ja pierdolę! Nie chcę tego mówić.
Dobrze. I nie powinieneś.
Ale w imieniu Dr. Dre i całej reszty dziękuję za twoje wsparcie finansowe.
Mike, gdy słucham hip-hopu, nigdy nie mówię tego słowa.
Tak, a kiedy mówisz?
Chłopaki, koniec tematu.
Jack!
Ja pierdolę.
Co to, kurwa, było?
Nie wiem. Ale nie żyje.
Co on robi?
O w mordę, to chyba on.
Kto?
- Ed Cameron. - Nie.
Jaja sobie robisz?
Dokąd leziesz? Wracaj tu.
Cześć.
Jak leci?
Przepraszam. To pana pancernik?
Teraz już tak.
Dary autostrady.
Czekaj!
Może to dziwne pytanie,
ale czy mam przyjemność z panem Edem Cameronem?
A kto pyta?
Jack Kelly.
Właśnie do pana jechaliśmy.
Nie jesteście bandą pedałów, nie?
Cześć, Cara.
Przepraszam.
- Pa, Joanna. - Idziemy.
Liczyłam, że na ciebie wpadnę.
Jak tam drugi trymestr?
Z Nate’em było lżej.
To widać. Wyglądasz trochę niewyraźnie.
Ćwiczysz jeszcze?
Tak.
Chciałam pogadać o bociankowym Britney.
Pomyślałam, że...
Colin.
Musisz uważać. Ciocia Leah ma tu dziecko.
Cześć, dziecko!
Colin! Tak nie wolno, rozumiesz?
Może roznosi go energia,
ale nie masz prawa krzyczeć na moje dziecko.
Ja tylko się bronię.
Ma pięć lat. Nie wie, co robi.
Może powinien?
Uważasz, że jestem złą matką?
Uważam, że masz osobliwe metody wychowawcze.
Poród w domu, bez znieczulenia, 4% tkanki tłuszczowej.
Patrz i płacz.
Może gdybyś tyle nie schudła, to nadal miałabyś cycki.
Zgadza się.
Chcę zobaczyć minę Aspena,
gdy będzie nam dziękował za ściągnięcie tu tego świra.
Pewnie przywlókł ze sobą pluskwy.
- Cześć, Travis. - Hej.
MOJE ZWIERZĘ MOCY
Już zrobiliście koszulki?
To prototyp, ale wygląda zajebiście.
Wczoraj Aspen poszedł na ceremonię ayahuaski
i go olśniło.
Memy, T-shirty, NFT.
Nic z tego nie rozumiem.
Koleś to geniusz. Ta kampania to będzie sztos.
Skoro tak mówisz.
Przepraszam za spóźnienie.
Widziałeś, że mają go już na koszulkach?
Nie do wiary.
- Co tam robisz? - Mogę siedzieć, gdzie chcę.
- Czemu na mnie nie patrzysz? - Jak myślisz?
Panowie.
Udało wam się. Pozamiataliście.
Już rozumiem, jak utrzymaliście się na rynku.
Te stare wygi potrafią więcej, niż ci się wydaje.
Tak.
Musimy pogadać o wynajętym aucie.
Ryska na zderzaku. Mamy ubezpieczenie.
Ubezpieczenie zajmie się autem, ale tym już nie.
Mam pytanie. Czy Caitlyn Jenner zostawiła sobie fiutka Bruce’a?
- W słoiku? - Skąd to masz?
Nadal go ma?
Ma cycki i fiutka? Stąd to zamieszanie z zaimkami?
Już łapię.
Nie mówię, że przeleciałbym Caitlyn,
ale chętnie obejrzałbym z nią mecz. To w końcu Bruce Jenner.
Ciekawe, czy gdy rozpoczyna się olimpiada,
ludzie dzwonią do Caitlyn i pytają: „Obejrzymy dziesięciobój?”.
Na maksa współczuję waszym żonom.
Travis, byłeś kiedyś żonaty?
- Nie. - No właśnie.
Komandosa też pouczasz na temat wojny?
Ty nas nagrywałeś, kapusiu?
Nie.
Trav nie miał z tym nic wspólnego. Dostaliśmy to z wypożyczalni.
W zamian za informacje osobiste naszych użytkowników.
Żartujesz sobie?
To gospodarka informacyjna.
Nagrywają wszystko na wszelki wypadek.
Przez to nagranie mam związane ręce.
Muszę was wyzwolić.
„Wyzwolić”? On nas zwalnia?
Przez pieprzenie głupot w aucie?
To nie może być legalne.
W Nowym Meksyku akurat jest.
Dobra, zwalniasz nas. Ale musisz nam zapłacić.
Właściwie to nie.
Wasze zachowanie naruszyło warunki klauzuli moralności.
Jakiej klauzuli?
O czym on gada?
Wasze udziały zostały zlikwidowane,
a pieniądze trafiły do kapitału firmy.
Co, kurwa?
Musicie natychmiast opuścić teren firmy.
- Idziemy. - Wezwałeś swoich oprychów?
Oni odwalają za ciebie brudną robotę?
To porządni goście.
Niewiarygodne.
Pięćdziesiąt kilo chodzącego ścierwa.
Daj spokój.
Bardzo ładnie.
- Podniesiesz? - Tak.
Strach się bać.
Ty też Travis. Zbieraj się.
Co?
Nie pochwalałem tego. Zwracałem im uwagę.
O w mordę...
- To moje mieszkanie? - No.
Skąd to masz?
Masz telewizor z kamerą.
Mój kajdan – złoty
Mój sygnet – złoty
Mój zegarek – złoty
Nie wierzysz, to patrz, czarnuchu
Nie wierzysz, to patrz
Nie wierzysz, to patrz, czarnuchu
- Justin. - No co ty.
Daj spokój. Wkręciłem się.
Szykowałem się do roboty.
Chciałem się rozbudzić!
Co to za klauzula moralności?
Standard w każdej umowie.
Ale nigdy nie słyszałem,
żeby firma nagrywała pracowników w wynajętym wozie.
Czemu pozwoliłeś, żebyśmy to podpisali?
Nie znasz nas?
Chyba mówisz o sobie.
Coś ci powiem, skurwielu. I tak by coś na ciebie znaleźli.
Teraz dzięki tobie będę harował do 85 roku życia!
Nie zwalaj tego na mnie.
O nie.
Przez 23 lata nic ci nie umknęło.
Ale tak się napaliłeś na tego jebanego forda,
że pozwoliłeś nas wydymać.
Podważasz moje kompetencje?
Twoją motywację.
Odpuśćcie. Jedziemy na tym samym wózku.
Już nie. Mam cię dość, Jack. Ty i ta twoja niewyparzona gęba.
Daj spokój. Mike!
- Czemu na mnie nie patrzysz? - Mogę patrzeć, gdzie chcę.
O chuj ci chodzi?
Nie możemy się spotykać.
Przyjdzie czas, gdy to znowu będzie możliwe,
ale nie dziś.
Zrobiło się dziwnie.
O czym ty gadasz?
Zapytaj żonę!
Cześć, skarbie.
Ruchałaś się z Connorem?
Co? O czym ty mówisz?
Podobno przez ciebie nie możemy się spotykać.
Wyjaśnisz mi to, Leah?
O Boże.
Pokłóciłam się z Carą pod przedszkolem.
Powiedziałam, że jest gównianą matką.
- Mówiłem, żebyś tego nie robiła. - Tak. Przepraszam.
Bardzo mi przykro.
Naprawdę myślisz, że przespałabym się z Connorem?
Nie.
- To było głupie. - Co ty...
- Poniosło mnie. - Co się dzieje?
Wylali mnie.
- Co? - Wyrzucili mnie z pracy.
- Co? - Chłopaków też.
Skarbie.
- Co się stało? - Sam nie wiem...
Dowiedzieli się, co gadaliśmy na wyjeździe.
Co powiedziałeś?
No wiesz.
Coś, co mówisz, gdy nikt cię nie nagrywa.
Mogę zgadnąć?
Wolałbym nie.
Nie było tak źle.
Zawiodłem ciebie i dzieci. Nate nie pójdzie do prywatnej szkoły.
Czuję się okropnie.
- Coś wymyślę... - Nie. Wiesz co?
Pójdzie do prywatnej szkoły.
Nawet jeśli mielibyśmy wziąć cztery kredyty.
Mogę pracować aż do porodu, ale mój syn nie będzie płacił za to,
że jego ojciec nie potrafi nad sobą zapanować.
Tu chodzi raczej o prawo do prywatności.
Drogi Jacku, te ostatnie miesiące ciągnęły się w nieskończoność.
Tęsknię za tobą.
Za naszą przyjaźnią.
Za walką o wspólny cel, koleżeństwem, wiecznymi docinkami.
Choć często to ja byłem obiektem drwin.
Jenner się kręci. I rzuca.
Bruce Jenner zdobywa złoto!
Nie musisz być na bieżąco,
żeby być w centrum wydarzeń.
Kolekcja Eda Camerona.
Mike jakoś się trzyma.
Znalazł dobrą robotę w średniej firmie.
Chyba cieszy się, że znowu będzie ojcem.
Wydaje się szczęśliwy, ale znasz Mike’a.
Nie jest zbyt wylewny.
Na bezrobociu nie jest łatwo.
Ale oglądam ostatnio sporo Joela Osteena.
Pieprzy dużo o Bogu, ale ma pozytywny przekaz.
A do tego ma zajebistą fryzurę.
Opowiadał o trzech pasterzach...
Kurde.
Drogi Jacku,
tęsknię za tobą, stary.
Jak wiesz, miałem trudne dzieciństwo.
Czas spędzałem głównie z klockami Lego i...
Co robisz?
Nic. Tylko...
Skrobię sobie haiku.
Głupek ze mnie.
Idziemy spać, co?
Padam z nóg.
MOTYW PRZEWODNI IMPREZY: BRAK MOTYWU PRZEWODNIEGO
Proszę.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Jack! - Hej.
Boska impreza. Wszyscy świetnie się bawią.
Dziękuję.
Chylę czoło.
Przewidziałeś, że każdy motyw wymyślony przez przeważnie biały komitet
będzie z definicji pełen uprzedzeń.
Zrobiłeś postępy, moje serce się raduje.
Wziąłem sobie do serca wasze uwagi.
Kto by pomyślał,
że impreza bez rasistowskiego podtekstu będzie takim hitem?
Też jestem zaskoczona. Gratuluję, Jack.
Dziękuję, Doktor L.
Ale głównym wyznacznikiem sukcesu będzie kwota, jaką uzbieramy dla dzieci.
SERDUSZKA I UMYSŁY 30 TYSIĘCY DOLARÓW
Powodzenia.
Dziękuję.
Z Bogiem.
Nie przejmuj się nią.
Następna pozycja sprzeda się sama.
Jeśli nie, to opchniemy naszą durną biżuterię.
Musisz się skupić.
- Tak. - Pomyśl o Nacie.
Włącz swój urok osobisty.
Codziennie żałuję, że dałam się na niego złapać.
Uda ci się, jak zawsze.
- Tak. No dobrze. - Connor dał mi dla ciebie liścik.
A raczej przekazał go przez kogoś, żebym ci go dała.
Sama nie wiem.
Na pewno będziesz świetny.
- Kocham cię. - Dziękuję.
Drogi Jacku, ta sytuacja jest do bani. Ale możesz na mnie liczyć.
Napisałbym więcej, ale żelki z ziołem powoli mi wjeżdżają.
Co robisz?
To, dziewczyno. Pamiętasz stare czasy?
Panie i panowie, słowem przypomnienia,
do końca cichej aukcji zostało 45 minut.
Nadal macie mnóstwo czasu, by wylicytować coś fajnego.
Możecie kupić rysunki waszych własnych dzieci,
żeby wspomóc przedszkole.
GALERIA SZTUKI
Nie wyzyskujemy dzieci, robimy to w słusznej sprawie.
Spójrzmy na nasz licznik.
Jesteśmy coraz bliżej 30 tysięcy dolarów.
Nadeszła pora na licytację.
Kolejna pozycja to coś wyjątkowego.
Wiem, co sobie myślicie.
„Jack, co może pobić dwa bilety na koncert Adele w Forum?”
Panie i panowie,
numerki w dłoń.
Coś wam powiem.
Za chwilę będziemy licytować... To będzie dobre.
Będziemy licytować dwugodzinne prywatne spotkanie
z jedyną w swoim rodzaju
doktor Lois Shmieckel-Turner!
Tak, to właśnie ona!
Dwie godziny,
by zasięgnąć rady na temat wychowania dzieci
od jednej z najlepszych dydaktyczek z południowej Kalifornii.
Chyba im odbiło, bo kazali mi zacząć od półtora tysiąca.
Nie mam pojęcia dlaczego,
ale Jackie ma dziś ochotę zaszaleć.
Tak świetnie się bawię na tej imprezie bez motywu przewodniego,
że dam się ponieść.
Cena wywoławcza to nie półtora tysiąca.
Zaczynamy od dwóch tysięcy dolarów!
Tak! Wchodzicie w to? Zabawimy się?
Czy ktoś da 2100 dolarów?
Mamy 2100!
Mamy 2100, czy ktoś da 2200?
Brian Dodson! Duży Brian.
To nie body-shaming. Wyglądasz super.
Widzicie go, drogie panie?
Jest żonaty, ale popatrzeć nie zaszkodzi.
Kto da 2300?
Słucham.
Joanna Wilkerson.
Szuka niani i asystentki w jednej osobie.
Może pomożecie.
Teraz 2400. Kto da 2400?
Brian Dodson! Duży Brian w natarciu.
Chryste, co za zaciekła walka.
A ja wskoczę w sam środek.
Nie dam dwa i pół tysiąca
ani 2600 czy nawet 2800.
Jedziemy na sam szczyt.
Daję trzy tysiące dolców!
O tak!
Trzy kafle. Kto do mnie dołączy?
Kto da 3200?
Czekam na 3200.
Świetna liczba, 32. Numer O.J. Simpsona. Biali już się boją.
To niech będzie Marcus Allen. Kto da 3200? Słucham.
Jack, trochę cię poniosło.
Może 3100?
Kto da 3100?
3100?
Na parkingu aż roi się od tesli.
Auto jest ciche, ale wy nie musicie.
3100.
Naprawdę?
Oddacie mi coś takiego za trzy kafle?
Żeby było jasne, chętnie to przytulę.
Trzy tysiące po raz pierwszy.
Po raz drugi.
Trzy tysiące. Ostatnia szansa.
Sprzedane Jackowi Kelly’emu!
Zajebię się.
Ta część aukcji dobiegła końca,
ale nasza licytacja nadal trwa.
Nie odkładajcie numerków. Zbliżamy się do celu.
Bawcie się, pijcie dalej.
Za chwilę wracamy do licytacji.
Miłej zabawy.
Jack.
Dziękuję za tę hojną darowiznę.
Jestem zaskoczona, że chce pan spędzić ze mną dwie godziny.
Potrafię zaskakiwać.
Z pewnością.
Zważywszy, że stracił pan pracę.
Oraz firmę.
Jak pan i pańska rodzina sobie z tym radzicie?
Dobrze.
Mamy materiały, które mogłyby wam pomóc.
Na pewno nie jest wam łatwo.
Proszę posłuchać.
Niech sobie pani daruje. Proszę przestać.
Zapłaciłem swoje.
Mój syn dostanie list polecający i nie ma tematu.
Chyba pan nie sugeruje,
że ta darowizna kupi pańskiemu synowi list polecający?
Nie, w żadnym wypadku.
Wiesz co?
Nie winię cię za to, jaki jesteś.
Jesteś zaślepiony przez swoje przywileje.
Człowiek uprzywilejowany nie musiałby udawać,
że chce spędzić z panią czas.
Słucham?
Dobrze słyszałaś.
- Chyba tak. - Dobrze.
Wezmę to pod uwagę, pisząc list polecający Nate’a.
Na pewno. Już to widzę.
Taka jesteś?
Spieprzysz życie dziecku, bo ci podpadłem?
Hej. Już zaczęliście rozmawiać?
Oby nie odjęła nam pani tego ze spotkania.
Dobry wieczór, pani Kelly.
Dobranoc, Jack.
Co jej powiedziałeś?
Nic nie zrobiłem. Podeszła tu i zaczęła mnie podpuszczać.
Co jej powiedziałeś?
To zawsze moja wina.
Co powiedział Jack? Mogłabyś mnie wesprzeć?
Wydałem trzy kafle, których nie mamy, na dwie godziny z tą jebaną egocentryczką.
A ty pytasz, co ja powiedziałem?
Powiedziałem to, co wszyscy myślą,
ale nie mają odwagi powiedzieć.
Świetnie. Będziesz płakać?
Cudownie.
Palant z ciebie.
Ze mnie? To dlaczego zorganizowałem tę imprezę?
Jesteś zła? Bo jestem szczery?
Co, Leah?
Na chuj się gapicie?
Mógłbym być jak wy.
Udawać, że mi zależy.
Po prostu nie chcecie mieć problemów.
Dlatego wasze pokolenie jest spierdolone.
OK, boomer.
Jestem z pokolenia X!
Nierób.
Proszę.
Chryste Panie.
Leah.
Leah, otwórz.
Leah.
Leah, otwórz mi.
Wiem, że mnie słyszysz.
Chryste.
Naprawi się.
Do reszty cię porąbało?
Mnie? To ty zamknęłaś drzwi.
Wiem, to co tu robisz?
Mieszkam tu.
Jack, nie możesz tu teraz być.
Dobra, kimnę się na kanapie.
Nie. Mam dość.
Mam dość twoich napadów gniewu.
Mam dość tego, że nie widzisz, ile złości w sobie nosisz.
To odbija się na naszej rodzinie.
Przepraszam. Trochę mnie poniosło. Ale...
Nie.
Nie możesz w kółko tego robić.
Nie myśl, że przeprosiny to naprawią.
To tak nie działa.
Narobiłeś mi wstydu. I swojemu synowi też.
Nie będę po raz kolejny się o to kłócić.
Co ty mówisz?
Musisz sobie pójść.
Nie wiem, czy chcę dalej wychowywać z tobą dzieci.
- Jasne? - Jezu. Poważnie?
- Tak! - Mówisz serio?
Tak, mówię, kurwa, serio!
- Przez to gówno? - Tak!
Mówiłem, że tak będzie.
Wywijałem na tej scenie jak pajac!
Pakuj się!
- Skarbie. - Hej, kolego.
Chodź do mnie.
Obudziliśmy cię?
Mamusiu, dlaczego tatuś sobie idzie?
Tatuś ma dużo do zrobienia.
Kiedy skończysz, tato?
Nie wiem, kolego.
Hej. Wracajmy do łóżka.
Ja pierniczę.
Miało być bez cebuli.
Przepraszam pana.
Tu nie można palić.
A pan co robi?
Wapuję.
A co to za różnica?
Taka, że mojego wapowania nie czuć dziesięć przecznic stąd.
Widzę, co pan robi.
Pali pan. Pan nie gasi, to ja też nie.
Nie chcę się kłócić, ale to mój hotel.
Motel.
- Co? - To motel.
Wyjście na dzieciniec. Morderca może mi podejść pod drzwi.
W hotelu musiałby przejść przez lobby.
To motel.
Przestań się pan mądrzyć.
Pytanko.
O chuj ci chodzi?
O co mi chodzi?
Chodzi mi o to, że facet, który sam jara, zabrania mi palić.
Tak w skrócie.
Tak w skrócie: ja nie palę.
A właśnie, że palisz,
bo z mordy leci ci dym.
Weź się odpierdol, bo wrzucę cię do basenu.
Nie lubię hiperboli!
Nie wiem, co to znaczy.
Gadaj dalej, a dostaniesz po ryju.
„Hiperbola”! Hotelowa terminologia.
Drogie panie.
O co chodzi?
Mamy taki ładny dzień. Podziwiajcie widoki.
Mogę o coś zapytać?
No?
Czy wapowanie to palenie?
No przecież. I doprowadzi kraj do ruiny.
Dziękuję! Proszę, nie mam więcej pytań.
Jak ci jebani imigranci.
Ile można?
I emocje opadły.
Cieszę się na bociankowe.
Faceci też są zaproszeni.
Będzie fajnie, co?
Na bank.
Spójrz na mnie.
Wiem, że się boisz. Ja też.
Ale nie mogę już żyć w strachu.
Musisz wiedzieć, czego potrzebuję.
Musimy sformalizować nasz związek.
Zróbmy to dla dziecka i dla nas.
Kocham cię, Mike. I chcę, żebyśmy wzięli ślub.
Wiem, że potrzebujesz czasu, by to przetrawić i...
Dobrze.
Dobrze?
Tak.
Może byś mnie przytulił albo coś?
Dokąd idziesz?
Nigdzie. Zarejestruję się do głosowania.
Cześć. Dodzwoniłeś się do mojej mamy. Nie może odebrać.
- Powiedz: „Zostaw wiadomość”. - Zostaw wiadomość.
KAREN WEBER – PSYCHOTERAPEUTKA
Od pastrami z pozdrowieniami.
Frytki ekstrachrupkie. Koktajl z oreo.
- I piwo korzenne. - Dziękuję.
Jesteś tego pewien?
Nic innego mi nie zostało.
- Tęskniłem za koksem. - Skąd to wytrzasnąłeś?
Nie interesuj się.
Znam takiego typa. Pora puścić miasto neonów z dymem!
Co dzieje się w Vegas, zostaje w Vegas.
Nie wyjechaliśmy z Pomony, nie szalej.
Sam, kurwa, nie szalej.
Za półtorej godziny żona wróci i zobaczy, że mnie nie ma.
Może to przez koks, ale mam to w dupie.
Mój Mikey się żeni.
Co to było?
Jesteśmy tu sami?
Tak, wyluzuj.
Dziura w drodze.
Wyboje.
Już dobrze.
Ty go pilnujesz.
Stopa mi zdrętwiała.
Poprowadzę. Mogę?
Nie ma mowy.
Z rwą kulszową nie ma żartów.
- Pasuje ci to? - Może być.
Los mi sprzyja.
Jebać Vegas.
Ich kasyna należą do ludzi, którzy założyli Halliburton.
To świetna miejscówka.
Wolę tracić kasę u rdzennych Amerykanów.
Finansowe zadośćuczynienie.
Beznadziejny ten koks, muszę się wysrać.
- Spotkamy się przy zakładach sportowych? - Dobra. Na razie.
A Mike gdzie?
Britney? To ja.
Cara.
Coś taka zdziwiona?
Britney to moja bliska przyjaciółka.
Ale nie musimy gadać codziennie, żeby sobie coś udowodnić.
Jasne. Pewnie.
Przepraszam, że cię skrytykowałam.
To było nie na miejscu.
Czy mogłybyśmy o tym zapomnieć?
Ja już o tym zapomniałam. Myślałam, że ty też.
Teraz tak.
Wejdź, Britney nas potrzebuje.
O nie!
- Koniec zakładów. - Tu jesteś.
Nie szalej. Co robisz?
Donnie, daj mi żetony za pięć kafli.
O nie.
- Co ty wyprawiasz? - Spokojnie.
Należy mi się.
Grałeś w kasynie może ze cztery razy.
Co ty możesz wiedzieć?
Dobra, Jack.
Przezorny ze mnie facet.
Jeżdżę czterodrzwiowym sedanem z siedmioma poduszkami.
Zrobiłem wazektomię.
I co?
I tak zaciążyła.
Wylali mnie.
Straciłem firmę i emeryturę.
Bo skorzystałem z prawa do wolności słowa
w przeklętym aucie z wypożyczalni.
Więc tak. Należy mi się, kurwa mać.
Dobra. Przepraszam.
Rozejrzyj się.
Tu każdy myśli, że zaraz wygra.
Widzisz tę biedaczkę? Idzie nurkować czy co?
To nie Aspen Bell?
Nie wierzę.
Ja pierdolę, to on.
- Mówiłem, los mi sprzyja. - Chodź.
O cholera!
- Przepraszamy. - Pani wybaczy.
- Cześć. - Co tam, stary?
O kurwa!
Zgadza się.
Patrz na mnie, gdy do ciebie mówię.
Trzeba było z nami nie zadzierać.
Rozpuszczasz forsę naszej firmy?
Wynająłeś sobie apartamencik?
Jestem na szkoleniu z wrażliwości kulturowej.
I dobrze.
Bo niezły z ciebie kutas!
Zaraz. Co to za szkolenie?
Wiecie, że nie można używać zwrotu „zwierzę mocy”?
Masz kłopoty przez koszulki z Cameronem?
Zawieszony na czas nieokreślony.
Po naszemu to będzie „zwolniony”.
Tak to bywa, gnojku.
Ironia losu.
Miło tak stracić robotę za nic?
„Doceniam cię”.
O rany.
- Boże. - Co jest?
Napisali o mnie na Twitterze.
Wyluzuj.
Wrzucili mój adres na Reddit.
I dziewczyna mnie rzuciła.
Nie widziałyście jego miny.
Chyba nie chce już ze mną być.
Na pewno chce.
Skąd wiesz?
Connor cały czas ma taką minę.
- To nic nie znaczy. - To musi coś znaczyć!
Wiesz co to znaczy?
Że wiedzą, że nas potrzebują i nie mogą tego znieść.
Błagam.
Mnie nie proś o radę.
Wyszłam za wariata.
Wiecie, że chciał się bić w kinie z całą grupą studentów
na naszej drugiej randce?
I zadziałało, oczarował mnie. Dałam mu pomacać cycki.
Liczyłam na coś więcej, ale Cara ma rację.
Faceci tak naprawdę nie są zbyt skomplikowani.
W każdym razie próbuję powiedzieć,
że to jedna z niewielu rzeczy warta zachodu.
Sukces zawodowy przy tym blednie.
Jeśli czujesz coś do Hannah, powinieneś jej powiedzieć.
W życiu liczy się tylko jedno.
Że ty kochasz kogoś i że ktoś kocha ciebie.
Tylko to się liczy.
To i dzieci.
Jezu, popatrz na ten tyłek.
O Boże. Tak.
Chodź ze mną.
Nie, tu mi dobrze.
Twój kolega mówił co innego. Zapłacił za dwa tańce.
Co dzieje się w Vegas, zostaje w Vegas!
Jesteśmy w Palm Desert.
Twoja stara jest w Palm Desert, pipo.
„Twoja stara jest w Palm Desert, pipo”.
I to rozumiem. Ale się nie spoufalaj.
No chodź.
Zaraz ty, kudłaty!
Bardzo proszę, żeby się pan uspokoił.
Wszystko gra. On jest w porządku.
Spokojnie, Randy. Jestem w porządku.
Żółwik.
Przybij.
Randy!
Przepraszam za niego.
Nie szkodzi.
Też bym się siebie bał.
Racja, jesteś w świetnej formie.
Tak? Dziękuję, ciężko nad tym pracuję.
Też dobrze wyglądasz. Piękna skóra.
Dziękuję.
Ile masz lat?
Nie mogę ci powiedzieć.
A ja na ile wyglądam?
- Na 49. - Co?
Skąd wiedziałaś?
Po szyi.
Jak się bawisz?
Chyba miałem małe załamanie nerwowe.
Ale teraz wszystko spoko.
To straszne.
Nie martw się, tatusiu.
Nie mów tak do mnie.
- A jak mam do ciebie mówić? - Po prostu Mike.
A co w tym fajnego?
Będę na ciebie mówić
Twardy Mike.
Jebać tę norę.
Nie wyglądam na 49 lat, nie?
Prędzej na 47.
A weź spierdalaj.
Widzisz tego typa? Tak wygląda 49-latek.
Coś ci powiem.
W twoim wieku byłem zajebisty.
Spotykałem się z dwiema laskami naraz.
Obie miały na imię Amy.
Wiedziały o sobie i były zachwycone. Lubiły się mną dzielić.
Ciągle spotykałem się z kumplami.
Jadłem, co chciałem. Cały dzień waliłem browary.
I spałem do oporu.
Raz Julio Iglesias zaczepił mnie na lotnisku,
bo wziął mnie za swojego syna Enrique!
Taki byłem zajebisty!
Nawet się nie starałem. Ani trochę.
To porąbane.
Ja byłem porąbany.
Rzucajcie dolary, panowie.
Jestem Twardy Mike i w to mi graj
Nie wiem.
Wiele w życiu przeżyłem.
Ale groźba utraty rodziny to najgorsze, co mnie spotkało.
Cały czas wyobrażam sobie, co może się wydarzyć.
Zobaczę syna raz na dwa tygodnie.
Żona znajdzie sobie jakiegoś ortopedę.
Bezkonfliktowego gnoja.
Sam nie wiem.
Może Leah ma rację.
Może się do tego nie nadaję.
Chociaż uwielbiam być tatą.
Kurwa, to ona. Morda w kubeł.
Cześć, Leah. Przepraszam cię za wszystko.
Co?
Kto mówi?
Mike.
Britney dzwoniła.
Leah rodzi.
Dzięki Bogu! Ale mnie wystraszyłeś.
Gratuluję!
Moje drogie panie, mój kumpel Jack znowu zostanie ojcem.
- Ale super! - Dziękuje.
Będziesz świetnym tatą.
Doceniam to.
- Bardzo się cieszę. - Dzięki.
Rodzi przed terminem, stresuję się. Spieprzajmy stąd.
Śmiało. Ja zostaję.
Co ty pierdolisz?
Ja nie wracam.
To jest teraz moje życie. Twardy Mike.
Twardy Mike? Jaki znowu Twardy Mike?
Twardy? Raczej nawalony.
Mike, poradzisz sobie z sytuacją w domu,
bo jesteś mężczyzną.
Mężczyzną, kurwa.
No chodź.
Masz rację, Jack.
Kocham cię, stary.
Ja ciebie też.
Ej, stary.
Wypiłeś trzy drinki w pięć minut. Wszystko gra?
„Ej, stary”. Coś ci powiem.
Nie interesuj się, kto ile pije.
I jeszcze jedno.
Nigdy się nie hajtaj.
Connor?
Co jest? Wszystko gra?
Co mam robić?
Co jest, kurwa?
- Szlag. - Hej!
- Miałeś wyluzować! - Czekaj!
- Cholera. - Co jest?
Dusi się!
Ja pierniczę!
On jest z nami.
Cholera!
Nie jestem z nimi!
Moja żona rodzi!
Złaź ze mnie!
- Gratuluję dzieciaka. - A ty dokąd?
Dziewczyny dalej tańczą.
Connor!
Nie przejmujcie się bójką.
Nie jestem z nimi!
Powiedz im!
Jesteś cały?
- Wszystko gra? - Wróciłem!
Connor! Cholera.
Zgadza się. TikTok Live, skurwysyny!
Dokumentuję waszą napaść na tych biednych, bezbronnych ojców.
Zabrać mu kamerę!
Chłopaki, uciekajcie!
Cholera jasna. Boże!
Jestem tylko niewinnym świadkiem!
Spadamy stąd.
Puśćcie mnie. Zabieraj łapy! Muszę siku!
Arabella zaprasza na scenę numer dwa.
Jestem nawalony. Możecie prowadzić?
Kurwa.
- Dobra. - Który to Connor?
- Richie? - Skąd wiesz?
- A, z telefonu. - To nie twoje zdjęcie.
Możemy zabrać te kije golfowe?
Nie, nie możecie.
Czemu?
Bo to kije od Lee Trevina. Z drewnianymi główkami.
Morda w kubeł i zapraszam na przednie siedzenie.
Nie bądź taką babą.
Zadowolony?
Niech będzie. Jedziemy.
Sprawdźmy, dokąd się wybieramy.
Chryste Panie, szpital Memorial?
To samo centrum LA, 160 kilometrów, panie kolego.
No, żona rodzi, jedziemy.
Zaraz, ile ty masz lat?
51.
I nie strzelasz ślepakami. Bardzo mi się to podoba.
Dziękuję.
Stary, co to za taryfa?
- Poproszę o kogoś innego. - Słyszę was.
Bing bang
Widziałem cały gang Tańcowali w moim salonie
Flip flop, tańczyli bop
Ja pierdolę, ty szmato!
Co za bagno.
Dlatego opuściłem to przeklęte miasto.
Zjeżdżają się tu wszystkie tępe blondyny z marzeniami.
A potem robią komuś gałę, żeby poprowadzić zasrany teleturniej.
Przegapię narodziny dziecka.
A kogo to obchodzi?
Wiesz, gdzie ja byłem,
gdy rodził się mój bachor? Siedziałem w barze.
Piłem piwko, jadłem smażone małże, tak to wtedy wyglądało.
Jazda!
Możesz zawrócić albo coś?
Uczę się zawracania od 36 roku życia, panie kolego.
Nie do zrobienia.
Największym błędem w moim życiu było...
Ty ćwoku zasrany!
Cała parada. Zapraszam, droga wolna.
Widzieliście kiedyś, żeby się taki zatrzymał na stopie?
A ty dokąd?
- Jack, co ty robisz? - Jack.
Zero gwiazdek, Richie.
Zero!
Goń się, cymbale!
Dobry pomysł, Jack.
- Co mam robić? - Zrób zdjęcie.
- Zrobiłem. - Gotowe.
Jak to działa?
Jak deskorolka. Odpychaj się.
Jest elektryczna.
- Dawaj. - Nie jedzie.
Musisz wcisnąć.
- Ale co? - Wciśnij!
Dobra, załapałem.
Chodź, jedziemy.
- Mam telefon z klapką. - Co?
Nie chcę, żeby mnie śledzili!
A kogo obchodzi, gdzie się szlajasz? Wskakuj. No już.
Ja pierniczę.
Powoli.
- O tak. - Chryste.
Zajebista ta hulajnoga.
Ale czad!
Zmieścimy się!
Wyprzedzimy go!
Biegiem.
Porodówka?
Dzięki.
Jack.
Dobry pomysł.
Spóźniłem się?
Spóźniłem się. Już po sprawie.
Tatuś!
Co tam, kolego?
Tatusiu, mam małą siostrzyczkę.
Zgadza się.
Płaczesz?
Trochę.
Czemu?
Bo dałem ciała. Nawaliłem.
Nie martw się, wetrzyj w ranę trochę ziemi.
Tak, ziemia pomoże. Jesteś super.
Nie, ty jesteś super.
Jack,
weźmiesz się w garść, żeby poznać córkę?
Tak.
To dla ciebie.
Jest piękna.
Hej, księżniczko.
Chwileczkę.
Uwaga na brokat.
No tak.
Jesteś na mnie wściekła, i masz do tego pełne prawo.
Ale kocham cię na zabój.
Przepraszam, że wszystko schrzaniłem.
Muszę nad sobą popracować.
Ale obiecuję ci, że nie będę dawał dzieciom złego przykładu.
Przestanę się tak wściekać.
Pójdę po pomoc, dobrze?
Do profesjonalisty.
Uświadomiłeś to sobie w klubie ze striptizem?
Tak.
Zgadza się.
Dlatego przyda mi się terapia.
Umówiłem się już na wtorek.
Masz szczęście, że mamy takie piękne dzieci.
Tak. Mogę ją zobaczyć?
Tak.
- Poznaj tatusia. - Cześć, księżniczko.
Mam przesunąć chusteczki na twoją stronę łóżka?
Pewnie tak.
Ma piękne oczy.
Cześć. O Boże.
Jest piękna. No proszę.
Jak ją nazwiemy?
- Może... - Gdzie twoja obrączka?
No tak. Teraz jest pewnie gdzieś w moim jelicie grubym.
Masz ją w układzie pokarmowym?
W końcu z niego wyjdzie.
Co ty odpierdalasz, Connor?
No dobrze, zapraszam na zewnątrz.
Jeśli nie jesteście członkami rodziny, zapraszam do wyjścia.
Idziemy.
Macie piękne dziecko.
Dzięki, Mike.
No to...
masz mi coś do powiedzenia o swojej wycieczce?
Nie. Nic.
Koniec z Twardym Mikiem.
Co to za jeden?
W sumie to nie wiem.
Ale w ciągu ostatnich 17 godzin to on o wszystkim decydował
i nie podoba mi się, jak się to skończyło.
Ale musisz wiedzieć, że cię kocham i...
Na świecie dzieje się teraz mnóstwo dziwnych rzeczy.
Nie gadam tak przez alkohol.
Ja po prostu...
Britney,
czy zrobisz mi ten zaszczyt i zostaniesz moją żoną?
Michaelu Jahimie Richardsie.
Nie odpowiem na to pytanie na szpitalnym korytarzu!
- Przepraszam. - Wstawaj.
No już.
Weź prysznic. Postaraj się trochę!
Postaw mi chociaż kolację w Tony Roma’s.
Może być Ruth’s Chris?
W sumie uwielbiam Ruth’s Chris.
- Mam dość twoich wymówek. - To nie wymówka.
Ja naprawdę cierpię.
Ty nie masz pojęcia, jak to jest,
bo tłumisz swoje uczucia jak jakiś oziębły gad.
Jestem oziębła?
Skarbie, gdy rozkładasz nogi, to przysięgam, że słyszę hymn NRD!
W końcu jakieś emocje!
Chcesz się ze mną rozstać?
Nie, skarbie.
Po prostu nie chcę tak dalej żyć.
Nie chcę się ciebie bać.
I nie chcę planować każdej minuty swojego życia.
I od czasu do czasu chciałbym zjeść węglowodany.
A skoro o tym mowa, świat się nie zawali, jak zrobisz mi czasem loda.
Bez kappy.
Widziałaś to?
Bez kappy! To znaczy...
że to prawda!
Dobrze, Connor.
Bez kappy!
Tak właściwie to „bez kitu”.
O to mi chodziło. Właśnie o to!
O kurwa.
To najlepsza część każdego dnia. W dalszym ciągu.
Teraz jest już lepiej.
Wysłaliśmy Nate’a do państwówki.
Urządziliśmy imprezę i zebraliśmy kupę siana dla szkoły.
Nie jest tak dobra jak szkoła prywatna, ale przynajmniej dzieciaki grają w futbol
i można je odebrać, kiedy ci się żywnie podoba.
Nasze spotkanie z doktor Lois nigdy się nie odbyło.
Zdefraudowała pieniądze ze zbiórki, żeby spłacić swoich wierzycieli.
Ale to biała kobieta, więc siedzieć nie pójdzie.
Pewnie wyda książę.
W międzyczasie Ed Cameron odnalazł siebie.
Wyszedł z szafy i wziął ślub z tym słodkim staruszkiem z Judas Priest.
ZARĘCZENI!
Mike pozwał Trifectę za ageizm
i odzyskaliśmy część udziałów.
A Connor zrobił sobie lifting.
Super!
Żyje się dobrze. Chodzę na terapię.
Leah mówi, że już się zmieniłem.
Już tak łatwo się nie denerwuję.
Przepraszam pana.
To dobry pomysł?
Rzucanie piłką z dzieckiem na piersi?
Nie pomyślałem o tym.
Dziękuję, doceniam pana troskę.
Nie ma za co.
Miłego dnia.
Co za pacan.
Ja pierniczę.
Wszystko gra?
Rozchodzisz to.
Rzucamy do dziesięciu.
Widzieliście to?
Bardzo ładny rzut. Brawo.
Świetnie ci idzie.
Piłka na pierwszą bazę!
O Jezu.
TRZECH TATUŚKÓW
Napisy: Marta Makieła