Skarbie, już jestem.
Cześć, kochanie. Dzieci przyszły.
Jakie dzieci?
Co tam?
Cholera, dawno się nie widzieliśmy.
Bo jesteście żonatymi nudziarzami.
Zazdrościsz.
Uczcijmy to. Otwórz sobie piwko.
- Luis. - Bierz browara.
Jutro mam rozmowę o pracę. Muszę być wypoczęty.
- Zepsujesz nam imprezę? - Tak rzadko się widzimy.
Nie wkurza cię bycie bezrobotnym w naszym wieku?
- Masz oszczędności, nie? - Gdzie twoja duma?
Nie wiem. Czuję się zdekonstruowany.
Po tym kursie wszystko się spieprzyło.
Chyba nic nie zrozumiałeś.
Mam numer Patricka. Dzwonimy?
- Wynocha z mojego domu. - Co?
Daj nam chociaż dopić browca.
I tak nikt nie da ci roboty.
Jesteś skończony.
Ten kurs męskości zniszczył ci reputację.
Bardziej to, jak Daniela zerwała z nim na wizji.
Nie mów o niej. Wciąż to przeżywa.
To ty wciąż przeżywasz Luz.
Przynajmniej nie ukrywam!
Jestem facetem, który przyznaje się do słabości.
Bardzo dobrze, Raúl.
SAMCE ALFA
Nie zrobiłeś zakupów?
- Niby kiedy? - Mamo!
- Odstaw ich do szkoły i jedź do sklepu. - Nie mogę.
Mówiłem ci, że mam poranną zmianę.
- Mam egzaminy w Móstoles! - I co?
- Mamo? - Tak?
Zwymiotowałem.
Ta szkoła to wylęgarnia grypy żołądkowej.
Co ty robisz?
To papka z chleba tostowego. Naiwny jesteś.
- Ulises. - Marsz do szkoły. Naucz się kłamać.
- Nie chce iść, bo Adri go bije. - Adri?
Powtarza klasę i bije wszystkich.
- To oddaj. - Nie poszedłeś do pani?
Co? To towarzyskie samobójstwo. W szkole nigdy nie byłeś?
Są zasady. Jak w więzieniu.
Używanie przemocy to przejaw toksycznej męskości.
Wrócił zdekonstruowany samiec.
Bądź grzeczny i pogadaj z panią Eriką.
Ja nie mogę ich zawieźć.
Odbiorę ich po południu.
Kocham was.
Głowa mnie boli i mam gorączkę.
Ulisesie, posłuchaj mamy.
Jak ktoś z tobą zadziera, kopnij go w goleń.
Co to jest goleń?
Celujesz tu i kopiesz z całej siły. O nic się nie martw.
Dadzą ci spokój, zobaczysz.
Tempo: 7,5 min/km. Dbam o twoją formę.
Robię postępy.
Cześć, skarbie.
- Prysznic? - Idź pierwsza. Ja się rozciągnę.
Dobra.
Tato, należą ci się przeprosiny.
Miałam cię za emocjonalnego tępaka, ale potrafisz wybaczać.
Fajnie, że mama szczęśliwa.
- Nie znoszę jej. - Co?
- To był błąd. Nie kocham jej. - Jak to nie?
Teoria dziesięciu ciał działa. To twoja wina.
- To po co do niej wróciłeś? - Nie wiem. Nie widzisz, że źle ze mną?
Nic nowego. Histeria to twoje drugie imię.
Czuję się pusty w środku.
Jakbym był złym człowiekiem.
Czuję się niezręcznie, gdy się z nią kocham.
To co zrobisz?
Zostawię ją?
Bez jaj. Dopiero co się uspokoiła.
To co mam robić, córeczko? Nie mogę tak żyć.
Rozstania słabo ci wychodzą. Ostatnia próbowała cię przejechać.
- I to była ta miła. - Nie zamierzam się znów przeprowadzać.
Santi, skończył się żel.
Cholera. Chce seksu.
Ty zanieś jej żel.
Matko! Doigrasz się.
To co mam robić? Może coś mi podpowiesz.
Usta szeroko.
Cześć, Alfonso.
Santi, zakładam wypełnienie.
Będę się streszczał.
Blanca za tobą tęskni.
- Żałuje, że cię zostawiła. - To ja ją zostawiłem.
Bardzo żałuje tego, co sprawiło, że ją zostawiłeś.
Chce dać ci kolejną szansę.
To znaczy, żebyś ty dał jej kolejną szansę.
Przytrzymaj, kolego.
Po moim trupie. Zablokowałem ją, gdzie się dało.
Współczuję ci, chłopie.
Bogu dzięki, że uciekliśmy od tej wariatki.
To ciut seksistowski tekst.
Umów się, to wybielę ci zęby.
- Jestem Ángela. - Dzień dobry…
Jesteś tym gościem od kursów męskości?
- Proszę pani, już południe. - Daj mi spokój.
Ma pani przymiarkę przed Influencer Awards.
Przełóż na jutro. I przynieś mi croissanta z czekoladą.
Na pewno? A kampania ekologicznych bikini?
Coś sugerujesz?
Nie, już przynoszę.
Nie wkurzaj mnie i daj spać.
O szóstej podpisuje pani książkę.
Przeklęta książka.
To zdekonstruowany krokiet. Tak brzmi fajniej i nowocześniej.
Po prostu go zmiażdżyłeś.
Milcz. To już nie jest krokiet. To coś innego.
Stracił esencję krokieta.
- Właśnie tak się czuję. - Smakuje tak samo.
- Dostałem robotę. - Jak to?
Studio produkcyjne.
- Będę dyrektorem działu seriali. - Hej!
Mam zajebistą szefową, która nie dba o moją przeszłość.
- Super, mistrzu! - Brawo!
Zajebiście, skarbie. Już nie musimy się martwić kredytem.
A ja chcę zostawić Blancę.
Serio?
A nie mówiłem? Obaj wisicie mi 20 euro.
- Założyliście się o to? - Przeczekaj rok, a wygram.
Co jej powiesz?
Ona cię zabije.
Jak Luz z tobą zerwała?
- Odpuść. - Szukam inspiracji.
Luz ze mną nie zerwała.
Wspólnie ustaliliśmy, że potrzebujemy przerwy.
Nic jej nie mów. Wyprowadź się znienacka i już.
- Czemu ja? - Ona się nie wyprowadzi.
U Pedra jest miejsce.
- Ni chuja… - Seksizm.
Znów zaczynasz?
„Uwolnij swoją wewnętrzną boginię”.
Twoja lasencja napisała bestseller i rozdaje autografy.
Weź się w garść. Nie będę cię utrzymać.
Choćby dlatego, że nie sypiam z tobą.
Seksizm.
Dlaczego ja nie mogę być panem domu?
To godna praca. Powinna być wynagradzana.
Opowiedz mu o krokiecie.
Otwórz nową knajpę. Tu obok jest pusty lokal.
Zdałem sobie sprawę, że nie lubię pracować.
No.
Jak wrócę do Luz, dam ci spokój.
Co?
Znów się we mnie zakocha.
To samo z siebie się nie zdarzy.
Obie strony muszą tego chcieć.
Luz chyba nie ma ochoty do ciebie wracać.
- To tylko kwestia czasu. - Przynieś coś komuś?
Kiedy mu powiesz, że Luz ma kogoś?
Chcesz, żeby Esther mnie zabiła?
Cholera! Dzieci.
Dokąd to?
Przeuroczy. Chciał mnie zabrać na kitesurfing na Mauritius.
Ale nie ma mowy. Poczekam, aż sąd orzeknie rozwód.
Ty masz pod ręką bogatych rozwodników, a ja pryszczatych nastolatków.
Źle wybrałam branżę.
Jak tam otwarty związek? Poznałaś kogoś?
Kiedy? Nie mam życia.
- A Luis? - Nie wiem.
Ma mi nic nie mówić.
Czemu? To największa frajda.
Zakupów nie ma czasu zrobić, a co dopiero romans.
Tu jest hamulec, nie?
Cholera!
Przepraszam.
WSTRĘTNE BABSKO
„Wstrętne babsko…”
Dzień dobry, Eriko!
Ulises kopnął Adri w goleń.
Ojej…
To musiało boleć.
Mówiliśmy mu, że jak ktoś z nim zadziera, to ma to zgłaszać.
No to was nie posłuchał.
Mój syn tylko się bronił.
Jeśli Adri go bije, to on może oddać.
W naszej szkole nie tolerujemy przemocy wobec kobiet.
- Kobiet? - Kopnął Adriana.
- Adrianę. - Adri to skrót od Adriana.
Od Adriany.
Bardzo mi pomogłaś.
Dzięki porannym rytuałom jestem nową osobą.
Czuję się bardziej sobą.
Wspaniale, Claudio.
Ale nie lubię matchy. Wolę czarną herbatę.
Może być.
Kupiłam to serum antyoksydacyjne, które polecałaś, ale nie widzę efektów.
Claudio, mogłabyś…
Przepraszam.
Jak masz na imię?
KOCHAM CIĘ. WRÓĆ DO MNIE.
Nie zostawiłeś mi miejsca na autograf.
- Może się spotkamy pogadać? - Nie chcę być z tobą widziana.
Zniszczyłaś moje kursy, upokarzając mnie na wizji.
Przyszedłeś tu mnie obwiniać?
- Nie. Zobaczyć, jak się masz. - Świetnie. Widzisz, jaka kolejka?
- U mnie też świetnie. Mam pracę. - Wspaniale.
- Super. - Właśnie.
- Jak masz na imię? - Carlota.
Zrobiłam sobie kriolipolizę. Mówiłaś, że działa cuda.
Ale cellulitis wrócił.
Co za zbieg okoliczności.
No tak, pracujesz tu.
Bo wystąpię o zakaz zbliżania się.
No dobra, ale to nie to, co myślisz.
Nie?
Chodzi o kwestię prawną. Otwieram kolejną restaurację.
Gratulacje.
Chcę, żebyś załatwiła papierologię. Od kiedy masz skuter?
Pomagałam ci, bo byliśmy parą.
To też wchodzi w grę. Możemy do siebie wrócić.
Pa.
- Pomóż mi jako przyjaciółka. - Od kiedy jesteśmy przyjaciółmi?
Od teraz?
Zarejestrowałeś już nazwę firmy?
Nie, jeszcze się zastanawiam.
- Ale fundusze masz? - Tak, tak, mam inwestora.
- Kolejna knajpa? - Mówiłeś, że to gówniana branża.
Byłem wypalony, tato.
Ale odpocząłem i wymyśliłem siebie na nowo.
I będziesz robić to samo, co wcześniej?
Pożyczycie mi 50 tysięcy czy nie?
- Podoba ci się ten dom? - Tu podpisz.
Ma dwie sypialnie. Tuż obok twojej szkoły.
Wpłaciłem już zadatek. Przeprowadzka jutro. W tajemnicy.
Jak twoja mama będzie na kursie samoświadomości…
Co ja podpisałem?
Że mogę pracować jako niepełnoletnia. Przeprowadzamy się?
Tak, a potem z nią zerwę. Będziesz pracować?
- Tato, musisz z nią pogadać - Gdzie pracować?
Chyba nie w barze?
- Mścisz się na mamie za Alfonsa. - Nie.
To nie zemsta. Sam nie wiem, co to jest.
- Czemu faceci tak źle znoszą porzucenie? - Kochanie, po czyjej jesteś stronie?
- To co, rodzinko? Pizza i kino? - Dobry pomysł.
Ogarnę się i możemy iść.
Nie patrz tak na mnie.
Jestem uprzejmy. To jej kolej, żeby się wyprowadzić.
Iris jest taka grzeczna. Lepiej mieć córki.
Co to za pomysł z imionami uniseks?
Dlaczego nie nazwali ją Adriana?
Ile czasu oszczędzasz, skracając imię o trzy litery?
No powiedz: Adriana.
Esther, to poważna sprawa. Wychowujemy przemocowca.
Daj spokój.
Zadzwonić do Patricka? Może robi kursy dekonstrukcji dla dzieci.
Nie pozwolę dekonstruować syna.
Nie męcz go. Ja już go zbeształam i jest mu przykro.
- Śpimy. - Pogadam z nim.
Teraz?
Późno już.
Dałem jej takiego kopniaka.
Rozbeczała się i uciekła.
To nie jest ci przykro?
Niby czemu?
Lała jej się krew.
Co?
Synku, nie wolno kopać innych.
Zwłaszcza dziewczyn.
Dlaczego? Adri już mnie nie zaczepia.
Ale między chłopcami i dziewczynkami jest różnica w budowie ciała.
Jesteśmy silniejsi. Możemy zrobić krzywdę.
Mama mi kazała.
Słucham?
Esther…
Kazałaś naszemu synowi kopnąć Adri w goleń?
- Obudziłeś mnie. - Widziałem, jak biegniesz korytarzem.
Tak. Moja wina. Myślałam, że Adri to chłopiec.
To nieważne. Przemoc nigdy nie jest okej.
- Nie zgadzam się. - Każ Ulisesowi ją przeprosić.
- Adri zaczęła. - Jeśli go wyrzucą, to twoja wina!
Jutro każę mu przeprosić tę kretynkę.
Musimy mieć wspólny front. Ulises nie może wyrosnąć na seksistę.
Ten kurs ci zaszkodził.
Mamy w biurze tablice.
Wolę swoją. Narodziły się na niej wspaniałe seriale.
Takie jak Wredna suka?
Ludzie nie rozumieją ironii.
Wiem, że twoje projekty są seksistowskie i ocierają się o mizoginię.
Nie jestem już szowinistyczną świnią.
Ukończyłem kurs dekonstrukcji męskości.
Odkonstruuj się na nowo.
Chcę, żebyś był przeciwwagą.
Żeby feministycznie historie nie brzmiały jak kazania.
Zatrudniłaś mnie, bo potrzebowałaś mizogina?
Przedstawię cię zespołowi. Chodź.
- Dramat na prowincji? - Błagam, tylko nie to.
To się sprawdza.
Ali, Olga, Bea, to Pedro Aguilar, nowy dyrektor działu seriali.
Powodzenia.
Co tam, dziewczyny?
Nad czym pracujecie?
Ręce opadają…
Ja już nie…
To ja się dekonstruuję, a żona uczy syna,
żeby szedł przez życie, dając ludziom wpierdol.
- Luis… - Jakie społeczeństwo budujemy?
Cofamy się jak raki.
Nastolatki twierdzą, że nie ma przemocy wobec kobiet.
- Jeśli tak wychowamy to pokolenie… - Brachu…
Julián, auto!
To ta? O Jezu.
No dobrze…
Dzień dobry.
Pewnie jesteś mamą Adri.
A ty matką tego zbira.
Ulises bardzo żałuje i chce przeprosić twoją córkę. Prawda?
- Nie. - Ulises!
Nie przyjmiemy przeprosin od kogoś, kto utrwala przemoc wobec kobiet.
Jaką przemoc wobec kobiet?
Ten kaszalot jest o głowę wyższy od mojego syna.
Jak nazwałaś moją córkę?
- Nazwałaś Ulisesa zbirem. - Owszem.
Znęca się na kobietami, bo wychowała go taka gówniana matka.
Operują go. Podobno pierwsza doba jest kluczowa.
Rozmawiałaś z nim?
Idź do domu, Luis. Tu nic nie wskórasz.
- Zadzwoń, kiedy się czegoś dowiesz. - Oczywiście.
- Esther. - Cześć, tato.
Iris, skarbie, nic ci nie jest?
Mama kopnęła w goleń mamę Adri przy wejściu do szkoły.
Co?
Przy okazji upadł jej telefon i ma pęknięty ekran.
- Idzie tu! - Daj mi mamę… Iris!
Raúl, nie teraz.
Impreza u mnie o ósmej. W sensie w domu Pedra.
Co to za okazja?
Trzeba cieszyć się życiem. Jest zajebiście.
Jasne. Zajebiście.
Trzeba uważać, by opowiadając o mszczącej się kobiecie,
nie popaść w stereotypy.
- Została zgwałcona. - Bez zemsty nie ma serialu.
Ale te postacie są jednowymiarowe.
Czy to nie stereotyp, że gwałciciel to skurwysyn?
Słucham?
- Czemu gwałci? - Bo jest skurwysynem.
- Bo jest facetem. - Tak, gość jest chujem.
Ale dlaczego jest chujem?
Na przykład, nie wiem… gdy był mały, wykorzystywał go dziadek.
To klasyka. Dziadek-pedo, jak w Heidi.
A czemu nie babcia?
- Babcie nie gwałcą, robią budyń. - A to nie stereotyp?
Pracujemy nad tym od miesięcy.
Jutro prezentacja dla platformy.
Trzeba to dopracować. Noc jeszcze młoda. Lubicie sushi?
Jeszcze czego.
Ty pracuj, ile chcesz. Ja idę do domu.
Słyszałeś o życiu prywatnym?
Ja bym została, ale skoro one poszły… Siostrzeństwo.
Jak tam? Dogadujecie się?
Tak, mają potencjał.
Spodoba ci się tu. Zobaczysz.
Cześć! Roberto z kadr.
Wreszcie jakiś facet.
Potrzebujemy więcej ołówków. Roi się tu od temperówek.
- Słucham? - W firmie są same myszki.
Idziemy na drinka? Powiem ci, które nie są lesbami.
Mam dużo pracy. Następnym razem.
Jasne. Kiedy chcesz, Peter.
Pedro.
Hej! Szmat czasu.
Kochany, jak leci?
Niezła chata.
Przepraszam.
- Santiago, hej. - Co? Przepraszam.
- Po co zaprosiłeś Diego? - Kazałeś mi kogoś przyprowadzić.
Laski. Tobie wszystko trzeba tłumaczyć.
- Nie znam żadnych lasek. - A te z Tindera?
- Wszystkie razem tutaj? Oszalałeś? - Gdzie byłeś?
W szpitalu. Julián dostał zawału. Operowali go.
- Jasne. - Jakbyś odbierała telefon…
Jak to się stało? Ścigał przestępcę?
Nie, jechał radiowozem. Dopiero co wypił kawę…
Ale jak wykituje, to powiedzą, że umarł „na służbie”, nie?
Jak to wykituje? Jest młodszy ode mnie.
- Napij się winka. - Młodzi też umierają.
- Ale… - Twoja matka została z dziećmi.
Kochanie, czy ty kopnęłaś mamę Adri przed szkołą na oczach innych rodziców?
Erika dzwoniła?
Nie. Iris, z twojego telefonu. À propos…
Ile ekranów zamierzasz stłuc w tym roku?
- To była samoobrona. - Jasne.
Broniłam twojego syna.
Na szkolnym czacie jest siedem filmików.
- Co? - Nie sprawdzasz wiadomości.
- To ty potrzebujesz kursu, nie Ulises. - Że niby jestem chłopczycą?
Nie, ale jesteś przykładem toksycznej męskości.
Nie kłóćmy się tutaj. Napijmy się.
Co jest, do cholery?
- Przywiozłeś lód? - Lód?
Przecież pisałem.
Co to mam być? Mam pracę.
Właśnie, trzeba uczcić nasz sukces.
Ty znalazłeś robotę. Ja otworzę restaurację i odzyskam Luz.
Ona ma już kogoś innego.
- Kto? - Luz.
- Moja Luz? - To już nie twoja Luz.
Ogarnij się. Robisz z siebie idiotę.
Wam jest trudniej znaleźć miłość niż nam, hetero, prawda?
Chodzi mi o te darkroomy i takie tam.
Traci się trochę magii.
Nie wiem. Nigdy nie byłem.
- Nie? - Nie.
Brzydzą mnie.
No proszę.
Myślałem, że to gejowski rytuał inicjacyjny.
Legitymację możesz dostać bez egzaminu.
Wystarcz, że płacisz składki i już jesteś certyfikowanym gejem.
Składki? Przepraszam.
Daj mi chwilkę. Cholera.
- Luz ma innego? - Co?
- Pedro mi powiedział. - Blanca dzwoni.
Santi, tak czy nie?
Ekspertem od Luz jest Luis.
Kochanie.
Przyjechał facet z firmy przeprowadzkowej.
Przeprowadzkowej?
Tato, powiedz jej prawdę.
Co się dzieje?
Stół da się rozłożyć?
Chciałem ci dziś wszystko powiedzieć.
- Jak wrócę do domu… - Gdzie jesteś?
Robię wycenę w San Chinarro.
Na imprezie u Pedra.
- Imprezujesz z nimi beze mnie? - Nie, Blanco…!
Cholera…
- Czemu powiedziałeś Raúlowi o Luz? - To Pedro.
Paco, czemu przyjechałeś dzisiaj?
- Miała być środa. - Dziś jest środa.
- Skąd wiecie, że ma innego? - Od Esther.
- Cicho! - I tak już wie.
One gadają ze sobą?
- Co ja mam do tego? - Kim on jest?
- Nic więcej nie wiem. - Spytaj Esther.
Ona mnie zabije.
Spraszacie mi tu ludzi i zostawiacie mnie samego?
- Mam pytanko… - Raúl, nie!
Mogę tu dziś spać?
Pedro, proszę! Cholera, telefon.
- Kapuś dzwoni. No co? - Mama jest w drodze.
- Powiedz, żeby tu nie jechała. - Już wyszła.
Ostrzegam cię, żebyś wiedział, że wciąż cię kocham.
Luz, dowiedziałem się, że masz kogoś innego.
Ale nie to mnie boli, tylko to, że mnie okłamałaś.
To smutne, że nie możemy się przyjaźnić.
Nic się nie stało. Ja posprzątam.
Proszę pana.
Patricia! Dzięki Bogu, że wróciłaś. Trzymaj, ktoś stłukł kieliszek.
Przyszłam porozmawiać o pani.
Źle z nią. Przygnębiona, drażliwa…
- Chyba ma syndrom wypalenia. - Co?
Czytałam w Internecie.
To przewlekły stres związany z pracą, który powoduje wyczerpanie…
Po co mi to opowiadasz?
Niech przeczyta swoją książkę i uwolni wewnętrzną boginię.
Wiem, że państwo wciąż się kochają. Proszę dać szansę miłości.
A jak tam z Luz?
Z Luz koniec. Chuj jej w dupę.
Teraz skupię się na karierze.
A nie sprzedałeś restauracji?
Ja nie. To ona sprzedała za jedno euro.
Ale otwieram kolejną. Mam już połowę kasy.
Rodzice mi pożyczyli. Ciężki los.
Nie szukasz wspólnika?
Znasz kogoś, kto chciałby zainwestować w moją… gastrotekę?
Opowiadaj. Może mnie to zainteresuje.
- Po co mówisz Luisowi, że mam faceta? - Nie mamy o czym gadać.
Twoje życie jest dużo ciekawsze.
Tego mi brakowało, histerii Raúla.
Miał nikomu nic nie mówić.
Twój mąż jest wielkim paplą.
Już nic ci nie opowiem.
Luis!
Tak, zawał. A jest młodszy ode mnie.
Trzeba korzystać z życia.
Tak jak wy. Bez dzieci, zobowiązań…
Czemu wypaplałeś Raúlowi?
To nie ja, to Santi.
- Wygadałeś Santiemu? - To Pedro.
Sądziłem, że mogę mu zaufać. Znaczy im.
Czyli obu powiedziałeś. Brawo.
- Pogadamy w domu. - Ale Esther…
Czemu to ona zawsze się wścieka?
Dłużej tak nie mogę.
Blanca tu jest.
Powiedz jej, że mnie nie ma.
- Stoi za tobą. - Gdzie?
Dobrze, że przyjechałaś, bo musimy pogadać.
- Co ty nie powiesz. - No tak…
Nie wiem, co ty sądzisz, ale…
Między tobą i mną…
To znaczy mnie się wydaje…
Chyba pospieszyliśmy się z tym, żeby być znów razem.
Dajmy sobie trochę czasu…
Zostawiasz mnie.
Zaraz zostawiam…
Tak troszkę.
Jeśli się zgodzisz, oczywiście…
Dobrze.
Rozumiem.
Naprawdę?
Tak.
Ale tym razem nie musisz się wyprowadzać.
Teraz moja kolej, nie?
Ale daj mi trochę czasu, żebym coś znalazła.
Jasne.
Oczywiście.
Chodź tu.
Nie! Blanca, dasz radę.
Dobrze ci szło. Nie, Blanco, czekaj!
Wróciłeś do niej, żeby z nią zerwać…
Jesteś mściwą, szowinistyczną świnią.
Nic nie rozumiecie.
Chcesz coś zjeść?
- Zostały minicroissanty z łososiem… - Daj mi spokój.
…i awokado.
Nie ufam Diego jako wspólnikowi.
Może mieć ukryty motyw.
Spójrz na pozytywy.
Nie spierdolisz tego, pieprząc jego żonę.
Możecie już iść do domu? Próbuję uczłowieczyć gwałciciela.
Nowa robota ci pasuje?
Tak średnio. Same baby i jeden upierdliwy gość.
Serio? Masz fotki?
Nie spodobają ci się. To scenarzystki.
Zdaliście sobie sprawę, że jesteśmy w połowie życia?
I została nam ta gorsza połowa.
To nie pora na depresję.
Raúl, nie wybaczę ci tej imprezy.
- Parka uprawiała seks w łazience. - Esther i Luis robili to w twoim łóżku.
- Co? Kiedy? - Na urodzinach Ulisesa.
Przyłapała nas mistrzyni zabawy w chowanego.
Człowieku, to obrzydliwe.
Życie jest takie absurdalne.
Do cholery, cieszmy się.
Kto idzie popływać?
Dobra, tym razem to zrobimy.
- Idziemy. - No już.
Idiota znów wskoczył.
Ale z was chuje!
Pomóżcie mi posprzątać.
Potrzebujesz sprzątaczki. Masz tu chlew.
Czy to nie seksistowskie?
Zrobię kilka okrążeń. To dobre na serce.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka