Gdzie byłeś?
- Spałem poza domem. - Wiem.
Cześć, Stefan.
Nie mogłeś napisać?
Stefan i ja martwiliśmy się o ciebie. Prawda, Stefan?
Jak poszło z Ángelą?
Przespaliście się, prawda?
Byłem z Danielą.
Wystawiłeś szefową?
Super jest mieć czas na życie prywatne. Odzyskują to, co straciłem.
Wrócisz do niej? Po tym, co ci zrobiła?
Dekonstrukcja to jedno, bycie frajerem to co innego.
Luz sprzedała twój biznes za jedno euro.
To niefajne, że wyciągasz Luz, gdy rozmawiamy o tobie.
Raúl, łamiesz podstawową zasadę przyjaźni.
Jaką?
Kolega nie powinien zachowywać się jak dziewczyna.
To mnie zabolało.
Jeszcze nikt mnie tak nie poniżył.
Wezmę prysznic. Spóźnię się do pracy.
Stefan, mamy problem.
SAMCE ALFA
- Ruchy, bo spóźnicie się do szkoły. - Trzeba dobrze przeżuwać.
Musisz podpisać mi oceny.
Teraz mi to mówisz?
Żebyś nie mała czasu go zbesztać.
Zobaczmy te przeklęte oceny.
- Pała z angielskiego i idziesz na korki. - Mam dostateczny, mądralo!
„BDSM, wielkie cycki”
Co to ma być?
W głowie się nie mieści.
Esther ogląda na komputerze porno.
I nie czyści historii? Głupia.
To laski oglądają porno?
Moja żona tak. Wielkie cycki i BDSM.
Ja już nie oglądam.
Porno to seksistowska branża.
Esther jest przykładem toksycznej męskości.
Czemu szuka dużych cycków? Jest lesbijką?
Twoje małżeństwo jest kłamstwem!
Sam nie wiem. Może brakuje jej czułości.
Zaproponuję coś romantycznego.
Kolacja i serialik.
- A potem ją przelecisz. - Właśnie.
Jasne. Ale presja!
W toaletach zainstalujemy miniumywalki,
by ułatwić płukanie kubków menstruacyjnych.
Pokaż jej kobiece pisuary.
Proszę.
Są dłuższe.
Mają podniesione brzegi, by zapewnić prywatność genitaliów.
Pierwszy raz spotykam architekta, który projektuje z myślą o obu płciach.
Odbył kurs o demolowaniu męskości.
Dekonstruowaniu, tak. Na biurku mam dyplom.
To nasz skarb. Słono zapłaciliśmy, by podkraść go Normanowi Fosterowi.
Była zachwycona.
Choć starała się tego nie okazywać.
- Po kawie robię się nerwowy. - Zdolniacha z ciebie.
Podwyżki ci nie dam. Jeszcze.
- Ale zapraszam cię do mnie na kolację. - To dla mnie zaszczyt.
Gratulacje, panie Inkluzywny.
Co ty robisz? Błagam cię.
Szef cię polubił.
Ja też.
- Nie rozmawiajmy tu o tym. - Czemu?
Nie chcę, żeby miał mnie za kobieciarza.
No dobra.
- Skupmy się na pracy. - Tak.
Żeby ludzie nie myśleli, że jest coś, czego nie ma.
Bo jest, ale nie chcę, żeby to wyszło na jaw. Proszę cię.
- Najlepiej nie rozmawiajmy ze sobą. - Nie.
Przez to ludzie też nabiorą podejrzeń.
To co robimy?
- Przecież się nie pieprzyliśmy. - Paula, błagam.
Musimy zachowywać się normalnie. Czyli na odwrót.
- Widzimy się wieczorem? - Pewnie.
Nie, nie mogę.
Idę z córką do kina.
Z 18-letnią córką? Do kina?
Co jej jest?
Jesteśmy ze sobą zżyci. Hej!
Przepraszam.
Gadamy sobie o konstrukcjach i takich tam.
No dobrze.
Pytacie mnie o ten organiczny dezodorant w kremie.
Kilka influencerek go promuje.
„Bez chemicznych składników i soli glinu. Wegańskie, wolne od okrucieństwa.
Ochrona przez 72 godziny”.
Przetestowałam go. Użyłam go zaledwie 24 godziny temu.
Patri, jak pachnę po jodze?
Trochę jedzie od pani.
Drogie DeoVegan, nie piszcie „ochrona przez 72 godzin”.
Nieładnie tak kłamać.
Poza tym ludzie w to wierzą i potem trzy dni się nie myją.
Następny.
Urząd skarbowy, słucham?
Widzimy się dziś?
- Dwa dni z rzędu? Oszalałeś? - Niech myślą, co chcą.
- Szczerość nie jest twoją nową mantrą? - Tak, zyskałam nowych fanów.
- Jestem influ-hejterem. - Kim?
Marki płacą mi, żebym ich nie obsmarowała. Jestem pionierką.
Gratulacje. A co z nami?
Krok po kroku. Nie męcz mnie.
Możemy porozmawiać?
Przepraszam cię za wczoraj. Naprawdę.
Jak twoje zawroty głowy?
Zabrzmiało to jak wymówka.
Przysięgam ci. Dostaję ich nagle. Czuję się zamroczony.
Kręci mi się w głowie i muszę się położyć.
Na tym to polega.
Nie lubię, gdy ludzie odwołują spotkania.
Wkurza mnie to.
Ale tym razem ci odpuszczę, bo sprzedaliśmy ten serial!
- Jak to? Serio? - Tak!
Produkujemy Samców alfa!
- Tak! - Tak!
Z wrażenia o mało… Tak!
- Gratulacje. - Tak.
Dzięki. Chodź, powiemy scenarzystkom.
O Boże…
To żart?
Naprawdę ktoś to kupił?
Przecież chcecie zniszczyć patriarchat. To serial o czterech kretynach.
Bez przesady…
Trudno mi uwierzyć, że wzięta influencerka związałaby się z takim idiotą.
Pablo nie jest idiotą.
To złożona, zniuansowana postać.
A ten rozwodnik i dziesięć ciał? To nie uprzedmiotowienie?
I ten pożal się Boże casanova z knajpą.
Że niby nie chce otwartego związku?
To nie tak.
Najważniejsze, że się sprzedał.
- To nie jest zły serial. - Nie słuchaj ich.
Musimy nakręcić pilot.
A wy trzy, grzejcie klawiatury.
Jesteście razem?
- Co? - Położyła ci dłoń na ramieniu.
Was nie dotyka?
To by wiele wyjaśniało.
Rozumiem, że trudno mieć szowinistyczną świnię za szefa.
Ale jak śmiecie sugerować, że jestem tu z innego powodu niż mój talent.
Do roboty!
Nie jestem kawałem mięcha.
Wprowadź się do mnie.
To w Chuece, więc nie ma basenu, za to blisko do pracy.
Miło z twojej strony, ale nie ma potrzeby.
Zanosi się na to, że ona wróci, a ty będziesz na wylocie.
Laski są bardzo terytorialne.
Wierzę w Pedra. Na pewno wszystko spieprzy.
Masz plany na wieczór?
Bo?
Mój seks-kumpel ma urodziny i świętujemy u mnie na chacie.
- Przy okazji obejrzysz mieszkanie. - Dziś nie dam rady.
Jem kolację z rodzicami.
Młodsi nie będą, a mama zrobiła empanadillas…
- Będą też kobiety. - Dobra, przyjdę.
Włącz kierunkowskaz i zjedź trzecim zjazdem.
- Dziś bez pościgu? - Bez.
Pojedziemy pod supermarket.
- Parkowanie prostopadłe? - Papier toaletowy.
Zostały mi dwie rolki.
- Tak? - Cześć, kurewko.
Co powiesz na romantyczną kolację we dwoje?
Jestem w trakcie lekcji.
- Cześć. - To nie odbieraj.
Kto zajmie się dziećmi? Twoja matka obrażona.
Ja biorę 20 euro za godzinę.
- Piętnaście. - Zgoda.
Rezerwuj, mamy opiekunkę. Uwaga!
Wchodziła na przejście.
No proszę. Mamusia wysportowana.
Co tu robisz? Lubisz kitesurfing?
Lubię mojito z tego baru. A ty tu sama?
Odpoczywam.
Od ojca, tak?
Smacznego mojito, Álvaro.
Zamówić ci?
- Wyskoczymy na piwo? - Daniela nie chciała się spotkać?
Chciała, ale ostudziłem jej zapał. Lepiej krok po roku.
Dziś mam już plany i napięty grafik.
Kolejna laska z Tindera?
Nie, mądralo. Urodziny z kumplami.
- My jesteśmy twoimi kumplami. - Mam ich więcej.
Idź z Danielą.
- Zadzwonię do niej. - Bawcie się dobrze.
- Wrócę późno. - Ja później.
- Nie czekaj na mnie. - Ty też. Może nie wrócę.
Kwiaty dla pana.
- Którego? - Panem domu jestem ja.
- Jest kartka. - Nie bądź wścibski.
„Wiedziałam, że będziesz cennym nabytkiem. Gratuluję, samcu alfa”.
To kobiety wysyłają kwiaty?
A ty dałeś nogę. Puknij ją, a kupi ci dom.
Jasna cholera.
Narka, samcu alfa.
- Wejdź. - Cześć, piesku.
Boże drogi.
Rany. Pięknie zaaranżowana przestrzeń.
Świetnie wykorzystane światło.
To znaczy jest noc, ale widzę po orientacji.
Dość o architekturze. Cieszmy się wieczorem.
Wybacz, jasne.
Przystawki.
Poznaj Osvalda.
- Miło mi. - Wzajemnie.
Mój kolega też ma gosposię, która jest facetem.
Uważam, że to bardzo inkluzywne.
Osvaldo jest moim mężem.
To jeszcze bardziej inkluzywne.
To integracja do kwadratu.
Hej…
- Siadaj. - Tak.
Dziwne to.
Trzeba spędzać razem jakościowy czas. Jesteśmy parą.
Makaron z truflami jest zajebisty.
Zamówię szampana.
Bez przesady. Musimy zapłacić za ortodontę Iris.
To kieliszek likieru ziołowego.
Nie! Limoncello.
Ty masz jakąś fantazję?
Fajnie byłoby zabrać dzieciaki do Disneylandu,
zanim dorosną i zaczną nas ignorować.
Fantazję seksualną.
Może chciałbyś, żebym miała większe cycki?
- Chcesz je powiększyć? - A ty chcesz?
- Jeśli ty chcesz. Ale to bardzo drogie. - Czyli chcesz.
Skąd obsesja na punkcie cycków?
- To ja cię pytam. - Ty zaczęłaś.
Co ty robisz?
Jednak przyszedłeś. Wchodź.
O kurna!
- Jak cię stać na to wszystko? - Pracuję w bankowości inwestycyjnej.
Prowadzenie knajpy to mój kaprys.
Chodź, przedstawię cię.
To Raúl, mój kumpel hetero.
Skąd wiedziałeś, że jesteś hetero?
Obejrzałem aerobik z Jane Fondą.
Jak możesz lizać szkaradne cipki, gdy kutasy są tak piękne?
- To transfobiczne. - Tak?
Sam nie wiem. Cipka jest częścią większej całości.
Jesteś heteroelastyczny?
Miałbym u ciebie szansę?
Daruj sobie. Wzdycha do swojej byłej.
Boże, jakie nudy.
Masz rację.
Wciąż o niej myślę.
Bo Luz to przepiękna babka.
Jest mądra i zabawna,
a ja jestem kretynem i za późno się zdekonstruowałem.
Biedaczysko. Chodź tu.
Nie masz u niego szans.
- Wiem. Okazuję mu wsparcie. - Dziękuję.
Chodź zobaczyć, jak heteryk płacze. Szybko!
- Przedstawię cię Evie. - Kto to?
Inżynierka, badaczka i antropolożka. Autorka trzech książek.
Ale atrakcyjna?
- Evo, poznaj Raúla. - Cześć.
Cholera.
- Dobry wieczór! - Cicho, dzieci śpią.
- Cześć, Álex. - Co tam?
- Na razie. - Poczekaj, nie zapłaciłam ci.
Boże, jaki pośpiech…
To tak, 25…
Spójrz na nich. Nawet wyglądają na dobrych ludzi.
- Do dzieła. - Teraz?
Po limoncello chce mi się spać.
Próbowałem. Idę umyć zęby.
Chociaż namiętny pocałunek. Nie jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Álex? Nie.
Ciało numer pięć.
A nie numer trzy?
Miałam udany tydzień.
Álex, mój szef jest gejem.
Męża Kubańczyka wziąłem za gosposię. Chciałem spalić się ze wstydu.
Ale może nie jest takim tradycjonalistą i nie będzie…
Syn tego łysego to drapieżnik seksualny.
Co jest?
Ktokolwiek to jest, zabij go.
Tak?
Otwieraj natychmiast!
- Santi? - Otwieraj.
- To dzieciak. To była zabawa. - Jasne.
- Zabawa? Ścisnął mi pierś. - To poważna sprawa!
Ulises po prostu próbuje zwrócić na siebie uwagę.
- Czyli nic się nie stało? - Pogadam z nim.
- Idę na policję. - Nie, bo zostanie w aktach.
Dzieci zostawia się z dziadkami i już.
Sama chciała. Za 15 euro i jeszcze chce na nas donieść.
Bo wasz syn to zboczeniec!
Ma 11 lat. Luis!
Też prawda, że Álex miała duży dekolt.
- Słucham? - Nie wierzę.
Choćby w majtkach przyszła!
Robiłeś kurs dekonstrukcji?
Oddawaj dyplom! Gdzie on jest?
To kultura gwałtu!
- Wychowujecie drapieżnika seksualnego. - Tak!
Spierdalać z mojego domu!
- Dość tych bzdur. - Chwila…
Nie krzyczcie na korytarzu.
- Już ci otwieram. Wynocha! - Niewiarygodne.
- Przemyśl to, Luis! - Tak, jutro…
Nie wierzę!
Nie zaszkodziłoby mu powiedzieć, żeby nie dotykał piersi bez pozwolenia.
Na wszelki wypadek.
Dawaj.
Remis, piłka meczowa.
Podaję do Luisa.
Dobra.
- Cholera! - Ja!
Moja!
Moja, do cholery!
- Koniec gry! - Co ty wyprawiasz?
Wściekł się na mnie.
- Nazwał moją córkę zdzirą! - A ty syna zboczeńcem!
- Bo nim jest. - Ma 11 lat.
Trzeba było przegadać to przed meczem.
Przepraszam, ale nie zgadzam się na taki poziom agresji i seksizmu.
Co on gada?
- Raúl! - Koniec głupot. Jest poważny problem.
Bardziej niż jego zboczony syn, który molestował Álex?
On tylko się bawił!
Raúl ma nowych kumpli.
Jak to „nowych kumpli”?
Ja nie mam innych kumpli. Ty masz jakichś?
Niby skąd? Pewnie poszedł na kurwy i wcisnął ci ściemę.
Przecież on nie ma kasy.
- Kim oni są? - Nie wiem.
To się dowiedz. Mieszkacie razem.
Na rondzie należy zawsze jechać prawym pasem.
Zewnętrznym. I kropka.
Jechałam prawym, a ten z lewej chciał zjechać i mnie stuknął.
- Jeszcze pretensje miał. - Ten pan był idiotą.
I wyląduje tu kiedyś tak jak wy.
Te ronda są źle pomyślane.
Pisz skargę do Dyrekcji Dróg i Autostrad.
Róbcie testy. Zaraz przyjdzie jednoręki.
Wyjaśni wam, że nie wystawia się ręki za okno.
Ty nie nad morzem?
- Wpadłam na syna Héctora. - Tego dupka?
Bardzo dobry w łóżku.
- Dziewczyno! - Wiem!
- I co zrobisz? - Nie wiem. Dlatego przyszłam.
- Mleko się rozlało. Co mam ci powiedzieć? - Przeklęte mojito.
Co z Héctorem? Powiedzieć mu?
Ja bym powiedziała, zanim synalek się wygada.
- „Tato, puknąłem ci laskę”. - Po co ma mu to mówić?
Ojciec dostanie zawału, a synuś spadek. Motyw jest.
Nigdy nikogo nie zdradziłam. Ja tak nie postępuję.
Fajne masz życie.
Wiesz dlaczego? Bo nie masz dzieci.
Inaczej nie miałabyś czasu na kitesurfing ani seks z niewłaściwą osobą.
Dzięki. Bardzo mi pomogłaś.
Informuj mnie. Jesteś moją turecką telenowelą.
WITAMY
Halo?
Witamy. Garaż numer 207.
Dziękuję.
Co to za miejsce? Jak w McDonaldzie.
Halo?
Cześć!
Cześć.
Cześć. Dokąd ty mnie zwabiłeś?
To dyskretne miejsce.
Luis mi polecił.
Zamówiłem szampana. Róże i baloniki wydały mi się tandetą.
Ale to jest obrzydliwe.
Przyjeżdżasz, odklepujesz i wyjeżdżasz.
To ty chciałaś dyskrecji.
Tak, ale w romantycznym miejscu.
Chatka w Alpach albo podwodny apartament na Malediwach.
Albo moja willa. Podobała ci się, nie?
Podziękuję. To zbyt ryzykowne.
Mogę cię przewieźć w bagażniku.
Wszystko, tylko nie to. Widzimy się u mnie?
Chodź do jacuzzi. Już zapłaciłem.
W życiu tam nie wejdę.
Tak jak nie każdy heteryk jest tradycjonalistą,
nie każdy gej jest liberałem.
To co mam zrobić?
Zdekonstruowany facet nie powinien ukrywać się ani oszukiwać innych.
Uważaj. Nie chcę, żebyś stracił pracę.
Że jak szef się dowie o mnie i Pauli, to mnie zwolni?
A to nagranie mnie nie chroni?
Jakie nagranie?
Nagranie czynnej zgody.
Nagrałem to. Adwokatka mi to poleciła.
Matko Boska! Skonsultuj to z nią.
- Dzięki, Patrick. Będę dawać znać. - Santi!
- Tak? - Nie dzwoń więcej.
Spokojnie.
Kodeks pracy gwarantuje pracownikom prawo do intymności.
A nagranie dowodzi, że seks był za obopólną zgodą.
To co mam zrobić? Powiedzieć mu?
Po co? Spotykajcie się w sekrecie. To podniecające.
Tato, mam lekcję.
Chwilkę ci zajmę. Powiedzieć szefowi, że jestem z Paulą?
To miał być tylko seks. Tato, nie zakochuj mi się.
Nie zakochuję się…
Alejandra Peralta!
- Cholera. - To co mam zrobić? Álex!
Powiem mu. Pieprzyć go.
Pieprzyć lepiej nie.
Cześć, kochanie.
Do łóżka.
Już? Dopiero 16.00.
Mam niespodziankę.
Długo jeszcze? Swędzi mnie w nosie.
Podoba ci się?
Tak.
- Oddychasz? - Milcz!
Kurde, mocno mi przywaliłaś.
- Otwieraj usta. - Ej, nie…
Cholera.
Spodoba ci się. Trochę współpracy!
Esther, proszę.
Będziesz zachwycony.
Co za cholerstwo. Już.
Pejcz! Czekaj.
Pejcz.
Nic ci nie jest, Luis?
- Duszę się… - Luis! Do kurwy nędzy.
Wytrzymaj!
- No naprawdę… - Co ty robisz?
- Przecież jara cię BDSM, nie? - Chyba ciebie. Widziałem na komputerze.
- Ja? - Jak oglądasz porno, kasuj historię.
Nie oglądam pornosów. Nie na komputerze.
Nie?
To niby kto to oglądał? Twoja matka?
Ulises pokazywał całej klasie filmy pornograficzne.
Nakryliśmy go z tabletem podczas przerwy.
Zanotowałam, jakie treści oglądał.
To niewinne dziecko. Ciekawi go to.
Seks to naturalna sprawa, nie?
Naturalna?
„Zapinam w dupę pijaną lalę.
Napalona suka połyka trzy fiuty.
Przyrodnia siora wzięta na dwa baty.
Robię mu loda za czynsz”.
Luis, wychowujemy potwora.
Przeskoczył z Psiego Patrolu na podwójną penetrację.
To twoja wina. Zostawiłaś ten wibrator w łazience.
Myślał, że to rakieta.
Myślisz, że on wali konia?
To wina obojga. Nie pogadaliśmy z nim o seksie.
Kiedy o tym gadać z dzieckiem?
Zanim zacznie oglądać porno.
Wiedziałem. Lepiej mieć córki.
- Cześć, kochanie. - Cześć.
Odpoczęłaś trochę?
Dwa dni to za mało.
Umówiłem wizytę w dwóch najlepszych klinikach płodności.
Opowiedzą nam o tym. Zero presji.
Tata mi mówił, że to rozważacie.
Ty tutaj?
Álvaro też był na urlopie.
- Tak? - Na Majorce.
I jak było?
Cudownie.
Może zjemy kolację we troje?
Nie. Nie mogę. Wpadłam tylko dać ci buziaka.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Jutro mam sprawę w sądzie.
Wolę spać u siebie.
Jestem myślami gdzie indziej.
Miałaś na myśli to, że nie możesz o mnie zapomnieć?
- W co ty pogrywasz? - Nic mu nie mówiłem.
Między nami nic nie było. Kocham twojego ojca.
Na pewno? Skoro już po pół roku go zdradzasz…
Jaki syn pieprzy swoją macochę?
A jaka macocha pieprzy pasierba?
Zrobiłem to dla ojca. Nie pasujesz do niego.
- Nie? - Nie.
Mój ojciec nie zasługuje na kogoś, kto go zdradza. Ja tak.
Jestem obrzydliwym gościem. Zasługuję na ciebie.
Nie zostawię ojca dla ciebie.
Przemyśl to.
Won z mojego życia.
Mnie też jest z tym źle.
Ulisesie, kochanie, pani Érika powiedziała nam,
że pokazywałeś kolegom pikantne filmy.
- Skarżypyta. - Nie!
Skarbie, to normalne, że ciekawi cię twoje ciało.
I ciała innych.
Ale seks to nie jest to, co na tych filmikach.
A co to jest?
To piękna rzecz, którą robią rodzice, gdy się kochają.
Ty i mama to robicie?
Czasami.
Nie wszystko.
I z większą miłością.
- Ohyda. - Nie!
Seks to nie ohyda. Porno to ohyda.
- Ci ludzie się nie kochają. To kłamstwo. - Rodzi to nierealistyczne oczekiwania.
- W prawdziwym życiu tak nie jest. - A jak jest?
- Synku, nudno i przewidywalnie… - Esther.
Kiedyś się o tym przekonasz. Ale nie śpiesz się.
Jak przestaniesz to oglądać, kupię ci Call of Duty.
Zgoda!
Brawo.
Zamieniłeś seks na przemoc.
Nie jest tak źle widziana.
PRACOWNIA ARCHITEKTONICZNA
- Román. - Wejdź, Santiago.
- Jakieś wieści o projekcie? - Spokojnie, uda się.
Przygotuj się, że zażąda wielu zmian.
Trzeba mieć otwarty umysł.
Właśnie.
Skoro mowa o otwartym umyśle…
Chcę ci coś powiedzieć.
Obdarzyłeś mnie dużym zaufaniem i czuję, że...
Jesteś gejem. Mówiłem Osvaldowi.
Nie, absolutnie nie.
To nie byłby problem. Znam wielu gejów.
Nawet mój szef jest gejem.
Co nie?
Ale nie o to chodzi. Sprawa jest taka, że…
Dokumenty z ratusza.
Dzięki, córciu.
- Córciu? - Tato…
Przepraszam.
Tato?
Nie chce, by pracownicy wiedzieli, że jest moją córką. Nonsens.
Gęba na kłódkę.
Co to za ważna rzecz, którą chcesz mi powiedzieć?
Rzucam kawę.
Tę, którą mi podałeś wczoraj, wylałem do zlewu.
Idziesz na odwyk, terapię grupową czy…?
Nie, odstawiam z dnia na dzień.
Jeśli dziwnie się zachowuję, to są objawy odstawienia.
Myślałem, że tak po prostu masz.
Nie, to przez kawę.
To kawa.
- Jak mogłaś mi nie powiedzieć? - Nie chcę być z nim kojarzona.
Pracujesz dla niego!
Dlatego zmieniłam nazwisko. Ludzie traktują mnie inaczej.
Umówiłbyś się ze mną?
Widzisz?
Chciałem powiedzieć, że tak.
- To czemu jesteś zły? - Bo takie rzeczy się mówi.
Jesteśmy razem czy nie?
Sama nie wiem. Ty mi powiedz.
Cholera.
Co ty robisz?
Zakuwam. Mam randkę z inżynierką i antropolożką w jednym.
Ciekawe połączenie.
Wiesz, że epoka neolitu zaczęła się, gdy odkryto hodowlę i rolnictwo?
Nie studiuj jej dziedziny. Przygotuj się z czegoś innego.
Masz rację.
Filozofia.
Filozofia i literatura. Tak ją załatwię.
- Ładna, co? - Tak, nie mogę tego spieprzyć.
Jest jak Luz. Może nieświadomie szukasz kogoś takiego jak ona.
Nie szukam. Przedstawiono nas.
Kto? Twoi nowi kumple?
Pozwolisz mi się uczyć?
Cześć. Jest Pedro?
Tak.
- Wejdź. - Cześć.
- Kto to? - Gosposia.
Nikt mnie nie widział.
Immanuel Kant, zasada przyczynowości…
Raúl?
Nietzsche, nadczłowiek. Boże…
Ma randkę z mądrą babką.
Mądra to ona nie jest.
Raúl, idź, bo się spóźnisz.
Leć już.
Piękne kwiaty.
Szefowa mu dała za bycie samcem alfa.
Wynocha. Nie mogłeś się zamknąć, co?
- Do picia? - Nie.
Nie, dzięki. Sama sobie coś wezmę.
Ja kiedyś tu mieszkałam.
No…
To co robimy?
Co cię łączy z szefową?
Nic.
Kobiety też wysyłają kwiaty.
Jasne.
Jeśli chcesz mnie odzyskać i potem w ramach rewanżu porzucić…
Nie, chcę być z tobą.
Chcę, żebyśmy razem mieszkali.
Jesteś miłością mojego życia.
Chcę, żebyśmy mieli wspólne życie.
Razem się zestarzeli…
Przepraszam.
Wybacz, ale brzmisz dziwacznie, gdy robisz się romantyczny.
Cholera, mówiłem poważnie.
Pedro, zrozum, bardzo mnie zawiodłeś.
Coś mi mówi, że popełniam błąd.
Coś i ktoś – moja siostra.
Patricia mnie uwielbia.
Wychowała się w seksistowskiej kulturze. Jest nieobiektywna.
Zdekonstruowałem się.
Mam nawet dyplom. Pokażę ci. Stefan!
- Na serio mi pokaże. - Stefan! Gdzie mój dyplom?
Dyplom?
Jestem bardzo arystotelesowski.
Jego metafizyka była bardziej krytyczna niż Platona.
Ale jednocześnie konstruktywna.
Termin „metafizyka” wprowadził Andronik z Rodos,
gdy wydawał jego dzieła.
Na filozofii też się znasz?
Troszeczkę. Jak każdy, kto jest choć trochę ciekawy świata.
A jak z literaturą?
Z którego wieku?
Z…
XIX wieku.
Uwielbiam.
Jane Austen, Lord Byron,
Dickens, Victor Hugo, Gertrudis Gómez de Avellaneda.
Kto?
Dużo mówi się o Rosalii de Castro, ale moim zdaniem to Emilia Pardo
była najwybitniejsza.
Pisała powieści, recenzje, eseje, poezję i sztuki teatralne.
Była tłumaczką, a nawet orędowniczką praw kobiet.
Masz ibuprofen?
Źle się czujesz? Możemy to przełożyć.
Skoro już tu jestem.
Przyniosę ci naproksen z esomeprazolem.
Szybciej się wchłania.
- Serio to wszystko przeczytałaś? - Mało śpię i nie mam telewizora.
W głowie się to nie mieści, ale czarna dziura emituje promieniowanie.
Zgodnie z zasadą nieoznaczoności Heisenberga,
gdy występują fluktuacje kwantowe i powstaje para cząsteczka–antycząsteczka,
prawdopodobieństwo, że któraś z nich powstała poza horyzontem zdarzeń,
przewyższa zero.
A to promieniowanie powoduje, że osobliwość traci masę.
Nam się nie uda.
Jak to?
Gdy nie rozmawiamy, jest super, ale…
Jeśli nie szukasz stabilnego związku, nie ma problemu.
Właśnie szukam, ale ty masz za wysokie kwalifikacje.
Cześć, jestem Pedro Aguilar.
Chcę wykorzystać ten wyjątkowy dzień, by wam powiedzieć,
że się myliłem.
I że błądzić to rzecz ludzka.
Zaakceptowałem swoją słabość i zrozumiałem, że to były pozory.
Hegemoniczna męskość uciska też samych mężczyzn.
Zamiast legitymizować patriarchat, stańmy się feministami.
Jak ja!
I znów jesteśmy razem!
Moje kochanie.
Przestałeś czuć ciężar swych jaja?
Ona kazała ci to opublikować, tak?
A z jakiego innego powodu bym się tak wygłupiał?
Miałeś rację, Santi.
Ulises jest zboczeńcem. Oglądał porno.
No proszę!
Ile on ma lat?
- Jedenaście. - I pół.
Wyobraźcie sobie, że w jego wieku mamy taki dostęp do porno.
Nie przeżylibyśmy tego.
Te nowe pokolenia mają przerąbane.
Jesteś gliną. Nie słyszałeś o kontroli rodzicielskiej?
Do kogo dzwonisz?
Cześć, Patrick. To ja, Santi.
Tylko chwilkę ci zajmę.
Robisz kursy dekonstrukcji męskości dla dzieci?
Chyba profilaktyki męskości.
Moim zdaniem to żyła złota.
To jak szczepienie przeciw seksizmowi.
Ale, proszę, przemyśl to…
Może się namyśli, to zapiszesz dzieciaka.
Idzie.
- Hej! - Cześć.
Co tam, koledzy? Piwo.
- Jak randka? - Niedobrze.
Taka łebska baba to cię wykończy.
Nie mogą być od ciebie wyższe ani mądrzejsze…
Masz wąską grupę docelową.
Do rzeczy.
Gadaliśmy o tym i jako twoi odwieczni przyjaciele
mamy prawo wiedzieć o twoich nowych kumplach.
Łamiecie podstawową zasadę przyjaźni. Kumple nie zachowują się jak dziewczyna.
- Kto ci bzdur nagadał? - On.
Zrozum, że nas to boli. Znamy się od lat.
Tak naprawdę to jest zdrada.
No dobra. Spotykam się z Diegiem i jego znajomymi.
Gejami?
I co z tego? Jestem ich kumplem hetero.
Dają mi to, czego wy nie.
Na przykład?
Pytają mnie, jak się czuję.
Wy mnie o to pytacie?
Jak ci coś jest, to nam mówisz.
Zauważyli, że mam nową fryzurę.
- Byłeś u fryzjera? - Widzisz?
I przy was nigdy nie mogłem płakać.
Płakałeś przy nich?
Przykro mi.
Chcę otwartej przyjaźni.
Możemy to przemyśleć?
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka