Mamy coś na chorobę morską? Dla Santiego.
- Proszę. - Cholera.
Pobyt na Ibizie dobrze ci zrobi.
Słońce, morze. Odnowisz kontakt ze swoim wnętrzem.
Widzę, że zostałaś guru mistyki.
Słucham?
„Żyjmy w tęczy chaosu”.
Nic z tego nie rozumiem.
To cytat z Cézanne’a. Mamy cieszyć się życiem.
A nie gderać jak ty.
Traktujesz mnie protekcjonalnie jak dziadka po udarze.
Traktuję cię życzliwie, bo przeżywasz ciężkie chwile.
To się nazywa empatia.
- Cieszysz się, że wyjeżdżam. - Nie.
Ale przyznaj, że jesteś przygnębiony.
- Gdzie mój bagaż? - Patricia już zniosła.
Czemu podmieniłaś walizkę?
Tamta ledwo się domykała. Kosmetyczka przygnieciona.
Ta się nie zmieści. Widziałaś wnętrze żaglówki?
W życiu nie widziałam.
Nieważne.
Iris, skończyłaś? Zanieś talerz do zlewu.
Ulises, zjedz płatki.
Ruchy, bo się spóźnimy.
- No już. - Chwila.
A buziak dla taty? Wyjeżdżam na cały weekend.
Mój mistrz.
- Idźcie. - No już.
Zachowuj się. Żadnych dziwek ani dragów.
To po co mam jechać?
Jesteś nieodpowiedzialny.
Jak możesz zostawić 16-latkę samą przez cały weekend?
Bo jej ufam. Może dlatego mnie nie nienawidzi.
- Nienawidzi nas oboje. - Z kim mieszka?
Bo nie stawiasz jej żadnych granic! Owinęła cię wokół palca.
Poza tym na Ibizę w twoim wieku?
- To nie dla starych dziadów… - Nie rozłączaj…!
Wsiadaj, nieszczęśniku.
Co to za auto?
- Tata mi pożyczył. Moje u mechanika. - Fajne, nie?
Twój tata jeździ nim na zakupy?
Chłopie, jedziemy na Ibizę!
- Wziąłem ci tabletki na chorobę morską. - Nie ma pasów.
Są, jak w samolocie.
Ale mruczy to cacko!
- Kto ma bilety? - Nie powiedział ci?
Jedziemy do Dénii i wskakujemy na żaglówkę.
Niedawno zrobił patent.
Rozmawiacie z kapitanem jachtowym.
To, co się dzieje na Arubie, zostaje na Arubie.
Patrz na drogę.
Mogę udzielać ślubów na pokładzie.
Ile się płynie na Ibizę?
- Dziesięć godzin. - Przy spokojnym morzu.
Mamy cztery dni i jeden z nich zmarnujemy na łódce?
Dwa. Trzeba wrócić.
Człowieku, daj się porwać przygodzie.
- Będziemy wykończeni. - Trzeba było wziąć prywatny odrzutowiec.
A no tak. Zwolnili cię.
Nie moglibyśmy jechać SUV-em, a nie tą tandetną bryką?
Wszyscy się gapią.
- Co za wstyd. - Moje auto wzięła Daniela.
Swoje sprzedała, żeby kupić fanów.
Nie ma nawet zagłówków. Byle stłuczka i kark skręcony.
Santi, wyluzuj.
Jedziesz zabytkowym cadillakiem na wypad z kumplami.
Nawet nie ma poduszek powietrznych.
- Będziemy się kłócić aż do Ibizy? - Jeśli dotrzemy.
Czujecie ten smród? Zaczynacie gnić od środka.
- Włączę muzykę. Los Rodríguez? - Los Planetas.
- Rosalíę. - Rosalíę?
Wypad z auta.
Będziemy się wlec za hulajnogą?
- Santi, przymknij się! - Działasz mi na nerwy.
Jesteśmy jak Thelma i Louise z dwójką kuzynów.
Za ile będziesz, Yotuel?
Nie ściemniaj, że jedziesz, bo widzę, że stoisz w miejscu.
Cholera, ale zimno.
Impreza z pianą, świetny pomysł.
Laski, co powiecie na afterparty na romantycznej żaglówce?
Nie bądź żałosny.
Żałosny to on jest. Sprowadził nas do swojego poziomu.
Jesteśmy jak ci, co rozdają cukierki przed szkołą.
- Pedofile. - Tak.
To, co się dzieje na Arubie, zostaje na Arubie.
Każdemu zdarza się gorszy wieczór.
Jesteśmy zmęczeni po podróży.
- Kim jest Nieves? - Dupa z Tindera.
To obraźliwe określenie. Nie znasz innych słów?
- Zawsze tak się mówiło. - Brzmi chamsko.
To co ma do powiedzenia dama z Tindera?
Puść nam.
Cześć, Santi.
Nie odzywałeś się, więc pomyślałam, że się nagram.
Co u ciebie?
Buziaki.
Zainteresowana.
Będziecie tak reagować na każdą randkę?
Czekajcie.
- Yotuel! - Kto ostatni, ten pedał.
Super. Homofob.
Nie dowalaj się do mnie.
Patri, nie przesadzaj.
Uspokój się. Porozmawiajmy.
Pani mąż mnie tu nie chce. Ciągle mnie chłoszcze.
- Co? - Zrugał mnie przez telefon.
Nie mógł otworzyć walizki, bo zapomniał szyfru.
Jaka w tym twoja wina?
Ma mnie dość. Jak mój mąż.
- Nie wiedziałam, że się rozwiodłaś. - Nadal jesteśmy razem.
Patri, on bardzo cię ceni.
Mój mąż? Cały dzień chleje w barze.
Nie, Pedro.
Przechodzi teraz trudny okres.
Nie mów mu, że ci to powiedziałam.
Stracił pracę.
Jaki niefart!
Cios dla jego poczucia własnej wartości. Bardzo to przeżywa.
Matko Boska, nic dziwnego!
Dla mężczyzny utrata pracy, to jakby mu kutasa odrąbali.
Właśnie.
- Pomódlmy się do św. Judy, patrona pracy. - Świetny pomysł.
Ty się módl.
Ja muszę zrobić live’a.
- Dobra. - Do zobaczenia.
Ile już?
Jeszcze pięć.
Liczysz w ogóle, palancie?
Obrażaj mnie, ile chcesz, ale wyprostuj biodra.
Myślałam, że suchość pochwy to zapowiedź menopauzy,
ale jak tylko on mnie dotknął…
Myślałam, że się zsikałam.
Uwielbiam takie historie!
To matoł. Ale tak mnie podnieca!
A co z Luisem? Jest aż tak źle?
Aż tak źle nie.
Po prostu… to mój mąż.
Moje małżeństwo jest jak tunel bez światła na końcu.
Nie ma też wentylacji i wyjść awaryjnych.
Tunel pułapka.
Co zamierzasz zrobić?
- Przedłużę karnet. - Podobasz mu się?
Nie wiem.
Mój radar flirtu padł i już nie odbiera sygnałów.
Ja bym ci radziła…
przelecieć go.
To chciałam usłyszeć. Albo i nie.
Nie wiem. Jestem w rozsypce.
Czujesz się winna i tyle.
Ale jest jasne, że tego chcesz.
Co za gówniane życie. Ćwiczenia wcale nie robią dobrze.
Esther, masz jedno życie, a młodsza nie będziesz.
Rozładuj napięcie albo mąż za to zapłaci.
- Za siłownię ja płacę. - Wyładujesz na nim frustrację!
Luis wróci po weekendzie, a ty będziesz wkurwiona.
Byle co sprawi, że wpadniesz w szał, a on nie będzie rozumiał dlaczego.
Wasze małżeństwo i tak ledwo zipie.
Będzie coraz gorzej, aż w końcu dojdzie do wybuchu!
Wtedy będziesz żałować tego, z czego rezygnowałaś przez te lata.
Ten argument jest zachęcający i przygnębiający.
Zalicz go.
Trzeba było wziąć parasol. Usmażymy się tu.
Przestań narzekać! Wypożycz sobie leżak.
Kosztują 30 euro!
Kto mówił, że fajnie spać na łodzi?
Dawniej kac mijał dużo szybciej.
Jaki kac? Wciąż jestem pijany.
Co za kurewski pomysł z tą plażą.
Raúl, „kurewski”…
Tak też nie mogę mówić?
Myśleliście kiedyś o tym,
że takie słowa biorą się z seksistowskiej ideologii?
Świetnie. Muszę myśleć, zanim coś powiem.
Jest nam smutno i gadamy bzdury, bo polewali nam byle co.
Po tanim alkoholu ma się doła.
Nieves.
Wiadomość głosowa!
To już nie jest śmieszne! Uspokójcie się.
Widzę, że odsłuchałeś moją wiadomość, ale mi nie odpowiedziałeś.
Nie wiem, czy jesteś zajęty, czy źle wychowany.
Cholera.
Co jest grane? Chcę pogadać.
Po co dałeś jej numer, jak ci się nie podoba?
- To fajna babka, ale… - Nie musisz jej odpowiadać.
To się nazywa milczenie administracji.
Kokosy, melony!
Smaczne! Same witaminy!
Dobre na potencję. Naturalna viagra.
- Ibiza się zmieniła. - To my się zmieniliśmy.
W naszym wieku to już nie imprezy, tylko rak.
Cholera. Wiecie, że Willy umiera?
- Co? - Jak to?
Rak jądra. Zostały mu dwa miesiące.
Trzeba go odwiedzić.
- Kupić mu prezent. - Po co? I tak umrze.
To miły gest. Był świetnym gościem.
Dlaczego „był”? Wciąż żyje.
Przyzwyczajam się.
A rak jądra jest śmiertelny?
Przy późnej diagnozie tak. Jak każdy nowotwór.
Dotykanie jaj jest seksistowskie? Czy można?
Dla zdrowia można…
Jesteśmy zdrowi. Trzeba to uczcić!
Wieczorem Flower Power w klubie Pacha.
Znowu impreza?
Nie. Zostaniemy na łódce i zamówimy pizzę.
To nie jest zły pomysł. Zaoszczędzimy trochę kasy.
Żartujesz, prawda?
Świetny pomysł z tą pizzą. W chuj dobra. Znaczy smaczna.
Się mi trafił weekend z nudziarzami.
- Dawać. Po kieliszku likieru z Ibizy. - Po co? Nigdzie nie idziemy.
Psujesz atmosferę.
Nie ma żadnej atmosfery.
Przecież dobrze się bawimy.
Jestem tu kapitanem. Pijemy.
- Nie chcesz, nie pij. - Jeśli to go uciszy.
Nieves!
Cholera.
- Czego? - Blanca.
Nie odbiera od rana. Może coś jej się stało.
- Może dorwał ją gazownik gwałciciel. - Kto?
Nosi fałszywy identyfikator, żeby cię zgwałcić.
Skąd to wymyśliłaś?
Szkolna grupa na WhatsAppie. Gdybyś się interesował córką…
Rozmawiałem dziś z Álex i nic jej nie jest.
Kłamiesz!
- Wyślij mi zrzut ekranu. - Wyślę.
Mogę zjeść kolację w spokoju?
Dziękuję.
Jak mogłeś poślubić tę kobietę?
Gorzej. Wciąż ją kocha.
- Przeszło mi. - PIN do telefonu to data waszego ślubu.
Bo to stara komórka.
Zmień PIN, jak masz jaja.
Potem zapomnę. Dacie mi spokój?
Wiadomość od Nieves!
Co ty odpierdalasz? Kim ty jesteś, żeby mi nie odpowiadać?
Pomyliłam się co do ciebie. Jesteś zwykłym gnojem.
- Przyspiesz. Wysłała ci podcast! - Nie podobam ci się, to powiedz.
Miej minimum przyzwoitości…
Widzicie? Trzeba odpowiadać!
- Dupek! - Cisza.
Cześć, Nieves.
Posłuchaj.
Bardzo mi przykro. Miałem problem w rodzinie.
Mojej mamie zrobił się zakrzep w nodze.
No wiesz, od tej szczepionki…
Przestańcie rechotać!
Jezu.
Co robisz?
Szukam urologa. Mam spuchnięte jądro.
Może organizm zatrzymuje wodę po wczoraj.
Świetne zajęcia.
Cholerny spinning.
Uzależniłaś się od fitnessu?
Ostatnio miałam dużo stresu.
Zamiast leżeć na kanapie i się zamartwiać,
wolę to wypocić.
Chcesz się czegoś napić?
Mam izotonik.
Pytam, czy chcesz wyskoczyć na piwo.
Nie! To znaczy tak. Nie.
Dobra.
- Chyba muszę wziąć prysznic, nie? - Wypadałoby.
Co za pech. Wywalili cię z roboty i jeszcze rak.
Nie wiemy, czy to rak.
Przeszczep włosów przetrwa chemioterapię?
- Miałeś przeszczep? - Widzicie? O niczym sobie nie mówimy.
Wstrzykuję sobie testosteron.
- Dlaczego? - Miałem niski poziom.
- Masz większego? Zauważyłeś różnicę? - Wlepiam więcej mandatów.
Ostatnio sam stawiłem czoła grupie nastolatków.
Widzicie, otwieramy się. To dobrze.
Otwieramy? To tak, jakbym opowiadał, że chodzę do solarium.
A chodzisz?
- To takie gejowskie. - Znów homofobia.
Żeby nie być bladym na Ibizie.
- Esther używa sprayu z trzciny cukrowej. - Po tym skóra robi się pomarańczowa.
Trzcina cukrowa? Ocipiałeś?
Seksizm językowy.
Kurwa, znowu z tym wyjeżdżasz?
Widzisz? Nie zdajesz sobie sprawy.
- Wyrzucę cię za burtę. - Mówię to dla twojego dobra.
Musimy dostosować się do obecnych czasów.
Żeby nie można było przy kolegach gadać, co się chce!
No, „kolegach”.
Wciąż czekam, aż któryś mi pomoże z restauracją.
To czekaj dalej.
Jestem policjantem. Nie mogę prowadzić własnej firmy.
Dopóki mi nie zdiagnozują tego jądra…
To ostatni wypad, który dla was organizuję, skurwysyny.
Ale…
„Skurwysyny”. Słyszycie to?
Dobra, Santi, rozumiemy. Posprzątajmy to.
Wiesz, że gin z tonikiem ma 450 kalorii?
Zaprosiłeś mnie na drinka, żebym przedłużyła karnet.
Dzięki temu będę mógł cię widywać.
Zamów mi drugi taki. Idę do toalety.
Esther, wracaj do domu, weźmiesz sobie wibrator…
Naładowałam go?
Cholera!
Szlag by to.
Co ty robisz?
Nie! Tutaj nie.
To gdzie?
Kto tam?
Płaczesz?
Otwórz.
Co się stało?
Koniec imprezy.
Pierwszy raz źle się bawię.
W sensie, że się nie ruchałeś.
Na jedno wychodzi.
Spieprzyłem to z Luz.
Dlaczego się rozstaliście? Dobrze wam szło.
Luz chciała otwartego związku. Mówię ci w zaufaniu.
Nie rozumiem.
A co to za różnica? I tak ją zdradzałeś.
Ja ją, a nie ona mnie.
Skąd wiesz?
Że niby Luz mnie zdradzała? Zaraz ci przypierdolę.
Co ty wyprawiasz?
Trenuję fitboxing.
Wrzuciliście szkło do organicznych…
Co wy robicie?
A ta twoja co?
Cały dzień się mizdrzy!
- Pod twoim okiem. - Przestańcie!
Uwaga na moje jądro!
- Co jest grane? - Mam dość tej wycieczki!
Następnym razem popłynę z jakąś dupą.
A jutro kolejne 14 godzin do Dénii.
Bo nie dziesięć. Płynie się 14 godzin, Magellanie!
- Może wrócimy samolotem? - A co z żaglówką?
Nie można jej zostawić jak hulajnogi elektrycznej?
Nikt się nie wymiga! Razem przypłynęliśmy i razem wrócimy.
Chcecie mnie tu zostawić, sukinsyny!
Co za zjebany świat!
„Sukinsyny” to też seksistowskie słowo. On nie umie przestać.
Cholera.
- Mówię do ciebie! - Możesz już iść?
- Jak śmiesz tak do matki? - Już nie mieszkam z tobą.
Chciałaś się wynieść, żeby ojciec pozwalał ci robić, co zechcesz?
- Co jest grane? - A jak myślisz?
Twoja córka tu kopuluje, a ty wygłupiasz się na Ibizie.
Dlaczego mama ma klucze?
Na wypadek sytuacji awaryjnej lub wyjazdu na wakacje.
Przecież nigdy nie wyjeżdżasz.
A skąd wracam, mądralo?
Nic jej nie powiesz? Traktuje twoje mieszkanie jak burdel.
Blanco, ja o tym wiedziałem. Wiesz dlaczego?
Bo Álex mówi mi różne rzeczy.
Jest wystarczająco dojrzała, by cieszyć się swoją seksualnością.
Poza tym lepiej, żeby robiła to w domu, a nie…
Przepraszam.
Álex, oddasz mi bluzę? Chcę już iść.
To nie jesteś lesbijką?
Lesbijką?
- Tato! - Nie…?
Santiago, możesz mi wyjaśnić, co się tu dzieje?
Nie dziś.
Jestem wykończony po podróży. Jutro ci powiem.
Jutro ją zbadamy.
AIDS, WZW typu C, wirus brodawczaka. Dzięki Bogu, że ją zaszczepiłam.
Napisz na WhatsAppie. Jutro się tym zajmiemy.
- Wiedziałam! - Proszę.
To był zły pomysł, żeby z tobą mieszkała. Zboczeniec z Tindera.
- To ona mi założyła konto. - Co? Nie zamykaj!
Otwórz te drzwi.
- Miło pana poznać. - Mnie ciebie też.
Zostań na chwilę, żebyśmy się poznali.
Pogadamy z dziesięć minut. Siadaj.
No właśnie.
Użyliście prezerwatywy? Na mieście krąży syfilis.
Ultracienką w rozmiarze XL.
Miała certyfikat, nie?
Santiago, otwórz te drzwi!
- Co zrobiłeś? Nieves cię skasowała. - Pisała do mnie, ale byłem zajęty.
Nie możesz się bawić w ghosting.
Co to znaczy?
Ignorować laski.
Przecież napiszę do niej. Jak tylko będę miał czas.
Za pół godziny masz spotkanie z Nagore.
„Zabawna, uduchowiona, ale stąpa twardo po ziemi”.
Nie dzisiaj. Jestem wykończony po podróży.
- Weź żeń-szeń. - Potem serce mi wali.
Idę, bo mi zamkną Lidla. Pogadamy jutro.
Skarbie, może mama ma rację.
Lepiej nie sprowadzać chłopaków do domu…
Tato, jesteś nowoczesny czy nie?
Zależy od dnia.
Mogę już iść?
Jak się ma mój książę? Lepiej się czujesz?
Walizka uszkodzona. Patricia!
Odpuść jej. Chciała nas zostawić.
- Mówi, że już jej tu nie chcesz. - Ja?
Nic do niej nie mam.
- Ale nie, żebym za nią przepadał. - No dobra.
Ja się cieszę, bo wreszcie mam hejterów.
Chciałam, żeby Patri się rozchmurzyła, więc nagrałam filmik.
Chodź.
Hejterzy ruszyli do akcji: snobka, rasistka…
Ale moi fani ruszyli z odsieczą. Zrobiła się z tego…
Co jest?
Spuchło mi jądro i jest bardzo duże.
Gigantyczne.
Mówiłem ci.
Ma dziwny kształt. Jak ziemniak ekologiczny.
- Boli? - Nie ściskaj!
Przebieramy się w piżamy i myjemy zęby.
- Ruchy. - Jak leci, rodzinko?
Tęskniliście za mną?
Tata!
Moje małe potwory!
Co porabialiście?
Poszliśmy na Hotel Transylwania 5.
Wspaniale. Chcecie coś zjeść?
Nażarli się popcornem.
No już. Rano szkoła.
To nawet lepiej. Zjemy kolację we dwoje.
Chodź.
Wejdź.
Co to za okazja?
Cieszę się, że cię mam, Esther.
Spędziłem trochę czas z chłopakami.
Jeden wkurzony na żonę influencerkę,
drugi poniża się na Tinderze, a Raúl…
Rozpacza po Luz.
My dwoje mamy swoje problemy, ale bardzo się kochamy.
Tak, tak, kochamy się.
Czasem warto spojrzeć z dystansu, by móc docenić to, co się ma.
Jak malarz patrzący na swój obraz.
Tak.
No nie wiem.
Ja wciąż…
siedzę w tym obrazie.
Już jestem. Przepraszam.
Sam?
Tak. Nie musimy nic zmieniać.
Akceptuję otwarty związek.
- Jesteś pewien? - Tak. Ale ustalmy zasady.
Da nam pan chwilę?
Bez obaw, mam co robić.
- Nie, pan będzie świadkiem. - Świadkiem?
Naszego układu. Zapisze pan to?
Ja to zrobię.
Mogę poświadczyć umowę, ale to nie będzie akt notarialny.
Nie szkodzi.
Mów.
Z każdym tylko raz.
- A jak ktoś ci się spodoba? - To już początek relacji.
Trochę racji ma.
Dobrze, z każdym tylko raz.
I najważniejsze: to nie może być nikt znajomy.
Tu się zgadzam.
O skoku w bok zawiadamiamy na 48 godzin przed.
Mowy nie ma.
To nie zostawia miejsca na spontaniczność.
Nigdy u nas w domu. I zawsze z zabezpieczeniem.
To oczywiste.
Mamy cztery zasady. Coś jeszcze?
Nie.
Zaniosę do sekretariatu, żeby nam to wydrukowali.
Ma pan ogromne szczęście.
Jakoś tego nie widzę.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zrobiłam panu sok.
Ananas był w promocji. Tanioszka.
Dziękuję, Patricio.
Kupiłam panu obrazek św. Judy do portfela.
- Po co? - Żeby znalazł pan…
Równowagę w życiu, co jest bardzo ważne.
Taka religijna. Urocze, prawda?
Nawet prywatnie nie da się umówić na wizytę u specjalisty.
Nie martw się. Pytałam o to na Instagramie.
- Co? - Wielu mnie wyśmiało.
Ale odpowiedział też urolog ze szpitala La Paz.
I jakaś babka. Może ci zrobić zabieg Reiki.
Zdalnie, przez router. Urolog lepiej rokuje.
Chwila. Po co opowiadać o moich jądrach…?
Dr. Verdaguer twierdzi,
że jeśli nie ma bólu, to sprawa niekoniecznie jest poważna.
Prosi o zdjęcie.
- Nie. - Czemu?
Nie chcę zdjęć mojej moszny w Internecie!
Wyślę mu na priv. Chcę ci pomóc.
Ty publikuj, co chcesz. Mnie w to nie mieszaj.
No dobrze.
Babce od Reiki co odpisać?
Nie będę mówił o rozwodzie.
To typowy błąd popełniany na pierwszej randce.
Ale trzeba być optymistą. Nie uważam mojego małżeństwa za porażkę.
Mamy razem wspaniałą córkę.
Dobrze się dogadujemy z byłą żoną. Ma klucze do mojego mieszkania.
Dobre to winko, nie? Bierzemy drugą butelkę?
Ja dziękuję. Wciąż czuję likier z Ibizy.
Daj spokój. Jeszcze mamy z pół steka. Kelner!
Wszechświat sprzyja odważnym.
Postanowiłem chwycić życie za rogi i zjeść z tobą kolację.
Podobasz mi się. Nawet jeśli za dużo gadasz.
Ja też cię lubię.
Kość proszę na wynos. Dla psa.
Skarbie, już jestem.
Cholera, jakie miłe powitanie!
- Wyglądasz zjawiskowo. - Właśnie wychodzę.
- Jak to? - Umówiłam się.
Z kim?
- Z facetem. - Już?
To się nie uda.
Jasne, przepraszam. Ja też się umówiłem z jedną laską.
Ale pomyślałem, że dziś możemy uczcić naszą odwagę i wzajemne zaufanie.
Baw się dobrze, kochanie. Do jutra.
Nie wrócisz na noc?
- Nie wiem. - Czemu nie uprzedziłaś?
Na tę zasadę się nie zgodziliśmy.
W lodówce masz filety z kurczaka.
Trzeba była o to zawalczyć.
Ty to masz gust. Ta Nagore w ogóle mi się nie podoba.
To co robisz u niej?
Odprowadziłem ją. Pijana jak bela.
A jakby spotkała jakiegoś zboczeńca? Gazownika gwałciciela.
Kogo?
- Poczekaj. - Domowy patxaran!
Wujek pędzi go na farmie.
- Do usłyszenia. - Z kim rozmawiałeś?
- Jesteś żonaty, dupku? - To była moja córka. Źle się czuje.
Może lepiej jak…
Nic nie mówiłeś o córce.
Mówiłem ci podczas kolacji.
No tak. Coś pamiętam.
Za początek naszego związku.
Chodź tu.
Co to ma być? Galareta.
Mówiłem ci, że martwię się o moją córkę.
Spotkamy się kiedy indziej.
- Nie podobam ci się? - To nie to.
Co jest ze mną nie tak? Kolejny mnie odtrąca!
Nie, posłuchaj.
Chodź do kuchni. Chcesz kawy?
Nie chcę kawy.
- Muszę siku. - Dobra.
Nie idź. Dotrzymasz mi towarzystwa.
- Zostań ze mną. - Co?
Zostań.
Daj mi rękę.
- Daj mi rękę! - Nie!
Muszę zadzwonić do byłego.
- Teraz? - Tak.
Daj mi telefon. Ode mnie nie odbiera.
Co zamierzasz mu powiedzieć?
Coś bardzo ważnego.
Aitor.
Aitor, to ja. Proszę, nie rozłączaj się.
Poczekam na zewnątrz.
Kochałeś mnie kiedyś?
Odpowiedz na moje pytanie. Kochałeś mnie kiedyś?
Na pewno tak.
Aitor…
Rozłączył się.
Spotyka się z kimś.
- Nie. - Tak.
- Nie. - Cholera.
Słuchaj… zabiorę cię do łóżka.
Nie mam teraz ochoty na seks.
Ja też nie.
No to musimy się zmotywować…
- Miło było. - Niedobrze mi.
Teraz odpoczywaj.
Sebas!
Zrobisz coś dla mnie?
Możesz podejść bliżej?
- Tak? - Jeszcze bliżej.
Obróć się.
- Kucnij. Nie widzę… - Zobaczę, czy dam radę.
Dobrze. Teraz coś widzę.
Jak to się stało, że obserwujesz profil Danieli?
Z chłopakiem ćwiczymy jogę z jej filmikami.
O! Super.
Masz latarkę?
Żeby oświetlić mosznę od tyłu.
Nie, akurat nie mam latarki.
Nie szkodzi. Masz wodniaka.
- Jeździsz konno? - Przepraszam!
- Puka się! - Którą ręką?
- Dokąd to? - Skarbie.
- Twoi rodzice tu są. - Moi rodzice?
Cudownie, kochanie.
Wreszcie masz dom, na jaki zasługujesz.
Macie alarm?
Bo w dzisiejszej Hiszpanii… Za parę lat każdy będzie mieć ochroniarza.
Tato, mamy całodobową ochronę.
Oni są w zmowie z kryminalistami. Trzymają sztamę z mafią.
- Mafia… - Jak ogrzać taki metraż?
Mamy pompę ciepła.
- Pompę…? - Pokaż mi kuchnię.
A ty idź obejrzeć garaż.
A co tam ciekawego?
To wyjdź do ogrodu. Słoneczko świeci.
Załóż czapkę.
Zostawiłem w aucie.
Obsesję ma z tą czapką!
Jaka piękna.
Kuchnia z wyspą.
Tak się cieszę. Ale też żal mi.
- Czego? - Twojego brata.
Załatwisz mu jakąś robotę w telewizji?
To nie najlepszy moment. Chcesz się napić?
Nie. Chcę cię prosić o przysługę.
Pewnie się zastanawiasz, czemu rodzice tak nagle przyjechali?
- Zobaczyć dom. - Nie tylko.
Chcemy się przeprowadzić do Estepony.
Jasna sprawa.
A twój tata zawsze marzył o łodzi.
- A nie o harleyu? - Wybiłam mu go z głowy.
Ma bzika na punkcie łodzi.
Zobacz, co znaleźliśmy.
Używana. Spójrz.
Ma 12 metrów długości.
Model z 2015 roku. 85 tysięcy euro.
- Macie aż tyle oszczędności? - My nie, ale ty tak.
Mamo, łódka brzmi świetnie, ale użyjecie jej dwa razy w roku.
A wspólne życie na pokładzie…
Nie, to on ma wypływać na ryby.
Ja dłużej już z nim nie wytrzymam. Jest nie do zniesienia.
Co to za sukinsyn, który wymyślił emeryturę?
Tata zawsze był trochę…
On już ma nie po kolei w głowie.
Ty z nim nie mieszkasz.
Zgubił już trzy aparaty słuchowe.
Dwa z nich Mariví znalazła potem przy odkurzaniu.
A ten trzeci… Kto wie? Pewnie go rozdeptaliśmy.
Kosztują 2000 euro za sztukę. Policz sobie.
Wiem. To ja za nie płacę.
Ale 85 tysięcy euro to dużo aparatów słuchowych.
Kochanie, tobie niczego nie brakuje.
A ile jest warte szczęście matki?
Stałem tam dłuższą chwilę, a ochroniarza nie widziałem.
Zmieniła zdanie. Kocha mnie i nie może beze mnie żyć.
Można się było spodziewać.
Esther też jest czuła, odkąd wróciłem.
Wypad z kumplami czyni cuda.
- A co z tym? - Fałszywy alarm.
- To był wodniak. - Co?
Brzmi jak mitologiczny stwór o wielu głowach.
- Nagromadzenie płynu w mosznie. - Mówiłem wam.
Nie, to reakcja twojego ciała na ciągły atak na naszą męskość.
Wszyscy walą nas po jajach.
Czemu na mnie patrzysz?
Bo jesteś zdrajcą. Szpiegiem drugiej strony.
A ten wstrzykuje sobie testosteron.
Nie można atakować kogoś, kto się otworzył.
To akt odwagi.
Odwagą jest radzenie sobie samemu.
Bez obciążania kolegów. A ty zepsułeś nam wypad.
Szowinistyczna świnia.
Nudziarz. Wielki postępowiec, bo Tindera zobaczył.
Całe życie się podrywało w barach, a nie w sieci.
A ty jesteś młodym ramolem.
- Że co? - Nic.
Nauczył się paru słówek, żeby nas pouczać.
Byliśmy szczęśliwsi, gdy gadaliśmy o głupotach.
To kobiety lubią nurzać się w problemach.
Wiecie, czego brakuje naszej paczce?
Przyjaciela geja.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka