Co to znaczy być mężczyzną?
CO TO ZNACZY BYĆ MĘŻCZYZNĄ?
Dziś nie jest to jasne.
Tradycyjną męskość zawsze definiowano poprzez to, kim mężczyzna nie chce być.
Wbrew matce nie chce być dzieckiem. Wbrew kobietom nie chce być kobiecy.
No i nie chce być gejem.
To naturalne, że wzorem do naśladowania stał się kowboj.
Nieczuły, samotny bohater, który przeżył tysiące przygód
i nie ma zobowiązań wobec nikogo.
Jesteśmy kowbojami?
Trochę tak, nie?
Mam dla was złe wieści, seksiści.
Im bardziej facet kruchy w środku,
tym bardziej musi zbudować sobie twardą skorupę.
- Tradycyjna męskość jest toksyczna… - Co?
…bo jest fałszywa. Unieszczęśliwia nas.
A tych mężczyzn, którzy rozpoczynają dekonstrukcję,
wyśmiewa się jako „niemęskich” i „zdrajców”.
Zadam pytanie: Czy bycie mężczyzną jest przywilejem?
Może jesteśmy ofiarami męskości?
Jak my, heteroseksualni faceci, mamy się czuć w tej nowej sytuacji?
- Źle. - Ilu z was uważa się za seksistów?
Żaden?
Jeden…
Nikt więcej?
Wszyscy jesteśmy seksistami.
Tak, wszyscy nimi jesteśmy!
W takiej kulturze się wychowaliśmy.
Ten kurs to okazja, by się zmienić.
Nie jestem seksistą.
Ani feministą.
- To nie to samo. - Przymknijcie się!
ZABIERA MNIE NA ROMANTYCZNĄ WYCIECZKĘ DO PARYŻA. CHCĘ UMRZEĆ.
Cholera…
Przepraszam. Nie ma miejsca na bagaż.
Proszę za mną.
Zaraz wracam.
Żal mi go. Nie byłam w stanie.
To kiedy mu powiesz?
Nie wiem. Jak wrócimy.
- A jak będzie chciał seksu? - Zamknij się!
Boże, ile ludzi.
Lecimy do Paryża!
Zrobiłem rezerwację w restauracji na wieży Eiffla.
Ceny z kosmosu, ale nie będziemy sobie żałować.
- Co się stało? Źle wyglądasz. - Dostałam okresu.
Cholera, ale pech.
Nie działa to?
Ale tu gorąco!
- Super. - Brawo. Dajesz, Elena.
- Przeklęta baba. - Ogarnij się.
Piłka meczowa, ofermy.
Tak!
- Ale odbiłeś. - Tobie idzie świetnie!
Dobra robota. Wyrównany pojedynek.
Sześć do dwóch. Wyrównany…
- Napijemy się? - Dzięki. Dziewczyna na mnie czeka.
Jesteś lesbijką? Nie wyglądasz.
- Jesteś kobieca. - Słucham?
Chodź. Nie kompromituj się.
Zignoruj go. Przepraszam. Pa!
Wiedzieliście?
Cały klub wie.
Co za wstyd.
Jak tam, dziewczyny?
Bez wyrazu te laski.
Twoja desperacja je odstrasza.
Muszę się z kimś przespać. Luz jest wkurzona.
Zwykle wymyśla się historyjki, żeby ukryć skok w bok.
A ty musisz kłamać, bo nikogo nie masz.
Podniecają ją szczegóły, a ja nie umiem zmyślać.
Pomyśl o jakiejś fantazji i ją opisz. To proste.
Wcale nie. Pod presją się zawieszam.
- Spróbuj Tindera. - To dla frajerów jak ten.
A Luis w Paryżu. On jest z nas najszczęśliwszy.
MIŁOŚĆ
Paryż jest niesamowity.
- Tak pięknie. Aż nie do wiary. - Tak, jest monumentalny.
Zróbmy sobie selfie z wieżą Eiffla.
- Luis. - Czekaj.
Luis, proszę.
Czekaj. Napisałem coś dla ciebie.
- Teraz będziesz romantykiem? - To miasto miłości.
Esther, kochanie. Jesteś miłością mojego życia.
Potrzebuję czasu.
Odkąd zobaczyłem cię pijaną w klubie Kapital…
Czy ty mnie słuchasz?
Nie jestem szczęśliwa.
To nie działa.
Co? Ta wycieczka?
Ja i ty.
Chcesz rozwodu?
Nie, do cholery. Mówię, że potrzebuję czasu.
Co to znaczy?
Że potrzebuję przestrzeni.
To czasu czy przestrzeni?
Nie wiem. Gadam bzdury. Źle się z tym czuję.
Proszę, nie!
Nie mogłaś mi powiedzieć w domu?
W tanich liniach nie można zmieniać biletów.
Co będziemy robić w Paryżu?
Chcesz iść do Luwru?
Proszę pana!
Patricia, próbuję usłyszeć ptaszki.
Goście przyszli.
- Jacy goście? - Kochanie!
To Bea z agencji i Jesús z Mikku Home Design.
Cześć.
Zrobią nam stylizację domu w zamian za artykuł i kilka postów.
- Może zaczniemy od salonu. - Dobra.
O co tu chodzi?
To tania hiszpańska marka, ale jest super.
Spokojnie mogą konkurować z Ikeą.
Przecież mamy już meble.
Zmiana wystroju dobrze nam zrobi.
Co mówiliśmy o naszej prywatności?
Sprzedamy ją tak tanio?
Kochanie, nie denerwuj się, ale czy mamy wybór?
Jak inaczej spłacimy hipotekę?
To mój problem.
Albo i nie.
Co ty na to, żeby razem spłacać hipotekę i przepisać pół domu na mnie.
Nie podoba ci się to.
- Tyle zamieszania… - Jeden podpis u notariusza.
Rozumiem, że się martwisz.
Ale po co tak kombinować?
Fajnie mieć coś razem.
To nasze wspólne życie czy nie?
Życie wspólne, ale majątek osobny.
Jak romantycznie.
Nie martw się. Powiem im, żeby poszli sobie z twojego domu.
Nie trzeba. Wystarczy, żeby mnie nie robili zdjęć.
Ciebie i tak nie chcieli.
DOKĄD MNIE ZABIERZESZ?
- LUBISZ BYĆ ZASKAKIWANY? - NIE PRZEZ SKARBÓWKĘ.
Santiago, to jest bomba.
- Mama i Alfonso zerwali. - Jak to?
Alfonso zostawił mamę. Dziś robił mi wypełnienie.
To karma! Niech poczuje, jak to jest, gdy ktoś zostawia cię dla kogoś innego.
Nie ma nikogo. Nie mógł jej znieść.
To lepiej. Bardziej boli.
Nie ciesz się. Będzie miała więcej wolnego czasu.
Cholera! O wilku mowa.
Odbierz albo zadzwoni do mnie. Biedaczka.
Myślałam, że bzyka się z higienistką, ale twierdzi, że nie ma nikogo.
Nie może mnie znieść. Dasz wiarę? Dziwak.
Nie zadręczaj się. Pewnie poznał kogoś.
Zawsze jest ktoś inny. Nawet gdy zaprzeczają.
Mam żyć z twoich gównianych alimentów?
Może znajdziesz sobie robotę.
Nie mam czasu myśleć o pracy.
A ty? Gonisz za spódniczkami?
Od czasu do czasu.
Álex musi wrócić do domu.
A nie lepiej, jak ja będę mieszkać z Álex,
a ty znajdziesz sobie jakieś mieszkanie?
Po to chciałeś się spotkać?
- By wykopać mnie z domu. - Sama dzwoniłaś.
Co…?
W porządku?
Dzięki Bogu, że letnia. Wyglądałbym jak Freddy Krueger.
Cholera.
Hej! Na koszt firmy. U nas laski nie płacą.
Raúl, podaj patxaran.
- Czekacie na chłopaków? - Dasz się nam napić w spokoju?
Miałem wam postawić. O gratisowych oliwkach też zapomnijcie.
Przestań się obijać!
Jest masa zamówień. Aníbal nie nadąża.
Ty kapusiu.
- Mam tylko dwie ręce. - Cześć!
Skarbie, napij się czegoś. Wyjdę, jak tylko się tu przerzedzi.
Zostawię ci klucze. Spieszę się.
No dobrze. Pa.
- Cześć. - Czyż to nie Pan Impotent?
Jeden dzień przekreśla 150 popisów formy?
Życie jest niesprawiedliwe.
Spotkajmy się. Wynagrodzę ci tamten raz.
Co robię, jak chcę cię spotkać?
- Dzwonisz. - Właśnie.
To zadzwonisz czy nie?
Zależy mi na czasie.
- Raúl! - Carmen!
Pilnuj baru!
Żegnałem się z twoją żoną.
Patxaran.
Wciąż jesteś zła?
I smutna. Lepiej się do mnie nie zbliżaj.
Chcesz pogadać? Ciągle narzekasz, że nie rozmawiamy.
Serio? Pedro Aguilar chce gadać o uczuciach?
Nie mów, że nie jestem romantykiem.
Jesteś nieczuły jak głaz.
Słucham.
Jaja sobie robisz?
Chcę wiedzieć, co czujesz.
Czuję, że twoja praca zawsze była najważniejsza.
A gdy w końcu masz dla mnie czas, okazuje się, że nic nas nie łączy.
Nie zgadzam się.
Nawet nie chciałeś ślubu.
Żyjemy na kocią łapę. Tak jakbyś trochę chciał, a trochę nie.
Jak dwa domy w zabudowie szeregowej.
Przechodzimy przez trudny okres, pełen zmian.
To normalne, że czujemy się zagubieni.
Nie, ja jestem szczęśliwa.
Ale ty nie jesteś. A twoja frustracja niweczy moje szczęście.
I to jest słabe…
- Zróbmy sobie dziecko. - Co?
Zapomnij o domu.
Co bardziej cementuje związek niż wspólne dziecko?
Mogę poświęcić się byciu ojcem.
Proszę, wymyśliłem siebie na nowo.
Instamama.
Zapłacą za wszystko: pieluchy, ubrania, fotelik do auta.
To przecież kosztuje fortunę…
Nie będę rodzić dziecka, żeby dostać darmowe pieluchy.
Zyskasz fanów. To jakby czyni cię bardziej ludzką.
Nie dogaduję się z Pedrem.
No to rozejdziecie się i już.
Wrzucisz fotkę, jak płaczesz.
Ludzie są zachwyceni tym, że takie kobiety jak my też mają problemy.
Zawsze cieszyła mnie myśl o zostaniu mamą, ale…
To zły moment w mojej karierze.
Zostanie matką to wielka życiowa zmiana.
Nie śpiesz się. Jesteś młoda.
Mam już 33 lata.
Nie chcę skończyć w klinice leczenia niepłodności,
szprycować się hormonami i polować na ostatnie jajeczko. Nie.
Dlaczego on tak nagle chce być ojcem?
Bo ma doła.
Może w ten sposób chce cię przy sobie zatrzymać?
Nie. Pewności siebie nigdy mu nie brakowało.
Przeciwnie.
Bo to on zawsze wygrywał.
To on rządził w waszym związku.
Ale teraz stracił tę moc.
Może teraz poznajesz prawdziwego Pedra.
Ale numer.
Tylko prawdziwy facet potrafi dotrzymać kroku kobiecie sukcesu.
Nie musisz przepraszać za to, kim jesteś.
- Zdradza cię - Już mówił, że nie.
- Zatrudnij detektywa. - Co to za pomysł?
Nie stać mnie.
Raúl ma doświadczenie w śledzeniu dziewczyn.
Co robiliście przez weekend w Paryżu?
Zwiedzaliśmy muzea.
Luwr, Balzaca, Orsay,
jedno z wypchanymi zwierzętami, muzeum kanalizacji…
Coś takiego w ogóle istnieje? Na wystawie są martwe szczury?
Sama chciałam dać się wypchać.
Co teraz zrobicie?
Nic. To wypalenie. Przejdzie jej.
Luis, ona cię zostawiła!
Wynoś się stamtąd. Miej dumę.
- Twoja zmusiła cię do otwartego związku. - Santi swojej wybaczył i…
Musimy rozmawiać o mnie?
Już wiem.
Wiem, co muszę zrobić.
Daj nam znać.
Trzymaj się, Luis.
Na sto procent zdradza go z innym.
Jak sądzisz, co artysta chciał ukazać na tym obrazie?
Cóż…
Nudzisz się, nie?
Skoro jesteś architektem i masz artystyczną naturę…
Jestem rzeczoznawcą.
To też jest w porządku.
No…
To co robimy?
Moja kolej.
Brawo!
Skarbie.
Bardzo cię kocham. Ale dziecko? To nie jest dobry pomysł.
Ja dużo pracuję. Ty jesteś trochę zdezorientowany.
Chciałem ci pomóc.
Jak to?
Bałaś się o nasz związek.
Nie obrażaj się teraz, że odmówiłam.
To nie to.
Nie wiem, czemu to zaproponowałem.
Nie wiem, co się ze mną dzieje.
Ale…
Nie wiem, co zrobić z życiem. Nic nie daje mi radości.
No to pomyślałem, że dziecko. Przynajmniej się czymś zajmę.
Kochanie! Musisz szybko znaleźć pracę.
Próbowałem. Nic nie mówiłem. Jest bardzo ciężko.
Bardzo.
Pojeżdżę motorem.
Może pracujmy razem?
- Jak to? - Potrzebuję pomocy.
Po co mam kogoś zatrudniać, skoro najlepszego menedżera mam w domu?
Mam pracować dla ciebie?
Dostawałbyś pensję. Byłoby super. Co ty na to?
Sprzedawałbyś dobry produkt.
Gdzie mama?
Na siłowni. Ostatnio ma dużo stresu.
Co to jest stres?
To, jak się denerwujesz i robisz głupoty.
Cześć, rodzinko!
Cześć, mamo.
Czemu się stresujesz?
Wezmę prysznic.
Możesz przyjść?
Myślałeś o tym?
O czym?
O tym, o czym rozmawialiśmy w Paryżu.
Tak. Dam ci tyle czasu, ile potrzebujesz.
Ale jak to zorganizujemy?
- Co? - Nie możemy dalej żyć razem.
To gdzie zamieszkasz?
Myślałam, że to ty się wyprowadzisz.
- Przecież to tobie się znudziło. - Pedro ma duży dom.
Musimy przeanalizować to na spokojnie.
Pamiętajmy o dzieciach.
Nie mogę czekać. Źle się czuję.
A ja jak się czuję? Nie masz kogoś innego?
A ty znowu!
Tato!
Co robisz z tabletem? Dokończ omlet.
Włącz mi Maszę i Niedźwiedzia, to zjem.
Jaka niecierpliwa.
Co to za przystojny chłopak?
Tato, oddaj iPada!
- Idę na randkę z Tindera. - Jesteś na Tinderze?
Od razu się na nią rzucę. Nawet się nie przywitam.
- Jara cię to? - Nie.
Opowiedz mi, jak już będzie po.
Nie spoileruj, bo psujesz zabawę.
No dobrze. To potem ci opowiem.
Cholera, nie da się jej dogodzić.
Julia!
- To się nie uda. - Czemu? Nawet nie pogadaliśmy.
Przepraszam. Ale po prostu nie. Pa.
Już wróciłeś?
Nie spodobała mi się. Nawet nie usiadłem.
Zdjęcia bywają mylące.
- Świetnie się bawiłem. - Ja też.
Cóż…
Dobrej nocy.
Pa.
Znów uciekła. Co, stary?
Dałem jej buziaka, mądralo.
Do 2040 roku ją przelecisz.
- Daj drobne na bułkę. - Jasne, na bułkę.
Skurwysyn.
Czemu moje zdjęcia są u dzieci na tablecie?
Zalogowałaś się tam swoim kontem.
Zdjęcia się synchronizują, głuptasko.
Cholerna technologia! Dlatego jej nie cierpię.
Gdybyś mu powiedziała przed Paryżem, nie wyglądałoby to aż tak źle.
I oszczędziłabym sobie te muzea.
Jak on zareagował?
Lepiej, niż myślałam.
Co za suka! Z trenerem. Kurwa jedna!
Wyrzuć to z siebie. Ale bez seksizmu.
Testosteron wreszcie działa.
To ja ją namówiłam, by poszła na siłownię. Jestem idiotą.
Ja bym skopał Guillermo tyłek.
Całą czwórką pójdziemy na siłownię i za każdy raz, jak tknął twoją żonę,
damy mu dziesięć razy w mordę.
- Wiesz, ile razy? - Nie chcę wiedzieć.
- Nie jest to zły pomysł. - Racja.
A co wy jesteście, Peaky Blinders?
Uczymy się o nowej męskości, a wy chcecie gościa obić.
No.
- Cholera, nic nie widzę. - Po tym on też nic nie będzie widział.
- Gdzie ty z tym? - Jestem gliną. Narobisz mi kłopotów.
Sąd weźmie to pod uwagę.
Teraz wszędzie są kamery.
Tego mi brakuje, żebym stracił robotę.
Zdradzony i bezrobotny. Czego chcieć więcej?
Czy to na pewno wina tego gościa?
Esther mogła postawić granicę.
Może zataiła to, że jest mężatką.
Przeleciał żonę kolegi. Należy mu wpierdol.
- To czemu dentyście odpuściliśmy? - Właśnie.
- Zaraz tam jedziemy. - Gabinet już zamknięty.
Wybić zęby dentyście to nie to samo.
- Sam sobie… - Jest!
To on?
- Chyba tak. - Chyba?
Tak czy nie?
Nigdy nie widziałem go ubranego.
Jeśli nie jest pewny…
- Idziemy czy nie? - Poczekajmy.
Zgadzam się.
- Jest rozgrzany po treningu. - Lepiej w nocy. Będzie zmęczony.
- Jaki ma grafik? - Skąd mam wiedzieć?
- Już nam umknął. - Może i lepiej.
Nie wiadomo, jak by to się skończyło.
Po co wam kurs dekonstrukcji?
Już jesteście zdekonstruowani.
- Cioty. - To jest komentarz…!
Wiemy. Seksistowski!
Właśnie.
Skarbie, ciągle siedzisz w telefonie!
- Nie masz pracy domowej? - Nie mam czasu.
Namawiam Tamarę na kolację.
- Jaką Tamarę? - Projektantka wnętrz.
Lubi śmiech i chaos. Ma wielkie serce.
Brak zdjęć z powodów zawodowych.
Czyli brzydka albo mężatka.
Może nie chce być oceniana po wyglądzie. To przygoda!
Kochanie, nie chcę spotykać się z Tamarą, bo wczoraj pocałowałem Eugenię.
Eugenii nie pamiętam.
Poznałem ją analogowo.
Co to znaczy?
W barze, twarzą w twarz, jak za dawnych czasów.
Tamara się zgodziła! Zarezerwuję ci stolik.
Nie chcę się z nikim spotykać, póki nie zobaczę, jak mi idzie z Eugenią.
Nie ograniczaj sobie opcji, bo masz ich niewiele.
Ciężko ci znaleźć parę.
Musiałam zwiększyć zasięg.
Następną randkę możesz mieć 50 km stąd.
- No dobra. Mam czas na drzemkę? - Szybki prysznic. O dziewiątej!
Ubrania położyłam ci w łazience.
Teraz wybierasz mi też ciuchy?
Nie ma za co.
No dobra.
Podbródek niżej.
- Cześć. - Właśnie tak.
Wejdź, skarbie!
- Cześć, jestem Pedro. - Manu. Miło cię poznać.
- Gotowe. - Świetnie.
- Jeszcze kilka stylizacji. - Dobra.
Masz dziewczynę modelkę. Poproszę go, żeby zrobił nam zdjęcie.
Tak sobie myślałem… Postawić ci parawan?
Nie ma potrzeby. To tylko chwila.
Żebyś nie zmarzła. Przeciąg jest.
O czym to myślałeś?
- Jeśli mnie potrzebujesz, pomogę ci. - Drużyna marzeń!
To co mam robić?
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Szukam seksownej bielizny dla mojej dziewczyny.
Fajnie. Macie rocznicę?
Nie do końca.
Urodziny?
Przechodzimy trudny okres.
Przepraszam, że cię wypytywałam.
Ona chce otwartego związku.
Przecież wszyscy o tym marzą!
To jest fajne tylko w teorii…
Zestaw biustonosz i figi czy body?
I to, i to.
Jaki rozmiar biustonosza?
Trochę większe niż twoje.
Rozmiar 95?
- Tak. - Rozmiar miseczki?
Miseczki?
To zrobimy inaczej. Bo wyglądasz na zagubionego.
No dobrze.
- I jak? - Biorę.
Jak ważne jest to, co się stało?
- Dla mnie ważne. - Dla mnie mniej.
Mimo to byłbym gotów jej wybaczyć.
Ale po co?
Ja nic już nie czuję.
Pani zobaczy, ona jest jak robot.
Ja już nie poznaję kobiety siedzącej obok mnie.
- Kim ty jesteś? - Posłuchajcie…
Można mieć u boku najwspanialszą osobę.
Ale jeśli jej zwierzę nie lubi twojego zwierzęcia,
nic nie poradzisz.
- Słucham? - Już się nie pożądamy.
- Mów za siebie. - Nie wciskaj kitu.
Bierzesz testosteron, żeby uprawiać ze mną seks!
Zapisałem się też na kurs dekonstrukcji męskości.
- Ja lubię facetów takimi, jacy są. - Zwłaszcza tych w dresach.
Jeśli macie pewność, że związek się rozpadł,
zamiast bezproduktywnych kłótni, lepiej skupić się na dzieciach.
Co ty narobiłaś, Esther.
Co ty narobiłaś.
Tak, jem kolację z facetem. Przestań wydzwaniać. Mam cię gdzieś.
Czemu wszyscy faceci mają problem z ego?
Zostawiła was? Pogódźcie się z tym. Widocznie coś spieprzyliście.
Na szczęście ja nie mam z tym problemu.
Nawet chodzę na kurs dekonstrukcji męskości.
Że co?
To krytyczna refleksja nad negatywnymi konsekwencjami
toksycznej męskości.
Będziemy o tym gadać? To równie nudne jak ten weganizm.
No dobrze.
- Mango z kleistym ryżem. - Nie.
Od szefa kuchni.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- To co robimy? - Z czym?
Z rachunkiem.
Nie zapłacisz?
Tak, chętnie zapłacę. Pytałem, żeby cię nie urazić.
Byłabym urażona, gdybyś nie zapłacił.
- Drugiej randki by nie było. - Nie chciałem być seksistą.
Płać, nie wstydź się. To ty wybrałeś elegancką tajską knajpę.
To był pomysł mojej… sekretarki.
Cholera.
To znowu ty, Gorka?
Co cię to obchodzi?
- Jeszcze go nie przeleciałam. - Lepiej bez szczegółów.
Nie chcę zmieniać przez ciebie numeru!
- Możesz go zablokować… - Jesteśmy po rozwodzie!
Nie zgrywaj ofiary.
Swoje też przeżyłam. Nie krzycz na mnie!
Przepraszamy.
Jeśli masz dużo na głowie, może spotkamy się kiedy indziej.
Nie pozwolę, by ten dupek zepsuł mi randkę. Idzie nam świetnie.
Tak?
Napiwek też ja?
Kochanie. Debiut zaliczony.
Akurat.
Przysięgam. Przeleciałem laskę, którą poznałem w sklepie.
Chciałem ci kupić seksowną bieliznę,
a ta babka się podjarała, założyła tę bieliznę
i skończyliśmy w hotelu.
Raúl, nie wierzę w nic, co mówisz.
Przeleciałem ją dwa razy. Jęczała z rozkoszy.
- A gdzie bielizna dla mnie? - Zostawiłem w sklepie. Byłem napalony.
To typowe dla ciebie. Chodź tu.
Pachniesz seksem!
Gratuluję, kochanie. Jestem z ciebie dumna!
Nie było łatwo. Ale w końcu mam to za sobą.
Trochę w lewo.
Trochę bliżej. W lewo.
Właśnie tak.
Trzeba stać w kolejce do zdjęcia?
Po to przyszliśmy.
- Płacą ci za to? - No co ty.
Powinni. To dla nich darmowa reklama.
Tu bywają Úrsula Corberó i Penelopa Cruz.
Mam to gdzieś.
To niedorzeczne, żeby stać w kolejce po to, by pozować do kamery.
- To trwa wieki. - Nie narzekaj, nie nosisz obcasów.
Dzień dobry.
Agenci wchodzą od tyłu.
Jestem jej chłopakiem.
Nie wkurzaj mnie. Stoję tu od godziny.
Jak mam się stresować przez ciebie, to lepiej siedź w domu.
Patrz, wciskają się w kolejkę.
Hej, ty! Dupku!
Kochanie, to Bardem.
Dobra.
Cześć.
Jesteśmy.
Daniela, stań sama!
- Znowu ja. - Odsuń się!
Podobało ci się?
Tak, super.
- Możesz powiedzieć prawdę. - Przecież mówię, że mi się podobało.
On to przeczuwa, gdy uprawiam seks.
Sama mu powiedziałaś.
Zostawmy to. Dobrze nam razem.
- Nie przyjdzie tu, nie? - Nie ma mowy.
A jeśli to on?
Nie ma kluczy.
Lepiej już sobie pójdę.
Wpadniesz na niego przy wejściu.
Nie wie, jak wyglądam.
Masz worek ze śmieciami? Będę udawał sąsiada.
On nie wejdzie. Połóż się!
- Wszedł. - Cholera.
Jak masz problemy z byłym, trzeba było mnie nie zapraszać.
To ta starucha z trzeciego. Wpuszcza wszystkich.
- Wniosę skargę na zebraniu wspólnoty. - Tamara!
- Może sobie pójdzie. - Otwórz!
Kurwa!
Tamaro, wiem, że tam jesteś.
- Otworzę i poślę go do diabła. - Nie otwieraj!
- Racja, ty otwórz. - A co ja mam do tego?
- Zobaczy, że mam nowe życie. - A masz?
Załóż to.
Tamaro, otwieraj!
Chcę chwilę pogadać.
Owszem, otworzę.
Dam mu nauczkę.
Gorka, to nie jest pora, żeby…
Po co tyle uprawiać sportu?
Odkąd zdałem egzamin policyjny, nie kiwnąłem palcem.
To niedobrze, Julián.
Co tu robimy?
Nie mogę powiedzieć, brother. Dla bezpieczeństwa.
O czym ty gadasz?
Trener personalny. Handluje sterydami.
Nie wierzę!
To nie robota dla narkotykowych?
Chcę się upewnić. Tamci są mocno zajęci.
Idzie. Chodź!
Dzień dobry!
- Coś nie tak, panie władzo? - Rutynowa kontrola.
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
- Oczywiście. - Dowód też.
- Dowód po co? - Bo tak mówię.
Inspekcja pojazdu… była.
Przeszukaj go, czy ma sterydy.
Jakie sterydy?
Kamizelka odblaskowa i trójkąt ostrzegawczy.
Serio?
Wolny jak ptak, co z więzienia zwiał…
Wlepiłem mu stówę mandatu.
To urządziłeś skurwiela.
Jak w terminie, to tylko 50 euro.
Ile Esther mu płaci za zajęcia?
- Chyba ma karnet. - Pewnie ma zniżkę.
Nie zniechęcaj go. Dopiero co zmężniał.
Gość zastanowi się dwa razy, nim przeleci czyjąś żonę.
Powiedziałeś mu, kim jesteś?
- Jak miałem mu to powiedzieć? - To skąd ma wiedzieć?
Wymyślimy nowy plan.
Nasza kolej!
- Któż to? - To ja.
Czego chcesz?
Ciebie!
Spóźniłeś się.
Dlaczego?
Bo teraz to ja nie chcę z tobą być
Odejdź więc
Zapomnij imię me i mą twarzy
Z mojego życia odejdź precz
Nigdy nie mogłem zrozumieć cię!
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka