Zgadza się.
Jesteśmy w rozsypce i musimy się zdekonstruować.
Ale czego chcą kobiety?
Czego tak naprawdę pragną?
Kogo chcą zaprosić do łóżka?
Faceta zdekonstruowanego?
Czy mięśniaka z reklamy perfum,
który skacze z urwiska i wspina się na jacht ukochanej
w opiętych kąpielówkach od Dolce & Gabbana?
Do cholery, gdyby one tego nie pragnęły,
nie pokazywaliby tej samej reklamy rok w rok.
Czemu nie reklamują perfum obrazkiem męża,
który nastawia pranie i gotuje obiad dla dzieci?
Bo to nikogo nie podnieca.
Równość jest fair.
Ale nie jest sexy.
Oni chcą zniszczyć naszą męskość!
Odzyskasz ją na moim kursie.
Zapisz się na stronie pedroaguilar.com.
Liczba miejsc ograniczona.
- Co za porażka. - Porażka?
Zobacz, ile odtworzeń. To jest hit!
Mówisz, jak jest.
Rozerwą cię na strzępy.
Też prawda.
Dzięki, stary.
Nie wiem, jak ci się odwdzięczę za ten kurs.
Nie przytulaj mnie. Łapy precz!
Miałeś być lepszy, a stałeś się większym dupkiem.
Wyzwolę mężczyzn z niewoli.
Zostanę Mojżeszem szowinistycznych świń. I będę bogaty.
SAMCE ALFA
Nie śmiej się. Musiałem się wszystkim tłumaczyć.
A ten inwalida chciał mnie zabić wzrokiem.
Twój pierwszy seks w łazience!
- Jestem z ciebie dumna. - Tak.
- A ta analogowa? - Zachwycona. To dla niej przygoda.
Przygoda z tobą? Niewiele w życiu przeżyła.
Cholera. Znowu jakieś niespodzianki.
Nasz związek nie ma przyszłości.
Zerwij z nią. Mam już dla ciebie trzy inne.
Teraz radzisz mi zerwać?
Chciałem to zrobić na początku. Teraz będzie trudniej.
Super!
Sandra, 41 lat.
Nieprzewidywalna, spontaniczna, kocha życie.
Dobra, zerwę.
Musisz być szczery, ale nie okrutny. Bezpośredni, ale nie chamski.
Przyjazny, ale stanowczy.
Czyli co mam robić?
Podkreśl jej atuty, które przyciągnęły twoją uwagę.
Czyli mam ją zmiękczyć?
Dobra. Powiem jej, że możemy zostać przyjaciółmi.
- A chcesz tego? - Nie.
To nie wciskaj jej kitu.
Napiszę na WhatsAppie, a ty sprawdzisz, zanim wyślę.
Tato, tak nie można.
Miałeś szczęście, że zainteresowała się kimś takim jak ty.
Córeczko, czy ty mnie kochasz? Czasem mówisz mi podłe rzeczy.
Ona zasługuje na zerwanie twarzą w twarz.
W ładnym miejscu.
A ja zaplanuję ci wieczór z Sandrą.
- Dzisiaj? - Żebyś poszedł do przodu.
- Bo znowu utkniesz. - Ale…
- Co tu robisz? - Musimy pogadać.
Znowu?
Nie chcę kłopotów. Co znowu za pomysł?
Zaproponowano mi pracę w biurze w Amsterdamie.
- 400 tysięcy euro rocznie. Netto. - Łał!
Pojedziesz ze mną?
Ja?
- Teraz? - Za trzy miesiące.
Cholera!
To nagła sytuacja.
Mam tu wszystko.
Pracę, przyjaciół, rodzinę…
Kochanie.
Nie chcę cię popędzać, ale muszę dać im znać jak najszybciej.
Co ja będę robił w Amsterdamie?
Nie mogę być twoim utrzymankiem.
Może otworzymy hiszpańską restaurację. Pieniędzy będę miała w bród.
- Mogę się zastanowić? - Jasne.
Byle szybko.
Nigdzie nie jedź.
Rozejdziecie się i utkniesz w obcym kraju.
- Jak się dogadasz? - Po angielsku!
- Mówią po angielsku, nie? - Nie tak jak ty.
Umiesz jeździć na rowerze? Oni wszędzie tak jeżdżą.
- Już byłeś uzależniony od zioła. - I dziwek.
- Nie wiedziałem, że jest dziwką. - Cicho!
Miała terminal płatniczy.
Myślałem, że jest z obsługi parkingu.
- Tato, chcę loda! - Ja też!
Teraz się do mnie odzywasz?
Dokąd to?
Muszę odzyskać sympatię dzieciaka. Jest obrażony na cały świat.
Jeśli nie pojedziesz z Luz, znów będzie chciała otwartego związku.
Jak zobaczy wysokiego blondyna z jędrnym tyłkiem.
Załóż ogrodniczki, a wezmą cię za minionka.
Możesz jeździć jak E.T. w koszyku na rower.
- Miło się z wami gada. - Od czego są przyjaciele?
Liliput!
- Nazywam się Pedro Aguilar. - Ty tak na serio?
Tak, „Klub szowinistycznych świń”.
Nie wierzę, że tak to nazwałeś.
Zastanawiam się nad logo.
Myślałem o penisie za kratami.
Ale może to zbyt wulgarne.
Odkąd straciłeś robotę, odbiło ci.
To był żart!
Nie wrzucaj bzdur, bo ludzie to udostępniają.
O to chodzi.
- Może oboje będziemy influencerami? - Nie.
Ty sprzedajesz babskie rzeczy, a ja zegarki czy szampon przeciwłupieżowy.
Mógłbym też promować szynkę.
Najlepiej taką z hodowli przemysłowej, w której cierpią setki zwierząt.
Zazdrościsz?
- Martwię się. - Doradź mi.
Który garnitur jest bardziej męski? To na kurs.
Nie znam cię. A z nieznajomymi nie gadam.
No to ten.
O! Matko!
Matko!
Kręci mi się w głowie.
Widzę światełka.
Muszę lecieć. Idę na crossfit.
Złapał mnie skurcz.
Weź prysznic.
Nie martw się. Prysznic wezmę w domu.
Tu nie mam odżywki do włosów.
Tydzień minął jak z bicza trzasł.
- Tak? - A nie?
Nawet nie zauważyłam, jak to zleciało.
„Zawieszenie na okres od dwóch do pięciu lat…”
Przestraszyłaś mnie! Co tu robisz?
- Może „cześć”? - Zmieniamy się po południu.
Nie dzisiaj.
- Co robisz? - Chcę zostać podkomisarzem.
Rany, nic mi nie mówiłeś.
W tym domu wszyscy mamy swoje sekrety.
Ja mam egzamin. Ty osobistego trenera.
- Kiedy przestaniesz mi to wypominać? - Nigdy.
- Po co ci tyle białka? - Muszę być w formie na egzamin.
No i muszę wyglądać. Znów jestem singlem.
Nie ze swojej woli,
ale jestem.
Idę pobiegać.
- Biegasz? - Dziesięć kilosów.
Weź czapkę. Poparzysz sobie zakola.
Już niedługo.
Zrobię sobie przeszczep włosów.
Przeszczep?
Co tam, Luis?
Idę trochę pobiegać.
- Powodzenia. - Na razie.
Kierowniku!
Duża kawa z mlekiem i dwa faworki.
Cześć, kochanie!
Przepraszam za spóźnienie. Odbierałam mamę ze stacji.
- Inma, Santi. - Cześć.
Miło mi.
Jaki wysoki. Nie wyobrażałam sobie ciebie takiego.
Przyjechała aż z Lugo, żeby cię poznać.
- No proszę. - Wyjechała o siódmej rano.
O siódmej rano.
A to ona z tatą na Moście Rzymskim.
Chciał przyjechać, ale ma próbę zespołu przed festynem św. Froilána.
Jaka szkoda!
Zobacz! Świetnie gra na dudach.
Ty grasz na dudach?
- Jeszcze nie. - Mamo, nie męcz go.
Wystarczy.
Piękna z was para.
Kiedy zamieszkacie razem?
Mamo, nie spieszy nam się!
Mamy przed sobą całe życie.
Miała bardzo złe doświadczenia z mężem.
Nie minął rok od ślubu, a ten już chadzała z taką zdzirą z pracy.
O nie!
Był nieobliczalny.
Tobie dobrze patrzy z oczu.
- Ja mam oko do mężczyzn. - Chwileczkę. Odpiszę córce.
Późno już. Może coś przekąsimy.
Ja nie jestem szczególnie głodny.
Halo!
- Halo! - Usłyszał cię.
Zaraz przyjdzie.
Amsterdam to piękne miasto. Można się zabawić.
- Narkotyki są legalne. - I prostytucja.
- Będę tęsknić. - I tak nas nie odwiedzasz.
Racja.
Zjesz ryż na mleku?
Chętnie.
Długo chcesz u nas siedzieć?
- Urządzamy tu hawajskie przyjęcie. - Aloha!
Aloha!
Rozchmurz się! Wypijmy za Amsterdam!
Cieszę się, jak widzę cię radosnego.
Cześć, wirtualna rodzino.
Chciałam uczcić milion obserwujących, ale nie czuję się najlepiej.
Uwielbiamy pokazywać to, jak wspaniałe jest nasze życie,
ale czasami bywa gówniane.
Czasem czujesz się okropnie. Przynajmniej ja tak mam.
Sukces nie zawsze przynosi szczęście.
Tak, w wielu rzeczach sukces pomaga, ale wiele innych niszczy…
W każdym razie bardzo was kocham.
Dzięki za wszystko.
- Ministra równości skrytykowała mój film. - A tak dobrze mi szło.
- Co ci jest? - Chciałam uczcić…
Mam już nawet hejterów.
Zobacz, jak się nakręcają.
Jakaś brzydka baba.
Charini z Gran Canarii. „Nie chcę cię w moim łóżku”.
Musisz być dumny. Nawet rząd jest przeciwko tobie.
Mam coraz więcej obserwujących. Super! I nie musiałem ich kupować!
Teraz cię rozumiem. Znów czuję, że żyję.
Gratuluję zmartwychwstania. Mogę dokończyć filmik?
- Uczcimy to szybkim numerkiem? - Że co?
Co z tobą nie tak?
Co za baba z tej Charini!
Sandra? Wybacz, miałem problem z autem.
Nie martw się. Już jestem prawie pijana.
Weszłam w taką dobrą fazę, gdy wszyscy wydają ci się ładniejsi.
Czyli dobrze zrobiłem, że się spóźniłem.
- Nieźle wyglądasz. - Prawda?
Piękne mieszkanko na Huidenstraat.
Trzeba je szybko zarezerwować.
- Potrzebuję czasu do namysłu. - W porządku.
Pojadę sama, a ty przyjedziesz na urlop. Wtedy zdecydujesz.
Sama pojedziesz? O nie.
Nie ufasz mi?
Pełno tam narkotyków i kryminalistów. To bardzo niebezpiecznie miasto.
Amsterdam?
Kanały są pełne trupów. Łatwo pozbyć się zwłok.
I będziesz za mną tęsknić.
To ma też dobre strony. Po rozłące relacja nabiera rumieńców.
A co mi tam, jadę z tobą!
Oczywiście, że tak, kochanie!
Jak się tam nie odnajdziemy, to wrócimy.
To niedaleko.
Niedaleko to jest Cuenca.
A nigdy tam nie byłem.
Zabiorę cię.
- Cały czas jedziesz na jedynce. - Przepraszam. Zapominam zmieniać biegi.
Czemu nie chcesz zdawać egzaminu na automacie?
Bo mama da mi swojego yarisa.
Yarisa?
Matko, yaris.
- Zatrzymaj się! - Tu nie można.
Stawaj! Wciśnij trójkąt!
- Trójkę? - Światła awaryjne!
Stąd nie widać. Cholera!
Zawróć!
- A tu można? - Muszę go zobaczyć od przodu.
Jest pusta droga. Zawracaj!
Człowieku, rób, co mówię.
SZKOŁA JAZDY
- Chwila! - Przepraszam!
Szybciej!
- To ty zapłacisz mandat, nie? - Jedź!
Sukinsyn jeden!
- Kto to? - Chuj.
I dla niego zostawiłam męża?
- A może dla mnie? - Co ty robisz?
Zakochałem się w tobie.
- We mnie? Przecież pomiatam tobą! - I to mi się spodobało.
Wydaję tonę kasy na te lekcje.
Bo są ci potrzebne.
Jeżdżę świetnie. Dziadek mnie nauczył, jak miałem osiem lat.
Gabrielu, jeździsz tragicznie.
Ten gnój jest chujem, a ty idiotą!
Ja nie mogę.
Gabriel, co ty robisz?
Matko Boska Loretańska, ratuj mnie!
Co ty wyprawiasz?
Jedziesz pod prąd!
Co ty robisz? Oszalałeś?
Umówić ci egzamin na poniedziałek?
Dzień dobry.
Jak tam? Intensywny wieczór?
Wciąż jest w sypialni.
Sandra zaliczona. To już dziewiąta. Brakuje jednej.
Odhaczona.
Seks jest taki łatwy, gdy działa.
Nie trzeba nic gadać. Wychodzi naturalnie.
- Co ona tu jeszcze robi? - Wczoraj musiała na mnie czekać.
Nie chciałem jej dziś wyrzucać.
Tak? Halo?
Nikogo.
- Analogowa jak zareagowała? - Na co?
- Nie zerwaliście? - Prawie.
Przygotowałem gadkę, ale…
Przyszła do w kawiarni z matką.
Baba z Lugo. Gęba jej się nigdy nie zamyka.
Masakra… Hej!
Co tu robicie?
To twoja córka? Cześć.
Jestem Inma, twoja nowa babcia.
Mama chciała się pożegnać przed wyjazdem.
Jaka szkoda, że już musisz wyjeżdżać.
Chciałam zobaczyć twoje mieszkanie. Można się wiele o człowieku dowiedzieć.
- Dziękuję, to niepotrzebne. - Nie, to dla mnie.
- Przekąski na podróż. - Smacznego.
Hej, Sandra.
Kim jesteś?
Álex.
Nie wychodź. Przyszła dziewczyna taty i teściowa.
Mam kaca. Zostanę tu i jeszcze się trochę zdrzemnę.
- Latem pewnie jest tu gorąco? - Tak.
- Nie masz markizy? - Autobus ucieknie.
- Nie lepiej pociągiem? - Pociągi drogie.
I wszyscy gapią się w telefony. Nie ma z kim pogadać.
- W autobusie łatwiej kogoś poznać. - Tak?
Nadal utrzymuję kontakt z Lourdes.
Poznałam ją w 1992 roku.
Jechałam do Sewilli na Expo.
Pogadamy później.
Dobrze. Pa.
Szerokiej drogi!
Uroczy z ciebie facet!
Wyjeżdżam szczęśliwa.
Do widzenia.
Córeczko, nie mogę tak żyć.
Fajnie, że pan też się stał sławny.
W filmikach mówi ciekawe rzeczy.
Gówno prawda.
Tak pani sądzi?
Wiesz, co to szowinistyczna świnia?
- No dobra! - Oto przykład.
- Jak wyglądam? - Bardzo elegancko.
Wiem, że nie zgadzasz się z moim przekazem,
ale chciałbym, żebyś przyszła.
Idę na imprezę.
Z tą coachką?
Tak, miło iść z kimś, kto ma równo pod sufitem.
Jesteś wkurzona.
No tak. Tylko prawdziwa kobieta potrafi być u boku mężczyzny sukcesu.
Trzymajcie mnie.
Państwo znów się pokłócili.
Patri.
Guille!
- Cześć. - Co tam?
- Dobrze. - Masz mi coś do powiedzenia?
Owszem. Pogodziłem się z dziewczyną.
Słucham?
Przykro mi.
No powiedzcie coś.
Wal się!
W Holandii nie grają w padla.
Jak to nie?
Ale zawsze możesz grać w fierljeppen.
Co takiego?
Skaczesz na słup wbity w kanale
i próbujesz wspiąć się na szczyt.
To scena z Takeshi’s Castle, nie?
Dzięki. Jak leci?
Dobra. Dziś pogadamy o tym, jak…
Pogadamy o tym, jak pogodzić pracę z życiem rodzinnym.
KURS REKONSTRUKCJI MĘSKOŚCI
Nie było innego wolnego lokalu na twój kursik?
Zaraz po twoich zajęciach zaczynam swoje. Mam pełną salę.
Dupek.
Nie umie zarządzać emocjami. Zostaniecie, nie?
Kolejne dwie godziny?
- Zaczekamy na zewnątrz. - Ja zostanę.
Co słychać?
Jesteście wspaniali!
Witajcie, przyjaciele!
Jak leci, twardziele?
Nazywam się Pedro Aguilar. Mógłbym was zanudzać, przedstawiając kurs.
Ale lepiej coś wam pokażę.
Zawsze pogardzałem mięczakami.
Tymi, co dźwigają siatki z zakupami
albo pchają wózek z dzieciakiem.
Facet nie powinien być mięczakiem.
Poza tym kobiety wykorzystują męską słabość.
Dlatego mówię, że facet ma swoje miejsce,
a kobieta swoje.
Bo kobiety zasługują na wszystko.
I myślę, że kobieta potrzebuje silnego mężczyzny.
Powiedział to przed całą Hiszpanią, bo innych kanałów nie było,
facet brzydki jak noc, który miał może półtora metra wzrostu.
Bez trzewików pewnie jeszcze mniej.
Ma jakiś problem z poczuciem własnej wartości?
Nie.
Bo El Fary wiedział, kim jest.
Powiedzcie mu, żeby się dekonstruował, a każe wam się pocałować w dupę.
Ilu z was mówi do swojego penisa?
Niewielu.
Z kolegą trzeba gadać.
A penis jest twoim najlepszym przyjacielem.
Zawsze jest z tobą. Tworzycie drużynę.
Nie możesz zaniedbywać najważniejszej relacji w życiu.
Wykonamy ćwiczenie.
Wstańcie.
Zamknijcie oczy.
Chcę, żebyście nawiązali kontakt ze swoimi jądrami.
Skupcie się na nich.
Dobrze. A teraz skaczcie.
Dawać. Skaczemy!
Właśnie tak.
No dalej.
Skaczcie! Czujecie ich ciężar?
Oczywiście, że tak! To ciężar waszej męskości.
Są tam i proszą o waszą uwagę.
Kim jesteśmy?
Samcami alfa!
Kim jesteśmy?
Samcami alfa!
Kim jesteśmy?
Samcami alfa!
Możemy rozpoczynać kurs.
Co za chuj! Założę się, że się wcale nie rozstali.
- Kto jest chujem? - Iris!
Odrób lekcje! Do środka.
No już!
Mów ciszej. Dzieci wszystko słyszą. Są jak X-Men.
Ta para miała jakieś problemy, a ty się napatoczyłaś.
Co zrobiłam ze swoim życiem?
- Nie byłaś szczęśliwa. - Teraz też nie jestem.
Tragedii nie ma. Twój mózg płata ci figle.
Jak mogłam się zakochać w tym idiocie?
Szafy śmierdzą u niego jak mokre klapki.
Czegoś ci brakowało, a on poświęcił ci trochę uwagi…
To nie byłam ja. To była inna Esther.
Nie mów o sobie w trzeciej osobie. Boję się o ciebie.
Mamo, potrzebuję pomocy!
Poczekaj. Ja też potrzebuję pomocy.
Co ja narobiłam?
Luis jest na mnie wściekły.
Ulises ma traumę.
Już po wszystkim.
Ten gość pomógł ci podjąć decyzję, której się bałeś.
Czyli zostawić Luisa.
- Luis. - Co?
- Jest taki przystojny. - Co?
Trenuje. Ma sobie zrobić przeszczep włosów.
- Chyba kogoś poznał. - Daj spokój.
Teraz różne młode laski zatrudniają się w policji.
- Esther, nie panikuj. - A co mam teraz zrobić?
- Skup się na rodzinie. - Zostały mi tylko dzieci.
- Znienawidzą mnie, jak się dowiedzą. - Nie dowiedzą się.
Ja na miejscu Luisa bym im powiedziała.
Myślę, że on jest szczęśliwy.
Pewnie już przygruchał sobie jakąś.
- Tato, ty pierwszy. - Co teraz?
Kielichy.
Trafiły mi się gówniane karty.
Przestań jęczeć i graj!
Daj mi spokój!
Czemu ciągle się kłócicie?
Kochanie!
Wpłaciłam kaucję.
To dobrze, że nikt cię nie ubiegł.
- Powiedziałeś Jero? - Źle to przyjął.
Mówi, że to sama problemy i masa papierkowej roboty.
Nie przejmuj się. Ja się zajmę wszystkim.
Kochanie, nie jedziemy do Australii.
Wiem, ale będzie mi brakować kolegów.
Nie wiedziałem, że tak kocham tych dupków.
Mój ty głuptasie.
Nie. Boli mnie tu.
Może to wrzód.
Na pewno chcesz jechać?
Tak, uwielbiam Amsterdam.
Ale co tam robić?
- Cześć. - Mam plan, który ci się spodoba.
Fajnie.
To niespodzianka. Dobra, powiem ci.
To restauracja, gdzie się je po ciemku.
To wzmacnia zmysły.
Kolacja staje się wyjątkowym doznaniem zmysłowym.
- Kelnerzy są ślepi. - Rany.
Potem drink w kubańskim barze, który imituje plażę.
- Jest piasek i parasole… - Eugenio…
Mam też pomysł na weekend. Spodoba ci się.
To wyjątkowy hotel. Pokoje z przeźroczystymi kopułami.
- Chcę to zakończyć… - Słucham?
Jesteś cudowną kobietą.
Uroczą, piękną, czułą. Myślałem, że jesteś tą jedyną.
Ale coś między nami nie gra.
- Patrz na drogę. - Tak.
Santi, czy ty ze mną zrywasz?
Możemy zostać przyjaciółmi.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Po prostu jestem zaskoczona.
Ale jest, jak jest, nie?
Możesz mnie tu wysadzić…
Może zjemy kolację.
To trochę dziwne. Wolałbym wysiąść.
Rozstańmy się w dobrej atmosferze.
No dobrze, zjedzmy kolację.
Wiesz co?
Nie będzie dobrej atmosfery!
Eugenia, co ty robisz?
Jesteś oszustem, jak wszyscy.
- Chciałeś mnie na jedną noc? - Na wiele nocy, ale nie ma chemii!
Skoro ty tak mówisz.
Zatrzymaj się, bo się rozbijemy!
I co z tego? Nie mam już po co żyć!
- Poznałem cię trzy dni temu! - To były piękne dni!
Poznasz innego. Zatrzymaj się, wariatko!
Nie bądź chamski.
O kurwa!
Cholera.
Nie mam ubezpieczenia.
- Ona nie ma ubezpieczenia. - Zamknij się, dupku!
Dokumenty.
Nienawidzę być singlem!
Trochę w lewo. Proszę podejść bliżej.
Jeszcze bliżej. W lewo.
Właśnie tak.
- Dziękuję. - Danielo.
- Parę pytań. - Tak.
- Dobry wieczór. - Cześć.
Twój chłopak stał się sławny. Co o tym sądzisz?
To nowy guru toksycznej męskości.
Jesteście razem, prawda?
- Nie opowiadam o życiu prywatnym. - Jak to? Nie mówisz o niczym innym!
- Dziękuję. - Danielo!
Jak możesz z nim być?
Kurs ruszył z kopyta! Owacja na stojąco.
- A mnie znieważono. - Czemu?
Bo jestem twoją dziewczyną. Rozeszło się i tracę fanów.
A ja zyskuję.
Nie pomyślałeś, że to może mi zaszkodzić?
Może tej twojej wirtualnej rodzinie aż tak na tobie nie zależy.
Zasypują mnie pytaniami. Jak mogę być z tobą? Jakbym wiedziała.
Gdybyś szanowała naszą prywatność, nikt by nas nie skojarzył.
Byłbym jak ci z Daft Punk.
Cholera, ciągle tracę fanów.
Coraz gorzej.
Nie martw się, skarbie.
To pewnie te feminazistki, co zwykle.
- Co robisz? - Usuwam twoje fotki.
- Właśnie wrzuciłem jedną z tobą. - Skasuj ją.
Mówię poważnie. Daj mi telefon.
Zamaż mnie. Zasłoń mi twarz pomidorem!
Musiałeś robić ten kurs o męskości?
Miałem wymyślić siebie na nowo? No i tak zrobiłem.
- A szampan? - Pierdol się!
Cholera.
Luis?
- Spójrz na siebie! - Nie śpisz?
Chodź. Zrobię ci kawę i wszystko mi opowiesz.
Co? Nie. Idę do łóżka.
Do łazienki. Wsadzę ci palce do gardła i będziesz jak młody bóg.
To obrzydliwe.
Lepiej to z siebie wyrzucić.
Co wy robicie?
Chłopak się upił.
- Serio? - Idźcie spać!
Tak, tak.
Cześć, babciu!
Chcesz maskę tlenową babci?
Ja ją czasem zakładam i potem kolana mnie tak nie bolą.
- Dlaczego Esther mnie nie kocha? - Kocha cię, kocha.
Wszystko się ułoży.
Myślisz, że do mnie wróci?
Śpij, kochanie.
Jutro poczujesz się lepiej.
No, może jutro nie, ale pojutrze na pewno.
- Co tam? - Przyjedź do knajpy.
Rura pękła. Jest masakra.
Cholera, wszystko się wali!
Co to ma być?
Niespodzianka!
Jebany dezerter.
Liliput nas zostawia!
Opuszczasz nas, dupku.
Będę za wami wszystkimi tęsknić. Nawet za tobą!
Rozchmurz się, synku. Odwiedzimy cię.
Przyjedziemy na miesiąc. Nigdy tam nie byliśmy.
- Luz! - Cześć.
- Wiedziałaś o tym? - Tak, ale to fałszywy alarm.
- Nie przyjęłam tej pracy. - Jak to?
Bardzo się starałeś, żeby być ze mną. Chcę ci się odwdzięczyć.
- Urocze, prawda? - Przeurocze.
- A co z mieszkaniem i kaucją? - Pieprzyć kaucję!
Proszę, miłość istnieje.
Luz się poświęciła!
Zaważyło też to, że miałabym tam tragicznego szefa.
Zostajesz z nami!
Zostaję!
A ja przegapiłem mecz, żeby cię pożegnać.
Obejrzysz powtórkę.
Wygrali 3:2.
- Napijemy się piwka. - Zostaję!
I nie muszę grać w jefenkuflen!
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka