Masz piękny ogród.
Zasiałem trawę św. Augustyna. Wymaga dużo pielęgnacji.
Muszę ją w kółko podlewać.
Basen też super.
Ze słoną wodą. To lepsze niż chlor.
To idealne miejsce na urodziny Ulisesa.
Słucham?
Chcę mu wyprawić urodziny. Bardzo przeżywa rozwód.
A dlaczego ja mam przez to cierpieć?
Pozwól mu!
Po to się kupuje taką chatę, żeby dzielić się nią z bliskimi.
Mówi ten, co mieszka w klitce.
Własnej. A ty mieszkasz u dziewczyny.
Załatwię dmuchany zamek ze zjeżdżalnią do basenu.
Czemu nie urządzisz mu urodzin w centrum zabaw z kolorowymi kulkami?
Tu jest fajniej.
Nie martw się. Ja będę pilnować dzieciaków.
Ile ich będzie?
Niewiele. Dwadzieścioro.
Dwadzieścioro? Zeżrą mi trawnik.
To dzieci, nie kozy!
Nie prosiłbym, gdybym nie musiał.
- Dobra, ale ani jednego więcej. - I rodzice.
- Rodzice nie wchodzą do basenu. - Dobra.
SOS!
Odwołali cztery z pięciu reklam na ten tydzień.
Już pięć.
Cofnęli ci zaproszenie na galę nagród Goya.
Jak to? Mam już sukienkę.
Ją też zabrali.
Co mam zrobić? Skasowałam posty z Pedrem.
Jesteś na celowniku.
Jak w Szkarłatnej literze.
Mnie też się dostaje rykoszetem!
Już wrzuciłam post, że to dupek. Polajkuj. Zawsze coś.
Powiedz temu jaskiniowcowi, żeby przestał gadać bzdury i ci szkodzić.
Albo rzuć go.
- Ale ja go kocham. - Minie ci.
Miłość znajdziesz inną. Karierę masz jedną.
No dobra. Wrzucę na Instagrama filmik i powiem, że jestem feministką, ale…
Przeciwieństwa się przyciągają.
Lepiej nie reagować.
Przeczekaj to tsunami.
Cyberśpiączka.
Serio chcesz być z kimś o takich poglądach?
- On wcale tak nie myśli. - Na pewno?
Przekłułaś sobie wargę?
Nie widać?
To nie jest speluna, tylko elegancka restauracja.
Bez przesady.
Powinnaś wyglądać schludnie.
- Tak? - Raúl, to ja.
- Kto? - Carmen, do cholery.
Po tym, jak się ze mnie wyśmiewałaś, skasowałem twój numer.
Tam, gdzie zwykle? Za pół godziny.
Mam dużo roboty.
To ważne. Muszę z tobą pogadać.
Czego ona chce?
„Jimena, 43 lata, aktywna, miłośniczka sportów, siłowni i tańca”.
Nic was nie łączy. Ale nigdy nie wiadomo.
- Jezu! Chodź. - Co jest? Matka?
- Nagore, ta pijaczka. - Sebas!
Zobaczyła nas.
Sebas!
- Co za zbieg okoliczności! - Jak się masz?
Nie oddzwoniłeś.
Przez wzgląd na twoją żałobę.
Bardzo kochałaś byłego.
Skurwiel już sobie znalazł inną.
- Tak bywa. - Macie czas na drinka?
Nie, mamy numerek 29 na dziale rybnym.
Trochę dla ciebie za młoda. Ci dzisiejsi faceci!
- To moja córka, Álex. - Miło mi.
- Nie mówiłeś, że jesteś ojcem. - Mówiłem.
Na razie.
Co za zbieg okoliczności, Sebas. Zadzwoń kiedyś!
- Sebas? - Takie dziewczyny mi wybierasz.
Mam tego dość.
Zostało ci jedno ciało. Nie rezygnuje się z maratonu przed metą.
No dobra. Potwierdź Jimenę.
Może okaże się miłością mojego życia.
Nie, 10 kobiet jest potrzebnych, żebyś zapomniał o mamie.
Wtedy będziesz gotowy na miłość, ale możesz też jej nie znaleźć.
- Na to też trzeba być przygotowanym. - Następny.
Nie! Ulises ma świętować urodziny w domu.
Pójdzie do willi i odkryje, że jego rodzice są spłukani.
Nie bądź taka uparta. Będzie się świetnie bawił z kolegami.
To jest mój tydzień, więc ja decyduję.
„W dzień świąteczny dzieci przebywają do 16.00 z rodzicem sprawującym opiekę,
a do 20.00 z drugim rodzicem, chyba że strony umówią się inaczej”.
Sąd jeszcze nie zatwierdził tej umowy.
Próbuję odzyskać względy Ulisesa,
bo z jakiegoś powodu obwinia mnie za to, że mnie zdradziłaś.
Dzieci są bystre. Wiedzą, że tak naprawdę to twoja wina.
Zadatek za klauna jest bezzwrotny.
Może ty będziesz klaunem? Za darmo.
- Niech dzieciak zdecyduje. - Dobrze.
Ulisesie!
Z mamą.
Szkoda. Miał być dmuchany zamek ze zjeżdżalnią do basenu.
Z tatą!
- Chciałam zatrudnić magika. - Niech przyjdzie na imprezę taty.
Nie będziesz musiała sprzątać.
- Nie chciałaś pogadać? - Za chwilę…
O tak!
Właśnie tak.
Raúl?
- Raúl, ty skurwysynu! - Kurwa!
- Ty chuju. - Wyłącz to!
- Daj mi to! - Carmen!
Co ty zrobiłaś?
Ten kretyn mnie zostawił.
- Czemu ją przeleciałeś? - Nie wiem. Siła nawyku.
I po co było wydawać kasę na ten kurs.
Luz się dowie. Wszystko się spieprzy.
- A dobrze nam szło. - Sprzedaj Jero knajpę po taniości.
Tak pozbędziesz się obojga.
Moje udziały są na Luz.
Da ci pełnomocnictwo.
I co potem mam robić? Będę spłukany!
Wybieraj, spłukany czy samotny.
Spłukany.
Wymyślę siebie na nowo.
Nie mogę stracić Luz.
A nie pomyślałeś o tym, jak posuwałeś Carmen?
Wy tylko byście ciągle myśleli.
Wszystko w porządku? Chłopaki są na dole.
Nie, nie jest w porządku.
Mój chłopak, guru seksizmu, rujnuje mi karierę.
Straciłaś paru fanów. To nie koniec świata.
Kurwa, Pedro. Odwołali mi wszystkie zlecenia!
Znalazłam sposób na życie, a ty to spieprzyłeś.
- Przeszkadzał ci mój sukces? - A tobie mój?
Ty naprawdę wierzysz w to, co wygadujesz?
To nie ja, tylko mój awatar. Sama mi to tłumaczyłaś.
- Porównujesz mnie z sobą? - Robimy to samo.
Zarabiamy kasę na ludzkiej głupocie. To czysty kapitalizm.
- Ja nikogo nie krzywdzę. - Jak to nie?
Namawiasz ludzi do zbędnych zakupów.
Wmawiasz im, że szczęście można kupić.
Od kiedy to kremy odmładzają?
Naskórek nie przepuszcza tych substancji.
- A zajęcia z jogi? - Robisz je, żeby pokazać dupę.
Nic do tego nie mam, ale nazywajmy rzeczy po imieniu.
Twój awatar chyba przejął nad tobą kontrolę.
Od kiedy jesteś feministką?
- A ty dupkiem? - Spokojnie.
Jesteśmy drużyną.
Pedro, czy ty mnie kochasz?
- Bardzo. - To odpuść te głupoty!
- Ty odpuść. - Byłam pierwsza.
Mam większy potencjał rozwoju. Twój już się wyczerpał.
To my ze sobą rywalizujemy?
Słucham. Tak, to ja.
Dzwonią z telewizji.
Tak, we własnej osobie.
Dzisiaj? Nie ma problemu.
Sam przyjadę. Adres znam.
Uli, chłopię, jutro twoje urodziny!
Będzie ekstra.
Wujek Pedro ma niezłą chatę. Spodoba ci się!
Przestań dodawać mi buźki i pogadaj ze mną.
Tęsknimy za tobą, tato.
Ja za wami też, kochanie.
Mamo, a ty tęsknisz za tatą?
Gdzie włożyłeś durszlak?
- Jest w szufladzie. Nie ma go.
Wszystko poprzestawiane. Niczego nie mogę znaleźć.
- Co ci jest? - Nic.
Ten ładny chłopak z siłowni wrócił do swojej dziewczyny.
To chuj.
No proszę.
To znaczy: straszne!
Rozłączcie się. Czas zjeść kolację!
Iris, tak nie można. Nie opowiada się takich rzeczy.
Ale ty opowiedziałaś Luz.
Cześć, skarbie!
Zjesz pieczoną rybkę?
Chętnie.
Wiesz, potrzebuję coś zmienić w życiu.
Sprzedam Jero udziały w knajpie.
Przecież dobrze wam idzie.
Ty i ja weszliśmy w nowy etap.
Ja potrzebuję nowych wyzwań.
Amsterdam już nieaktualny?
Znaleźli inną.
Skoro chcesz sprzedać…
Tak, od dawna o tym myślałem.
Nie mówiłeś, że to przez ten nowy etap?
Już kiedyś mi to przyszło do głowy, ale nie lubię decydować pochopnie
- Gastronomia jest do bani. - Zawsze tak mówiłam.
Jak nie masz czasu iść do notariusza,
to dasz mi pełnomocnictwo i ja podpiszę.
Sama pójdę, ty tego nie ogarniesz.
Na pewno? Nie musisz.
- Dzięki temu wszystko sprawdzę. - No dobrze.
Ale musisz nauczyć się delegować.
Moja kolej. Teraz monety.
Ja miałem wyższą kartę.
Atutem były maczugi, a ty położyłeś miecz.
Tato, albo oglądasz film, albo grasz.
Skup się, bo nigdy nie skończymy partii!
Halo?
Nie mogę ci użyczyć domu na przyjęcie urodzinowe.
Żartujesz?
Okazało się, że ogrodnik użył toksycznego nawozu.
A nawozu się nie daje wiosną?
Poza tym Daniela nie chce mieć tu bałaganu.
- Ma trochę doła. - Nic nie mówiłam. To jego wymysł!
Stary, już wysłałem zaproszenia.
Na WhatsAppie. Ale wszyscy już odczytali.
Telewizja chce zrobić ze mną wywiad.
- W domu? - Nie!
To jakie to ma znaczenie?
Nie chcę, żeby 20 bachorów biegało mi po domu.
Ja ich przypilnuję!
Pomogę ci. Nie martw się!
Dzięki, skarbie. Do jutra!
Bierz kartę.
Przyjaciel cię potrzebuje. Trawę można zasiać nową.
Jasne. Bo to nie ty płacisz.
Bo mi nie pozwoliłeś, dupku.
To trawa św. Augustyna, a nie byle co.
Z byłym nie było mi aż tak źle, ale nagle zrobił sobie lifting
i wyglądał jak pokémon.
- Nie! - Tak.
„Co ja robię z tym gościem? Oczy mu się nie domykają”.
- Wyglądał dziwacznie. - No tak. To kwestia wieku.
Niektórzy nie umieją go zaakceptować!
- Bo ty masz 43 lata, nie? - Tak. A ty?
Czterdzieści cztery.
Prawie rówieśnicy.
Co za zbieg okoliczności, nie?
A co lubiłaś oglądać w dzieciństwie?
Oglądałem Heidi, La bola de cristal, Candy Candy.
A czarno-białe teleturnieje?
Co to za dziwne pytanie?
Przepraszam. Chciałem cię lepiej poznać.
Pytaj, o co chcesz.
Lubisz uprawiać seks?
Ja?
Bardziej, niż sądziłem.
Cholera!
I jak?
Świetnie.
Skoczę do łazienki.
Rany!
Masz świetne ciało jak na 43-latkę.
Dziękuję.
Ja pierdolę.
- Co ty? Chcesz mnie okraść? - Nie!
Żeby jeszcze Brad Pitt jak w Thelma i Louise. Ale ty?
Przepraszam. Byłem ciekaw twojego wieku.
Naprawdę masz 58 lat?
Jak podaję prawdziwy wiek, to wyskakują mi tylko stare dziady.
Ty też kłamałeś. Jesteś koło pięćdziesiątki.
Naprawdę mam 44 lata.
Serio? Powinieneś o siebie zadbać.
Twój wiek mi nie przeszkadza.
Ale mnie twoje ciało tak.
Nie po to tyle ćwiczę, żeby być ze sflaczałą kluchą.
Sflaczałą kluchą?
Moje ciało jest prawdziwe. Mam realistyczną urodę.
Wystarczy, że pójdę na siłownię i w dwa tygodnie mam sześciopak.
Jimeno?
Stałeś się seksualnym drapieżnikiem.
Gorzej, gerontofilem.
Bierz się za trzydziestki, a nie 60-latki.
Dokąd to?
Pokażę wam!
Ta baba ma 58 lat? Co ona jada?
Moja babcia w jej wieku wyglądała na babcię.
Wtedy rodziły dziewięcioro dzieci.
I co z tą Jane Fondą?
Zobaczyła, jak wyciągam jej dowód, i się wściekła.
Szkoda. Miała piękne pośladki.
„Pośladki”?
Umawiałbyś się ze starą babą?
Kwestia wieku to seksistowskie uprzedzenie.
Za dziesięć lat będziesz zmieniać jej pieluchy.
Proszę cię.
Jeszcze tej mi brakowało.
Gramy? Mamy kort do dwunastej.
- Czego? - Santiago, musisz przyjechać.
Miałam stłuczkę i okazuje się, że ubezpieczenie wygasło.
Mówiłem, że jak zatrzymujesz auto, to opłacasz ubezpieczenie.
Nieprawda! Jeszcze zwala na mnie winę. Dupek!
- Kto tam jest? - Policjant. Wlepia ci mandat.
Pocieszał mnie, bo dostałam ataku paniki.
Santiago, przyjedź i to wyjaśnij.
- Dobra, jadę. - Wyślę ci adres.
- Stary. - Pojedziesz tam?
Daj sobie spokój z tą wariatką!
- Auto jest na mnie i mogę mieć kłopoty. - Dlaczego jest na ciebie?
Nie mam ochoty odpowiadać na tyle pytań. Na razie.
Więcej się z wami nie umawiam.
Nawet lepiej. Na spokojnie przygotuję te urodziny.
Super.
Wreszcie trochę radości w tym domu!
- Nie dawaj mu tyle cukierków! - Dziś może.
Od amfy i cukru dzieciak jest jak zmokły gremlin.
Zaraz wracam.
Ani się waż!
Zmykaj!
Ile cię to kosztowało?
Mniej niż się wydaje.
Przykro mi, że z tym trenerem nie wyszło.
Nie dam ci tej satysfakcji.
Jeśli cię skrzywdził, dowalę mu kolejne mandaty.
- Aż straci prawo jazdy. - Nie jestem taka!
Ale…
jeśli popełni wykroczenie, twoim obowiązkiem jest go ukarać.
Mija mu rok od przeglądu.
Ulises, nie wchodzimy do domu z pistoletem!
Esther, do domu nie. Umówiliśmy się.
Widziałeś? Ludzie oszaleli na punkcie sławy i fotek.
To żałosne.
Pstrykniemy sobie fotkę?
- Pochwalę się, że poznałem guru seksizmu. - Jasne!
- Dzięki! - Równy gość.
Muszę jechać na wywiad, ale się martwię.
Wszystko pod kontrolą. Rozmawiasz ze stróżem prawa.
Jedź.
Dzień dobry, ekipo.
- José Ángel. - Pedro! Co u ciebie?
Mówiłem, że prędzej czy później zadzwonisz.
- Jak tam, Cristino? - Cieszę się.
Widzę, że wróciłem do łask.
Nienawidzi cię połowa kraju. To będzie hit.
Mam też fanów.
Nuria nie może się doczekać wywiadu. Zdenerwowany?
Trochę tak.
Skocz do makijażystek. Wiesz, gdzie są.
Zaczekaj. Mam propozycję.
Potrzymasz mi to? Dzięki.
Moglibyśmy zrobić serial o seksistach.
Samce alfa.
Tytuł jest ironiczny.
- Serio? - Brzmi nieźle.
Później pogadamy.
To na razie.
Cristino.
Samce alfa? Naprawdę?
Dziś mamy wyjątkowego gościa.
Może niektórzy z was go nie znają, ale udało mu się już wkurzyć
ogromną rzeszę feministek, na czele z obecną ministrą równości.
W swoich filmikach sprzeciwia się nowej męskości.
Pedro Aguilar. Witaj.
- Jak się masz, Nurio? - Ja dobrze.
Za to ty włożyłeś kij w mrowisko.
Społeczeństwo ewoluuje, pojawiają się nowe problemy
i trzeba szukać rozwiązań.
Feminizm to problem?
Jestem zagorzałym zwolennikiem parytetów, równości i tak dalej.
Kobiety wiedzą, co mają robić.
Mężczyźni niekoniecznie. Trochę się zagubiliśmy.
Twój kurs rekonstrukcji męskości ma być drogowskazem dla mężczyzn?
I dla kobiet.
Wiele pań również ma dość tych bzdur.
Naprawdę mamy uwierzyć, że nagle to mężczyźni stali się ofiarami?
Jak facet jest biały, cis i hetero, to ma przesrane.
Zniszcz tego idiotę. Błagam cię!
- Proszę pani! - Jak facet jest biały, cis i hetero…
Dzieci bawią się w domu w chowanego.
Poczekaj, Patri.
Pan mówił, że nie wolno.
Pieprzyć go! Pierdoli od rzeczy.
- My się tym zajmiemy. - Tak.
- Co to jest? - Wychodzimy!
Bawcie się w ogrodzie. Miejsca nie brakuje.
- Na górze jest ich więcej. - Jezu!
Hej! Ruchy!
Leć na podwórko!
- Luis! - Tu nie wolno się bawić!
Ile ich tu jest? Wypad, do cholery!
Nie przeklinaj!
I kto to mówi. Pamiętasz parapetówkę?
„Chcę się pieprzyć!”
Nie przypominaj mi.
Może trzeba było się wtedy pieprzyć.
Cholera, Esther!
Zaraz.
Tak.
- No już! - Zdejmiemy to cholerstwo.
Tak. Chodź.
Dawaj, Luis!
Już.
Chodź.
Kochanie, jak ci to powiedzieć?
Nie zdziw się, jak Jero będzie trochę wkurzony.
Coś się stało?
Nie, po prostu mieliśmy otwarty związek i przespałem się z Carmen.
Słucham?
To był jej pomysł. Od dawna za mną łaziła.
No i chciałem mieć, co ci opowiadać. Nalegałaś na to.
O tym nic mi nie mówiłeś.
Czekałem na naszą rocznicę. To pikantna historia.
Notariusz czeka w sali numer siedem.
Przyjdzie czy nie? Mam dziś zatrzęsienie ludzi.
Jest.
Cześć, Jero.
Proszę o dowód.
Podpiszemy dziś sprzedaż udziałów w spółce,
której jesteście właścicielami po połowie.
Tak. Dzielimy się wszystkim.
Moją żoną też.
Tyle że o tym nie wiedziałem.
- Chce pan zobaczyć nagranie? - Nagranie?
Chciałem schować pendrive w fondancie.
Tyle kobiet na świecie, a ty musiałeś dobrać się do mojej.
Do tanga trzeba dwojga.
Nic wielkiego się nie stało. Monogamia to przeżytek.
- Zgadzam się. - A ty co? Taka nowoczesna?
Mamy otwarty związek.
Dwa lata pieprzy się z Carmen i to jest okej?
Dwa lata?
- Żadne dwa lata. - Wszystko mi opowiedziała, chuju.
Raúl?
Wściekł się i pewnie coś źle zrozumiał.
Nie wierzę! Zdradzałeś mnie?
- Macie otwarty związek. - Od trzech miesięcy!
Luz…
Kochanie!
To nie tak!
Nie słuchaj go!
To podpisujecie czy nie? Już przypisałem numer aktu!
Oburza mnie to, że tacy jak ty upierają się przy starym modelu męskości,
który nie pasuje do nowej rzeczywistości.
Boicie się niezależnych kobiet.
Masz rację. Faceci muszą ewoluować. Ale wy też.
Radykalne feministki mówią, że penis to jest broń.
- A nie jest? - Nie!
Zabrałyście nam naboje.
Przepraszam. To żart?
Ten nowy wzór mężczyzny jest sprzeczny z biologią.
- Mięczaki was nie podniecają. - Znowu o tych mięczakach.
Powiedz szczerze. W szkole kto ci się podobał?
Twardziel z motorem, który wagarował i palił skręty
czy kujon w okularach, co nie mógł zaliczyć WF-u?
Nauczycielka hiszpańskiego.
- To źle trafiłem. - Jak twoja partnerka, znana influencerka,
reaguje na twoją popularność wśród seksistów?
Oboje cieszymy się z naszych sukcesów.
Osobie publicznej pewnie nie jest łatwo utrzymywać z tobą bliskie relacje.
Daniela uwielbia mieć u swego boku silnego i pewnego siebie faceta.
Samca alfa.
Mamy połączenie na żywo.
Dzień dobry, Danielo.
Nie ściemniaj. Jest mi z tym źle.
Skarbie…
Co słychać? Pewnie mnie oglądała.
Jest mi trochę wstyd.
- I smutno mi, bo mam tego dość. - Słucham?
Nie mogę być z kimś, kto gada takie bzdury.
To obraża moją godność.
Danielo, zrywasz z nim na antenie? Powiedz, że tak.
Może to nie czas i miejsce, ale…
Kochanie, posłuchaj, pogadamy o tym w domu.
Ja nic z tego nie rozumiem.
Miałeś do wyboru mnie i swoje ego. Wybrałeś ego.
- Do widzenia. - Nie.
Danielo, zaczekaj.
- Danielo? - Kontynuujmy rozmowę.
Mówiłeś coś o samcu alfa.
- Hej! - Cześć! Jak leci?
Pięknie wyglądasz. Jaka modna koszulka!
- Kto jest pod prysznicem? - Ja właśnie o tym.
Tato, dziesiąte ciało!
Technicznie rzecz biorąc, 11.
Możemy oficjalnie ogłosić, że wymazałeś mamę z pamięci.
Cześć, skarbie. Jak w szkole?
To jakiś żart?
Wysuszę włosy. Nie chcę się przeziębić.
Co ty wyprawiasz?
Jest bardziej czuła niż dawniej.
Był nawet seks oralny. Mama nigdy tego nie robiła.
Tato, błagam.
- Nawet na moje urodziny czy w rocznicę… - I co?
Zjemy kolację w trójkę? Trzeba to uczcić.
- Alex, proszę. - Co?
- Skasujesz mnie z Tindera? - Spierdalaj.
Nie!
Ukryj mój profil. Bo nigdy nie wiadomo.
Pa.
Nie spodziewała się tego?
To było oczywiste.
No już, mistrzu.
To były najlepsze urodziny.
Tak. Było nie najgorzej.
- Wyśpijcie się. - Chodź.
Do jutra!
Paola powiedziała, że się pokłóciliście.
Jak to?
Tata dawał ci klapsy w pupę, a ty płakałaś.
- Kim jest ta Paola? - Wygrała zabawę w chowanego.
Powiedz Paoli, żeby nie zmyślała, bo to nieładnie.
- Właśnie. Dobranoc. - Pa.
- Pa.
No to lecę.
Co się stało w domu Pedra?
To był świetny seks.
- Prawda? - Tak.
Ale co to znaczy?
Że bardziej się pociągamy, gdy już nie jesteśmy razem.
- Nie jesteśmy w tym oryginalni. - To jak to rozwiążemy?
Jak wrócimy do siebie, znów umrzemy z nudów.
Tak, ale bycie w separacji jest niewygodne.
- I trochę smutne. - Tak.
Nie ma rozwiązania.
A może jest.
Otwarty związek?
Spakowałem wszystko.
Jak coś jeszcze znajdziesz, zadzwonisz?
Albo to spalę.
Klucze zostaw na stole.
Naprawdę tak się rozstaniemy?
- Zwyzywaj mnie czy coś. - Po co?
- Nagle stałaś się taka chłodna. - Nie, Raúl.
Po prostu mam dość twoich głupot.
Dzieliłam życie z kimś dziecinnym, niepewnym siebie i pustym.
Dziwne, że nie karmiłam cię piersią.
Może i przeleciałeś wiele dziewczyn, ale nie potrafisz żyć z kobietą.
Nie jesteś na moim poziomie.
W końcu sprzedałam Jero twoje udziały w restauracji.
- Dasz mi to w gotówce? - Za jedno euro.
Proszę.
Za euro?
Kochanie!
Już jestem.
Halo?
Tu jesteś.
Świetny pomysł z tym rozstaniem na antenie! Wyszło super.
Dzięki temu ty odzyskasz wizerunek niezależnej kobiety, a ja…
Spakowałaś walizkę? Jedziemy na wakacje?
- Odchodzę. - To żart, tak?
Naprawdę mnie zostawiasz?
Zmień swoje życie.
Patricio, ty też odchodzisz? Płaciłem ci przez 15 lat!
Patriarchalny komentarz. Ma pan w lodówce lasagnę ze szpinakiem.
Zaczekaj! Co mam zrobić z domem? Kupiłem go dla nas dwojga.
Kupiłeś go dla siebie, to masz.
Ja wolę mieszkać w centrum.
Odchodzimy. Tyle wspomnień!
- Patri, przestań. Uzależniłaś się. - To nałóg.
Co to znaczy być mężczyzną?
Zadaliśmy sobie to pytanie na początku kursu.
Powolna agonia patriarchatu obnażyła nędzę naszego losu.
Gniew, bezsilność, zagubienie, lęk przed kobietami,
nienawiść do samych siebie.
Mężczyzna patriarchalny jest chory.
Gdy byliśmy dziećmi, odebrano nam kobiecość.
Pierwszym obowiązkiem mężczyzny było nie być kobietą.
Ale gdy rezygnujemy z przywilejów,
wyrzekamy się ambicji i agresji,
uznajemy naszą słabość,
uczymy się wybaczać,
poświęcamy się opiece nad dziećmi lub pracom domowym,
wcale nie tracimy męskości.
Dominujący ideał mężczyzny,
który ma obsesję na punkcie sukcesu, władzy i siły,
jest wyczerpujący i sprzeczny z biseksualną naturą człowieka.
Musimy pozwolić sobie na zachowania tradycyjnie uważane za kobiece,
bo są one też częścią nas samych.
W ten sposób wykorzenimy mizoginię i homofobię.
Jesteśmy mutantami.
W połowie drogi pomiędzy nieczułym twardzielem z przeszłości,
a nowym, androginicznym mężczyzną.
Zintegrowanym.
Twardym, ale wrażliwym. Męskim, ale też czułym.
Oto nasz cel.
Powodzenia.
To ponoć jesteśmy już zdekonstruowani.
Już Blanca cię zdekonstruuje. Masz przesrane.
A ty sam i spłukany.
To mój pierwszy dyplom, odkąd zdałem egzamin na policjanta.
Ledwie 20 godzin. Nie podniecajcie się.
Przepraszam. Pedro Aguilar?
Tak, proszę pani.
Ty łajdaku!
Jesteś łajdakiem.
Dupki.
Jak mogłeś?
Wpisać to do CV? To sukces czy kompromitacja?
To bezużyteczne.
Albo ten kurs jest porażką, albo my.
Co jest? Przemilczałeś komplement.
Zawahałeś się.
Odebraliście mi spontaniczność.
Była moją mocną stroną.
Wciąż jest nadzieja.
Ja to sobie oprawię.
Mój też opraw.
Z passe-partout czy bez?
Że co?
- Passe-partout. - Co to?
Passe-partout, jak żyć?
- To… - Co to jest passe-partout?
Takie coś pomiędzy ramą a obrazem.
Czyli to jakiś rodzaj ramki.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka