- Simon. - Ten Simon.
- Tak. - Tak.
Tak.
Czujesz?
Tak jest, czuję.
Simon.
- Opowiem wam o tym. - Imponujące.
Wiecie, ile to zmienia?
Zedd zaproponował, że wyprodukuje cały album w swoim studiu,
a wy... Co robisz?
Złoto.
Zwierzak lubi błyskotki.
Nie. Pierwsza zasada pobytu tutaj.
Bez jedzenia, dotykania, jedzenia tego, czego dotykamy.
Odłóż to ostrożnie.
Ogarnijcie się i wyluzujcie.
Jesteście.
O kurde. To się dzieje.
- Hej, Lips. - Tak.
Tak jest.
No proszę, babka od kozy.
Bez takich, pamiętasz mnie?
Super. Też mogę się tak przywitać?
Jakoś tak, mały palec, łokieć.
Później pokombinujemy.
Mogę potrzymać nagrodę Grammy? Jest ciężka?
Ciężka.
Nie dotykaj.
Szefowa chyba nie czai, co to „wyluzować”.
Zedd ma już dość.
To miejsce wygląda jak wielki, seksowny statek kosmiczny.
Zbyt elegancko w tym domku jak na takich luźnych ziomków.
Tak jest!
Mnie też. Również. Także.
Jak coś, jestem na zewnątrz. Sporo miejsca, co?
- W razie czego zawołam, bo nam ciasno. - Dobra.
Jedziemy z tym.
No dobra.
Zwykle gramy wszyscy razem.
Mam grać sam?
Taka koncepcja.
W porządku.
Mam grać sam?
To co, wchodzimy?
No pewka. Jasne.
Jasne. No pewka.
Zostawiłem saksofon w domu.
- Możesz zaczynać. - No dobra.
Czekaj, to było to.
Tak jest.
Ale jak?
Jesteśmy wszyscy pod wrażeniem twoich rytmicznych bitów i bajtów.
Skoro mowa o bitach, Zwierzak jest gotów na dogranie perki.
Simon?
Blisko, to automat perkusyjny. Graj.
Mam. Idealnie.
Co?
Moog? Nie mów, że przyszedłeś z demówką.
Nie. Nie zawsze chodzi o moje demo,
chociaż na wszelki wypadek mam w aucie cały stosik.
Chcę tylko wspierać moje Mayhem.
Często ich wspierasz.
Co mogę powiedzieć? Fan po grób.
Zwykle bym to obśmiała, ale sama odpłynęłam przy Zeddzie.
Ma mnie za świruskę. I słusznie.
Kiedy poznałem Prince'a, zemdlałem.
Obudziłem się, gdy szturchał mnie długaśnym obcasem, by sprawdzić, czy żyję.
- Prince cię szturchał? - Zgadza się.
Powinieneś to mówić wszystkim.
Takich anegdot mam sporo.
Pewnego razu Stevie Nicks spojrzał na mnie ze sceny,
a ja wydałem z siebie długi, piskliwy krzyk.
Myśleli, że dziecku dzieje się krzywda.
No to się dołączyłem. „Znajdźmy to dziecko!”
- Ciężko będzie to przebić. - Wiem.
W liceum byłam w centrum handlowym.
Zobaczyłam Tinę Turner, przyparłam ją do ściany i z płaczem
wyśpiewałam jej całe Thunderdome.
Genialne. Co w tym złego?
To nie była Tina Turner.
Tylko babka od degustacji corn dogów.
Naprawdę jesteś jedną z nas.
Nikomu nie mów.
Bycie superfanem oznacza, że kochasz coś z całego serca.
Szczerze mówiąc, nie ufam nikomu, kto nie jest czegoś wielkim fanem.
Tym się trzeba chwalić.
- Tak zrobię. - Miło mi to słyszeć, Thunderdome.
Nie nazywaj mnie tak.
Teraz to w ogóle nie potrzebujemy instrumentów.
Z tymi wszystkimi gadżetami
i twoimi czarodziejskimi umiejętnościami...
Pomyśl tylko.
Zwierzak i jego perkusja nie są już potrzebni.
Jakby każdego z nas można było zastąpić.
Spoko, zwrócimy ci za to.
Kosztuje 80 000 $.
Nie zwrócimy.
- Zwierzak, jak tam? -Źle.
Ale w dobrym czy złym sensie?
Chyba złym.
- Nieźle wam idzie. - JJ?
Dlaczego wszędzie cię widuję?
Wpadłem do Zedda. Zainwestował w moją apkę.
Fajnie, w którą?
JFinity.
- Jesteś J z JFinity? - Tak.
Ja tam słucham tylko winyli, ale słyszałem dużo dobrego.
Dobra, dość o twojej głupiej apce.
Najpierw próbujesz kupić Wax Town Records,
a teraz psujesz mi sesję nagraniową,
twierdząc, że znasz Zedda?
Stary, słabo.
- Siema, JJ. - Hej! Zeddy Krueger.
Chodź na zaplecze.
- Co się stało z drzwiami? - To moja wina.
Zaraz ci przeleję.
- Spoko. - Luzik.
Zedd Danson. Ogarnięte, pysiu.
- Nie nazywaj mnie pysiem. - Sama chciałaś.
Tęsknię za tamtymi czasami. Pa, pysiu.
Fajny koleś. Spoko.
Hej, jest Nora?
Ciągle mnie męczy o demo, więc pomyślałem, że je podrzucę.
Nory nie ma, Zwierzaka też nie. Jego hamak jest pusty.
Zwierzak nie wrócił do domu.
Nie wrócił?
Wciąż im powtarzam, by nie ulegali
ogromniastości zmartwienizmu.
Wróci.
No nie wiem, Teeth.
To nie wygląda na jego typowe zniknięcie.
Jak wtedy, gdy pogonił za wiewiórką aż do środkowego Meksyku.
Za kogo ta wiewiórka się uważała?
Gdzie Zwierzak?
No dobrze. Bez nerwów.
Zwierzak zawsze trafi do domu.
No bo co zrobi? Znajdzie nową pracę?
Dobra, znajdźmy panu nową pracę, panie...
Wymawia się to „Zwierzak”?
- Zwierzak. - Jak?
- Zwierzak. - Zwierzak.
- Nieważne.
Jakiej pracy pan szuka?
- Zwierzak. - Nie znajdę panu pracy,
chyba że chodzi o pracę wśród zwierząt.
- No. - Nie.
- Tu trzeba coś robić. - No.
Branża hotelarska brzmi dobrze?
- No. - Tak?
- No. - Pan się zgadza w ciemno?
- No. - No.
- Mogę zadać pytanie? - No.
Jestem najprzystojniejszy na świecie?
Nie.
- Szczerze i prosto z mostu. - No.
- Pierwsza piątka? - Piątka.
Top pięć?
Sześć. Siedem.
- Nie liczę. - Osiem.
- Nie uczy mnie... - Dziewięć.
Mam dla pana świetną pracę.
- No. - Ubrudzi pan ręce.
- Tak? - Tak.
A nawet lepiej. Umyje je pan.
No.
Co się dzieje?
Wyrównujemy czakry w oparach szałwii,
wspomagając się ametystową, oczyszczającą aromaterapią,
co uzupełniamy odrobiną palmingu energetycznego.
Po bardzo stresującym dniu zakończonym kolejnym starciem z JJ-em.
Kiedy wyszliśmy ze studia, zobaczyłam fioletowe tornado gniewu
emanujące od Nory. Uznałam, że muszę ją uleczyć.
Byłaś u Zedda? Miałaś mnie przedstawić.
Tyle usłyszałaś?
Jak sobie chcesz. Rób swoje.
Różowa aura miłości Hannah zmieniła się w kipiącą mroczną chmurę.
No dobrze. Zbierzmy się wszyscy razem na kanapie.
Pamiętaj o oddychaniu przez nos. Zaczynamy.
Burza staje się groźna wtedy,
gdy tłumimy mroczną energię.
No dobrze.
Mam wrażenie, że od kilku tygodni tylko daję ci ciuchy,
wspieram cię i pomagam ci przekonać do siebie zespół.
- Dobrze. - I jestem wdzięczna,
ale czy muszę przypominać, że pomagałam cię wychowywać przez 20 lat?
Dobrze. Wypuść to. Oczyść głowę.
Nie musisz mi o tym przypominać, bo robisz to każdego dnia.
Oczyszczanie. Dobrze.
Chciałam tylko uścisnąć dłoń Zedda.
To aż tak wiele?
To zawsze się tak zaczyna.
A potem kończy się słowami: „Hannah, jesteś taka ładna,
„ambitna... Co, Nora? Kto?”.
I jest. Twoja mściwa, głęboko zakorzeniona zawiść,
- bo mnie się udało, a tobie nie. - Zbyt dużo oczyszczenia.
Chcesz czegoś głębokiego?
W głębi duszy wiesz, że ten album będzie hitem,
a wtedy to ja odniosę sukces.
Za dużo tego oczyszczania.
Chcę, żeby ci się udało, żebym mogła siedzieć we własnym salonie
bez obcych siedzących na twoim łóżku, czyli mojej kanapie!
Przecież cieszy cię to, że śpię u ciebie na kanapie,
bo świadczy o twoim sukcesie i mojej porażce.
- Auć. - Jesteś pełna zawiści i urazy.
Pójdę pomóc poszukać Zwierzaka.
A ty jesteś płytką, egocentryczną oportunistką.
Pa, buziaki sto dwa.
Skoro jestem taka płytka i egocentryczna, to może opuść moją kanapę.
Jak chcesz. Żeby było jasne, nie potrzebuję twojego domu,
samochodu ani ciebie. Poradzę sobie.
Odpal, no. Odpal. Tak!
Nie!
Dobra, bez obaw. Sztuka opieki nie jest dla każdego.
Może pan wyjąć mój telefon z ust?
Dziękuję. A właśnie. Co z pracą na słuchawce?
- Co pan myśli? - Okej.
Nie. Nie na mojej słuchawce.
- Okej. - Chce pan poćwiczyć?
- No. - Gotów?
Będę udawał, że dzwoni.
Nie, nie trzeba. Telefon ma dzwonić.
- Halo! - Nikogo nie ma.
No nie, bo udaję.
- Będę rozmówcą. - Okej.
- Halo? - Halo?
Szukam Gusa.
- Gusa? - Tak, Gusa.
- Mnie. - Gus!
- Tu jestem. - Gusa nie ma. Pa, pa.
- Do kitu. - Dzyń, dzyń.
Nie. Idzie świetnie. Nie dzieje się nic złego.
Okej. Pa. Okej. Pa.
Okej. Pa.
Chyba coś tu nie wychodzi.
Okej. Pa.
Telefon zostaje, dzięki.
Okej. Pa.
Tu Hannah. Zostaw wiadomość po piknięciu.
Chyba że jesteś moją siostrą, to sama się pikaj.
Gdzie byłeś?
Nie mogę zasnąć.
Szukałem wszędzie, Zwierzaka ani widu, ani słychu.
Mówiłem ci, wszystko będzie dobrze.
Chodź. Bierz kijek i walnij sobie pianeczkę.
- Gdzie byliście? - Gdzie byliście?
Szukaliśmy Zwierzaka.
Odwiedziliśmy jego ulubione miejscówki,
od Roxy po Rancho La Brea.
Wiecie, że zamknęli wypożyczalnię w Van Nuys?
Nie martwcie się. Nasze włochate zmartwienie wróci.
Nie oddałem Bambiego.
Gdzie byłeś?
Szukałem Zwierzaka. Jak wszyscy, nie?
Byłem w zoo, bo Zwierzak kocha zoo.
Tak. Zwłaszcza surykatki.
Lubi w nie celować, jak wyściubiają łebki z norek.
Tak jest.
Tak. Poszedłem sprawdzić, ale było zamknięte.
Wspiąłem się na płot, ale spadłem.
Był tam lew, który nie zamierzał mi ułatwiać.
Musiałem wiać,
bo martwy nikomu nie pomogę.
Tak wielki wyczyn zasługuje na naprawdę wielką nagrodę.
Serdecznie zapraszamy cię jutro do studia jako naszego gościa.
Poważnie? Zobaczę, jak nagrywacie?
Tak. Dziś wieczorem stałeś się kimś więcej niż superfanem.
Zostałeś superprzyjacielem, Moog.
- Superprzyjaciel! - Dziękuję wam.
Przykro mi, że nie znalazłem Zwierzaka.
Luzik. Doktor ma rację.
Nie ma szans, żeby Zwierzaka nie było jutro w studiu.
W porządku.
Jacyś przybici.
Potrafisz im pomóc?
Dla Lipsa zrobię wszystko.
Był naszą niańką.
- Zróbmy coś. - Dobrze.
Naciśniesz przycisk nagrywania?
- Tak. - Dzięki.
No pewnie.
Sorki. Wiem, że śpiewacie, ale jakoś tego nie czuję.
Cóż, oświeć nas zatem łaskawie
i zaprzykładnij brakujący składnik.
Uwielbiam waszą energię.
Jest wręcz elektryczna. A teraz brakuje wam luzu.
Prowadź, Sofio Carson.
Od początku, dobra?
- Dobrze. - W porządku.
To jest hit.
Święte słowa. To było piękne.
Ale to nie hit dla nas.
Zwłaszcza bez Zwierzaka.
Mayhem bez Zwierzaka to Mayhem bez serca.
Może dajmy ten kawałek Zeddowi i...
Wyśmienity pomysł, Lips.
Niniejszym rezygnujemy z tego przeboju
na rzecz naszego drogiego duetu, Zedda...
- Co? - ...i Sofii.
Nie możemy zabrać wam piosenki.
Nie musicie. Już jest wasza.
Pierwsze słowo do dziennika!
Dziękuję.
Dzięki za pomoc, Moog.
Zedd zna moje imię.
No pewnie, Marge.
Narobił mi pan wstydu.
Kończą nam się opcje,
ale chyba udało mi się coś znaleźć.
- Gotów? - Tak.
Dobra.
- Myślał pan kiedyś... - No.
- ...o pracy... - No.
...jako perkusista w kapeli rockowej?
No to nie!
Zwierzak! Już.
A może kariera w branży gastronomicznej?
No. Okej.
On jest wybrańcem.
Przepraszam za spóźnienie.
Thunderdome, dzisiaj był sztos.
Zespół zaprosił mnie do studia. Wciskałem guziki.
No, jeden, ale...
Pytanko, mieszkasz w aucie?
Nie, no co ty. Spałam na podłodze w biurze.
Nieważne. Liczy się to, że jest nowy przebój.
- Fakt, jest. - Tak.
- Daliśmy go Zeddowi. - Nie.
Musieliśmy. Nie pasował do nas.
Pięknie.
Nie wasz styl, co?
- Mówiłem. - Nawet nazywa się Jak Mayhem.
Oddaliście im kawałek o sobie.
W czym problem? Nie można posiadać piosenki.
Jak ziemi, książek czy poncza.
To wszystko można posiadać.
Dobra wiadomość jest taka, że Zeddowi i Sofii się udało.
Tak, bardzo się cieszę, że megagwiazda, która ma mnóstwo hitów, ma kolejny.
- W punkt. - Gdy Zwierzak wróci,
znów będziemy tworzyć piękną muzykę.
Racja, Janice.
Zwierzak zawsze wraca do domu.
No nie, Teeth?
Teeth?
O nie, on płacze.
Myślę, że Zwierzak nie wróci!
- Dlaczego on płacze? - Co powiedziałeś?
Zwierzak nie wróci!
Ale jak to? Mówiłeś, że wróci!
Zwierzak zniknął. Dokąd poszedł?
Nigdy już... Dlaczego nie wraca?
Patrz na drogę! Dlaczego tak myślisz?
Dlaczego? Dlaczego, Teeth?
Słuchajcie, musi być jakieś wyjaśnienie.
O nie!
- Może Zwierzak się zgubił. - Może jest ranny.
- Może jest w więzieniu. - Może nie żyje!
To wszystko moja wina.
Nigdy go nie zgubiłem, ani razu! Nawet gdy był dzieckiem.
Zajmujesz się nim od dziecka?
Zawsze byłem za niego odpowiedzialny.
Czyli teraz też jestem.
Przestańcie płakać. Bądźmy rozsądni.
Dokąd mógł pójść?
POZNAJCIE WYBRAŃCA
To Zwierzak! Wyrośnięty!
Myliłem się.
- On naprawdę nie wróci do domu. - Tak jest.
Dziękuję.
Musimy zostawić go z jego nową miłością.
- Hibachi. - Na zdrowie.
Nie, zaczekajcie. Zwierzak nie może zostać japońskim kucharzem.
Nazwaliście go sercem kapeli.
Sam Benny mówił, że jak się kogoś kocha, trzeba go puścić wolno.
- Jaki Benny? - No wiesz, Benny Hanna.
A nie, czekaj. Powiedział: „Dzieci jedzą za darmo”.
To prawda.
No ale wiecie co, żeby tak odejść bez słowa?
Cios w samo serce.
Znaczy...
Chyba zasłużyliśmy na więcej.
- Tak. - Słuchajcie,
nie wolno wam
odwracać się od kogoś, kogo kochacie, tylko dlatego, że was skrzywdził.
Mam siostrę. Wiem, jak to jest.
Czasami rodzina zawodzi.
- Zaufajcie mi. Pogadajcie z nim. - Pogadać?
Średnio umiem w gadanie.
Mam przeczucie, że sobie poradzisz.
Hej, Zwierzak!
Daj spokój, nie bądź taki.
Nie wiem, dlaczego poszedłeś w długą.
Niepotrzebny.
Niepotrzebny?
- O czym ty mówisz? - Zwierzak niepotrzebny.
Zaczekaj.
Myślałeś, że powiedzieliśmy, że cię nie potrzebujemy?
Nie ma opcji. Stary.
My nigdy... Nie...
Kiedy mówiliśmy...
Kurczę. Nie wiem, co powiedzieć.
Dasz radę.
Hej, Zwierzak.
Słabo klecę zdania, ale...
Pamiętasz?
Piosenka dla dzieci.
Zgadza się.
Piosenka dla dzieci.
Miałeś rację. Zwierzak zawsze wraca do domu.
Czasami to dom musi wrócić do Zwierzaka.
ZATRZYMAĆ
Halo?
ZATRZYMAĆ
Co się...
No proszę.
Cześć, kolego. Jestem Floyd.
Nieźle, zwierzaku. Chodź. Czas na rocka.
Tak jest.
Cześć. Najwyraźniej nie mam...
Pomyślałam...
Zatrzymać.
Pachnie pysznie, Zwierzak.
- Herbatki? - Chętnie.
Właśnie usłyszałem nowy singiel, Jak Mayhem. Miazga.
Miazga z moich marzeń o przeboju na album?
Bo wciąż nie mamy studia, producentów ani nowych kawałków.
Musisz uwierzyć, Thunderdome.
- Ostatni raz. - Nie wiem, dlaczego to powiedziałem.
Słuchaj, zaufaj mi. Dobra?
Ta kapela zaraz zrzuci bombę.
Boże! Jesteś cały?
Powiedz coś, Morg.
Chyba żyję.
Ale nie uwierzycie, co tu jest.
Nic nie widzę.
Napisy: Konrad Szabowicz