Tak jest.
Co następne?
- Może Beatlesi? - David Bowie?
Hendrix!
Tyleż wyśmienitych opcji, na które przecież nas stać,
a które śpiewamy sobie za darmo.
Popłynęlibyśmy,
gdybyśmy pyknęli całe 12-minutowe Stairway to Heaven Led Zeppelin.
O tak.
Moog, wszystko gra?
Nie uwierzycie, co tu jest.
- Patrzcie. - O tak.
Spójrzcie.
Co to za miejsce?
Nora, oto tajne studio pod Szopą.
Zawsze myślałem, że to rockowa legenda.
A to prawda.
No. Kiedyś tu były jamy i melanże.
The Mamas & the Papas, Sonny i Cher...
- Siema, Mayhem! - Cheech i Chong.
Wyszliście po pizzę z pepperoni i już nie wróciliście.
I z anchois.
No. Gdzie te anchois?
Lata 80. nas rozkojarzyły.
To niewiarygodne.
Gdzie tam, to nasz dom.
Wir losu nas pojednał wespół w zespół z wiernymi współtowarzyszami
i spektakularnym sprzętem.
Perka!
Stara perkusja Zwierzaka!
A to nasza stara kolekcja filmów i magnetowid.
Leżą tu od wieków. Nie ma szans, żeby sprzęt działał.
O tak!
Tu jest światło?
Pamiętacie ten kawałek?
Ćwir, ćwir!
Cicho tam!
Coście mi zrobili z podłogą?
Jest i moja mała petardka.
Chciałbyś, Siekacz.
Też cię kocham, gwiazdko.
Zachowujcie się profesjonalnie, co?
Jak my. No nie, pysiu?
Zły!
Zwierzak, nie! Zostaw!
Zostawcie tam dobermana i chodźcie na górę.
Zet wu.
„Zapojka własna”.
No tak.
My też spadajmy.
Macie drobne na budkę telefoniczną?
Dzięki, Dave.
Jak ty to robisz?
Zajmiemy sekundkę.
JJ ciągle suszy mi głowę o nasze kawałki do tej apki.
- JFinity. - Sriniti.
- J... - Chciał osobiście
poznać nasze klasyki.
- JJ zły! - Przełazi przez podłogę!
Spokojnie, Zwierzak. Załatwię to.
Zły!
Obiecałaś nie podejmować decyzji,
- póki nie posłuchasz nowych kawałków. - Nowych kawałków?
Ta kapela ma 50 lat.
To żywy klasyk, idealny dla mojej apki.
Oszukujesz sama siebie,
myśląc, że grupę 12–24 lata to w ogóle obejdzie.
Coś ci powiem.
Mayhem nigdy nie pozostanie tylko klasykiem.
Dwa, trzy, cztery.
- Kocham ten kawałek. - No.
Twistowałam do niego, aż mi miednica poszła.
Właśnie. W razie czego służę pomocą.
Dzięki za ofertę, ale to zamknięta próba.
JJ zły.
To dopiero klasyk.
- Zróbcie cover na album. - Tak.
- No. - Ale też nie.
Na tej płycie muszą być same świeżynki.
Tak jest. Floyd.
Wal w klawisze, ja chwycę za wiosło.
Zrobimy instrumentalne zamieniando.
- Dobry pomysł. - Nie, stop.
Nie chodzi mi o zamianę instrumentów.
To może tak?
Odświętne stroje zaskoczą dziewoje.
O zmianie garderoby też nie mówię.
Musimy zachwycić słuchaczy w wieku od 12 do 24 lat.
Zupełnie nowy vibe. Może jakaś współpraca?
Jak ostatnim razem?
Nie. Tym razem nie oddamy piosenki.
Tak też można.
Nie chodzi mi tylko o producenta.
Mówię o wokaliście, nowych dźwiękach.
Wiecie, reggae, EDM, K-pop,
nowoczesny pop, folk pop, country pop, hip-hop.
Klasyczny rock...
- Mumble rap. - Tak.
Ekstra, Lips. Pomysł za pomysłem.
Trzeba było mówić. Uwielbiamy współpracnictwo. No nie?
- Tak jest. - Uwielbiamy.
To co, może trochę oldschoolu?
A od was coś nowego.
Poradzę sobie przy konsoli. Grajcie, ja wszystko nagram.
Gorp, swój chłop.
Jak zwał, tak zwał,
byle bym wam pomógł nagrać płytę.
Super. Pomożesz mi z czymś?
- Jasne. - Cudnie.
Doceniam twój entuzjazm, naprawdę.
Tylko że produkcja musi być...
- Zafajowa. Zawodowa. - Zawodowa.
- Racja. - No.
Dlatego potrzebuję producenta,
który sprawi, że muzyka retro
- przemówi do młodych. - Do głodnych. Młodych.
Mówimy o tym samym.
Nie sądzę. Nie będziesz producentem.
Myślisz, że się nie znam.
- Nie. - Zaczekaj.
- To cię przekona. - Serio...
Chwileczkę.
ZA MNĄ KU MAYHEM
To moja baza, dom, studio, w którym nagrałem demówkę.
Patrz.
Robi wrażenie.
Mimo to
ten album musi być hitem.
Wiem. Trochę mi brakuje.
Kapela zawsze będzie potrzebować swojego największego Mayheada.
Miłość, aplauz. A klaszczesz jak nikt.
Wiesz co? Nie zawiodę cię.
Szczerze mówiąc,
cieszę się, że nie zjechałaś mnie za życie w aucie.
Oboje mamy teraz dość ciężko w życiu.
Cześć, współlokatorko. Mam dla nas wielkie plany.
Będziemy siedzieć do późna i zaplatać sobie warkocze,
używać projekcji astralnej do wspólnego śnienia.
Dziś wieczorem polecimy na grzbiecie lygrysa do Las Vegas.
A dostanę jakieś łóżko?
Stoisz na nim.
Poduszki?
Tak jest.
Ciało nie powinno być więzione przez ramę łóżka.
Dlatego piszę się na wypoczynek na wolnym wybiegu.
Kładziesz się i śpisz gdziekolwiek.
To trochę tak, jakby świat był naszym łóżkiem.
Dokładnie. Będzie superzabawa.
Będziemy jak siostry.
Zaufaj mi, tego byś nie chciała.
Hannah się nie odzywa?
Nie.
Nie może mi wybaczyć, że nazwałam ją
płytką, egocentryczną oportunistką.
Czuję, że to wszystko moja wina,
bo to wszystko moja wina.
Nie, moja.
Powiedziałam jej, że jej nie potrzebuję, a to przecież nieprawda.
Poza tym jest jedyną osobą, którą znam, która ma koneksje.
Wiem, że obiecałam wam fajną współpracę,
ale bez niej to niemożliwe.
Załatwiłem...
Co to było?
Lips załatwił Keshę, Desiignera, Deadmau5a i Ziggy'ego Marleya.
Jak?
Tu nie ma o co pytać, tu wystarczy zachwyt.
Zatem zachwyt.
Brawo, Lips, sztos featuringi.
Jedyny featuring, jaki się liczy,
to twój i twojej siostry.
Powiedz Hannah, że jej potrzebujesz. To proste.
Janice, próbowałam. Ale całkowicie się odcięła.
Nic więcej nie poradzę.
A może jednak?
- Co? - Nic.
Hej, kochani.
Dziś mamy specjalnego gościa na makijażowym tutorialu.
Janice z Electric Mayhem wpadła z niespodzianką.
Cześć!
Najpierw delikatny cień.
- Otworzy wizualnie oczy. - To jak otwarcie serca
na siostrę.
Jasne. Doskonałe dopasowanie wymaga...
Coś jak dopasowanie sióstr?
Dobra.
Widzę, że masz jakiś plan, w który nie chcę się bawić.
To może pomadeczka i kończymy?
Pomadeczka? Jak siostry po jednej mateczce?
Dobra, to już nie miało sensu.
To tego, lajkujcie i subskrybujcie.
- Pa. - Cześć.
- Tyle wiedzy. - Czaję. Nora cię przysłała.
Powiedz jej, że może zapomnieć.
Przyszłam z własnej woli.
Moim powołaniem jest łączenie ludzi.
Pamiętasz, jak The Rolling Stones się rozpadli?
Stonesi się nie rozpadli.
Bo im pomogłam.
Nie potrzebuję siostry, odpuść sobie.
Pewnie.
Serio. Lepiej mi bez niej.
- Pewnie. - Rozumiemy się?
Pewnie.
W sensie że już odpuszczasz
czy mnie przedrzeźniasz?
Pewnie.
Kesha, cześć!
Strasznie się jaramy, że nagrasz coś z kapelą.
Szczerze... Kurczę.
Dla Lipsa wszystko.
To on zasugerował mi usunięcie symbolu dolara z ksywki.
TiK ToK. Ja tam nie wiem.
Super.
Dobra, do dzieła.
Mayhem i nowoczesny pop. Szukamy czegoś chwytliwego i uroczego.
A właśnie.
Zagłębiłam się w tekst. Jak go przemyśleć,
Rockin' Robin to tragiczna historia.
- O nie. - Zastanówcie się.
„Całymi dniami w koronach drzew”.
To jego wybór czy społeczeństwa?
Głębokie.
Kesha implodowała mi mózg i złamała serce.
Właśnie to zrobimy tą piosenką.
Super.
Gotowi?
O to chodzi!
Sorki.
Nie dam rady. Serce mi pęka.
Stary, to było wieki temu.
Wybaczcie.
Co się dzieje?
Janice złamała wiele serc.
Ale tu ciemno.
Halo?
Ale gorąco, zaraz zemdleję.
Serio?
Świeże powietrze. Po co ja to noszę?
Pomocy.
Tak.
Kapela chyba tego nie czuje, wiesz?
Serio? Wydają się szczęśliwi.
Ekipa, czujecie to?
Tak. Pewnie.
Zrobiliśmy to!
Widzisz? Szczęśliwi.
Zawsze są szczęśliwi. Patrz.
Ekipa, spójrzcie. Mam widelec.
- Tak jest. - Brawo.
Musisz wyjrzeć poza ten ślepy entuzjazm.
Nie wiedzą, co się dzieje.
Bądźmy szczerzy. To twoja opinia.
Nie.
Janice się ze mną zgadza. Wychodzi.
Nie, idę z kumpelą na jogę.
A to mamrotanie jest cudne.
No to pa.
Rozumiem, że wiesz wszystko o zespole,
ale znam ten biznes.
Taki rap im pomoże.
To nie jest ich brzmienie.
Dziękuję, ale to moja decyzja.
Jeśli naprawdę chcesz pomóc, zgraj ten kawałek dla Penny.
- Dobra? - Dobra.
Dobra.
Wydychamy negatywne emocje.
Jak się teraz czujesz, Hannah?
Uzdrowiona? Wolna?
Czujesz pragnienie wybaczenia?
Czuję koniec. Obiecałaś, że po jodze dasz mi spokój.
A jeśli ci powiem, że Nora przyznała, że cię potrzebuje?
Czy wtedy zmienisz zdanie?
- Tak powiedziała? - Oczywiście.
Teraz twoja kolej przyznać, że jej potrzebujesz.
Przykro mi, ale na świecie nie ma terapii,
dzięki której przyznam, że nadal potrzebuję Nory.
A lecznicza kąpiel dźwiękowa?
Rany, w życiu.
A terapeutyczny upadek kontrolowany?
Miałam cię złapać?
To może lekka lobotomia?
Brzmi drastycznie.
Oczyszczanie karmy według Karamo?
Kto jest gotów zburzyć parę ścian?
Jak wszedłeś do mojego domu?
Lepiej spytaj, jak można wejść tutaj.
O nie.
Nie waż się używać na mnie tej pięknej leczniczej magii, Karamo.
Czasem najlepszy sposób na przebicie czyichś ścian
to zburzenie własnych.
Prawda, ale tu nie chodzi o mnie.
No nie wiem.
Nie, misją mojego życia jest skupianie się na problemach innych
przy pominięciu własnych.
Tak że japa tam i trzymaj się scenariusza.
Całuski, pa.
- Puk, puk. Masz chwilę... - Nigdy nie pukasz?
Weszłam, mówiąc: „Puk, puk”.
Miałaś może okazję
posłuchać kawałka Mayhem z e-maila?
Gdzie mnie tam do e-maili?
Dobra, szczerze. Postanowiłam
wyznaczyć kapeli nowy kierunek.
- Streszczaj się. - Nie do końca nowy,
- ale gramy mumble rap i... - Włączże to!
Dobra. Posłuchaj.
Moment. To nie jest ta piosenka.
To co tu jeszcze robisz? Won!
Już mnie nie ma. Zapomnij o tym. Niedługo wrócę.
Mało brakowało.
No nie?
Na czym stanęło, gwiazdko?
Kominiarz właśnie wchodził po drabinie.
Nie zgadniesz, co go tam spotkało.
Ty!
Nora. Zanim mnie zabijesz,
- wysłuchaj mnie. - Nie! Przegiąłeś.
Miałam puścić Penny nowy kawałek, a zamiast tego puściłam to coś.
Do usług. Moja ulepszona wersja Rockin' Robin Mayhemów.
Nie, Moog. Posłuchaj mnie.
Nie zrobisz z nami tego albumu.
Jesteś tylko głośnym, rozklaskanym superfanem,
który mieszka w wynajętej przyczepie.
Przede wszystkim jest moja.
I przynajmniej nie jestem śpiącym na stosie poduszek pozerem,
który tak bardzo pragnie sukcesu,
że nie dostrzega idealnego brzmienia,
które ma przed nosem.
Fajny ten program. Drama goni dramę.
Naprawdę myślisz, że wiesz, co jest najlepsze dla zespołu?
Lepiej niż ty.
Znam jego historię i wiem,
co sprawia, że Mayhem to Mayhem.
Zrozumiałabyś, gdybyś posłuchała mojej demówki.
Argumenty macie sporego kalibru.
Kilka kawałków poskładanych w samochodzie
nie przekona mnie, że jesteś przyszłością tego zespołu.
Moje demo jest esencją zespołu.
To remiksy wszystkich piosenek z koncertów, na których byłem.
Nie wiedziałam.
Wiele nie wiesz o ich muzyce.
To dopiero zwrot akcji.
DEMO MOOGA
Świetne. Kto to?
Dobre czasy. Jakby to było wczoraj.
Ty to masz szczęście.
Całe życie tworzysz muzykę z przyjaciółmi.
Ano.
I za nic w świecie bym tego nie zmienił.
Jeśli chcesz mnie uleczyć, zapomnij.
Dopiero mi przestało piszczeć w uszach.
To będzie moja ostatnia próba.
Janice, proszę, daj spokój.
Dam. Ale najpierw
musisz spojrzeć na to jedno małe zdjęcie.
Niech zgadnę,
przejrzałaś nasz album rodzinny i chcesz użyć zdjęcia z dzieciństwa,
by przypomnieć mi, że się potrzebujemy?
Potrzebujemy siebie nawzajem z niewłaściwych powodów.
Jedyne, czego nam trzeba, to przestrzeń.
To nie jest zdjęcie ciebie i twojej siostry,
to mnie i mojej.
Masz bliźniaczkę?
Tak.
Gdzieś tam.
Uwierz mi,
dystans może się wydawać spoko,
bo myślisz, że nie potrzebujesz siostry.
Ale ta potrzeba kiedyś nadejdzie.
A siostry nie będzie, bo się od siebie odsunęłyście.
Zaufaj mi, znam to.
Cześć.
Niech zgadnę. Chcesz mi oddać moje demo.
Nie.
Jestem tu, żeby...
Przyznać ci rację.
Co?
Twoja muzyka. Doskonale łączy przeszłość z przyszłością.
Taki był zamysł.
Cały czas szukałam producenta, który zrozumie zespół,
a on ciągle stał na podjeździe.
Nie zawiodę cię.
Zaczynamy jutro o dziewiątej.
Zespół nie zacznie przed 14.
Wciąż się uczę.
- Do zobaczenia. - Jasne.
- Cześć, współlokatorko. - Hej.
Spanie na wolnym wybiegu szkodzi na plecy.
Mam coś, co może ci pomóc.
Cześć.
Dzwoniłam.
Wiem.
Tylko...
Chciałam...
Potrzebujesz czegoś?
Tak.
Potrzebuję starszej siostry.
Dziękuję.
Pewnie.
W porządku. Wróćmy do podstaw.
Dość featuringów. Róbcie to, co robicie najlepiej.
Może zaczniemy od czegoś nowego?
- Tak, nowości! - Nowości!
Wchodzimy w to, nieustraszona szefowo.
Raz, dwa... Raz, dwa, trzy...
I pół.
Cztery?
No to tak.
Chyba nie ma żadnych nowości.
Wciąż nad tym pracujemy.
Momencik.
Gwiazdki widzę.
Napisy: Konrad Szabowicz