Floyd, mordeczko.
To co, może jakieś muzykowanko na drodze ku wyzdrowieniu?
- No dobra. - Momencik.
Doktor zakazał wam machania głową.
Nic takiego nie mówiłem.
Prawdziwy doktor.
Daj mi siłę.
Nie.
Nie róbcie tego.
Znów ulegliśmy potędze rocka.
Spróbuj wejść wcześniej, a ja dołączę.
- Moog! - No?
Nie odbieram od Penny. Co nowego z albumem?
Wciąż na etapie pomysłów, ale dajemy czadu.
No wiesz, mają...
Trochę tego i owego.
Pracujemy nad kozackimi wstępami. O, takimi.
Dawajcie!
A macie jakieś inne wstępy?
Tak! Trzy, cztery!
No dobra.
No i jeszcze to!
I to wszystko?
Mnie się podoba.
Kim jest Johnny Ragsdale? Czego szuka?
Czy to ważne? Nic z tego nie działa.
Stary Floyd nie lubi wstępów.
Ale na szczęście mamy mnóstwo świetnych zwrotek.
Jak ta.
I...
No i...
No nie wiem.
Dla mnie to jak wielka, śmierdząca kupa.
Pochłaniam twoją negatywność i zmieniam ją w pozytywność.
Ponieważ mamy też wiele niesamowitych zakończeń! Na przykład...
I to.
No i to!
Mam pomysł.
Może połączymy wstęp ze środkiem i zakończeniem?
Wiecie, stworzymy piosenkę.
No właśnie tyci problem jest. Nie umiem tak z czapy.
Widzisz, moje dzisiejsze wybory
są jutrzejszymi zobowiązaniami.
Serio? To śpiew, nie przysięga małżeńska.
Powinniśmy przynajmniej razem pozamieszkiwać.
Jak wypali, kupimy sobie goldendoodle, wsadzimy go do wózeczka
i jakoś uroczo nazwiemy. Puszek czy Pypcio.
- Albo Pudels. - Pudels.
- Pinky. - Penelope.
- Pinokio. - Ping-pong.
- Ponczo. - Piesio.
Widać bardzo wyraźnie,
że weszli w okres twórczej posuchy.
Dr Teeth nie umie się zobowiązać. A Floyd jest perfekcjonistą.
Katastrofa. To nie wypali.
Janice zawsze pomaga innym,
zamiast zająć się piosenką.
Czas na krąg masażu.
- Ekstra. - Uwielbiam to.
- Wybaczcie na chwilę. - Sorki.
Skąd ten opór?
Pisaliście już hity. Wyobraź sobie to klasyk.
O tak, klasyk.
Niestety, napisaliśmy ten diamencik
pod gwiazdami na łonie natury wiele księżyców temu.
Tak. Wtedy każda nuta wydawała się właściwa.
- Ano. - Proste czasy.
No to opuśćmy to duszne studio i wróćmy na łono natury.
Właśnie tego nam trzeba.
Twórczej pielgrzymki,
gdzie Matka Natura nakarmi nas ze swego piaszczystego, kaktusowego łona.
Super, to ja coś zarezerwuję. Może Joshua Tree?
Świetnie.
Zajdziemy tylko do biura, żeby kupić trochę czasu.
A potem wyruszymy.
- Wycieczka! - Tak jest.
Wycieczka! Wycieczka!
- Uwielbia wycieczki. - To będzie długa podróż.
Tak, więcej sosu.
Hej. Penny?
Nora! Właź i łap śliniaczek.
JJ zaskoczył mnie moimi ulubionymi pikantnymi żeberkami.
- Kupiłem z górką. Smacznego, pysiu. - Nie nazywaj mnie tak.
Przestań namawiać moją szefową na sprzedaż.
Dałam ci dużo czasu na nagranie albumu.
A słyszałam jajco, bo jajco nagraliście.
Nieprawda. Znaczy...
Kapela ma piosenkę
o niejakim Johnnym Ragsdale'u. To...
Poezja muzyczna.
Nora puściła mi co nieco w tajemnicy.
Sztos jak nic.
-Że fajne. - Kontynuuj.
- Co robisz? - Jestem szczery.
Doceniam szczerość.
I tę kwadratową szczękę.
- Jestem w szoku. - A ja jestem oczarowana.
Dam ci jeszcze tydzień.
Możemy chwilę pogadać?
Nie musisz mi dziękować za ratunek.
- Dziękuję? - Nie ma za co.
- Zły! - Serio, przyszłaś z psem?
- Miałeś zaczekać w aucie. - Zły!
Właśnie załatwiłem wam więcej czasu.
- Może JJ nie jest taki zły? - Dobry?
Przestań mi mieszać w głowie. Nam.
- Chcę tylko pomóc. - Dobry!
- On nam nie pomaga. - Zły!
Pomagam od samego początku.
Jak? Pojawiłeś się w moim życiu i próbowałeś kupić wytwórnię.
- Zły! - Którą byś zarządzała!
- Dobry! - No dobra,
ale zepsułeś sesję z Zeddem.
- Zły! - I zapłaciłem za szklane drzwi,
- które rozwalił Zwierzak. - Zły.
A na próbie powiedziałeś, że są starzy.
Zaproponowałem, że pomogę poprawić ich brzmienie.
Zły?
- Dobry? - Cóż.
Sama już nie wiem, co o tobie myśleć.
Lepsze to niż nic nie czuć.
Chodź, Zwierzak. Idziemy.
- Długo tak będzie? - To zależy.
Ile będziemy jechać?
Dzięki, że mogłem się zabrać.
- Jest super. - Spoko.
Poza tym nie czuję kończyn. Ani tułowia.
Wytrzymaj. Do naszej oazy zostały jakieś trzy kilometry.
Super.
Jak zdefiniujesz oazę?
Co to jest? Hannah zarezerwowała co innego.
Elegancko.
To miał być luksusowy domek.
- Tak. - Miejsce do tworzenia.
- Rustykalnie. - Oszukali was.
Mowy nie ma. Dzwonię do firmy.
- Która jest godzina w Boliwii? - Mnie tam pasowaneczko.
- Jest wszystko, czego potrzebujemy. - Poza czterema ścianami.
Nie ma ścian!
Dali paczkę pianek i szpadel!
Super, ktoś nas pochowa, jak tu umrzemy.
Jako harcerz muszę ci powiedzieć,
że tym szpadlem grobu nie wykopiesz.
To bardziej szpadel do...
- Na kupkę. - Tak.
Halo?
Halo!
- Piankę? - Jasne.
Komuś jeszcze?
Siedzimy pod gwiazdami już od kilku godzin.
Nadal nie słychać muzyki.
Może wystarczy się otworzyć i poszukać trochę głębiej.
- Kop śmiało. - Nie.
Zastanówmy się, co was powstrzymuje.
Dlaczego Teeth unika zobowiązań, a Floydowi nic nie pasuje.
Przemyślcie swoje uczucia. Niepowodzenia i obawy.
Może to wytańczymy?
Tak, tańczymy!
Janice, to nie jest twoje kolejne wyzwanie.
Do dzieła.
- Tak. - Z miłą chęcią.
- Dobra. Mogę pierwsza? - Serio?
Chcesz opowiedzieć o skrywanych porażkach i lękach
przy nas wszystkich?
Każdy ma problemy, nie?
Jeśli mam być szczera,
myślałam, że w tym wieku zajdę wyżej.
Nie wiem, kiedy moje życie w końcu ruszy z miejsca.
Nie wymagam wiele.
Chcę mieć mały domek, faceta, najlepiej przystojnego.
Żeby miał 185 cm, ambitnego, żebyśmy zdrowo rywalizowali.
Wychowamy 2,5 dzieci. To średnia krajowa.
Czy naprawdę żądam tak wiele,
skoro chcę tylko rozwinąć skrzydła i polecieć?
Bowiem jestem sokolnikiem. Jak mój ojciec przede mną.
Nazywał się Parvesh. A ja jestem jego córką!
Nora?
Nora. Sokolnik. Pani podniebnych bestii.
Wszystko w porządku?
Gra?
Masz. Nie jem cukru. Mózg od niego gnije.
Zoot.
To się przeterminowało w 1992.
No to supcio, jeszcze mamy miesiąc.
Co? Nie. To jakieś 30 lat temu!
Słuchajcie, te pianki, które wcinacie,
są całe lata po terminie!
Na pewno nie ma powodów do paniki.
Spróbuj kijkiem.
Wszystko gra, nie?
To tylko stare pianki.
Wszystko będzie dobrze.
Lips? Nic ci nie jest?
URATUJ ŚWIAT, LIPS
Lips?
Uśmiech.
Mrugnąłeś.
Lips odpadł, ale pozostali... Moment.
Gdzie się wszyscy podziali?
Hej. Jak się masz?
Dobrze, że cię znalazłem.
- Hej, Janice! Wybacz, że przeszkadzam. - Wyglądasz...
- Chodź do ogniska, do ciepełka. - ...znajomo.
Może coś napiszesz?
Chyba że postradałaś zmysły. Dokąd idziesz?
O rety, to takie nieskończone.
Jesteście tu, by mi pomóc?
Pewnie.
Czuję teraz tyle miłości.
Kochamy cię, jedyna prawdziwa Janice.
Ale ty też musisz się pokochać.
Ale tak totalnie?
Totalnie.
Wiemy, że odniesiecie sukces,
ale musisz pokochać siebie, by pisać.
Pewnie.
- Pewnie. - Hej!
Świetna z was para.
Sukces.
Zwierzak?
Może jakaś muzyczka?
Dzidzia.
Wszystko w porządku?
Tak. Dzidzia.
Nic nam nie jest, drogi panie. Za moment zejdziemy.
Dzidzia.
Aleś ty troskliwy. Jak nasza kochana Nora.
Nora.
Od pierwszej chwili czujesz z nią potężną więź.
Być może jest wrodzona,
a może to głęboko zakorzeniona świadomość,
że oboje zostaliście porzuceni w młodym wieku.
Nora.
Z powodu tej nierozerwalnej więzi
musisz ją chronić.
Prowadzić ją.
Świetna z was para.
Hej! Spójrzcie w niebo!
To już jest do reszty pokręcone.
O tak. Przyszedłem ci pomóc, Floyd.
Przekonując mnie do odzyskania Lwiej Ziemi
i odzyskania należnego miejsca?
Nie, to z Króla Lwa.
Chcę ci powiedzieć, żebyś przestał być takim perfekcjonistą
i wrócił do pisania muzyki.
Mówi to facet, który pisze tylko parodie. Mam cię!
Mam własne kawałki na każdym albumie.
Razem jakieś 80.
- Kurka, sporo. - Prawie za dużo.
Po prostu...
Po prostu nie chcę wszystkich zawieść.
Musi być idealnie, czaisz?
Naprawdę myślisz, że obchodzi mnie, co myślą ludzie?
- Najwyraźniej nie. - Dokładnie.
Przestań się martwić tym, co myśli świat.
Powiedz mu, co ma czuć.
W porządalu, panie Weird.
Pamiętaj, kim jesteś, Floyd. Jedynym prawdziwym królem.
Pamiętaj.
Żegnaj, Weird Alu Yankovic!
Czyli jednak odstawiasz Króla Lwa. Niesamowite.
Niesamowite, co?
Nie czułem się tak zainspirowany od lat.
- Przytul mnie, gadający kaktusie. - Mów mi Davis.
-Świetna z was para. - Dzięki.
- Jak się masz? To ja. - Hej, Moog.
- Jak leci? -Świetnie. Jak tam?
Nie martw się.
Harcerz jest zawsze przygotowany. Skoczę tylko po pęsetę.
Co?
Siemaneczko. Kumpli szukasz?
Tak jest. Mój ziomek Davis.
Przedziwne.
Może aż nazbyt.
Uwaga.
Fortepianowa pułapka.
Może przyda się muzyka, by jakoś stąd zmykać.
Tak?
Zabierzcie mnie stąd!
Mam obrączkę w twoim rozmiarze.
Penny?
Wystarczyło napisać piosenkę, by się uwolnić.
A ty nie umiesz się zobowiązać. Ani wobec muzyki, ani wobec mnie.
No weź, gwiazdko. Wiesz, że związki na wieczność to nie dla mnie.
Kto mówi o wieczności?
Wystarczy mi zobowiązanie po grób.
- Rozumiesz? - Tak!
- No proszę, jestem. - Teeth! Jak to w ogóle możliwe?
To powinno tak być?
-Świetna z was para. - Co?
Janice! Pomóż mi!
To będzie długa noc.
Ale wycieczka, co?
- Czujesz się lepiej? - Tak.
Znów jestem sobą.
- Nie wiem, czy to lepiej. - Przestań.
- Jesteś dla siebie zbyt surowa. - Tak?
Kapela nie tylko nie stawiła czoła lękom,
ale jeszcze poznała moje.
Wydaje ci się, że nie zaszłaś wysoko,
ale jak na moje, to szybujesz po niebie.
- Tak myślisz? - Tak.
Dzięki, JJ.
Co?
Przepraszam. Koleś siedzi mi w głowie.
Świetna z was para.
Tak.
To prawda.
Jednak nie jesteś sobą.
Daj spokój, nic mi nie jest. A teraz czas odlecieć.
Ożeż... No dobra.
Miłego lotu.
Pójdę spakować wóz.
Zeszłej nocy spotkałem kaktusa.
Ja spotkałam niejedną siebie.
Dzidzia.
Kto by pomyślał, że najlepsza rada może pochodzić od takiego dziwaka.
Wszyscy mieliśmy wizje, ale to nie pomogło.
Kiedy wrócimy do miasta, powiem Penny, że niczego nie mamy.
Jakby szefowa pytała, to mamy nic, a to też coś.
„Nic” na albumie raczej się nie sprzeda.
Ta soczysta melodia to nie nic. Masz jakiś nowy wstęp?
Mam, i to całkiem niezły.
- Pozwól, że zanucę. -Śmiało.
Podoba mi się.
Ładnie.
Ruszasz... Nie.
Tak.
- Całkiem niezłe. - Ano.
- Brakuje nam tylko środka i zakończenia. - Mam refren jak nic.
Posłuchajmy.
Tak.
Naprawdę wyzbyli się blokady?
Nie.
Ty ją usunęłaś.
Pokochaj siebie
Naprawdę piękne.
Pewnie.
Chyba całe życie pomagałam innym, by uciec od pomagania sobie.
Dobranoc, współlokatorko.
Dobranoc, Janice.
Dobranoc, Zwierzak.
Nora.
Dobre czasy.
- Co o tym myślisz? - Nie nazwę tego geniuszem.
Nazwę to cudem!
Nora faktycznie wrzuciła was znów do gry.
Mówiłem? Poezja muzyczna.
Dziękuję.
Dobra, dość ujadania.
Jedna piosenka to nie album.
- A album ma być na jutro. - Co?
Momencik.
Jutro nie jest pewne dla nikogo.
Dlatego będę żyć chwilą. Dlatego niniejszym rozgłaszamuję,
iż uwielbiam ten wulkan czułości
i zobowiązuję się do naszej miłości, dzieląc się nią ze światem.
Ożeż ty... Nie spieszcie się.
Tak jest.
Tak jest!
Teeth się ustatkował, Floyd pisze, Janice dba o siebie,
a Lips chyba mamrotał coś o ratowaniu świata.
A ty, siostro?
Chyba Moog pomógł mi dostrzec,
że latam wyżej, niż sądziłam.
- Ważne, że z kapelą jest lepiej. - Tak.
Nic ich teraz nie powstrzyma.
Dzień dobry. Mogę jakoś pomóc?
Dzień dobry.
Szukamy naszego syna.
Mama?
- Tato? - Tak, Juniorze.
- Zabieramy cię do domu. - Tak.
Nie ruszaj się.
Dobre. A co wy tam robicie?
Napisy: Konrad Szabowicz