Έι!
Αυτό δεν είναι καλό.
Είναι πραγματικά, απολύτως υπέροχο.
Πολύ αληθινό.
Γιατί όταν το βανάκι χαλάει, το συγκρότημα τα σπάει.
Δύο, τρία, τέσσερα!
Όχι, όχι. Έχει γίνει χαμός εδώ.
-Μα γενικά κάνουμε χαμό. -Όχι, εννοώ...
-Πρέπει να τελειώνουμε. -Αφού σαρώσουμε;
Δέχεστε παραγγελίες;
Δύο, τρία, τέσσερα!
ΤΑ ΜΑΠΕΤ: ΕΛΕΚΤΡΙΚ ΜΕΪΧΕΜ
Στα προηγούμενα...
-Γεια. Μπορώ να σας βοηθήσω; -Γεια! Ελπίζω να ήρθαμε στο σωστό μέρος.
Ψάχνουμε τον γιο μας.
Μαμά;
Μπαμπάκα;
Ήρθαμε για να σε πάρουμε σπίτι, Τζούνιορ.
Ναι.
Λοιπόν, πάντα θέλαμε να έρθουμε στο Κάβιτι Κον,
αλλά δεν βόλεψε ποτέ,
γιατί το οδοντιατρείο έκανε πάταγο.
Μπαμ! Απολαύστε. Είναι τα καλύτερα μπενιέ στη Νέα Ορλεάνη.
-Μπαμ! -Νόστιμο.
Γεια σου, Φλόιντ Πέπερ.
Κυρία μου.
Φάτε. Είστε όλοι σαν οδοντογλυφίδες.
Τέλος πάντων, φανταστείτε την έκπληξή μας όταν ακούσαμε ότι θα μας τιμήσουν
με το Βραβείο Εκατομμύρια Χαμόγελα και θα συμβεί εδώ στο Κάβιτι Κον.
Είμαι τόσο μπερδεμένη.
Είναι σαν τα Όσκαρ, απλώς για κάτι σημαντικό.
Την οδοντιατρική επιτυχία του αιώνα.
Ήρθαμε να πούμε στον Τζούνιορ να μη χάνει τον χρόνο του με τις μουσικές ανοησίες,
και να αναλάβει το οδοντιατρείο, όπως υποσχέθηκε
για να χαρεί η μαμά.
-Έτσι δεν είναι, Τζέραλντ; -Ναι.
Ποιος θέλει οδοντικό νήμα; Πάρε-νήμα, πάρε-νήμα.
-Δείξ' τους πώς γίνεται. -Εντάξει.
Βάλε νήμα μες στα δόντια. Για να φύγει η στεναχώρια.
-Το τραγουδάκι για χαρούμενα δόντια, έτσι; -Ναι.
Τι συμβαίνει;
Εντάξει. Φεύγουμε για το ξενοδοχείο. Φιλιά σε όλους σας.
Κυρία μου.
Φλόιντ.
Στάσου, ο Δρ Τιθ είναι αληθινός γιατρός;
Ναι, ο παλιός καλός μας Δρ είναι μουσικός ήρωας της καρδιάς και της ψυχής.
Μα είναι και αδειοδοτημένος και πιστοποιημένος οδοντίατρος.
Οπότε, ναι.
Παιδιά, είναι καλά;
Στα σίγουρα όχι.
Παθαίνει μια έντονη αναδρομή στο παρελθόν, από το άγχος.
Επιβιβαστείτε στο Μόλαρ Εξπρές. Ελάτε όλοι για τσεκ απ.
ΜΟΛΑΡ ΕΞΠΡΕΣ
-Σωστά, Τζέραλντ; -Ναι.
Αλλά πρώτα, είναι ώρα για πάρε-νήμα.
Πάρε-νήμα.
Τζούνιορ, φέρε κι άλλα δωρεάν δείγματα. Αυτά τα παιδιά τα λατρεύουν!
Εντάξει, μαμά.
ΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΟΥ ΤΖΕΡΙ
Πιασάρικη μελωδία.
Ευχαριστώ, ακόμα μαθαίνω.
Δεν μπορώ να βάλω το δάχτυλό μου σε αυτήν τη μικρή χορδή εκεί,
αλλά, για πες, εσύ παίζεις;
Όχι, όχι. Ξέρεις όμως τι μου αρέσει να κάνω;
-Τι; -Μπαίνω κρυφά στα κλαμπ της οδού Μπέρμπον.
-Ναι; -Και κρυφοκοιτάζω στα παράθυρα.
-Ναι; -Πάντα με πιάνουν. Αλλά, είναι...
-Ναι, είναι δωρεάν. -Ναι.
Μπορείς να πεταχτείς εδώ όποτε θες, για να ακούσεις τις μελωδίες που σκαρώνω.
Αν θέλεις, ας πούμε, αυτή που δουλεύω πάει κάπως έτσι.
-Ναι! -Συγγνώμη, δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ.
Όχι, όχι! Θεώρησέ τη σαν δώρο.
Ξέρεις, επειδή τη γέμισες σάλια και τα σχετικά.
-Όχι, όχι. Δεν μπορώ. -Σίγουρα, μπορείς. Είσαι φυσικό ταλέντο.
Και χάρη σε σένα, νομίζω ότι βρήκα τη γέφυρά μου.
Να το πάρουμε από την αρχή; Έλα, τώρα. Δύο, τρία, τέσσερα.
Το λατρεύω!
Τζούνιορ. Τι κάνεις;
Το παιχνίδι που έχεις στο στόμα χαλάει το σμάλτο στα δόντια.
-Πες του, Τζέραλντ. -Ναι.
Εγώ φταίω, κυρία μου. Ναι, απλώς μου την κρατούσε.
Λοιπόν, καλύτερα να την πάρεις πίσω,
γιατί αυτό το εξαιρετικό αγόρι θα γίνει γιατρός μια μέρα.
-Ναι, κυρία μου. -Πάμε, μωρό μου.
Να έχετε καλή μέρα.
-Ευχαριστώ. -Ναι. Μην ανησυχείς γι' αυτό.
Μελλοντικέ γιατρέ.
Τα λέμε.
Αναδρομή στο παρελθόν.
-Είσαι καλά; -Ποιος έχει όρεξη για γκάμπο;
Είναι ώρα για ποταμοκαραβίδες.
Ποταμοκαραβίδες; Όχι. Μόλις σας έστρωσα.
Και τώρα, ξεφύγαμε και πάλι.
Βλέπεις, κάθε δεκαετία περίπου, οι γονείς του Τιθ έρχονται στην πόλη
και τον ξεσηκώνουν για να αναλάβει το οδοντιατρείο.
Αλλά, μην ανησυχείς.
Πρέπει απλώς να περιμένουμε
να κάνει τον κύκλο του στη συναισθηματική τόνωση.
Τι;
Τελικά όμως τους λέει όχι, κι όλα επιστρέφουν στο κανονικό σε χρόνο μηδέν.
-Και πόσο κρατάει ο χρόνος μηδέν; -Μια βδομάδα, ίσως κι έναν μήνα.
Κάποτε, κράτησε τη δεκαετία του '00.
Ήταν πολύ άγρια εποχή. Τα άτακτα μηδενικά.
Όμως δεν γίνεται να μην έχουμε τραγουδιστή από μια βδομάδα έως μια δεκαετία.
Όχι. Θα πάω να τον λογικέψω.
-Τιθ! Τιθ! Τιθ! -Όχι, όχι, όχι!
Στάσου. Υπάρχει μεγάλη διαδικασία.
-Αυτό που δεν ξέρεις είναι... -Περίμενε.
-Νόρα! -Θεέ μου.
Ναι. Έτσι τη λένε.
-Νόρα. -Ναι. Την πήραμε πίσω, εσύ κι εγώ.
-Νόρα. -Υπάρχει λόγος που το επαναλαμβαίνεις;
-Νόρα. -Και τώρα το ψιθυρίζεις.
-Νόρα. -Εντάξει.
Η βάρκα είναι έτοιμη, φόρεσα μπότες. Τελευταία ευκαιρία για ποταμοκαραβίδες.
Περίμενε, δεν μπορείς απλώς να φύγεις... Και, έφυγε.
Αυτό σημαίνει ότι η πρώτη φάση της διαδικασίας του
έχει επίσημα αρχίσει.
Τα καλά νέα είναι,
ότι πάντα τελειώνει με ένα νόστιμο πιάτο γκάμπο.
Τα κακά νέα είναι, ότι μετά ακολουθεί η δεύτερη φάση.
Στάσου, δεύτερη φάση;
Δημιουργική δυσφορία.
-Δημιουργική τι; -Δημιουργική μαγιονέζα.
Δημιουργική τι;
Γιατί;
Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Γιατί;
Ίσως η επόμενη ατάκα να είναι γιατί έτσι.
Και μετά τη φάση της δυσφορίας, έρχεται η μουσική αυτο-αμφιβολία.
Ναι, ποιον κοροϊδεύω; Δεν είμαι και κανένα ταλέντο.
Δεν μπορώ καν να παίξω το τριγωνάκι.
Τι;
Βλέπεις; Δεν ακούγεται ωραία.
Βλέπεις;
Και αφού παίξει το τριγωνάκι, μετά ακολουθεί η εκρηκτική εξέγερση.
Αρκετά! Δεν σας χρειάζομαι!
Δεν χρειάζομαι τους γονείς μου! Και δεν χρειάζομαι τρίγωνα!
Για την ακρίβεια, απορρίπτω όλα τα σχήματα. Ακόμα και τον ρόμβο.
Μετά έρχεται το εκρηκτικό μετάνιωμα.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κι αυτό δεν είναι τίποτα σε σχέση με την επόμενη φάση,
που είναι μια βίαιη αναδρομή στο παρελθόν...
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ
Το μωράκι μου είναι πιστοποιημένος οδοντίατρος.
Όπως είπε ο μακαρίτης ο προπάππους σου,
"Είθε οι κούπες σου να ξεχειλίζουν πάντα με καλή τύχη."
-Έτσι δεν είναι, Τζέραλντ; -Ναι.
Ευχαριστώ για όλα αυτά τα υπέροχα λόγια, μαμά.
Κι εκείνο το ωραίο από σένα, μπαμπά.
Λοιπόν, θα γίνει καλύτερο.
-Η θήκη για νήμα από χρυσό του προπάππου; -Πράγματι.
Πήγαινε να χαιρετήσεις τους φίλους σου, εμείς θα πάμε στο Μόλαρ Εξπρές.
-Έλα, Τζέραλντ. -Ευχαριστώ, μαμά. Ευχαριστώ, μπαμπάκα.
Κουνήσου, Τζέραλντ.
Γεια σου! Σε ξέρω εσένα. Είσαι ο μελλοντικός γιατρός, σωστά;
Ή μήπως να πω, ο τωρινός γιατρός; Με θυμάσαι από το κατάστημα μουσικής;
Ναι.
Ίσα που σε αναγνώρισα με το μουστάκι και χωρίς γυαλιά.
Ναι, λοιπόν, μεγάλωσα και τα έβγαλα.
Αν πέφτω σε τοίχους μερικές φορές; Εννοείται.
-Τώρα, αφήνω τη μουσική να με οδηγεί. -Συμφωνώ και επαυξάνω, λοχία.
Στην πραγματικότητα, πήρα ατιμωτική απαλλαγή από την ακαδημία West Point
γιατί έπαιξα το εμβατήριο σε μορφή τζαζ.
Και τώρα απλώς ακολουθώ τα όνειρά μου. Σαν εσένα, ε;
-Ναι. Υποθέτω πως ναι. -Ναι.
Ακόμα δεν τα κατάφερα με την τελευταία χορδή.
Σκέφτηκες ποτέ να παίξεις μπάσο;
Λιγότερες χορδές, λιγότερα δάχτυλα. Είσαι έξυπνος, Δρ.
Τώρα που το θυμήθηκα, σου έχω κάτι.
-Ορίστε. -Έλα!
Δεν το πιστεύω ότι το έχεις αυτό.
Πάντα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τη γέφυρα που μου έδωσες.
Ξέρεις...
Τι θα έλεγες να την κάνεις άλλη μια βόλτα;
Όχι, ευχαριστώ. Όχι, δεν είμαι μουσικός. Δεν ξέρω καν πώς να...
Αυτό είναι.
Έλα, τώρα.
Επιβιβάσου, Τζούνιορ.
Πάλι συναναστρέφεσαι με αυτόν τον μουσικό χούλιγκαν;
Ο πατέρας σου δεν το επιτρέπει. Έτσι δεν είναι, Τζέραλντ;
Ναι.
Ευχαριστώ πάλι, μα καλύτερα κράτησέ την. Καλή τύχη με το όνειρό σου, λοχία.
Και σ' εσένα, Δρ. Και σ' εσένα.
Τι καλύτερο από μια φανταστική αναδρομή στο παρελθόν
για να πάρουν φωτιά αυτά τα δάχτυλα.
Πολύ σωστά, "Ουάου"!
-Δηλαδή τελείωσε η διαδικασία; -Όχι, όχι.
Αυτή είναι η φάση της μανιακής ευημερίας.
Ξέρεις τι; Το δέχομαι. Δες τον.
-Μουγκ, πες μου σε παρακαλώ... -Καταγράφω κάθε νότα.
Φίλε, θα μπορούσα να σε φιλήσω τώρα.
Ναι, απλώς κάνω τη δουλειά μου.
Νόρα.
Ναι.
Όλοι ξέρουμε ότι την πας τη Νόρα.
Νόρα.
Το χέρι σου είναι στην καρδιά μου.
-Νόρα. -Εντάξει.
Κοίτα, έχω δουλειά εδώ, φιλαράκο. Εντάξει; Μήπως σταματούσες με τη Νόρα;
-Εντάξει. -Εντάξει.
Νόρα, Νόρα, Νόρα...
Είναι απίστευτο, Χάνα.
Η μαμά του Δρ Τιθ χάλασε ολόκληρο τον δίσκο.
-Αυτή η κυρία έκανε πολλά στο παιδί της. -Κάτι μου θυμίζει.
Έλα, τώρα.
Ίσως έχω σοβαρά προβλήματα με τη μαμά, αλλά δεν συγκρίνεται με την Τίνα Τιθ.
Το μόνο που λέω είναι ότι το έχεις περάσει αυτό.
Εσύ μόνο μπορείς να βοηθήσεις τον Τιθ.
Εντάξει.
Η μάσκα με κατσικίσιο τυρί και κομπόστ, τελικά έπηξε στο πρόσωπό μου.
-Ελπίζω να μην έχασα την κουβεντούλα. -Όχι.
Μόνο μια ανεπιθύμητη συνεδρία ψυχοθεραπείας με τη Χάνα.
Μιας και λέμε για θεραπεία,
αύριο θα είναι μια παράξενη μέρα,
με την επόμενη φάση του Δρ Τιθ.
Ρομαντική παρορμητικότητα.
-Αστεράκι. -Τι θέλεις;
-Τρώω φτερούγες και με διακόπτεις. -Τα νέα που σου έχω τα ξεπερνάνε όλα.
Θα μου κάνεις την τιμή να γίνεις η νόμιμη σύζυγός μου;
Για όλη την αιωνιότητα.
Σταμάτα! Μην απαντάς. Ήρθαν οι γονείς του.
-Τι; -Δεν το ανέφερα;
Πάλι τα ίδια, με τη μητέρα σου;
Έξι φορές, έχουμε περάσει αυτές τις βλακείες.
Θα φροντίσω να μην ξανασυμβεί.
Όπως και να 'χει, το δαχτυλίδι το κρατάω.
Το μόνο που αγαπώ περισσότερο από το φαγητό είναι τα κοσμήματα.
Ξέρω ότι είναι περίπλοκο το θέμα με τη μαμά σου, ναι; Πίστεψέ με, σε πιάνω.
Αλλά στο τέλος της ημέρας,
θα υπερασπιστείς τα δικά σου όνειρα, έτσι; Όχι τα δικά τους.
Μα...
Μα, πώς;
Βάζοντας ένα τέλος σε όλη αυτήν τη διαδικασία
και τελικά δείχνοντας στους γονείς σου ότι είσαι ήδη γιατρός.
Γιατρός της καρδιάς και της ψυχής.
Της καρδιάς και της ψυχής, όντως.
Σου είμαι υπόχρεος, Κυρία της Εταιρείας.
Γεια.
Τι έκανες;
Γιατί είπες στον Δρα να τελειώσει τη διαδικασία;
Γιατί να το κάνεις αυτό;
Γιατί πρέπει να σταματήσει αυτή η τρέλα. Και παρακαλώ.
Φίλε, δεν το πιάνεις, έτσι; Δεν γίνεται ο Τιθ απλώς να τελειώσει τη διαδικασία.
Γιατί όχι;
Γιατί η διαδικασία πάντα τελειώνει με τον Τιθ να λέει όχι στους γονείς του.
Μα ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό
-είναι να κάνει τη διαδικασία ολόκληρη. -Ολόκληρη.
Όμως τώρα, που τελείωσες πρόωρα τη διαδικασία,
ο Τιθ δεν θα πει ποτέ όχι και θα αποδεχτεί τη φρικτή ζωή
-ενός οικονομικά ασφαλούς οδοντιάτρου. -Ασφαλούς οδοντιάτρου.
Ακούστε, δεν υπάρχει περίπτωση ο Δρ Τιθ να γίνει ο Δρ Τιθ,
ο οδοντίατρος. Θα βρω έναν τρόπο να τον επαναφέρω.
Θα περίμενα μέχρι την επόμενη αναδρομή.
-Ποια αναδρομή; Ο Τιθ δεν είναι καν εδώ. -Δεν είναι δική του η αναδρομή.
Είναι δική μου.
Δεν τα βουρτσίζεις καλά, Γιουτζίν.
Με συγχωρείτε.
Θα ήθελα να κάνω μια κράτηση για το Τουρ στο Βάλτο του Κέιτζουν.
Με πονάει που το λέω, αλλά το γραφείο τους είναι δίπλα.
Έι, εσύ είσαι! Ο καλός γιατρός.
Βρε, για δες. Είναι ο λοχίας Πέπερ.
Καλωσόρισες στο οδοντιατρείο της οικογένειάς μου.
Αυτό είναι; Πώς τα φέρνει έτσι η ζωή.
Μιας και είμαι εδώ, θα ρίξεις μια ματιά κάτω από το καπό;
Εντάξει, λοιπόν, άνοιξε και πες...
-Ναι. Βλέπω το πρόβλημα. -Τι είναι;
Δεν έχεις δόντια. Θα χρειαστείς γέφυρα.
Μου έδωσες ήδη μία, θυμάσαι;
Εννοούσα οδοντιατρική γέφυρα, αλλά η δική σου είναι πολύ πιο όμορφη.
Έλα, τώρα. Την έχεις ακόμα;
Δεν θα έπρεπε. Αλλά θα το κάνω.
Έτσι, μπράβο.
-Έι! -Έλα, φίλε.
Τι στο καλό συμβαίνει στο...
-Πάλι εσύ; -Κυρία μου.
Τι κάνει εδώ αυτός ο λιμοκοντόρος;
Το ίδιο αναρωτιέμαι κι εγώ, μαμά.
Το σύμπαν συνεχίζει να μας φέρνει κοντά.
Νομίζω ότι είναι το πεπρωμένο.
Το πεπρωμένο σου είναι η οδοντιατρική.
Και κάποια μέρα, θα αναλάβεις
και θα χαρίσεις χιλιάδες χαμόγελα σε όλους ακριβώς όπως το υποσχέθηκες.
-Σωστά, Τζέραλντ; -Ναι.
Η μαμά έχει δίκιο. Υποσχέθηκα να αναλάβω το οικογενειακό ιατρείο.
Δεν είπα όμως πότε θα το κάνω.
Τι έχεις εκεί;
Λίγη ασφάλεια, θα έλεγα. Πάμε.
Πού κατευθυνόμαστε;
Στο πεπρωμένο μας.
Θα λείψει το λεωφορείο στους γονείς σου;
Εννοείται.
Δικέ μου, μεγάλη αναδρομή.
Ναι, ο Ζουτ είναι ακόμα εκεί μέσα.
Εντάξει. Τέλος οι αναδρομές. Πρέπει να βοηθήσουμε τον Τιθ με τους γονείς του.
Αργήσαμε πολύ. Έχει φύγει.
-Είναι με τους γονείς του στο Κάβιτι Κον. -Και άφησε αυτό πίσω του.
Η χρυσή του θήκη για το δόντι;
Στ' αλήθεια έφυγε.
Όχι. Πηγαίνετε όλοι να πάρετε τον εξοπλισμό σας. Είναι ώρα για χαμό.
Πάμε.
-Νόρα. -Θεέ μου, όχι πάλι.
Κοίτα, αυτή η συναυλία είναι η πιο σημαντική ευκαιρία στη ζωή μου,
δεν θα τη χάσω γιατί ξεμυαλίστηκα με το αφεντικό.
Όχι ότι ξεμυαλίστηκα.
-Νόρα! -Εντάξει, καλά. Ίσως λίγο.
Δεν την ξέρεις. Βγαίνει μόνο με πολύ ικανούς τύπους, σαν τον Τζέι Τζέι.
Ξέρεις, εγώ απλώς παλεύω... Γιατί τα εξηγώ αυτά;
Απλώς άσε το. Εντάξει;
-Θα έρθεις ή όχι; -Είμαι όλος δικός σου.
Μην.
Εντάξει.
Νόρα.
Υποδεχθείτε τους νικητές του Βραβείου Εκατομμύρια Χαμόγελα,
τη Δρα Τίνα Τιθ και τον βοηθό που έχει δίπλα της μια ζωή, τον Τζέραλντ.
Είστε πολύ ευγενικοί.
Για δείτε αυτό; Το Βραβείο Εκατομμύρια Χαμόγελα.
Πρέπει να σας πω,
με τον Τζέραλντ δεν ονειρευτήκαμε ποτέ ότι θα μας τιμούσαν έτσι.
-Έτσι δεν είναι, Τζέραλντ; -Ναι.
Αν κι εμείς θα συνταξιοδοτηθούμε, το οδοντιατρείο μας θα συνεχίσει,
χάρη στον γιο μας που επιστρέφει για να εκπληρώσει το μεγαλύτερό μας όνειρο.
Ανέβα να πεις κάτι, Τζούνιορ.
-Έλα. -Εντάξει, μαμά.
Προσοχή, Κάβιτι Κον,
καλείται ο Δρ Τζέραλντ Τιθ Τζούνιορ. Γεια σου, αδερφέ.
Ξέρεις, γράφουμε αυτό το τραγούδι από τη μέρα που γνωριστήκαμε.
Νομίζω ήρθε η ώρα να το τελειώσουμε, τι λες;
Δεν θα κάνει τίποτα τέτοιο, μουσικάντη.
Γιατί πάντα πρέπει να φέρνεις μπελάδες;
Εσείς το λέτε μπελάδες, κυρία. Εγώ το λέω απλώς, είμαι αυτό που πρέπει να είμαι.
Βρε, Τιθ.
Ώρα να ροκάρουμε, Δρ.
Λοιπόν, εντάξει.
Μα τον Ύψιστο.
Μην το κάνεις, Τζούνιορ! Μου έδωσες μια υπόσχεση.
Αυτό σίγουρα είναι καλύτερο από τα σφραγίσματα.
Βρε, για δες εκεί.
Το Βόρειο Σέλας.
Τόσο φωτεινό, που μάλλον λάμπει έως το Ντάλας.
Μπορείς να το φανταστείς;
Για δες εδώ.
Κρατάει τον ρυθμό με τις κονσέρβες με τα παντζάρια.
Νομίζω ότι το ντουέτο μας μόλις έγινε τρίο!
Δώσε, Άνιμαλ!
Ακίνητο. Ευχαριστώ, λεωφορείο.
Ναι.
Έτσι βγάζουν σωστά ένα δόντι.
Με συγχωρείτε. Με συγχωρείτε. Τζούνιορ, Θεέ μου. Απλώς...
Μαμά, μαμά, δεν χρειάζεται να πεις τίποτα.
Σας έδωσα μια υπόσχεση πριν πολύ καιρό και σκοπεύω να την κρατήσω.
Όχι, αν περνάει από το χέρι μου.
-Τζέραλντ; -Μπαμπάκα;
Άκουσέ με, Τζούνιορ.
Το μόνο που θέλαμε για σένα ήταν ένα λαμπρό μέλλον.
Να δίνεις χαμόγελα στον κόσμο.
Όταν βλέπω τι γίνεται σήμερα εδώ, είναι ολοφάνερο.
Δίνεις εκατομμύρια χαμόγελα στον κόσμο εδώ και πολύ καιρό.
Άρα, αν κάποιος αξίζει αυτό το βραβείο, είναι ο ένας και μοναδικός Δρ Τιθ.
Έτσι δεν είναι, γλυκιά μου;
Ναι.
-Μαμά. -Τζούνιορ.
Σ' ευχαριστώ, μαμά.
Κι εγώ ευχαριστώ εσένα, Φλόιντ Πέπερ.
Κυρία μου.
Τζούνιορ, είσαι υπέροχος. Σαν τη μαμά σου.
Δύο, τρία, τέσσερα!
ΛΙΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ 1 ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ 2 Ο ΚΟΚΚΙΝΟΛΑΙΜΗΣ ΡΟΚΑΡΕΙ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ 3 ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ
Ναι. Τι είναι αυτό; Είναι Ντο;
ΤΡΑΓΟΥΔΙ 4 ΠΟΙΟΣ ΕΦΕΡΕ ΤΟ ΡΟΚ;
Πάρ' το. Βάλ' το στον πίνακα.
Τα Μάπετ θα το ξέρουν κι αυτό.
Άλλο ένα, κι είναι μια ομορφιά.
Έξι τραγούδια σε έξι μέρες. Έχετε πάρει φόρα.
Δεν θα γινόταν χωρίς εσένα, Εταιρειούλα.
Πρώτα, μας βοήθησες να ξεπεράσουμε το μπλοκάρισμά μας,
και μετά ξεδιάλυνες τις μπλεγμένες οικογενειακές μου συγκρούσεις, όπως λένε.
Απλώς χαίρομαι που στο τέλος της ημέρας,
οι γονείς σου ασπάστηκαν το όνειρό σου,
αντί για το δικό τους.
Ευχαριστώ.
Εντάξει, πρέπει να κοιμηθώ λίγο,
γιατί αυτό το συγκρότημα όντως ξέρει να ροκάρει όλη νύχτα.
Και να παρτάρει κάθε μέρα. Οι στίχοι, για να ξέρεις.
Στάσου, δεν πρόσεξα ποτέ αυτό το τατουάζ.
Ναι.
"Μια αγάπη";
Σούπερ θαυμάστρια του Bob Marley.
Μη μου πεις.
ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ
Αποκλείεται!
Είναι τρελό, έτσι; Τι πιθανότητες υπάρχουν;
Ξέρεις, υποθέτω ότι είναι όπως τους Τιθ και Φλόιντ.
Μερικές φορές, η μουσική ενώνει τους σωστούς δύο ανθρώπους.
Ναι. Είναι το πεπρωμένο.
-Τα λέμε αύριο. -Ναι, καληνύχτα.
Νόρα.
Κοίτα το πουλάκι.
Θεέ μου.
Απόδοση διαλόγων: Κάλλια Κουζινόγλου