Dajemy!
Szukałem Ciebie
Na pustyni
Napełniłeś me serce
Czystą radością
Teraz moje serce
Jest spragnione
Twojej wiecznej
Obecności
Panie mój
O Panie mój
Postaw mnie przy sobie, Panie
O mój Panie
Postaw mnie przy sobie, Panie
O mój Panie
Wspaniale jest być z Bogiem.
Usiądźcie, bracia i siostry.
Dziś mam dwie ważne wiadomości.
Pierwsza jest dla tych, którzy chcą dać wodę, żywność, sprzęt AGD czy wyposażenie…
dla ofiar trzęsienia ziemi.
Minął tydzień. To długo, a nadal jest wiele do zrobienia.
Ciężarówka, błogosławić ją,
będzie tu do godziny 18.00.
Módlmy się za nich.
Według 2 Księgi Kronik 7:14:
„Jeśli mój lud będzie błagać i szukać mego oblicza,
Ja z nieba wysłucham
i kraj ich ocalę”.
Chwalmy Pana!
I druga wiadomość, wcale nie mniej ważna.
Wśród nas jest ktoś, kto przyszedł tu po raz pierwszy.
Bardzo wyjątkowa osoba.
Promień światła.
Brat, który stracił swój dom,
ale znalazł nowy, skąpany w boskiej łasce.
Chwalmy Pana!
Amen!
To bardziej anioł stróż niż brat.
Zrozumiecie, czemu tak mówię. Proszę o oklaski dla Ramóna Tamayo.
Brawo!
Ramón! Dołączysz do nas?
Marcus, pomóż mi. Tylko na chwilę.
- Spieprzaj. - Brawa dla mojego taty.
Właśnie.
Ramón jest aniołem stróżem.
Co noc przemierza miasto w swojej karetce,
czekając na boskie wezwanie, by ratować życie.
Bo to właśnie robi nasz brat.
Ratuje życie.
I nie oczekuje nic w zamian.
Sama jego niezwykła dobroć
zbliża go do Boga.
Chwalmy Pana!
A teraz kolej na nas.
To nasza boska szansa, żeby pomóc aniołowi na ziemi.
Ale najpierw, jeśli mi pozwolisz, albo raczej,
jeśli pozwolisz Panu,
przyjmiemy cię do nas.
Pora na kąpiel, Ramón.
Weź go ze sobą, Panie.
W swoim wielkim miłosierdziu Bóg zdecydował,
że dziś datki idą nie na Jego dom, a na jednego z Jego ziemskich aniołów.
Dla Ramóna,
który pilnie potrzebuje
operacji swojego wrażliwego i delikatnego serca.
Twojego serduszka.
Zabiję was wszystkich!
Alleluja, Panie!
Alleluja, bracia i siostry!
RODZINA Z KARETKI
NA BAZIE FILMU DOKUMENTALNEGO NOCNA RODZINKA
Władze wdrożyły plany awaryjne.
Zobaczymy, jak odpowie wojsko i jak zareaguje na to społeczeństwo,
bo ludzie aktywnie działają już od jakiegoś czasu.
Oto niektórzy z bohaterów i bohaterek, którzy pomagali
po tym strasznym trzęsieniu ziemi.
Sanitariusze, strażacy i ratownicy znów zjednoczyli się z ludźmi.
Pokazali im, że nie są sami. Mimo cierpienia Meksykanie…
Jesteś świetną studentką.
Cieszę się, że osoby takie jak ty
czują powołanie, by pomagać innym.
Naprawdę. Jestem bardzo dumna.
Dziękuję pani.
Świetnie.
Możesz, proszę, przeczytać drugi ustęp artykułu ósmego?
„Studenci, którzy wykonują, bezpośrednio lub nie, zabiegi medyczne
poza środowiskiem szkolnym”…
Mam czytać dalej?
Rozumiesz, że mogłabyś zostać natychmiast wydalona?
Mój tata całe życie był ratownikiem.
Spędziłam w karetce więcej czasu niż w domu.
W czym chciałabyś się specjalizować?
W nagłych wypadkach.
Jesteś pewna?
Myślę, że masz duży potencjał.
Mogłabyś być na przykład świetną torakochirurżką.
Musisz dokonać wyboru.
Proste, nie?
Nie mieszka tam, gdzie ja i nie musi pracować, żeby jeść.
Dla niej to tylko wybór.
Ale ile musimy czekać, zanim będziemy mogli wrócić?
Jasne. Dziękuję bardzo, sąsiedzie.
Jakoś nie bardzo widać władz miasta.
Co za niespodzianka.
Nie mogę pracować.
Nie mogę iść do domu.
Mam spieprzone serce.
Wiesz, co byłoby pojebane?
Gdybyś mieszkał w domu chłopaka twojej byłej żony.
To by była chujnia, Ramón.
- Wiesz, czyja to wina? - Czyja?
Twojej siostry.
To ona wpadła na ten genialny pomysł. Poprosiła mamę, by nas przygarnęła.
Zapraszam do stołu.
Zdradziecki smarkacz.
- Dokąd idziesz? - Wychodzę.
Marcus?
Cześć.
- Jak tam obiad? - Dobrze.
- Przyniosłeś mi coś? - Nie.
Ale pisałem i dzwoniłem parę razy.
Wyciszyłam telefon, bo muszę skończyć to z histologii.
Poza tym doktorka Gómez dała mi ostrzeżenie.
To mięsień w jelicie?
Ostrzeżenie? Co zrobiłaś?
Nic. Co mogłabym jej zrobić?
Nic jej, kurde, nie pasuje. Nawet to, co robię dobrze.
- Z czego się śmiejesz? - Z niczego.
Hej.
Rozumiem, czemu nie powiedziałaś jej o karetce.
Wszyscy myślą, że to kaszana.
Ta jędza i tak chciała mnie wykopać, a teraz widziała to wideo.
Wyjęła regulamin i kazała mi przeczytać artykuł ósmy.
- Chciała mnie upokorzyć. - Ja tam lubię dr Gómez.
Skoro lubisz takie osoby…
Czasem jest wkurzająca… ale w dzieciństwie zabierała mnie do kina.
Opowiadała mi różne historie. O medycynie, ale zawsze.
Nie chrzań.
Nie chrzanię.
- Czyli to twoja mama? - Tak.
Co?
Nie ma hiszpańskiego akcentu.
Mogłeś powiedzieć.
Patrz, dzwoni Raúl.
Co tam?
Robię zadanie domowe. Pogadamy później?
Dobra. Całusy.
Pa.
- Czyli masz chłopaka. - Nie.
To przyjaciel rodziny i lekarz prowadzący u dr. Ochoa.
Pomaga nam znaleźć miejsce, gdzie mogliby operować mojego tatę.
Co z twoim tatą? Wszystko gra?
Tak. To znaczy…
Zobaczymy. Ale dzięki, że pytasz.
- Serio jest twoją mamą? - Tak.
Ekstra z niej babka.
Co jeszcze mamy?
Sałatkę z karczochów i pieczone bakłażany.
To zdrowe.
Kochanie, pamiętasz te pyszne gordity, które robiłaś?
Przepraszam. Leticio.
Musisz odżywiać się zdrowo i lekko.
W każdej chwili możesz mieć operację.
Ramón, chciałbyś odmówić dziś modlitwę?
- Wolałbym sczeznąć w piekle. - Ramón!
W porządku.
Ja to zrobię.
Dobrze.
Przy Twoim stole pamiętamy, że Twoje słowo jest drogą,
a Twoje ciało wspólnotą.
- Amen. - Amen.
- Mam mniej stresów w karetce. - Wody?
Pieprzyć się umiecie, a zabezpieczać nie.
Jasne, że umiemy się pieprzyć.
To chłopiec czy dziewczynka?
Jeszcze nie wiadomo.
Nie jesteśmy pewni, czy chcemy je mieć, czy nie.
Prawda?
Prawo w mieście zezwala na aborcje,
ale my ich nie przeprowadzamy.
Nie szkodzi.
Tak bije mu serce.
Zostawię was, żebyście pomyśleli.
Jeśli chcesz aborcji, jedź do swojego kraju.
Skurwysyn.
Pójdziemy do innego lekarza. To dureń.
Co tylko chcesz.
To nieważne. Każdy lekarz powie nam to samo.
Wszystko przez to… że jestem imigrantką.
Co byś w ogóle zrobił, gdybym urodziła?
Wiesz, od kiedy moi rodzice mówią, że jesteśmy tu tymczasowo?
Że nasze miejsce jest gdzie indziej?
Właśnie.
Naprawdę nie chcę…
sprowadzać na ten świat kogoś, kto będzie czuł się tak chujowo jak ja.
Jesteś dziewczyną Nalle, prawda?
Jestem Marigaby.
Byłam z nią po trzęsieniu.
Mówiła mi, co zrobiłaś. Nie wiem, jak ci dziękować.
Nie ma za co.
Jak z nią?
W miarę dobrze.
Jest przytomna. To już coś.
Chcesz z nią porozmawiać?
Proszę.
- Idź. - Proszę.
Dziękuję.
Nalle?
Moja gwiazda.
Pamiętasz mnie?
Gwiazda? Raczej czarna dziura.
Nie mów tak.
Wciąż możesz wiele zrobić.
Łatwo ci mówić.
Przepraszam.
Nie jestem w nastroju.
Dzięki, że przyszłaś.
Nie martw się.
Odpoczywaj.
- Wrócę innym razem. - Dziękuję.
To pojebane, kiedy chcemy pomóc,
ale przy okazji możemy skrzywdzić.
Pewnie niektórych rzeczy, kiedy się popsują,
nie można już naprawić.
Nie, nie.
No co? Mówiłaś, że mam zrobić to samo, co z innymi.
Wiem. Ale powinieneś dodawać, a nie odejmować.
No już.
Jest głupi jak jego ojciec.
W karetce umiem lepiej się skupić.
Mogę iść?
Słuchaj się mamy. Zostajesz tutaj.
Hej. Gdzie jest Marcus?
Chyba tankuje karetkę.
Obiad masz w kuchni.
- Dzięki, mamo. - No rób.
Teraz ja jestem głodny.
- Wróć potem i dokończ. - Dobrze.
Masz świetne plany na wieczór.
Skończ zadanie.
Pa!
Uważajcie!
- Idziemy pobiegać? - Jasne!
Wyrzeźbimy te atletyczne ciała?
Wszystko mnie boli.
Pa.
Co jest, kurde? Gdzie ty jesteś?
Pa.
Kod 74 na Viaducto i San Antonio. Słyszycie?
Wiele wypadków.
Jedziemy. Dzięki.
- Julio. - Wychodź.
Mama już mówiła, że tu jesteś.
No to bierz się do roboty.
Nie, nie. Zostań tu. Zaraz zrobi się paskudnie.
- I co mam robić? - Odrabiać lekcje.
Pilnuj karetki.
Tata się wkurwił, że zwiałeś. To mu nie służy.
- Zostań tu. - Nie wychodź.
Stać.
- Chcemy pomóc. - Nie jest bezpiecznie.
Poczekajmy, aż będzie można wejść.
Patrz na to auto.
Potrzebujemy pomocy.
Mari. Marcus.
Co tam, tato chrzestny?
- Jak się masz? - Tak sobie.
A jak tam mój kumpel?
- Lepiej. - Grubiej!
Wiadomo.
Czeka na operację. Możemy tam iść?
Poczekajmy, co powiedzą służby ratunkowe.
Autobus pojechał na czerwonym i auto w niego walnęło.
Jesteś gotowy?
Zaczekajcie.
Jedna osoba przygnieciona w aucie. Jedna uwięziona na górze i paru rannych.
Cholera!
Pierwsza?
- Co jest? - Potem ci powiem.
Służby zabezpieczyły już teren.
Spróbują wyciągnąć rannych z obu stron.
Pojazdy są niestabilne. Bądźcie ostrożni. Sytuacja jest poważna.
Do dzieła!
Tu jest za wąsko.
Ktoś musi wejść, żeby go wyciągnąć.
- Ja pójdę. - Ostrożnie.
- Mogę dostać kamizelkę? - Jasne.
- I rękawiczki? - Tutaj.
Ostrożnie. Unikajcie gwałtownych ruchów.
Słyszy mnie pan?
Jest nieprzytomny.
Zmieszczę się.
Mocno czuć benzynę. Mamy mało czasu.
Wiem, ale musimy wejść.
- Proszę o kamizelkę. - Już.
Proszę wziąć ten koc.
Wchodzę.
Uważaj, jest dużo odłamków.
Cholera.
- Hej. - Pojawił się znikąd.
Rusz się. Jest więcej rannych.
Pomogę ci.
Kobieta w autobusie jest chyba uwięziona za silnikiem.
Musimy wyciągnąć ich naraz.
- Jasne, zajmę się tym. - Dziękuję.
- Podwójne wyciąganie! - Pojawił się znikąd.
Spokojnie. Zaraz cię wyciągniemy.
Moja noga!
Hej, skarbie, jak masz na imię?
- Rebeca. - Ile masz lat?
Trzydzieści.
Hej.
Jestem Marcus, ratownik.
- Pomogę ci, dobrze? - Tak.
- Coś cię boli? - Trochę głowa.
Co ty tu robisz, kurwa?
Zostań tu, Julio.
Oddychaj, dobrze?
Nie ruszaj się, proszę.
Spokojnie. Dobrze.
Jak ci idzie?
Już prawie.
Sprzęt gotowy?
Szykujemy wyciągarki.
Potrzebuję pomocy.
Jestem gotowa. Dajcie znać.
Podnosimy na trzy.
Przytrzymam cię. Nachyl się.
Pomóż mi trochę.
Pomóż mi, ciołku!
Trzymaj jego głowę. Szyja ma się nie ruszać. Naciskaj ranę.
Dobrze.
No trzymaj go.
Zderzyliśmy się. Wiozłem jedną panią.
- W aucie jest ktoś jeszcze. - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Nikogo nie widzę.
- Szybko. Wykrwawi się! - Jak idzie?
- Jeszcze kamizelka i kołnierz. - Już!
Jesteśmy gotowi z silnikiem. A wy?
Skoordynujcie wyciąganie!
Gotowi!
Raz, dwa, trzy.
Już!
Marcus, on za mocno krwawi!
Hej. Jestem Marcus, ratownik.
Wszystko dobrze?
Ostrożnie.
Wyciągnęliśmy ofiary, są stabilne.
Zabierzcie go do tamtej karetki.
Nawet mój kumpel nie zrobiłby tego lepiej. Jestem z ciebie bardzo dumny.
- Marcus! - Hej.
Boję się.
Już dobrze.
Julio. Kurwa mać.
Skąd się wziął w karetce?
Nie mieliśmy umowy?
Wiedziałabyś, gdybyś go znała.
Tak, ale ty go zawsze rozpieszczasz.
Przyjęłaś nas i myślisz,
że możesz decydować, jak wychowywać dzieci,
które porzuciłaś.
Chciałam mieć kontakt z tobą i nimi, ale na spokojnie.
Ale ty to odbierasz jak atak.
Możemy wynieść się jutro, jeśli chcesz.
Wszyscy tu robimy, co możemy.
Robimy? Teraz mówisz w liczbie mnogiej?
Wiesz co? Pogadamy, jak się uspokoisz.
Nie martw się.
Oddam ci co do grosza, co zebraliście w tej waszej świątyni.
Ty i twój księżulek. „Bóg tam jest”.
Uspokój się, bo sobie zaszkodzisz.
I po kiego grzyba robić z igły widły?
Hej, doktorko.
To dla ciebie.
Proszę.
Dla nieobecnego Ramóna.
To dla mnie, a to na sytuacje awaryjne.
Żartujesz? Chyba nie lałeś. Zostaw to tutaj.
Co mają do siebie sytuacja awaryjne? Są awaryjne, nie?
Nie wydawajmy tego na coś bezużytecznego.
- Nie umiecie oszczędzać. - Spadaj.
A ja? Daj mi coś na jedzenie.
Nie karmimy cię czy co?
Rusz się, Julio. No już!
Chcesz coś na nudności?
Mnie też się to zdarzyło.
Też zemdlałaś?
- Wygląda na pewnego siebie… - Nieprawda.
- …ale kiedyś ciągle rzygał. - Daj mi spokój!
No weź, gościu!
Pierwsze trzy wypadki były okropne.
Wymiotowałem.
Ale nigdy nie płakałem, jak ona.
Wal się.
Będę mógł zostać ratownikiem?
Nie wiem. Będzie ciężko.
To dość trudne, ale…
- Nabijamy się. - Masz, kurde, talent.
Robiłeś zastrzyki. Robiłeś wszystko.
Kod 8-31 w Narvarte. Słyszycie? Kod 8-31 w Narvarte.
- Słuchaj. - Jesteśmy.
- Już jedziemy. - Masz. Ale cicho.
- Jasne. - Zasłużyłeś.
Do roboty. Kto zwymiotuje, stawia kolację.
Jeśli rzygniesz, kupujesz tacos. Chodź.
Pośpiesz się!
Nastąpią pewne zmiany, synu.
Nie będziesz już mógł uciekać.
Nie spałem. Nie dam rady w szkole.
Musisz spać!
No chodź.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Chwila. Julio Tamayo nie może wejść.
Widzisz? Wracajmy.
- Nie, czekaj. - Szybko.
Dlaczego nie może wejść?
Kim pani jest?
- Jego mamą. - Przepraszam.
Zaprowadzę panią do dyrektora. On to lepiej wyjaśni.
Zapraszam.
Chodź.
Szybko!
Powiem wprost.
Gdybyśmy oceniali przerwy, też by nie zdał.
Ma poważne problemy z zachowaniem, jak pani widzi.
Przepisywałeś lekarstwa?
Mówiłem, żeby nie przychodzić.
Wysłaliśmy parę wiadomości do jego taty,
ale chyba go nie obeszły.
Ramón nie ma adresu e-mail.
Dostaliśmy taki adres.
ramonpapa.paramedicos@hotmail.com.
W ostatnim e-mailu napisał, że rozważacie
przeniesienie Julio do szkoły bliższej jego zainteresowaniom.
Ile zagraliśmy piosenek, Crisis?
Nie chcę rapować z tymi gośćmi do końca życia.
Dlatego mówiłam, żebyśmy wyjechali.
Powinniśmy to zrobić.
Za co, dziewczyno? Musimy najpierw oszczędzić trochę kasy.
Mogę ci coś pokazać?
Zobaczmy…
No weź, zostaw mnie.
Co to jest?
Jego serce.
Chyba żartujesz. Kiedy to nagrałeś?
Patrzę ci w oczy i wiem, że idzie dobre
One nie kłamią, karmią marzenia słodkie
Słyszę podszepty i nie będę kryć
Dla ciebie mógłbym umrzeć Lecz jestem gotów żyć
Beznadziejne jest?
Mogę to poprawić.
Dureń.
Co dzisiaj robisz?
Crisis.
Będę przy twym boku, dotrzymam ci kroku
Niczego się nie boję Pokonam tysiąc smoków
Dobrze wiesz, co myślę Może to niedobry czas
Ale ja już pokochałem Kogo tam w środku masz
No i proszę!
Słabe to, nie?
Patrz, gdzie jesteśmy, gdzie jesteśmy
Bardzo chcę iść…
- Naprawdę chcę iść. - Dokąd?
Tam jest takie miejsce, które wygląda jak łóżko.
Jeśli potrzebujesz miejsca do nauki, dam ci klucz.
W końcu mieszkam blisko szkoły, prawda?
Zamknij się już.
Jeśli potrzebujesz pomocy z układem nerwowym
albo anatomią, mogę ci jej udzielić.
Już nic do mnie nie dociera.
Mam świetne książki, które mogą ci się przydać.
Idę sobie.
- Tak? - Tak.
Halo?
Tak?
Kiedy?
Chodzi o twojego tatę.
Tak, dobrze! Zarezerwuj salę operacyjną.
Siwa może być anestezjolożką?
Świetnie. To zostaje tylko radiolog.
I kardiolog?
Rojas będzie dobry. Tak, świetnie.
Tak, zadzwonię do niej.
Dziękuję bardzo.
- Co? - To był kolega ze szpitala.
Zwolniła się sala.
- Naprawdę? Kiedy? - Dzisiaj.
O 18.00.
- Dobrze? - Dziękuję. Tak.
Potrzebujemy dużo rzeczy. Załatwisz stent?
- Tak, nawet go mam. - Dobra.
Mamy trzy godziny na przygotowanie sali, żeby nikt nie zauważył.
- Okej. - Musisz dać znać tacie.
- Tak. - Jest gotowy?
- Wprowadziliśmy mu dietę. - Dobrze.
Wezmę tylko to…
Posłuchaj.
Wiem, że to wiesz, ale…
Choć to prosta operacja, dla niego jest ryzykowna.
Ma nadwagę i nadciśnienie.
Pacjenci w złym stanie fizycznym źle przechodzą operacje.
Może umrzeć na stole.
Albo po czterech dniach czy miesiącu przez powikłania pooperacyjne.
Tak, wiem. Dziękuję.
Dzwonię do niego.
Wiesz co, stary?
Mojemu sercu najbardziej szkodzi, kiedy widzę, jak się śmieją i bawią w dom.
Myślałem, że ci przeszło.
Jeśli mam być szczery,
Lety z każdym dniem jest piękniejsza.
Ale z ciebie romantyk, stary. Jak z innej epoki.
Odzyskam ją, stary.
Jeszcze nie skończyłem.
- Zdrowie. - Wypijmy za to!
Tomasito.
Dolej mi i podaj drugie danie, proszę.
A dla mojego kolegi taco z sałatą.
- Już podaję. - Dzień dobry.
Stary, patrz, kto przyszedł.
Hej! Oscuro! Chodź tutaj!
- Niech nam powróży! - Nie.
Chce pan znać przyszłość?
Jasne! Moją i jego.
Widzę dużo krwi.
Dużo krwi. Jeden z was przejdzie na drugą stronę.
Pieprzony Oscuro.
„Jeden z was przejdzie na drugą stronę”.
Pieprzony Oscuro.
Nie odbiera.
Przełącza mnie na pocztę.
Proszę. To pieniądze zebrane w kościele.
- Jeszcze go nie złapaliśmy. - Wiem, gdzie może być.
Gdzie?
- W Klinice. - Jakiej klinice?
BAR KLINIKA
Hej, barmanie, proszę, jeszcze mi polej
Chcę się upić i poczuć jak najgorzej
Chcę dużo pić, chcę dużo pić
Ramón!
Hej!
Hej, dobrze cię tu widzieć!
Słuchaj.
Ten facet wciąż mocno cię kocha. Powiedz jej, stary.
Czemu nie odbierasz?
A ty? Czemu żaden z was nie odbiera telefonu?
Na zewnątrz są dzieci.
Sala jest gotowa, masz dzisiaj operację.
Operację? Nie!
- Nie, stary. - Nie mogę mieć operacji.
Właśnie zjadłem dwa tacos i wypiłem dwie tequile.
Zobaczmy. Chuchnij.
No chuchnij!
Idziemy.
Kłamca.
Stary…
Już, Ramón.
Miałeś czekać na zewnątrz.
Chodź. No już!
Marcus.
Obiecaj mi jedno, synu.
Co jest, Ramón?
Będziesz dbać o karetkę jak o własne życie.
Będziesz świetnym raperem.
Dobrze się czujesz?
Julio, musisz skończyć szkołę.
Tylko tak będziesz świetnym ratownikiem.
Dobrze, tato. Ale obiecaj, że nie umrzesz.
Dziadek Gabino, wujek Florencio…
Wszyscy umarli na serce. Niczego nie mogę ci obiecać.
Ale ty możesz obiecać, że będziesz grzeczny.
Marigaby.
Zostaniesz najlepszą lekarką na świecie.
Przestań, tato. To prosty zabieg, nic ci nie będzie.
Lety.
Wiesz, że…
kocham cię z całego serca.
Całego mojego spieprzonego serca.
Musisz wiedzieć, że kiedy pocałowałem kuzynkę mojego kolegi…
Tę z tymi zębami?
To było tylko parę całusów.
Nie pamiętam tego.
Nie udawaj.
Dlatego odeszłaś.
To nie jest na to dobra chwila.
Wiedzcie, że mimo wszystkich błędów…
Będzie dobrze, mały.
…jesteście miłością mojego życia.
Witajcie. Jak cię macie? Możecie tu poczekać. Będę was informował.
Jeśli to przeżyję, to się zmienię
i cię odzyskam.
Wszystko będzie dobrze.
Możemy?
Nie może pani wejść.
Wpuść ją, Sylvia. Przebierze się.
To studentka. Zajmę się tym.
Dobrze, proszę.
Pierwszy rok?
Tak.
Masz w rodzinie lekarzy?
Nie, panie doktorze.
Pacjent potrzebował tego od dawna.
Potrzebuje cudu. Tydzień dłużej i by nie przeżył.
Obraz jest dobry. Idę do góry.
Co to za dostęp, proszę pani?
Promieniowy.
Jakie jest najczęstsze ryzyko przy takim zabiegu?
Zakrzepica.
Co jeszcze?
Nawrót zwężenia w tętnicy i zatrzymanie krążenia.
A największa komplikacja?
Nie wiem.
Krwotok śródczaszkowy, proszę pani.
To poważna komplikacja przy leczeniu przeciwpłytkowym.
Jak pańska rodzina, doktorze?
Dobrze. Akurat są na wakacjach.
Proszę. Wchodzę przez płytkę miażdżycową.
Wysoki stopień zwapnienia w zastawce aortalnej.
Jeśli ten pacjent nie zmieni stylu życia,
marnujemy tylko czas.
Będzie dobrze, mamo.
Dobrze. Stent już jest.
Co sądzisz, Raúl?
Wygląda dobrze.
Wycofujemy się.
Przepływ krwi jest dobry.
Gotowe! Cewnikowanie się udało.
Opieka pooperacyjna to drugie 50%…
Co jest?
- Częstotliwość? - 200.
- 210. - Ciśnienie?
- Spada. - Tętno?
- Brak. - Ma migotanie.
Proszę wózek ratunkowy.
- Migotanie. - Jak mogę pomóc?
Studiuję medycynę, przydam się!
- Zatrzymanie krążenia. - Tato!
Wyprowadźcie ją stąd.
Proszę, pozwólcie mi zostać! Wiem, co zrobić.
Tato!
Defibrylator na 200 dżuli.
- Ładuję. - Miligram adrenaliny.
Proszę wyjść i poczekać na zewnątrz. Spokojnie.
Co z Ramónem?
Co z tatą?
Jak mam im wyjaśnić…
nie rozklejając się przy tym?
Napisy: Marzena Falkowska