Oyun oynamıyorum. Bir sonraki kurşun sana gelecek.
Sakin ol. Hmm?
Onu kurtarmaya geldik.
-Başka bir şey yok. -Çok kan kaybetmiş.
Burada yapacak bir şey yok. Onu götürmeliyiz.
-Ben ciddiyim. -O ölürse
hayat boyu vicdan azabı çekersiniz.
Bırakın onu alalım…
-Lütfen. -Ramón…
Ramón.
Baba, daha fazla yaklaşma lütfen.
Hapiste çürümek istemiyorsunuz ya?
Orası nasıl hiçbir fikriniz yok.
Bana nutuk atma şişko!
Dışarıda çok fazla insan var.
Kapa çeneni!
Kız kardeşim ve babam içeride.
-Ne oluyor öğrenmek istiyorum! -Yerlerinize geçin!
Onu kaybediyoruz. Kalbi her an durabilir.
Bir şey yapmalıyız, lütfen!
Gördün mü?
-Lütfen… -Benim suçum, onun hiçbir alakası yok.
-Kapa çeneni! Bu kuyumcu babamın. -Sen ne halt ediyorsun?
Ne yapıyorsun? Seni salak!
Gel. Partnerin için yardım et, tamam mı?
Sadece bana yardım ediyor.
Gel…
-Bunu burada tut. Oynatma, tamam mı? -Oldu mu?
Evet, evet.
Hayır, hayır…
Baban dışarıda.
Öyle mi?
Sen
onun en önemli şeyisin.
Siktir oradan. Babamı tanımıyorsun.
O, götün tekidir.
Bana palavra sıkma.
Sen ne bok yiyorsun?
-Hayır Ramón! -Bırak! Bırak!
Ateş!
At silahı!
At hemen! Silahı at!
Marigaby, doktor?
-İyi misin? -İyiyim. Babama git.
-Nerede? -Orada.
Ramón? İyi misin baba?
Ne oldu?
-Ben hallederim. Kardeşine bak. -Emin misin?
-Evet. -Tamam.
Mermi çıkmış. İyi olacaksın.
Nefes al.
Suçlu.
Hey, sen ne bok yediğini sanıyorsun?
Sarışın bizim.
Siktir oradan. İlk biz geldik. Bizimle gelecek.
Marigaby, bırak onları.
-Biz akbaba değiliz. -Ciddi misin Ramón?
Bravo arkadaşlar. Her şey tamam mı?
-Tamam efendim. -Bravo piçler.
Şerefsizler.
-İyi misin? -Evet abi.
-Çekelim. Hemen. -Pekâlâ.
Bu kancalar birazdan kopacak. Sana söyledim.
Nefes almıyor.
Tansiyon 9-3. Onu kaybediyoruz.
-Onu Trendelenburg pozisyonuna al. -O artık yapılmıyor.
Trendelenburg pozisyonu dedim. Hemen.
Gaza bas ya.
Hemen doktor.
Olabildiğince hızlı gidiyorum.
Siktir, siktir, siktir…
Kurtulmuş!
-Kim? Memur mu? -Evet.
-Siktir! -Tebrikler doktor.
FAMILIA DE MEDIANOCHE BELGESELİNDEN İLHAM ALMIŞTIR
Yok artık!
Senin için tezahürat var mı?
Evet, gösterimi bana ithaf ettiler.
Cidden, bunun iyi yanı, yalnız olmadığımı fark etmekti.
Hı-hı. Anlıyorum.
Kendini çok şanslı hissediyor olmalısın.
Seni deli gibi seven bir kız arkadaşın var.
Haklısın.
Rol arkadaşların da harika görünüyor.
Ve depremde yeni bir arkadaş edindin.
Teşekkürler.
-Ne için? -Her şey için.
Aktrisim benim.
Senden ne haber?
Ne olmuş bana?
Bilmem, bir şeyler anlat.
Tıpla ilgili olmasın. Dikkatimi dağıtmama yardım et.
Tamam o zaman. Ben…
-Sana ne anlatabilirim? -Aşk hayatın nasıl gidiyor?
Yani…
Merkez Hastanesinde bir doktor var.
Bernie değil ama.
Ambulansımızla oraya çok gittiğimiz için tanıştığım biri.
Gizlice çıkmaya başladık.
Ama galiba bu saklanma rutinine fazla alıştık…
Sanki hiçbir yere gitmiyoruz. Bilemiyorum…
Ama onunla ne istiyorsun?
Ne mi istiyorum?
Tanrım, bunu kendime hiç sormuyorum.
Hiç zamanım olmamasıyla…
Hem de korkutucu, değil mi? Ne istediğinizi bildiğinizi sanmanız.
Sana gösterdi mi?
-Gösterdi. -İnanılmaz, değil mi?
Filmi izlemek istiyorum. Harika görünüyor.
-Teşekkürler. -Kapalı bıraksan olur mu?
-Yine mi acıyor? -Hayır.
Hafife alma canım.
Son zamanlarda ışık ve sesler yüzünden baş ağrısı çekiyor.
Her şeyden.
Bence doktoruna söylemeliyiz ama katır gibi inatçı.
Yapma. Eminim önemsizdir.
Çok ilaç kullanıyorum… Aspirin alsam bir şeyim kalmaz.
Ne dersin doktor? Hastaneye dönsem mi?
Öyle deme.
Üzerine bina düştü.
En iyi ilaç nedir, biliyor musun?
-Bu. -Aşkım.
Senin en iyi ilacın benim.
Çok klişe.
YAPI DENETİM
Ne kadar uzun?
Tünaydın.
-Ofisimde devam edebilir miyiz? -Tabii.
Hemen geliyorum.
Telefonumu arabada unutmuşum da.
Marigaby.
Böyle yapma. Konuşalım lütfen.
Konuşalım mı? Başka bir iyiliğini yüzüme vurasın diye mi?
Evet, hıyarlık ettim, biliyorum.
Sen de aynı şekilde davranma. Sen benden iyisin.
Seni aramayı bırakmadım. Konuşalım lütfen.
O ikisinin arasında bir şey olduğundan eminim…
-Yakışıklı adam, değil mi? -Oldukça!
En azından erkek konusunda zevkli olduğunu biliyoruz.
Mükemmel zevkli.
Gidip onlarla konuşsana.
Belki bir randevu koparırsın.
Ciddiyim.
Resmîleştirmek ister misin?
Bunu yapabiliriz.
Ne istiyorlarsa yapsınlar. Onunla çıkmıyorum ki.
Yapma dostum, ondan hoşlanıyorsun.
Onun için savaş.
Ya kavga ediyorlarsa?
Anlarsın ya.
Dersim var. Sonra konuşuruz.
Bunu düşün. Sonra konuşuruz…
Nasıl yani?
Julito'nun gözlerinin bozuk olduğunu bilmiyordum.
Daha önce hiç şikâyet etmemişti.
Berbat bir babayım ben.
Çok ahmaksın.
Ama şimdi hem ikimize hem de kardeşlerine ihtiyacı var.
Ama sadece…
Anlıyorum. Bana kızgınlar.
Ama şimdi sadece Julito'yu konuşalım.
Sanırım şu konuda anlaşabiliriz. Biz çalışırken
-seninle kalır ve… -Evet.
-…irtibatı kesmeyiz, tamam mı? -Tamam.
Şeye karşı da daha kibar olmaya çalışacağım…
Ama cidden ondan sırf zayıf olduğu için mi hoşlandın?
Hadi ama Ramón! Yine mi bu mesele?
Cidden, kes lütfen.
Değiştiğimi biliyorum.
Nasıl fark ettim, biliyor musun?
Geçen gün bir ergen bana "şişko" dedi.
Hadi ya. Sahi mi?
Berbat bir histi.
Berbattı ama aynaya bakınca daha da fena hissettim.
Ve bu doğru.
Cidden şişkoyum.
Ama her zaman karizmatiktin.
Ne oldu?
Nereye gidiyoruz? Restoranıma dönmem gerek.
Biliyorum. Benim de gidip evimi düzeltmem lazım.
Yani?
Bak…
O bankta öpüşürdük, hatırlıyor musun?
Hayır.
-Bu bizim şarkımız. -Hayır, hayır…
Burada buluşalım dediğin anda bunun olacağını anlamıştım.
Tarafsız topraklar demiştin. Burası tarafsız değil.
Dans?
Hayır. Hayır Ramón. Cidden. Hayır Ramón.
Ben ciddiyim. Bu olmaz.
Önemli bir şey değil.
-Eminim değildir. -Özür dilerim.
Bana sadece evlilik teklifi sırasında serenat yapmıştın. Hmm?
Ve bunu tekrar yapman için olması gereken şeylere bak.
-Üzgünüm… -Ramón.
-Üzgünüm… -Ciddiyim.
AXOLOTL
Bir yeri ev yapan nedir?
Bence mekânı ya da duvarlarına astığımız şeyler değildir, haksız mıyım?
Belki hayatımızı doldurduğu şeydir.
Bilmiyorum. Çok klişe davranıyorum.
Sanırım ona kapılıyorum.
Burada bayağı sert bir kahve var.
-Gitar çalıyor musun? -Hiç çalmıyorum.
Annemin.
-Hadi canım… -Yemin ederim.
-Yani Dr. Gómez gitar mı çalıyor? -Çalıyor. Yemin ederim.
Çok hoş.
Çocukken bana Cecilia Toussaint şarkıları söylerdi.
-Onu tanıyorsun değil mi? -Tanımıyorum.
Meksikalı Patti Smith'tir.
Ne? Smith mi?
Patti Smith'i de mi tanımıyorsun?
-Yok. -Vay be.
Bu, Cecilia Toussaint.
-Tanıştırayım. Şeyi söylüyor… -Söyle bana.
Gitarın akordu bozuk. Şöyle bir şey.
Otoban…
Bir saniye.
Uzun zaman oldu otobanda gitmeyeli…
-Artık kesebilirsin, tamam mı? -Gitar yüzünden. Akordu bozuk.
Hayır, anladım ama sorun değil.
-Pizza zamanı! -Hemen geliyorum!
Bekliyorum.
Bir saniye.
-Hey! Bu benim payım! -Ne kadar tuttu?
Ananas istiyorum!
Sosu getirdin mi?
Bayağı kömür gibi olmuş ama hâlâ yene…
Şükürler olsun restoran yavaş ama emin adımlarla büyüyor.
Nasıl büyümesin? Yiyecekler çok lezzetli.
Bu arada…
İşte.
Fazla bir şey değil ama hiç yoktan iyidir.
Vicdan azabından dolayı değil.
İstediğim için, verebildiğim için.
Artık verebilecek kendime ait bir şeyim olduğu için.
Anne…
Gittiğinde
sebebi vaftiz babamın kuzeni miydi?
Cidden baban biriyle flört etti diye mi gittiğimi sanıyorsun?
Olduğu zaman beni çok üzmüştü.
Ama…
Kendimce sebeplerim vardı.
-Çok kişisel şeyler. -Ne sebepleri?
Şey, ben…
Her zaman ızdırapla yaşamaya alışmıştım.
Hepiniz için endişelendim…
Kendimi kaybetmeye başladım…
Anne, anne!
Marcus izinli. Bir partiye gitti.
Onlarla gidebilir miyim? Büyük patrona yardım ederim.
-Hayır. -Hadi ama!
Marigaby.
Bugün ikimiziz.
Bu arada binamızı kontrol ettiler. Eve dönebiliriz.
Hepimiz.
Hadi anne! Yarın cumartesi. Marcus da çalışamaz.
Yine yarın için prova yapıyor. Hadi ama.
Yani izin istemedi. Sadece bana söyledi.
Bugünlerde öyle yapıyorlar…
Nasıl bir etkinlik bu?
Marcus ve Cris bir hip-hop kapışmasına katılıyor.
-Bu harika. -Sana söylemedi mi?
Yok…
Sandviçler. Burada canım.
-Sağ ol anne. -Güle güle!
Gidelim evlat.
Yürü, yürü.
-Muhtemelen unuttu. -Evet, yüksek ihtimalle.
Hepimiz eve dönüyoruz.
Yani ambulansa binebilir miyim?
-Hayır! -Hayır!
Hadi kızım. Devam et.
Çal bakalım DJ!
Yıkalım ortalığı!
Ve şu şekilde oluyor
Elimde bira varken Nasıl oturmaya devam edebilirim?
Bana canım dersen Kapatırım ağzını
Avcı av gibi hissediyor kendini
Çünkü çıkıyoruz dışarı Ama dönecek miyiz bilmiyoruz geri
Dostum, yeter, milleti özendiriyorsunuz.
Kardeşine böyle mi merhaba diyorsun?
-Üzgünüm dostum. Nasılsın? -N'aber, dostum?
-İyi misin? -N'aber? Sahneye çıkmak ister misin?
Tabii ki G. Pekâlâ.
Hey, yalnız mı?
Sadece bu, yemin ederim.
Ama yarın gizli silahımız kim? Kim?
-Söz. -Git işte.
Ses verin dostlarım Çünkü bu benim vedam
Umarım harika bir gece geçirdiniz!
"El Cuervo" için alkışlarınızı alalım.
Evet. Devam! Devam!
Harika.
Ağızdan falan dostum.
Şerefsizler, mahvediyorsunuz!
Onunla yattıysan söyle, anlarım.
Hey, şurada kavga ediyorlar.
Ama yattın mı, yatmadın mı orospu?
-Sakin ol. -Onunla sikiştin mi?
-Hey, sakin ol piç! -Hey! Bırak kızı!
-Beni rahat bırak! -…fahişe, kaltak, lanet motor…
-Yeter dostum! Kes! -Orospu!
-Bırak! Yeter! -Bırakmamı mı istiyorsun?
-Bırak onu. Hemen bırak. -Fahişesin. Kaltaksın.
Kendimi öldürmemi mi istiyorsun aptal orospu?
İstiyor musun orospu?
-Beni korkutuyorsun. Yeter. -Korku mu? Sana korkuyu göstereceğim.
-Seni kimse sevmiyor kaltak. Yalnızsın. -Kapa çeneni!
-Sakin ol… -Sen karışma it!
-Sen de mi istiyorsun? -Sakin ol dostum. Bırak onu.
Bırakmamı mı istiyorsun piç?
-Tamam canım. Yanımdan ayrılma. -Juan!
-O sadece bir kız, dostum. -Sadece kızmış… Fahişe!
Hey!
-Marcus! -Orada kal!
-Sakin ol! Rahatla! -Puştun tekisin!
Selam kızım.
-Lütfen yaklaşma. -Sakin ol.
Her şey yolunda. Sakin ol.
Bir şey lazım mı? Birini arayayım mı?
Konuş benimle.
Birine güvenince sadece seni rezil ediyorlar.
Bana düzgün davranacağını söylemişti.
Neden her şeyin böyle boktan olması gerek?
Tanrım, neden o itle berabersin peki?
Evden kaçmama yardım edeceğini söylemişti.
Uzak dur.
Tamam, yavaş ol.
Sorun yok, tamam mı? Sorun yok.
Ayrıca bir süreliğine uzaklaşmak istedim.
Niye beni sevdiğini söyleyen insanlar bana bok gibi davranıyor?
Boklar da ondan.
Ama her şey düzelecek, tamam mı?
Rahatla, buradan çıkmalıyız.
Çıkmana yardım edeceğim, tamam mı?
Cristina.
Bir dakika ver.
-İyi misiniz? -Her şey yolunda.
-Söyle gitsin. -Eminim. Her şey yolunda.
Bize biraz izin ver.
Gidelim. Başka bir yerde konuşuruz.
Gel, yürüyelim. Her şey düzelecek.
Hadi. Gidelim buradan.
-İyi misin? -Evet, gidelim.
Kızım dur! Atlama!
Hayır!
Hayır! Olamaz! Olamaz!
Yol açın!
-Yol açın! -Dikkat etsene!
Siktir! Yol açın!
Geri çekilin lütfen. Ben paramediğim!
Lütfen geri çekilin!
Lütfen geri çekil kardeşim! Geri çekil.
Geri çekilin dedim! Çek onları "Estopas"!
Tamam millet, geri çekilin! Geri!
Adım Marcus. Paramediğim. Sana yardıma geldim.
Doktor? Bir partideydim ve bir kız düştü…
Hemen buraya gelmeni istiyorum. 0-84 durumu doktor!
Parti Colonia Obrera'daki eski fabrikada.
Çabuk gel!
Crisis, gel! Gel, gel.
Yardımın lazım, tamam mı?
Uyumaması lazım. Konuş onunla ama uyumasına izin verme.
-İki şapka lazım. -Hey. Buradayım.
"Estopas" gel, gel.
İki şapka ve onu sarmak için bir şeyler lazım, bir de kapüşonlu getir. Hadi.
Bandananı ver.
Güçlüsün. Çok güçlüsün canım.
Crisis, yardım et.
Daha sıkı, daha sıkı.
"Cuervo" gel dostum. Otur şöyle. Dinle, omzunu tutacaksın.
Diğer elini de buraya koy, tamam mı?
Üç dediğimde onu döndüreceğiz.
Onu döndürmemiz gerek.
-Bir… -İki… Üç.
Biliyorum, acıyor…
Çok güçlüsün!
-Kaldır şu telefonu Tanrı aşkına. -Göt herif!
Elimi tut.
Siktir, kulağından kan geliyor.
-Siktir. Şapkayı ver. -Sakın uyuma canım.
Onunla konuş, uyumasına izin verme.
Canım, buradayım.
Uykuya dalma. Benimle kal. Elimi tut.
Elimi tut.
Feneri tutmanı istiyorum. Işığı bu tarafa doğru oynat, tamam mı?
Hey, dostum. Benimle kal, tamam mı?
Hadi bakalım. Bir… İki… Üç…
Sakın uyuma kızım!
Üzerini örtmemiz gerek, lütfen.
Onu örtecek herhangi bir şey verin!
O olur.
Tanrı aşkına, benimle kal.
Doktor? Ne yaptığımı bilmiyorum doktor. Sanırım onu yanlış çevirdim.
-Gözleri morarmış. -Marcus!
Uyumasına izin verme!
Mor gözler, kan, kafatası kırığı.
Bizi bırakma tamam mı? Bizimle kal.
Cris, Cris, Cris, Marigaby geldi. Gidip onu getirir misin?
-Geri çekilin lütfen. Ambulans geldi. -Yol açın.
Buraya! Buraya!
Çabuk!
Ölüyor!
Yol açın! Geri çekilin!
-Ne oldu abi? -Şu kulağa bak.
-Sanırım kafatası çatlağı var… -Marcus! Her şey düzelecek.
-Tamam, tamam… -Güzel.
-Dostum. -Sakin ol abi. Sakin.
İyi misin oğlum?
Geçmeme izin verin.
-İşte. -Dikkatli ol.
-Dikkat. -Bir… İki… Üç.
-Oldu. Oraya. -Hadi, hadi!
O elini kullanma.
Siktir. Saçmalama Marigaby. Hata mı yaptım, bilmiyorum.
Ne zamandır kendinde değil?
-Kahretsin, en az 15 dakikadır. -Tamam.
Entübasyon için hazırlık yapmanı istiyorum.
Durumu nasıl?
Solunumu daha iyi ama genel olarak hâlâ kötü durumda.
Baksana, inanılmaz bir iş çıkardın Crisis. Gerçekten.
-Daha fazlasını yapabilirdim ve… -Hayır, bak.
Ona bakılıyor. Yakında hastaneye varacağız. İyileşecek.
Söz veriyorum.
Hadi kızım. Neredeyse vardık. Neredeyse.
Gaza bas baba.
Bir tane daha, bir tane daha. Bir tane daha at.
Tamam. Para biriktiriyorum. Seni Acapulco'ya götüreceğim.
-Ixtapa da olabilir, Ama Acapulco denerim. -Chango. Selam.
Cris'i taksiyle eve yolladım.
Bak ne aldım.
-Oynamayı kes. Kaldır onu. -Tamam…
Takipçin var ha?
Geliyor musun?
Sana yaklaşıyor.
-Gidelim. -Tamam.
Sonra görüşürüz Rosita. Sakın unutma:
Kumsal, sen ve ben, Copacabana,
Cancún. Nereyi istersen.
-Onun hakkında kötü konuşuyorsun. Ben… -Onunla düşüp kalkan sensin…
Merhaba. Atlayan kızı kurtaran siz misiniz?
Neden?
Onu kurtardınız mı?
-İkimiz kurtardık. -Gidelim lütfen.
-Siz kahramansınız. -Marcus.
Bekle, hikâyeyi istiyorlar.
-Kahramanız. -Ben içerideyim.
Marigaby.
Biliyorsun, beni okuldan atabilirler.
-Bekle Marigaby! Beni yalnız bırakma. -Kes şunu.
-Biz fikrini değiştiririz. -Peki.
Adın ne?
Marcus Tamayo hizmetinizde.
-Neredeydin? -Ne zaman?
-Kaza olduğu sırada. -Olayların oluşuna bakın.
-Ne yapıyordunuz? Ne yaptınız? -Sadece hayat kurtarıyorum.
-Neden oradaydın? -Farklı bir durumdaydım
çünkü benim esas olayım müzik.
Ama para da kazanmam lazım.
Keşke bedava yapabilsem ama yemek yemem lazım.
Hayat kurtarıyoruz. İnsanların başı derde giriyor, sonra bizi çağırıyorlar.
Marcus!
Tabii, o benden daha usta.
Hey…
Neyin var? Dünden daha güzelsin.
Ev çok sessiz geliyor, değil mi?
Şükürler olsun.
Gel buraya…
Senin için zordu, biliyorum.
Çocuklarım için yaptıklarına teşekkürler.
Buraya her zaman gelebilirler.
En büyüğü bile… Ramón.
Şunu çıkaralım.
Geç kalacağız.
-Vaazı kim verecek? -Umurumda değil.
Tabii canım.
Vaazını başkasına mı bırakacaksın?
Hazırlanayım. Sonra çıkarız.
Ortalığı batırıyorsun Julito.
Bana boya yaptırmak senin suçun.
Konsantre ol.
Şuna bak.
Harika. İkiniz çok iyi iş çıkarmışsınız.
Yer 10 numara olmuş.
Harika.
-Belki sen boyamalısın. -Hayır…
Ünlüler boya yapmaz evlat.
Artık ünlü mü oldun?
Yarışmayı kazanınca olacağız.
Bak.
Bunu gördünüz mü? Tüm bu beğenileri.
-Belki öğrenirsiniz. -Kapa çeneni.
Kalmama izin verdiğin için çok sağ ol Ramón.
Hiç sorun değil. Sana her zaman kapımız açık.
-Çok teşekkürler. -Bir şey değil.
Hey, "ünlü" ufaklık.
-Nereye gidiyorsun? -Yarışmaya.
Annene söyledin mi?
-Galiba unuttum… -Ona haber ver.
Ama söyle rahibi getirmesin.
-Tabii ki. -Eşyalarımı toplamam lazım.
-Gidip onları almalıyız. -Gidelim.
-Gelecek sefer sen boyayacaksın. -Görüşürüz. Sağ ol.
-Rica ederim. -İyi şanslar.
Tanrı, ışığını üzerime tuttuğunda
yapayalnızdım,
paspaldım.
Günlerdir çölde dolaşıyordum.
Sonra kendimle yüzleştim.
Sonra geçmişimle yüzleştim ve onu ardımda bıraktım.
Çünkü geçmişinize sizi kontrol etme iznini verirseniz
bizi geçmişin, eskilerin esiri eder.
Tanrı'nın sunduğu yenilenme çok gerçektir.
Onu geçmişimiz, bugünümüz ve geleceğimiz olarak almalıyız.
-Şükredin kardeşlerim. Tanrı'ya şükredin! -Tanrı'ya şükür.
Ailen burada mı oturuyor?
Hayır, sadece annem. Babam İspanya'da yaşıyor.
-Peki hâlâ birlikteler mi yoksa… -Hayır, değiller.
Ayrıldılar.
Hep birlikte İspanya'da yaşıyorduk.
Ayrıldıklarında annem geri dönmek istedi.
Tıp fakültesinde dekanlık teklifi almıştı…
Kolay bir karar oldu.
Gelmemi istedi ama hayatımı terk etmeyi istemedim.
-Anlarsın ya? -Ama onu özlemedin mi?
Sence beni buraya getiren ne?
Kitaplarımı alıp geliyorum, tamam mı?
Baksana…
Abimle sevgilisinin konserine gelmek ister misin?
-Marcus şarkı mı söylüyor? -Harika bir rap'çi.
-Sahi mi? -Sevgilisiyle, evet.
-Rap kapışması. -Hayatta kaçırmam.
-Birazdan görüşürüz. -Tamam.
NASILSIN?
ÖNEMLİ BİR ŞEY YOK. BİRAZ BAŞIM AĞRIYOR.
DİNLENMEYE ÇALIŞ. SENİ SONRA ARARIM.
-Canım? -Selam.
İyi ki geldin.
Arabandaki Marigaby mi?
-Evet. -Onu neden orada bıraktın?
-Gidiyoruz. Acelemiz var… -Hayır. Kalıp bizimle yemek yiyin.
-İkiniz de. -Hayır, gerek yok anne…
-Nasıl bu kadar… -Ama çok acelemiz var.
-Hiç gerek yok… -Oğlum çok terbiyesiz.
-Galiba onu utandırıyorum. -O ne demek?
Gitar çaldığını bile söyledim.
Ufak bir aile buluşmamız var.
Burada bölüm başkanın değilim.
Ev sahibinim. Gel.
-Katılmak zorunda değiliz. -Katılalım.
-Emin misin? -Evet, hadi.
-Gidelim. -Tamam, gidelim.
Ailem dün gece eve gitmememi hiç umursamadı.
Tek bir mesaj gelmedi. Sanki yok gibiler.
Tüm ebeveynler berbattır.
Biz öyle değiliz ama.
Yine başlıyoruz.
Siktir, müthiş.
Şuna baksana.
Siktir. Meme olmuşum.
"Rap'çi hayat kurtardı."
"Justice Bieber."
Amerikalıya benzemiyor muyum?
-Bu çok aptalca. -Kapa çeneni. Müthiş.
Bu çok saçma.
-Neden? Çok harika. -Ne demek "Neden?"
Çünkü onu neredeyse öldürecek olan o şerefsizin orada olması gerek.
-Viral olması gereken o. -Yapma Crisis.
Kıza iyi baktık. Kurtulacak.
-Bilemiyorum… -Bu kadar büyütecek ne var?
İnsanlar yaptığımız işi anlamaya başladı.
Ne kadar zor olduğunu gördün. Tanrı aşkına.
O kısımda sorun yok…
Ama atlamasına engel olmak için daha fazlasını yapabilirdim.
-Belki farklı şeyler diyebilirdim ve… -Crisis…
Sen çok iyiydin.
O şerefsizi indirdik, kız da iyi olacak.
Sorun ne?
Bebeğe anlatacak harika bir hikâye oldu.
Süper kahraman ebeveynler tehlikedeki kızı kurtardı.
-Hayır, canım, ben ciddiyim. -Ben de.
Hey…
Bize para lazım, değil mi?
Bunu kazanmamız lazım.
Ayrı ayrı katılsak nasıl olur?
Birlikte olmadan.
-Dalga geçiyorsun, değil mi? -Hesap her yerde, Medellín'de de aynı.
Ne dersin?
-Emin misin? -Bizim için daha iyi.
Tamam. Varım.
"Estopas" dostum, kankan bir kahraman.
Saygı duy.
400 mü?
Söyle.
-Kısa sürede 25.000. -Vay canına.
İki saatlik ameliyat için. Hmm?
Mesele şu ki, hasta, sorunlarının en küçüğü.
-Aklında büyük ödeme varmış. -Lütfen kes…
-Bir bira daha alacağım. İster misin? -Gerek yok. Sağ ol.
Size söyleyeyim, María Gabriela müthiş bir öğrencidir.
Tıp için gerçekten yetenekli.
Ama acil tıp öğrenmek istiyor
-ben de aksine ikna etmeye çalışıyorum. -Acil tıp mı?
Hafızan çok kötü kardeşim.
-Neden? -Kendi isyankâr yıllarını unuttun mu?
-İsyankârmış… Hadi canım… -Evet, tabii.
Bak, bu doktor
-eskiden paramedikti. -Sahi mi?
Ben de paramediğim. Yani eskiden öyleydim.
Evet, abisiyle çalışmasını izledim. Çılgıncaydı.
-Depremden sonra, anne. -Sahi mi?
Eh, kusura bakma ama
paramedikler her zaman sadece paramedik olarak kalır.
-Hey. -Bence muhteşemler.
Ignacio dayı, biliyor muydun…
-Neydi, 100'den az mı? -100, evet.
Tüm şehrin ambulans sayısı 100'den az.
Yani 10 milyon kişi için 100'den az ambulans var.
Bu bence biraz haksızlık.
Artı korsan ambulanslar var.
Onları nasıl süslediklerini gördünüz mü?
Geçen bir tane gördüm, üzerinde yıldırım ve kaplan vardı.
Alevler falan da vardı.
Yetmezmiş gibi bir de altına ışıklar takmışlar.
Uçuyor gibiydi.
Ve şöyle düşündüm,
"Baygın hâlde sokakta yatıyor olsam
ve bir anda ayılıp o şeyin beni taşıdığını görsem
'Acaba kaçırılıyor muyum?' derdim."
"Öldüm mü yoksa?"
Sorun nedir?
Beni davet ettiğiniz için teşekkürler Dr. Gómez.
Ama Hipokrat yeminiyle dalga geçmenizi izlemek beni rahatsız ediyor.
Eminim maaş bordronuz sizin için daha önemlidir.
Ayrıcalıklıyken dalga geçmek kolay.
Esas işi geceleri canla başla çalışan insanlar yürütürken.
Hmm? Siz, siz ve siz, yataklarınızda rahatça uyurken.
Müsaadenizle.
Hey, onu görüyor musunuz?
Harika.
-Hey, bu o mu? -Justice mi o?
-Selam! Siz Justice Bieber misiniz? -Evet.
-Selfie çekebilir miyiz? -Tabii.
Bir tane daha çek. Çabuk.
Harika. Çok iyi.
-Sağ ol! -Ben teşekkür ederim.
Sağ ol!
Gördün mü? Çekiciyim.
Sana söyledim. Zirveye çıkacağız.
Ignacio dayım doğuştan ukaladır ve hiç değişmedi.
-Şeye gerek… -Dur. Annen beni okuldan atacak.
Hayır, sakin ol, en fazla yapabileceği sana dersi tekrar ettirip
-hayatını zulme çevirmek olur. -Daha fazla zulme mi?
Dur, Nallely arıyor.
Alo?
Sorun ne?
Neredesin?
911'i ara. Hemen geliyorum.
Ne oldu?
Nallely bir komplikasyon geçirmiş. Tlatelolco'ya gidiyoruz.
Şimdi son müsabaka!
Bugün buraya sadece en iyiler geldi!
Finallere hazır mısınız?
Bugün yarışmacıların kanlarının aktığını görmeyi bekliyoruz.
-İlk finalisti tanımak ister misiniz? -Evet!
Alkışlar Cris Fuego için!
Eller havaya! Enerjinizi kaybetmeyin!
Muhteşem!
Cris'e karşı mücadele edecek olan ikinci finalistimiz,
alkışlarınızla
Marcus "Justice" Tamayo!
Marcus! Marcus! Marcus! Marcus!
İşte benim abim! Parçala o mikrofonu!
-Justice Bieber… -Evet?
Kazanırsan ödül parasıyla ne yapacaksın?
Yeni kıyafetler alıp mahallede hava atmak için bana para lazım.
Tamam, tamam. Sevgilimi de gezdireceğim.
Peki "sevgilin" bugün burada mı?
İşte şurada.
Seni seviyorum aşkım.
Bu iş ilginçleşti ve karıştı.
Aynen!
Sen kazanırsan ne yapacaksın Cris?
Bakalım. Ben…
Buradan temelli olarak çekip gideceğim.
Duydunuz mu? Çaktı lafı!
Öyle deme…
Bence bu işin, savaş alanında çözülmesi gerek.
Müziği verir misin DJ?
-Bu iş çirkinleşecek! -Evet, evet.
Bugün kan görmek istiyoruz çocuklar!
Ellerinizi kaldırın! Herkesin ellerini görmek istiyorum!
Marcus! Marcus! Marcus! Marcus!
Başlamaya üç… iki… bir… Başla!
Çok meşgulüm kadın Eminim anlayabilirsin
Burada olduğun için şanslısın Yakında ben de zengin olacağım
Seyirci gösterimi seviyor Bilgin olsun diye diyorum
Sevgilinin yetenekli olması Onların suçu değil
Bu gece kral gibi hissediyorsun Ama köylü bile değilsin
Ünün bir meme Çok üzücü değil mi bu?
Bana şanslısın diyor Ama para harcarsam kızıyor
Hayranları bilmiyor Ben yazdım tüm sözlerini!
Artık bana mı yazıyorsun? Beni kıskanıyor musun?
O yüzden hiç güvenmemeli Durmadan yalan söyleyenlere
Ben hitim, kahramanım Sen hayal mi görüyorsun?
Sen bir şey yapmadan otururken Ben hayat kurtarıyorum
Kahraman rolünü seviyorsun Bir gün başarılı olmayı umarak
Ama esas işi kız kardeşin yapıyor Sen sadece arabayı kullanırken
Altını bezlemek gerekebilir yavrum Üzerimize sıçıp duruyorsun
Bana bir şey yapmıyorsun diyor Ama ben kazandım çoktan
Bu ikisi şu an kapışıyor. Korkunç şeyler söylüyorlar.
Altın bezi sevmiyor musun yani? Bu görünüyor gayet net
Hep bir arada olalım diyorsun Ama aile istemiyorsun!
Ama anlamamız gerek Bu kız buralı değil
Ailesi onu arayıp sormaz Çok sıkıntıya düştüğünde bile
Aramıyorlarsa Ve beni özlemiyorlarsa
Bu seni hiç ilgilendirmez
Beni tanısaydın gerçekten Sen de isterdin farklı olmasını
Herkes rap yapabilirim sanıyor Sözlerin çok klişe
Bana kral sözü verdiler Ama kaldım bu gorile
Cidden bu klişe kafiyelere Tezahürat mı yapıyorsunuz?
Hiçbir şeyden memnun olmaz Sadece sızlanmayı bilir
Bir boklar biliyorum diyorsun Ama hiç ispat etmiyorsun
O yüzden lütfen şaşırma Gidecek olursam başka kızlara
Beni değiştirebileceğini mi sanıyorsun? Beni kabul bile etmiyorsun
Yanımda bir erkek istiyorum Korkmuş ağlayan bir çocuk değil
Lütfen gelip beni arama Seni ardımda bıraktığımda
Sen zaten terk edildin Sebebini de iyi biliyorsun!
Bitti!
Savaşı kazananı öğrenmek istiyor musunuz?
Cris! Cris! Cris! Cris…
Marcus! Marcus! Marcus…
Karar verdiniz mi?
Kazanan belli oldu…
Kazanan
Cris!
Cris! Cris! Cris! Cris…
Başı ağrıyordu sonra da bayıldı!
Gözlerini yeni kapadı. Açıklardı!
Nallely! Nallely.
-Sevgilim, canım, hayatım. -Nallely! Bir yere gitme!
-Nallely! Beni dinle, tamam mı? -Buradayız! Buradayız!
Doktorlar geliyor!
-Lütfen gözlerini aç canım! -Nallely! Lanet olsun!
-Lütfen bir şey yap! -Lanet ambulans nerede?
Az önce gözleri açıktı. Aç gözlerini.
Lütfen. Lütfen…
Ambulans geldi.
Geldiler. Doktorlar geliyor. Sana yardım edecekler.
Buraya. İçeri.
-Kurtulacaksın. -Lütfen bana bunu yapma.
Kadın hasta, 27 yaşında, bilinç kaybı.
Bazen kelimeler yetersiz kalır.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher