Πέρνα το περιπολικό.
ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ
Χαμός γίνεται.
Εδώ! Πού ήσασταν; Αργήσατε πολύ.
-Από κει; -Ναι, ελάτε γρήγορα!
-Τι έγινε; -Κάτι μαλάκες χτύπησαν μια κοπέλα.
Γιατί αργήσατε τόσο; Από δω.
Σταμάτα να κοιτάς. Έχουμε δουλειά.
-Δεν ξέρω τι έγινε. -Αυτός είναι;
Της ζητήσαμε συγγνώμη της αδερφάρας κι ακόμη κλαίει.
Πας καλά; Λίγο σεβασμό!
Ήρεμα.
Πας καλά;
-Γεια. -Μη μ' αγγίζεις!
Είμαι ο Μάρκους, διασώστης. Θα σε βοηθήσω.
Συνηθισμένοι είμαστε. Δεν χρειάζεται.
Αιμορραγεί, άσε με να τη δω, εντάξει;
-Γύρνα λίγο να σε δω. -Τι μαλάκας!
Ηρέμησε. Σε χτύπησαν άσχημα, έτσι;
Και βλέπουμε αυτήν… αυτόν τον τύπο που ούτε ξέρω τι έχει ντυθεί.
Αυτά τα καθίκια το έκαναν; Θα τους πετάξουν έξω, είναι μαλάκες.
Θα τσούξει λίγο, εντάξει;
Ναι.
-Είσαι καλά, αγάπη; -Θα γίνει καλά.
Το ξέρω…
Τι θα κάνετε; Τι θα χρειαστεί;
Τίποτα, μερικά ράμματα.
Θα σου δώσω κάτι για να συνέλθεις.
Ένα τελευταίο τσίμπημα.
Κοίτα με λιγάκι.
Ωραία.
Είδες; Σαν καινούρια.
-Ευχαριστώ. -Δεν κάνει τίποτα.
Τα πάντα κάνει.
Έχει μια κλινική εδώ κοντά…
Πάμε να φάμε κάτι.
Πεινάς;
Έχει μια κλινική στη γωνία. Μπορούμε να πάμε να κάνει ράμματα.
Θες να πάμε, αγάπη μου;
Πάμε.
Κράτα αυτό.
Αλήθεια, εδώ δίπλα είναι η κλινική.
-Πάου! -Είσαι καλά;
Πάουλα!
Πάουλα; Αγάπη μου, τι έγινε;
Πάουλα; Πάουλα, ξύπνα!
Θέλω την αλήθεια για να βοηθήσω. Τι πήρατε;
Όχι, τίποτα! Μόνο αλκοόλ.
Μάρκους, αναπνευστική ανακοπή. Γρήγορα!
-Αγάπη μου; -Μάρκους! Γρήγορα!
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Έκανες καλά την ένεση;
-Ναι. -Δεν χτύπησες φλέβα;
Προφανώς όχι.
-Τι της έδωσες; -Λιδοκαΐνη. Πονούσε τρελά.
Ρώτησες για αλλεργίες;
Όχι.
Τα σκάτωσα.
Έχει αλλεργίες;
Δεν ξέρω.
Πιθανή αλλεργική αντίδραση στη λιδοκαΐνη.
-Τι; -Το κέρατό μου. Είμαι ηλίθιος.
Τι της έκανες;
Άνοιξε!
-Μπες. -Πάρε.
Είναι το πρωτόκολλο.
Το ξέρω, Ραμόν.
Τα σκάτωσα, μεγάλε. Τα σκάτωσα πολύ.
Δεν τραβάει άλλο έτσι.
Πώς έτσι, Ραμόν;
Χωρίς τη Μαριγκάμπι;
Ή με τον ηλίθιο τον Μάρκους;
Προσπάθησα, Ραμόν.
Προσπάθησα πολύ. Ξεπατώθηκα.
Δεν μπορώ. Δεν κάνει για μένα αυτό.
Δεν μου κάνει.
Μου δίνεις λίγο;
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ FAMILIA DE MEDIANOCHE
Όχι, δεν πήγα μακριά.
Μόνο τόσο ώστε να σκεφτώ λίγο.
Διαρκώς ψάχνω απαντήσεις,
αλλά ενίοτε το καλύτερο είναι να πάψεις να κάνεις πολλές ερωτήσεις.
Ίσως γι' αυτό δεν σταματάμε για να το σκεφτούμε. Δεν σας συμβαίνει;
Μάρι!
Έλα!
Έρχομαι.
Τι έχεις εσύ;
Ερωτευμένη είσαι;
Πάλι ονειρεύτηκα το ρημάδι το ασθενοφόρο.
Με τον Μάρκους, τον Χουλίτο και τον μπαμπά μου.
Μα δεν είναι εδώ τώρα.
Άρα, μπορούμε να πάρουμε το πρωινό μας με ηρεμία κι ησυχία.
Ή τι;
Ψοφάς να ξαναγυρίσεις στη δουλειά, έτσι;
ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗΣ
Όχι.
Ούτε αυτή.
Τι έγινε; Τι παίζει;
Θα φάμε πολύ ξύλο, αυτό παίζει,
γιατί έχω προπωλήσει τις καλύτερες, πιο αιματοβαμμένες φωτογραφίες
κι αυτές δεν λένε τίποτα, βλάκα.
Κάτσε. Τις έχεις "προπωλήσει";
Κάποιοι πελάτες πλήρωσαν για κάτι που δεν θα πάρουν.
-Πού πάτε, παιδιά μου; -Μας έκλεψαν!
-Τα έκανες σκατά. -Κι εσύ, με τις φωτογραφίες σου.
Μη θυμώνετε.
Σας είπα να την προσέχετε!
Ηλίθιοι! Το κέρατό μου! Πιάστε τους!
Βλάκες. Δεν είστε για τίποτα. Κουνηθείτε!
Γρήγορα! Πρόσεχε το συρματόπλεγμα.
-Τελείωνε. -Καλά, εντάξει. Χαλάρωσε!
Τελείωνε!
Μη με πιέζεις!
-Τελείωνε, πέρνα! -Περίμενε!
Δεν μπορείς πιο γρήγορα;
-Η τσάντα σου! Πάμε! -Τρέξε!
Καλά που δεν έβαλες και τη φωτογραφία μου με τους νεκρούς.
Δεν έχω να σου πω τίποτα.
Δεν σε ρωτάω κάτι.
Μα πάει μια βδομάδα και δεν είχα νέα της.
Η κόρη σου είναι καλά.
Μόνο αυτό πρέπει να σ' ενδιαφέρει τώρα.
Δεν μου αρκεί που είναι καλά.
Θέλω να μάθω γιατί δεν μ' εμπιστεύεται.
Δεν αφορά εσένα, Ραμόν.
Όταν νιώθεις ότι ο κόσμος σε πνίγει, πρέπει να απομονωθείς λίγο.
Όταν η δουλειά σου είναι να σώζεις ζωές, όμως, δεν μπορείς να "απομονωθείς".
Αν εξαφανίζεσαι έτσι, διακινδυνεύεις την καριέρα σου ως γιατρού.
Θες να μου πεις ότι σ' ενδιαφέρουν οι σπουδές της,
όταν εξαιτίας του ασθενοφόρου θα την πετούσαν έξω;
Εκείνη ξέρει τι θα κάνει. Δεν είναι κτήμα σου, Ραμόν. Ούτε κανενός άλλου.
Σ' αυτήν την οικογένεια είμαι διακοσμητικός.
Για να τα μελετήσεις.
Χωρίς τη Μαριγκάμπι δεν γίνεται δουλειά.
Θυμάσαι ότι μ' έδιωξαν απ' τη σχολή, έτσι;
Παρομοίως!
Χρειαζόμαστε ένα τρίτο άτομο.
Γρήγορο κι αποτελεσματικό.
Ικανό.
Τη Μαρία Γκαμπριέλα.
Όσα σου είπα χθες ισχύουν, Ραμόν.
Σταματάω απ' το ασθενοφόρο.
Άσε τις αηδίες.
Να παίρναμε τον Μελιάλ;
Είναι της παλιάς σχολής, αλλά καλός.
Ή μπορούμε να σκεφτούμε… Δεν ξέρω.
Τον Χουάν Κάρλος. Ή τον Τόνιο.
Αν και νομίζω πως ο Τόνιο δουλεύει με τους Αμπρίζ.
Η Κρις είναι έγκυος.
Ακριβώς.
Αν άκουγες, θα καταλάβαινες ότι δεν λέω αηδίες.
Σταματάω απ' το ασθενοφόρο.
Δεν κάνω πλάκα, μεγάλε. Άσε κάτω το κινητό.
Ραμόν, ποιον διάολο παίρνεις;
Τη μαμά σου.
Δες εδώ!
Τι είναι αυτό;
Τα κέρδη μας, βλάκα.
Έλα, πάμε!
Πού;
Εγώ πρώτος, εγώ πρώτος!
Θα σε κερδίσω!
-Όχι! -Ναι!
-Όχι! -Πάμε πάλι.
Πάντα ήθελα να έρθω εδώ.
-Δεν σ' έχουν φέρει οι δικοί σου; -Όχι.
Ούτε εμένα.
Συνέχεια δουλεύουν.
-Όχι. -Κάνεις ζαβολιές!
Όταν ερχόμουν εδώ μικρή, νόμιζα πως ήταν άλλη χώρα.
Σου έχω πει ποτέ ότι μια φορά το έσκασα κι εγώ απ' το σπίτι;
Αλήθεια;
Ναι.
Δεν ξέρω. Μια μέρα ξύπνησα κι ένιωσα τελείως αποκομμένη, αποξενωμένη.
Η μαμά σου ήταν η μόνη που αναγνώριζα στον κόσμο.
Έτσι, λοιπόν, πήρα τη Λετίσια,
άρπαξα δυο βαλίτσες, μάζεψα τα πράγματά μου κι έφυγα.
Τουλάχιστον πήρες και τη μαμά μου.
Εκείνη μας παράτησε.
Για πολύ καιρό δεν ξέραμε πού ήταν ή αν ήταν καλά.
Ο Χουλίτο με ρωτούσε συνέχεια πού ήταν και δεν ήξερα τι να του πω.
Μα εσύ το ένιωσες!
Ένιωσες το βάρος,
ένιωσες πώς είναι να σε πιάνει απ' τον λαιμό ο κόσμος.
Κάποιοι μπορούν να το διαχειριστούν, κι άλλοι δεν μπορούμε.
Κοίτα, δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω τη μαμά σου.
Έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Μα ο μπαμπάς σου δεν το κάνει εύκολο.
Σας πνίγει, αρκεί να μπορεί να συντηρήσει τον εθισμό του στην αδρεναλίνη.
Την αδρεναλίνη των Επειγόντων.
Έχει παγιδευτεί σ' αυτό.
Μ' αρέσει να είμαι διασώστρια.
Δες. Βλέπεις τις κότες μου;
Συνέχεια κάνουν αβγά. Αυτή είναι η ζωή τους.
Αν ανοίξω την πόρτα και τις αμολήσω, δεν θα ξέρουν πού να πάνε.
Και θα γυρίσουν όλες στο κοτέτσι.
Η ελευθερία δεν είναι πολυτέλεια.
Ευχαριστώ.
Σχεδιάζουμε να πάρουμε τα λεφτά που κερδίσαμε και να φύγουμε.
Και να γεννήσω εκεί το αγοράκι μας. Ή το κοριτσάκι.
Και βλέπουμε πώς θα πάει. Θα κυνηγήσουμε το όνειρό μας.
Ποιο απ' όλα; Ποιο είναι το όνειρό σας;
Η μουσική.
Μα δεν ξέρεις ούτε μια πάνα ν' αλλάξεις!
Αλήθεια τώρα;
Ποιος έμαθε στον Χουλίτο να στέκεται όρθιος;
Ή να παίζει ποδόσφαιρο; Τον φρόντισα περισσότερο κι απ' τους δυο σας.
Και ποιος έφερνε να φάτε; Ποιος έβγαζε το ψωμί μας;
Τουλάχιστον εγώ ήμουν εδώ!
-Για να τον διαβάζω. -Στο ασθενοφόρο μας ήμουν!
Τον πρόσεχα περισσότερο… Δικό σου ασθενοφόρο!
Δικό σου όνειρο. Όχι δικό μου.
-Δικό μου όνειρο; -Ναι.
Το όνειρό μου ήταν να έχω δουλειά για να τρώτε εσείς!
Και για να ζούμε καλά!
Τι περίμενες; Δεν κάνουμε τίποτα χωρίς τη Μαριγκάμπι.
Κι εγώ δεν θα 'μαι ο σοφέρ σου για μια ζωή, φίλε.
Δηλαδή, τσάμπα χάλασα την καρδιά μου;
Τι σκατά θες, ρε Ραμόν; Να πεθάνω κι εγώ σ' ένα κωλοασθενοφόρο;
Μάρκους, εδώ τουλάχιστον έχεις εμάς, την οικογένειά σου.
Μα εκεί πάνω; Τι έχετε εκεί πάνω;
Δεν είναι εύκολη η ζωή στις ΗΠΑ.
Με όλο τον σεβασμό, κυρία Λέτι,
ούτε στο Μεξικό είναι εύκολη για ανθρώπους σαν εμένα.
Στις ΗΠΑ έχουμε τουλάχιστον κάποια που θα μας κατευθύνει
και θα βοηθήσει να κάνουμε κάτι διαφορετικό.
Τι θα κάνω εδώ στο Μεξικό;
Θα μεγαλώνω παιδιά κλεισμένη στο σπίτι;
Με καταλαβαίνετε;
Ναι.
Δούλεψα για να σου αφήσω κάτι.
Δεν φοβόμαστε να ξεκινήσουμε απ' την αρχή.
Εγώ το έχω ξανακάνει.
Και δεν τα πάω άσχημα.
Και πριν θα μπορούσα να περιμένω κι άλλο,
αλλά τώρα τα πράγματα άλλαξαν, γιατί…
Γιατί αν όχι τώρα, τότε πότε;
Δεν εγκαταλείπω την οικογένεια.
-Ραμόν; -Πλάκα κάνεις, Ραμόν.
-Πλάκα κάνεις, ρε φίλε. -Άφησέ τον να φύγει. Άσ' τον.
Τι έπαθες;
Σκεφτόμουν τη Μαριγκάμπι.
Το αγαπημένο της χρώμα ήταν το φωσφοριζέ.
Το φωσφοριζέ δεν είναι χρώμα.
Τέλος πάντων, αυτό.
Μου λείπει πάρα πολύ.
Πέθανε, έτσι; Είχε πολλά αίματα;
Τι βλαμμένη που είσαι. Ζωντανή είναι.
Αλλά έφυγε.
Όπως κι η μαμά.
Και σίγουρα θα μας αφήσει κι ο Μάρκους.
Ελπίζω να μην πεθάνει απ' τη στενοχώρια ο μπαμπάς.
Θα γίνεις καταπληκτικός μπαμπάς.
Κάνε αυτό που πρέπει. Θα σε στηρίξουμε.
Ευχαριστώ.
Θα σε πιάσω! Δεν γλιτώνεις.
Πάντα θα είμαι δίπλα σου. Σε όλους σας.
-Ξέρω ότι ήταν δύσκολο… -Λέτι.
Εσύ έφυγες.
Δεν ήταν ωραίο.
Και συγγνώμη αν φέρθηκα σαν μαλάκας.
Δεν ξέρω.
Φέρθηκα άσχημα.
Συμβαίνουν αυτά, έτσι;
Ναι.
Γεια.
Πάρε.
-Τι είναι; -Το πήρα με κουπόνια απ' τα ουφάδικα.
Μου έμειναν δύο.
Πολύ ωραίο είναι.
Σας δίνουν κουπόνια στο σχολείο όταν παίρνετε άριστα;
Το σκάσαμε.
Αλλά ήταν για καλό σκοπό.
Τι έχεις, αγάπη μου;
Τίποτα. Απλώς μου λείπουν η Μαριγκάμπι κι οι άλλοι.
Όλοι κάνουν τα δικά τους κι εγώ όχι.
Εσύ είσαι η κόλλα μας.
Πώς;
Όπως η κόλλα στιγμής;
Αυτός που ενώνει την οικογένεια.
Ό,τι κι αν γίνει.
Καιρό είχα να κάνω μια προσφορά.
Θες να βάλεις κάτι για κάποιον;
Ναι; Πάρε.
-Ευχαριστώ. -Διάλεξε σημείο.
Για μια φίλη.
Την έλεγαν Ναγέλι.
Ήταν ηθοποιός.
Τι έπαθε;
Τη γνώρισα στον σεισμό και…
στο τέλος…
Δεν θέλω να μιλάω γι' αυτό, αλλά…
Πέθανε στον σεισμό;
Όχι.
Ήταν μετά, αλλά…
-Τι γίνεται εκεί; -Τους ξέρεις;
Ναι, ο δον Τόνιο.
Μα τι κουβαλάνε;
Τι συμβαίνει;
Δόνια Κλάρα, συγγνώμη που ενοχλώ. Ο Λάζαρο έπεσε στο εργοτάξιο.
Μας είπαν ότι η εγγονή σας είναι γιατρός.
Θα βοηθήσω. Πόση ώρα είναι αναίσθητος;
Δεν ξέρω, δέκα λεπτά και κάτι.
Περάστε!
Από κει το κεφάλι του. Μην τον πολυκουνάτε.
Έτσι, προσεκτικά.
Κάντε χώρο.
Φίλε μου, μ' ακούς;
Ζει;
Ναι, αλλά αν δεν βιαστούμε, θα πεθάνει.
-Καλέσατε ασθενοφόρο; -Ναι, αλλά με το καρναβάλι
δεν ξέρουμε αν θα περάσει.
Χρειαζόμαστε εξοπλισμό και τον γιατρό της κλινικής, εντάξει;
Χρειάζομαι γάζες, φυσιολογικό ορό, σύριγγες, επιδέσμους και καθετήρες.
Θα τα βρείτε στο φαρμακείο.
Πείτε στον γιατρό να φέρει όσο εξοπλισμό μπορεί.
-Θα τον χειρουργήσουμε εδώ. -Ναι, γιατρέ.
Τι έχεις εδώ;
-Τι χρειάζεσαι; Μαξιλάρια; Σεντόνια; -Μαξιλάρια.
Στο δωμάτιο εκεί.
-Ψαλίδι; -Ψαλίδι, λευκοπλάστ, ναι. Θες φως;
-Ναι. -Εκεί, παρακαλώ.
-Θέλω μια ποδιά και κατσαρόλες. -Ναι, πάω αμέσως.
-Και πανιά! -Ναι, κορίτσι μου. Πάω.
Τι σύμπτωση.
Ναι. Ούτε στις δικές σου κλήσεις απαντά;
Πλάκα κάνεις; Δεν μου είπες ότι έφερες παρέα, φίλε.
Γνωρίζεστε;
Ναι.
-Αλλά ήρθα από μόνος μου. -Εντάξει.
Είχες νέα της;
-Ποιας; -Της αδελφής σου.
Στην παραλία είναι. Δεν σας το 'πε;
Όχι.
Την άτιμη! Έφυγε με… Πώς τον λένε εκείνο τον τύπο;
Με τον κύριο Σπουδαίο.
Έτσι τον λένε.
Είναι καλά;
Στη μάνα μου είπε ότι θέλει χώρο.
Αν τη δεις, πες της ότι την έψαξα.
Έγινε.
Κι αν χρειαστεί κάτι, ας με αναζητήσει.
Έγινε, γιατρέ.
Τα λέμε, Ραούλ.
Ωραίος, έτσι;
Εγώ είμαι πιο γοητευτικός.
-Είναι πιο ψηλός, όμως. -Ισχύει.
Καλησπέρα.
-Τι θέλει εδώ αυτός; -"Ασθενής" της κόρης σου είναι.
Χαλάρωσε, αγόρι.
Εσένα γουστάρει η αδελφή μου.
Περίμενε εδώ.
Ραμόν.
Δεν χρειαζόμαστε βοήθεια;
-Άντε, σβέλτα, ρε φίλε! -Ναι.
Μην τα κάνεις μαντάρα, μικρέ. Εδώ μιλάμε μεξικάνικα, όχι ισπανικά.
Έγινε. Εδώ;
Ναι. Προσοχή. Εδώ έχει τριτοκοσμικές συνθήκες.
Διάλειμμα! Περίμενε. Κουράστηκα!
Αυτά;
Τι μπίρες είναι αυτές;
Τέλος η διασκέδαση. Βγάλτε αμέσως τις στολές!
-Μα… -Τσιμουδιά! Βγάλτε τις στολές!
Τι συμβαίνει εδώ;
Δες. Δες τι έκαναν. Πίνουν μπίρα.
Δικές μου είναι οι μπίρες. Εγώ τις πήρα.
Δεν συμφωνήσαμε τους κανόνες εδώ μέσα;
Ναι, και πάντα τηρούμε τις συμφωνίες μας.
Άκουσέ με. Η θρησκεία μας απαγορεύει το αλκοόλ.
Δώσαμε όρκο. Βάλαμε τον Ιησού μέσα μας και δεν μπορούμε να τον μαγαρίσουμε!
-Είναι για έναν γείτονα. Τις άφησα… -Λέτι, ξέρεις το παρελθόν μου!
Για την προσφορά. Το ξέρω. Μην ανησυχείς.
Θα τις πάρω αμέσως από δω.
-Πάμε. -Χούλιο, πάρε τα ζαχαρωτά σου.
Εμπρός, Χούλιο!
-Εγώ θα πάρω αυτές. -Ναι, πάρ' τες.
Κοίτα, Λουκ.
Είμαι πολύ ευγνώμων για όλα όσα έκανες για τα παιδιά μου, για τον Ραμόν.
Μόνο μην ξαναμιλήσεις έτσι στον Χούλιο.
Εσείς οι νέοι τα θεωρείτε όλα εύκολα.
Μα η ζωή θα αλλάξει.
Όλα θα περιστρέφονται γύρω απ' το μωρό.
Τα πάντα.
Εσένα περιστρέφονται γύρω απ' αυτό το μαραφέτι.
Χάρη σ' αυτό το "μαραφέτι",
χάρη σ' αυτό το ασθενοφόρο, έτρωγες.
Αυτό είναι το παιδί σου, μεγάλε;
-Όχι. -Ποτέ δεν το απογοήτευσες αυτό.
Εγώ σε περίμενα με τις ώρες στο σχολείο.
-Το ίδιο κι η Μαριγκάμπι. -Σταμάτα.
Κι η μάνα μου; Το ίδιο θα κάνεις και στον Χουλίτο;
Ένα 0-42 στο παλιό εργοστάσιο στον αυτοκινητόδρομο 57.
Στο παλιό εργοστάσιο στον 57.
Πάμε!
Τον λένε Λάζαρο. Άρρεν. 24 ετών.
Σφυγμός 110.
Εφίδρωση, ταχύπνοια.
Εντάξει.
Καρφώθηκε.
Πρέπει να καλέσουμε ασθενοφόρο.
Έχουμε καλέσει ήδη, αλλά πάνε 40 λεπτά και δεν έχει έρθει.
Αν θέλουμε να τον σώσουμε, πρέπει να χειρουργηθεί αμέσως.
Είστε γιατρός;
Διασώστρια. Δευτεροετής Ιατρικής.
Πρέπει να βρούμε μια λύση.
Αυτό για σας.
-Για σας. -Ευχαριστώ.
Κι ας μας βοηθήσει ο Θεός.
Εδώ τύπωναν χρήμα για όλη τη χώρα.
Ερείπιο είναι, έτσι;
Μήπως είναι παγίδα, Ραμόν; Την άλλη φορά μάς την έφεραν.
Θέλετε να γυρίσουμε πίσω;
-Πάμε. -Σίγουρα;
Αφού ήρθαμε ως εδώ.
Φοβάσαι, αγόρι;
Καθόλου.
Όχι, Ραμόν. Εσύ περίμενε εδώ. Κι αν μας κλέψουν το ασθενοφόρο;
Τι έγινε, αδερφάκι;
Ο φίλος μου…
-Πεθαίνει. -Δείξε μας. Πού;
Πάμε.
Σοβαρά, εκεί είναι;
Γαμώτο.
Τον ανοίγω.
Είσαι εντάξει;
Ναι, απλώς έχω κάνει μόνο πρακτική.
Κομπρέσες;
Ναι.
Τώρα θέλω να κάνεις μια τομή
και να κρατήσεις ανοιχτό το δέρμα.
Μάλιστα.
Ήρεμα.
Αυτό συμβαίνει σε όλους μας.
Απλώς είναι διαφορετικά σε ένα ζωντανό σώμα.
Κράτα τη ράβδο.
Μάλιστα.
Θα την αφαιρέσω μόλις καταλάβω τι έχει τρυπήσει.
Εντάξει.
-Εντάξει. -Πάμε.
Πάμε.
Χριστός και Παναγία…
Έχει τρυπήσει το ήπαρ.
Δεν μπορεί να αφαιρεθεί.
Θα πεθάνει από αιμορραγία αμέσως.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Θεέ μου…
Πάμε.
-Ναι; -Ραούλ;
Έχω φάει τον τόπο να σε βρω! Πώς είσαι;
Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Είμαι στη γιαγιά μου. Έγινε ένα ατύχημα.
Έχουμε βασικά υλικά.
Κάνουμε μια διερευνητική λαπαροτομία.
Ο ασθενής είναι άντρας, 24 ετών.
Μια ράβδος έχει τρυπήσει την κοιλιακή χώρα στο δεξιό άνω τεταρτημόριο.
Έχει τρυπήσει το ήπαρ. Θέλω να με καθοδηγήσεις για την επέμβαση.
-Ο φίλος σου; -Ναι.
-Τι λες τώρα; Ο Τζάστις Μπίμπερ. -Φίλε;
-Τον είδα στο TikTok. -Όνομα;
-Χιπ χόπερ… -Τσίμπα.
Και διασώστης.
-Φίλε; -Τι έχει πάρει;
Μπίρα ήπιε.
Ακανόνιστος σφυγμός, δεν αναπνέει καλά.
-Κάπνισε χόρτο. -Μη μου το λες…
-Ξέχασε να πει ότι πήρε λίγη "φαίντα". -Τι είναι αυτό;
Μια μόδα, φίλε.
Έχεις ναλοξόνη ν' αποβάλει τα οπιούχα;
-Δεν έφερες το σακίδιο; -Όχι.
-Έλεος! -Φίλε, άκουσέ με. Έλα.
-Ραμόν. -Φίλε.
Εντάξει. Αφαίρεσες τη ράβδο;
Όχι, αιμορραγεί πολύ.
Εντάξει. Δώσε βάση και κάνε ακριβώς ό,τι σου πω.
-Ναι; -Εντάξει.
Θα χρειαστείς έναν καθετήρα Sengstaken-Blakemore για την αιμόσταση.
-Όχι. -Δεν έχουμε.
Ναι, εντάξει. Λοιπόν, για να δούμε…
Θα αυτοσχεδιάσουμε.
Έχεις έναν καθετήρα Foley ή παροχέτευση τύπου Penrose;
Ναι, στην τσάντα μου.
-Γιαγιά, μπορείς… -Κρατάω εγώ.
Φυσικά.
-Γρήγορα. -Ναι.
Γρήγορα.
-Ορίστε. -Εντάξει. Κρατήστε
Έτοιμη.
Ωραία. Εντάξει. Κόψε το μπαλόνι Foley.
-Και βάλ' το στην παροχέτευση. -Εντάξει.
Δεν έχουμε παροχέτευση.
-Γιατρέ… -Δεν έχουμε Penrose.
Γαμώτο!
Άσε με να σκεφτώ.
Στο σακίδιό μου, στην μπροστινή τσέπη, γιαγιά.
-Έχω ένα προφυλακτικό. -Ναι.
-Βρες το, εντάξει; -Έγινε.
Πολύ καλό!
Ραμόν.
Μάρκους! Πάλι ξέχασες το πρωτόκολλο!
Το ξέρω, φίλε.
-Ευχαριστώ. -Έχει πάθει καρδιακή ανακοπή.
Τα κατάφερες; Στερέωσέ το στο Foley.
Έγινε.
Τώρα θέλω να καλύψεις το μπαλόνι και να δέσεις τις άκρες γερά,
αλλά μην αποφράξεις το σωληνάκι.
-Κατάλαβες; -Ναι.
-Εντάξει. -Ωραία.
Τώρα θα εισάγεις το μπαλόνι στο παρέγχυμα.
Θα το γεμίσεις νερό μέχρι να σταματήσει η αιμορραγία.
-Κατάλαβες; -Ναι.
Θα αφαιρέσουμε τη ράβδο.
Εσείς θα τη βγάλετε κι εγώ θα εισάγω αυτό, εντάξει;
-Ναι. -Πάμε.
Με το τρία.
Ένα, δύο, τρία. Βγάλτε τη.
Έτσι. Σκουπίστε το. Ανοίξτε μου το δέρμα.
Έτσι. Μπαίνω.
Μπαίνω.
Άντε, γαμώτο.
Άντε, γαμωΤζάστις Μπίμπερ!
-Για σένα λέει. -Το 'χεις ή όχι, Μάρκους;
-Αυτά είναι πανάκριβα, φίλε. Έλεος. -Πρέπει να το πάρει αμέσως.
Σκάστε και σώστε τον!
Φίλε. Μάρκους!
Καλά, πάρ' το.
-Ήρεμα. -Μου χαλάσατε το τριπάκι, μαλάκες!
-Γιόζεφ! -Άσε με!
Σκάσε, ρε!
-Γιαγιά, κρατάς αυτό; -Ναι.
-Αιμορραγεί πολύ. -Αμέσως.
Πολύ καλά.
Κι άλλο.
Εκεί.
-Σχεδόν γέμισε. -Πώς πάει;
-Έτοιμος. -Πώς πάει, Μαριγκάμπι;
Μαριγκάμπι, όλα καλά;
Όλα καλά;
Λειτουργεί.
Πέτυχε!
Πέτυχε.
Ραούλ, τα καταφέραμε. Σ' ευχαριστώ!
-Ναι, γαμώτο! -Σ' ευχαριστώ!
Πολύ ωραία.
Ραούλ;
Ραούλ, μ' ακούς;
Με…
Φίλε μου, πρέπει να σε πάω στο νοσοκομείο, εντάξει;
Μπα.
Πες μας τι σας χρωστάμε και πάρτε δρόμο.
Δεν θα σε χρεώσουμε.
Φέρε τα λεφτά.
Ξέρουμε πώς είναι να βγάζεις το ψωμί σου.
-Πώς είστε; -Καλά, κορίτσι μου.
Κυρία, μπορείτε να μου βάλετε κάτι δυνατό να πιω, σας παρακαλώ;
Φυσικά, γιατρέ.
Ελπίζω να μην αργήσει πολύ το ασθενοφόρο.
Απλώς του εξασφαλίσαμε λίγο χρόνο.
Μην είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου.
Αν δεν ήσουν εσύ εδώ,
αν δεν έπαιρνες τον φίλο σου, ο νεαρός δεν θα τα κατάφερνε.
Δεν είναι όλα στο χέρι μας, κι εσύ το ξέρεις καλύτερα απ' όλους.
Ορίστε, γιατρέ.
-Ευχαριστώ πολύ. -Παρακαλώ.
-Έλα, κορίτσι μου. -Ευχαριστώ.
Ξέρεις, κάθε μέρα αναρωτιέμαι "Τι διάολο κάνω εδώ;
Γιατί σπούδασα Ιατρική;"
Μα μετά από τέτοιες στιγμές, λέω "Τέλος πάντων". Σωστά;
Πάντα είναι καλή μέρα για να τα παρατήσεις.
Μα αφού δεν το έχουμε κάνει, κάποιος λόγος θα υπάρχει.
Εις υγείαν.
-Εις υγείαν. -Ήρθε!
Θα τον μεταφέρουν τώρα. Κάντε χώρο να περάσει το ασθενοφόρο.
Λοιπόν.
Χρειάζεται νερό και ζέστη. Θα είναι καλά, εντάξει;
-Αυτά καταφέραμε να μαζέψουμε. -Δεν τρέχει κάτι.
Μου χαλάσατε το τριπάκι, μαλάκες!
Φύγαμε.
Πώς είσαι;
Καλά. Εσύ;
Κουρασμένη.
Συγγνώμη. Υπάρχει κάποιος συγγενής ή κάποιος να έρθει μαζί μας;
Δεν έχουμε συγγένεια.
Πρέπει να τον πάμε στην πόλη.
-Έρχομαι εγώ. -Ευχαριστώ.
"Έρχομαι εγώ";
Κοίτα,
έχω πολλά στο μυαλό μου.
Κι είμαι πολύ μπερδεμένη.
Μα αν ξέρω κάτι, αυτό είναι
ότι τίποτα δεν με κάνει να νιώθω καλύτερα απ' το να σώζω ζωές.
Το είδα, κορίτσι μου.
Υποσχέσου μου, όμως,
ότι την επόμενη φορά που θα έρθεις δεν θα κάνεις χειρουργείο στο τραπέζι μου.
Θα προσπαθήσω.
Μη στενοχωριέσαι.
Άντε. Μην αργήσεις.
-Ευχαριστώ για όλα. -Παρακαλώ.
Σ' αγαπώ, κορίτσι μου.
Εδώ έχεις πάντα ένα σπίτι.
Μαριγκάμπι!
Αγάπη μου!
Είσαι καλά;
-Ναι. -Ώστε ζεις, γιατρίνα.
Συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να χειριστώ και το ασθενοφόρο και τη σχολή.
Συγγνώμη.
Από τότε που εξαφανίστηκες, συνειδητοποίησα κι εγώ πολλά πράγματα.
Χαίρομαι, Ραμόν.
Γιατί σου είπα ότι δεν κάνω γι' αυτό.
Εγώ συνειδητοποίησα ότι κάνω γι' αυτό.
Μα έχω πολλά να μάθω.
Ξέρεις τι έγινε σήμερα;
Ο Ισπανός φίλος σου μας βοήθησε στη βάρδια
και συνειδητοποιήσαμε πως ίσως χρειαζόμαστε κάποιον καινούριο.
Κι ο Μπάρνεϊ δεν είναι τόσο βλάκας.
-Σ' το είπα. -Ξέρει τι κάνει.
Σκεφτόμουν τη μαμά σου και συνειδητοποίησα ότι παραείμαι πεισματάρης.
Αλλά μεγάλωσα.
Θα εγκαταλείψεις την Κοριτσάρα σου;
Εσείς αποφασίζετε.
Ομάδα είμαστε.
Μόνο ένα άτομο μας λείπει.
Τι εννοείτε θα αφήσετε το ασθενοφόρο;
Μου υποσχέθηκες ότι θα το οδηγούσα εγώ όταν μεγάλωνα.
Ότι θα τα κάναμε όλα.
Τι μαλακίες!
Μη βρίζεις!
Εγώ πώς λες να νιώθω;
Κι εγώ.
Κι εγώ νιώθω άσχημα, μεγάλε.
Κοίτα.
Είναι προσωρινό.
Περίμενε να βγάλω τη σχολή, έτσι;
Και σου υπόσχομαι ότι κάποτε θα έχουμε ολόκληρο στόλο ασθενοφόρων. Αλήθεια.
Αλήθεια;
Ναι. Θα έχουμε τον δικό μας στόλο.
Άκουσες την αδελφή σου.
Τον δικό μας στόλο ασθενοφόρων.
Τέλειο!
Τι νομίζατε;
Ότι θα αφήναμε εκατομμύρια κατοίκους της Πόλης του Μεξικού χωρίς τους Ταμάγιο;
Όχι δα!
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου