Rij voorbij de politieauto.
Wat een hoop mensen.
Waar bleven jullie zo lang?
Daarheen? -Ja. Kom snel.
Wat is er gebeurd? -Iemand sloeg een meisje.
Waar bleven jullie? Hier, snel.
Staar niet zo. Aan het werk.
Ik weet niet wat het probleem is. -Hij?
We zeiden al sorry, maar dat mietje blijft maar janken.
Hou op. Een beetje respect, graag.
Rustig. -Wat is er mis met jou?
Hallo. -Handen thuis.
Ik ben Marcus. Ik kom je helpen.
We zijn dit gewend. Laat haar maar.
Ze bloedt, laat me haar helpen.
Laat je gezicht eens zien. -Zo gemeen.
Rustig maar. Ze hadden je goed te pakken.
Toen trof ik die man, verkleed als weet ik wat.
Waren zij het? Ze zetten ze er wel uit, die eikels.
Dit prikt een beetje. Oké?
Gaat het, schat? -Het komt goed.
Ik weet het.
Wat gaan jullie doen? -Alleen een paar hechtingen.
Hiermee voel je je snel beter. Dit is de laatste.
Eens even kijken.
Klaar.
Zie je? Zo goed als nieuw.
Bedankt.
Het was niets.
Het is alles.
Er is een kliniek hier vlakbij…
Laten we wat gaan eten. -Heb je honger?
Er is een kliniek om de hoek. Daar kan ze gehecht worden.
Wil je erheen, schat?
Laten we gaan.
Hou vast.
We zijn echt zo bij de kliniek.
Pau. -Gaat 't?
Paula.
Paula, wat is er?
Paula, word wakker.
Zeg op. Wat hebben jullie geslikt?
Niets. Drank. Alleen maar alcohol.
Marcus, ze ademt niet. Snel.
Schat. -Marcus, snel.
Gaf je die prik wel goed?
Ja. -Was het niet in de ader?
Echt niet.
Wat gaf je? -Lidocaïne, ze had heel veel pijn.
En allergieën?
Heb je gevraagd naar allergieën?
Nee, man.
Ik heb het verkloot.
Is ze allergisch?
Dat weet ik niet.
Mogelijke allergische reactie op lidocaïne.
Wat? -Shit. Wat stom.
Wat heb je gedaan?
Laat me erin.
Kom. -Hier.
Het is protocol.
Dat weet ik, Ramón.
Ik heb het heel erg verkloot.
Zo kan het niet doorgaan. -Hoe niet, Ramón?
Zonder Marigaby?
Of met je stomme zoon Marcus?
Ik heb het geprobeerd, Ramón. Ik liep mijn poten uit mijn kont.
Maar ik kan dit niet. Het is niets voor mij.
Mag ik ook wat?
GEÏNSPIREERD OP DE GELIJKNAMIGE DOCUMENTAIRE
Nee, zo ver weg ben ik niet. Maar ver genoeg om na te denken.
Ik zoek altijd antwoorden, maar misschien moet ik niet zoveel vragen stellen.
Misschien is dit de reden waarom we er niet bij stilstaan.
Mary. Kom eens.
Ik kom.
Wat is er met je?
Ben je soms verliefd?
Ik droomde weer van die rotambulance.
Ik droomde van Chango, Julito en papa.
Ja, maar die zijn hier nu niet.
Dus wat dacht je van een rustig, zorgeloos ontbijtje?
Of wat?
Je staat te springen om weer aan het werk te gaan, hè?
Nee. Nee.
Ook niet.
Wat is er?
We krijgen ervan langs. Dat is er.
Ik heb de ergste, bloederigste ambulancefoto's vooruit verkocht.
En deze zijn niet goed, stomkop.
Hoe bedoel je, 'vooruit verkocht'?
Klanten hebben betaald voor iets wat ze niet krijgen.
Hé, waar gaan jullie heen? -We willen ons geld terug.
We hebben het verknald. -Waarom nam je geen goede foto's?
Niet boos worden. -Jij zou op haar letten.
Idioten. Pak ze.
Ik heb niets aan jullie. Rennen.
Snel. Bewaak het hek.
Schiet op.
Oké, daar ga ik. Rustig.
Schiet op. -Jaag me niet op.
Kom. Klim eroverheen. -Wacht.
Snelheidsduivel.
Je rugzak. Kom. -Rennen.
Gelukkig heb je mijn foto niet bij de doden gezet.
Ik heb je niets te zeggen.
Ik vraag ook niets.
Maar ik heb al een week niets van haar gehoord.
Je dochter is oké. Dat is het enige wat ertoe doet.
Het is niet genoeg.
Ik wil weten waarom ze niet met me praat.
Het gaat niet om jou, Ramón.
Als de wereld je te benauwd wordt, moet je soms even weg.
Wanneer je levens redt voor je werk, kun je niet even weg.
Zomaar verdwijnen doet haar studie ook geen goed.
Dus je vindt je haar studie belangrijk?
Terwijl ze om de ambulance van school wordt gestuurd?
Ze weet wat ze moet doen. Jij bent niet haar baas. Van niemand.
Ik kan net zo goed tegen de muur praten.
Studiemateriaal.
Zonder Marigaby zijn we nergens.
Je weet dat ik van school gestuurd ben, hè?
Net als ik.
We hebben een derde nodig. Iemand die snel en proactief is.
Iemand die wat kan. -En die María Gabriela heet?
Ik meende wat ik gisteren zei.
Ik hou op met de ambulance.
Klets geen onzin.
Kunnen we Melial bellen?
Hij is van de oude stempel, maar wel goed.
Of misschien…
…Juan Carlos. Of Toño. Maar Toño werkt dacht ik voor de Ambrizes.
Cris is zwanger.
Echt.
Luister eens een keer. Ik praat geen onzin.
Ik hou op met de ambulance.
Ik vertel je iets. Leg dat ding neer.
Ramón, wie bel je?
Je moeder.
Hé, wakker worden.
Wat is dit?
Onze winst, sufferd.
Oké, kom mee.
Waarheen?
Ik eerst.
Ik maak je in.
Nee. -Yes.
Nee. -Nog een keer.
Hier wilde ik altijd al heen.
Ging je nooit met je ouders? -Nee.
Ik ook niet.
Ze werken altijd.
Nee. -Je speelde vals.
Als kind dacht ik dat dit het buitenland was.
Weet je dat ik ook een keer ben weggelopen?
Echt?
Ja.
Op een dag werd ik wakker en voelde me zo vervreemd van alles.
Je moeder was de enige die ik nog begreep.
Dus ik pakte Leticia…
…en een paar spulletjes en smeerde 'm.
Jij nam tenminste mama mee.
Zij liet ons achter.
Een tijd lang wisten we niet waar ze was en of het goed ging.
Julio vroeg steeds waar ze was. Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Maar je kent het gevoel.
Je weet hoe het voelt als de wereld je in je nekvel grijpt.
Sommigen kunnen daarmee omgaan, anderen niet.
Luister, ik probeer het niet goed te praten.
Ze deed haar best, maar je vader maakte het haar niet makkelijk.
Zolang hij zijn adrenaline maar krijgt, verstikt hij jullie.
De adrenaline van het spoedgeval.
Hij zit erin vast.
Ik hou van mijn werk.
Kijk. Zie je mijn kippen?
Ze hebben altijd eieren gelegd. Dat is hun leven.
Als ik ze vrijlaat, weten ze niet waar ze heen moeten.
Ze komen zo weer terug in de ren.
Vrijheid is geen luxe.
Dank je.
Het plan is om met het geld van de rapwedstrijd te vertrekken.
En het jongetje of meisje daar te krijgen.
En dan zien we wel. We jagen onze droom na.
Wat is jullie droom dan?
Muziek.
Maar je kunt nog geen luier verschonen.
Meen je dat, Ramón?
Wie heeft Julito leren lopen?
Of voetballen? Ik heb hem meer verzorgd dan jullie twee samen.
En wie zorgde dat er eten op tafel kwam?
Ik hielp hem tenminste met zijn huiswerk. -In onze ambulance.
Ik zorgde voor hem. Het is jouw ambulance.
Jouw droom. Niet de mijne.
Mijn droom? -Ja.
Het was mijn droom jullie te eten te kunnen geven.
Om samen leuk te leven.
Nou, zonder Marigaby is er niks aan.
En ik blijf niet voor altijd je chauffeur. -Heb ik mijn hart voor niks verruïneerd?
Wat wil je dan, Ramón? Moet ik ook in die ambulance doodgaan?
Marcus, hier heb je tenminste nog je familie.
Maar wat heb je daar? Het leven in de VS is zwaar.
Met alle respect, Lety, voor mensen als ik is het leven hier ook zwaar.
In de VS is er iemand die ons verder kan helpen.
Wat kan ik hier in Mexico?
Mijn leven slijten als huisvrouw? Dat snap je toch wel?
Jawel.
Ik heb gewerkt om jullie iets na te laten.
We zijn niet bang om met niets te beginnen.
Ik heb het al eens gedaan.
En ik red me best.
En ik had wel langer kunnen wachten, maar nu is alles anders, want…
…als we het niet nu doen, wanneer dan?
Dit is nu mijn gezin.
Ramón? -Toe nou, Ramón.
Ramón. Kom op, man. -Laat hem maar.
Wat is er?
Ik dacht aan Marigaby.
Haar lievelingskleur was fluorescerend.
Fluorescerend is geen kleur.
Maar toch.
Ik baal dat ik haar zo mis.
Ze is dood, hè? Er was heel veel bloed toen ze stierf, toch?
Doe niet zo stom. Ze is niet dood.
Maar ze ging weg.
Net als mama.
En Marcus gaat natuurlijk ook weg.
Hopelijk sterft mijn vader niet van verdriet.
Je wordt een geweldige vader.
Doe wat je moet doen. Wij steunen jullie.
Bedankt.
Ik ga je pakken.
Ik zal er altijd voor je zijn. Voor jullie.
Ik weet dat het moeilijk… -Lety.
Jij ging weg.
Dat was niet cool.
En sorry dat ik zo lelijk deed.
Ik weet het niet.
Dat was niet goed. Maar die dingen gebeuren, hè?
Ja.
Hoi.
Hier.
Wat is dit? -Gekocht met muntjes uit de speelhal.
Ik heb er nog twee.
Heel snoezig.
Kreeg je die muntjes omdat het zo goed op school gaat?
We hebben gespijbeld…
…maar het was voor een goed doel.
Hé, wat is er, schatje?
Niets. Ik mis Marigaby en de rest.
Iedereen heeft het druk en ik…
Jij bent het cement.
Hoe dan? -Een soort superlijm, hè?
Jij houdt de familie bij elkaar. Wat er ook gebeurt.
Ik heb lang geen altaar gemaakt.
Wil je er iets bij zetten voor iemand?
Ja. Hier.
Dank je. -Zoek maar een plekje.
Dit is voor een vriendin.
Ze heette Nallely.
Ze was actrice. -Wat is er gebeurd?
Ik ontmoette haar bij de aardbeving en uiteindelijk…
Ik wil er niet over praten.
Stierf ze tijdens de aardbeving? -Nee.
Erna, maar…
Wat is er aan de hand? -Ken je hen?
Ja, dat is Don Toño.
Wat hebben ze daar?
Wat is er, Toño?
Clara, sorry dat ik stoor. Lázaro is gevallen op de bouw…
…en we hoorden dat je kleindochter dokter is.
Hoelang is hij al bewusteloos? -Iets meer dan tien minuten.
Kom binnen.
Leg zijn hoofd daar. Beweeg hem niet te veel.
Ja, voorzichtig.
Achteruit. -Hé, hoor je me?
Leeft hij nog?
Ja, maar we moeten voortmaken.
Is de ambulance gebeld? -Ja, maar het is kermis.
Hij kan er vast niet door.
We hebben instrumenten nodig. En de lokale dokter.
Ik moet gaas, zoutoplossing, spuiten, verband en katheters hebben.
Dat kun je halen bij de drogist.
Vraag de dokter al zijn instrumenten mee te nemen.
We gaan hem opereren. -Ja, dokter.
Wat heb je hier?
Wat heb je nodig? -Kussens.
In die kamer.
Een schaar? -Ja, en tape. Heb je een lamp nodig?
Ja, ook. -Daar, alsjeblieft.
En schorten en pannen. -Ja, pak ik. Ik ben zo terug.
En lappen. -Komt voor elkaar.
Wat een toeval.
Antwoordt ze jou ook niet?
Ik wist niet dat je iemand zou meenemen.
Kennen jullie elkaar?
Ja.
Ik kwam hier uit mezelf. -Oké.
Weet jij iets?
Waarover? -Je zus?
Ze is naar het strand. Had ze dat niet gezegd?
Nee.
Verdorie, dokter. Ze is weg met hoe heet hij?
De ware jakob.
Zo heet hij echt.
Is ze oké?
Ze had wat ruimte nodig.
Doe haar de groeten als je haar ziet.
Doe ik.
En als ze iets nodig heeft, hoeft ze maar te bellen.
Oké, dokter.
Tot kijk, Raúl.
Knappe vent, hè?
Ja, maar ik ben aardiger.
Maar hij is langer, man. -Dat is waar.
Goedemiddag.
Wat doet hij hier? -Hij is patiënt van je dochter.
Rustig maar, blondje.
Ze vindt jou leuker.
Wacht even.
We kunnen wel wat hulp gebruiken.
Vooruit, man. -Oké.
Oké, blondje. Doe je best. En we spreken Mexicaans, geen Spaans.
Oké. Hier?
Ja, maar pas op. Dit is de derde wereld.
Hé, stop even. Stop. Ik ben moe.
Wat is dit?
Wat doet dat bier hier?
Het is uit met de pret. Doe die kostuums uit.
Maar… -Niks te maren. Uit met die pakken.
Hé, wat is hier aan de hand?
Kijk nou toch. Ze drinken bier.
Nee, wacht. Die had ik gekocht.
Hadden we geen huisregels afgesproken? -Ja, en daar houden we ons altijd aan.
Ons geloof zegt: 'Geen alcohol'.
We zouden Christus toelaten en niet ons lichaam misbruiken.
Ja, maar ze zijn van de buren. Ik had…
Lety, je kent mijn verleden.
Ze zijn voor ons altaar. Rustig maar.
Ik zal ze meteen weghalen.
Graag. -Julio, pak je snoep.
Toe, Julio. Ga maar.
Ik neem deze mee. -Ja. Haal ze weg.
Luister, Luke.
Ik ben heel dankbaar voor wat je doet voor mijn kinderen en Ramón.
Alleen…
…praat nooit meer zo tegen Julio.
Voor jou lijkt het misschien makkelijk, maar je leven verandert.
Straks draait alles om de baby.
Alles.
Jouw leven draait om dat stuk schroot.
Nou, dankzij dat stuk schroot, die ambulance, was er te eten voor jullie.
Is die ambulance soms je kind?
Nee. -Je hebt haar nooit laten zitten.
Mij liet je soms uren op school wachten.
En met Marigaby net zo. -Hou op, genoeg.
En mama? En ga je hetzelfde doen met Julito?
Er is een 0-42 in de oude fabriek aan de 57.
De oude papierfabriek aan de 57. -Stap in, blondje.
Hij heet Lázaro. Een man, 24 jaar oud.
Hartslag 110.
Transpireert, oppervlakkige ademhaling.
Klaar.
Hij is gespietst.
We moeten een ambulance bellen.
Dat hebben we 40 minuten geleden al gedaan.
Als we hem willen redden, moet hij nu geopereerd worden.
Ben jij een dokter?
Verpleger. Ik ben tweedejaars geneeskundestudent.
We moeten het zelf uitvogelen.
Alsjeblieft.
Voor u. -Dank u.
En moge God ons bijstaan.
Hier drukten ze het geld voor het hele land.
Het ziet er best aftands uit.
Zou het een valstrik zijn? Vorige keer hadden ze ons goed te pakken.
Wil je omkeren?
Kom op.
Zeker weten?
We zijn er nu toch.
Ben je bang, blondje? -Helemaal niet.
Nee, Ramón. Jij wacht hier. Stel dat de ambulance gestolen wordt.
Wat is er aan de hand? -Mijn vriend.
Hij haalt het niet. -Breng ons er maar heen.
Kom mee.
Is het daar?
Jezus.
Ik ga erin.
Gaat het?
Ik ken dit alleen van school.
Kompressen?
Ja.
Maak jij nu de incisie…
…en hou de huid aan de zijkant vast.
Ja.
Rustig maar. Dit overkomt ons allemaal.
Met een levend lichaam is het anders.
Hou die stang vast. -Oké.
Ik haal hem eruit zodra ik weet wat hij doorboort.
Oké.
-Ja.
Oké.
Godsamme.
Hij gaat door de lever heen. Hij kan er dus niet uit.
Hij zou meteen doodbloeden.
Ik weet het niet meer.
O, God.
Kom mee.
Hallo? -Raúl?
Ik zoek je al dagen. Hoe gaat het? -Ik heb je hulp nodig.
Ik ben bij m'n oma. Er is een ongeluk gebeurd.
We hebben nauwelijks iets hier.
We doen een kijkoperatie in de buik.
De patiënt is een man van 24.
Een staaf steekt in zijn onderbuik. Bovenste kwadrant rechts.
Zijn lever is doorboord. Je moet me begeleiden bij de operatie.
Is dit je maat? -Ja.
Niet te geloven, Justice Bieber. -Hé, jongen.
Hij is op TikTok. -Hoe heet hij?
Hiphopper… -Chimba.
…en ambulancebroeder.
Vriend. -Wat heeft hij op?
Bier.
Trage pols, onregelmatig, ademt slecht.
We hebben geblowd. -Dat blijkt.
Hij heeft ook fenta genomen. -Wat is dat?
Rotzooi die ze nemen.
Heb je naloxon? De opiaten moeten uit zijn lijf.
Heb je de EHBO-tas bij je? -Nee.
Toe nou. -Vriend. Hoor je me?
Ramón. -Maat.
Oké. Is die stang eruit?
Nee, hij bloedt te hevig.
Oké. Let goed op en doe wat ik zeg.
Oké? -Ja.
Je moet een Blakemore-katheter hebben voor de hemostase.
Nee. -Die hebben we niet.
Oké, laat me even nadenken. We moeten improviseren.
Heb je een Foley-katheter en een Penrose-drain?
Ja, die heb ik in mijn tas.
Oma, kunt u… -Ik hou dit vast.
Natuurlijk.
Snel. -Ik ga al.
Schiet op.
Hier is hij. -Bedankt. Hou vast.
Ik heb hem.
Goed zo. Snij nu de ballon van de katheter door.
En doe die in de drain. -Oké.
Er is geen Penrose-drain.
Oei, dokter. -De drain is er niet.
Kolere.
Oké. Laat me denken.
In mijn rugzak zit voorin een condoom. -Ja, schat.
Pak die, oké? -Doe ik.
Heel goed.
Je bent het protocol weer vergeten.
Ik weet het, man.
Bedankt. -Hij heeft een hartstilstand.
Gelukt? Maak vast aan de katheter.
Doe ik.
Nu bedek je de ballon en knoop je de uiteinden goed vast.
Maar de buis moet openblijven.
Volg je me? -Ja.
Klaar. -Goed zo.
Nu moet de ballon via de wond naar het getroffen orgaan.
Dan vul je hem met water tot het bloeden stopt.
Begrepen? -Ja.
Die stang moet eruit.
U trekt hem eruit en ik breng dit in, oké?
Oké. -Daar gaan we.
Ik tel tot drie.
Eén, twee, drie. En naar buiten.
Goed zo. Drogen.
Hou de huid voor me open.
Daar gaat hij, naar binnen.
Naar binnen.
Toe nou, verdomme. -Schiet op, Justice Bieber.
Ze bedoelt jou. -Heb je het?
Dat spul is duur. Toe. -Marcus, ik moet het nu geven.
Hou je mond. Red hem.
Vriend. Marcus. -Oké, neem maar.
Hé, relax. -Je hebt mijn trip verkloot.
Joseph. -Laat me los.
Stil.
Klaar. Oma, hou eens vast. -Oké.
Hij bloedt wel erg.
Komt goed.
Heel goed.
Meer.
Wacht.
Hij is bijna vol. -Hoe gaat het?
Klaar. -Hoe gaat het, Marigaby?
Marigaby, gaat het?
Is alles oké?
Het werkt.
Het is gelukt.
Raúl, het is gelukt. Dank je wel.
Yes. -Dank je wel.
Heel goed.
Raúl, hoor je me?
Ben…
Oké, vriend. Ik breng je naar het ziekenhuis. Oké?
Nee.
Zeg wat het kost en maak dan dat je wegkomt.
Nee, je hoeft niet te betalen.
Haal het geld.
We weten hoe moeilijk het is om rond te komen.
Hoe gaat het? -Goed, meisje.
Mevrouw, mag ik een borrel?
Natuurlijk, dokter.
Hopelijk is de ambulance er snel.
We hebben hem wat extra tijd gegeven.
Doe jezelf niet tekort.
Zonder jou en je vriend had hij het niet gehaald.
We hebben niet alles in onze macht. Dat zou jij moeten weten.
Alstublieft, dokter.
Dank u wel. -Graag gedaan.
En voor jou, lieverd.
Dank je.
Ik vraag me elke dag af: wat doe ik hier eigenlijk?
Waar heb ik voor gestudeerd?
Maar op een dag als vandaag weet ik het weer. Ja, toch?
Je kunt elke dag wel opgeven.
Maar als je dat niet doet, zal er wel een reden voor zijn.
Proost.
-Hij is er.
Hij wordt nu vervoerd. Maakt plaats.
Oké.
Hij moet water hebben en bedekt blijven. Het komt goed.
Dit is alles wat we hebben.
Het is oké.
M'n trip is naar de klote.
Kom mee.
Hoe gaat het?
Goed. En met jou?
Ik ben moe.
Pardon, is er een familielid of iemand die mee kan?
We zijn geen familie. -Hij moet naar de stad.
Ik kom zo. -Bedankt.
'Ik kom zo'?
Kijk, ik…
Ik heb veel aan mijn hoofd.
En ik ben in de war.
Maar als ik iets weet, is het dat…
…er niets beter voelt dan levens redden.
Dat heb ik gemerkt.
Maar beloof me…
…dat je de volgende keer geen operaties op mijn eettafel uitvoert.
Ik zal het proberen.
Niet verdrietig zijn.
Vooruit. Kom niet te laat.
Bedankt voor alles. -Graag gedaan.
Ik hou van je, lieverd.
Je bent hier altijd welkom.
Marigaby.
Lieverd.
Gaat het goed?
Ja. -Dus je leeft nog.
Ik besefte dat ik de ambulance niet kan combineren met mijn studie.
Het spijt me.
Toen jij verdween, besefte ik ook van alles.
Fijn, Ramón.
Je weet dat dit niet mijn ding is.
Ik kwam er juist achter dat dit wel mijn ding is.
Maar ik moet nog veel leren.
Weet je wat er vandaag gebeurde? Je Spaanse vriendje heeft ons geholpen.
We zagen in dat we misschien iemand erbij nodig hebben.
En die Barney is zo stom nog niet.
Zei ik toch. -Hij weet wat hij doet.
Wat betreft je moeder besefte ik ook dat ik te koppig ben.
En dat ik ouder word.
Moet de Oude Dame met pensioen?
Beslissen jullie maar. We zijn een team.
Er ontbreekt nog één persoon.
Hoezo hou je op met de ambulance?
Je beloofde dat ik erop mocht rijden als ik groot ben.
Dan zouden we het allemaal doen.
Wat een shitzooi. -Niet vloeken.
Hoe denk je dat ik me voel?
En ik.
Ik voel me ook rot.
Luister eens.
Het is maar tijdelijk.
Wacht tot ik mijn opleiding af heb.
Op een dag hebben we een hele vloot ambulances. Echt.
Echt?
Ja. Een hele vloot.
Je hebt je zus gehoord.
Onze eigen vloot ambulances.
Yes.
Wat dacht je?
Dat de familie Tamayo miljoenen mensen in Mexico-Stad in de steek zou laten?
Nee toch.
Vertaling: Mylène Delfos