Λαμβάνετε;
Πολλαπλοί τραυματίες στον υπερυψωμένο σιδηρόδρομο.
04:38 Π.Μ.
Μεταβαίνουν ομάδες διάσωσης, ασθενοφόρα και πυροσβέστες.
Υποχώρησε ένα δοκάρι στο υπερυψωμένο τμήμα της Γραμμής 12. Έπεσαν δύο αμάξια.
Στο σημείο μεταβαίνουν διασώστες και αστυνομικοί.
Ραμόν, λαμβάνεις;
Ξέρω ότι είναι το τελευταίο σας βράδυ, μα ελπίζω...
Θέλουμε πολλή βοήθεια.
Δεν πρέπει να θεωρούμε τον θάνατο ως κάτι μόνιμο, αδέρφια.
Όχι. Διότι δεν είναι.
Το λέει η επιστήμη.
Οι επιστήμονές μας το έχουν αποδείξει.
Η ύλη
μεταμορφώνεται.
Τίποτα δεν παύει να υφίσταται πραγματικά.
Τα σώματά μας αλλάζουν μέρα τη μέρα, μήνα τον μήνα.
Μα υπάρχει κάτι
που παραμένει απαράλλαχτο.
Κι αυτό είναι η ζωή.
Που νικά τον θάνατο.
Σαν μια δέσμη φωτός που σκίζει το σκοτάδι
φωτίζοντας ασταμάτητα τα πάντα γύρω της.
Κι αν τα έχουμε βρει με τον Θεό,
θα μεταμορφωθούμε
σε αυτά τα φώτα...
τα οποία θα πάρει μαζί Του.
Εις την αιωνιότητα.
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ FAMILIA DE MEDIANOCHE
07:49 Π.Μ.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Θα μου υπογράψεις εδώ. Αυτό είναι το εξιτήριό σου.
- Έμαθες τίποτα για τους Ταμάγιο; - Όχι. Γιατί;
Έγινε ένα σοβαρό τροχαίο στο μετρό και σίγουρα...
- Πήγαν εκεί. - Ναι.
Δεν πέρασε από δω ο Μάρκους;
Να του πω κάτι όταν τον δω;
Όχι. Όλα καλά. Ευχαριστώ.
- Αυτό ήταν; - Ναι.
- Ευχαριστώ πολύ. Τα λέμε. - Να προσέχεις, Κρις!
Κι αν η ζωή εδώ στη γη τελειώσει, δεν πειράζει.
Θα είμαστε πιο κοντά στον Πλάστη!
Θα υποφέρουμε πολύ λιγότερο.
Κατά τον Ματθαίο 4:20...
Δεν θα πάσχουμε για εκείνους που έφυγαν εν ειρήνη με τον Κύριο.
Για εκείνους που έφυγαν εν ειρήνη με τους οικείους τους.
Που κάποτε ήταν δίπλα τους.
Πρέπει να προσευχηθούμε.
Και να προσευχηθούμε
για να έρθουμε πιο κοντά
στον Πλάστη μας.
Ας πιαστούμε από τα χέρια. Όλοι μαζί.
Κι ας σκεφτούμε το φως.
Σου ζητούμε, Κύριε,
γαλήνη για όσους έφυγαν.
Και γαλήνη
για όσους είμαστε εδώ
αναμένοντας το θείο κάλεσμά Σου
για να λάβουμε την αγκαλιά Σου.
Δοξασμένος ο Θεός!
- Αλληλούια! - Αλληλούια.
Αδερφοί, αδερφές,
αδέρφια, όπως λένε τώρα,
ο Θεός μαζί σας.
ΡΑΜΟΝ
Βαδίστε εν ειρήνη.
Καλή σας μέρα. Ευχαριστώ.
- Πώς είσαι, αδερφέ; - Καλά, ευχαριστώ.
Γεια σου!
Γεια.
Είσαι καλά;
Ναι, όλα καλά.
Παίρνω τον Ραμόν και τα παιδιά και δεν απαντά κανείς.
Μάλιστα.
Πάστορα. Με συγχωρείτε.
Ήθελα να σας μιλήσω για κάτι.
Ναι. Έρχομαι σ' ένα λεπτό. Με περιμένεις εκεί; Ευχαριστώ.
Δεν ξέρω. Κάτι μου βαραίνει το στήθος.
Δεν ξέρω τι να σου πω ή πώς να το εξηγήσω, αλλά...
Τι θα έλεγες να πηγαίνεις; Και θα έρθω κι εγώ το συντομότερο.
Εντάξει. Θα σου πω αν γίνει κάτι.
Έγινε.
- Εντάξει. - Μην ανησυχείς. Θα σε πάρουν.
Πάστορα, έχετε ένα λεπτό;
Πείτε μου, τι πρόβλημα έχετε;
Θα μπορούσαμε να φέρουμε τον ανιψιό μας...
...λίγη γεύση και λίγη κίνηση
Συμβαίνει ανά πάσα στιγμή
Το πεζοδρόμιο είναι σκληρό Φτιάχτηκε για τη γειτονιά
Για όλο το γκέτο Σίγουρα
...νεότερα για το ατύχημα
- στον σταθμό Ολίβος της Γραμμής 12. - Καλησπέρα...
- Δον Αντόνιο. - Κύριε.
...η γέφυρα κατέρρευσε, δύο βαγόνια έπεσαν σε οχήματα στη λεωφόρο Τλάουακ...
Λες να είναι εκεί;
Ναι. Ίσως όχι πια, αλλά σίγουρα θα ήταν.
Δεν βγήκαν για την τελευταία βάρδια;
- Ναι. - Άρα, αυτό είναι.
Θα απολαμβάνουν την τελευταία τους μέρα στο έπακρο.
- Κάτι τέτοιο. - Όχι, όχι.
Αν ο Χουλίτο κι η Μαριγκάμπι λείψουν πάλι απ' τα μαθήματα, τέλος.
Λογικό.
Ξέρεις κάτι;
Πάω να βρω τον Χουλίτο στο σχολείο.
Πάμε.
- Όχι, δεν χρειάζεται να έρθεις. - Σταμάτα.
Ξέρω ότι είσαι ακόμη θυμωμένη, αλλά πάει αυτό.
- Όχι. - Εντάξει; Θα το συζητήσουμε αργότερα.
Καλά. Μετσίτα, ανάλαβε, έτσι;
- Να πάρω κάτι; - Όχι, εντάξει είμαι.
- Επιστρέφω. - Μάλιστα, κυρία.
- Γεια. - Καλή σας μέρα.
Έτσι μπράβο, ωραίο!
Ξέρεις ποιος άλλος κάνει φοβερές ηχογραφήσεις με φοβερό ήχο;
- Εκείνος ο Μαρίν. - Μαρίνας.
Τι λέει, Κρις;
Η Κρις!
Πού πας;
- Τώρα ξυπνήσατε ή πάτε για ύπνο; - Τι λέει;
Πάλι σ' έστησε ο Μάρκους για το ασθενοφόρο;
Δεν τρέχει κάτι.
- Του έδωσες κανένα μάθημα; - Δεν τρέχει κάτι. Όλα καλά.
- Πού πάτε; - Στον Κύκλο, να δούμε ποιος είναι εκεί.
Βασικά, αύριο μπαίνουμε στο στούντιο αν θέλετε να έρθετε.
Πες το στον Μάρκους. Εντάξει;
Να προσέχεις.
- Χαμογέλα. - Μυαλό. Να 'χεις μυαλό.
Έγινε, Κρις. Να προσέχεις.
- Γεια. - Τα λέμε.
- Περίεργη δεν ήταν; - Ποιος ξέρει τι παίζει.
Ραμόν, Μάρκους, είστε καλά;
Ολίβος και Τεσόνκο.
Τραυματίες στη γραμμή του μετρό. Χρειαζόμαστε κι άλλες μονάδες.
Χρειαζόμαστε ασθενοφόρα. Αμέσως! Λαμβάνετε;
Χρειαζόμαστε κάθε διαθέσιμο ασθενοφόρο. Είστε καλά;
Επιβεβαιώνετε ότι λαμβάνετε; Ραμόν...
Ραμόν, λαμβάνεις;
Μπαμπά!
Παιδιά!
Λαμβάνετε;
Δεν λαμβάνω το σήμα σου...
Ρα... μόν...
Ραμόν, μ' ακούς;
Μπαμπά! Παιδιά!
Τι κάνετε;
- Μπαμπά! - Χουλίτο!
Μπαμπά!
Εδώ!
Είσαι καλά;
Ναι...
Μαριγκάμπι;
Κορίτσι μου, είσαι καλά;
Μπορείς να κουνηθείς;
Ναι.
Δεν πέθανε, έτσι;
Έλεγξέ τον.
Ζωντανός είναι.
Μάρκους, είσαι καλά;
- Τι έγινε; - Μη μιλάς.
Κρις...
Όχι.
Μη μιλάς, Μάρκους. Ηρέμησε, αγόρι μου.
Πρέπει να βγούμε αμέσως από δω.
Απεγκλώβισε τον Μάρκους, Χούλιο.
Πρέπει να πάω στην Κρις!
Τι έγινε;
Ένα, δύο, τρία.
Εντάξει.
Χουλίτο, δες τη Μαριγκάμπι.
Εντάξει.
Πώς τη βλέπεις;
Δεν έχει τις αισθήσεις της!
Πάρε σφυγμό.
Μαριγκάμπι!
Μαριγκάμπι, ξύπνα!
- Τι έγινε; - Ξύπνα!
- Μαριγκάμπι! - Τι έχει;
Είναι ζωντανή!
Αλλά αιμορραγεί.
Αιμορραγεί; Από πού;
Από την πλάτη. Είναι τραυματισμένη! Δεν ξέρω!
Κορίτσι μου, τι έχεις;
Κάτι με τρύπησε στη μέση, αλλά πρέπει να βγήκε.
Τι να κάνω;
Επιδέσμους.
Χούλιο. Πες μου, τι έχει;
- Επιδέσμους. - Δεν ξέρω. Δεν φαίνεται καλό.
Ατύχημα στη Γραμμή 12...
- Πάμε στο σπίτι του Ραμόν. - του μετρό.
- Απίστευτο. - Τμήμα της δομής κατέρρευσε...
Πάμε.
Τι έγινε;
Τίποτα. Ο Χουλίτο δεν ήρθε στο σχολείο.
Τηλεφώνησαν στη φίλη του, αλλά ούτε εκείνη ξέρει τίποτα.
Είναι πολύ περίεργο.
Το ραδιόφωνο δεν έχει σταματήσει να λέει ότι έχει παραλύσει η πόλη
κι ότι υπάρχουν πολλοί τραυματίες.
Καλή μου, κοίτα με. Πιστεύεις πως οι Ταμάγιο θα έχαναν τέτοια ευκαιρία;
Μου είπαν ότι θα ήταν η τελευταία τους βάρδια. Τους πιστεύω.
Μα η οικογένειά σου είναι εθισμένη στην αδρεναλίνη, καλή μου.
Δεν θ' αφήσουν ποτέ το ασθενοφόρο.
Θα 'πρεπε να το ξέρεις πια. Οπότε πάψε να ανησυχείς τόσο πολύ
- κι ίσως καταλάβεις ότι... - Όχι. Μου το υποσχέθηκε ο Ραμόν.
Και τι κάνουν οι εθισμένοι, καλή μου;
Τι κάνουν;
Συνέχεια δίνουν υποσχέσεις που δεν μπορούν να κρατήσουν.
Το ξέρω και το ξέρεις. Υπήρξα κι εγώ εθισμένος.
Και, δόξα τω Θεώ, γιατρεύτηκα.
Ό,τι και να λες, είναι η οικογένειά μου.
Ναι. Αυτό είναι σίγουρο.
Όπως είμαι σίγουρος κι ότι χρειάζονται βοήθεια και πρέπει να τη βρουν μόνοι τους.
Αν πήγαιναν στο μετρό, θα μου το έλεγαν.
Είμαι σίγουρη πως κάτι συνέβη. Καταλαβαίνεις;
Σίγουρα κάτι συνέβη.
Υπέκυψαν στον εθισμό τους, ζωή μου! Αυτό είναι όλο.
Κι έτσι θα είναι πάντα.
Μέχρι να βρεθεί μια λύση, έτσι θα είναι.
Τους εγκατέλειψα μία φορά και δεν πρόκειται να το ξανακάνω.
Κοίτα...
Έφυγες γιατί είπες ότι δεν ένιωθες άνετα εκεί,
ότι χρειαζόσουν μια αλλαγή,
- δεν ένιωθες τίποτα... - Μη μου τα επαναλαμβάνεις.
Κουμπάρα;
- Ανησυχώ πάρα πολύ. - Πάμε.
Δεν βρίσκω τα παιδιά.
Μήπως ξέρεις κάτι;
Πρέπει να βγούμε από δω, Ραμόν.
Πρέπει να...
- Ήρεμα. - Βοήθα με.
Ήρεμα.
Δεν θα τη βγάλουμε, μεγάλε!
Έχεις ένα παιδί να μεγαλώσεις.
Θα βγούμε.
Μαριγκάμπι!
Γιατρίνα!
Πώς πάμε εκεί πίσω;
Πρέπει να καλέσουμε ασθενοφόρο!
Ησύχασε, κορίτσι μου. Μη φωνάζεις.
Ηρέμησε.
Εσύ πώς είσαι;
- Πονάς κάπου; - Τι;
Το κεφάλι σου.
Αυτό; Δεν είναι τίποτα, ηρέμησε.
Μη με μετακινείς. Ίσως χειροτερέψω.
Χουλίτο...
Θα τα καταφέρουμε, έτσι;
Έχουμε περάσει και χειρότερα.
Ποτέ χειρότερο απ' αυτό.
Το κινητό μου.
Βρες το.
Να το!
Ας είναι εκεί...
Καρμενσίτα, εδώ Χούλιο Ταμάγιο!
Χρειαζόμαστε ασθενοφόρο. Τρακάραμε!
Πού είστε, Χούλιο;
Μαριγκάμπι, πού είμαστε;
Δεν ξέρω.
Εσείς μπροστά! Πού είμαστε;
- Στον κεντρικό άξονα. - Στον κεντρικό δρόμο.
- Στείλε στίγμα. - Ναι.
Το κέρατό μου!
Στον κεντρικό δρόμο. Σου στέλνω το στίγμα, Καρμενσίτα.
Εμπρός; Εμπρός;
Το κέρατό μου!
Δεν ξέρω αν της πήγε.
Είναι προφανές ότι δεν είναι εδώ.
Εκείνο το ασθενοφόρο...
Το καταραμένο το ασθενοφόρο.
Ακόμη θυμάμαι τότε που έφυγα από δω.
Δεν μπορούσα να σκεφτώ καθαρά.
Ένιωθα να πνίγομαι.
Είχα πελαγώσει.
Φοβόμουν ότι θα γινόμουν απαίσιος άνθρωπος.
Εκείνη τη μέρα, τα παιδιά είχαν φύγει για το σχολείο
κι ο Ραμόν είχε πάει το ασθενοφόρο στο συνεργείο,
οπότε ήμουν ολομόναχη.
Για άλλη μια φορά.
Και χωρίς να το πολυσκεφτώ,
πέταξα μερικά ρούχα σ' ένα σακίδιο κι έφυγα
χωρίς να το πω σε κανέναν.
Μετά, γνώρισα εσένα.
Και με βοήθησες να ξεπεράσω τη δυσκολότερη φάση της ζωής μου.
Κι εσύ με βοήθησες πολύ, αγάπη μου.
Απλώς τα πράγματα άλλαξαν τελείως πια.
Γιατί πλέον είμαι εγώ κι η οικογένειά μου.
Μαζί κι ο Ραμόν.
Ξέρω ότι δεν σ' αρέσει αυτό που ακούς, αλλά έτσι είναι.
Παρότι θα ήθελα πολύ να τα πηγαίνουμε όλοι καλά...
Εγώ γνώρισα μόνο εσένα, Λέτι.
Και, ναι, για μένα όλο αυτό είναι σοκαριστικό.
Έχω προσπαθήσει
να κάνω υπομονή και να προσποιούμαι ότι δεν τρέχει κάτι.
Μα με σκοτώνει να σε βλέπω έτσι.
Είναι λογικό ν' ανησυχείς για την οικογένειά σου
και να τους βλέπεις συχνά, αλλά...
Είμαι μοναχικός τύπος, το ξέρεις.
Κι από ένα άδειο σπίτι
- σε τόσο κόσμο... - Τώρα είμαστε όλοι.
Κι αν θέλεις να είσαι μαζί μου, πρέπει να το σκεφτείς καλά.
Σ' αγαπώ πολύ, Λέτι.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πολύ.
Μα αν με βάλεις να επιλέξω,
θα στηρίξω τα παιδιά μου.
Όσο εθισμένοι κι αν είναι.
Κουμπάρα.
Τι; Πού;
Πώς είναι;
Εντάξει! Έρχομαι αμέσως!
- Έπαθαν ατύχημα. - Γαμώτο!
Δεν ξέρει πώς είναι.
Γαμώτο!
Σκατά, σκατά.
Τι έγινε, Μαριγκάμπι; Τι έχεις;
Μην αποκοιμηθείς!
Μαριγκάμπι, μην κοιμάσαι!
Μην κοιμάσαι!
- Ξύπνα, κορίτσι μου! - Μη!
- Γιατρίνα! - Μαριγκάμπι!
Μην κοιμάσαι.
Θα γίνω καλά, εντάξει;
Ησύχασε.
Θα γίνω καλά.
- Ναι, αλλά μην κοιμάσαι! - Εντάξει;
Μαριγκάμπι!
Βοήθεια! Βγάλτε μας από δω!
Βγάλτε μας από δω! Βγάλτε μας!
Βγάλτε μας από δω!
Η αδελφή μου είναι πολύ άσχημα!
Συγγνώμη.
- Σας έχουν εξετάσει, έτσι; - Ναι.
- Συγγνώμη. Να τη δω κι εγώ; - Εντάξει.
Όλα καλά; Να δω τον επίδεσμό σου; Δεν θα σε πονέσω, εντάξει;
Όλα μια χαρά. Όλα καλά. Για να δούμε.
Τέλεια. Σύντομα θα περάσετε, εντάξει;
- Ευχαριστώ, γιατρέ! - Με συγχωρείτε.
Έρχονται άλλοι τέσσερις τραυματίες απ' το ατύχημα.
Όλοι σοβαρά.
Γιατρέ. Σας θέλουν στο χειρουργείο. Κι άλλη επέμβαση στην κοιλιακή χώρα.
- Με ζημιά στα όργανα. - Εντάξει. Έρχομαι αμέσως.
Ήμουν με την κόρη μου! Πού είναι; Φορούσε μπλε παντελόνι.
Να το ασθενοφόρο!
- Θεέ μου! - Λέτι!
Θεέ μου!
- Λέτι! - Απαγορεύεται!
- Πού πάτε; - Άσε με!
Είναι μαζί μου.
- Συγγενής; - Ναι.
- Είναι η οικογένειά μου! - Ναι. Λέτι, καλή μου.
Λέτι, ησύχασε.
- Πού τους πήγαν; - Πού είναι;
- Δεν είναι εδώ; - Δεν ξέρουμε.
Έφυγαν με διαφορετικά ασθενοφόρα.
Οι δύο ήταν σοβαρά, όμως. Πρέπει να φύγετε.
Εντάξει, φεύγουμε.
Έλα, καλή μου.
- Έλα, ζωή μου. Ησύχασε. - Πού είναι ο Χούλιο;
- Πρέπει να τους βρω! - Το ξέρω. Θα τους βρούμε. Ησύχασε.
Θέλω να ηρεμήσεις.
Αν λιποθυμήσω, γράψτε αυτό!
Διατρητικό αριστερό οπισθοπεριτοναϊκό τραύμα
από αιχμηρό αντικείμενο.
Επιβαρυντικό τραύμα. Πιθανή βλάβη στα νεφρά.
Ήρεμα.
Απώλεια αίματος περίπου 0,5 λίτρα.
- Δεν έχω αλλεργίες, φάρμακα... - Ησύχασε.
Θα χρειαστώ αίμα και χειρουργείο.
Ομάδα αίματος Α θετικό.
- Πώς είσαι; - Καλά, γαμώτο!
- Άσε με! - Ήρεμα.
Θέλω έναν φορτιστή για το κινητό.
Η πιο κοντινή κλινική είναι στο Πιλάρ.
Στα 15 λεπτά.
- Εντάξει; 15 με 20 λεπτά. - Κουμπάρα.
Ναι.
Στο νοσοκομείο... Ναι, κοντά είμαστε. Στο Κεντρικό Νοσοκομείο.
- Εντάξει. - Κεντρικό.
- Εντάξει, ναι. - Κεντρικό.
- Ναι, καλά είμαι. - Κεντρικό.
- Εντάξει, ευχαριστώ, κουμπάρα. - Εντάξει.
Λοιπόν...
Ο Μάρκους κι ο Ραμόν είναι στο Κεντρικό.
Τέλεια. Απέχουμε 20 λεπτά.
Θα μάθει πού είναι η Μαριγκάμπι κι ο Χουλίτο.
Τέλεια. Θα δω τον χάρτη...
- Μαμά. - Χουλίτο! Αγάπη μου.
- Μαμά... - Ναι;
- Είμαστε στην κλινική Αλμέντρος. - Στην Αλμέντρος.
Πώς είστε, αγάπη μου;
- Προσπαθούμε. - Ωραία. Αλήθεια λες;
- Ναι. - Υπέροχα, αγάπη μου.
- Δεν έχω μπαταρία... - Έρχομαι, εντάξει;
- Μπορεί να κλείσει. - Ηρέμησε, θησαυρέ μου.
Έρχομαι, καρδιά μου.
Πού πάμε πρώτα;
- Στη Μαριγκάμπι και τον Χουλίτο. - Στην Αλμέντρος. Πάμε εκεί.
Φτάνει.
Είναι μεγάλη τύχη
που δεν τρύπησε κάποιο ζωτικό όργανο.
Που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται επείγουσα επέμβαση.
Σίγουρα;
Προς το παρόν, ζητήσαμε αίμα για μετάγγιση.
Ο χειρουργός μας είναι καθ' οδόν για να σου κάνει χειρουργική πλύση.
Σε πόση ώρα θα έρθει;
- Εσύ πώς είσαι; - Καλά. Πονάω μόνο στον αυχένα. Αλλά λίγο.
Δεν βλέπω να έχεις κάτι.
Όπως και να 'χει, θα βγάλεις μια ακτινογραφία.
- Για παν ενδεχόμενο. - Ναι.
Επιστρέφω αμέσως.
- Δεν ξέρει τι του γίνεται αυτός. - Το ξέρω.
Το κινητό σου.
- Ευχαριστώ. - Φόρτισε πλήρως.
- Οι Ταμάγιο. - Τροχαίο ατύχημα!
Ησύχασε, Ραμόν, θα σε φροντίσουμε εμείς.
Ασθενής με κρανιακό κάταγμα
και ιστορικό καρδιοπάθειας.
- Και ασθενής με κάταγμα κάτω γνάθου... - Τα παιδιά μου;
- Ένα, δύο, τρία. - Θα μάθουμε, Ραμόν.
Πάμε μέσα και θα σας δει ο γιατρός.
- Μην τον παίρνετε. - Πάμε!
Θα έρθει μαζί μου. Ραμόν, πρέπει να πάρω την Κρις.
Πάμε.
Χάλια είσαι, μπαμπά.
Προσπάθησε να μη μιλάς. Καλά είμαι.
Ήρεμα.
- Τι έγινε, Ραμόν; - Να περάσουν οι Ταμάγιο!
Πρέπει να πάρω την Κρις.
- Δεν απαντάει; - Απάντα.
Θα στείλω φωνητικό.
Γρήγορα.
Έλα.
Ραούλ.
Έπαθα ένα ατύχημα.
Είμαι στο Αλμέντρος.
Διατρητικό αριστερό οπισθοπεριτοναϊκό τραύμα.
Νομίζω πως δεν τρύπησε κάποιο όργανο.
Αλλά αυτοί οι βλάκες ούτε ξέρουν πού είναι ο χειρουργός...
Δεν ξέρω τι να σου πω.
Σε παρακαλώ, βοήθα με. Σε παρακαλώ...
Φοβάμαι.
Εντάξει.
- Θα δείτε τον γιο μου; - Καλώς.
Για να δω.
Για να δούμε.
Πονάει εδώ;
Εδώ;
Όταν μιλάς;
Έχεις κάταγμα στην κάτω γνάθο.
Πρέπει να περιμένεις τον γναθοχειρουργό.
Περίμενε εδώ και θα έρθουν να σε πάρουν για ακτινογραφία.
Είναι απλή διαδικασία, μην ανησυχείς.
- Γιατρέ. - Ναι;
- Θα αφήσει ουλή; - Τι;
Ουλή.
Όχι. Η επέμβαση γίνεται εσωτερικά στο στόμα, μην ανησυχείς.
Πλάκα κάνεις, Μάρκους!
Σοβαρά σ' απασχολεί η ουλή;
Μάλλον έχεις δίκιο.
Είμαστε ομορφάντρες. Πρέπει να προσέχουμε.
Τι διάολο;
Σάντρα, καλά είμαι. Δεν ξέρω πώς να σ' ευχαριστήσω για όλα.
Μη μ' ευχαριστείς. Ξέρεις ότι έχεις ένα σπίτι εδώ όποτε θες.
Ευχαριστώ πολύ.
Να προσέχεις, κοριτσάκι μου.
Και μην τον αφήνεις να σε κακομεταχειρίζεται.
Όχι.
- Να προσέχεις. - Κι εσύ.
- Ο Θεός μαζί σου. - Ρόζι μου, τα λέμε!
Τσάο, αγάπες μου. Ευχαριστώ για όλα. Να προσέχετε, ακούτε;
- Γεια σας και σας ευχαριστώ. - Καλή τύχη, Κρις!
Τα μάτια μας δεκατέσσερα.
Για να δούμε. Όχι εδώ. Ούτε εδώ.
- Μαριγκάμπι; - Για να δούμε εδώ.
Μαριγκάμπι;
- Μαριγκάμπι; Χουλίτο; - Ξεράθηκε.
Θεέ μου.
Χουλίτο...
Θεέ μου, αγόρι μου!
- Πώς είσαι; - Καλά.
Κορίτσι μου, εδώ είμαι.
- Πονάω πολύ. - Ναι, ναι.
Θα μείνω εδώ. Βρες τον Μάρκους και τον Ραμόν.
Κάνε μου αυτήν τη χάρη. Να μάθω τι κάνουν.
- Ναι. Έφυγα. - Ευχαριστώ.
- Λέτι, αν γίνει κάτι, πάρε με. - Ναι. Ευχαριστώ.
Απάντα, Κριστίνα.
Γαμώτο.
Ησύχασε, αγόρι μου. Θα τη βρεις μόλις βγούμε.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν απαντά.
Πρέπει να της πω ότι τρακάραμε.
Σταμάτα να κοιτάζεσαι.
Ο γιατρός είπε ότι δεν θα αφήσει ουλή.
Σημασία έχει ότι θα γίνεις καλά.
Επιτέλους, σας βρήκα!
- Πώς είστε; - Τι θες εσύ εδώ;
Πού είναι η Λέτι;
Είναι με τη Μαριγκάμπι και τον Χουλίτο. Είναι καλά.
Η Μαριγκάμπι ήταν ξαπλωμένη.
- Ίσως έσπασε κάποιο κόκαλο. - Απαγορεύεται εδώ.
- Τι έπαθε η αδελφή μου; - Είμαι συγγενής.
- Ελάτε να μου υπογράψετε. - Λουκ, πού είναι η Μαριγκάμπι;
Εντάξει, ναι.
- Στην Αλμέντρος. Καλά είναι. - Το κέρατό μου!
- Υπογράφω κι έρχομαι. - Κι η Κρις;
- Δεν είδες την Κρις; - Πάμε.
Πρέπει να τους πάρουμε από κει.
Θέλω να μου φέρεις κάτι για τον πόνο.
Τι να κάνω;
Πήγαινε στη...
Πήγαινε στην αποθήκη
και φέρε μου κάποιο οπιοειδές, εντάξει;
Φαιντανύλη.
Ή οξυκωδόνη ή...
μορφίνη ή υδρομορφόνη, εντάξει;
Γρήγορα.
Χούλιο!
Πού πας;
Αγάπη μου.
Ανάπνεε, αγάπη μου.
- Μαμά; - Ναι;
Το ασθενοφόρο έγινε σμπαράλια, έτσι;
Το ασθενοφόρο είναι το τελευταίο πράγμα που έχει σημασία αυτήν τη στιγμή.
Ησύχασε, αγάπη μου. Μου είπαν ότι έρχεται ο γιατρός.
- Δεν θα αργήσει. - Δεν θα έρθει.
Δεν θα έρθει.
Κυρία, είναι επείγον.
Έχετε μορφίνη, φαιντανύλη, οξυκωδόνη, υδρομορφόνη...
Συγγνώμη. Ποιος είσαι εσύ;
Με στέλνουν απ' τα Επείγοντα. Πώς αλλιώς θα ήξερα;
Δεν έχουμε τίποτα απ' αυτά.
Τι σόι κλινική είναι αυτή; Είναι για την αδελφή μου τη Μαριγκάμπι!
- Ξέρεις τη Μαριγκάμπι; - Ναι.
Αδελφός της είμαι.
- Ο Χουλίτο; - Μπέρνι;
- Ναι. Τι τρέχει; - Σου έστειλα μήνυμα. Είναι στα Επείγοντα.
Μπέρνι, τι καλά που ήρθες.
Δεν έχει τίποτα αυτή η κλινική.
- Θα τους μιλήσω για να σε δουν. - Όχι.
Μη χάνεις χρόνο.
Η μαμά μου έχει μιλήσει με όλους και δεν ξέρουν πού είναι ο χειρουργός.
Πρέπει να με πάρεις από δω.
Ο Ραούλ είναι.
Φέρ' το εδώ.
- Μαμά; - Ναι;
Ραούλ, είμαι με τη Μαριγκάμπι στην Αλμέντρος.
Έχω το αμάξι για να τη μεταφέρω. Δεν τη βλέπουν εδώ.
Όχι, μην τη μετακινείς!
Μπορείς να βρεις ένα ασθενοφόρο;
Εντάξει.
Κάντε στην άκρη.
Φορτώστε το φορείο. Πάμε στο επόμενο.
Φίλε, χρειάζομαι ασθενοφόρο για μία ασθενή.
- Πήζουμε με το ατύχημα στο μετρό... - Για την Ταμάγιο.
- Για ποια; - Την Ταμάγιο! Θα μας βοηθήσεις ή όχι;
- Αλλαγή σχεδίων. - Πάμε!
Γεια σου.
Ετοιμάζομαι να φύγω.
Δεν ξέρω γιατί είχα την ελπίδα ότι θα ερχόσουν.
Καλύτερα έτσι, Μάρκους.
Έχουμε πολύ διαφορετικές προτεραιότητες
και δεν θέλω το παιδί μου να νομίζει ότι έχει μια μαμά
που δεν κυνηγά τα όνειρά της.
Δεν θέλω να νομίζεις ότι δεν νοιάζομαι για σένα, γιατί εγώ...
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ πολύ, Μάρκους.
Το σχεδιάσαμε μαζί αυτό. Δεν μπορώ να σε περιμένω άλλο.
Να προσέχεις πολύ τον εαυτό σου.
Σ' αγαπώ.
Η κλήση σας προωθείται...
Πλάκα μου κάνεις.
Τι έγινε;
Τι κάνεις;
Τρελάθηκες;
Με πήρε η Κρις.
Φεύγει, μεγάλε.
Λυπάμαι πολύ αν δεν είμαι αυτό που ήθελες.
Δεν είναι για μένα το ασθενοφόρο.
Η μουσική, όμως, είναι.
Κι η Κρίσις.
Πρέπει να είμαι μαζί τους.
Πες γεια στα αδέλφια μου. Πες τους ότι...
Ραμόν, πρέπει να φύγω.
Να τους προσέχεις.
Σ' αγαπώ, αγόρι μου.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Να προσέχεις, μεγάλε.
Υπογράψτε εδώ ως συγγενής πρώτου βαθμού.
Μάρκους!
Πού πας;
Κοίτα... Όχι τώρα, Λουκ.
Να προσέχεις τους δικούς μου.
- Πού πάει; - Ταξί!
Εντάξει. Θα σας τα εξηγήσω.
- Τι; - Κοιτάξτε...
Πρέπει να φύγω από δω.
Για όνομα του Θεού, Ραμόν. Μόλις σ' έφεραν.
Εγώ πιστεύω πως κάτι τρέχει με το κεφάλι σου. Γενετικό θα 'ναι!
Πρέπει να σε κοιτάξουν. Μπορεί να 'ναι κάποιο χρωμόσωμα,
- πάντως δεν είναι φυσιολογικό. - Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Σίγουρα η Λέτι θα σ' έστειλε, αλλά...
Φυσικά, αλλά ήθελα κι εγώ να έρθω.
Άκουσέ με.
Σ' ευχαριστώ που της φέρεσαι όμορφα.
Χαίρομαι που σ' έχει δίπλα της. Εγώ δεν ήμουν ποτέ εκεί.
Κοίτα, όταν...
όταν έμαθε για το ατύχημα, έβαζε τέλος στη σχέση μας.
Καλώς ήρθες στο κλαμπ.
Το πίστεψες;
- Ναι; - Αλήθεια;
Το πίστεψες; Σε δουλεύω, φίλε!
Για να ευθυμήσεις λίγο!
Καταραμένε παλιάτσε ιερέα.
Ξέρεις για ποιον ανησυχώ;
Για τον Χουλίτο.
Μην ανησυχείς. Κι αυτός κι η Μαριγκάμπι είναι καλά.
Έχασα όλους τους άλλους, αλλά...
αλλά ο Χουλίτο...
Του αρέσει το ασθενοφόρο κι οι δρόμοι όσο και σ' εμένα.
Δεν θέλω να μείνει μόνος.
Παιδάκι είναι ακόμη.
Είσαι καλά;
Ξαφνικά μ' έπιασε δύσπνοια.
Είσαι καλά; Όχι;
Ραμόν. Περίμενε.
Γιατρέ;
- Πρέπει να έρθετε μαζί μου. - Συγγνώμη, βλέπω άλλον ασθενή.
Όχι, είναι πολύ πιο επείγον.
Ο Ταμάγιο Ραμόν. Έχει δύσπνοια.
Εκεί που μιλούσαμε...
Θα αναλάβεις εδώ;
Ελάτε, σας παρακαλώ. Είναι επείγον. Έχει δύσπνοια.
Συζητούσαμε για τον γιο του,
για την όλη κατάσταση,
όταν ξαφνικά έπιασε το στήθος του και σοκαρίστηκα για λίγο.
- Γαμώτο! Ραμόν; - Θέλω βοήθεια!
- Βοηθήστε με με το κεφάλι του! - Το κεφάλι;
Ραμόν. Μήπως έπαθε ανακοπή; Είχε πάθει κι άλλη πρόσφατα.
Μπαίνει στο χειρουργείο.
Κάτσε να δω.
Είμαι πολύ χάλια;
Όχι, είσαι υπέροχη, όπως πάντα.
Εντάξει. Μας περιμένουν στο νοσοκομείο μου.
Μόλις φτάσουμε, θα βγάλουμε ακτινογραφίες για να αποκλείσουμε σοβαρά τραύματα.
Κι αν όλα είναι καλά, θα κάνουμε μια χειρουργική πλύση και ράμματα.
- Το ασθενοφόρο είναι εδώ. - Ο πόνος; Απ' το 1 ως το 10;
Είκοσι.
- Έχεις κάτι; - Ναι.
Το χέρι σου.
- Τι είναι; - Μορφίνη.
Εντάξει. Πάμε.
- Χουλίτο... - Έτοιμος.
- Δεν σ' εμπιστεύομαι. - Α, ναι;
Ξέρω ότι κρύβεις κάποιο μεγάλο μυστικό.
Δεν ξέρω τι διάολο είναι, αλλά ξέρω ότι κάτι κρύβεις.
Ό,τι πεις. Έχεις παραισθήσεις, φίλε.
Ναι; Αν μου συμβεί κάτι,
θα φροντίσεις την οικογένεια;
Τι να σου συμβεί; Σ' έχουν υπό έλεγχο.
Κατάλαβες;
Σου μιλάω σοβαρά, ρε φίλε!
Ορκίσου.
Ορκίσου στον Θεό.
Ορκίζομαι στην εκκλησία μου.
Μα δεν θα πάθεις τίποτα. Δεν ξέρω...
- Κρίσις; - Γεια σου.
Γεια σου, αγάπη μου.
Κρίσις;
Κριστίνα, πες κάτι, ρε συ.
Τρακάραμε. Γι' αυτό δεν ήρθα.
Κρίσις, μην είσαι έτσι, πες κάτι.
Ησύχασε. Θα επικοινωνήσω μόλις μπορέσω, Μάρκους.
Σε παρακαλώ, Κριστίνα! Αλήθεια σου λέω!
Σου υπόσχομαι ότι θα βλέπεις το μωρό όποτε θέλεις, πίστεψέ με.
Φυσικά σε πιστεύω. Πίστεψέ με κι εσύ, όμως.
Κρις, είμαι στον σταθμό. Πες το κι έρχομαι.
Συγχώρεσέ με που έφυγα έτσι, Μάρκους.
Σ' αγαπώ πολύ.
Όλα θα πάνε καλά, κορίτσι μου.
Δεν πονάω. Έχει επιδράσει η μορφίνη.
Προσεκτικά.
- Θα πάμε μαζί της. - Εσύ κάτσε μπροστά!
Δεν χωράμε όλοι;
Εννοείται. Μια φορά ο μπαμπάς χώρεσε επτά.
Μπες μέσα.
Ενημέρωσε το χειρουργείο ότι ερχόμαστε.
Κι ετοιμάστε δύο φιάλες Α θετικό για μετάγγιση.
Μπέρνι.
Πώς αισθάνεσαι;
Βασικά, πεινάω.
Δεν έχει πολλή πλάκα;
Δεν θα το έλεγα.
Σας αγαπώ πολύ, αλήθεια. Σας αγαπώ πολύ.
Είστε υπέροχοι.
- Χουλίτο. - Έκανε επέμβαση πρόσφατα.
- Λέει ότι παίρνει πολλά φάρμακα. - Ποια;
- Μπορώ να μάθω. - Αλλεργίες;
- Ούτε αυτό το ξέρω. - Γιατρέ, υπέστη ανακοπή.
Ανακοπή;
- Πρέπει να περάσετε έξω. - Ξεκινώ μαλάξεις.
- Απαγορεύεται να είστε εδώ. - Τρεις χιλιάδες.
- Ακολουθήστε με. - Πέντε χιλιάδες.
- Πάμε. - Ετοιμάζω επινεφρίνη!
- Ναι. - Απινιδωτή.
Λοιπόν... Αλλεργίες.
Αλλεργίες, φάρμακα. Αλλεργίες και φάρμακα. Αλλεργίες και φάρμακα.
- Λουκ. - Λέτι, καλή μου.
Ο Ραμόν χειρουργείται.
Παναγιά μου...
Τι έγινε;
Η καρδιά του δεν είναι καλά. Νομίζω πως έπαθε πάλι το ίδιο. Δεν ξέρω.
Πώς είναι;
Την αλήθεια, Λουκ.
Ο Ραμόν δεν είναι καλά.
Κύριε;
Έχασε τις αισθήσεις του.
Δεν έχει σφυγμό. Γαλάζιος κωδικός!
Ξεκινώ μαλάξεις. Ένα, δύο, τρία...
Συνεχίζω τις μαλάξεις. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά...
Ξέρετε τώρα, έτσι;
Ελπίζω πως τώρα πια, όποτε βλέπετε ένα ασθενοφόρο και σκέφτεστε
ότι αποκλείεται να μεταφέρει ασθενή,
ίσως σκεφτείτε όλες τις ιστορίες που εκτυλίσσονται μέσα.
Εκείνους που είναι στα φορεία, πονεμένοι,
κι εκείνους που είναι στο τιμόνι, ενίοτε εξίσου πονεμένοι,
από υποσχέσεις που δεν κράτησαν, με ανθρώπους που δίνουν μάχες,
κι ίσως με μια καρδιά αναποφάσιστη.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου