Duyuyor musunuz?
Yükselmiş tren yolunda ağır yaralılar olduğu söyleniyor.
Kurtarma ekipleri, ambulans ve itfaiye yolda.
12'inci hattın yüksek kısmının bir kolonu çökmüş, iki vagon aşağı düşmüş.
Tüm kurtarma ekipleri ve polisler o yana doğru gidiyor.
Ramón, duyuyor musun?
Son geceniz, biliyorum ama umarım...
Onlara çok yardım lazım.
Çünkü insan, ölümü temelli bir şey olarak almamalı.
Hayır. Çünkü öyle değil.
Bilim öyle diyor.
Bilim uzmanlarımız da kanıtladı.
Madde
sadece dönüşebilir...
Hiçbir şey gerçekten yok olmaz...
Bedenlerimiz değişir.
Günden güne, aydan aya.
Ama değişmeden
geriye kalan
bir şey vardır.
O da hayatın kendisidir.
Ölümü yenen.
Yoğun karanlıkta ilerleyip etrafındaki her şeyi aydınlatan bir ışık hüzmesi gibi.
Tanrı'yla barışmışsak
o zaman yanına alacağı
bu ışıklara dönüşürüz.
Sonsuza dek.
FAMILIA DE MEDIANOCHE BELGESELİNDEN İLHAM ALMIŞTIR
- Günaydın. - Günaydın.
Şurayı imzalar mısın? Bunlar taburcu belgelerin.
- Tamayo'lardan haber var mı? - Hayır. Neden?
Metroda berbat bir kaza olmuş. Onlar...
- Muhtemelen oradadır. - Evet.
Marcus buraya geldi mi?
Onu görünce söylememi istediğin bir şey var mı?
Hayır, gerek yok. Sağ ol...
- Bu kadar mı? - Evet.
- Çok sağ ol. Görüşürüz. - Kendine iyi bak Cris.
Dünya'daki hayat biterse sorun değil! Tanrı'ya yaklaşmış oluruz.
Çok daha az acı çekeriz...
Matta 4:20'de yazdığı gibi...
Huzur içinde ölüp Tanrı'mıza gidenler için üzülmemeliyiz.
Sevdikleri için ölenlere.
Bir zamanlar etrafında olanlara.
Dua etmemiz gerek.
Ve dua edelim!
Böylece yaratıcımıza gitgide daha çok yaklaşabiliriz.
El ele tutuşalım. Hepimiz.
Ve ışığı düşünelim!
Senden rica ediyoruz Tanrım,
ölmüş olanlar huzur içinde yatsın.
Ve burada kalıp ilahi çağrını bekleyen bizlere de
huzur ver.
Bizleri kucakla.
Tanrı'ya şükür!
- Şükürler olsun! - Şükürler olsun...
Erkek ve kız kardeşlerim...
Ya da şimdiki deyişle kardeşlerim.
Huzur içinde gidin.
...ve Tanrı sizinle olsun.
İyi günler, sağ olun.
- Nasılsın kardeşim? - İyiyim. Sağ ol.
- Merhaba. - Selam.
İyi misin?
Evet... Evet, evet. Her şey yolunda.
Ramón'u ve çocukları arıyorum ama kimse telefonunu açmıyor.
Anladım...
Peder. Kusura bakmayın ama
sizinle bir şey konuşmak istiyorum.
Tamam. Hemen geliyorum. Orada bekler misin?
Teşekkürler.
Bilmiyorum. Sanki göğsümde bir baskı var.
Sana ne desem ya da nasıl açıklasam bilmiyorum ama...
Bak, sen git, ben sana en kısa sürede yetişirim. Tamam mı?
Tamam. Bir şey olursa haber veririm.
Tamam.
Merak etme. Kısa sürede ararlar.
Pardon peder, vaktiniz var mı?
Sorun değil. Bakalım. Mesele nedir?
Yeğenimizi getirebilir miyiz diye sormak istedik.
...biraz tat, biraz hareket
Her zaman olur
Asfalt sert, bu mahalle için dökülmüş
Gettom için, doğru bu
...12. Hattaki Olivos Durağı'ndaki
- kazayla ilgili ilave bilgi gelecek. - Tünaydın...
- Don Antonio. - Efendim.
...köprü çöktü
ve iki vagon, Tláhuac Caddesi'ndeki araçların üzerine düştü...
Sence oradalar mı?
Evet... Belki artık orada değillerdir ama gittiklerinden eminim.
Dün, ambulanstaki son geceleri değil miydi?
- Evet... - O zaman olay bu.
Belki son anlarını iyice içlerine sindirmeye çalışıyorlardır, anlarsın ya?
Hayır, hayır.
Julito ve Marigaby okula gitmezlerse atılacaklar.
Mantıklı.
Aslında...
Gidip Julito'yu okulda arayacağım.
Gidelim o zaman.
- Senin gelmene gerek yok... - Hadi. Kes şunu.
Geçen bana kızdığını biliyorum ama o konu kapansın.
- Hayır. - Tamam mı? Daha sonra konuşuruz.
Peki. Burası sana emanet.
- Bir şey taşıyayım mı? - Gerek yok.
- Hemen dönerim. - Tamam, hanımefendi.
- Hoşça kalın. - İyi günler.
İşte bu. Kulağa hoş geliyor.
Süper sese sahip kayıtları başka kim yapıyor, biliyor musun?
- O Marín, kanka. - Marinas.
N'aber Cris?
Hey, Cris bu!
Nereye böyle?
- Kalktınız mı, yatmaya mı gidiyorsunuz? - Nasılsın?
Marcus ambulans yüzünden seni yine mi ekti?
Sorun değil.
- E? Ona bir ders verdin mi? - Sorun değil. Her şey yolunda.
- Siz nereye? - Kim var diye bakmaya mekâna gidiyoruz.
Yarın stüdyoda olacağız. İsterseniz gelin.
Marcus'a haber ver, olur mu?
Kendine iyi bak.
- Neşelen. - Bilge ol. Aklını kullan.
Tamam Cris. Kendine iyi bak.
- Görüşürüz. - Hoşça kal.
- Tuhaf davranıyor, değil mi? - Nesi var acaba?
Ramón, Marcus, iyi misiniz?
Olivos ve Tezonco arasında!
Yüksek metro hattında ciddi yaralılar var. Daha fazla ekip lazım.
Daha fazla ambulans lazım. Duyuyor musunuz?
Müsait olan tüm ambulansları istiyoruz. İyi misiniz?
Duyduğunu teyit eder misin? Ramón...
Duyuyor musun Ramón?
Baba!
Abi!
Orada mısın?
Sinyalini alamıyorum...
Ra...
Ramón, beni du...
Baba! Kimse var mı!
Nasılsınız?
- Baba! - Julito!
Baba!
Buradayım!
İyi misin?
Evet...
Marigaby!
Canım, iyi misin?
Hareket edebiliyor musun?
Evet.
O ölmedi, değil mi?
Kontrol et.
Yaşıyor!
Marcus, iyi misin?
- Ne oldu? - Konuşma.
Cris...
Hayır.
Konuşma, sakin ol evlat.
Hemen buradan çıkmalıyız.
Marcus'u serbest bırak Julio.
Cris'e ulaşmam gerek.
Ne oldu?
Bir, iki... üç!
Tamam.
Julito...
Marigaby'ye ne olduğuna bak.
Tamam.
Marigaby nasıl?
Bayılmış!
Nabzına bak.
Marigaby!
Marigaby, uyan!
- Ne oldu? - Uyan!
- Marigaby! - Durumu nasıl?
Yaşıyor!
Kanaması var...
Kanama mı? Nerede?
Sırtında. Yaralanmış. Bilmiyorum...
Canım ne oldu?
Bir şey sırtımı deldi ama sanırım çıktı.
Ne yapacağım?
Sargı. Sargı.
Nesi var söyle Julio!
- Sargı. - Bilmiyorum.
İyi görünmüyor.
Mexico City Metrosu'nun...
- Ramón'a gidelim. - ...12'nci hattında büyük bir kaza oldu.
- İnanılmaz. - Köprünün bir kısmı çöktü...
Gidelim.
Ne oldu?
Hiç. Bugün okula gelmemiş.
Küçük arkadaşına sordular ama o da hiçbir şey bilmiyor.
Bu çok acayip.
Radyoda sürekli çöken metro yolunu haber yapıyorlar.
Çok fazla yaralı varmış. Çok.
Canım bana bak...
Sence böyle bir fırsatı kaçırırlar mı?
Ama bu son demişlerdi ve onlara inanıyorum.
Ama canım senin ailen adrenalin düşkünü.
O ambulansı asla bırakmazlar.
Artık öğrenmiş olman lazım. Bu kadar dert etme.
- O zaman belki görebilirsin ve... - Hayır! Ramón söz verdi!
Bağımlılar ne yapar canım?
Ne yaparlar?
Tutamayacaklarını bildiğin sözler verirler.
Ben biliyorum, sen de biliyorsun. Ben de bağımlıydım.
Tanrı'ya şükür iyileştim.
Onlara ne istersen de. Yine de hepsi ailem.
Evet, orası doğru.
Ama yardım almaları gerektiğinden de eminim.
Ve bunu kendi başlarına yapmalılar.
Metroya gitseler bana söylerlerdi.
Bir şey olduğundan eminim. Anlıyor musun?
Bak, bence olan şu:
Bağımlılıklarına yenildiler canım.
Mesele de bu.
Hep de böyle olmaya devam edecek, anladın mı?
Sen sorunu çözene kadar durum bu.
Onları bir kez terk ettim, bir kez daha olmayacak.
Bak...
Orada rahat olmadığın için ayrıldığını söyledin.
Sana biraz değişiklik gerekiyormuş.
- Yeni adımlar atıp... - Dur. Hatırlatmana gerek yok.
Dostum...
- Bir konuda çok endişeliyim! - Gidelim.
Çocuklarımı bulamıyorum!
Bir şey biliyor musun?
Buradan çıkmamız gerek Ramón!
Buradan çıkmamız...
- Yavaş. - Yardım et.
Yavaş, yavaş.
Kurtulamayacağız dostum!
Bakacağın bir çocuğun var!
Kurtulacağız.
Abla!
Doktor!
Arkada herkes nasıl?
Bir ambulans çağırmamız gerek!
Sakin ol canım. Bağırmamaya çalış.
Sakin ol. Sakin.
Nasılsın?
- Bir yerin acıyor mu? - Ne?
Kafan.
Bu mu? Önemli bir şey değil. Sakin ol.
Beni kıpırdatma.
Her şeyi daha kötü yapabilir.
Julito...
Buradan kurtulacağız, tamam mı?
Daha beterlerini de atlattık.
Hiç bundan kötüsü olmadı...
Telefonum!
Onu ara.
Ara.
Burada.
Lütfen orada olsun.
Carmencita, ben Julio Tamayo!
Bize bir ambulans lazım. Kaza yaptık.
Neredesiniz Julio?
Neredeyiz Marigaby?
Bilmiyorum.
Ön sıradakiler. Neredeyiz?
- Ana cadde üzerindeydik! - Ana caddedeki kavşakta.
- Konum gönder. - Evet.
Çok acıyor.
Ana cadde üzerindeyiz. Sana konum yollayacağım Carmencita.
Alo? Alo?
Lanet olsun! Gitti mi bilmiyorum.
Evde yoklar. Burada olmadıkları belli.
O ambulans.
O lanet şey.
Hâlâ burayı ilk terk ettiğim zamanı hatırlıyorum.
Düzgün düşünemiyordum.
Boğuluyormuşum gibiydi.
Kendimi kaybetmiştim.
Berbat biri olacağım diye korkuyordum.
O gün çocuklar okula gitmişti
ve Ramón da oto tamircideydi.
Yani yalnızdım. Yine.
Pek fazla düşünmeden
bir sırt çantasına iki tişört tıkıp evden çıktım.
Kimseye söylemeden.
Seninle sonra tanıştım.
Ve hayatımın en zor dönemini atlatmama yardım ettin.
Sen de bana yardım ettin canım.
Sadece şu anda durumlar çok farklı.
Çünkü artık sadece ben yokum. Ben ve ailem var.
Buna Ramón da dâhil.
Duymak istediğin bu değildi biliyorum ama durum bu.
Gerçi hepimiz iyi geçinsek daha hoşuma gider...
Ben sadece seninle tanıştım Lety.
Ve evet, benim için bütün bunlar şoke edici.
Sanki sorun yokmuş gibi iyi bir yüz takınmaya çalıştım.
Ama seni böyle görmek beni öldürüyor.
Endişelendiğini görüyorum. Onlar için endişelenmen iyi bir şey.
Onları sık sık görmen güzel ama...
Ben yalnız bir adamım. Bunu biliyorsun.
Ve evde yalnız olmaktan sonra
- tüm bu insanların olması... - Şu an hepimiziz.
Benimle olmak istiyorsan bunu çok iyi düşünmen gerek.
Seni çok seviyorum Lety.
Ben de seni seviyorum. Hem de çok.
Ama bana seçim yaptırırsan çocuklarımla kalırım.
Ne kadar "bağımlı" olsalar da.
Dostum!
Ne? Nerede?
Nasıllar?
Tamam, tamam.
Yoldayım!
- Kaza geçirmişler. - Siktir!
Durumlarını bilmiyor.
Siktir!
Siktir. Siktir.
Ne oldu Marigaby? Sorun ne?
Uyuma. Uyuma Marigaby!
Sakın uyuma.
- Uyan kızım. - Uykuya dalma.
- Doktor! - Marigaby!
Uyuma.
İyi olacağım, duyuyor musun?
Sakin ol.
İyi olacağım, tamam mı?
- Biliyorum ama uyuma! - Gördün mü?
Marigaby!
Hey!
İmdat! Çıkarın bizi buradan!
Çıkarın bizi!
Çıkarın!
Çıkarın bizi! Ablam ağır yaralı!
Pardon.
- Size baktılar, değil mi? - Evet.
- Pardon. Şuraya bakabilir miyim? - Tamam.
İyi görünüyor... Bandajlarına bakabilir miyim?
Canın yanmayacak, tamam mı?
Her şey yolunda.
Çok iyi. Bakalım.
Mükemmel!
Biri az sonra sizi alacak.
- Teşekkürler doktor! - Müsaadenizle.
Metro kazasından dört kişi daha geliyor.
Hepsinin durumu ciddi!
Doktor...
Ameliyathaneden çağırıyorlar. Başka bir mide ameliyatı için.
- Organ hasarı var. - Tamam, geliyorum.
Kızım metroda yanımdaydı. Şimdi nerede?
Mavi pantolonu vardı.
İşte ambulans!
- Tanrım! - Lety!
Tanrım.
- Lety! - Buraya giremezsiniz.
- Durun! Nereye? - Bırak geçeyim.
- Bırakın! - O benimle.
- Aileden misiniz? - Ailedenim.
- O benim ailem! - Evet. Hey! Lety, canım.
Sakin ol Lety. Sakin ol.
- Onları nereye götürdüler? - Neredeler?
- Burada değiller mi? - Bilmiyoruz.
Farklı ambulanslarla gittiler!
Ama ikisi kötü durumdaydı. O yüzden gitmeniz lazım. Lütfen.
Tamam. Gidiyoruz.
Gel canım. Sorun yok.
- Gel canım. Sakin ol. - Julio nerede? Onlar nerede?
- Onları bulmalıyım. - Biliyorum.
Onları bulacağız. Sakin ol. Sorun değil.
Sakin olmanız lazım.
Bayılırsam not alın.
Batmalı sol retroperitoneal yarası!
Delici bir obje sebep oldu.
Yüksek hızlı çarpma travması. Muhtemel böbrek yarası.
Yavaş. Yavaş.
Yaklaşık yarım litre kan kaybı.
- Alerjim yok... İlaca... - Tamam, sakin olun.
Bana kan ve ameliyathane lazım olacak...
Kan grubum a pozitif.
- Nasılsın? - Ben iyiyim ya!
- Bırakın! - Yavaş.
Bana telefon şarjı lazım!
En yakın klinik Pilar.
On beş dakika uzakta.
- Tamam mı? On beş, 20 dakika. - Dostum.
Evet.
Şeyde... Evet, yakınız!
- Merkez Hastanesi. - Merkez Hastanesi.
- Tamam. - Merkez Hastanesi.
- Tamam. Evet. - Merkez Hastanesi.
- Evet, iyiyim. - Merkez... Hastanesi.
- Tamam, sağ ol dostum. Sağ ol. - Tamam.
Pekâlâ...
Marcus ve Ramón Merkez Hastanesindelermiş.
Mükemmel. Orası 20 dakika mesafede.
Marigaby ve Julito'nun yerlerini de öğrenecek.
Tamam, harika. Haritaya bakayım ve...
- Anne. - Julito! Canım...
- Anne... - Efendim?
- Almendros Kliniğindeyiz. - Almendros...
İkiniz nasılsınız canım?
- Dayanıyoruz. - Güzel. Doğru mu söylüyorsun.
- Evet anne. - Bu harika!
- Şarjım bitiyor... - Yoldayım, tamam mı?
- Kesilebilir. - Sakin ol canım.
Orada, yanında olacağım.
Önce nereye gideceğiz?
- Marigaby ve Julito'ya. - Tamam. Almendros'a.
- Hadi oraya gidelim. - Peki.
Yeter. Yeter.
Bu gerçekten büyük şans...
Hiçbir hayati organ zarar görmemiş.
Yani bu bir acil müdahale değil.
Emin misin?
Şimdi nakil için kan istedim.
Cerrah yolda. O yüzden cerrahi yıkama yapabilirsiniz.
Gelmesi ne kadar sürer?
- Sen nasılsın? - İyiyim. Sadece boynum ağrıyor.
Görünürde bir şey yok.
Ama yine de bir röntgen çekelim.
- Ne olur ne olmaz. - Evet.
Hemen dönerim.
- Bu adam hiçbir şey bilmiyor. - Evet.
İşte telefonunuz.
- Tamam. Sağ olun. - Ful şarjlı.
- Tamayo'lar. - Burada kaza yaptılar!
Yavaş Ramón, seninle ilgileneceğiz.
Kafatası kırığı olan hasta...
Bir de kalp hastalığı geçmişi var.
- Bir de çene kırığı olan... - Çocuklarımda bir şey var mı?
- Bir, iki, üç. - Yakında öğreneceğiz Ramón.
Tamam giriyorsunuz, başhekim birazdan sizi görecek.
- Onu almayın. - Hadi, gidelim.
Benimle geliyor. Cris'i aramam lazım Ramón.
Tamam, gidelim.
Berbat görünüyorsun baba.
Konuşmamaya çalış. Ben iyiyim.
Yavaş.
- Ne oldu Ramón? - Tamayo'ları alın!
Cris'i aramam lazım!
- Açmıyor mu? - Aç.
Sesli mesaj yolla.
Çabuk...
İşte oldu.
Raúl...
Kaza geçirdim.
Almendros Hastanesindeyim.
Batmalı sol retroperitoneal yarası...
Hiçbir organa zarar verdiğini sanmıyorum.
Ama bu şerefsizler cerrahın nerede olduğunu bilmiyor...
Sana ne diyeceğimi bilemiyorum.
Lütfen bana yardım et... Lütfen...
Korkuyorum...
Yeter, yeter.
- Oğluma bakar mısınız? - Tamam.
Bakayım.
Tamam.
Böyle acıyor mu?
Böyle?
Konuşunca?
Görünüşe göre çene kırığın var.
Çene cerrahını beklemeniz lazım.
Burada kalın, biri gelip sizi röntgen odasına götürecek.
Basit bir operasyon, merak etmeyin.
- Doktor? - Efendim?
- Yara izi kalacak mı? - Ne?
Yara izi...
Hayır, müdahale ağız içinden yapılıyor. Merak etmeyin.
Dalga geçiyor olmalısın Marcus!
Yara izi için mi endişe ediyorsun?
Ama hayır, haklısın. Haklısın.
Biz bayağı yakışıklıyız. Kendimize iyi bakmamız gerek.
Nasıl yani Ramón?
Sandra, ben iyiyim. Sana ne kadar teşekkür etsem az.
Teşekküre gerek yok. Burada bir evin olduğunu bil.
Teşekkür ederim.
Kendine iyi bak canım.
O adamın sana kötü davranmasına da artık izin verme.
Tamam, vermem.
- Akıllı ol. - Sen de.
- Tanrı seni korusun! - Görüşürüz Rosy!
Görüşürüz arkadaşlar. Teşekkürler. Kendinize iyi bakın, tamam mı?
- Hoşça kalın ve teşekkürler! - İyi şanslar Cris!
Tamam, gözlerimizi açık tutalım.
Bakalım. Orada ya da orada yoklar.
- Marigaby? - Belki buradadır. Bakalım.
Marigaby?
- Marigaby, Julito? - Sızdı.
Tanrım, Tanrım...
Julito...
Tanrım, canım.
- Nasılsın? - İyiyim.
Canım, buradayım. Yanındayım.
- Çok acıyor. - Biliyorum.
Ben onlarla kalırım, sen Marcus ve Ramón'u bul, olur mu?
Bunu benim için yap, tamam mı? İyi olduklarını bilmeliyim.
- Evet, tamam. Hemen gidiyorum. - Sağ ol.
Bir şey olursa ara, tamam mı Lety?
Tamam, sağ ol.
Aç Cristina.
Siktir...
Meraklanma evlat. Çıkar çıkmaz onu bulursun.
Neden açmadığını bilmiyorum!
Kaza yaptığımızı söylemem lazım!
Kendine bakmayı kes.
Doktor iz kalmayacak dedi ya.
Daha da önemlisi iyi olacak olman.
Sizi buldum. Nihayet.
- Nasılsınız? - Burada ne işin var?
Lety nerede?
Marigaby ve Julito'nun yanında. Onlar iyi!
Marigaby yatıyordu,
- belki kırığı falan vardır ama iyiydi. - Burada olamazsınız.
- Kız kardeşime ne oldu? - Ben ailedenim.
- Harika, gelin. İmzanız lazım. - Luke, Marigaby nerede?
Tamam. Peki. Olur.
- Almendros'talar, iyiler. - Koduğumun Almendros'u!
- İmzalayıp hemen geliyorum! - Ya Cris?
- Cris'i gördün mü? - Gidelim.
Onları almalıyız.
Bana ağrı için bir şey vermen gerek.
Ne yapacağım?
Şeye git...
Depoya git
ve bulabildiğin herhangi bir uyuşturucuyu getir.
Fentanil veya oksikodon ya da...
Morfin veya hidromorfon, tamam mı?
Acele et.
Julio. Julio!
Nereye?
Canım...
Nefes al canım. Sadece nefes al.
- Anne? - Efendim?
Ambulans pert oldu, değil mi?
O sikik şeyin şu an hiç önemi yok, tamam mı?
Sakin ol canım. Hemşire, doktor geliyor dedi.
Yakında burada olacak.
- Yakında burada olacak. - O gelmiyor.
Gelmiyor. Gelmiyor.
Hanımefendi bu çok acil.
Morfin, fentanil, oksikodon, hidromorfon iğneleri var mı?
Pardon, sen kimsin?
Beni acildeki doktor gönderdi. Yoksa bunu nereden bileyim?
Onlardan hiçbiri yok.
Bu nasıl klinik?
Ablam Marigaby için.
Hey!
- Marigaby'yi tanıyor musun? - Evet.
Kardeşiyim.
- Julito? - Bernie?
- Evet, sorun ne? - Gel. Sana mesaj attım.
Marigaby acilde.
Bernie, evlat, seni görmek güzel.
Bu klinikte hiçbir şey yok.
- Sana gelmesi için konuşacağım. - Hayır.
Vakit harcamayın.
Annem herkesle konuştu ve cerrahın nerede olduğunu bilmiyorlar.
Beni buradan çıkarmalısınız.
Raúl arıyor.
Ver buraya. Ver.
- Anne? - Alo?
Raúl, Marigaby'yle birlikte Almendros kliniğindeyim.
Arabam burada. Onu getirebilirim. Burada kimse ilgilenmiyor.
Hayır, onu kıpırdatma. Kıpırdatma.
- Onun yerine ambulans ayarlayabilir misin? - Tamam.
Lütfen çekilin.
Hey...
Hey!
Tamam, sedyeleri yükleyin...
- Hey! - Sıradakine geçelim.
Bir hasta için bana ambulans lazım dostum.
Olmaz. Metro kazasıyla meşgulüz...
Tamayo için.
- Kim? - Tamayo! Yardım edebilir misin?
- Planlar değişti... - Tamam. Gidelim.
Alo?
Gitmek üzereyim...
Neden böyle umduğumu bilmiyorum... Ama gelirsin diye ummuştum.
Sanırım en iyisi bu, Marcus.
Cidden önceliklerimiz farklı ve şey...
Çocuğumun, annesinin hayallerinin peşinden koşmayan biri
olduğunu sanmasını istemem.
Seni umursamadığımı düşünmeni istemem çünkü ben
seni seviyorum.
Seni gerçekten seviyorum Marcus.
Bunu birlikte planladık ve artık seni bekleyemem.
Kendine iyi bak, tamam mı? Kendine çok iyi bak.
Seni seviyorum.
- Aramanız yönlendirildi... - Hadi be Cristina.
Sorun nedir?
Ne yapıyorsun? Sen deli misin?
Cris aradı dostum.
Gidiyor.
Beklediğin gibi olmadıysam çok özür dilerim dostum.
Ambulans bana göre değil baba.
Müzik bana göre.
Müzik ve Crisis.
Onlarla olmalıyım.
Kardeşlerime veda et. Onlara de ki...
Gitmem gerek Ramón.
Onlara iyi bak.
Seni seviyorum evlat.
Sağ ol baba.
Kendine iyi bak evlat.
Akrabası olarak burayı imzalayın.
Marcus! Marcus, Marcus.
Nereye?
Şimdi olmaz Luke.
Aileme iyi bak, olur mu?
- Nereye gidiyor? - Taksi!
Evet. Birazdan açıklarım. İzin ver açıklayayım.
- Ne? - Bak, onlar...
Buradan gitmem lazım.
Gitmek mi? Hadi ama Ramón, daha yeni geldin. Yeni geldin!
Aklını mı kaçırdın? Bu sizde genetik olmalı.
Bir kontrol ettir. Belki kromozomdandır ama...
Ama bu normal değil. Cidden.
- Normal değil. - Sağ ol. Evet.
Geldiğin için sağ ol.
Lety'nin istediğini biliyorum ama...
Evet ama ben de burada olmak istedim.
Dinle beni.
Ona iyi davrandığın için teşekkürler.
Onun yanında olman güzel bir şey.
Ben hiç olamadım.
Bak...
Kazayı duyduğu zaman benden ayrılıyordu.
Aramıza hoş geldin.
Sen... Buna kandın mı?
- Kandım. - Cidden mi?
Kandın yani.
Sana takılıyorum dostum.
Biraz neşelen diye!
Yani hem pedersin hem de palyaço.
Kim için endişeleniyorum, biliyor musun?
Julito için.
Merak etme. O iyi. Marigaby de iyi.
Başka herkesi kaybettim ama...
Ama Julito...
Ambulansı ve stresi en az benim kadar seviyor.
Yalnız kalmasını istemiyorum.
O daha çocuk.
İyi misin?
Bir anda nefes alamaz oldum.
İyi misin? Ramón?
Ramón. Tamam, bekle.
Doktor?
Doktor! Doktor, doktor.
- Benimle gelmelisiniz. - Şu an başka bir hastaya bakıyorum.
Hayır, bu çok daha acil!
Tamayo, Ramón. Nefes almakta zorlanıyor.
- Az önce konuşuyordum. - Buna sen bakabilir misin?
Gelin lütfen. Önemli. Nefes almakta zorlanıyor.
Oğlu ve hayatı hakkında konuşuyorduk ve...
...sonra bir anda göğsünü tuttu ve ben de şoke oldum.
- Siktir! Ramón? Doktor! - Buraya hemen yardım lazım!
- Kafasını tutmama yardım edin! - Kafasını mı?
Ramón, Ramón. Kalp krizi olabilir mi? İki ay önce de geçirmişti.
Onu ameliyathaneye götürmeliyiz.
Tamam, bakayım.
Çok mu kötüyüm?
Hayır, her zamanki gibi çok güzelsin.
Tamam, hastanemde bizi bekliyorlar.
Oraya gittiğimizde ciddi zarar var mı diye test yapacağız.
Her şey yolundaysa cerrahi yıkama yapıp dikebiliriz.
- Tamam. Ambulans geldi. - Birle 10 arası acı şiddeti?
Yirmi.
- Üzerinde bir şey var mı? - Evet.
Elin.
- Nedir o? - Morfin.
Tamam. Hadi.
- Julito. - Bitti.
- Sana güvenmiyorum. - Evet.
Büyük bir sır sakladığını biliyorum.
Ne olduğunu bilmiyorum ama sır sakladığını biliyorum.
Öyle diyorsan. Hadi dostum, hayal görüyorsun.
Bana bir şey olursa
- aileme bakar mısın? - Sana ne olabilir? Kontrol altındasın.
Anlıyor musun?
Sana diyorum ve ciddiyim göt herif.
Yemin et.
Tanrı adına yemin et.
Kutsal kilise üzerine yemin ederim.
Ama sana bir şey olmayacak. Bilmiyorum...
- Crisis? - Alo?
Selam canım...
Crisis?
Cristina, bir şey söyle dostum.
Kaza yaptık. O yüzden gelemedim.
Böyle yapma Crisis. Bir şey söyle.
Sakin ol. Mümkün olduğu anda seninle konuşacağım Marcus.
Doğru söylüyorum ahbap.
Bebeğini istediğin sıklıkta görebileceksin. Söz veriyorum.
Tabii ki sana inanıyorum ama sen de bana inan.
İstasyondayım Cris, söyle hemen geleyim.
Böyle gittiğim için özür dilerim Marcus...
Seni çok seviyorum.
İyi olacaksın canım.
Neredeyse hiç acı duymuyorum. Bu şey etkisini gösteriyor.
Dikkat.
- Onunla geliyoruz. - Sen öne geç. Ben arkada otururum.
Hepimiz sığmayız.
Nasıl yani? Babam bir kere yedi kişi bindirdi.
Atla.
Ameliyathaneye, geldiğimizi bildirin.
Kan nakli için iki paket A+ hazırlasınlar lütfen.
Bernie, Bernie, Bernie!
Nasılsın?
Doğrusu açım.
Bu çok komik, değil mi?
Ben "komik" demezdim...
Hepinizi gerçekten çok seviyorum. Çok.
Harikasınız.
- Julito. - Yakında kalp ameliyatı oldu.
- Çok ilaç kullandığını söylüyor. - Hangileri?
- Öğrenebilirim... - İlaç alerjisi var mı?
- Onu da bilmiyorum. Ben... - Kalbi durdu doktor.
Kalbi mi durdu?
- Çıkmanız gerek, lütfen. - Kalp masajına başlıyorum...
- Lütfen çıkın. Burada olamazsınız. - Üç. Bin...
- Lütfen benimle gelin. - ...beş, bin.
- Gidelim... - Epinefrin hazırlanıyor.
- Evet. - Şok cihazını hazırlayın.
Aler... Alerjiler...
Alerji ve ilaçlar. Alerji ve ilaçlar. Alerji ve ilaçlar...
Alerji... İlaçlar... Alerji... İlaçlar...
- Luke. - Lety, canım.
Ramón ameliyat oluyor.
Tanrı aşkına.
Ne oldu?
Kalbi iyi değil. Sanırım geçen seferki gibi.
Bilmiyorum.
Durumu nasıl?
Doğru söyle Luke.
Ramón iyi değil Lety.
Beyefendi?
Bayıldı.
Nabız yok. Mavi kod.
Masaja başlıyorum. Bir, iki, üç...
Masaja devam ediyorum. Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi...
İşi biliyorsunuz, değil mi?
Umarım bir daha ambulans gördüğünüzde içinde hasta olmadığını düşünmezsiniz,
belki içinde seyahat eden hikâyeleri düşünürsünüz...
Ya da sedyede yatanları
ve kendileri de arızalı olabilecek direksiyon sallayanların hikâyelerini.
Çözülmemiş sorunları olan insanlara verip de tutamadıkları sözlere üzülürler.
Ya da belki de kararsız olan bir kalbi.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher