THE TRUNK
Nombor yang anda dail tidak dapat disambungkan. Sila tinggalkan…
Setidaknya, berilah alasan sebelum awak pergi!
Atau semua ini akan tamat.
Ke tepi.
Saya tiada masa untuk awak sekarang.
Cakaplah.
Awak boleh mengaku, beri alasan.
Itu dia kata?
Saya pasang kamera?
Memang betul.
Saya tak boleh perhatikan hidup awak?
Kalau tak, saya yang gila.
Saya nak lihat yang awak masih perlukan saya walaupun bersama dia,
barulah saya boleh terima awak semula.
Awak buat semua ini
untuk kembali bersama saya?
Sewaktu saya dibawa masuk ke bilik bedah,
awak minta doktor selamatkan anak kita.
Tergamak awak?
Tergamak awak buat begitu?
Saya nampak awak ke tengah jalan.
Saya marah dan salahkan awak.
Saya rasa kasihan…
terhadap anak kita.
Saya cuba bunuh diri.
Sepanjang saya mengandung, saya sengsara.
Seolah-olah saya manusia paling tak berguna.
Melahirkan anak kita lebih menakutkan saya daripada maut, tapi awak…
nampak teruja, seolah-olah awak temui matlamat baru.
Saya terpinggir.
Saya rasa seperti pembalut hadiah.
Awak tahu perasaan itu?
Awak patut beritahu saya!
Cakap yang awak tak nak!
Dan lihat kekecewaan di muka awak?
Ibu akan minta anak diselamatkan, kan?
Saya juga benci diri saya.
Tapi saya tiada naluri keibuan.
"Salah saya kerana tak menyedari kesengsaraan awak."
"Saya memang tak guna, bodoh, teruk."
Itu kesimpulan saya.
Asalkan kita boleh bersama,
mungkin semua ini akan lenyap.
Tapi tergamak awak…
ulangi perbuatan ayah saya?
Saya takut. Apa pilihan saya?
Saya tiada cara untuk dekati awak.
Jeong-won…
kita rakan subahat.
Saya bunuh anak kita,
awak bunuh mak awak.
Kita boleh sama-sama tebus dosa kita.
Kita berdua. Okey?
Awak gila.
Saya akan tebus…
tapi tak lagi di sisi awak.
Nak pergi bercuti?
Kenapa tak beritahu tentang kamera itu?
Saya tak tahu cara untuk beritahu.
Saya patut uruskannya sebelum awak tahu.
Maaf sebab tak beritahu.
Bunyinya macam alasan.
Tentu awak buat tak tahu sebab tak mahu masalah timbul.
Saya tak berdiam diri.
Saya tarik rambut Cik Lee dan pukul dia.
Awak pukul dia?
Saya hampir bunuh dia.
Pil biru pada album LP…
Setelah dapat tahu identitinya,
saya jadi hilang akal.
Ikut hati, saya boleh patahkan tulang rusuk dia.
Ada saya beritahu, saya tahu Jujitsu?
Saya patut saksikannya.
Awak sokong siapa?
Awak pukul Seo-yeon?
Awak benar-benar tarik rambut dia?
Satu keluarga.
Jom beli barang dapur.
Kita beli bir dan banchan,
sambil tolak troli kita berseloroh
"Ini banyak sangat."
"Susu jenama itu lebih sedap."
Apa kegemaran awak?
Saya nak masakkan.
Berapa lama awak akan tinggal di rumah itu?
Kalau saya…
Jom.
Apa ini?
"Kalau saya," apa?
Tabiat yang aneh. Jangan cakap separuh jalan.
Apa?
Tangan awak sejuk. Jangan lepas.
Sejak awal saya dah kenal.
Saya isteri En. Han.
Pandang sini.
Satu,
dua…
Taman peringatan, majlis tamat pengajian…
Hari itu hari yang amat sukar…
Terasa seperti awak satu-satunya orang yang memahami saya.
Jika waktu itu saya kenal awak…
Bagaimana agaknya jika kita bertemu waktu itu?
Mungkin hubungan kita takkan bertahan.
Mungkin juga.
Tapi…
walaupun berselisih beratus kali, saya pasti boleh kenal awak.
Saya sangat sukakan awak.
Saya nak terus bersama.
Kita bercerai.
Kita di sini untuk tamatkan hubungan.
Saya ada buat salah?
Beritahulah apa masalahnya.
Perkahwinan ini gagal.
Salah saya. Saya melampaui batas.
Saya dah tiada sebab…
untuk teruskannya lagi. Jadi…
saya nak berhenti.
Jangan bohong lagi.
Berlagak dingin, kuat.
Dan manual awak.
Bukankah awak juga mencari sesuatu untuk berpaut?
Awak buat kerja ini sebab awak terdesak
untuk berpaut pada sesuatu, kan?
Kita begini sebab kita sama-sama lemah.
Sekali sahaja, tak bolehkah awak abaikan batasan…
Mengaku sahaja.
Yang awak juga sukakan saya.
Saya dah melampaui batasan.
Tapi tak bermakna yang awak bermakna buat saya.
En. Han, perkahwinan ini dah berakhir.
Bagaimana agaknya jika kita bertemu waktu itu?
Jika waktu itu saya kenal awak…
Walaupun berselisih beratus kali, saya pasti boleh kenal awak.
Kasihan mereka yang rapat
dengan awak sebab awak pembawa malang.
Awak akan pandang saya jika saya bunuh dia?
Kenapa tak beritahu?
Jangan salah faham. Ia tiada kaitan dengan awak.
Awak tak mahu dia terluka.
Tapi awak tetap palsu.
Betul dah tak perlukannya? Kenapa tak teruskan?
Terima kasih sebab buka kedai awal.
Kembalilah bila-bila masa. Mungkin bila cuaca lebih panas.
Tak.
Kemungkinannya rendah.
Awak di dalam? Cik Noh.
Cik Noh!
Bisingnya!
Tugasan?
Pegang.
Masuklah.
Tak perlu tanggal kasut.
Terima kasih.
Awak nampak normal.
Tapi awak tak tahu siapa saya...
Awak datang sebab awak terlalu rindukan dia.
Di mana dia sekarang?
Awak yang patut tahu.
Awak suami dia.
Tentu dia juga sedang risau tentang awak.
Carilah.
Hubungan dia dengan tuan rumah dah tamat.
Terima kasih untuk kopi ini.
Comel.
- Tolong segerakan. - Baiklah.
Alihkan lampu ini dulu.
Baiklah.
- Tolong uruskannya. - Ya.
Dia kata nak berhenti.
Siap beri saya pendayung dia.
Saya...
Boleh hubungi saya jika dia singgah?
Baiklah.
NM LEE SEON
Helo.
Ini Lee Seon.
Maaf kontrak awak tamat secara mengejut.
Jika awak nak,
awak boleh tuntut pampasan atas pelanggaran kontrak.
Tak, saya tak berminat.
Cuma pastikan Cik Noh tak terjejas.
Ya, saya akan pastikannya.
Kami tak sempat berbual panjang.
Banyak yang saya tak tahu tentang dia. Tolong beritahu saya
jika ada cara untuk hubungi dia.
Kontrak ini dah tamat.
Saya tak dibenarkan untuk dedahkan maklumat.
Maaf.
Dia tak berminat untuk tuntut pampasan. Syukurlah.
Tolong lindungi Han Jeong-won.
Walaupun ia bertentangan dengan kepentingan NM.
Kamu berdua aneh.
Kontrak dah tamat, tapi masih saling melindungi.
Saya minta diri.
Dua tahun selepas berkahwin…
saya hampir bunuh suami saya.
Perkahwinan…
lebih suci dalam bentuk perniagaan.
Awak cintakan En. Han Jeong-won?
Awak takut?
Sampai perlu tamatkannya segera?
Berjumpa di sini buat saya rasa kita memang sepejabat.
Kita pasangan gagal, nak adakan parti perpisahan?
Saya suka perkahwinan saya.
Tapi awak dah jejaskan rekod kerjaya saya.
Sampai COO nak jumpa saya.
Helo?
Kenapa matikan telefon?
Ini…
lebih sukar untuk dibuka daripada yang saya sangkakan.
Ada dua kunci, jadi kod laluan...
ada dua.
Ia mahal?
Beg awak.
Saya dah ambil,
tapi tak boleh buka.
En. Eom…
Awak ambil beg saya?
Ya.
Tapi masalahnya…
patutkah saya dedahkan dulu kontrak di dalam beg ini atau…
bunuh Han Jeong-won dulu?
Mana satu? Pilihlah.
Kontrak saya dah tamat.
Kami dah tiada apa-apa hubungan.
Kenapa? Sebab saya?
Awak fikir saya akan bunuh dia dulu.
Kontrak saya dah tamat.
Belum lagi.
Sebelum ini tak begini.
Dalam perkahwinan lalu, awak tak libatkan perasaan.
Selama ini semua okey. Awak tak peduli!
Sebab itu saya bengang dengan Han Jeong-won
termasuk syarikat celaka itu!
Syarikat awak cuba masukkan saya ke hospital mental semula.
Atau mereka cuba bunuh saya?
Alang-alang begini,
saya perlukan insurans. Betul?
Kita jumpa. Saya beritahu kod beg saya.
Kali ini nak jumpa di mana?
Seo-yeon.
Lee Seo-yeon!
Pam perut.
Buat ujian darah, hubungi polis.
Seo-yeon, bangun.
Saya kata, bangun!
Seo-yeon…
Begini sudahnya.
Puas hati awak?
Dia menunggu masa sahaja.
Dia nak ke rumah awak.
Saya tolak.
Dia mungkin akan ulangi perbuatan ini untuk
tarik perhatian awak.
Awak tak kisah?
Saya tahu awak tetap akan berdegil.
Alang-alang dah jadi begini, pergilah.
Maaf.
Jangan telefon. Hari ini saya sibuk.
Saya lebih selesa di sini.
Saya dah kemas bilik bawah.
Jangan buat perangai, awak yang akan penat. Kita seri.
Saya benarkan awak ke sini untuk beri awak masa.
Supaya awak sedar.
Saya cuba fikir sebab saya tak tinggalkan awak.
Saya tersedar, ia kerana saya rasa kasihan.
Seo-yeon.
Kita tak boleh kembali seperti dulu.
Awak dan saya.
Hei, awak nak jumpa dia? Apa rancangan awak?
Saya akan ke sana. Awak di mana?
Si-jeong.
Mungkin memang salah saya.
Apa maksud awak?
Mungkin sayalah penyebabnya…
Hye-yeong,
Do-ha,
dan Han Jeong-won.
Kenapa pula salah awak?
Hei, In-ji!
In-ji. Hei!
NOH IN-JI
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi. Sila…
NOH IN-JI
HAN JEONG-WON
Awak datang seorang diri. Beraninya.
Saya patut rasa takut?
Tak, tak perlu.
- Ini kodnya. - Tunggu.
Kenapa tergesa-gesa? Kita baru jumpa.
Kontrak dan manual perkahwinan ada di sini, kan?
Bukti.
Kenapa pandang begitu?
Awak risau akan jadi seperti Seo Do-ha?
Takut orang akan tuding jari terhadap awak?
Awak nampak teruja dengan kesengsaraan saya.
Cara terbaik adalah dengan menjadikannya rasmi.
Agar awak hilang semua kecuali saya.
Dulu awak dah saksikannya sendiri.
Apa yang awak dapat?
Awak ingin berkongsi kesengsaraan saya?
Belum terlambat untuk ubah.
Pergilah penuhi hidup awak.
Saya akan anggap semua ini tak pernah berlaku.
Tapi…
saya tak sengsara.
Apa kaitan kesengsaraan awak dengan saya?
Saya akan terus bersama awak.
Itu hidup saya.
Tak lama sebelum ini, saya bunuh ahli farmasi.
Saya ada beritahu awak, kan?
Rupa-rupanya, senang.
Polis masih tak tahu saya yang bunuh dia.
MESEJ BARU
Saya berkayak bersama Cik In-ji. Nak ikut sama?
Gila…
NOH IN-JI
Nombor yang anda dail tak dapat…
Kenapa?
Dari mana ambil beg ini?
Apa? Tentulah dari rumah Han Jeong-won.
Bilik persalinan.
Kenapa?
Saya rasa ia dah terkunci sepenuhnya
sebab cubaan awal awak.
Mengarut.
Jahanam, tak masuk akal!
Perlu dibawa ke kedai.
Kita pergi esok.
Awak sangka saya bodoh?
Jadi, macam mana?
Awak patut beritahu saya.
Siapa suruh awak pandai-pandai cuba buka sendiri?
Celaka!
Cis…
Awak akan hentikan semua ini jika saya lenyap?
En. Eom…
kita mati bersama.
Ini cadangan yang baik, kan?
Wah.
Awak makin pandai berlawak.
Saya hampir tertipu.
Tapi kita tak boleh mati hari ini.
Nombor dua dulu.
Nombor dua?
Cik In-ji.
Awak tahu, kan?
Jika saya membunuh, saya cuma perlu masuk hospital.
Cik In-ji!
Kenapa awak buat begini?
Tiada sebab.
Sebab saya boleh.
Cik In-ji!
- Awak okey? - Usah dekat.
Berhenti.
Pergi mampus.
Sudah.
Cukuplah.
Saya dah tembak.
Saya yakin saya dah tembak. Saya…
Tak apa.
Asalkan awak selamat.
Tak apa.
Ingatkan peluru hidup.
Saya takut saya yang akan gunakan peluru hidup itu…
Saya patut guna sahaja.
Saya patut bunuh dia.
Kenapa pula? Ini masalah saya.
Jangan fikir saya buat begini kerana awak.
Awak silap.
Saya boleh lindungi kita berdua.
Baguslah.
Kalau begitu, lindungilah diri awak.
Saya akan jaga diri saya.
Cik In-ji…
Saya nak ia berakhir.
Saya...
dah penat.
Peluru kosong.
Awak mempertahankan diri?
Meskipun betul, awak tahu
awak masih akan dihukum kerana memiliki senjata haram, kan?
Ya.
Pada pendapat awak, siapa yang bunuh Eom Tae-seong?
Cis.
Saya rasa
awak calon paling sesuai.
Boleh awak uruskan Eom Tae-seong?
Betul kata awak. Saya mengaku.
Perkahwinan ini sesuai dengan saya.
Awak menang.
Kenapa mata pedang ini tajam?
Hei…
Apa awak dah buat?
Tadi…
saya bunuh seseorang.
Asalnya, saya penjaga NM.
Waktu Eom Tae-seong bunuh dia, saya ada di sana.
Tapi saya lari.
Ia menghantui hidup saya…
Tapi bukan itu saja sebabnya…
Saya suka perkahwinan ini.
Saya akan keluar segera.
Kenapa beg awak ada bersama Eom Tae-seong?
Entah.
Saya tak pakai sebab ia susah dibuka.
Sebab itu ia masih di rumah En. Han?
Betul.
Senjata yang digunakan panjang dan tajam. Satu tikaman.
Senjata apa agaknya?
Jika bahan pembinaan, mungkin besi tetulang.
Tak.
Ia tajam dan licin.
Itu terlalu umum.
Saya tak faham sebab awak tanya saya.
Jika dah selesai, boleh saya balik?
Saya penat.
Kami dah periksa beg itu.
Sila pastikan tiada barang yang hilang.
Kami tak nak awak kembali dan dakwa barang awak hilang.
Menurut ejen harta tanah,
mereka terpaksa rendahkan sewa sebab pasaran.
Tolong jaga dengan baik. Tentu awak sayang ikan ini.
Cuba kurangkan minum kopi.
Berhenti membebel. Jaga diri awak dulu.
Kenapa?
Awak akan bersama dia, kan?
Tak begitu?
Selamat berjaya dengan FW awak yang baru.
Saya dah agak awak tahu.
Kejam betul.
Awak menakutkan.
Saya patut mengaku sahaja.
Banyak kali saya rasa bersalah. Ceh.
Saya pergi dulu.
"Semuanya akan berlalu."
Itulah perkahwinan.
Saya tahu sebab dah bercerai tiga kali.
Ini sahaja barang awak?
Satu beg sahaja dah mencukupi.
Kenapa saya tak terfikir untuk tinggalkan rumah ini?
Saya takut?
Awak cuma malas.
Pindah rumah untuk orang rajin.
Kena gaduh dengan tuah rumah,
beli peti ais dan meja makan,
cari dan pasang langsir bersesuaian.
Awak yang malas.
Kalau saya, dah lama saya…
keluar dari rumah itu.
Mustahil.
Awak akan robohkan rumah ini?
Kenapa?
Saya takkan berani lawan tuan rumah.
Jika ada masalah, saya tentu akan ke sini.
Sebab itu perlu dirobohkan.
Agar saya tak kembali.
Ia akan dirobohkan, kan?
Ayuh.
"Kalau saya."
Apa sambungannya?
Ini jawapannya?
Tinggalkan rumah ini?
Awak buat semua ini
sebab kata-kata saya?
Bukan itu maksud awak?
Saya cuma…
maksudkan yang awak…
patut sewakannya.
Maksud saya, saya akan gunakan duit sewa untuk melancong.
Tak sangka awak fikir begini.
Sewakannya…
Jika kita bertemu secara kebetulan…
boleh kita bersama semula?
Mungkin kita...
memang ditakdirkan bersama.
Jika tak seumur hidup,
mungkin 30 tahun?
Jika kita bertembung dua kali?
Bukan itu memang dah takdir?
Tuah…
kali kedua.
Terima kasih, En. Han.
Saya sangat berterima kasih kepada awak.
MAYAT DI TASIK… POLIS TAHAN SUSPEK
Helo, En. Choi.
Saya ada satu kes.
Yoo-na minta saya tengok pengubahsuaian rumah dia.
Saya tak perlu tahu.
Saya tahu,
tapi saya cakap juga.
Saya akan sambung kontrak saya.
Dan upah peguam terbaik.
Seo-yeon.
Saya pernah fikir awak menghalang saya.
Tapi rasanya…
saya yang menghalang awak.
Saya perlu jelaskan sebab
hubungan kita gagal.
Saya yang jahat.
Itu kesimpulan saya.
Setidaknya ego saya tak tercalar.
Momo.
Kamu mengantuk?
Cookie.
Sunyinya.
ITERATION
PENGARAH NOH SOO-HWAN
LAKON LAYAR YANG JEONG-WON
MUZIK HAN JEONG-WON
Ada apa?
Sepuluh bulan baru dapat tayangkan filem itu,
tapi sambutan tak menggalkan.
Tapi siapa yang nak tonton filem seram gred B di pawagam?
Aku tahu kau tak memancing. Balik ke pejabat.
Aku di tempat lain.
Balik cepat. Aku rasa isteri aku nak bercerai.
Cerai pun okey.
Apa ini?
Pendaftaran cerai.
Saya tulis setiap hari.
Kenapa?
Tanpa awak bertiga, saya rasa di situ sahaja tempat saya.
Apa? Tandas bilik tidur ekslusif untuk sembelit awak.
Saya pun sama.
Awak ada nama awak. Oh Hyeon-cheol. Pengarah Oh.
Saya cuma mak Gwan dan Hwan, isteri awak,
tapi awak ada pejabat, papan nama sendiri.
Awak tahu, kan?
Kawan-kawan saya semua bujang.
Orang lain kejar impian mereka,
tapi saya tak tahu saya buat apa.
Saya faham, seseorang kena jaga
dan besarkan anak-anak…
Saya tahu...
Saya cuma tak rasa begitu gembira.
Pergi jumpa pakar kulit. Buat rawatan laser.
Awak boleh guna kad saya.
Kenapa susah sangat nak serius?
Boleh tak ambil serius?
Wah, 3,000 won?
Saya akan bayar lebih.
Tak apa, itu dah cukup.
Tak nak duit lebih? Unik betul.
Bukan peti mayat, kan?
Saya bergurau.
- Okey. - Babai.
Jumpa lagi.
Beg ini cantik.
Apa patut saya buat dengan beg ini?
Reka bentuknya sangat cantik.
AMERICANO 3,000 WON
- Ini pesanan cik. - Terima kasih.
Saya…
pergi ke klinik haiwan.
Kuku kucing saya tertanggal…
Oh ya, saya bela kucing.
Apa khabar?
Seram.
Saya dah tonton filem itu.
Awak tengok senarai nama?
Itu matlamat utama saya.
Ini kali pertama.
Kebetulan pertama.
Tinggal satu.
Ya.