BAGAŻ
Wybrany abonent jest czasowo niedostępny. Proszę zostawić…
Zanim wyjdziesz, wymyśl chociaż jakiś pretekst!
Bo koniec z nami.
Odsuń się.
Nie mam czasu na rozmowy z takim zerem.
Powiedz coś.
Wykręć się albo przyznaj.
Ona ci powiedziała?
Że zainstalowałam kamery?
Tak, to prawda.
Nie wolno mi cię obserwować?
Inaczej bym oszalała.
Musiałam się przekonać, że za mną tęsknisz,
nawet będąc z nią.
Tylko tak mogłam myśleć o odzyskaniu cię.
Czyli zrobiłaś coś takiego,
żeby do mnie wrócić?
Kiedy wjeżdżałam na salę operacyjną,
błagałeś, żeby ratowali dziecko.
Jak mogłeś?
Jak Jeong-won mógł mi to zrobić?
Widziałem, jak weszłaś na ulicę.
Byłem zły i winiłem cię za wszystko.
Żal mi było naszego dziecka.
Chciałam zginąć z nim.
Od kiedy zaszłam w ciążę, czułam się jak w piekle.
Jak najbardziej bezużyteczna osoba na świecie.
Wykańczał mnie strach przed porodem,
ale ty…
Byłeś zachwycony, jakby dziecko nadało twojemu życiu nowy sens.
Wiesz, jakie to uczucie być zredukowaną do roli opakowania?
Trzeba było mi powiedzieć!
Że nie jesteś gotowa.
I oglądać twoją zawiedzioną minę?
To matki proszą, by najpierw ratowano dzieci.
Też byłam sobą rozczarowana.
Ale cóż, nie mam instynktu macierzyńskiego.
„To moja wina. Nie widziałem, jak bardzo cierpisz.
Byłem durniem, idiotą i sukinsynem”.
Tak to zamknąłem.
Myślałem, że zapomnimy o tym, jeśli znów będziemy razem.
Ale jak mogłaś
zrobić mi dokładnie to, co ojciec?
Bałam się. Co miałam robić?
Inaczej bym cię straciła.
Jeong-won.
Jesteśmy współwinni, tak?
Ja zabiłam dziecko,
a ty swoją matkę.
Jeśli to czyni nas grzesznikami, odpokutujmy razem.
Ty i ja. Razem.
Oszalałaś.
Odpokutuję za grzechy…
ale nie razem z tobą.
Pojedziemy gdzieś?
Czemu mi nie powiedziałaś o ukrytej kamerze?
Nie wiedziałam, jak to zrobić.
Powinnam była się tym zająć, zanim się dowiedziałeś.
Wybacz, że ci nie powiedziałam.
To brzmi jak wymówka.
Pewnie przymknęłaś oko, żeby uniknąć problemów w małżeństwie.
Wcale nie.
Złapałam panią Lee Seo-yeon za włosy i trochę ją pobiłam.
Uderzyłaś Lee Seo-yeon?
Prawie ją zabiłam.
Te niebieskie pigułki na płycie…
Dowiedziałam się, co to.
Ale już wcześniej byłam wściekła.
Gdybym chciała, mogłabym jej połamać żebra.
Nie wspominałam, że znam ju-jitsu?
Szkoda, że tego nie widziałem.
Po czyjej byłbyś stronie?
Uderzyłaś Lee Seo-yeon?
I szarpałaś ją za włosy?
Rodzinka.
Chodźmy kiedyś razem na zakupy.
Weźmiemy piwo i jakieś przekąski.
Będziemy pchać razem wózek i mówić:
„To za dużo” albo „Tamto mleko jest lepsze”.
Jakie jest twoje ulubione danie?
Przygotuję je dla ciebie.
Długo chcesz mieszkać w tym domu?
Na twoim miejscu…
Chodźmy.
O co ci chodziło? „Na twoim miejscu”?
Dziwny nawyk. Urywasz zdanie przed puentą.
O co chodzi?
Powiedz.
Masz zimne ręce. Zostaw.
Od razu cię rozpoznałem.
Jestem żoną pana Han Jeong-wona.
Spójrz w tę stronę.
Raz, dwa…
W kolumbarium i na ceremonii wręczenia dyplomów.
Miałem ciężki dzień
i czułem, że jesteś jedyną osobą, która mnie rozumie.
Gdybyśmy się wtedy poznali…
ciekawe, jak wszystko by się potoczyło.
Możliwe, że nasz związek nie przetrwałby długo.
Ale…
po tym, jak cię zobaczyłem, rozpoznałbym cię wszędzie.
Naprawdę cię lubię.
Chcę być z tobą cały czas.
Rozwiedźmy się.
Przywiozłam cię tu, żeby to zakończyć.
Zrobiłem coś złego?
Powiedz, o co chodzi.
To małżeństwo się nie udało.
To moja wina. Przekroczyłam granicę.
Nie mam już powodu, żeby to dalej ciągnąć, dlatego…
chcę to przerwać.
Skończmy z kłamstwami.
Nie udawaj zimnej i kuloodpornej, olej tę cholerną instrukcję.
Czy w głębi serca nie chciałaś czegoś stałego?
Nie dlatego tkwiłaś w tych małżeństwach?
Żeby móc dalej żyć?
Przyznaj, że oboje jesteśmy niczym kruche wraki.
Przestań wygadywać wyuczone kwestie…
i powiedz prawdę.
Że też się we mnie zakochałaś.
Przyznałam się do przekroczenia granicy,
ale nie myśl, że stałeś się kimś szczególnym.
To koniec, panie Han Jeong-won.
Ciekawe, jak wszystko by się potoczyło…
gdybyśmy się wtedy poznali.
Po tym, jak cię zobaczyłem, rozpoznałbym cię wszędzie.
Tak sobie myślę, że potrafi pani unieszczęśliwić ludzi wokół siebie.
Zwróciłaby pani na mnie uwagę, gdybym zabił Han Jeong-wona?
Czemu pani mu nie powiedziała?
Proszę mnie źle nie zrozumieć, nie chodzi o panią.
Pewnie nie chce go pani zranić.
Ale wciąż jest pani udawaną żoną.
To naprawdę dla mnie? Czemu pani rezygnuje?
Dziękuję, że dla mnie otwierał pan wcześniej.
Zawsze może pani wrócić. Kiedy się ociepli…
Nie.
Raczej nie wrócę.
Pani Noh In-ji, jest tam pani?
Pani Noh In-ji!
Co to za hałas?
Najnowszy przydział?
Trzymaj pan.
Proszę.
Może pan nie zdejmować butów.
Dziękuję.
Pan wydaje się przyzwoity.
Nie zna mnie pani. Dlaczego więc…
Pewnie przyjechał pan tu, bo za nią tęskni.
Gdzie jest pani In-ji?
To pan powinien wiedzieć.
Nie jest pańską żoną?
Pewnie też gdzieś się o pana martwi.
Niech pan ją odszuka, skoro już skończyła z właścicielem mieszkania.
Dziękuję za kawę.
Jaki uroczy.
- Można to przyspieszyć? - Naturalnie.
- Pozbądźcie się żyrandola. - Oczywiście.
- Dziękuję. - Zaraz się tym zajmę.
Powiedziała, że to rzuca, i nawet oddała mi wiosła.
Może pan zadzwonić, jeśli tu wróci?
Jasne.
NM LEE SEON
Słucham?
Mówi Lee Seon.
Przykro mi, że kontrakt tak nagle zerwano.
Może pan wystąpić o odszkodowanie.
Nie zamierzam tego robić.
Chcę tylko, żeby pani Noh In-ji nie ucierpiała.
Dobrze. Zadbam o to.
Chciałbym z nią porozmawiać.
Tak wielu rzeczy nie wiem.
Jeśli jest jakiś sposób…
proszę mi powiedzieć.
Po rozwiązaniu umowy
nie mogę udzielać panu takich informacji.
Przykro mi.
Nie wystąpi o odszkodowanie za zerwanie kontraktu.
Co za ulga.
Proszę go chronić.
Nawet jeśli to, co zrobi, nie będzie najlepsze dla NM.
Oboje jesteście dziwni.
Umowa wygasła, a wy wciąż o siebie dbacie.
Pójdę już.
Jakieś dwa lata po ślubie
o mało nie zabiłam męża.
Małżeństwa są czystsze jako transakcja biznesowa.
Czy pani kocha pana Han Jeong-wona?
Boi się pani?
Na tyle, by wszystko nagle zakończyć?
Widząc tu panią, czuję, że naprawdę razem pracujemy.
Może wspólna impreza byłych małżonków?
Mnie się podobał mój związek.
Przez panią będzie skazą na moim życiorysie.
Nawet szefowa mnie wezwała.
Halo?
Nareszcie. Czemu wyłączyła pani telefon?
Trudniej to otworzyć, niż myślałem.
Ma podwójny zamek, więc potrzebuję dwóch kodów.
Pewnie była droga?
Ta walizka.
Udało mi się ją zdobyć, ale nie mogę jej otworzyć.
Panie Eom Tae-seong,
wziął pan moją walizkę?
Na to wychodzi.
Ale co mam zrobić?
Najpierw ujawnić światu kontrakt z walizki…
czy zabić Han Jeong-wona?
Która opcja? Pani wybór.
Mój kontrakt się skończył.
Nie mam z nim już nic wspólnego.
Jak to? Przeze mnie?
Chyba najpierw zabiję Han Jeong-wona.
Powiedziałam, że zrywam umowę.
Wcale nie. Tak nie było w pani poprzednich związkach.
Pełnych oddania, ale pozbawionych miłości.
Dobrze szło. Zachowywała się pani profesjonalnie!
Dlatego jestem wkurzony na Han Jeong-wona i tę pani popieprzoną firmę!
Zdaje się, że znowu chcą mnie wysłać do szpitala.
A może tym razem mnie zabiją.
I teraz pytanie:
Czy nie powinienem się jakoś zabezpieczyć?
Spotkajmy się. Podam panu kody.
Gdzie tym razem?
Seo-yeon.
Lee Seo-yeon!
Płukanie żołądka i badania krwi. I wezwijcie policję.
Obudź się, Seo-yeon.
Obudź się, Lee Seo-yeon! Proszę.
Jednak do tego doszło.
Zadowolony?
Zawsze była tykającą bombą.
Chce być wypisana do pana.
Udam, że tego nie słyszałem.
Jeśli ja ją zabiorę, przedawkuje i znów trafi tutaj.
Zgodzi się pan na to?
Wiem, że cię nie powstrzymam,
więc idź i doprowadź sprawy do końca.
Przepraszam.
Nie dzwoń. Będę dziś zajęty.
Myślałam, że poczuję się tu swobodnie.
Zajmij sypialnię na piętrze.
Nie zachowuj się jak dziecko.
Jesteśmy kwita.
Wpuściłem cię do tego domu, żeby dać ci czas.
Na pogodzenie z rzeczywistością.
Zastanawiałem się, czemu nie mogę odejść,
i zrozumiałem, że jest mi cię żal.
Seo-yeon, już nigdy nie będzie tak, jak kiedyś.
Dla żadnego z nas.
Naprawdę odchodzisz? Co będziesz robić sama?
Jadę do ciebie. Powiedz, gdzie jesteś.
Si-jeong, to ja wszystko schrzaniłam.
To znaczy?
To zawsze była moja wina.
To, co spotkało Hye-yeong, Do-hę
i Han Jeong-wona.
Czemu to twoja wina?
In-ji?
Jesteś tam? In-ji!
NOH IN-JI
Wybrany abonent jest czasowo niedostępny. Proszę zostawić…
NOH IN-JI
HAN JEONG-WON
Naprawdę jest pani sama. Co za odwaga.
A powinnam się bać?
Nie, nie pani.
- Podam panu kod. - Chwila.
Skąd ten pośpiech? Dopiero przyszliśmy.
Jest tam i kontrakt, i instrukcja? Wszystkie dowody.
Co to za mina?
Boi się pani skończyć jak Seo Do-ha?
Boi się pani wytykania palcami?
Chyba cieszy pana moje nieszczęście.
Gnębienie pani w miejscu publicznym byłoby super.
Tylko ja bym pani został.
Na własne oczy pani widziała, jak to jest.
A co pan ma z tego?
Zostanie pan przy mnie i podzieli mój los?
Możemy to jeszcze naprawić.
Niech pan żyje swoim życiem,
a wtedy ja zapomnę o tym, co się stało.
Sęk w tym…
że ja bym nie cierpiał.
Co mi do pani cierpienia?
Ja ciągle byłbym z panią.
Tak wyglądałoby moje życie.
Zabiłem ostatnio aptekarkę…
Wspominałem, że kogoś zabiłem?
To łatwiejsze, niż się wydaje.
Gliny wciąż nie mają pojęcia, że to ja.
Pływam kajakiem w świetle księżyca z panią In-ji. Dołączy pan?
Drań oszalał.
NOH IN-JI
Wybrany abonent jest czasowo niedostępny.
Co się stało?
Skąd pan to ma?
Z domu pana Han Jeon-wona, bo skąd?
Z garderoby.
O co chodzi?
Zamek się zaciął, bo próbował pan otworzyć go siłą.
Niemożliwe.
Chyba sobie jaja robisz!
Można ją otworzyć w sklepie. Pojedźmy tam jutro.
Masz mnie, kurwa, za idiotę?
A co mam zrobić?
Było do mnie od razu przyjść.
Było przyjść, zamiast robić coś tak głupiego!
Jasna cholera!
Kurwa mać.
Skończy pan z tym wariactwem, jeśli zniknę?
Panie Eom Tae-seong,
umrzyjmy razem.
Czyż to nie kusząca oferta?
Aż się posrałem.
Wyszukane żarty. Prawie się nabrałem.
Ale nie możemy umrzeć dzisiaj.
Najpierw opcja druga.
„Opcja druga”?
Pani In-ji!
Jeśli kogoś zabiję, po prostu wrócę do szpitala.
Pani In-ji!
Dlaczego to robisz? Dlaczego?
Tak po prostu.
Robię to, bo mogę.
Pani In-ji!
Pani In-ji.
- Jest pani cała? - Niech pan się nie zbliża.
Giń!
To koniec. Już dość.
Zastrzeliłam go.
Mogłabym przysiąc, że go zastrzeliłam.
Najważniejsze, że jest pani bezpieczna.
Już dobrze.
Myślałam, że to ostra amunicja.
Bałem się, że sam jej użyję.
Może trzeba było.
Powinienem był go zabić.
Dlaczego?
To mój problem.
Niech pan nie zakłada, że zrobiłam to dla pana,
bo tak nie było.
Mogę zapewnić bezpieczeństwo nam obojgu.
To dobrze.
Niech pan zapewni bezpieczeństwo sobie.
Ja sama się o siebie zatroszczę.
Pani In-ji…
Chcę, żeby to się skończyło.
Bo ja…
jestem już tym zmęczona.
Strzelała pani ślepakami w samoobronie?
Nawet jeśli to samoobrona,
poniesie pani karę za posiadanie nielegalnej broni.
Wiem.
Kto mógł zabić Eom Tae-seonga?
Cholera.
Wydaje mi się,
że jest pan idealny do tego zadania.
Czy może się pan zająć Eom Tae-seongiem?
Przyznaję. Miałeś rację.
To jest małżeństwo dla mnie.
Mówię, że wygrałeś.
Nie powinno tak być.
Ty…
Gdzie byłeś?
Ja…
zabiłem kogoś.
Byłem opiekunem w NM.
Widziałem, jak Eom Tae-seong zabija mojego kolegę…
ale uciekłem.
Ciągle mnie to dręczyło.
Ale to nie był jedyny powód.
Podobało mi się to małżeństwo.
Spakuję się i wyprowadzę.
Skąd Eom Tae-seong miał pani walizkę?
Kto wie?
Nie używałam jej, bo trudno się otwierała.
Zostawiła ją pani w domu Han Jeong-wona?
Najwyraźniej.
Zginął od pojedynczego ciosu z bardzo długiej, ostrej broni.
Co pasuje do takiego opisu?
Na placu budowy mógłby to być pręt zbrojeniowy.
Nie.
To była ostra i gładka broń.
Nie są dość powszechne?
Nie rozumiem, czemu pyta pan o takie rzeczy.
To koniec? Mogę już wrócić do domu?
Jestem zmęczona.
Sprawdziliśmy już zawartość.
Pani też niech zerknie, czy niczego nie brak.
Mielibyśmy kłopoty, gdyby później zgłosiła pani, że coś zginęło.
Pośrednik mówi,
że musieli obniżyć cenę, bo teraz ludzie wolą kupować.
Proszę się nimi zaopiekować. Na pewno się pani z nimi zżyła.
I niech pani ograniczy kawę.
Przestań mnie pouczać i zajmij się sobą.
Co się stało?
Powinnaś żyć szczęśliwie u jego boku.
Nie mam racji?
Życzę powodzenia z następnym kontraktem.
Wiedziałam, że wiesz.
Niezłe ziółko z ciebie.
Najgorsze.
Powinnam ci była powiedzieć wcześniej, bo bardzo mi to ciążyło.
Pójdę już.
Jak to mówią: Wszystko przemija.
Małżeństwo to nic takiego.
Rozwodziłam się trzy razy. Wiem coś o tym.
To wszystko?
Do małżeństwa wystarczy jedna walizka.
Czemu nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby stąd wyjechać?
Ze strachu?
Pewnie z lenistwa.
Przeprowadzka to ciężka praca.
Walka z wynajmującymi,
zakup nowej lodówki, stołu,
a nawet idealnych zasłon.
To nie ja jestem leniwy.
Na pani miejscu już dawno wyprowadziłbym się z tego domu.
Nie sądzę.
Naprawdę chce pan go zburzyć?
Dlaczego?
Wychowano mnie tak, że nie umiem walczyć.
Rozleniwię się i zechcę tu wrócić.
Jeśli całkowicie pozbędę się problemu, nie wrócę tu.
I tak go pan zburzy.
Zapraszam.
O co chodziło z tym…
„na pana miejscu”?
O to? Żebym nigdy nie wracał do tego domu?
Robi pan to wszystko
przez to, co powiedziałam?
A nie o to chodziło?
Myślałam…
Ja bym ten dom…
wynajęła.
A za pieniądze z czynszu wyjechałabym za granicę.
Tego się nie spodziewałam.
Jasne. Wynająć dom…
Czy jeśli znów się spotkamy…
zostanie pani ze mną?
Kto wie, może jesteśmy sobie przeznaczeni.
Może nie na całe życie, ale na jakieś 30 lat.
A jeśli spotkamy się po raz drugi?
Drugi raz to już siła wyższa.
No to drugi raz.
Drugi raz.
Dziękuję za wszystko.
Chciałam to panu powiedzieć.
ZNALEZIONO ZWŁOKI W JEZIORZE PODEJRZANY O ZABÓJSTWO ARESZTOWANY
Dzień dobry, panie mecenasie.
Mam dla pana sprawę.
Pani Yoon-a prosiła o kontrolę remontu.
Nie tłumacz się.
Nie muszę, a jednak się tłumaczę.
Podpisuję kolejny kontrakt z Ji-o. I załatwię mu najlepszego adwokata.
Seo-yeon.
Kiedyś myślałem, że nie pozwalasz mi odejść,
a tak naprawdę
to ja nie dałem odejść tobie.
Byłem ci winien wyjaśnienia, dlaczego nie mogliśmy być razem.
Jestem złym człowiekiem.
Tak ja to zamknęłam.
To przekonanie mniej rani moją dumę.
Momo. Hej, Momo?
Jesteś śpiący?
Cześć, Cookie.
Jestem taki samotny.
POWTÓRKA
REŻYSERIA: NOH SU-HWAN SCENARIUSZ: YANG JEONG-WON
MUZYKA: HAN JEONG-WON
Tak?
Film miał dziesięć miesięcy opóźnienia,
ale przyjęto go chłodno.
No ale kto dziś chodzi do kina na horrory klasy B?
Wiem, że nie łowisz ryb, więc wracaj do biura.
Mówiłem, że tu się nie łowi.
Pospiesz się. Żona chyba chce się ze mną rozwieść.
Nie jest tak źle.
- Co to jest? - Pozew rozwodowy.
Codziennie wypełniam jeden.
Dlaczego?
Bo tam są pola tylko dla mnie, bez ciebie i dzieci.
„Tylko dla ciebie”?
Przez zatwardzenie masz dla siebie naszą łazienkę.
- Ja nie mam własnego kąta. - Masz nazwisko i tytuł. Dyrektor!
Ja jestem tylko matką i żoną, a ty masz nawet własne biuro.
Żadna z moich koleżanek nie jest mężatką.
Wszystkie żyją tak, jak chcą,
a ja nic nie osiągnęłam.
Rozumiem, że jedno z nas musi zająć się dziećmi,
ale…
nie czuję się z tym szczęśliwa.
Idź do dermatologa.
Zrób sobie zabieg laserowy. Dam ci moją kartę.
Czemu nie możemy poważnie porozmawiać?
Nawet na to nas nie stać?
Trzy tysiące wonów, poważnie?
Mogę dać pani więcej.
Nie, tyle wystarczy.
Dziwne. Żeby odrzucić lepszą ofertę…
Ukryła pani tam zwłoki?
Tylko żartowałam.
- Miłego dnia. - Wzajemnie.
Piękna rzecz.
Do czego by jej używać?
Piękny wzór.
KAWA PO AMERYKAŃSKU 3 000 WONÓW
Smacznego.
Dziękuję.
Byłem u weterynarza.
Kotu wypadł pazur.
Teraz mam koty.
Rozumiem.
Co u pani?
To było straszne.
Oglądałam film.
Widziała pani napisy końcowe?
Po to poszłam.
To było pierwsze.
Pierwsze przypadkowe spotkanie.
Jeszcze jedno.
Tak.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka