Wsadziliśmy Poindextera i to niczego nie zmienia.
Broniliśmy Hectora Ayalę, a i tak go zabili.
Heather wpadła w łapy Muzy i popiera Fiska.
To, co robimy, to wszystko, to tylko iluzja.
POPRZEDNIO
Wiem, że sprawiedliwości nie stanie się zadość.
Niezależnie od wyroku Foggy Nelson i tak nie ożyje.
Co dalej z Daredevilem?
Od dawna już nim nie jestem. I nie pozwolę sobie być.
Mój klient dostał kulkę.
Zgadnij, czyje logo znalazłem na łusce?
Specjalny oddział. Osobiście wybierałem.
Same szumowiny, jak widzę.
Ja wolę „silne osobowości z ambicją”.
Foggy zaczął świętować.
Tuż przed śmiercią wiedział, że wygra sprawę Tępaka Benny'ego.
Wszyscy myśleli, że jesteś uzbrojonym szaleńcem.
Zrobiłeś to dla Fiska.
Stanęłam na czele firmy.
Ale kiedy nieoczekiwanie wrócił, nie wiem, jak się z tym czuję.
Jedno wiem na pewno. On cię wybrał, żeby dobrać się do mnie.
Zaczynam się martwić o twoją psychikę.
Ben Poindexter zabił strażnika, zabrał mu odznakę i uciekł.
Wiem, że kazałaś zabić Foggy'ego.
A co z twoim mężem? Czy on wie?
ROK WCZEŚNIEJ
Przez skandal z korupcją w FBI, agentem Nadeemem i tak dalej
mój mąż wyszedł z więzienia.
Ty też powinieneś na tym skorzystać.
ZWOLNIENIE WARUNKOWE NA CZAS APELACJI
„Zwolnienie warunkowe”.
Fisk
coś o tym wie?
Nie widziałam męża już od dawna.
Załatwiłam ci zwolnienie, bo potrzebuję przysługi.
Chcesz,
żebym kogoś zabił.
Złodzieja, Benjamina Cafaro,
i jego prawnika, Foggy'ego Nelsona.
Pamiętam go.
Chcesz się pozbyć przeszłości?
Sprawa, w którą był zamieszany, mogłaby rzucić
zbyt ostre światło na moje strategie biznesowe.
Ale masz to zrobić szybko.
W ciągu kilku dni.
Benjamin,
to dla ciebie szansa, żeby odzyskać swój umysł.
Swoje życie.
To nie jest miejsce dla ciebie.
Zawsze byłeś najlepszy w tego typu rzeczach.
Dlatego tu jestem.
Twoje sprawy z moim mężem się nie liczą.
On zawsze się liczy.
To uczciwa oferta.
Zaufaj mi.
Jesteś wolny.
Matt!
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
DAREDEVIL: ODRODZENIE
Karen?
To przez leki.
Heather.
Jesteś cała?
Tak.
Wody?
Fisk?
Uratowałeś mu życie.
Tak.
Usłyszałem, że ktoś krzyczy „broń”, i zareagowałem. Poindexter?
Nadal go szukają.
Kirsten, Vanessa Fisk kazała zabić Foggy'ego.
Słuchaj, ta jego ostatnia sprawa, możesz mi załatwić dostęp do doku...
Spokojnie, podali ci silne leki.
Wiem, jak to wygląda.
Chyba jednak nie wiesz.
Jeszcze się trzęsę.
Dla mnie liczy się tylko to, że żyjesz.
Vanesso...
Ja wiem.
Wiem.
Foggy wiedział, że wygra tę sprawę.
Rozmawiałem z Josie. Dlatego otworzył butelkę O'Melveny'ego.
Nawet pamiętam, jak go pił.
- Właśnie. - Powiedział wtedy,
że świętuje pewne zwycięstwo, ale chyba szarżował.
Nie. Miał informacje, które były Fiskom bardzo nie na rękę.
Zdajesz sobie sprawę, że to oni byli celem?
- Wiem. Foggy zginął przez nich. - Tak.
Nie wiem tylko dlaczego.
Pamiętasz, co jeszcze wtedy mówił?
Mówił, że chce złożyć wniosek o oddalenie powództwa.
Muszę go zobaczyć.
Nie możesz, bo go nie złożył.
To muszę stąd wyjść i go znaleźć.
Hej, hej. Weź...
Przerzuciłaś miliony przez Red Hook.
Teraz jestem burmistrzem
i możemy przerzucić miliardy.
- Gallo, policja. - Luca.
- I gangi? - Głupio nie skorzystać.
Kandydowałem, żeby ratować miasto.
Ale okazje same wpadają w ręce.
Matt, musisz się teraz oszczędzać.
Nie odbiło mi, Heather.
Pewnie myślisz, że znasz Fiska, ale to błąd. To bardzo niebezpieczne.
Żałuję, że mi nie wierzysz, ale mówię prawdę.
Chyba lepiej będzie, jak wpadnę,
gdy trochę odpoczniesz.
Za chwilę przyjdę.
Mają znaleźć nie tylko Poindextera, ale wszystkich mścicieli!
Nie będzie kamer ani nudnych procedur. Nie będzie nakazów!
To nie tylko przeczy wszelkim zasadom działania policji.
To nielegalne. Niedługo pozwoli im pan strzelać do ludzi!
Pozwoli? Absolutnie nie. Ja im rozkażę, Gallo! Rozkażę!
Obstawić całe miasto! Zamknąć tunele i mosty!
Zamachowiec strzelający do burmistrza to wielki problem.
To jasne, bez dwóch zdań. Ale żeby zamknąć miasto,
potrzebne jest coś na większą skalę, realne zagrożenie dla całej ludności.
Przyjąłem to do wiadomości.
A teraz bierzcie się wszyscy do roboty.
Buck, zostań na chwilę.
Wiemy, w jakim Matt Murdock jest stanie?
Stabilnym. Wraca do zdrowia w Metro-General.
To, że pana uratował, może rzucić inne światło na sprawy.
Nie.
Wręcz przeciwnie.
Co by było, gdyby nasz nieustraszony prawnik z Hell's Kitchen
zmarł w wyniku odniesionych ran?
Gdyby zginął, ratując burmistrza?
W tym wypadku
śmierć bohatera jest lepsza niż życie mściciela.
Matt, bardzo się cieszę, że z tego wyjdziesz. Przysięgam.
Ale musimy poważnie porozmawiać o tym, co będzie dalej.
Sporo myślałem o tym, co powiedziałaś. O zagrożeniach
dla całej ludności.
Cieszę się.
Czasami nasze interwencje są gorsze od przestępstw, które zwalczamy.
Sheila, ja...
W biznesie jest coś takiego jak punkt zwrotny w negocjacjach.
Jesteśmy z miastem właśnie w tym punkcie.
Potrzebny jest mały impuls.
I przyjdą do nas z otwartymi rękami.
O jaki impuls chodzi?
Jesteś bardzo spostrzegawczą kobietą.
A zatem z pewnością wiesz, kto jest lojalny, a kto nie.
Moi ludzie ci ufają.
Tak. Można powiedzieć, że trzymam rękę na pulsie.
Dobrze.
Każdego, kto nie jest całkowicie po mojej stronie, odeślij
do domu.
Tak jest.
Wychodząc, zawołaj naszego przyjaciela z elektrowni.
Szybkiego powrotu do zdrowia
Musimy pogadać.
Dobra.
Widzisz, co się tu dzieje.
Nie wierzę, że nie.
Najpierw zaorał policję.
Przestępczość kwitnie, pewnie dzięki jego znajomkom.
Potem wziął bandę brudnych gliniarzy, stworzył prywatną gwardię
i zrobił z niej pluton egzekucyjny na mścicieli,
a teraz jeszcze kombinuje, jak położyć łapę na elektrowni?
Najwyraźniej masz oczy i uszy wszędzie.
Jest jeszcze kilka przytomnych osób w tym budynku.
Myślę, że ty do nich należysz.
Idę z tym wyżej.
Gubernator, Stanowy Sąd Najwyższy.
To urząd burmistrza, nie Kingpina.
Nadal obowiązuje go prawo.
Liczę na twoje poparcie.
- Kiedy? - Jutro. Rano wyjeżdżam do Albany.
Niestety nie mogę jechać tam z tobą.
Ale szepnę słowo, gdzie trzeba. Nie ma sprawy.
- Będę bardzo wdzięczny. - Jasne.
Jakoś przetrwamy. Miasto wyjdzie na prostą.
Uważaj na siebie.
Zawsze. Ty też.
Jesteś ostatnią osobą, której się tutaj spodziewałem.
Straszny z ciebie kutas, wiesz?
Prąd w mieście wysiadł, a człowiek tu nawet pieprzonej kawy nie zrobi.
Nie każdy mieszka w schronie przeciwatomowym.
To twój nowy kostium? Jak na ciebie wołają?
„Podomka-men”?
A ty to co? Woda po goleniu, fryzura. To wszystko dla mnie?
Tak, dla ciebie.
Miałeś się nie wtrącać.
Tak, ale jeden telefon i zmieniłem zdanie.
Możesz trochę konkretniej?
Nie, nie mogę.
Dałem słowo, że wyprowadzę cię stąd żywego.
I właśnie to zamierzam zrobić.
Pod domem, północny zachód, stoi van pełen szmaciarzy.
- Zauważyłeś? - Tak.
Żeby było jasne, jak tu przyjdą,
nie będę się ze ścierwem cackać. Poślę ich do piachu, jasne?
Nie wiem, czy chcę, żebyś mi tak pomagał.
Nie masz wyboru.
Hej, Rogaty.
Co?
Czemu łyknąłeś kulkę za tego gnoja?
Bardzo dobre pytanie.
Idziemy na rewizję. Zaskoczymy go.
Dobra. Ruszyli się.
Tak będziesz z tyłkiem na wierzchu?
Frank, dosyć!
- Spisałeś się. - Tak, tak.
Żyjesz?
Tak.
Hej, tego gościa szukałeś.
Cole, zgłoś się. Potrzebujesz wsparcia?
Frank Castle tu jest.
To twoja?
Tak. Poznajesz, prawda?
Zabiłeś Hectora Ayalę.
To był dobry człowiek.
Zrobiłem, co trzeba.
Stałem za swoimi. Nie boję się śmierci.
Jasne.
Zrób to wreszcie.
- Skorzystaj z okazji. - Nie warto.
Nie, Frank. Proszę, nie. Nie rób tego.
Za tę gnidę też zamierzasz łyknąć kulę?
- Znowu strugasz bohatera? - Mówiłem, że nie warto.
Nie warto. A co z nim? Też nie warto? Co ty na to?
Co ty odwalasz? Nie możesz się powstrzymać?
Zabieraj te cholerne łapy!
Zawsze musisz coś spieprzyć.
- I dobrze, ślepy idioto! - Odbiło ci? Zamknij się!
Granat.
Szybko, szybko!
Straszny z ciebie dupek.
Wiem.
No już, wsiadajcie.
Ja z przodu.
Będę miał, kurwa, spokój.
Adam-3, potrzebne więcej jednostek, żeby oczyścić teren. Odbiór.
Przyjąłem, Charlie. Trzy na miejscu. Podwójna obsada.
Przyjąłem, potwierdzam.
Jak to wygląda?
Ładniejszy już byłeś.
Co się dzieje? Ty wezwałaś Franka?
Usłyszałam, że Poindexter zwiał.
Zadzwoniłam do Franka i przyleciałam.
A do mnie nie?
Chciałam, żeby ktoś ci pomógł.
Nie spodobałoby ci się to.
A ty jak się masz?
Jak pączek w maśle.
Chodź. Obejrzę to.
Nie.
Wiesz co, Karen?
Na wszystkie problemy tego świata najlepsza jest kawa.
Napijesz się?
Nie, dziękuję.
A ty, Rogaty? Chcesz kawy?
Byle z owsianym.
Fisk zaatakował Matta Murdocka, nie Daredevila. Rozkręca się.
Słuchaj, Karen. Wiem, że wydano wyrok...
- na Foggy'ego. - Cholera.
Vanessa Fisk zleciła Poindexterowi to zabójstwo.
Dlaczego?
Chyba z powodu wniosku, który miał złożyć.
Liczył na oddalenie sprawy,
a Vanessa chciała temu zapobiec.
Myślę, że coś mi wtedy umknęło.
O ile wiem, dokumenty są nadal w magazynie.
Zgadza się. Będziesz moimi oczami?
- Zawsze. - Chodźmy.
Idziesz z nami, Frank?
To nie moja bajka.
Wiesz, że Fisk ci tego nie daruje?
No co ty?
Wiem jedno. Jak coś odwali, wpakuję mu kulkę w ten łysy łeb.
Ale zabawa w Inspektora Gadżeta mnie nie kręci.
Wiecie, gdzie są drzwi.
Słuchaj, Frank.
Nie nabiorę się.
Nie wierzę, że masz to gdzieś.
Hej, Karen.
Miałem zrobić ci przysługę. I zrobiłem.
Zrobiłeś.
Dziękuję.
Dbaj o siebie.
Co się tu dzieje, do cholery? Jest środek nocy.
Zapoznaliście się z nowym programem burmistrza „Bezpieczne miasto”?
Tak, to obłęd. Akcja „Fiskus dla Fiska” to przy tym przedszkole.
Zastępca przewodniczącej: „To obłęd”.
Co pan robi?
Burmistrz jest bardzo zainteresowany opinią rady.
Zwłaszcza członków, którzy niezbyt entuzjastycznie wspierają go
w działaniach antykryzysowych.
To wygląda na czarną listę.
Nie, to tylko feedback.
Burmistrzowi zależy na Radzie Miasta. Na przykład na pani.
Bardzo mu pani zaimponowała...
Pamiętasz, co to było?
540 tysięcy euro na koncie w banku szwajcarskim.
Właśnie. Nieruchomości inwestycyjne w Kip's Bay, tak?
Fachowe posunięcie.
Możemy się spotkać i wymienić protipami.
Prawdę mówiąc, burmistrz Fisk jest bardzo zainteresowany
efektywnością działań rady.
Zorganizujemy spotkania
z każdym z was, kiedy kryzys już minie.
Ktoś z biura niedługo się do was odezwie.
Dziękuję, Buck.
Za kilka godzin burmistrz wygłosi przemówienie.
Liczy, że Bezpieczne miasto zyska wasze pełne poparcie.
Jeśli nie, dajcie nam znać.
Podejmiemy odpowiednie kroki.
RAPORT BB
Jak się trzymacie?
Mamy awarię prądu, wiadomo,
a sytuacja jest taka, że ludzie zabijają deskami okna i drzwi,
bo ostro spanikowali, sporo jest takich, co kradną,
są też ludzie tacy jak ja, którzy obserwują rozwój wydarzeń.
Bo co nam zostało?
Stój! Pokaż ręce!
Hej.
Jezu, Burt, to jeszcze dzieciak.
Nie. To nie dzieciak.
To zamaskowany mściciel.
Jak mogłem nie sprawdzić niezłożonych wniosków?
Nie obwiniaj się. To był ciężki czas.
Słuchaj,
często gadacie z Frankiem?
Co?
Ktoś tu jest zazdrosny.
Kiedy byliśmy u niego, słyszałem, jak bije ci serce.
Boże, to naprawdę nie fair.
Jemu też biło?
I to jak.
To adrenalina, nic więcej.
Słyszałeś moje, jak cię zobaczyłam?
Tak.
Tak?
Adrenalina, nic więcej.
Wow.
Sam to pakowałem.
O nie. „Kancelaria awokadzka”.
Nigdy nie kumałam tego żartu.
Adwokat po hiszpańsku.
- Łapiesz? - Jasne.
Foggy kiedyś strasznie się upił
i w końcu wyszło z tego awokado i „Kancelaria awokadzka”.
Dobrze, że wróciłaś.
Hej, to chyba to. Sprzed półtora roku.
Tak! To wniosek, który miał złożyć.
- Okej. - Brawo, pani detektyw.
Napisał w uzasadnieniu, że...
„Z powodu unikalnej lokalizacji portu Red Hook
przestępstwa nie popełniono w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.
Dlatego sąd nie może orzekać w sprawie”.
- Co? - Czekaj, załączono jakieś ksero.
„Statut portu Red Hook, 1855”.
O kurczę, to jest wolny port.
Czyli nie podlega jurysdykcji miejskiej ani nawet krajowej.
Ale co mają do tego Fiskowie?
Vanessa od wielu lat przechowuje tam dzieła sztuki.
Jeśli to wolny port, jest zwolniona z podatków, opłat celnych,
nie podlega kontroli.
- To legalna pralnia pieniędzy. - Tak.
A teraz burmistrz buduje tam swoje imperium.
Z tym statutem będzie nietykalny.
Hazard, przemyt, co tylko chcesz, wszystko legalne.
Foggy nie wiedział, na jaką wszedł minę. Myślał, że to zwykła kradzież ciężarówki.
Nie, Fiskowie budują tam prywatne miasto.
Sprawdźmy, co ukrywają.
Jak sytuacja?
Zgubiliśmy Murdocka i tę blondynę. Daredevil i Punisher uciekli.
Jezu. Wracajcie do portu. Czas zapolować.
Przyjąłem. Odwrót do punktu jeden, Red Hook.
A jak on tutaj jest?
- Cholera! To Punisher! - To Castle.
- Broń nieśmiercionośna. - Nie strzelać!
Frank, spokojnie. Chcemy tylko pogadać.
Nie! Nie, nie!
Brać go!
Do góry go!
Trzymajcie go!
Idę z tym wyżej. Gubernator, Stanowy Sąd Najwyższy.
To urząd burmistrza, nie Kingpina.
Nadal obowiązuje go prawo.
Liczę na twoje poparcie.
Kiedy?
Jutro. Rano wyjeżdżam do Albany.
Niestety nie mogę jechać tam z tobą.
Ale szepnę słowo, gdzie trzeba. Nie ma sprawy.
Będę bardzo wdzięczny.
Zabierz mnie do domu, Mario.
Mario jest chory.
Luke?
Ostatnio widzieliśmy się lata temu, jak byłeś rekrutem.
Tak, kopę lat.
Świeży tusz?
Jesteś w oddziale Fiska?
Burmistrz mnie zwerbował.
Jakoś żyć trzeba.
Tak, wiem.
Miło cię poznać, Castle.
Jestem twoim wielkim fanem.
Jezu Chryste.
Straciłem dzisiaj przez ciebie wielu ludzi.
Mam nadzieję, kurwa, że było warto.
Słuchaj, Frank, to, co robiłeś do tej pory,
możesz równie dobrze robić z nami. Nie będziesz musiał się więcej ukrywać.
Chłopaki cię tu, kurwa, uwielbiają. Jesteś idolem.
Służba z tobą to byłby zaszczyt.
Wiesz, że się z tego nie wywiniesz. Jestem komisarzem, do jasnej cholery.
Nowy Jork stoi za burmistrzem Fiskiem.
Miasto wybrało. A my to szanujemy.
Chyba pieprzony rozum wam odjęło.
Rozumiemy się?
Jeśli chciał się pan ze mną spotkać, wystarczyło poprosić.
To nie ja.
Oni chcieli.
Ale pan nigdy nie zwracał uwagi na szeregowych pracowników.
A to ludzie na linii frontu,
ryzykujący życie, by chronić nasze miasto,
by chronić pana.
Pytanie, czy słusznie obwiniamy komisarza.
Co by nie było, to tylko pionek w ustawionej grze.
- Podziwiasz mnie? - Tak.
Tak. Hej...
Hej, może ci, kurwa, autograf dam?
Jesteście bandą zwykłych pajaców!
Jebane pajace.
Podziwiają mnie.
Co wy wiecie o moim bólu?
Nie wiecie, ile straciłem.
Tak, miałem rację.
Ty nigdy nie przestałeś być Kingpinem.
Nie potrafisz.
Podziwiacie mnie?
Co wy o mnie wiecie?
Znacie moje myśli? Wiecie, jak patrzę na świat?
To zwykły cyrk. Banda pajaców.
Nie będę z wami pracował.
Nie naszczałbym na was, gdybyście się palili, dotarło?
Bardzo mi przykro, Frank.
- Serio? - Tak.
Ciekawe.
Tobie też jest przykro?
Nie najgorzej.
My...
My ochronimy to miasto sami.
Jeszcze żyję.
I nikomu nie pozwolimy
brudzić w naszym domu.
Jakieś pytania?
Dobrze.
Cholera. Wszędzie są zbiry Fiska.
Hej! Rozdzielić się. Jazda!
Wchodzę tam, a ty się tu ukryj.
Nie! Nie chcę, żeby było jak u Josie.
Jak tam pójdziesz, zginiesz albo kogoś zabijesz.
Jesteś ranny.
Nie wyjdziesz z tego żywy. Tego właśnie chcesz?
Fisk ma sądy.
Ma w ręku policję i wojsko.
Możesz tam iść, walczyć z nim i bez sensu zginąć,
ale go nie pokonasz. Na pewno nie tak. Musisz być sprytny.
Wiem, jak się czujesz.
Jestem zagubiona, wściekła, kurewsko bezradna.
Tam jest całe miasto.
Pamiętasz, jak kiedyś cię spytałam,
jak to jest żyć w ciemności?
Pamiętasz, co powiedziałeś?
To nie ciemność.
To blask tysiąca słońc.
Tak.
Wiem, masz rację.
Ale my go pokonamy.
Zamierzam odzyskać to miasto, Karen.
Od czego zaczniemy?
Potrzebne nam wojsko.
Dziękuję, Buck.
Dobrze się pan czuje?
Tak, dziękuję. A pani?
Pani doktor. Jest pani świadoma, że chcę zmienić to miasto.
Żeby życie w nim było powodem do dumy. Ale potrzebna mi pomoc.
Chciałbym, żeby została pani
moim komisarzem do spraw zdrowia psychicznego.
To będzie dla mnie zaszczyt, panie burmistrzu.
RAPORT BB
- Dziesięć sekund. - Mamy dźwięk!
Proszę pana.
- Proszę pana. - Chodźmy. Nadajemy na żywo.
Dzień dobry.
Przetrwaliśmy to piekło.
Wczoraj mściciel w masce podjął próbę zamachu na moje życie,
a nieznani sabotażyści zakłócili dostawy prądu w całym mieście.
W zalewie przemocy i bezprawia, komisarz Gallo
podał się do dymisji.
Złamał słowo dane mieszkańcom miasta.
Zlekceważył ludzi w potrzebie.
Nie pozwolę wam dalej żyć w strachu.
Wprowadzam w życie mój autorski program Bezpieczne miasto.
Od dzisiaj wszystkie działania mścicieli stają się nielegalne
i tak też będą traktowane przez służby.
Dwudziesta jest godziną policyjną.
A w niedalekiej przyszłości
wprowadzę w Nowym Jorku stan wyjątkowy.
Ale gdy już zapanują prawo i porządek,
będziemy mogli wrócić do codzienności. Wolni i szczęśliwi
żyć razem w najwspanialszym mieście na świecie.
Nie zapominajcie, że kocham Nowy Jork.
Kiedy byłem mały,
po wypadku,
myślałem, że to Bóg odebrał mi wzrok.
Kiedy dorosłem,
zacząłem wierzyć, że w zamian
obdarzył mnie wyjątkowym przeznaczeniem.
Jakby maska i misja mogły uratować mi życie.
A nie było tak?
Nie.
Nie chodziło o maskę.
Nie chodziło też o wiarę, że mnie uratowała.
Moim błędem była pewność, że jestem odporny na mrok.
W końcu wpuściłem go w siebie.
Pozwoliłem mu się napędzać.
Zrzuciłem Poindextera z dachu.
Karen, ja chciałem go zabić.
Szczerze mówiąc,
od kiedy zginął Foggy,
tak naprawdę nie wiem, kim jestem.
Foggy w ciebie wierzył.
Możesz się nazywać, jak chcesz, ale wiem,
że za twoją maską, za twoimi oczami
kryje się gniew i współczucie.
Masz w sobie i mrok, i światło. I on o tym wiedział. O wszystkim.
Dobrze cię znał.
Ja też cię znam.
Nie widzę mojego miasta.
Ale je czuję.
System się nie sprawdza.
Jest przegniły.
Zepsuty.
Ale to nasze miasto.
Nie jego.
I możemy je odzyskać. Razem.
Słabi...
Silni...
Wszyscy.
Buntujcie się.
Burzcie.
Budujcie.
Bo my jesteśmy miastem.
Bez strachu.
Siemanko.
Jak się...
Jak się nazywasz?
Anthony.
Masz jakieś nazwisko?
- Anthony Petruccio. - No proszę. Anthony Petruccio.
Brzmi nieźle. Godnie.
A skąd jesteś, mój drogi Anthony?
Z Jersey.
Ciekawe, tak myślałem.
Miałem przeczucie.
- Ty też? - Zgadza się. Ja też.
Dobra...
A słyszałeś w ogóle o mnie, Anthony?
- Coś tam tak. - Coś tam, jasne.
O rany. Jestem ci bardzo wdzięczny.
Za to, że mogę cię poznać.
To dla mnie wielki zaszczyt.
Dziękuję, Anthony.
DAREDEVIL powróci w 2. sezonie
Napisy: Renata Wojnarowska