Obejrzyj i przesłuchaj oficjalny podcast serialu.
Diabeł…
Mamy wyraźne polecenia.
To był atak terrorystyczny.
Obmyślony i przeprowadzony przez mściciela z Hell’s Kitchen.
POPRZEDNIO
Nie mogę z tobą uciec.
- Wiem, nie po to przyszedłem. - Wielkie umysły, nie?
Postawi cię przed sądem. I upokorzy,
zjednując sobie ludzi.
- Czyli będą kamery. - Właśnie.
- Skąd te blizny na twarzy? - To pamiątka po konfrontacji
z Daredevilem i Castle’em.
- Oskarżona tam była? - Powiedziano mi, że uciekła autem.
Powiedziano? Dostał pan rozkazy od Powella?
Kazał panu zabić Hectora Ayalę?
Chciałeś zrobić dobry uczynek?
Wiesz, że niczego nie obiecuję.
Gdzie ona jest?
Nie przyjdzie.
Gdzie?
Kiedy wylądujesz na podłodze ze spluwą wycelowaną w głowę?
DAREDEVIL: ODRODZENIE
Pani mecenas?
- Dał znać? - Nie. Nie odbiera.
Szlag.
Coś się wydarzyło, pani mecenas?
Mecenas Murdock do nas dołączy?
Nic się nie dzieje. Nie będziemy przedłużać.
Mattowi coś wypadło, ale myślę, że niedługo dojedzie.
Do cholery.
Nie maż się.
Wcale nie jest tak źle.
Łatwo ci mówić. Nie mam twojej odporności.
Co ty tam wiesz? Nie rodziłeś.
- Przeżyjesz? - Tak. To nic.
Łyknę sobie
leki, odpocznę.
Może się szarpnę na endoprotezę.
Jednak wróciłaś?
Mówiłaś, że chrzanisz Fiska. I Nowy Jork.
Bo zrobił się niewyobrażalny syf.
Wiem, wiem.
Powstrzymasz Fiska?
Nie w pojedynkę.
Właśnie dlatego wróciłam.
On raczej nie zabije Karen.
Dopóki nie będzie miał mnie na muszce.
Dlatego muszę mu się wystawić.
Buck.
Szefie.
Czy Daniel zjawił się z panną Urich, jak obiecał?
Nie.
Chyba dopiero do mnie dotarło,
jaka odpowiedzialność ciąży na człowieku wskazanym przez miliony.
Na wybrańcu kilku milionów Nowojorczyków.
Słyszę, jak szepczą.
Uważają, że smutek zaburzył mój osąd. Też tak uważasz?
Nie, szefie.
Murdock się wywinął.
Na pewno szef tego chce?
Wszystko zorganizuję.
Dzięki, Buck.
Jest wysoko konfliktowa.
Wykazuje klasyczne cechy osobowości dyssocjalnej.
Osobowość dyssocjalna.
A więc, innymi słowy, jest socjopatką?
Zgadza się.
Stan pani Page ulega pogorszeniu.
Podczas wczorajszej diagnozy okazywała wrogość i obłudę.
Sprzeciw. Krzywdzące dla strony.
Nie jest to obiektywna diagnoza, a tylko domysł.
Prokuratorze, sam pan wie.
Mecenasie, wszystko w porządku?
Mam się wspaniale. Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Prokuratorze, proszę dalej.
- Sorry za obsuwę. - Obsuwę?
Myślałam, że nie żyjesz.
- Nic ci nie jest? - W zasadzie nic.
- Postrzelili mnie w nogę. - Pani doktor,
mogłaby pani odczytać dla nas fragment ze swojej książki? Mężczyźni w maskach.
Psychologia samozwańczych stróżów.
Głównie ciekawi mnie rozdział drugi, strona 35.
Oczywiście.
„Maska mściciela nie skrywa jego publicznego oblicza.
Przeciwnie, odsłania prywatne oblicze.
Faktyczną maską jest ta noszona w życiu społecznym.
Oddanego partnera, odpowiedzialnego szefa,
lojalnego syna”.
Dziękuję serdecznie. Nie mam dalszych pytań.
Pani świadek.
Dopytam dla pewności.
A więc prawdziwa maska to ta, którą mściciel nosi wśród ludzi, tak?
Maska syna czy szefa, partnera… może nawet specjalisty klinicznego?
O co pani pyta?
Czy pani doktor uderzyła panią Page w czasie wczorajszej ewaluacji?
- Sprzeciw. - W żadnym razie.
- Podtrzymuję. - Nie mam pytań.
Tak się składa, że ja mam.
Pani doktor, czy mściciel zawsze ma maskę?
- Można konkretniej? - W pani ocenie, jako biegłej,
czy moja klientka zalicza się do mścicieli, skoro nie ma alter ego?
- Czy rzeczonej maski? - Owszem.
Nie potrzebuje jej.
Chowała się za maską Daredevila.
Tak jak pani chowa się za administracją Fiska?
- Sprzeciw. - Podtrzymuję.
Rozumiem. Dziękuję. Z mojej strony to wszystko.
Zarządzam przerwę obiadową.
Po wznowieniu zaczniemy od świadka strony pozwanej.
I pan prokurator nie ma nic przeciwko?
Wręcz przeciwnie.
Chętnie popatrzę, jak mecenas sobie szkodzi.
- Wyrażam zgodę. - Dziękuję.
Proszę wezwać świadka.
Obrona wzywa burmistrza Wilsona Fiska.
Proszę unieść prawą rękę.
Czy przysięga pan mówić prawdę, całą prawdę
i tylko prawdę, tak panu dopomóż Bóg?
Przysięgam.
Proszę podać godność.
Wilson Grant Fisk.
Kiedy byłem mały,
wpajano mi, że mam szukać najsilniejszych
i spuszczać im manto.
Lecz z czasem pojąłem, że żaden człowiek nie jest
ponad sądami,
tą instytucją.
Ładne słowa, panie burmistrzu.
Dziękuję, że się pan dziś stawił.
Nie ma za co. To mój obowiązek. Poza tym mam okazję popatrzeć,
jak w praktyce działa moja inicjatywa. I jak sprawiedliwość zwycięża.
Nie spodziewałem się, że pan dotrze.
Mógłbym powiedzieć to samo.
Dziękuję. Będę żył.
Boże!
Kurwa!
Pozer.
Bezpieczne miasto zrodziło się z konieczności.
Służy ratowaniu ludzi. Ginących przez żądnych krwi mścicieli.
Foggy’ego Nelsona nie wskrzesimy.
Nie ocalimy ofiar Muzy. Funkcjonariusza Saundersa.
Ani mojej żony, Vanessy.
Na szczęście kryminalistów pokroju Page i Daredevila da się ukarać.
Ci, którzy odeszli, na to zasługują.
Nowojorczycy
na to zasługują.
Pan wybaczy, to odpowiedź czy przemowa, burmistrzu?
Spytał mecenas, czemu wcieliłem tę inicjatywę w życie.
Akurat pan zna powód, pan tam stał.
Rozumiem. Tak.
Gdy Bullseye usiłował pana…
Okrzyknął mnie pan wtedy bohaterem.
Sprzeciw. Nie da się choć lekko dotykać sedna?
Podtrzymuję. Do rzeczy, mecenasie.
Rzecz w tym, jak zeznał pan burmistrz,
że ustawę, na mocy której postawiono zarzuty,
stworzono, by chronić ludzi przed szkodliwymi mścicielami.
- To właściwe stwierdzenie, burmistrzu? - Tak.
Na ulicach jest bezpieczniej?
Statystyki na to wskazują. Tak.
Ale wciąż jest przestępczość.
Oczywiście.
Można rzec, że aresztowanie
i zamykanie ludzi w celach to bezprawie.
Sprzeciw. Bez związku, nasuwa przypuszczenia.
Podtrzymuję.
Wysoki Sądzie, ujmę inaczej.
Burmistrzu, pańskie działania, choć wyjątkowo surowe,
nie uchroniły pana przed zamachem i przed zabójstwem żony.
A zabójca w przeszłości dla pana pracował.
Sprzeciw! Karygodne zachowanie. Nawet jak na mecenasa Murdocka.
Podtrzymuję. Strzelanie czym popadnie zaczyna nużyć.
Wszystko ma związek. Z pytaniami postawionymi przez moją koleżankę.
Kim jest mściciel? A kim przestępca?
Proszę.
Na pewno pan tego chce, mecenasie?
Ależ oczywiście.
Karen Page stawia się szereg zarzutów,
w tym współudział w zatopieniu frachtowca skutkującym śmiercią załogi.
Czy był pan świadom, że frachtowiec służył
do przemytu broni do Nowego Jorku przez wolny port,
własność Fisk Industries Trust?
Sprzeciw! Oparte na niezałączonych dowodach.
Podtrzymuję.
Dobrze.
Burmistrzu, czy to Daredevil zatopił frachtowiec?
Dowody wskazują, że tak.
Nie, dowody na to nie wskazują.
Rzecz w tym, że przedstawiono tylko zeznanie Powella,
pańskiego pracownika, człowieka na pańskie usługi.
Jest to jedynie zarzut pana prokuratora,
który dla pana pracuje, jest na pańskie usługi.
- Sprzeciw. - Oddalono.
Obrona wnosi o dołączenie dowodu w sprawie frachtowca.
Nagrane zeznanie pierwszego oficera, Christofiego Savvy.
- Sprzeciw. Nagrane? - Oddalono.
Pan Savva został przesłuchany przez mecenas McDuffie, zanim zniknął.
Uwzględniając standardy sądu, ten dowód należałoby dopuścić.
- Robicie z tej rozprawy cyrk. - Prokuratorze.
Od dłuższego czasu czuję się jak w cyrku.
Zapraszam mecenasów do siebie.
Zeznanie pana Savvy samo w sobie jest istotne i solidne.
Tego człowieka nie ma w sądzie.
- Istotne? A to jak? - Co?
Murdock…
Ujawnię to i owo na twój temat i cię zniszczę.
W pełni leganie i w majestacie prawa
wpakuję cię do więziennej celi na dożywocie.
To samo mogę zrobić z tobą.
Proszę?
Nie, w kwestii prawnej istotności.
Page oskarża się o wspieranie zamachów terrorystycznych.
Kwintesencją istotności jest, abyśmy przedstawili
dowody odciążające dotyczące zamachu.
I podstawę do odwołania, jeśli sąd ten dowód wyłączy.
Nikt się nie będzie odwoływał.
I to wyszło na głos w obecności sędziów?
Od razu damy Fiskowi togę i młotek?
Dopuszczamy dowód.
Dziękuję.
Nazywam się Christofi Savva.
Byłem pierwszym oficerem na Northern Star.
Rozkazano nam zatopić statek, jeśli dojdzie do abordażu.
Dlaczego?
Bo transportowaliśmy broń.
Wojskową. Nielegalną.
Kto zatopił frachtowiec?
Mój kapitan. Achilleo Kyriaco.
Nie Daredevil?
Nie Daredevil.
Ale był tam?
Tak. To on znalazł broń.
A kto wydał rozkaz zatopienia frachtowca?
Achilleo mówił na niego
Kingpin,
ale wiedzieliśmy, że to burmistrz.
Wilson Fisk.
- Spokój. - Wysoki Sądzie,
świadka z nagrania nie ma na sali.
A zatem jego zeznanie jest bez znaczenia,
dopóki nie potwierdzi go ktoś, kto wtedy był na pokładzie statku.
To właśnie zamierzam zrobić, proszę sądu.
Skoro tak, poprosimy. Bezzwłocznie.
Panie burmistrzu, z zeznań złożonych przez pana
wynika, że Daredevil był na pokładzie frachtowca, tak?
Można tak stwierdzić.
Warto byłoby go spytać, co widział.
Z przyjemnością podążę z panem tą ścieżką argumentacji.
Ja również.
Czy możemy stwierdzić, że nie lubi pan Daredevila?
Możemy, tak.
A co, jeśli Nowojorczycy są innego zdania?
Co, jeśli uważają, że Daredevil jest bohaterem?
Ludzie mają rację.
Na pewno?
A może wszystko zależy od przyjętej definicji.
Taki ja, na ten przykład, osłoniłem pana przed strzałem?
Czyni mnie to bohaterem?
Zadałem łatwe pytanie.
Czy jestem bohaterem?
Ja bardzo przepraszam. Przecież to czysty nonsens,
nie dotyczy Karen Page.
Przypomnę, że, przynajmniej na razie, jedynie ją sądzimy na tej sali.
Moja klientka odpowiada w sądzie utworzonym przez osobę,
która ma obsesję na punkcie Daredevila.
Mściciela, który nie raz posyłał ją do więzienia.
Dopuściliśmy nagrane zeznanie.
- Wycofam je. Do rzeczy. - Chętnie.
Czy zorganizował pan sprzedaż broni wojskowej,
wykorzystując swoje stanowisko,
a potem kazał zatopić frachtowiec, gdy plan wyszedł na jaw?
- Proszę nie odpowiadać. - Bo?
- Bez odpowiedzi. - Czekam.
Odpowiem!
Nie dowie się pan, co przechodzi przez nasz port.
Wystarczy, że pan wie, że rządzę miastem i ono rozkwita.
A reszta kwestii to za wysokie progi dla przeciętniaka.
Nagranie nie dowodzi, że burmistrz popełnił przestępstwo.
Ale ustaliliśmy, że na pokładzie był jeszcze jeden świadek.
Świadek, który jest z nami na sali sądowej.
Zgadza się, burmistrzu?
Obaj wiemy, kto nosi strój Daredevila.
On doskonale wie, co zaszło na pokładzie Gwiazdy.
Wie doskonale, co zaszło w moim mieszkaniu.
I wie doskonale, kto tu jest przestępcą i kto tylko gra. Czy nie mam racji?
Jest pan głupcem.
Nie, nie jestem.
Jestem Daredevilem.
Sprzeciw.
- Sprzeciw. - Spokój!
- To niedorzeczne. - Spokój!
Spokój!
- Proszę o spokój. - Co to ma być?
Czy pan naprawdę chce sądowi wmówić,
że Daredevil jest niewidomy?
Spokój.
Ślepy adwokat i umie walczyć.
- Spokój. - Żenująca farsa!
W ładowniach szmuglowano do miasta broń
- z rozkazu burmistrza. - Sprzeciw.
Byłem tam, jestem gotów zeznawać.
Wspólnie z panną Jones widzieliśmy, jak Fisk daje swojej bojówce,
tak zwanemu „oddziałowi”, rzeczoną broń.
Którą zniszczyliśmy dla dobra społeczeństwa.
Przemyt broni i zbrojenie oddziału w karabiny z przemytu to czyny zabronione.
Są dowody, aby oskarżyć Fiska o te przestępstwa.
- Naprawdę? - Nie skończyłem!
- Oddalono. - Sąd utworzono, aby orzekał
w sprawie ustawy o bezpieczeństwie.
Inicjatywy, za którą stoi ten człowiek. Burmistrz Fisk.
Realizujący swoje przestępcze działania.
A zatem ten sąd nie posiada kompetencji ani mandatu,
aby wymierzać sprawiedliwość.
Spokój. Proszę o spokój.
Daredevil czy nie, mecenas ma rację.
W świetle przedstawionych dowodów i zeznania na potwierdzenie,
przestępstwa pani Page, o ile w ogóle do nich doszło,
należy rozpoznać w innym sądzie.
Dziękuję. Wnoszę o oddalenie sprawy.
Uwzględniono. Sprawa oddalona. Definitywnie.
Karen Page, jest pani wolna.
Mecenasie, proszę pozostać w sądzie.
Dzięki Bogu.
Nic pan nie wygrał, mecenasie.
Nic.
Panie Fisk, prokurator generalny wniósł przeciw panu zarzuty.
Działalność przestępcza, przemyt, korupcja. Lista nie ma końca.
Pańskie aktywa zamrożono,
a wolny port jest pod kontrolą rządu.
Bo coś zeznał stuknięty adwokat? Ja to w sądzie obalę.
I jest jeszcze próba zabójstwa funkcjonariusza publicznego.
Pański cyngiel żyje. Gada jak najęty.
To teraz składa pan rezygnację.
Na to jest odpowiednia procedura.
Radzę już ją uruchomić.
Pani wybaczy…
Z bardzo ciekawą zbieraniną się pani sprzymierzyła, panno Jones.
Pilnuj się… Kingpin.
A ty dokąd, Daredevil?
Wracasz do kryjówki?
Przyjmij porażkę z godnością, starcze.
Matthew Murdock, Daredevil…
Porażka? To ty sobie zaszkodziłeś.
To koniec. Straciłeś miasto.
- Nie straciłem niczego. - Murdock zaraz wyjdzie.
- Miej go na muszce. - Wybacz. Nie ten Bullseye.
- Szefie, zasadzka! - To nie jest konieczne.
Bez paniki! Zabierzcie go! Raz, raz!
Zabrać burmistrza. I nie dać Murdockowi wyjść z budynku.
Ostrzelać to prawe górne okno!
Naprzód.
Tutaj.
Zabezpiecz drzwi.
Jak państwo widzą za mną, przed gmachem sądu
doszło do nadzwyczajnej sytuacji. Burmistrz Fisk rozkazał odciąć budynek
w konsekwencji koszmarnego finału procesu Karen Page.
Zaś Adwokat Matt Murdock zaskoczył całą salę, nagle wyznając,
że to on jest mścicielem znanym jako Daredevil.
Na co on czeka?
Nie wiem. Nie możemy tu siedzieć wiecznie. W końcu nas wystrzela.
Tak! Niech żyje jurysprudencja.
Z oddziałem czy bez, on chce to wszystko rozwalić.
- Wzywam Gwardię Narodową. - Czekajcie.
Coś nadają.
Nowy Jork pogrążył się w chaosie.
Na skutek dzisiejszej pomyłki sądowej
po raz kolejny uderzył w nas jeden z mścicieli.
Mój doradca został ranny.
Zostaliśmy osaczeni.
I kiedy to mówię, nasi nieprzyjaciele się mobilizują.
Wychodzą w maskach
z ukrycia, idą na nas zapolować.
Chciałbym, żeby moje słowa wybrzmiały.
Nie zostawię was w potrzebie.
Złożyłem przysięgę.
I zamierzam jej dochować.
Będę walczyć.
Wy również?
Chryste. On chce wywołać wojnę.
I tego się obawiam.
Jeśli wezwie pani gwardię, Fisk dostanie, czego chce.
Tak, i to potrwa. A to trzeba wygasić od razu.
- Chwileczkę. - Co?
Witajcie. To znowu ja.
Zostaliśmy osaczeni. Przeze mnie.
Burmistrz ma rację.
FISK KŁAMIE
Zostaliśmy osaczeni.
- Stać! - Zamknij ryj!
Przez oddział Fiska.
Przez ludzi, którzy zabijają nam bliskich.
Pakują nas za kratki.
To miasto jest nasze, nie jego.
BURMISTRZ KINGPIN
Już czas
mu je odebrać.
Chodźcie.
Idziemy. Cicho.
Miasto jest podzielone.
Cuks albo psikus.
Cokolwiek się dzisiaj stanie, czy im, czy mnie, czy wam…
Matt Murdock i Karen Page nie mogą wyjść stąd żywi.
A teraz idźcie robić swoje.
Murdock nie jest sam.
Jeśli ktoś czuje, że przerastają go obowiązki,
od razu niech złoży wypowiedzenie.
Zajmiemy się tym.
Słyszysz ich?
Niedługo cały ten tłum wedrze się tutaj.
Dwójka, oczyścić korytarz.
- Słyszeliście. - Naprzód.
Ci z oddziału się zbliżają.
Zaczęło się.
My zostajemy.
Uważajcie.
Wy też.
- Idziemy? - Wreszcie.
Zróbcie przejście. Nie kręć. Odsuń się, nie utrudniaj.
Nie róbmy nic, czego będziemy żałować.
Opuśćcie broń.
Szefie, prokurator generalny.
Chce pomówić.
PROKURATOR GENERALNY
Cherry, a ty nie miałeś na zadupiu grać w bingo?
- To nie wasz pierdolnik. - Nasz.
Czy może już zapomniałeś? Służymy ludziom. A nie oni nam.
Zrób jeszcze krok, to dostaniesz kulkę w łeb.
Zaraz wrócę.
- Heather. - Daj marynarkę.
Ale to Canali.
Jego telepie. Po prostu daj.
Czysty obłęd.
Kto jak kto, ale my nie jesteśmy głupi.
Nie ma sensu płonąć na stosie z Fiskiem.
- Zbastuj. - Do tyłu.
- Cofnąć się, kurwa. - Rozwal ich.
Powiedz mu.
Powiedz, co się stało z Ayalą.
Hector Ayala zajebał dwóch gliniarzy.
- Rozwal gnojka. - Nie. Mąż nie zabiłby policjanta.
Mówiłeś, że Ayala wepchnął naszych pod pociąg.
Kazałem ci go rozwalić.
- To jeden z nas. - Nie jeden z nas. On trzyma z nimi.
Coś tak, kurwa, zmiękł?
Sfajczyło ci jaja w tym pożarze? Wydałem rozkaz.
- Nie. - Trudno. Nie chcesz, ja strzelę.
Odwalę go.
Wynieście go gdzieś.
Wpuszczamy ich.
- Dobra. - Wpuszczaj.
Z drogi. Daj im wejść.
A może byśmy tak uciekli we dwoje?
Nie waż się mnie dotykać.
Zabić Fiska!
Idziemy po ciebie, Fisk!
Dajcie Fiska!
Słucham.
Dobrze.
Znowu z prokuratury.
Ostateczna oferta. Ma pan złożyć dymisję i wyjechać.
Z Nowego Jorku?
A myślałem, że mogę na ciebie liczyć.
Liczyć na mnie może burmistrz tego miasta.
Dajcie Fiska!
Zrzeknie się pan obywatelstwa. Wyjedzie. Wtedy nie będzie pan ścigany.
Nie! Nie zrezygnuję z tego!
Radzę porozmawiać. Lepszej propozycji pan nie dostanie.
Otwórzcie te drzwi.
Będą straty w ludziach.
Pan przyjmie ofertę!
Otwierać!
Otworzyć te drzwi!
Nie, nie.
No dalej!
Źle mnie oceniacie!
Mylicie się!
Ja to wszystko dla was robiłem!
Oddałem wam serce i duszę.
Kłamca!
Łgarz z ciebie!
Walczyłem dla was! A teraz tu stoję!
I dalej twierdzę…
Nie. Stójcie.
Słuchajcie.
Ja po prostu chciałem uzdrowić Nowy Jork!
Nie!
Nie! Przestańcie!
Jesteśmy ponad to!
Nie wstawaj, Fisk. Nie wstawaj.
Nie!
Słuchaj. Posłuchaj mnie.
To koniec.
I dla mnie, i dla ciebie.
Przyjmij ofertę.
Nigdy w życiu.
Umrzesz w więzieniu, odcięty od tego, co ci o niej przypomina.
Albo będziesz to ciągnął i ta historia zatoczy koło.
Trucizna. Walka. I śmierć.
I to jest ta twoja tak zwana kara?
Dla mnie to nic nie znaczy.
No a…
A co z aktem łaski?
Nie, nie.
Nie masz prawa mi jej udzielać.
Wierzę, że kochasz to miasto. Tak jak ja.
Wreszcie mamy możliwość zapewnić pokój.
Nawet własnym kosztem.
To jest akt łaski.
Nie.
Proszę.
Nie.
Ja…
Zgoda, przyjmę.
Rozumiesz, dlaczego nie
uścisnę ci dłoni?
Tak, Wilson.
Rozumiem.
Sama nie wiem, nadal jakoś
trudno uwierzyć, że już po wszystkim.
Też tak mam.
Wiem.
To normalne życie jest…
Koniec uciekania. Nikt nas już nie ściga.
- Ciężko będzie. - Jak cholera.
- Koszmarnie. - Ale czemu?
Bo jesteśmy ostro porąbani.
- Ale że naprawdę tak? - Co z nas za ludzie?
Ale tak szczerze, nie wiem, jak to zniosę.
Nic nie szkodzi. Bo ja też nie.
Ale tak czy siak chcę spróbować.
Ja też.
Myślałam, że mamy więcej czasu.
- Matthew Murdock? - Tak jest.
Aresztuję pana za napaść, usiłowanie zabójstwa. I wiele innych.
Przestępstwa Daredevila?
- Ma pan prawo… - Zrzekam się pouczenia, nie praw.
Było się adwokatem.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Tata!
Strasznie się stęskniłem.
BB.
zachowaj to sobie.
- Co to? - Witamy w Bulletin.
ŻELAZNY UŚCISK FISKA
AUTOR: BEN URICH
Nic ci nie jest?
Nic.
To zlecenie
było dość nietypowe.
Ale skończyłeś?
Tak.
Poza tym znalazł kogoś na moje miejsce.
Panie Roberston,
gratuluję, naliczyła się panu milionowa mila.
Witamy w rodzinie.
Napisy: Jakub Kowalczyk