‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(10 ปีก่อน)
‪มีหนึ่งเรื่องที่ฉันสงสัย ขอถามได้ไหมคะ
‪ทำไมหัวหน้าทีมถึงไม่นอนคะ
‪คุณยิ้มทำไมคะ
‪เธอทำงานกับฉันมากว่า 200 ปีแล้ว
‪แต่คำถามแรกที่เธอถามฉัน ‪คือเรื่องแค่นั้นเองเหรอ
‪คงเพราะหลับไม่ได้มากกว่า
‪ฉันกลัวการนอนหลับน่ะ
‪เวลาที่ฉันหลับ ‪ฉันก็มักจะเห็นเหตุการณ์ที่น่าสยดสยอง
‪เจ้าเป็นใครกัน
‪ความเศร้าและความโกรธแค้น
‪ความระแวงและความผิดหวัง
‪รวมถึง…
‪ความเฉื่อยชา
‪ดูภายนอกก็เห็นได้ชัดว่าเป็นฉัน
‪แต่นั่นไม่ใช่ฉัน
‪ฉันเกลียดความฝันอันโหดร้ายนั้น ‪ที่ฉันเห็นทุกครั้งที่ฉันหลับ
‪ฉัน…
‪เลยกลัวการนอนหลับ
‪พอจะเป็นคำตอบได้ไหม
‪ค่ะ
‪ตายเพราะขาดอากาศหายใจ
‪(ตอน 8: นายหน้า)
‪ในห้องที่ปิดมิดชิด
‪ถังก๊าซ…
‪(รายงานผลการปฏิบัติงาน ‪ต่อผู้ที่พยายามฆ่าตัวตาย)
‪(วิธีการฆ่าตัวตาย: ‪ตายเพราะขาดอากาศหายใจ)
‪(ไนโตรเจน)
‪เธอไปหาของแบบนั้นมาจากไหนกันนะ
‪(ก๊าซ)
‪(ฆ่าตัวตายด้วยการรมก๊าซ)
‪นี่มันอะไรน่ะ
‪(ไนโตรเจน)
‪(มอริเชียส บราวน์)
‪คุณจุนอุงก็ทานด้วยสิคะ
‪เอ่อ ครับ รสชาติใช้ได้ไหมครับ
‪ก่อนหน้านี้
‪ไม่ว่าฉันจะกินอาหารที่อร่อยแค่ไหน ‪ก็ไม่มีความสุขเลยสักนิด
‪ตอนนี้ฉันดีขึ้นมากแล้วค่ะ
‪โล่งอกไปทีครับ
‪ว่าแต่
‪คุณนัดฉันมาเจอทำไมคะ
‪พอดีว่าผมมีเรื่องที่อยากรู้น่ะครับ
‪ของต่างๆ ที่อยู่ในห้องคุณผู้ช่วยตอนนั้น
‪อ๋อ
‪คุณไปได้มันมาจากที่ไหน ‪พอจะบอกผมได้หรือเปล่าครับ
‪แน่นอนว่า
‪ผมทราบดีว่าคุณเยนาไม่สะดวกใจที่จะบอก
‪ผมไม่ได้จะโทษคุณเยนาด้วยครับ
‪ผมก็แค่คิดว่าไม่ควรให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก…
‪ฉันโพสต์ข้อความลงในโซเชียลมีเดียค่ะ
‪บอกเล่าความรู้สึกที่อยากจะตาย
‪(ตายได้โดยไม่เจ็บปวดจริงๆ เหรอคะ)
‪แล้วอยู่มาวันหนึ่ง
‪มีใครบางคนส่งข้อความส่วนตัวมาหาฉันค่ะ
‪(มันถูกพัฒนาให้ช่วยจบชีวิตลงได้ ‪โดยไม่เจ็บปวดแน่นอน)
‪บอกว่าเขาสามารถช่วยฉันได้
‪หัวหน้าทีมครับ
‪- นี่ครับ ‪- อะไรเนี่ย ผู้ช่วย…
‪อ๋อ นี่เป็นช่วงประเมินผลเพื่อการเลื่อนขั้นสินะ
‪ครับ
‪ในการประเมินผลการปฏิบัติงานคราวนี้ ‪ก็ขอฝากด้วยนะครับ
‪ผู้ช่วยอิมมีทั้งความสามารถ แถมนิสัยดี ‪ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย
‪นายดูทะเยอทะยานเอาเรื่องเหมือนกันนะ
‪ยมทูตในจูมาดึงที่ไม่สนใจการเลื่อนขั้น
‪คงมีแต่หัวหน้าทีมนี่แหละครับ
‪เพราะงั้นเลยไม่กลัวอะไรสินะ
‪นายหลอกด่าหรือชมฉันอยู่กันแน่
‪ทั้งสองอย่างครับ
‪ส่วนของหัวหน้าทีม ‪ผมจะประเมินตามความรู้สึกของผมครับ
‪ตามใจนายเลย
‪หัวหน้าทีมครับ คือว่า…
‪พวกของต่างๆ ที่ผมเห็นในห้องคุณชินเยนา
‪- คือว่า… ‪- คุณจุนอุง
‪ได้เช็กอีเมลหรือยังครับ
‪- อะไรครับ ‪- ใบประเมินผลการปฏิบัติงานครับ
‪พนักงานจะต้องประเมินผล ‪การปฏิบัติงานของกันและกัน
‪เปิดดูแล้วก็ทำแบบประเมิน ‪ของหัวหน้าทีมกับของผมด้วยนะครับ
‪ตอนนี้เรื่องนั้นมันไม่สำคัญ…
‪ผมเจอกลุ่มคนที่เอาการฆ่าตัวตาย ‪มาใช้เป็นช่องทางหาเงินครับ
‪ดูนี่สิครับ
‪เป็นเคสที่คล้ายกับคุณชินเยนาเลยครับ
‪แถมรับเงินดิจิทัลแทนเงินสด ‪เพื่อป้องกันการถูกแกะรอยด้วยครับ
‪เจ้าพวกนี้มันระดับมือโปรเลยนะครับ
‪จะว่าไปแล้ว เคสเมื่อตอนนั้น ‪ก็น่าจะเป็นฝีมือคนพวกนี้นะครับ
‪รถตู้คันนั้นน่ะเหรอ
‪เตรียมตัวกันมาเยอะเลยสินะ ‪พวกเขาเจอกันได้ยังไง
‪น่าจะรวมตัวกันผ่านนายหน้าครับ
‪อะไรครับ ทำไมมีแค่ผมที่ไม่รู้ล่ะ
‪อ๋อ มันเกิดขึ้นก่อนที่คุณจุนอุงจะมาครับ
‪มันคือการโพสต์ว่าจะบอกวิธีการฆ่าตัวตาย
‪ที่ได้ผลและไม่เจ็บปวดลงในโซเชียลมีเดีย
‪หรือส่งข้อความหาคนที่กำลังหดหู่ ‪และรับเข้ากลุ่มครับ
‪จริงด้วยสิ
‪ไม่ใช่ครั้งแรกจริงๆ ด้วย
‪จับคนพวกนี้กันเถอะครับ
‪หยุดเลย อย่าทำอะไรไร้สาระ
‪นี่เป็นเรื่องไร้สาระตรงไหนครับ
‪งั้นนายคิดจะสถาปนาตัวเอง ‪เป็นผู้ผดุงความยุติธรรมหรือไง
‪อย่าสำคัญตัวผิด
‪นั่นไม่ใช่งานของเรา
‪เรื่องที่ยมทูตไม่ควรใช้พลังวิเศษต่อหน้ามนุษย์
‪หรือเข้าไปแทรกแซงเรื่องของพวกเขา
‪คุณจุนอุงน่าจะรู้ดีนี่ครับ
‪ใช่ เขาพูดถูก
‪อย่างที่นายรู้ว่าเรามีหน้าที่ ‪แค่ช่วยให้พวกเขาได้อยู่จนครบอายุขัย
‪ก็แค่นั้น
‪แต่เราก็มีส่วนร่วมไปเยอะแล้วนะครับ
‪เพราะมันเป็นเรื่องของบุคคล ‪ที่ปรากฏในแอปเรดไลต์
‪จึงได้รับการอนุญาตชั่วคราวครับ
‪แต่ว่านี่…
‪ถ้าเราเข้าไปยุ่งเรื่องระหว่างมนุษย์ ‪มันก็จะบานปลายไม่มีที่สิ้นสุด
‪ลามไปถึงเรื่องการเมือง สังคม ‪สงคราม มลพิษทางสิ่งแวดล้อม
‪ทำให้เราต้องเข้าไปยุ่งกับปัญหามากมาย
‪การจัดระเบียบทางสังคม ‪เป็นหน้าที่ของคนที่ยังมีชีวิตอยู่ เข้าใจไหม
‪อีกอย่างทีมจัดการวิกฤตเป็นทีมเฉพาะกิจครับ
‪ยังคงมียมทูตมากมายในบริษัท ‪ที่ไม่เห็นด้วยกับการก่อตั้งทีมเรา
‪จำเป็นต้องออกไปสร้างปัญหาด้วยเหรอครับ
‪งั้นจะปล่อยคนบ้าพวกนั้นไปเหรอครับ
‪เสียใจด้วย มันช่วยไม่ได้
‪แต่สถานการณ์มันต่างกันนะครับ ‪รวมถึงเคสของคุณเยนาด้วย
‪เพราะคนชั่วพวกนี้
‪เราอาจช่วยคนที่คิดฆ่าตัวตายไม่ทัน ‪ต่อให้อยากช่วยแค่ไหน
‪หัวหน้าทีมครับ ลองคิดดูอีกครั้งเถอะนะครับ
‪ไม่ได้
‪หัวหน้าทีมครับ
‪คุณชเวจุนอุงครับ
‪ผมขอพูดอีกครั้งนะ ‪เราไม่ได้มีหน้าที่ผดุงความยุติธรรมครับ
‪พอเถอะครับ หยุดสักที
‪ตอนนี้ผมกำลังแสดงความคิดเห็นอยู่ ‪ผมพูดอะไรผิดเหรอครับ
‪น่าอึดอัดเป็นบ้า
‪โธ่เอ๊ย
‪ถ้าไม่สนใจก็พูดตรงๆ สิ
‪"อย่าสำคัญตัวผิด ‪เราไม่ได้มีหน้าที่ผดุงความยุติธรรม"
‪ช่างเถอะ
‪ถ้าขอยืมแรงจากปรโลกไม่ได้
‪ยืมแรงจากโลกมนุษย์เอาก็ได้
‪(ตำรวจที่น่าเชื่อถือ ‪สถานีตำรวจ)
‪คุณกำลังจะบอกว่ามีกลุ่มคน ‪ที่ขายอุปกรณ์ฆ่าตัวตาย
‪ให้กับผู้คนที่คิดฆ่าตัวตายงั้นเหรอ
‪- ใช่ไหมครับ ‪- ครับ
‪เป็นพวกคนชั่วที่ชักจูงให้ผู้คนมารวมตัวกัน ‪เพื่อฆ่าตัวตายหมู่ครับ
‪มีหลักฐานไหมครับ
‪ผมเจอกระทู้ที่เกี่ยวข้องด้วยครับ สักครู่นะครับ
‪ดูนี่สิครับ
‪(แคลอซีโร่)
‪- โธ่ ‪- หือ
‪ขอโทษครับ ผมเจอลิงก์ที่เกี่ยวข้องกับมันด้วย
‪นี่ครับ ดูนี่สิครับ
‪นี่มันพวกต้มตุ๋นที่พอได้เงินแล้ว ‪ก็ส่งของปลอมหรือไม่ก็ชิ่งหนีไปต่างหากครับ
‪ไม่นะครับ ผมพูดจริงๆ
‪เอาไว้คุณมีหลักฐานมัดตัวเมื่อไหร่ ‪ผมจะลองคิดดูครับ
‪เดี๋ยวก่อนสิครับ
‪ต้องมีหลักฐานมัดตัวก่อนถึงจะลองคิดดูงั้นเหรอ
‪ฟังดูปัดความรับผิดชอบเกินไปไหมครับ
‪ถ้าเป็นเรื่องแบบนี้ ‪ตำรวจก็ควรจะเป็นฝ่ายเสนอตัวก่อนสิครับ
‪คุณครับ พวกเราไม่ได้ว่างขนาดนั้นนะครับ
‪ในหนึ่งวัน เราได้รับแจ้งเรื่องไม่เป็นเรื่อง ‪หลายสิบครั้ง เราเองก็ลำบากใจนะครับ
‪เพราะงั้น…
‪อย่าทำเรื่องไร้สาระแบบนี้เลยครับ
‪ไร้สาระเหรอ ‪นี่เรื่องความเป็นความตายของคนนะ
‪เจ้าคนนี้นี่
‪กล้าดียังไงมาแหกปากแบบนี้
‪คุณทำงานอะไรงั้นเหรอ
‪ผมเป็นยม…
‪คือว่าผม…
‪นายทำไม
‪หางานอยู่ครับ
‪คุณครับ
‪คุณควรเอาเวลา ‪ไปตั้งใจเตรียมตัวหางานดีกว่านะครับ
‪ได้ยินว่าการหางานทุกวันนี้ ‪แข่งขันกันดุเดือดมากนี่
‪คุณจะพูดเรื่องนั้นทำไมครับ
‪ยังจะถามอีก เพราะคุณยังมีเวลาเหลืออยู่
‪ถึงได้ว่างขุดคุ้ยเรื่องพวกนี้ยังไงล่ะครับ
‪บอกว่าไม่ใช่ไง ผมพูดจริงนะครับ
‪กลับไปเถอะครับ คนยุ่งจะตายอยู่แล้ว
‪เดี๋ยวนะ ยุ่งเหรอ
‪ผมพูดจริงนะ มันมีอยู่จริงๆ
‪เชิญเถอะครับ
‪หยุดก่อกวนเถอะครับ
‪พวกคุณก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ
‪(เคารพสิทธิมนุษยชน เที่ยงธรรม เป็นมิตร)
‪ปล่อยผมครับ
‪ให้ตายเถอะ
‪ไม่เชื่อกันเลย
‪(ตำรวจ)
‪เฮ้อ
‪จะโลกมนุษย์หรือปรโลก
‪ก็เหมือนกันหมด
‪อะไรน่ะ
‪(ไนโตรเจน)
‪(ตำรวจที่ไปจุดเกิดเหตุกล่าวว่าในบ้าน ‪เต็มไปด้วยถังก๊าซไนโตรเจน)
‪ช่างเถอะ ฉันจะจับแก๊งต้มตุ๋นพวกนั้นเอง
‪ฉันหาเองก็ได้
‪ไม่อยากให้พรุ่งนี้มาถึงเลย
‪ฉันกลัววันใหม่ที่จะเริ่มต้นขึ้นหลังลืมตา
‪ชีวิตในแต่ละวันช่างทรมาน
‪ทำไมฉันต้องอยู่ด้วย
‪แฮชแท็กหดหู่ ฆ่าตัวตาย จบสิ้น
‪ทำไมไม่มีใครตอบเลยล่ะ
‪หรือต้องเล่าเรื่องให้หดหู่กว่านี้นะ
‪(ยมทูต เดธ_กาย)
‪มาแล้ว
‪ไอดีคือ "ยมทูต" งั้นเหรอ
‪กล้าตั้งชื่อแบบนี้ได้ยังไงกัน
‪แกเสร็จฉันแน่ ฉันจะจับให้ได้คาหนังคาเขาเลย
‪ไอดี
‪(กรุณาพิมพ์ไอดี)
‪จูมาดึง
‪(จูมาดึง ‪ยืนยัน)
‪หนุ่มขี้ขลาด คำบอกลา ตอนนี้ลาก่อน อาทิตย์ตก
‪จะตายได้แน่ๆ เหรอครับ
‪ไม่เจ็บปวดเหรอครับ
‪มีวิธีอะไรบ้างเหรอครับ
‪คุณมั่นใจได้ยังไงว่าจะไม่เจ็บปวดครับ
‪ราคาเท่าไรครับ
‪ต้องติดตั้งยังไงครับ
‪มีคำถามเข้ามาเยอะเลย
‪ผมขอตอบด้วยคลิปนี้ก็แล้วกันครับ
‪คลิปเหรอ
‪อะไรเนี่ย
‪(ไนโตรเจน)
‪บ้าเอ๊ย
‪ไอ้นรก
‪ให้ตายเถอะ
‪อย่างที่เห็น คุณสามารถ ‪ตายได้อย่างสงบและสะอาดครับ
‪"ตายได้อย่างสะอาดและสงบ"
‪ผมคิดว่าพวกคุณจะมีความสุข ‪ยิ่งกว่าการอยู่ในกรงขังไปตลอดชีวิตครับ
‪มันจะไม่ทรมานเหรอครับ
‪มันถูกพัฒนา
‪เพื่อให้ทุกคนสามารถจบชีวิตลงได้ ‪โดยไม่เจ็บปวดแน่นอนครับ
‪เพื่อเรางั้นเหรอ
‪มันเสียสติไปแล้วหรือไง
‪ผมเองก็พยายามจะจบชีวิตตัวเองอยู่หลายครั้ง
‪เพราะเป็นโรคซึมเศร้ามานาน
‪เพราะงั้นผมจึงเข้าใจหัวอก ‪ของพวกคุณยิ่งกว่าใครครับ
‪คราวนี้ผมก็คิดที่จะใช้วิธีนี้
‪- ตายพร้อมกับพวกคุณครับ ‪- "ตายพร้อมกับพวกคุณ"
‪พวกคุณคิดว่ายังไงครับ
‪ผมเอาด้วยครับ
‪มันไม่ง่ายเลยที่จะตายไปตามลำพัง
‪ถ้ามีเพื่อนร่วมทาง ‪อาจจะทำให้ผมมีความกล้าขึ้นมาครับ
‪คนอื่นๆ ว่ายังไงครับ
‪ผมเองก็ขอร่วมด้วยได้ไหมครับ
‪ผมก็ขอร่วมด้วยครับ
‪ฉันเองก็กลัวที่จะต้องทำคนเดียว ‪ฉันขอร่วมด้วยค่ะ
‪คุณจูมาดึงล่ะครับ
‪โธ่เอ๊ย
‪ผมเองก็ขอร่วมด้วยครับ
‪"ในกรณีที่เกิดเหตุอันตรายเป็นอย่างมาก
‪จะอนุญาตให้ใช้อาวุธได้ ‪ภายใต้ดุลยพินิจของผู้บังคับบัญชา"
‪ขอโทษนะครับ
‪หัวหน้าทีม
‪คุณผู้ช่วย
‪ที่นี่เหรอ
‪เอ่อ คุณคือ…
‪ผมคือจูมาดึงครับ
‪อ๋อ
‪ผมคือ…
‪หนุ่มขี้ขลาดครับ
‪ฉันคืออาทิตย์ตกค่ะ
‪ผมคือคำบอกลาครับ
‪คุณยมทูตบอกว่ากำลังไปเอาของอยู่ ‪ใกล้ถึงแล้วครับ
‪คุณตอนนี้ขอลาคงไม่มาแล้วสินะครับ
‪ขี้ขลาดชะมัด ทุกคนต่างก็รวบรวมความกล้ามาที่นี่
‪ไม่ใช่หรอกครับ ทุกคนต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง
‪อย่าพูดอะไรโดยไม่คิดสิครับ
‪คุณจูมาดึงสามารถเข้าอกเข้าใจคนอื่นสินะครับ
‪ดูไม่ใช่คนที่จะมาเข้าร่วมกับเราเลย
‪ผมเป็นคนอารมณ์แปรปรวนขั้นรุนแรงน่ะ
‪ขอโทษครับ
‪ถ้าผมยังมีสติสัมปชัญญะอยู่ ‪คงทำมันได้ยากน่ะ
‪ตอนนี้ฉันเพิ่งรู้ว่า
‪ฉันไม่มีความสามารถพอ ‪ที่จะหาเลี้ยงตัวเองได้
‪ด้วยเปียโนอย่างเดียวค่ะ
‪และฉันก็กลัวที่จะเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆ ตอนนี้
‪ลองดูก่อนสิครับ คุณอายุยังน้อยอยู่เลย
‪ฉันเกลียดความอายุน้อยค่ะ
‪ฉันเคยคิดว่าแค่ทำงาน ‪อย่างขยันขันแข็งก็คงพอ
‪และเชื่อว่าความพยายามไม่เคยทรยศใคร
‪แต่พอฉันเห็นเพื่อนๆ ที่ไร้ความสามารถ
‪ได้ขึ้นโชว์เดี่ยวเพราะเส้นสายของครอบครัว
‪ทำให้ฉันเกลียดตัวเองมากขึ้นค่ะ
‪ตอนนี้ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ
‪ส่วนผม หลังจากยื่นใบลาออกโดยสมัครใจ
‪ผมก็อยู่บ้านคนเดียวทั้งวัน
‪แล้วผมก็รู้สึกเหมือนตัวเอง
‪เป็นคนไร้ประโยชน์กับครอบครัวครับ
‪ผมคิดว่าผมอยู่มาทั้งชีวิตเพื่อครอบครัว
‪แต่ไม่เคยมีอะไรที่ผม ‪ทำเพื่อตัวเองเลยสักอย่าง
‪เป็นชีวิตที่ไร้ค่ามาก
‪งั้นลองหางานอดิเรกทำ ‪หรือทำธุรกิจสักอย่างดีไหมครับ
‪อะไรนะครับ
‪คุณจูมาดึงดูไม่เหมือนคนที่อยากตายเลยนะครับ
‪ผมเห็นตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ‪คุณดูต่างจากพวกเรานะครับ
‪เอ่อ ขอโทษครับ
‪แล้วอะไรที่ทำให้คุณจูมาดึง ‪ตัดสินใจแบบนี้เหรอครับ
‪เอ่อ…
‪ค่อยๆ เล่าให้ฟังก็ได้ครับ
‪ผมกำลังหางานอยู่ครับ
‪พ่อผมจากไปก่อนวัยอันควรตอนผมยังเด็ก
‪แม่ผมเลยเปิดร้านขายอาหารว่าง ‪และส่งผมเรียนตามลำพังครับ
‪ผมวิ่งโดยมองไปข้างหน้าอย่างเดียวครับ
‪อย่างน้อยก็เพื่อแม่ น้องสาว
‪และพ่อที่ตายจากไป ‪เลยทำให้ผมไม่สามารถท้อได้ครับ
‪แต่ว่า ความเป็นจริงมันโหดร้ายและเย็นชาครับ
‪ความรู้สึกว่างเปล่าเมื่อเห็นข้อความ
‪ที่ส่งมาว่าคุณสมบัติของผมไม่ผ่าน
‪น่าจะทำให้ผมมาอยู่ที่นี่ครับ
‪คุณคงรู้สึกแย่มากเลยสินะ
‪ห้องน้ำอยู่ไหนเหรอครับ
‪ข้างบนครับ
‪ทำอะไรอยู่เนี่ย ชเวจุนอุง
‪ตั้งสติหน่อย
‪ตั้งสติไว้
‪ยมทูตนี่ แย่แล้ว
‪ทุกคนครับ ทุกคน หมอนั่นมาแล้วครับ
‪- เราต้องรีบออกไปจากที่นี่ครับ ‪- หือ
‪หมายความว่าไงครับ คุณจูมาดึง ‪ใครมาเหรอครับ
‪โธ่ จะให้พูดว่าไงดีล่ะ
‪เขาคือคุณยมทูตหรือเปล่าครับ
‪เขาคือคนที่จะมาร่วมกับเราด้วยใช่ไหมครับ
‪ไม่ครับ เขาคือนักต้มตุ๋น
‪เขาเป็นคนชั่วที่คิดหาเงินกับพวกคุณครับ
‪เขาจะมีชีวิตรอดคนเดียว ‪และรวบรวมคนที่อยากตายอีกครั้งครับ
‪ไม่หรอกครับ
‪คือว่า…
‪เราต้องไปจากที่นี่แล้วนะครับ
‪เราจะถูกหลอกใช้หรือไม่ แค่ได้ตายก็พอแล้วนี่คะ
‪ไม่ครับ พวกคุณสามารถจบชีวิตเองได้ ‪แต่เลือกมาที่นี่
‪ก็เพราะหวังว่าจะมีใครสักคน ‪คอยรับฟังเรื่องราวของพวกคุณไม่ใช่เหรอครับ
‪คือว่า…
‪พวกคุณไม่ได้หวังว่าจะมีใครสักคน ‪คอยรั้งพวกคุณเอาไว้หรอกเหรอครับ
‪แต่เราตกลงกันแล้วว่าจะมาตายด้วยกันนี่ครับ
‪ไม่สิครับ ขอร้องล่ะ อย่าเอาชีวิตของพวกคุณ
‪มาโยนทิ้งให้ไอ้ขยะแบบนั้นเลยครับ
‪ได้โปรดเห็นคุณค่าของชีวิตหน่อยเถอะครับ
‪นามบัตร
‪จริงด้วยสิ นามบัตร ได้โปรด
‪โทรมาที่นี่แล้วพวกเขาจะรับฟังทุกอย่างครับ
‪ไม่ว่าจะเรื่องอะไร หรือกลุ้มเรื่องอะไร ‪พวกเขาพร้อมรับฟังหมด
‪ติดต่อไปที่นี่นะครับ รีบออกไปก่อนเถอะครับ
‪(หัวหน้าทีมจัดการวิกฤต คูรยอน)
‪ไม่มีเวลาแล้วครับ เราต้องรีบไปแล้วนะครับ
‪ไม่ล่ะครับ
‪ผมไม่ไปครับ
‪ขอร้องล่ะครับ
‪คราวนี้ผมตัดสินใจแน่วแน่แล้วครับ
‪ได้โปรดมีชีวิตอยู่ต่อเถอะนะครับ
‪ถึงผมจะไม่รู้ว่าคุณมีเหตุผลอะไร ‪แต่ถ้าคุณยังมีชีวิตอยู่
‪โอกาสจะมาหาคุณแน่นอนครับ ไปเถอะครับ
‪ไม่เอาครับ
‪ผมไม่อยากไปจริงๆ ครับ
‪ขอร้องล่ะ คุณต้องรีบไปแล้วนะครับ ‪ไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
‪อ้าว สวัสดีครับ
‪แล้วคนอื่นๆ หายไปไหนหมด ‪ทำไมอยู่กันแค่สองคนล่ะครับ
‪ฉันให้พวกเขาออกไปเอง
‪แกเป็นพวกต้มตุ๋นใช่ไหม ‪แกเสร็จฉันแน่ ไอ้สารเลว
‪โธ่เอ๊ย ว่าจะให้ตาย ‪แบบศพสวยๆ สักหน่อย แย่หน่อยนะ
‪นี่
‪นายคงมีดวงที่ต้องถูกตีจนตายสินะ
‪ผมเอานี่เผื่อมาด้วยครับ
‪รับไว้ครับ
‪ฉันตายไปแล้วหนึ่งครั้ง ไม่มีอะไรที่ฉันกลัวอีกแล้ว
‪เข้ามาเลย ไอ้สารเลว
‪บ้าเอ๊ย
‪โธ่เว้ย
‪คุณโอเคไหมครับ
‪ฉันไม่โอเคเพราะนายนี่แหละ
‪แค่เห็นที่ข้ามกำแพง ไม่ต้องบอกก็รู้
‪เจ้าเป็นใครกัน
‪ใต้เท้าขอรับ
‪ไว้ชีวิตข้าเถิด
‪สายไปเสียแล้ว
‪เจ้าพวกปากสกปรกโสโครก
‪ต่อให้พวกเจ้ามีกันมากเพียงใด ‪ข้าก็จะบั่นคอทิ้งเสียให้หมด
‪อะไรกัน ชเวจุนอุงไม่มาเหรอ
‪นั่นสิครับ
‪เขาคงจะงอนตุ๊บป่องอยู่ครับ
‪พอมีเรื่องอะไรไม่ได้ดั่งใจ ‪ก็ชอบทำอะไรตามใจตัวเองทุกที
‪- ให้โทรหาเขาดูไหมครับ ‪- ไม่ต้อง
‪เขาคงต้องการเวลา ‪จัดการกับความคิดของตัวเอง
‪เขาไปไหนไม่ได้ไกลหรอก
‪คงล่องลอยอยู่แถวนี้แหละ
‪(กฎระเบียบในการใช้อาวุธ)
‪ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะครับ
‪เหมือนคุณจุนอุงจะเอาอาวุธไปสองสามอย่างครับ
‪อะไรกัน เขาจะไปจับนายหน้างั้นเหรอ
‪เป็นไปได้สูงเลยครับ
‪ไม่นึกเลยว่ามันจะมีประโยชน์ในเวลาแบบนี้
‪เพราะคุณจุนอุงชอบทำตัวเหมือนเด็ก
‪ผมเลยติดตั้งบางอย่างไว้ที่มือถือคุณจุนอุงครับ
‪ประจวบเหมาะดีจริงๆ
‪(กำลังโหลด… ‪ตามหาเด็กสูญหาย)
‪(เลขที่ 148-69 ถนนอึมบาวี ตำบลอันดง ‪เมืองโพชอน จังหวัดคยองกี)
‪เขาไปไกลพอสมควรเลยครับ
‪คุณจุนอุงคงไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‪เขาคงกลัวและซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‪หวังว่าจะเป็นแบบนั้น
‪โธ่เว้ย
‪คุณเป็นใครกันแน่
‪ฉันเหรอ
‪หนุ่มขี้ขลาดไง
‪แล้วก็…
‪ยมทูต
‪นายยังไม่เข้าใจสินะ
‪นั่นคือฉันทั้งคู่
‪(ไนโตรเจน)
‪(ยมทูต: คุณหนุ่มขี้ขลาด ‪มาเข้าร่วมกับผมได้ไหมครับ)
‪(หนุ่มขี้ขลาด: ได้ครับ ผมเอาด้วยครับ)
‪(ผมเองก็ขอเข้าร่วมด้วยได้ไหมครับ)
‪เพราะอะไรกัน…
‪คิดว่าเพราะอะไรล่ะ
‪เพราะเงินเหรอ
‪ฉันหาเงินได้มากพอแล้ว
‪- แล้วเพราะอะไรกัน ‪- เพราะฉันอยากอยู่ไง
‪- ว่าไงนะ ‪- แปลกชะมัด ทุกครั้งที่ฉันอยากตาย
‪พอได้เห็นพวกหน้าโง่ตายไป ‪ฉันก็อยากมีชีวิตอยู่ต่อ
‪แต่นายกลับทำมันพัง น่าหงุดหงิดชะมัด
‪แกมันบ้าไปแล้ว
‪จู่ๆ เวลาที่ได้ยินอะไรแบบนั้น
‪มันทำให้ฉันฟินสุดๆ
‪หรือฉันจะบ้าจริงๆ
‪แกมันไอ้โรคจิต
‪แกคือใครกันแน่ ดูไม่เหมือนตำรวจเลย
‪ฉันคือยมทูตไงล่ะ ไอ้งั่ง
‪ไอ้บ้าเอ๊ย บอกแล้วไงว่าฉันคือยมทูต
‪ไม่ได้การแล้ว
‪ขืนบ้าไปกว่านี้ เดี๋ยวไม่มียารักษา ‪รีบไปกันเถอะ
‪ฉันจะให้แกได้เห็น…
‪ยมทูตตัวจริง
‪แกจะทำอะไร
‪ปล่อยฉัน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ไอ้สารเลว
‪ฉันจะคลายเชือกออกให้ ‪หลังจากที่แกตายแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก
‪ถ้าถูกตำรวจจับได้
‪ฉันก็จะถูกจับด้วยข้อหาขายก๊าซนี้ไม่กี่ถัง
‪ส่วนคนที่ใช้มันในทางที่พิเรนทร์ก็คือแก
‪ไอ้ชาติหมา
‪(จูมาดึง)
‪แทนที่จะสู้กับคนหุ่นใกล้เคียงกัน ป๊อดชะมัด
‪ชเวจุนอุง ทำใจดีๆ ไว้นะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ไม่นะ ไม่ได้ ไม่…
‪ผู้ช่วยอิม เฝ้าชเวจุนอุงไว้ที
‪หัวหน้าทีมครับ
‪คุณผู้ช่วยครับ เราต้องจับเขานะครับ
‪ผมบอกแล้วไงครับ
‪ว่าห้ามเข้าไปแทรกแซงเรื่องของมนุษย์
‪เราต้องจับเขาให้ได้นะครับ
‪คุณชเวจุนอุง
‪บริษัทมีกฎระเบียบนะครับ
‪แต่หลังจากที่คุณจุนอุงเข้ามา ‪ก็ทำให้เราฝ่าฝืนกฎอยู่บ่อยครั้ง
‪ถึงคุณจุนอุงจะอยู่ทีมนี้แค่หกเดือน
‪แต่เราจะต้องรักษาทีมนี้เอาไว้ ‪จนกว่าจะบรรลุเป้าหมายครับ
‪เพราะงั้นตลอดเวลาที่คุณยังอยู่ที่นี่ ‪ได้โปรดหยุดทำอะไรโดยไม่คิดสักทีครับ
‪ทำไมไม่มีอะไรได้ดั่งใจเลยวะ
‪อะไรน่ะ
‪มันติดเทอร์โบหรือไง
‪ตามมาเลยสิ
‪ตามมาสิวะ
‪นั่นสินะ ฉันตาฝาดไปเอง
‪คิดว่าฉันบ้าไปแล้วซะอีก
‪อะไรน่ะ
‪ชนนะ ฉันชนนะ
‪ฉันชนจริงๆ นะ
‪เวรเอ๊ย
‪โธ่เว้ย ฉันบอกให้ถอยไปไง
‪ฉันบอกว่าจะชนแล้วไม่ใช่เหรอ
‪โธ่เว้ย
‪ฉันบอกว่าจะชนแล้ว จะชน…
‪ตั้งสติหน่อยสิวะ
‪ฉันบอกให้หล่อนถอยไปแล้ว ‪มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน
‪จู่ๆ คนจะโผล่ตรงนั้นตรงนี้ได้ยังไง
‪เป็นไปไม่ได้หรอก ฉันตาฝาดไปเอง
‪ใช่แล้วล่ะ ฉันตาฝาด
‪เธอเป็นใคร
‪ฉันเหรอ
‪ยมทูตไง
‪ทำไมทุกคนถึงเอาแต่พูดว่าเป็นยมทูตกัน
‪ฉันต่างหากคือยมทูต
‪- มันฮิตหรือไง ‪- เปล่าเลย ฉันคือยมทูตจริงๆ
‪แต่ก่อนอื่น นายต้องโดนสักหน่อยแล้ว
‪เอาชีวิตคนมาเป็นเครื่องมือหาเงิน
‪นายยังเป็นมนุษย์อยู่อีกเหรอ
‪ไอ้ขยะไร้ค่า
‪ทำไม
‪มันผิดตรงไหนเหรอ ทำไมกัน
‪พวกมันอยากตายนี่
‪ฉันก็แค่ช่วยคนที่อยากตายก็แค่นั้นเอง
‪หรือไม่จริง
‪ฉันสั่งให้พวกมันตายหรือไง
‪ฉันสั่งให้พวกมันไปตายหรือยังไง
‪พอสักที มันคงจะดีกว่า ‪ถ้าไม่มีคนอย่างนายอยู่บนโลกใบนี้
‪หัวหน้าทีมครับ ถ้าก้าวก่ายไปมากกว่านี้ ‪จะเดือดร้อนนะครับ
‪ไปห้ามเธอทำไมครับ
‪(ซงจินโฮ 34 ปี ‪พลังงานลบ 97 เปอร์เซ็นต์)
‪หัวหน้าทีม คุณผู้ช่วย
‪ทำไมไอ้เวรนี่ถึงปรากฏบนแอปครับ
‪ทำไมครับ
‪ไวรัส…
‪เขาคงเป็นเป้าหมาย ‪ที่เราต้องช่วยครั้งนี้ครับ
‪มันจะเป็นไปได้ยังไงครับ
‪ว่าไงครับ หัวหน้าทีม
‪ชเวจุนอุง
‪- งานที่เราทำคืออะไร ‪- ไม่ครับ
‪อย่างน้อยก็ต้องแยกแยะสิครับ
‪ไม่ได้ ต่อให้เขาเป็นผู้ที่กระทำความผิด
‪แต่ถ้าเขาไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ
‪การช่วยเขาก็คืองานของเรา
‪มันพยายามจะฆ่าคนอื่นๆ นะครับ
‪รวมถึงผมด้วย เมื่อกี้พวกคุณก็เห็นนี่ครับ
‪เราไม่สามารถตัดสินชีวิตของเขาได้ครับ
‪เราไม่ได้มีอำนาจตัดสินว่า ‪จะช่วยหรือไม่ช่วยเขานะครับ
‪ทำไมครับ ทำไมเราจะต้องช่วย ‪คนเลวๆ แบบนั้นด้วยครับ
‪น่าจะเป็นยาพิษครับ
‪ยังไงซะ งานนี้มันก็จบแล้ว
‪ตายซะดีกว่า
‪ไม่ได้นะครับ
‪คุณห้ามตายนะครับ
‪หัวหน้าทีม ทำไงดีครับ
‪คุณจุนอุงรออะไรอยู่ โทรหา 119 สิ
‪ไม่ครับ
‪ถ้าเกิดมีเหยื่อเพิ่มขึ้นอีก คุณจะทำยังไงครับ
‪ช่างเถอะครับ
‪ปล่อยให้เขาตายเถอะ
‪หัวหน้าทีมครับ ‪ในเมื่อข้อมูลเขาปรากฏในแอปเรดไลต์
‪- เราก็ต้องหาทางช่วยเขานะครับ ‪- ผมไม่อยากช่วยครับ
‪ผมไม่อยากช่วยเขาครับ หัวหน้าทีม
‪ช่วยคนชั่วอย่างมันแล้ว ‪จะมีความหมายอะไรครับ
‪เราควรทิ้งมันไว้ที่นี่
‪แล้วไปหาคนที่แย่กว่า ‪แบบนั้นถึงจะถูกไม่ใช่เหรอครับ
‪ชเวจุนอุง มีแต่นายที่รักความถูกต้องหรือไง
‪ฉันเองก็โมโห
‪แต่ว่าเรา…
‪ต้องช่วยเขา
‪นั่นคืองานของทีมจัดการวิกฤต
‪เข้าใจไหม
‪งั้นผมขอลาออกครับ
‪จากทีมจัดการวิกฤต
‪คุณมาที่นี่ทำไม
‪กลิ่นเหม็นเน่าลอยออกมาจากวิญญาณดวงนี้
‪คิดว่าการตายคือจุดจบเหรอ
‪ผิดแล้ว
‪เมื่อเทียบกับบาปกรรมที่นายต้องชดใช้
‪นี่มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้น
‪นายเป็นใครกัน
‪ที่ที่นายจะไปมีแค่ที่นั่น
‪นายจะถูกไฟเผาท่ามกลางกองเพลิง ‪ที่ไม่มีวันดับไปตลอดชั่วกาลนาน
‪แขนขาจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ในทุกช่วงเวลา
‪เมื่อติดกันอีกครั้งก็จะเริ่มใหม่
‪มันคือขุมนรกที่น่าสยดสยองที่สุด
‪ช่วยด้วย
‪ไหนพวกนายบอกว่าต้องช่วยฉันไง
‪ทำอะไรกันอยู่
‪ฉันกำลังขอให้ช่วยอยู่นะ
‪ทีมจัดการวิกฤตจะช่วยคนพรรค์นี้ด้วยเหรอ
‪นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะนาย
‪นายเลือกเองเถอะ ชเวจุนอุง
‪นายจะช่วยหมอนั่น
‪หรือจะออกจากทีมจัดการวิกฤต
‪หัวหน้าทีมครับ
‪รีบช่วยฉันเร็วๆ สิ
‪ถ้าฉันตาย…
‪แปลว่านายทำให้ฉันตายนะ
‪แล้วนายจะต่างจากฉันตรงไหน
‪ช่วยฉันสิ เร็วๆ เข้า
‪ผมกำลังขอให้คุณช่วยอยู่นะครับ
‪ผมอยากมีชีวิตอยู่ต่อให้ได้ครับ
‪119 ใช่ไหมครับ
‪ที่นี่มีคนดื่มยาพิษเข้าไป มาช่วยเขาทีครับ
‪หยุดหัวเราะซะ
‪นายจะตายไม่ได้ ไม่สิ ฉันจะไม่ฆ่านาย
‪อยู่ซะ
‪มีชีวิตอยู่
‪และชดใช้ความผิดให้หมดแล้วค่อยตาย
‪เข้าใจไหม
‪ชดใช้ยังไง
‪มีหลักฐานที่บอกว่าฉันทำเหรอ
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪กรุณาทำหน้าที่ของยมทูตให้ดีที่สุด ‪เพื่อให้เป็นที่ไว้วางใจของเหล่าดวงวิญญาณ
‪มาดื่มกันเถอะครับ
‪คุณผู้ช่วยยังไม่กลับเหรอครับ
‪ก่อนที่ผมจะกลับ
‪ดื่มเบียร์สักกระป๋องคงไม่เป็นไร
‪เหนื่อยหน่อยนะครับ ‪มันคงเป็นการตัดสินใจที่ยากมากๆ
‪ผมก็แค่ไม่อยากเป็นเหมือนเขาครับ
‪นี่เป็นความลับนะ
‪ได้ยินว่าตอนหัวหน้าทีมทำงานใหม่ๆ ‪ก็เป็นเด็กเหลือขออ่อนไหวง่าย
‪เหมือนกับคุณจุนอุงครับ
‪เด็กเหลือขอเหรอครับ
‪แค่ได้เจอพวกคนชั่วในโลกมนุษย์
‪เธอก็พร้อมออกหมัด ‪โดยไม่สนใจอายุขัยที่เหลือครับ
‪ตอนนี้เธออายุมากแล้ว
‪เธอเลยควบคุมนิสัยที่ร้อนเหมือนไฟนั่นได้ครับ
‪จริงเหรอครับ
‪ครับ
‪ก่อนหน้านี้ก็เคยมีครับ
‪เคสที่เราต้องช่วยนักต้มตุ๋น ‪ที่พยายามจะจบชีวิตตัวเอง
‪มีหลายคนที่ต้องเป็นหนี้ก้อนโตก็เพราะเขา
‪ในนั้นมีหัวหน้าของสองครอบครัว ‪ฆ่าตัวตายไปครับ
‪แล้วนักต้มตุ๋นคนนั้นเป็นยังไงครับ
‪คุณได้ช่วยเขาไว้ไหมครับ
‪ตอนนั้นเองหัวหน้าทีมก็…
‪ตัดสินใจทำเหมือนวันนี้ครับ
‪เพราะอะไรกัน…
‪คุณผู้ช่วยก็เห็นนี่ครับว่าเขาไม่ได้รู้สึกผิดเลย
‪เอาจริงๆ ตอนนี้ผมก็คิดว่า ‪ควรจะปล่อยให้เขาตายไปซะ
‪ไม่ครับ
‪การที่เขายังมีชีวิตต่อไป
‪มันโหดร้ายสำหรับนักต้มตุ๋นคนนั้นครับ
‪เพราะเขาได้อยู่ชดใช้ความผิดที่ก่อไว้ครับ
‪คุณจุนอุงคงจะไม่รู้ แต่สิ่งที่ทรมาน
‪ยิ่งกว่าเวรกรรมที่ต้องชดใช้หลังตาย
‪คือเวรกรรมที่ต้องชดใช้ตอนยังมีชีวิตอยู่ครับ
‪เพราะเขาจะต้องพบเจอกับความเจ็บปวด
‪เช่นเดียวกับที่เหยื่อและคนรอบข้างต้องพบเจอ
‪มากกว่าหลายเท่าไปจนตายครับ
‪ซงจินโฮ
‪เขาเองก็เช่นกันครับ
‪โชคดีที่เราช่วยชีวิตเขาไว้ได้ทัน ‪แต่เขาไม่น่าจะใช้เสียงได้แล้ว
‪ยังหนุ่มอยู่แท้ๆ แย่จังนะคะ
‪ทำไงได้ล่ะคะ
‪อะไรเหรอครับ
‪ถึงเขาจะบอกว่าไม่มีหลักฐาน
‪แต่จูมาดึงได้บันทึกชีวิตของเขา ‪เอาไว้อย่างครบถ้วนครับ
‪ปกติแล้ว ภาพจะถูกตัดต่อ ‪ก็ต่อเมื่อใกล้ถึงคราวตาย
‪แต่คุณก็รู้นี่ครับ หัวหน้าทีมของเราน่ะ
‪เธอได้รวบรวมภาพ ‪การกระทำความผิดของเขาเอาไว้ล่วงหน้าครับ
‪แน่นอนว่า
‪มันถูกแกะรอยไม่ได้ ‪เพราะเป็นเลขไอพีของปรโลกครับ
‪จะไม่แจ้งความเหรอครับ
‪ใครบอกว่าจะไม่แจ้งล่ะ
‪(ตำรวจที่น่าเชื่อถือ ‪เคารพสิทธิมนุษยชน เที่ยงธรรม เป็นมิตร)
‪ฉันก็แค่…
‪ช่วยคนที่อยากตายก็แค่นั้นเอง
‪(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
‪(จำกัดการเข้าเยี่ยมในห้องฉุกเฉิน)
‪คุณครับ เดี๋ยวก่อนครับ
‪คุณครับ
‪นี่คุณ
‪- คุณครับ ‪- จับเขาไว้
‪ซงจินโฮ
‪ฟื้นสิ ซงจินโฮ เรียกหมอมาเร็วเข้า
‪จากนี้ไปเขาจะไม่สามารถพูด
‪หรือได้ยินอะไรอีกต่อไปครับ
‪เขาจะต้องนอนเป็นผักไปจนวันตายครับ
‪ในสภาพที่มีสติสัมปชัญญะครบถ้วน
‪การช่วยชีวิตคนและปล่อยให้ได้รับโทษ
‪อันโหดร้ายในโลกมนุษย์
‪นั่นคือหนึ่งในอำนาจที่ท่านประธาน
‪มอบหมายให้กับหัวหน้าทีมจัดการวิกฤตครับ
‪เขาจะต้องอยู่แบบนั้นไป 18 ปี
‪จนคิดว่าตายไปซะยังดีกว่า
‪มันคงจะดีกว่า ‪ถ้าเขาตกนรกหมกไหม้ไปซะ
‪อย่างน้อยก็ค่อยโล่งใจหน่อยครับ
‪แต่ถ้าเกิดผมตัดสินใจผิดขึ้นมาล่ะครับ
‪หัวหน้าทีมเชื่ออะไรผม…
‪ไม่รู้สิครับ
‪ในตัวคุณจุนอุงคงมีอะไรบางอย่าง ‪ที่มีแค่หัวหน้าทีมที่เชื่อ
‪รวมถึงเคสคุณเยนาด้วย
‪แน่นอนว่า
‪ถึงผมจะไม่อยากเชื่อเท่าไรก็เถอะ
‪ถ้างั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
‪เรื่องที่เราดื่มเหล้ากันที่นี่ ห้ามบอกหัวหน้าทีมนะ
‪เขาน่าสนใจดีใช่ไหมล่ะ
‪สดใหม่ไร้เดียงสาเหมือนใบไม้ที่เพิ่งผลิ
‪เพราะเขาอายุยังน้อยหรือเปล่านะ
‪ผิดกับเราที่แอบมีอคติอยู่บ้าง ‪จากประสบการณ์ในการใช้ชีวิต
‪คิดว่าเขาจะเฝ้าดูหมอนั่นจนตายซะอีก
‪ถือว่าเขามีไหวพริบดีทีเดียว
‪ไม่รู้สิครับ
‪ยอมรับในสิ่งที่ควรยอมรับเถอะ
‪นายควรจะมีจิตใจ ‪ที่อ่อนโยนและเปิดกว้างบ้างนะ
‪จะได้ไม่ดูเหมือนมนุษย์ลุง
‪ท่านจะบอกว่า
‪ผมดูเหมือนมนุษย์ลุงเหรอครับ
‪ฉันคงปฏิเสธไม่ได้หรอก
‪นายยังคงนอนไม่หลับสินะ
‪ความฝันคืออีกมุมมองหนึ่ง ‪ที่ต่างจากโลกแห่งความจริงนะ
‪ท่านหมายความว่ายังไง…
‪คนทั่วไปส่วนใหญ่
‪เมื่อเลือกทางผิดก็จะเสียใจเป็นเวลานาน
‪แต่สุดท้ายก็จะลืมมันไป
‪แต่บางครั้งคนเหล่านี้
‪ก็ยังจมปลักอยู่กับความเสียใจนั้น ‪อย่างเหนียวแน่น
‪และลืมไม่ลง
‪แม้กระทั่งในความฝันก็ด้วย
‪แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่สามารถ ‪หวนกลับไปแก้ไขได้อีกแล้ว
‪ขอโทษครับ หัวหน้าทีม
‪ชเวจุนอุง
‪ถ้ามองในภาพรวม ‪เรื่องคราวนี้อาจจะลุล่วงไปด้วยดี
‪แต่ถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมา
‪ต่อให้เราอยากช่วยคนที่ฆ่าตัวตาย
‪เราก็จะไม่สามารถช่วยได้อย่างที่นายเคยพูด
‪มันจะไม่มีวันพรุ่งนี้ ‪สำหรับผู้คนที่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา
‪ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ ทุกการตัดสินใจ ‪ย่อมมาพร้อมกับตัวเลือกและความรับผิดชอบ
‪เพราะงั้นตอนแรกฉันถึงได้ห้ามนาย
‪ตอนนี้ฉันก็ไม่เสียใจที่ตัดสินใจแบบนั้น
‪เพราะงั้น ถ้าอยากลาออกเมื่อไหร่ ‪ก็ลาออกไปได้เลย
‪ไม่ ไม่ครับ
‪ทีมน่ะ
‪ไม่ได้เป็นของนายคนเดียว
‪ถึงฉันจะไม่รู้ว่านายจะลาออกไปเมื่อไหร่
‪แต่นายควรจำเอาไว้ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่
‪ครับ ผมจะจำเอาไว้ครับ
‪แล้วก็…
‪ขอบคุณที่ช่วยครับ
‪เข้าใจก็ดีแล้ว
‪เอ่อ ผมซื้อกาแฟมาให้ไหมครับ
‪ผมรู้จักร้านอร่อยนะ
‪แล้วแต่นายเลย
‪รับทราบครับ
‪กาแฟได้แล้วครับ หัวหน้าทีม…
‪ไปไหนแล้วล่ะ
‪ใช่แล้วล่ะ
‪ต้องอยู่ด้วยกันถึงจะเรียกว่าทีม
‪อยู่คนเดียวจะเรียกว่าทีมได้ยังไง
‪(ทีมจัดการวิกฤต ‪พนักงาน ชเวจุนอุง)
‪เดี๋ยวนะ
‪ถึงคุณจุนอุงจะอยู่ทีมนี้แค่หกเดือน
‪แต่เราจะต้องรักษาทีมนี้เอาไว้ ‪จนกว่าจะบรรลุเป้าหมายครับ
‪เพราะงั้นตลอดเวลาที่คุณยังอยู่ที่นี่ ‪ได้โปรดหยุดทำอะไรโดยไม่คิดสักทีครับ
‪เป้าหมายเหรอ
‪ขอโทษครับ
‪ช่วยรักษาสัญญาที่ว่าพอเสียงเตือนดัง ‪ก็ให้ผมเลิกงานได้ด้วยเถอะครับ
‪จะว่าไปแล้ว คุณผู้ช่วยก็มักจะเลิกงาน ‪และกลับตรงเวลาเป๊ะๆ เสมอ
‪ส่วนหัวหน้าทีม…
‪แค่เพราะฉันช่วยเพื่อนนาย
‪และช่วยนายก็เลยดูเหมือนเป็นคนดีเหรอ
‪- ฮะ ‪- ฉันมาจากนรกนะ
‪เพราะงั้นอย่าเข้าใจผิดสิ
‪อะไรกันเนี่ย จริงๆ เลย
‪มาทำอะไรที่นี่คะ
‪เธอน่าจะอยากถามอะไรฉันนะ
‪ทำไมคุณถึงไปปรากฏตัวที่นั่นคะ
‪คุณไม่ได้ไปเอาวิญญาณคนตายสักหน่อย
‪ฉันก็แค่อยากรอดูทีมจัดการวิกฤตทำงานล้มเหลว
‪คุณโกหก
‪ทำไมคุณถึงช่วยชเวจุนอุงตัดสินใจคะ
‪ช่วยงั้นเหรอ ล้อเล่นกันมากเกินไปแล้ว
‪ฉันรู้ว่าคุณจงใจกระตุ้นเขาค่ะ
‪เธอยังคงมองฉันออกสินะ
‪เธอเชื่อในสิ่งที่เขาเลือกเหรอ
‪ฉันเชื่อค่ะ
‪ครั้งหนึ่งฉันก็เคยเชื่อเธอ
‪คุณมาที่นี่เพราะอะไรกันแน่คะ
‪เพราะฉันอยากถามเธอ
‪ท่านเรียนการใช้ดาบมาเพื่อการนี้หรือเจ้าคะ
‪เธอ
‪ทำไมเธอถึงอยู่ที่นั่น
‪ไม่สิ
‪ทำไมฉันถึงอยู่ที่นั่น
‪คุณหมายถึงที่ไหนคะ
‪ในฝันร้าย
‪(บทส่งท้าย)
‪(เบอร์โทรเข้า)
‪ครับ ผู้ช่วยอิมรยุงกู ทีมจัดการวิกฤตครับ
‪ผมไม่รู้เรื่องความรักหรอกครับ
‪คุณไม่มีแฟนแล้วจะให้ผมช่วยยังไงครับ
‪ผมไม่รับเขียนยันต์ครับ
‪นี่ไม่ใช่ที่แบบนั้นครับ
‪วันนี้แม่น้ำฮันอุณหภูมิเท่าไร…
‪ไปถามกรมอุตุนิยมวิทยาเถอะครับ
‪ผู้ช่วยอิม มีคนโทรหานายไม่หยุดเหมือนกันเหรอ
‪ครับ ตอนแรกเริ่มจากสายที่โทรมา ‪เพื่อขอให้ช่วยคนฆ่าตัวตาย
‪ตอนนี้มีโทรมาปรึกษาเรื่องกลุ้มด้วยครับ
‪ราตรีสวัสดิ์นะครับ
‪ภาษาอังกฤษพูดว่า "กู๊ดไนต์" จีโอ…
‪- ชเวจุนอุง นายไม่มีเหรอ ‪- อะไรครับ
‪เหมือนมีไอ้บ้าที่ไหนเอาเบอร์ฉัน ‪กับผู้ช่วยอิมไปแจกจ่ายให้คนอื่นเลย
‪ได้โปรด
‪โทรมาที่นี่แล้วพวกเขาจะรับฟังทุกอย่างครับ
‪กลุ้มเรื่องอะไร…
‪อ๋อ
‪ไม่รู้สิครับ
‪คนพวกนั้นไม่โทรหาคุณชเวจุนอุงงั้นเหรอ
‪ฉันว่าไอ้บ้านั่นน่าจะเป็นนายนะ
‪อ้าว เมื่อกี้ผมสั่งอาหารจีนไว้ สงสัยจะมาส่งแล้ว
‪- เดี๋ยวเถอะนะ ‪- ทังซูยุกด้วยครับ
‪- หยุดเดี๋ยวนี้นะ ‪- เดี๋ยวผมไปรับเลยครับ ขอบคุณครับ
‪ขอโทษครับ หัวหน้าทีม คุณผู้ช่วย
‪ฝ่ายบุคคลใช่ไหมครับ
‪ใบประเมินของคุณชเวจุนอุง
‪ที่ผมยื่นไปเมื่อวาน
‪ช่วยแก้เป็นเอฟให้หมดเลยนะครับ
‪ขึ้นว่า 99 เปอร์เซ็นต์
‪เป็นเคสเสี่ยงสูงครับ
‪ผมคิดว่าแอปเรดไลต์จะมีแต่มนุษย์
‪ผมลองดูจนทั่วแล้ว แถวนั้นไม่มีใบปลิว ‪ที่ประกาศตามหาเจ้าคงเลยครับ
‪เรากำลังตัดต่อภาพความทรงจำ ‪ของเจ้าคงอยู่พอดีเลย
‪แกชื่อว่าเจ้าคงนะ คิมคง
‪ไม่นะ เจ้าคง
‪ถามจริงเถอะ นายอยากให้ชีวิตจบเห่ ‪เพราะหมาตัวเดียวเหรอ
‪มันป่วยเลยต้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้เลย
‪แกเลยอยากตายงั้นเหรอ
‪เขาทิ้งมันไปจริงๆ ครับ เลวชะมัด
‪ทิ้งอะไรกันครับ
‪เรารู้มาจากเจ้าคงครับ
‪โกหก พวกคุณเป็นใครกัน
‪ฉันขอพูดตรงๆ เลยนะ
‪เจ้าคงมันคิดฆ่าตัวตาย
‪คำบรรยายโดย: เสาวลักษณ์ ธนศักดิ์รุ่งเรือง