‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ข้าไม่เคยทำเรื่องน่าอับอายแม้แต่น้อย
‪ทว่า เมื่อข้าได้เห็นสามีที่กำลังเสียผู้เสียคน
‪ข้าที่ทำให้สามีกลายเป็นเช่นนั้น ‪จะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรกัน
‪วาสนาของเราในชาตินี้
‪คงจะจบลงเพียงเท่านี้เจ้าค่ะ
‪อภัยให้ข้าด้วยเถิด
‪เอาไปทิ้งเสีย
‪อย่าให้ใครเอาไปพูดได้
‪- ขอรับ ‪- ขอรับ
‪หยุด
‪ข้าบอกให้หยุด
‪อย่าไปเลยนะ เมียข้า
‪ข้าทำผิดไปแล้ว
‪เมียข้า
‪อย่าทิ้งข้าไปเช่นนี้
‪(ตอน 15: ละครสัตว์)
‪ถึงอย่างนั้นก็อยู่ต่อเถอะ
‪เพราะอากาศดี เพราะอากาศขุ่นมัว
‪นายก็ไม่ควรตาย
‪เริ่มคิดแบบนั้นเถอะ
‪พออยู่ๆ ไปแล้ว สักวันหนึ่ง…
‪นายจะได้พบกับช่วงเวลาที่นายจะได้รู้ว่า ‪มันเกิดขึ้นมาก็เพื่อวันนี้
‪เพราะงั้น
‪อยู่ต่อเถอะ
‪ชเวจุนอุง
‪การที่ต้องจากกันโดยไม่ได้ร่ำลาให้เรียบร้อย
‪มันเหมือนตกนรกแค่ไหนรู้ไหม
‪มันไม่ต่างอะไรจากการพยายาม ‪หนีความทรมานในตอนนี้
‪และหันไปเลือกที่จะตกนรกตลอดกาลแทน
‪หัวหน้าทีมเลยถอดใจกับการไปเกิดใหม่
‪และทำงานนี้ตั้งแต่นั้นมาเหรอครับ
‪เพื่อที่คนอื่นจะได้ไม่ต้องเสียใจเหมือนตัวเอง
‪ทั้งที่มันน่าจะเป็นเพราะเธอไม่สามารถทนรับไหว ‪เลยไม่มีทางอื่นให้เลือก
‪แต่ความสัมพันธ์ของเธอ ‪กับคนที่มีค่าสำหรับเธอกลับต้องถูกตัดขาด
‪เพราะเธอเลือกที่จะตายด้วยตัวเอง
‪เลยทำให้ความสัมพันธ์ถูกตัดขาด
‪แต่สุดท้ายมันก็คงจะมีความหมายว่า…
‪ให้ลืมทุกสิ่งไปเพื่อพบเจอความสัมพันธ์ใหม่ๆ ‪และได้เริ่มต้นใหม่ยังไงล่ะ
‪หัวหน้าทีมพัคไม่รู้เลยเหรอครับ
‪จุงกิลได้ปิดผนึกความทรงจำทั้งหมด ‪ที่มีกับรยอนและได้ไปเกิดใหม่
‪ปกติแล้ว การกลับไปเกิดใหม่ครั้งหนึ่ง ‪ทำให้ความทรงจำทุกอย่างถูกลบ
‪แต่แผลเป็นนั้น
‪ยังคงฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณ ‪จนเขามายังจูมาดึง
‪ที่รัก ขอบคุณมากนะ
‪และขอโทษด้วย
‪ผมรักคุณนะ
‪อย่าได้กังวลกับเรื่องที่นี่ ไปอย่างสบายเถอะนะ
‪คิมฮียอง เกิดวันที่ 4 พฤศจิกายน 1965 ‪เวลา 15:33 นาฬิกา
‪ฉันจะมารับชีวิตนั้นไป
‪นำทางเธอไป
‪ตอนนี้ฉันก็สามารถเจอลูกชายได้แล้วใช่ไหมคะ
‪ลูกชายของฉันฆ่าตัวตายไปเมื่อห้าปีก่อนค่ะ
‪เธอไม่สามารถเจอลูกชายได้
‪ตอนนี้ เขาคงจะกำลังรับโทษด้วยการเดิน ‪อย่างไม่มีจุดสิ้นสุดอยู่ในนรก
‪ความสัมพันธ์ของเขากับเธอ ‪ถูกตัดขาดแล้ว
‪ต่อให้ไปเกิดใหม่อีกครั้ง
‪ความสัมพันธ์ของเธอกับลูก ‪จะไม่มีทางได้มาบรรจบกันอีก
‪เพราะนั่นคือสิ่งที่ต้องชดใช้จากการฆ่าตัวตาย
‪โชคชะตาของทั้งคู่ช่างโหดร้ายมากเลยนะครับ
‪มันเป็นเรื่องที่ท่านประธาน ‪ไม่สามารถช่วยได้ใช่ไหมครับ
‪โชคชะตาเป็นสิ่งที่แม้แต่ฉันก็ทำอะไรไม่ได้
‪เพราะทุกสรรพสิ่ง ‪ล้วนมีโชคชะตาที่ถูกกำหนดเอาไว้
‪แต่ว่า นั่นเป็นเพียงป้ายบอกทางเท่านั้น
‪ส่วนจุดหมายปลายทางนั้น ‪ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตัวเอง
‪ผมอยากให้ทั้งคู่หลุดพ้นจากอดีตจังครับ
‪ฉันไม่รู้ว่ามัน…
‪จะทำให้ทั้งคู่มีชีวิตอยู่ในเวลาที่หยุดลง
‪หรือว่า…
‪ได้มีชีวิตอยู่ในเวลาที่ยังคงเดินไปกันแน่
‪(รยูโชฮี 27 ปี ‪พลังงานลบ 95 เปอร์เซ็นต์)
‪หากจะให้เชื่อคำพูดคุณหนู ‪ข้าไปเชื่อหมูเชื่อหมาเสียยังดีกว่า
‪หือ
‪(รยูโชฮี 27 ปี ‪นักร้องและนักแสดง)
‪รสชาติดีไหมล่ะ
‪เธอไม่ได้ไปดูงานหรอกเหรอ
‪นี่นายนอกใจฉันใช่ไหม
‪ใจเย็นก่อน ฉันจะอธิบายให้ฟัง
‪อือ ไหนว่ามาสิ นี่มันเรื่องอะไรกัน
‪คือว่า…
‪ไม่มีอะไรจะพูดสินะ ‪นายเองก็คิดว่ามันคาหนังคาเขาใช่ไหมล่ะ
‪ฉันขอโทษ แต่ว่า…
‪ฉันรักเธอไปแล้ว
‪คัต
‪- พอได้ไหมคะ ‪- ได้อยู่ค่ะ
‪ฉากต่อไปเลยนะครับ
‪ชาวเน็ตคงได้โวยกันอีกแน่
‪เรื่องอะไร
‪"สาดไวน์ใส่หน้าพี่ของเราเหรอ"
‪"บ้าไปแล้วเหรอ ยังสติดีอยู่ไหม ‪อยากตายหรือไง"
‪ทำไงดีล่ะ
‪เราไปขอให้ผู้กำกับช่วยตัดต่อหน่อยดีไหม
‪ไม่ต้องเลย ใช่ว่าเพิ่งจะเคยโดนแค่วันสองวัน
‪ระวังข้างหน้าด้วย
‪งั้นจะเริ่มสรุปเลยนะครับ
‪ชื่อว่ารยูโชฮี อายุ 27 ปี ‪เดบิวต์เป็นนักร้องตอนอายุ 17 ปี
‪ถึงเธอจะไม่ได้อยู่ในค่ายยักษ์ใหญ่
‪แต่ก็เป็นที่สนใจตั้งแต่เดบิวต์ใหม่ๆ
‪อะไรนะครับ
‪ตอนที่ผมเข้ากรม เธอดังมากๆ เลยล่ะครับ
‪แค่เห็นเธอออกทีวี ‪ผู้คนก็พากันคลั่งแล้วครับ
‪เธอเคยให้ข่าวอยู่สองสามครั้งว่า ‪สุขภาพมีปัญหาเพราะคิวงานที่อัดแน่นเกินไป
‪ฉันรู้สึกดีมากๆ เลย
‪แสงอาทิตย์ที่หอมหวาน…
‪สามปีก่อนได้ลองชิมลางงานแสดง
‪แม้ว่าในตอนแรก
‪เธอจะถูกตำหนิจากคนทั้งประเทศ ‪เพราะการแสดงที่แข็งทื่อ
‪ฉันผิดไปแล้ว ต่อไปฉันจะไม่ทำอีก
‪แต่ยิ่งมีผลงานมากขึ้นก็ทำให้
‪การแสดงของเธอเป็นที่ยอมรับครับ
‪โอเคครับ
‪- มันก็ดีแล้วนะ แต่ว่า… ‪- ครับ
‪ขออีกสักหน่อย…
‪มีถ่ายโฆษณาเยอะเลยครับ
‪เธอมีแอนตี้แฟนด้วยครับ
‪โดยส่วนตัวแล้ว เธอไม่เคยทำเรื่องที่เสียหาย
‪แต่ค่อนข้างเป็นคนที่พูดอะไรตรงๆ
‪เธอพูดอะไรงั้นเหรอ
‪พวกเขาเอาแต่รังแกรุ่นน้อง ‪และประจบสอพลอพวกรุ่นพี่
‪คนพวกนี้ร้อยทั้งร้อยนะ
‪เก่งแต่กับคนไม่มีทางสู้
‪นังนี่ดีแต่อยากจะได้แสง
‪นังปากดี คงคิดว่าพอเจอกันตัวต่อตัวแล้ว ‪ฉันจะไม่กล้าพูดอะไรงั้นเหรอ
‪อย่าตลกไปหน่อยเลย ‪ถ้าฉันเจอเธอคงได้ฆ่าเธอไปแล้ว
‪นังนี่มันเพี้ยน เลิกทำเป็นเท่สักที ‪ทำตัวให้สมกับอายุหน่อยเถอะ
‪เธอยอมพลีชีพออกมาพูดถึงเรื่องนี้
‪ทำไมถึงได้ถูกเกลียดชังล่ะครับ
‪เธอเป็นไอดอลนี่
‪ผู้คนคงจะหวังให้เธอ ‪เป็นแค่ตุ๊กตาโชว์สวยๆ ล่ะมั้ง
‪ผมว่าเธอน่าจะมีแอนตี้แฟน ‪ที่จงใจเกลียดเธอด้วยครับ
‪เวลามีใครโพสต์เกี่ยวกับรยูโชฮีในแง่บวก
‪พวกเขาก็จะเขียนโพสต์ที่สร้างความเกลียดชัง
‪และเที่ยวไปคอมเมนต์ในโซเชียลมีเดีย ‪เรียกร้องให้เธอออกมาอธิบาย
‪มันคงเป็นเพราะความรู้สึกซาบซ่าน ‪ที่ได้ล่าแม่มดร่วมกับคนหมู่มาก
‪แล้วนางจะเข้าวงการทำไมเนี่ย
‪คงคิดว่าสวยอยู่แล้วเลยทำแบบขอไปที
‪ถ้าไม่อยากทำงานก็ไสหัวไปซะ
‪มีคนตั้งมากมายที่อยากขึ้นไปยืนตรงจุดนั้น
‪พวกนักข่าวที่เขียนข่าวปลุกปั่น ‪ก็เป็นตัวปัญหาเหมือนกันครับ
‪พวกเขาต้องเขียนให้ดราม่าเข้าไว้ ‪จะได้มีคนเข้าไปอ่านเยอะๆ ไงล่ะ
‪ไปขอให้ทีมสนับสนุนช่วยเตรียมที
‪ไปกันเถอะ
‪(ข้อมูลผู้ที่เสี่ยงจะฆ่าตัวตาย ‪ชื่อ: รยูโชฮี)
‪(ค่าความหดหู่ปัจจุบัน)
‪(โพล)
‪นี่นายดูแลเด็กยังไงถึงได้ถูกแอบถ่ายแบบนี้
‪เธอบอกผมว่าจะไปหาเพื่อน…
‪แต่เรื่องนี้เอาไว้…
‪พวกเขาจะมาช่วยคุ้มกันโชฮี
‪อ๋อ
‪มีตาไว้ประดับหน้าหรือไง
‪ขอโทษครับ
‪ไม่นึกว่าผู้ชายที่เธอไปเจอวันนั้น ‪คือรองประธานมินดงกรุ๊ป
‪โธ่
‪ไอ้อีตัวไหนมันส่งไอ้นี่มาเนี่ย
‪แทนที่หล่อนจะไปเจอคนรุ่นเดียวกัน ‪ทำไมไปเจอชายแก่ที่มีครอบครัวแล้ว
‪แถมยังแยกกันอยู่กับภรรยาอีก
‪นายจะทำยังไง จะทำยังไงกับเรื่องนี้
‪อย่าตำหนิคนที่ไม่ผิดเลยค่ะ
‪จะถามก็มาถามฉันนี่
‪ได้สิ
‪เธอทำแบบนั้นทำไม
‪เธออยากทำลายชื่อเสียง ‪ที่สั่งสมมาแทบตายงั้นเหรอ
‪ถ้าเรื่องนี้หลุดไปจะทำยังไง
‪ความเป็นไปได้ที่ฉันจะไม่ได้ทำแบบนั้น ‪คงไม่มีอยู่ในหัวท่านประธานเลยสินะ
‪งั้นเธอไปที่นั่นทำไม
‪ฉันจองห้องไว้แล้ว
‪ก็พวกเธอบอกเองว่าอึดอัดที่ต้องเจอผู้คน
‪มาไม่ได้เหรอ
‪แล้วเยริมล่ะ
‪อ๋อ เข้าใจแล้ว
‪คุณรยูโชฮี
‪อ้าว ท่านรองประธาน สวัสดีค่ะ
‪ก่อนหน้านี้ เราเคยเจอกัน ‪ตอนถ่ายโฆษณาใช่ไหมครับ
‪ใช่ค่ะ
‪ช่วงนี้ผมกำลังติดตามละครของคุณอยู่เลยครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- ห้องผมอยู่นี่ ‪- ค่ะ
‪- ลาก่อนค่ะ ‪- ดีใจที่ได้เจอนะครับ
‪ฉันกำลังไป
‪โชฮี โทษทีนะ
‪- วันนี้ฉันคงไปไม่ได้แล้วล่ะ ‪- หือ
‪แฟนฉันไม่สบายน่ะ
‪ฉันไม่สบายเหรอ
‪เงียบหน่อยสิ
‪ฉันคงต้องพาเขาไปโรงพยาบาลหน่อยแล้วล่ะ
‪อ๋อ งั้นเหรอ
‪อือ
‪- ก็ช่วยไม่ได้นี่ ‪- ขอโทษด้วยนะ
‪ยังไงฉันก็เคลียร์คิวแล้ว ไม่เป็น…
‪(เยริมส์)
‪โกหก
‪เราแค่บังเอิญเจอกันเฉยๆ ค่ะ
‪ถ้าพลาดขึ้นมา เธอได้ถูกตราหน้า
‪ว่าเป็นเมียน้อยแน่ๆ
‪ก็บอกว่าไม่ใช่ไง ทำไมไม่เชื่อฉันล่ะ
‪จนถึงตอนนี้มีอะไรที่เราไม่เชื่อบ้าง
‪ทั้งข่าวลือเรื่องบูลลี่สมัยเรียน
‪เราก็ช่วยโดยไม่ถามสักคำ
‪ฉันมาที่โซลคนเดียวตั้งแต่ตอนเรียนประถม ‪และต้องใช้ชีวิตเป็นเด็กฝึกหัด
‪จึงไม่เคยได้ไปเรียนแบบจริงจังเลย
‪พอเดบิวต์ตอนม.สี่ฉันก็ลาออก
‪จะมีเรื่องบูลลี่ได้ยังไงกันคะ
‪ไม่มีก็ไม่มีสิ
‪นี่ ยกเลิกคิวงานให้หมดเลย
‪ครับ
‪ไม่ได้นะคะ วันนี้มีซ้อมเปิดตัวเพลงอัลบั้มใหม่
‪ฉันอดหลับอดนอนมาทั้งปี ‪ก็เพื่อเตรียมเพลงใหม่นะคะ
‪วันนี้เป็นวันที่สำคัญมากๆ
‪ฉันอยากจะบ้าตายเพราะเธอนี่แหละ
‪ขวางไว้สิคะ แค่อย่าทำให้เป็นข่าวก็พอ
‪โชฮี
‪นั่นคือบอดี้การ์ดที่จะมาคุ้มกันเธอ ‪เพราะจะให้เกิดอะไรขึ้นกับเธอไม่ได้
‪คุ้มกันอะไรกัน คอยจับตาดูล่ะไม่ว่า
‪เฮ้ยๆ อย่าให้ใครถ่ายภาพแปลกๆ อีกล่ะ ‪นั่งรถบริษัทไปเลยนะ
‪- ผู้จัดการชเวจุนอุงครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪(ตอนนี้น่าจะถึงเวลา ‪ที่ต้องออกจากวงการแล้วนะ)
‪คุณดูเหนื่อยๆ นอนพักสักหน่อยดีไหมคะ
‪ไม่ได้หรอกค่ะ แค่งีบสักหน่อย ‪ก็ทำให้หน้าบวมได้แล้ว
‪เราเคยเจอกันที่ไหนหรือเปล่าคะ
‪หน้าดูคุ้นๆ จัง
‪เรา…
‪เราเคยเป็นบอดี้การ์ดให้คุณ ‪ในคอนเสิร์ตเมื่อสองปีก่อนครับ
‪อย่างที่เขาบอกค่ะ
‪อ๋อ
‪ขอฝากด้วยนะคะ
‪ว่าแต่ ตารางงานของคุณน่าจะแน่น ‪เกินกว่าจะไปซ้อมโชว์ได้นะครับ
‪ฉันตั้งใจเตรียมอัลบั้มคราวนี้มากๆ ค่ะ
‪เห็นแฟนคลับโพสต์ชื่นชมกันเยอะเลยนะครับ
‪ถึงจะมีแอนตี้แฟนเยอะขนาดนั้น
‪แต่คุณก็ไม่เคยหวั่นไหว ‪และไม่เคยพักงานมาตลอดสิบปี
‪งั้นจะให้ฉันร้องไห้ฟูมฟายเหรอคะ
‪ขอโทษครับ
‪การที่ฉันยังทำงานนี้ได้เรื่อยๆ ‪แม้จะถูกคอมเมนต์ด่า
‪ฉันคิดว่าเป็นเพราะว่าฉันมีความสามารถค่ะ
‪ฉันเลยไม่คิดก้มหัวให้ใครค่ะ
‪(สายเรียกเข้า ‪น้องของฉัน)
‪อือ โชยอน
‪พี่คะ
‪เป็นอะไรเหรอ
‪แม่บอกให้ลองโทรหาพี่ดูน่ะ
‪แม่ทำไมเหรอ
‪พี่บอกแล้วไงว่าอย่ารับสายพ่อเด็ดขาด
‪ฉันจะทำงั้นได้ยังไง
‪เมื่อกี้พ่อก็มาเคาะประตู
‪แล้วก็ตะโกนบอกว่าถ้าไม่เปิดก็จะฆ่าเราทิ้ง
‪เดี๋ยวพี่จะจัดการเอง
‪บอกแม่ด้วยว่าอย่าให้เงินพ่อเด็ดขาด
‪เข้าใจแล้ว พี่หาเงินมาแทบตายนี่
‪เธอไม่ต้องสนเรื่องนั้นหรอก
‪ไว้พี่โทรหาใหม่นะ เข้าใจไหม
‪(เอ็นบีเอส)
‪อ้าว ไม่เจอกันนานเลยนะ โชฮี
‪ไม่เห็นเหรอว่าตรงนี้เป็นจุดห้ามสูบบุหรี่ ‪ไปที่อื่นได้ไหม มันเหม็น
‪นี่
‪เพราะแบบนี้พวกดาราผู้ชายเลยกลัว ‪จนไม่กล้าชวนเธอคุยไงล่ะ
‪อย่าเป็นแบบนั้นนักเลย
‪แล้วฉันต้องทำยังไงเหรอ
‪นิสัยแข็งกระด้างชะมัด
‪ก็ดีนะ
‪เพราะงั้นเธอเลยตรงสเปกฉัน
‪ว่าไงนะ
‪ฉันชวนเธอไปกินข้าวด้วยกันสักครั้งมาตั้งกี่ปีแล้ว
‪มันยากเย็นขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ฉันไม่ได้ชวนเธอมานอนด้วยสักหน่อย
‪ไอ้ขยะ
‪อย่ามัวอยู่คนเดียวเลย โชฮี
‪ไว้โทรมานะ ฉันจะทำให้เธอลืมแฟนเก่าเอง
‪ไอ้สารเลว…
‪คุณจุนอุง ขอร้องล่ะ
‪หมอนั่นคือใครเหรอครับ
‪ซอลอินอู นักร้องเพลงบัลลาด
‪หนึ่งในคนที่มีเอี่ยวกลุ่มแชตคนดังครับ
‪และมีข่าวลือว่าทางค่ายช่วยกันปกปิด
‪ทำอย่างกับเป็นนักข่าวสายบันเทิงเลยนะครับ
‪บ้าเอ๊ย
‪สอง สาม
‪- สวัสดีค่ะ รุ่นพี่ พวกเราวงลาวิน่าค่ะ ‪- สวัสดีค่ะ รุ่นพี่ พวกเราวงลาวิน่าค่ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪รุ่นพี่คะ เคยฟังเพลงใหม่ของเราหรือยังคะ
‪ฉันเคยเห็นคัมแบ็กสเตจแล้วค่ะ
‪เพลงเพราะดีนะคะ ท่าเต้นก็ดีด้วย
‪ขอบคุณนะคะ
‪เป็นเกียรติมากเลยค่ะ รุ่นพี่
‪ฉันเป็นแฟนคลับมาตั้งแต่ตอนที่รุ่นพี่ ‪ยังอยู่วงเกิร์ลกรุ๊ปอยู่เลยค่ะ
‪สู้ๆ นะคะ ตอนทุกคนได้ร่วมงานกัน ‪ถึงจะเหนื่อยหน่อยแต่ก็เป็นช่วงเวลาที่ดี
‪พอทำงานคนเดียวก็แอบเหงาน่ะค่ะ
‪เธอคือรีจินใช่ไหม
‪ครูสอนร้องเพลงของเธอคือครูฮันแทอินใช่ไหม
‪ใช่ค่ะ รุ่นพี่
‪ฉันเองก็เรียนร้องเพลงกับเขา
‪เห็นครูพูดชมเธอไว้เยอะ ฉันเลยลองฟังเพลงดู
‪เธอทำได้ดีมากเลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪ดีจังเลยนะ รีจิน
‪ได้รับคำชมจากรุ่นพี่โชฮีด้วย
‪หลายวันก่อน ฉันเพิ่งสร้างบัญชีในโซเชียลมีเดีย
‪เลยอยากให้รุ่นพี่คนดังช่วยสักหน่อย
‪ขอถ่ายรูปสักรูปจะได้ไหมคะ
‪พวกเธอออกไปก่อนเถอะ
‪พัคซงอี
‪เอาเวลาเล่นโซเชียลมีเดีย ‪ไปดูแลเมมเบอร์หน่อยดีไหม
‪อะไรนะคะ
‪ทำไมแกล้งทำเป็นไม่รู้ล่ะ ‪เธอเป็นหัวโจกของการบูลลี่ในวงนี่
‪- รุ่นพี่คะ พูดอะไรกัน ‪- อย่าให้มันมากนักนะ
‪เธอจงใจพูดด่าในห้องส่งให้เธอได้ยิน
‪นินทาเธอให้พวกทีมงานฟัง
‪คิดว่ามันจะทำให้เธอเด่นเหรอ
‪อุ๊ย รุ่นพี่กำลังเข้าใจผิดนะคะ
‪มันอาจจะดูเป็นแบบนั้น แต่ความจริงไม่ใช่เลยค่ะ
‪รีจินเป็นคนที่เริ่มแยกตัวออกไปก่อน
‪แล้วก็ทำให้คิวงานถูกยกเลิกน่ะค่ะ
‪เลิกเสแสร้งสักที ที่ฉันเห็นเองกับตา ‪ไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง
‪ตลอดเวลาสิบปีในวงการ ‪คิดว่าฉันเพิ่งเคยเห็นคนแบบเธองั้นเหรอ
‪รุ่นพี่
‪ฉันแนะนำอะไรให้ไหมคะ
‪เลิกแส่เรื่องชาวบ้าน แล้วหุบปากเถอะค่ะ
‪คิดว่าตัวเองจะดังไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน
‪ก็แค่ของเก่าเก็บในวงการ
‪คิดว่ามีค่ายหนุนหลังสินะ
‪ต่อให้ค่ายของเธอจะดีแค่ไหน
‪แต่สิ่งที่ทำให้เธอยืนหยัดได้ ‪ก็มีแค่ความสามารถ
‪ว่าไงนะ
‪พอเดบิวต์แล้ว มีอะไรที่เธอทำสำเร็จบ้าง
‪ร้องเพลงเก่งเหรอ เต้นเก่งไหม
‪หรือว่าเอาดีด้านวาไรตี้
‪ตอนนี้เธอก็เป็นแค่คนที่เกาะเมมเบอร์ในวงดัง
‪ปากดีนักนะ อยากโดนนักหรือไง
‪มีเรื่องอะไรเหรอคะ
‪รุ่นพี่คะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ พอดีมีคิวงานต่อ
‪ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆ นะคะ
‪(สายเรียกเข้า ‪อย่ารับ)
‪ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย
‪- ทำไม ‪- โอ้โฮ
‪อะไรกันเนี่ย ยอมรับสายด้วยเหรอ
‪หนูถามว่าโทรมาทำไม
‪นังตัวดี แกพูดกับพ่อแบบนั้นเหรอ
‪คนที่ทิ้งแม่ หนูกับโชยอนไป
‪แล้วออกจากบ้านเพราะติดพนัน ‪ไม่น่าจะพูดแบบนั้นได้นะ
‪ทำไม เงินหมดอีกแล้วเหรอ
‪ถ้าฉันมีเงินตั้งแต่แรก ฉันจะโทรหาแกทำไม
‪เลิกเอาแต่เงินและรู้จักมีจิตสำนึกหน่อยเถอะ
‪โธ่ นังลูกคนนี้ ดูมันพูดเข้า
‪เฮ้ย
‪นี่ แกไม่เห็นพ่อคนนี้อยู่ในสายตาเลยใช่ไหม
‪คนที่นั่นรู้หรือเปล่าว่าแกนิสัยแบบนี้น่ะ
‪แกควรจะต้องถูกด่าสักหน่อย รู้บ้างไหม
‪ต่อให้พ่อไม่พูด หนูก็ถูกด่า…
‪พอเลย โอนเงินมาเดี๋ยวนี้ ‪ก่อนฉันจะไปเจอนักข่าว
‪คำพูดคำจาที่ไร้มารยาทของแก ‪ฉันอัดเสียงเอาไว้หมดแล้ว
‪คุณรยูโชฮีคะ ขึ้นซ้อมได้เลยค่ะ
‪ค่ะ
‪ถ้าไม่ไหวก็รีบบอกตอนนี้เลยนะคะ
‪ไม่ได้ค่ะ คนอื่นกำลังรออยู่ค่ะ
‪นี่เป็นแค่การซ้อม ฉันจะไปคุยให้ค่ะ
‪ไม่ค่ะ ฉันต้องไป
‪ฉันต้องปรับระยะก่อนขึ้นโชว์จริงค่ะ
‪ทำตามปกติ แค่ทำตามปกติก็พอ
‪ทำตามปกติ
‪คิว
‪ฉันรู้สึกดีมากๆ เลย…
‪ช่วยพยุงเธอขึ้นหน่อยครับ
‪โง่ชะมัดเลย นี่มันอะไรกัน
‪ฉันน่าจะตายไปเลยยังดีกว่า
‪คิดว่าปรโลกดีกว่าโลกมนุษย์งั้นเหรอ
‪ไม่งั้นคุณจะให้ฉันทำยังไงเหรอคะ
‪ไม่มีใครเข้าข้างฉันเลยสักคน
‪มีแต่พวกคนที่คิดว่าฉันเป็นแค่สินค้า
‪เธอเป็นคนที่ไม่สมควรจะตายไปแบบนั้น
‪ฉันเป็นคนแบบไหนเหรอคะ
‪เธอ…
‪อาจจะดูเหมือนดวงดาวที่เฉิดฉาย
‪แต่มีหลายเรื่องที่เธอต้องทนฟันฝ่าตามลำพัง
‪เป็นแค่คนทั่วไปที่โดดเดี่ยว
‪ฉันอยากช่วยเธอนะ
‪คุณเป็นใครคะ
‪คุณไม่ใช่บอดี้การ์ดใช่ไหม
‪เดี๋ยวเธอก็จะค่อยๆ รู้เอง
‪เพราะงั้น…
‪ให้เวลาเราสักหน่อยนะ
‪ผมคิดว่าชีวิตเธอจะหรูหรา ‪และมีคนรอบข้างคอยดูแลเพราะเป็นคนดัง
‪ที่ไหนได้แม้แต่โรงพยาบาลก็ไปไม่ได้
‪เพราะเป็นคนดังเลยทำให้มีคนแปลกๆ ‪อยู่รอบข้างมากกว่าครับ
‪สถานการณ์แบบนี้ ‪เธอคงระบายสิ่งที่อยู่ในใจออกมาได้ยาก
‪แถมยังถูกคนรวมหัวกันคอมเมนต์ด่าอีก
‪คงจะมีแค่วิธีเดียวก็คือการอดทน ‪และเก็บมันเอาไว้
‪ชเวจุนอุง
‪นายรับผิดชอบเรื่องรยูโชฮีแล้วกัน ‪เฝ้าเธอไว้ 24 ชั่วโมง
‪- ผมเหรอครับ ‪- ใช่แล้ว
‪รยูโชฮีทำให้นายทนกับชีวิตในกรมมาได้นี่
‪เอ่อ คือเรื่องนั้น…
‪อย่าแสดงความไม่มั่นใจให้ฉันเห็น
‪ตอบมาสิ ว่านายทำได้
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪ก่อนอื่นเลย ไปหาอะไรให้เธอกิน ‪และทำให้เธอมีแรงหน่อยเถอะ
‪ครับ
‪ทำไมจู่ๆ ถึงให้คุณจุนอุง…
‪ผู้ช่วยอิมมองไม่เห็นเหรอ
‪อะไรครับ
‪ช่วยพยุงเธอขึ้นหน่อยครับ
‪เปล่าหรอก
‪ไม่แน่เรื่องคราวนี้
‪อาจจะเป็นงานสุดท้ายของเราแล้วก็ได้
‪คุณจุนอุง
‪ถึงเวลาต้องไปแล้วสินะครับ
‪อือ จะว่าอย่างนั้นก็ถูก
‪สมใจแล้วสินะ
‪ครับ
‪ทำไม เสียดายเหรอ
‪ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ
‪ว่าแต่ผู้ช่วยอิม ช่วงนี้นายไม่ค่อยแคะจมูกเลยนะ
‪- ผมเหรอครับ ‪- ใช่สิ
‪หลังจากที่นายได้เจอแม่
‪งั้นเหรอครับ
‪ผมไม่เห็นคุณมาพักใหญ่ๆ ไปไหนมาเหรอครับ
‪ผมไปดูงานในนรกมาน่ะครับ
‪ประธานฮาแดซูยังนิสัยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
‪เกรี้ยวกราด น่ารังเกียจ คุณก็รู้นี่ครับ
‪รู้ดีเลยล่ะครับ
‪อี๋ ไม่อยากเข้าใกล้เลยล่ะ
‪ว่าแต่ น่าจะถึงเวลาที่หัวหน้าทีมพัค ‪ต้องไปรับช่วงต่อตำแหน่งนั้นแล้วนะ
‪ผมก็แค่ทำตามคำสั่งของบริษัทเท่านั้นครับ
‪ผมงานยุ่งอยู่น่ะ
‪เราคงจะทำให้เขาเสียเวลามากเกินไปน่ะครับ
‪แต่ประธานฮาแดซู ‪พูดถึงทีมจัดการวิกฤตด้วยนะครับ
‪เขาว่าไงบ้างเหรอครับ
‪เขาถามว่าทำไมท่านประธานถึงสร้างทีมนั้น
‪และทำให้บริษัทวุ่นวายด้วย
‪เขาก็พูดถูกนะ
‪แล้วก็ได้พูดถึงเรื่องที่น่าตกใจ
‪เกี่ยวกับคูรยอนด้วยครับ
‪- อะไรเหรอ ‪- เด็กนั่น
‪ฆ่าตัวตายครับ
‪ฉันบอกให้ปล่อย
‪มันเป็นความจริงสินะ
‪ได้ยินว่าเธอจะเป็นหัวหน้าทีม ‪ที่คอยช่วยเหลือคนที่พยายามฆ่าตัวตาย
‪โดยไม่ปรึกษาฉันสักคำ
‪มันเป็นคำสั่ง
‪ของท่านประธานเมื่อนานมาแล้วค่ะ
‪การฆ่าตัวตายก็เป็นการฆาตกรรม
‪มันเป็นการฆาตกรรมตัวเองอย่างโหดเหี้ยม
‪นั่นอาจจะเป็นชีวิตที่เจ็บปวดก็ได้ค่ะ
‪มันอาจจะเป็นการตัดสินใจอย่างเลี่ยงไม่ได้นะคะ
‪แก่นแท้ของชีวิตคือความเจ็บปวด
‪การดิ้นรนต่อสู้กับความเจ็บปวดจนดีขึ้น ‪นั่นคือโชคชะตาของมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่
‪ผมคิดว่าหล่อนแค่ขาดคุณสมบัติ ‪ไม่นึกว่าจะเป็นถึงขนาดนี้เลยนะ
‪นั่นสิครับ แค่การที่หล่อนมาจากนรก ‪ก็เป็นเรื่องที่เสื่อมเสียเกียรติพอแล้ว
‪สาเหตุดันมาจากการฆ่าตัวตายซะได้
‪มีเรื่องอะไร
‪ผมอยากมาถามท่านครับ ‪ถึงเรื่องที่ผมไม่รู้แต่ท่านรู้
‪ท่านเคยบอกว่าความฝันคือแผลเป็น ‪จากชาติก่อนที่สะท้อนความเป็นจริง
‪ผมยังคงฝันเรื่องเดิมๆ ทุกครั้งที่ผมหลับ
‪ผมไม่รู้เลยว่ามันคือความจริง ‪อดีตชาติหรือแผลเป็น
‪แต่ว่า ในความฝันนั้นมีคูรยอนอยู่ด้วยครับ
‪เรื่องนั้นอีกแล้วเหรอ
‪คูรยอนมีความเกี่ยวข้องกับแผลเป็น ‪จากชาติก่อนของผมหรือไม่ครับ
‪อย่าเดามั่วสิ
‪ทำไมท่านถึงไม่บอกผมล่ะครับ
‪ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่น่ะ
‪ถ้ามันตอบยาก งั้นก็ช่วยปลดล็อก ‪บัญชีของผมด้วยเถอะครับ
‪ผมจะหาคำตอบเองครับ
‪ไม่ได้
‪ผมทำงานเพื่อจูมาดึงอย่างสุดความสามารถ ‪มาตลอดหลายร้อยปีนะครับ
‪ฉันรู้ว่านายจงรักภักดี
‪เหตุผลที่แท้จริงของการจัดตั้ง ‪ทีมจัดการวิกฤตคืออะไรครับ
‪ฉันก็บอกไปแล้วไง
‪เพื่อปรับสมดุลของโลกมนุษย์และปรโลก
‪คนที่ฆ่าตัวตายจะช่วยใครได้ครับ
‪มันก็แค่การเสแสร้งและหลอกลวงครับ
‪นายช่างน่าสงสารจริงๆ
‪ฉันได้ให้คำมั่นเอาไว้กับใครคนหนึ่ง
‪ว่าจะไม่ให้นาย
‪ได้ดูอดีตชาติของนายเอง
‪ท่านเอาชีวิตของผู้อื่น ‪ไปให้คำมั่นอะไรกับใครกันครับ
‪คูรยอนงั้นเหรอครับ
‪นายนั่นแหละ
‪นายเคยบอกว่าถ้าอีกหน่อย ‪นายเกิดอยากรู้ขึ้นมา
‪ให้ฉันช่วยทำให้นาย ‪หันหลังให้กับความจริง
‪นั่นคือคำขอจากนายเอง
‪นาย…
‪ได้ให้คำมั่นสัญญาของยมทูตกับฉัน
‪ขอให้ฉันทำให้นายลืมความทรงจำของตัวเอง
‪เพราะงั้น…
‪จงลืมมันแล้วกลับไปซะ
‪ไม่ครับ
‪ผมจะไปตรวจสอบด้วยตัวเองครับ
‪นี่เป็นคำสั่งของท่านประธานครับ ‪กลับไปพักผ่อนจะดีกว่านะครับ
‪อะไรเนี่ย นางเป็นอะไรไปเหรอ
‪คงจะแพนิกล่ะมั้ง
‪จริงเหรอ
‪ในวงการนี้มีใครบ้างที่จะไม่แพนิก
‪สติหลุดไปเลยงั้นเหรอ
‪ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก
‪กินยาและพักสักหน่อยก็หาย
‪โธ่
‪หัวหนักชะมัด
‪ไม่มีวิธีที่จะเขี่ยนางได้เลยเหรอ พี่
‪ฉันรู้จักนักข่าวที่คอยตามติดรยูโชฮีอยู่พอดี
‪ได้ยินว่าเขามีของดีอยู่
‪โยนเศษเงินให้สักหน่อยก็คงช่วยแล้ว
‪โอ้ จริงเหรอ
‪ว่าแต่ พี่เองก็เคยโดนรยูโชฮีทำอะไรมางั้นเหรอ
‪นางจะทำอะไรฉันได้
‪ถ้ายัยผู้หญิงอวดดีต้องเสียทุกอย่างจนท้อแท้
‪ฉันก็อยากรู้ว่ามันจะมีสภาพยังไงน่ะ
‪แต่เธอต้องช่วยด้วยนะ
‪ยังไงเหรอ
‪อัปอะไรบางอย่างลงในโซเชียล ‪และบอกว่าเธอถูกบูลลี่
‪ไม่มีหลักฐานสักหน่อย ถ้าทัวร์ลงฉันขึ้นมา…
‪นี่ เธอยังไม่รู้อะไรเลยสินะ
‪พวกสัมภเวสีที่จ้องแต่จะหาโอกาสจิกกัดคน
‪คิดว่าความจริงมันสำคัญเหรอ
‪สิ่งที่สำคัญสำหรับพวกนั้น
‪คือคนดังอย่างรยูโชฮี ‪ถูกทำลายจนยับเยินต่างหากล่ะ
‪ตอนนี้งานสำคัญเหรอครับ ‪สุขภาพต่างหากที่สำคัญ
‪กินนี่หน่อยเถอะครับ
‪นักกีฬากับคนที่เต้นมักมีไขข้อไม่ดี
‪ส่วนนี่คือไก่ทอดกับต็อกบกกีครับ
‪คุณต้องกินอะไรสักหน่อยจะได้มีแรงไงครับ
‪ฉันดันทำให้การซ้อมพังซะได้ โง่ชะมัด
‪ฉันเตรียมตัวมาเยอะมากเลยนะคะ
‪คุณโชฮีครับ
‪อย่าได้ตำหนิตัวเอง โทษตัวเอง
‪และทรมานตัวเองเด็ดขาดนะครับ
‪แทนที่จะเอาเวลาไปฟังคำชื่นชมจากคนอื่น
‪คุณกลับมานั่งรังเกียจตัวเองแทนงั้นเหรอ
‪เสียดายเวลาเปล่าๆ ครับ
‪เพราะงั้น…
‪รีบกินนี่ก่อนเถอะครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪อีกอย่าง โลกนี้มีของอร่อยตั้งเยอะแยะ
‪คุณควรได้แคลอรีแบบจุกๆ
‪อย่างไก่ทอดกับต็อกบกกีจะได้มีแรง
‪จะขาดต็อกบกกีได้ยังไง
‪โอ้ เพียบเลย
‪ฉันกินหมดแล้วค่ะ
‪ขอบทหน่อยค่ะ
‪เดี๋ยวผมจะรีบไปเอามาให้ระหว่างที่คุณทานครับ
‪โอ๊ะ อะไรน่ะ
‪เป็นอะไรไป
‪คุณโทรมาใช่ไหมครับ
‪- อะไรนะครับ ‪- ครับ
‪- เรามาหลังได้รับแจ้งน่ะครับ ‪- อ๋อ ครับ มาไวดีนะครับ
‪สักครู่นะคะ
‪- เครื่องค้างสินะ ‪- ตายจริง
‪- ผู้ช่วยอิม เอาอุปกรณ์ออกมา ‪- ครับ
‪จริงด้วยสิ เมื่อกี้ผมเห็นผู้ชายสวมหมวกปิดหน้า
‪ถือกล่องอุปกรณ์เดินสวนออกไปด้วยล่ะครับ
‪- ตรงไหนครับ ‪- ไปทางล็อบบี้ครับ
‪- แววตาดูแปลกๆ ด้วยครับ ‪- ตามมาเร็วเข้า
‪หาเจอแล้วครับ
‪- คัดลอกมาเก็บไว้ ‪- ครับ
‪กำจัดปัจจัยเสี่ยงไปได้แล้วหนึ่งอย่างนะครับ
‪(หนึ่งคืนกับนักธุรกิจใหญ่จะทำให้ประตู ‪แห่งความสำเร็จของนางสาวเอเปิดออกหรือไม่)
‪ปังอะ ในภาพคือรยูโชฮีชัดๆ เลย
‪ฉันว่านะ นักธุรกิจใหญ่รุ่นที่สอง
‪เกิดปิ๊งรยูโชฮีที่ทำงานร้านเหล้า
‪เลยพาไปเดบิวต์แหงเลย
‪ดูก็รู้ว่านางไม่ได้สวยขนาดนั้น
‪คหสต. ทัวร์ไม่ต้องมาลงฉันนะ
‪มิน่าล่ะ แสดงห่วยแถมยังขี้เหร่อีก
‪ฉันก็คิดอยู่ว่าใครป้อนงานให้นาง
‪เห็นที่พัคซงอีโพสต์ไหม นางบูลลี่รุ่นน้องล่ะ
‪(ซงอี วงลาวิน่าแฉเรื่องการถูกบูลลี่)
‪(พี่คะ ฉันทำผิดขนาดนั้นเลยเหรอ)
‪(ฉันมีรุ่นพี่รยูโชฮีเป็นไอดอล ‪ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กฝึกหัด)
‪(วันนี้ฉันได้ปล่อยรุ่นพี่ที่ฉันเคารพไปแล้ว)
‪(เธอเคยตำหนิการบูลลี่ ‪แต่กลับดูถูกและกดขี่ฉัน)
‪นี่มันอะไรกันคะ
‪อยากจะบ้าตาย จู่ๆ เขาก็มาเรียกเงิน ‪โดยไม่มีสาเหตุ ฉันเลยถ่วงเวลาเอาไว้
‪แต่เขากลับเอาไปขายให้กับที่อื่นแทน
‪รีบออกข่าวชี้แจงเร็วๆ เข้าค่ะ
‪เธอรออยู่เงียบๆ ไปก่อนจนกว่าเรื่องจะซาลง
‪เธอควรระวังตัวเอาไว้สักพัก ‪จนกว่าสถานการณ์จะสงบลง
‪ทำไมฉันต้องทำแบบนั้น ทำไมพวกเขา ‪ถึงได้รังแกคนอื่นด้วยเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นด้วย
‪ฉันทำอะไรผิดขนาดนั้นเลยเหรอ
‪โชฮี อย่าเพิ่งสติแตกไปสิ
‪นี่ ฟังฉันอยู่ไหม
‪ถ้าเกิดอะไรขึ้น เธอจะต้องถอนตัว
‪จากละครและต้องจ่ายค่าปรับ ‪เพราะผิดสัญญาโฆษณาด้วยนะ
‪ฉันจะยกเลิกคอนเสิร์ตและจะเลื่อนกำหนดการ ‪ปล่อยอัลบั้มใหม่ออกไปก่อน
‪(รยูโชฮี 27 ปี ‪พลังงานลบ 97 เปอร์เซ็นต์)
‪รถคุณรยูโชฮีใช่ไหมคะ คุณเป็นผู้จัดการเหรอคะ
‪ช่วยยืนยันข้อเท็จจริง ‪เรื่องข่าวฉาวหน่อยได้ไหมครับ
‪อะไรนะครับ
‪- ผู้จัดการคุณรยูโชฮีเหรอคะ ‪- เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ
‪ช่วยตอบหน่อยได้ไหมคะ
‪เดี๋ยวครับ หยุดก่อนครับ
‪ผมจะไปตรวจสอบก่อน แล้วค่อยมาบอกครับ
‪ช่วยพูดอะไรหน่อยสิคะ
‪- คุณคิดเห็นยังไงคะ ‪- คุณผู้จัดการ
‪ช่วยตอบสักหน่อยสิครับ
‪มันเป็นเรื่องจริงเหรอครับ
‪อะไรเนี่ย
‪(รยูโชฮี 27 ปี ‪พลังงานลบ 98 เปอร์เซ็นต์)
‪(หัวหน้าทีมคูรยอน)
‪- หัวหน้าทีมครับ ‪- นายอยู่ไหน
‪ผมอยู่หน้าบ้านของคุณโชฮีครับ
‪เฝ้าเธอให้ดี เดี๋ยวเราจะรีบไป
‪ครับ
‪โชฮีใช่ไหม
‪- จริงด้วย โชฮี ‪- นี่
‪มาเร็วเข้า
‪นี่ รยูโชฮี
‪เธอกล้าสาดไวน์ใส่เขาได้ยังไงกัน
‪คิดว่าดังสิท่า
‪นังผู้หญิงหน้าไม่อาย
‪ถ้าพลาดขึ้นมา
‪เธอได้ถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อยแน่ๆ
‪คิดว่าตัวเองจะดังไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน
‪ก็แค่ของเก่าเก็บในวงการ
‪ถ้าไม่อยากทำงานก็ไสหัวไปซะ
‪มีคนตั้งมากมายที่อยากขึ้นไปยืนตรงจุดนั้น
‪แล้วนางจะเข้าวงการทำไมเนี่ย
‪คงคิดว่าสวยอยู่แล้วเลยทำแบบขอไปที
‪คนที่นั่นรู้หรือเปล่าว่าแกนิสัยแบบนี้น่ะ
‪แกควรจะต้องถูกด่าสักหน่อย รู้บ้างไหม
‪คุณโชฮี
‪โชฮีล่ะ
‪แยกย้ายกันไปเถอะ
‪ครับ
‪แค่หยุดเวลาจะทำให้ความรู้สึก ‪ที่อยากตายของเธอหยุดลงเหรอ
‪คนน่าสมเพชที่คิดปลิดชีวิตตัวเอง
‪อ่อนแอและไร้ความรับผิดชอบ
‪ทิ้งชีวิตเพราะแบกรับไม่ไหว
‪คนแบบนั้นหลอกฉันและมาทำงานกับฉันเหรอ
‪ฉันไม่เคยหลอกคุณค่ะ
‪เธอสัญญาอะไรกับท่านประธานอ๊กฮวังกันแน่
‪เชิญไปถามท่านเองเถอะค่ะ
‪เธอคิดจะทำลายกฎเกณฑ์ของจูมาดึง ‪ไปถึงเมื่อไหร่กัน
‪มันคืองานของฉันค่ะ
‪ปล่อยให้เธอตายไปซะ
‪พอสักที
‪ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง
‪คุณพูดแบบนั้นกับเด็กคนนั้นได้ยังไงกัน
‪ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้เธอตาย
‪ฉันจะใช้การประกันความรับผิดชอบของยมทูต
‪สัญญาที่ระบุว่ายมทูตที่ได้รับความช่วยเหลือ ‪จะยอมทำตามที่ยมทูต
‪ที่ให้ความช่วยเหลือต้องการครับ
‪ไม่สามารถปฏิเสธได้และหนีไม่ได้ด้วยครับ
‪อย่าได้ขัดขวางการตัดสินใจของคนเหล่านั้นอีก ‪และจงเฝ้ามองมันเอาไว้
‪จะไปไหนเหรอครับ
‪คุณเป็นใครกัน
‪รุ่นพี่ ฉันแนะนำอะไรให้ไหมคะ
‪เลิกแส่เรื่องชาวบ้าน แล้วหุบปากเถอะค่ะ
‪คิดว่าตัวเองจะดังไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน
‪ก็แค่ของเก่าเก็บในวงการ
‪คุณเป็นนักข่าวเหรอคะ
‪ฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อนเลย
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณไปเอาของแบบนี้มาจากไหน
‪แต่นี่มันผิดกฎหมายนะคะ
‪ใครสั่งให้เธอพูดโกหกแบบนั้น
‪อ๋อ ค่ายของรยูโชฮีส่งคุณมาเหรอ
‪บอดี้การ์ดคนนั้นใช่ไหม
‪เดี๋ยวฉันจะจ่ายให้เป็นสองเท่า ‪มาเป็นพวกเดียวกันเถอะนะคะ พี่
‪เธอ…
‪นี่ นังสาร…
‪ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪ขอแค่อย่าตบหน้าฉันก็พอ ขอร้องล่ะค่ะ
‪ฉันทำไปเพราะมีคนสั่งค่ะ
‪มันเป็นใคร
‪พี่นี่โคตรเจ๋งเลย
‪เขียนข่าวเรียกแขกได้ดีสุดๆ
‪ฉันพยายามตั้งเท่าไรเพื่อที่จะได้กำจัดรยูโชฮี
‪ทำตัวหัวสูง จองหองไม่มีใครเกิน
‪จริงสิ คนเขียนข่าวตามกันเต็มเลย
‪มันคงดูไม่ดีถ้าจะให้เป็นสกู๊ปพิเศษของฉันคนเดียว
‪พวกเขากระโดดโลดเต้นกันใหญ่ ‪ช่วงนี้ในวงการกำลังเงียบพอดี
‪ใครเหรอ
‪- อะไรกัน พี่ไม่ได้เป็นคนเรียกมาเหรอ ‪- เปล่านะ
‪นายสินะ คนที่เขียนข่าวซี้ซั้ว
‪ส่วนหมอนี่คือคนสั่งการ
‪อะไรเนี่ย เธอเข้ามาได้ยังไงกัน ‪ออกไปเลยนะ
‪ความผิดติดตัวเยอะนะเรา ‪ตั้งแต่อาชญากรรมทางเพศจนถึงยาเสพติด
‪อย่าพูดเหลวไหลน่ะ ฉันพยายามแทบตาย ‪กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
‪ว่าแต่…
‪ถึงเราจะออกข่าวชี้แจงไป ‪ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอกครับ
‪หมายความว่าไงเหรอครับ
‪ข่าวที่เกี่ยวกับรยูโชฮีมีเนื้อหาที่ค่อนข้างปลุกปั่น
‪ออกข่าวชี้แจงแค่นี้
‪คิดว่าผู้คนจะหันมาสนใจเหรอครับ
‪แต่ข่าวมันไม่จริงนี่ครับ
‪ข่าวมันแพร่กระจายไปทั่วในเน็ต ‪และกลายเป็นประเด็นไปแล้ว
‪เนื้อหาชี้แจงแค่หนึ่งบรรทัดนี้เหรอครับ
‪จะให้พูดว่าไงดี มันก็แค่หมึกหนึ่งหยด ‪ที่ตกลงกลางทะเล
‪เดี๋ยวก็ถูกกลบมิด
‪ก็พวกคุณเขียนซี้ซั้วกันเองนี่
‪คุณจะมากเกินไปแล้วนะ
‪ถามจริงเถอะ
‪ในเกาหลีมีสื่ออยู่ตั้งกี่สำนัก
‪คุณจะไปคุยให้ครบเลยงั้นเหรอ
‪ผมไปแน่ครับ ‪เพราะงั้นรีบเขียนข่าวชี้แจงเลยครับ
‪ผมบอกชัดเจนแล้วนะ
‪เดี๋ยวสิ
‪เชื่อเขาเลย
‪(รยูโชฮี เธอจบเห่แล้วล่ะ)
‪(ฉันจะได้ไม่ต้องทนเห็นนางอีก)
‪(ความรักอันเร่าร้อนเหรอ นังเมียน้อยเอ๊ย)
‪(แบนละครของนางกันเถอะ น่ารังเกียจ)
‪(ตอนนี้มีประเด็นบูลลี่รุ่นน้องด้วยเหรอ)
‪ผมเป็นแค่พลเมืองดีเท่านั้นครับ ‪เชื่อผมเถอะนะครับ
‪พลเมืองดีงั้นเหรอ
‪แต่โพสต์คอมเมนต์ด่า ‪ถึง 140,000 โพสต์เนี่ยนะ
‪ผมผิดไปแล้วครับ
‪ผมเหนื่อยกับชีวิตของผม
‪และเหนื่อยกับการดูแลแม่ ‪ที่อยู่คนเดียวในโรงบาล
‪เพราะชีวิตนายลำบาก ‪เลยระบายความโกรธใส่คนอื่นงั้นเหรอ
‪ผมเกลียดและขยะแขยงตัวเอง ‪ที่ยังใช้ชีวิตแบบนี้ทั้งที่อายุขนาดนี้แล้ว
‪มีแต่หนี้ที่เพิ่มพูนมากขึ้น ‪แต่ผมที่มีชีวิตไร้ค่าเหมือนแมลง
‪ก็อยากหายใจหายคอได้บ้าง
‪งั้นเหรอ
‪คงลำบากมากเลยสินะ
‪เพราะนายถูกกดดันจนจิตใจย่ำแย่
‪เลยต้องเขียนคอมเมนต์ ‪ทั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
‪ครับ ใช่ครับ
‪คิดว่าฉันจะพูดแบบนั้นเหรอ
‪นายก็แค่ต้องการที่ระบายอารมณ์
‪และต้องการโยนความผิดให้คนอื่น
‪ใช่แล้วครับ ทุกอย่างเป็นเรื่องโกหก
‪ผมขอโทษครับ ผมขอโทษ
‪ผมก็แค่อยากจะระบายความเครียดเฉยๆ ครับ
‪จงอยู่กับใบหน้านั้นไปจนตายเถอะ
‪พี่สาวของฉันทำผิดอะไรเหรอคะ
‪เธอไม่ผิดอะไรเลยครับ
‪แล้วทำไมทุกคนด่าเธอแบบนี้คะ
‪แม่บอกว่าเราควรจะตายไปด้วยกันให้หมด
‪ฉันรู้สึกแย่มากๆ เลยค่ะ
‪ขอโทษครับ เราจะหาทางจัดการให้ครับ
‪ยังไงคะ
‪คุณจะจัดการยังไงเหรอคะ
‪ไปไหนมาเหรอครับ
‪ผมไปขอร้องสื่อหลายสำนักให้ช่วยลบข่าวแต่ก็…
‪คุณโชฮีล่ะครับ
‪ยังไม่ฟื้นครับ
‪หัวหน้าทีมได้ติดต่อมาไหมครับ
‪ผมไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
‪แต่ผมรู้ว่าเธอทำอะไรอยู่ครับ
‪เขาชื่อบิลลี่ นักปลุกปั่นทางไซเบอร์ที่มีชื่อเสียง
‪นักปลุกปั่นทางไซเบอร์เหรอ
‪กลุ่มคนที่ใช้ใครสักคนเป็นเหยื่อ ‪เอามาทำเป็นคอนเทนต์ตีแผ่และเปิดโปง
‪เพื่อเพิ่มยอดวิวให้ตัวเองครับ
‪แล้วไงเหรอครับ
‪รยูโชฮีกำลังเป็นประเด็นร้อนในตอนนี้ ‪และมีคนแสดงความคิดเห็นอย่างดุเดือด
‪ฉันได้ข้อมูลใหม่เกี่ยวกับรยูโชฮีด้วย
‪พ่อของรยูโชฮีน่ะ
‪เขาเป็นนักเลงที่มีชื่อเสียงในต่างจังหวัด
‪เขาติดการพนันจนสิ้นเนื้อประดาตัว
‪เขาบอกกับรยูโชฮีว่า
‪เธอควรจะไปเป็นเมียน้อยของท่านประธานใหญ่ ‪แทนที่จะเป็นดาราต๊อกต๋อย
‪เธอเที่ยวไปให้สัมภาษณ์กับที่ไหนต่อไหน
‪ว่าชอบการแสดงนักหนา
‪การแสดงที่ว่า…
‪ก็คือฉากบนเตียงไงล่ะ
‪โชฮีจ๊ะ
‪มาหาพี่ดีกว่า
‪เดี๋ยวพี่จะดูแลเธอเอง
‪พี่เองก็รายได้ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ
‪ใครน่ะ
‪ฉันเกือบตายเลยนะเว้ย
‪(โอ๊ะ อะไรน่ะ)
‪(จู่ๆ ก็หายตัวไปเลย นั่นผีเหรอ)
‪(ตัดต่อเหรอ ไรเนี่ย ฉันว่าจริงนะ)
‪(คูรยอน ‪พลังงานลบ 100 เปอร์เซ็นต์)
‪ทำไงดีครับ
‪ผมรายงานให้เบื้องบนทราบแล้วครับ
‪การที่ท่านประธานมอบอำนาจให้เรา ‪ลงโทษคนบนโลกมนุษย์
‪ก็เพื่อเอาไว้ช่วยคนที่คิดฆ่าตัวตาย
‪หรือกับผู้คนที่เป็นต้นเหตุเพียงเท่านั้นครับ
‪คนพวกนี้ก็เป็นต้นเหตุไม่ใช่เหรอครับ
‪เรายังช่วยคุณโชฮีไม่ได้ครับ
‪หัวหน้าทีมได้แหกกฎข้อแรกของจูมาดึง ‪ที่ห้ามไม่ให้เข้าไป
‪ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องบนโลกมนุษย์ครับ
‪ดูนี่สิครับ
‪(ผู้คนถูกทำร้ายจากบุคคลปริศนา)
‪ร่องรอยของหัวหน้าทีมกลายเป็นข่าวแล้วครับ
‪(รู้จักหญิงที่บุกเข้ามาทำร้าย ‪และหายตัวไปหรือไม่)
‪เราต้องหาเธอให้เจอครับ
‪ผมลองแล้วครับ
‪ลำพังแค่พลังของผมยังไม่พอครับ
‪หัวหน้าทีมครับ คุณควรจะหยุดได้แล้วครับ
‪ทำไมฉันต้องหยุดด้วย
‪หัวหน้าทีมล้ำเส้นเกินไปมากแล้วครับ
‪ฉันเคยไม่ล้ำเส้นด้วยเหรอ
‪ครั้งนี้มันต่างกันนะครับ
‪จะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ครับ
‪จนกว่าเจ้าคนพวกนี้จะหายไปจนหมด
‪หัวหน้าทีมครับ
‪ผมจะไม่ให้หัวหน้าไปไหนทั้งนั้นครับ
‪หัวหน้าทีม ได้โปรด…
‪อย่ามาขวางฉัน ต่อให้เป็นผู้ช่วยอิมก็เถอะ ‪ฉันไม่ยกโทษให้แน่
‪หัวหน้า…
‪แต่ก็นะ
‪ยมทูตในจูมาดึงที่สามารถกำราบหัวหน้าทีมได้ ‪จะมีสักเท่าไรกันเชียว
‪เราไปขอให้ท่านประธานช่วยก็ได้นี่ครับ
‪คุณจุนอุง ตอนนี้ท่านประธานเอง ‪ก็ลำบากใจไม่น้อยเลยครับ
‪ได้ยินว่ามีการออกหมายจับหัวหน้าทีมแล้ว
‪แปลว่า…
‪คุณผู้ช่วยจะไม่ทำอะไรเลยเหรอครับ
‪อยู่พอดีเลยนะครับ
‪ประธานฮาแดซู
‪ไม่เจอกันนานเลยนะครับ
‪มีเรื่องอะไรถึงมาโดยไม่บอกก่อน
‪คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ‪ค่อนข้างเป็นกังวลเลยส่งผมมาน่ะ
‪ให้ตายเถอะ ผมต้องทำงานโดยไม่ได้ลาพัก ‪นอกจากคุณจะไม่จัดงานต้อนรับให้ผมแล้ว
‪ยังทำเป็นเย็นชาใส่ผมอีก
‪แล้วไง
‪ช่วงนี้สถานการณ์ในนรกเป็นยังไงบ้าง
‪แทบไม่มีที่ให้เดินแล้วครับ
‪อย่างที่คุณรู้ ยิ่งเวลาผ่านไป ‪ผู้คนที่ชั่วร้ายก็ยิ่งมีเพิ่มมากขึ้น
‪แต่แทนที่จะปรับปรุงดูแลอาคารสักหน่อย
‪คุณกลับจัดตั้งทีมจัดการวิกฤตที่ไร้สาระนั่น
‪โดยเปล่าประโยชน์
‪คูรยอน เด็กคนนั้นน่ะครับ
‪ดูเหมือนเธอจะก่อปัญหาวุ่นวายไม่น้อยเลย
‪ควบคุมเธอไม่อยู่เหรอครับ
‪เห็นคุณนั่งอยู่ตำแหน่งนี้มานานแล้ว ‪มันเลยทำให้คุณอ่อนปวกเปียกเหรอครับ
‪แล้วยังไง คุณคิดจะทำยังไงกับรยอนงั้นเหรอ
‪ผมจะเอาตัวเธอไป ‪ก่อนที่โลกมนุษย์จะวุ่นวายไปมากกว่านี้ครับ
‪เอาไปไหน
‪ก็ต้องเป็นที่ที่เธอเคยอยู่สิครับ
‪ขุมนรกไงล่ะครับ
‪ท่านประธานครับ ช่วยหัวหน้าทีมหน่อยได้ไหมครับ
‪รยอนทำให้ฉันผิดหวัง
‪ประธานฮาแดซูกำลังไปตามจับเธอ
‪ช่วยด้วยเถอะครับ
‪คูรยอนหลอกฉัน
‪หัวหน้าทีมต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะใครกัน
‪ไหนพูดใหม่ซิ
‪พัคจุงกิลเหรอ
‪นายไม่เคยเสนอหน้ามาให้ฉันเห็นเลย
‪โผล่มาทำไรที่นี่เหรอ
‪เรื่องของจูมาดึง ‪ทางจูมาดึงจะเป็นฝ่ายจัดการเองครับ
‪ฉันจะยอมรับทุกบทลงโทษค่ะ
‪ไม่จำเป็นหรอก
‪เพราะจุงกิลได้รับเอาไว้แทนเธอทุกอย่างแล้ว
‪คูรยอน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
‪รยอน
‪คำบรรยายโดย: เสาวลักษณ์ ธนศักดิ์รุ่งเรือง