BAHAMY
MISJA 7
KLUB VESPER, NASSAU
POZOSTAŁE PARY: 2
Na zdrowie.
SIOSTRY
Dobre.
Teraz się denerwuję.
Nie ma miejsca na porażkę.
Na początku Ricky i Noddy wielokrotnie nas pokonywali.
Ale wszystkie pozostałe wyzwania
przygotowały nas na to.
Teraz to oni albo my. I ja wybieram nas.
Z Cat i Maiyą łączy nas pewna więź.
- Pomagaliśmy sobie nawzajem. - Tak.
PRZYJACIELE
Nie chcę ich pokonywać.
Czasem jesteś zbyt emocjonalny.
Rób to, co będę mówić.
Pół miliona funtów.
Są na wyciągnięcie ręki.
Musimy je wziąć.
Naszą misją jest wygrana.
007 DROGA DO MILIONA
Cat i Maiya, zapraszam.
Chodźmy.
- Usiądźcie z tamtej strony stołu. - Dziękujemy.
Ricky i Noddy,
już czas. Zapraszam.
Dobry wieczór.
Ładnie się wyszykowaliście.
Zagramy kilka rund w karty.
Stawka jest wysoka.
Zwycięzcy otrzymają 500 000 funtów
i wrócą do Londynu na ostatnią misję.
Przegrani zostaną wyeliminowani.
Dostaniecie po dwie karty.
Jedna z nich będzie asem.
Wasi przeciwnicy muszą zdecydować, która z kart to as.
Jeśli im się nie uda, wygrywacie.
Wygrają ci, którzy odgadną trzy tury.
Czas przełożyć karty.
Para z niższą kartą dostanie rozdanie.
Para z wyższą kartą musi znaleźć asa.
Macie chwilę na strategię.
Będzie ciężko,
ale oboje jesteśmy dobrzy w czytaniu ludzi.
- Damy radę. - Tak.
Noddy mówił, że robili to już
podczas eliminacji.
Uważają, że są dobrzy w czytaniu ludzi.
To prawda.
- Więc może… - Myślę, że powinnyśmy
mówić prawdę,
ale mowa ciała
niech pokazuje co innego. Na przykład…
Mów, że z prawej, a patrz w lewo.
Łatwiej jest mówić prawdę.
- Tak, ale wyglądaj na nerwową. - Dobrze.
Dużo grałam w szkole.
Kiedy trzeba, mogę być dobrą aktorką.
Dobrze?
Która karta jest asem? Maiya.
Ta po prawej.
Nie okłamałabyś nas, prawda?
Nie kłamię.
Co to za as?
To chyba był czarny pik.
A druga karta?
Dama.
Która karta to dama?
Która to była?
- Ta. - Tak, ta.
- Jaki to był as, Maiya? - As pik.
- I to ta? - Tak.
- Ta. - To ta.
Myślę, że to blef.
Maiya częściej patrzy na drugą kartę.
Karta, na którą patrzy, to as.
Dobra.
As jest po naszej prawej.
Cat i Maiya wygrały pierwsze rozdanie.
Ricky i Noddy są w tarapatach.
Zobaczymy, na co ich stać.
- Zestresowałyśmy ich. - Tak.
Wyprowadziłyśmy ich z równowagi.
Ricky często chodzi do kasyna, będzie dobry w blefowaniu.
Będą myśleć, że to ja blefuję,
a ty mówisz prawdę.
Karta przed tobą
- nie będzie asem. - Dobra.
Będziesz mówił, że to as.
- Tak? - Spoko.
To dobra strategia.
Myślę, że ci zaufają. Na to liczę.
Ale musisz się skupić.
Presja rośnie.
Jakie macie karty?
Ja mam dwójkę pik.
A ty?
Ja asa trefl.
Czyli jeszcze raz.
Dwójka pik. Nie wiem, co on ma.
As trefl.
Okłamujecie nas?
- Nie. - Nie zrobiłbym tego.
Ja myślę, że tak.
Ja też.
- Więc mówisz prawdę, Ricky? - Zawsze.
Zawsze mówię prawdę.
Okłamujesz mnie, Noddy?
Nie.
Nie?
Nie.
- Pokerowa twarz, co? - Tak.
Umiesz blefować, Noddy?
Nie wiem, nigdy nie próbowałem.
Zaraz się okaże.
Co myślisz?
Myślę, że to ta.
Ja myślę, że druga.
Myślę, że mówią prawdę.
- Ufam ci. - Na pewno?
Tak.
Noddy ma asa.
Myślę, że mówiłeś prawdę i że masz asa.
Możesz odwrócić kartę?
Mam ją odwrócić?
Teraz już nie jest tak dobrze.
Dałeś czadu.
- Ty też, nie tylko ja. - Nie.
Rozbiłeś bank.
Wydaje mi się, że odczytuję Maiyę.
- Musimy zadawać jej pytania. - Tak.
Prędzej straci czujność,
kieruje się emocjami…
Emocje to klucz.
Nie stresuję się, bo mamy plan.
Wydaje mi się, że myślą, że nie umiem kłamać.
- Tak. - Ty mów prawdę,
a ja będę kłamać.
Dobra.
Po jednym punkcie.
Decydująca rozgrywka.
Walka o punkt.
- Nie patrz. - Dobra.
Która to karta, Maiya?
Która to która?
Obie.
Ta po mojej lewej to as.
Ta po prawej to dwójka.
Jaki as?
To chyba było karo.
Kolor?
Niebieski.
Teraz zdecydowanie kłamiesz.
- Mogę mówić, co chcę. - Możesz.
Czyli która to as?
- Możesz ją wskazać? - Nie chcę.
Ale dziękuję.
- Stresujący moment, co? - Może dla was.
Wiele od tego zależy.
- Tak. - Nie trzęsę się.
Czyli to jest as, tak?
- Niebieski as karo? - Ta po prawej?
Nie wiem. Sami zdecydujcie.
Śmiało.
Wszystko w waszych rękach.
Tak.
Ma płytki oddech i uśmiecha się,
jak tylko mówi o prawdziwym asie.
To ten obok Maiyi.
Odwróć kartę bliżej ciebie.
- Tę? - Tak.
Byliśmy o włos.
Kocham cię!
- Gratulacje. - Dobra robota.
Świetnie wam poszło.
W porządku.
Cieszę się waszym sukcesem.
Naprawdę.
Ricky i Noddy, dobrze zagrane.
Macie 500 000 funtów.
Powodzenia.
Do zobaczenia na ostatniej misji.
- Pa. - Dobra robota.
Pa.
Wszystko do tego prowadziło.
To suma wszystkiego.
Pół miliona funtów.
Cat i Maiya…
wasza podróż dobiegła końca.
Czas spieniężyć żetony.
- Macie 250 000 funtów. - O mój Boże.
Nie mogłyśmy prosić o więcej.
- Nie. - Poza wygraną.
Gdy zaczynałyśmy,
- byłyśmy cały czas w stresie. - Tak.
Myślę, że dużo nam to dało.
Teraz jesteśmy jak dziewczyny z Bonda.
Jestem z nas dumna.
AGENTKI NIEAKTYWNE
LONDYN
OSTATNIA MISJA
POZOSTAŁE PARY: 1
Ricky i Noddy,
witamy z powrotem w Londynie.
Kierujcie się do siedziby misji.
Do centrum operacji.
Będę czekać.
Nie wiem, co nas czeka, ale to bez znaczenia.
Z czymkolwiek będziemy się mierzyć,
jeśli do tej pory nas nie złamali,
myślę, że już tego nie zrobią.
Od 42 lat ja wspieram ciebie,
a ty mnie.
Więź, która nas łączy,
- jest niezniszczalna. - Tak.
Jeśli komuś ma się udać, to tylko nam.
Do dzieła.
Nadszedł koniec.
Podróż rozpoczęło osiem par
i po kolei odpadały.
- Tędy. - Płynę tędy.
Sid i Shabina.
- Ty to zrób. - A co ty będziesz robił?
Kto by pomyślał?
Centrum Bangkoku.
Sam i Luke.
- Boże. - Świetna gra.
Shelley!
Idę!
Steven i Shelley.
Jak widok?
Niesamowity.
Jamilah i Asaad.
Liczba rekinów? Osiem.
Osiem.
Gdzie one były?
Tak! Dawaj, Dylan!
Dan i Dylan.
Byłem tak blisko.
Bardzo blisko.
Snajper.
Allez! Biegnij!
Rob i Alex.
Jest pusta.
Słabo mi.
Mój Boże.
Dzięki za pomoc.
Cat i Maiya.
Została tylko jedna para.
Ricky i Noddy…
tam, gdzie wszystko się zaczęło.
- Centrum operacyjne. - To musi być tu.
Gotowy?
Tak, do dzieła.
CENTRUM OPERACYJNE
Patrz, „Para aktywna”.
Pozostali są nieaktywni.
Zostaliśmy sami.
Co to za monitor?
Wygląda jak pokój przesłuchań.
Musiał zostawić nam jakąś wiadomość.
Co to?
No i jesteśmy.
Tylko wy, ja i pytanie za milion funtów.
Dotychczasowe działania dały wam 500 000 funtów.
Dacie radę je podwoić?
Byłoby miło, prawda?
Tak.
Długo obserwowałem waszą podróż.
Dotarliście do tego momentu dzięki waszej nierozerwalnej więzi.
I to właśnie teraz sprawdzimy.
Podczas pytania za milion funtów…
zostaniecie rozdzieleni.
Nawet osobno nie jesteśmy sami.
Tak, damy radę.
Jesteście teraz w dźwiękoszczelnych pokojach.
Nie możecie się widzieć ani komunikować.
Usiądźcie.
Ricky, Noddy,
zadam wam obu to samo pytanie.
Aby wygrać milion funtów,
musicie dać mi tę samą odpowiedź.
Otwórzcie walizkę.
Te pięć przedmiotów reprezentuje waszą dotychczasową podróż.
Skorpion, wasza misja w Tajlandii.
Diabelski młyn w Wiedniu.
Pistolet, pojedynek w Meksyku.
Aston Martin w Austrii.
Para asów z Bahamów.
Pytanie brzmi:
która z tych pięciu rzeczy
reprezentuje najważniejszy moment waszej podróży
dla was obu?
Oto haczyk.
Ricky, Noddy,
musicie wybrać ten sam przedmiot.
Jeśli to zrobicie, zabierzecie do domu milion funtów.
Tylko tyle.
Macie dziesięć minut na podjęcie decyzji.
Chciałbym, żeby siedział obok mnie.
Chciałbym, żeby tu teraz był.
Nie dlatego, że to ułatwiłoby sprawę,
ale dlatego, że razem pracujemy lepiej.
W Tajlandii nie było łatwo.
Dobra, dawaj.
Musiałem zmierzyć się ze strachem przed otwartym morzem.
Udało mu się.
Dalej, Rick. Dasz radę.
Wchodź.
Przekładał skorpiony.
Świetnie.
Byliśmy w dobrym nastroju, pewni siebie.
Chodź tutaj.
Skropiony były istotne.
Ale nie sądzę, by je wybrał.
Przeszliśmy dzięki nim dalej,
ale nie powiedziałbym, żeby to był najważniejszy moment.
Nie znaczyło aż tyle.
Stara, śnieżna kula.
Diabelski młyn w Wiedniu.
Z bliska przekonaliśmy się,
że Sam i Luke bardzo tego chcieli.
Nod powiedziałby, że ten moment umocnił
nasze wzajemne zaufanie.
Zakrywał usta dłonią za każdym razem, gdy o tym mówił.
Mieliśmy takie same przeczucia.
O mój Boże!
To nie diabelski młyn.
To nie to.
Broń, Meksyk. Wyzwanie strzeleckie.
Pojedynek.
Tak.
Bez jaj.
To pistolet do pojedynków.
Babcia miała taki na ścianie.
Myśleliśmy, że pójdzie nam dobrze.
Myśleliśmy, że będzie łatwo, ale tak nie było.
Presja zaczęła narastać.
Nie chodzi tylko o przegraną w hacjendzie.
Powinniśmy zrobić więcej?
Może powinniśmy lepiej się komunikować.
Dostaliśmy lekcję,
która pomogła nam w wyzwaniu z Asaadem i Jamilah.
- Który? - Czwarty.
- Widziałem dwa. - Tak!
Prowadzimy.
Jak feniks z popiołów, odrodziliśmy się silniejsi.
- W lewo. - Dobra.
Tak!
Bardzo się staraliśmy.
Dla mnie to było bardzo znaczące.
Myślę, że to nie broń.
Pistolet nie reprezentuje najważniejszego momentu dla mnie.
To była wielka chwila.
To wielki sukces dla nas obu.
Raz, dwa, trzy.
- Patrz tylko - Stary!
Aston Martin DB5
ze wszystkimi gadżetami.
Jest, Rick!
Znów mogliśmy być dziećmi.
Rick miał go w miniaturce.
Obaj mieliśmy trudne dzieciństwo,
a DB5 przywołuje wspomnienia,
na kilka godzin mogliśmy
rozkoszować się chwilą, obserwować…
czuć się jak James Bond w tym aucie.
DB5 to historia, którą zawsze będziemy opowiadać.
Ale nie wydaje mi się, by miała takie znaczenie w tym momencie.
To nagroda i wspomnienie na całe życie.
Dlatego jeszcze to rozważam.
No i karty. Asy.
To pewnie ja i Nod.
To ja i Rick do tej pory.
Tacy sami, ale inni.
Trefl i serce, ale dwa asy.
Rick to trefl, a ja serce,
bo bardziej kieruję się emocjami.
Rick potrafi być silny, kiedy trzeba.
To doprowadziło nas do finału,
do tego momentu.
Tę?
Kocham cię!
Tylko to stoi między tobą a nami.
Jestem rozdarty między pistoletem a kartami.
Obie rzeczy są dla mnie ważne.
Jestem rozdarty między samochodem, DB5, i kartami.
Ciężki wybór.
Te dwa asy to my.
Zostaliśmy tylko my.
Tak świadczy o naszej więzi.
Co mam zrobić?
Wiele od tego zależy. Milion funtów.
Podjąłem decyzję.
W porządku?
Nie było wam łatwo.
Tak.
Wybraliście.
Ale czy wybraliście ten sam przedmiot?
Nadszedł czas, by to sprawdzić.
By wygrać milion funtów, Noddy,
powiesz Ricky'emu, co wybrałeś?
Moja decyzja…
to karty.
Wybrałem parę asów.
Wybieram broń.
Ja wybrałem broń.
Zastanawiałem się między bronią a asami.
W porządku.
Rety.
Dotarliśmy daleko.
Wiem, ale…
Stary.
Było tak blisko.
Sam mówisz, że oboje na nie patrzyliśmy.
Jestem rozczarowany.
Ale pamiętaj, że mamy po 250 000 funtów.
Nie daliśmy się wyzwaniom,
a jedyne, na czym polegliśmy, to czytanie w myślach.
Wiem.
Pech.
Wiedzieliście, że nie będzie łatwo.
Tak.
Proszę.
Ostatnia przejażdżka Astonem.
Zmykajcie stąd.
- Dzięki. - Miło było.
Chłopaki.
Zajrzyjcie do bagażnika.
Chodź.
- Tym razem ja prowadzę. - Nie ma szans.
- Spójrz tylko. - Piękny, prawda?
Myślisz, że są tutaj?
Tak.
Rety.
- Widzisz to? - Tak.
Tyle banknotów.
- Spójrz. - Powinniśmy je policzyć?
Czy możemy mu zaufać?
Myślę, że możemy mu zaufać.
Tak.
Co za brzmienie.
Niesamowite.
To najwspanialsze doświadczenie w moim życiu.
Naprawdę.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Czy ktoś mi kiedyś odbierze ten milion?
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Grzegorz Niksiński