Mówię ci.
Gdyby nakręcić o moim życiu film, to byłby klasyk.
Klasyczna historia od pucybuta do milionera.
- Jemy organicznie. Robimy lewatywę kawą. - Co?
Nie wierzę, że kiedyś ją piłam.
Trzeba było wlewać ją w dupę.
Mam tak zwarty stolec,
że jakbym nim w ciebie rzuciła, złapałabyś go.
Bez śladu na rękach.
Mam mnóstwo czasu na pisanie książki jak bogate dziwki.
I mieszkam w otoczeniu celebrytów.
Raz stałam na poczcie za Nicolasem Cage'em.
Za kim?
Nawet dostałam pracę w księgarni ze świecami i płóciennymi torbami.
Mam wszystko, czego chciałam.
Bezpieczeństwo, lakierowane drewniane podłogi
i zestaw patelni Le Creuset w kolorze pomarańczy.
Uwielbiam to życie.
Nie, nie!
ZMOKŁE PSY
PIEKŁO DIDION
MAJ
Niezła jest.
Nauczycielka mówi, że ma talent.
Gra dopiero kilka miesięcy.
Dziękuję za gościnę.
Mówiłam, że warto było przyjechać, nie?
Wspaniale było cię widzieć. Następnym razem weź Paula.
Przytuliła cię, nie wierzę.
Gdzie jest Paul? Nie wprowadził się do ciebie?
Nie wiem, ile nam zostało.
Znasz mnie. Po pół roku znikam.
Chciałabym, żebyś była szczęśliwa.
Przyjedź niedługo.
Pasujesz do tego miejsca.
- O dziwo. - Na pewno nie zostaniesz na kolacji?
"Supper"? Słyszałaś siebie?
Spierdalaj z tą kolacją.
Przepraszam. Jedno pytanie.
- Co? - Mamy idealne życie, nie?
Mamy.
- Iris jest szczęśliwa? - O tak.
Zacznijmy procedurę adopcyjną.
- Trzeba. - Myślisz, że chciałaby?
Bardzo!
Już nigdy nie będziecie musiały martwić się o pieniądze.
Zakładam, że Allegra kiedyś umrze.
A wtedy rozbijemy bank.
Iris cię uwielbia.
Będziemy żyć we troje. Tak zróbmy.
Sto lat
Niech żyje, żyje nam
Niech żyje nam!
Mogę trochę?
Czyje to pieniądze?
Moje.
Nasze.
Skąd je masz?
Z pensji.
Na co odkładasz?
Pamiętasz, kruszynko, jak byłyśmy bezdomne?
Mamusia nie chce, żeby to się powtórzyło.
Nie chcę nigdy stąd wyjeżdżać.
Ja też nie, ale to na wszelki wypadek.
Coś ci powiem.
Wiesz, co mają wolni ludzie?
Chodź, powiem ci.
Chodź bliżej. Bliżej.
- Forsę! - O Boże!
- Zła mama. - Wybacz.
SIERPIEŃ
"Robi się ciemno.
"Lepiej wróćmy do norki.
"Do norki? - zapiszczał Fiver.
"Wejdzie tam. Mówię ci, pole spływa krwią".
Chciałbym, żeby była moja.
Też bym chciała.
Kocham ją. Dlaczego nie pozwolą mi jej adoptować?
Bo prawie zabiłeś człowieka i siedziałeś za to rok w więzieniu,
a ludzie od adopcji źle na to patrzą.
A co zrobiła ci twoja rodzina? Nikt nie odebrał im praw.
Kochamy ją.
Tylko to się liczy.
Tak myślisz?
To nie jest prawdziwa rodzina.
To piękne złudzenie.
Jadłeś coś?
Zrobić ci coś?
Długo tak zamierzasz?
Nie odzywasz się od dwóch tygodni.
Psychopata.
Było dobrze.
Jesteś nienormalny. Musisz zawsze wszystko spieprzyć?
To ty atakujesz mnie chlebem.
Zadzwonię do Allegry, powiem, że źle się czujesz.
Bo nie mogę z tobą rozmawiać?
Powiem, że potrzebujesz prawdziwej pomocy,
inaczej zwariujesz jak tatuś!
Chcesz pogadać o rodzinie? Proszę bardzo.
I co mi zrobisz? Co powiesz?
No dawaj. Pokaż, co potrafisz.
Czekaj.
Przełączyła cię do poczty głosowej.
Powiem ci, co zrobię.
Spotkam się z twoją matką.
- Dzisiaj. - Nie.
Powiem jej, jak zryła ci beret,
i że teraz ja muszę się z tym użerać.
Ja się nią zajmę. To moja sprawa.
Jak mnie powstrzymasz?
Wspaniale. Mnie też pchniesz nożem?
Oczywiście, że nie.
Świetnie. Ale przesadziłaś, nie sądzisz?
Nie myślisz jasno. Nie pozwolę ci prowadzić w tym stanie.
Wylądowałbyś na drzewie. Jesteś psychiczny.
Ja jestem psychiczny? A ty obłąkana!
Kocham was, ale oboje jesteście nienormalni.
Mam dopiero dziesięć lat.
WRZESIEŃ
Co się dzieje?
O Boże.
Idź, idź! O nie.
PAŹDZIERNIK
Przypomnij mi, dla kogo jest to przyjęcie?
Dla Iris.
Nie.
Dla ciebie. Żebyś mogła się popisać swoim udawanym życiem.
"Ale mi się wiedzie".
Nikt nie chce twojej głupiej imprezy
i wszyscy uważają, że jesteś śmieszna.
Pojechałem na długą przejażdżkę i trafiłem na targ płodów rolnych.
Szparagi. Za rzadko je jem.
Lekko obsmażone w oliwie ze szczyptą pieprzu i soli morskiej. Proste.
Ale trawienie ich jest skomplikowane.
Żołądek rozkłada kwas na siarkę.
Wspaniały popis.
Jak poranny oddech sudańskiego chłopca do wynajęcia.
Apetyczny.
Czasem myślę, że byłoby łatwiej, gdybyśmy umarli,
niż próbowali się odnaleźć w sytuacji, w której się znaleźliśmy.
Pewnie masz rację.
Jebany dupek.
Wygląda na smutną.
Bo jest smutna.
Wszystkie są.
Moja mama płacze na Ibizie. Na każdym festiwalu muzycznym.
Przepłakała nawet cały weekend w Soho Farmhouse,
chociaż tam nikt nie płacze.
Tak, ale zostawić to życie byłoby głupotą.
Coś ci powiem.
One zawsze marzą o ucieczce, ale same daleko nie uciekną.
Cześć.
Co jest? Jezu.
Szczęśliwego Halloween!
Tu rodzą się koszmary!
Patrz, przyszłam jako Nancy Spungen.
No. Pewnie masz ochotę zatłuc ją w pokoju hotelowym.
- Nie? - Myślałem o tym.
Świetna impreza.
Prawda? Czekajcie, naleję wam szampana.
W samą porę. Proszę.
- Piękny dom. - Na zdrowie.
Wyglądasz olśniewająco. Pięknie!
- O rety! - Ale nogi!
Sid, Nancy.
Nie wierzę, że cię o to pytam, ale znasz Paula?
Paula? Tak, to facet, z którym mieszkasz od ponad roku. Kojarzę.
Nie chcę już z nim być.
I nie umiem mu tego powiedzieć, bo jest miły,
to naprawdę miły facet. Lepszy niż my wszyscy.
I mnóstwo przeszedł, więc...
Więc mam z nim zerwać w twoim imieniu?
Łapię, o co chodzi?
Byłbym zaszczycony.
Tylko nie bądź za ostry.
To naprawdę miły facet.
Dziękuję.
O Boże. Będzie śpiewał.
Puść z powrotem muzykę.
Pierdol się.
Z góry przepraszam za to, co zaraz zrobię.
Świetny popis.
Możemy z tym skończyć?
Kochamy się.
I ja...
Oboje kochamy Iris.
Możemy wszystko poukładać.
Mogę wyjechać.
Jeśli tego chcesz, możemy wyjechać.
Mam pieniądze. Nic się nie stanie.
Nie możesz wyjechać.
Nigdy nie utrudniłabym ci kontaktów z Iris.
Nie możesz wyjechać, bo nie masz kasy.
Straciłem ją na zakładach.
Całą zawartość twojego pudełka.
Najwspanialsze uczucie świata.
Nigdy nie czułem takiej nienawiści do siebie.
Ukradłeś mi pieniądze! Oddawaj je!
Oddawaj moje, kurwa, pieniądze!
Jak mogłeś?
Halloween jest zajebiste.
Za rzadko świętujemy koszmary.
Urządzę wam Halloween, jakiego nie zapomnicie.
Z drogi, kurwa!
Wypierdalać!
Kurwa!
No dawaj.
Skarbie, nie pęknie.
To Le Creuset. Dożywotnia gwarancja.
Nie, nie!
Nie!
Przestań! Dość!
Przestań, stój.
- Stój. - Chodź tu.
Przestań.
Co my teraz zrobimy?
Rób to, co ja.
Udawajmy, że nic się nie stało.
Chodź.
Costello i ja mamy nadzieję, że dobrze się bawiliście.
Chcielibyśmy regularnie urządzać takie imprezy.
Tak. Dziękujemy za przybycie. Było przecudownie.
Zbliża się godzina strachów,
więc sugeruję, by wszyscy bezpiecznie wrócili do domów i poszli spać.
Dziękujemy za przyjście.
- Dziękujemy. - Tak.
GRUDZIEŃ