ZMOKŁE PSY
EMOCJONALNA EREKCJA
Lisa?
Tata!
Moja Lisa.
Donna!
Mama właśnie weszła do wanny.
Zdejmij buty.
- Znasz mamę. - No tak.
Dobrze wyglądasz.
No jasne, przystojniak ze mnie.
Postarzałaś się.
Przez piętnaście lat można się postarzeć.
Czas jest bezwzględny.
Donna!
Wejdź, proszę.
Donna!
- Na dole jest Lisa. - Co? Jest na dole?
- Właśnie przyszła. - O Boże.
Zadzwonię po Johna.
STARY AKTOR SPOTKANKO?
Wybacz, że musisz czekać.
To może chwilę potrwać.
Właśnie wrzuciła kulę kąpielową.
Wciąż ich używa?
To pewnie John.
Rodzinka w komplecie.
- Pokaż ją. - Uspokój się.
Nie wpadaj tak.
Co tam, braciszku?
Przecież
to nie Lisa.
Gloria!
Gloria! Masz milion zwłok do obrobienia!
Chwila! Jezu!
Nie mogę się nawet wysikać?
Ej, ty.
Potrzebuję przysługi.
Zamieńmy się.
Dobra.
Dobra. Co pokazuje?
- Co? Czekaj. - Ile pokazuje kresek,
jedną czy dwie?
Czekaj, czekaj. Nie mów.
Dobra, muszę wiedzieć. Ile kresek?
Stój, nie!
Nie, jednak muszę wiedzieć.
- Ile jest kresek? - Dwie.
Jest taki podcast.
Trzynastolatek z Francji
rozpływa się w powietrzu.
Rodzina uznaje go za zmarłego.
I nagle po dwudziestu latach
puka do drzwi domu.
Wprowadza się, rodzina się cieszy,
ale do czasu.
Okazuje się oszustem.
Jak ty.
Miałabym chcieć tego życia?
Ty mi powiedz. Nie robię podcastów, słucham ich.
John, to ona.
Coś, co wie tylko prawdziwa Lisa.
Jak się zdenerwowała, sikała na podłogę.
Pokaż dokładnie gdzie albo wyrzucę cię z domu.
Masz męża, dzieci?
To nie dla mnie.
Nie zapowiadała się na matkę.
Ilu kobietom zalegasz alimenty, John?
Ani jednej.
Jestem prostym człowiekiem.
Lubię ciastka z kremem...
Klub Piłkarski Millwall i podcasty kryminalne.
Istny człowiek renesansu.
Nie znam francuskiego.
Tak.
No dobra, jesteś prawdziwą Lisą.
Znasz trudne słowa i francuski.
Mogę jej przyłożyć?
- Mogę? - Nie możesz.
Gdzie byłaś przez 15 lat?
Nigdy ci nie wybaczę tego, co zrobiłaś mamie.
Tak, to było niewłaściwe.
Niewłaściwe?
- Prawie ją zabiła. - Ale nie zabiła.
Nie chowam urazy.
Nie do własnego dziecka.
Jest i gwiazda. Cześć, mamo.
Nie.
Chodź tu.
Witaj z powrotem w rodzinie.
Długo zostaniesz?
Właśnie! Jesteś jej to winna. Minęło 15 lat.
Zresztą nikt na ciebie w domu nie czeka.
Zostanę.
Moja córeczka wróciła.
Rzadka przyjemność.
Zwykle jestem na dole.
Pierwszy raz w tym tysiącleciu byłem na górze.
Zachowaj to do dzienników.
Gdy wszedłem do show-biznesu, byłem jebanym ciachem.
Obsadzali mnie jako amanta.
I w mgnieniu oka
zacząłem grać ojców, inwalidów i starzejących się utracjuszy.
I patrz teraz na mnie.
Trafiłem na gejowski śmietnik.
Nawet najlepszych to spotyka.
Ty jesteś na śmietniku.
Ja nie.
Wiem, jak trudno jest nagle stać się pasywnym,
zjechać w hierarchii na sam dół.
Kierujemy się pożądaniem
i zanim się nauczymy, że liczy się prawdziwa miłość,
zdążymy już zranić i odepchnąć wszystkich, którzy na nią zasługują.
Dobrze, wypłacz się.
Być może jesteś impotentem,
ale to emocjonalne erekcje się liczą.
Idź już sobie.
Dam ci radę.
Staraj się, by twardy był fiut,
ale nie serce.
Powodzenia.
...wprowadzi się. Przesuń się.
Może zostanie.
- Gdzie John? - Poszedł do klubu ze znajomymi.
Posłuchaj.
Jest!
Brzydko, że nie chcesz się z nami napić.
Zawsze uważałaś się za lepszą, co?
Studia, potem praca w Waitrose.
Tata w porządku? Dużo przeszedł.
Tak.
Co to?
Pamiętnik, który prowadziłam od 13 roku życia.
Wspomnienia.
Po co to komu?
Nazywali mnie kłamczuchą.
Miałaś bujną wyobraźnię.
Tak sądzisz?
Nie zaczynaj.
Od przyjścia tylko szukasz zaczepki.
Czemu dziecko miałoby kłamać o matce?
Lisa, zapomnij o tym.
Nie będę grzebać w przeszłości o 3.00 rano.
To idealna pora.
Dlaczego miałabym mówić ohydne kłamstwa o własnej matce?
Dzieci to małe pojeby.
Robiłaś to samo Johnowi czy tylko mnie?
John nie jest taki wrażliwy.
Ty musiałaś trochę okrzepnąć.
Więc przyznajesz?
Przyznajesz się.
Próbowałam tylko zrobić z ciebie silną osobę.
Spójrz na siebie.
Zrobiłabyś to samo.
Nie zrobiłabym.
Nie jestem pedofilką.
Każdy ma własną wersję prawdy.
Ty jesteś pedofilką.
Taka jest prawda!
Spotkajmy się kiedyś, co?
W Kew Gardens.
Dobrze.
W Carvery.
Cudnie.
Zamknij za sobą.
- Wychodzi? - Tak.
Nie miałaś prawa.
Wiesz, jaka ona jest.
Dzwoniła Costello.
Musi być źle, skoro ona się martwi.
Mówi, że żyjesz tu jak Charlie Sheen,
ale w złym sensie.
I kto to mówi.
Przez rok żyła, jakby wygrała w totka.
Martwi się o ciebie.
Przyniosłam ojca, żeby cię pocieszyć.
Chyba nie chcesz skończysz jak on?
Kolejny człowiek gotowy na wszystko, by ode mnie uciec.
Nie bierz tego do siebie.
Próby samobójcze to było jego hobby.
Ilu ludzi umiera, robiąc to, co kocha?
Pewnie chciałaś się
go od dawna pozbyć.
Teraz to twój problem.
Zobacz, co zrobiłeś. Biedak znów utonął.
Zatkał filtr.
Same z nim problemy, za życia i po śmierci.
O każdym można to powiedzieć.
Zmusiłam ją, żeby się przyznała.
Jest zboczona.
Urządziłaś polowanie na pedofilkę.
- Jestem z ciebie dumna. - Mogę wszystko.
Niczego się nie boję.
Zostawię Selby'ego.
Tym razem naprawdę. Na prawdziwą prawdę.
Powtarzasz to, odkąd go poznałaś.
Serio. Zdobyłam miejsce w schronisku.
Ładnym, w północnym Londynie.
O Boże!
Dziękuję.
Iris nie może dorastać w czymś takim,
nawet on to wie.
Nie tylko ty masz co ogłaszać.
Dobra.
Czego ode mnie oczekujesz?
Mam ci gratulować czy pomóc ci się go pozbyć?
Była taka chwila, gdy robiłam test,
gdy jednocześnie byłam i nie byłam w ciąży i byłam przeszczęśliwa.
Nie wierzę, że Paul cię bzyknął po tym,
co zrobiliście mu z Selbym.
Jestem laska, nie?
Kazałam Costello przyjechać po rzeczy.
Nie.
Zostają.
Wszystkich mi odbierasz!
Znalazłam ci miejsce.
Jest okropne, ale takie jest życie.
Nie waż się.
Nie waż...
Trzeba było to dawno zrobić.
To proszę! Zrób to!
Dawaj jebanych lekarzy!
Rozmawialiśmy o potencjalnym pacjencie.
Ty pizdo!
- Przepraszam... - Pizda!
Cicho! Słyszy mnie...
Nie jestem nim!
Słyszy mnie pan?
Klucze.
Wciąż jesteś trochę sukowata, co?
Dzięki, że przyjechałaś.
Potrzebuje cię.
Nic mu nie jest?
Iris chciała mu to dać.
Nic mu nie jest.
Zabieraj rzeczy i wynoś się.
Zostaw mojego syna w spokoju.
Odkąd cię poznał, marzy o tym, by się ciebie pozbyć.
Masz szansę go pokochać.
Nie zmarnuj jej.
Selby,
pozwól nam odejść.
To nie jest normalne.
To normalne nienawidzić ludzi, których kochasz.
To nie jest normalne.
Nie chcę, by Iris tak myślała.
Tylko nie laptop.
Czekaj.
Nie odejdziesz.
- Nie odchodź. - O Boże.
Proszę, nie odchodź.
Proszę.
Najlepszy dla nas wszystkich
byłby jakiś banalny koniec.
Costello,
nasza miłość nigdy nie była banalna.
Nie!
Spotkałam się z mamą.
Całe życie
nazywano mnie kłamczuchą,
choć nie kłamałam.
Wiem.
Zawsze ci wierzyłem.
Nie jestem taka jak ona, nie?
Ani trochę.
Nie wiem, jak bez was żyć.
Skarbie.
Przyjechali.
Mogę się pożegnać z córką?
Chyba nie chcesz, żeby widziała cię w tym stanie?
Mieszkałam w schronisku, gdy nosiłam cię w brzuchu.
To zmieni nasze życie na lepsze.
Słonko?
Obiecuję.
Costello, jestem Serena.
Rozmawiałyśmy.
A ty musisz być Iris.
Wsiadajcie, jedziemy do domu.
Na pewno cię nie śledzono?
Na pewno.
To dobrze. Bo nasze jedyne zasady
to nie wychylać się i zawierzyć Panu.
Wygląda ładnie. Co sądzisz, Iris?
Sąsiedzi pewnie mają tapetę Williama Morrisa.
I garderobę na same buty.
Witajcie.
Żadnych gości, kontaktów z prześladowcą
ani z mężczyznami.
Żadnych narkotyków, alkoholu i pracy. Podpisz tu.
Żadnej pracy?
Musi wam przysługiwać zasiłek mieszkaniowy.
Bezrobocie lub wyprowadzka.
Miasto opłaca czynsz, a ty pobierasz zasiłek dla bezrobotnych.
Nasza jedyna praca to służba Bogu.
Niech Bóg Najwyższy uciszy ten hałas, żebyśmy mogły zdrowieć.
Największe trudności zsyła najsilniejszym.
Jade, poznaj Costello i Iris.
Ojciec w Niebie wybrał cię,
byś zaprowadziła je do pokoju.
Przy wyjściach są przyciski
na wypadek paniki. Używać w ostateczności.
Co to za hałas?
Sąsiedzi pogłębiają piwnicę na domowe kino.
Osiem sypialni w kamienicy za cztery bańki to dla niektórych za mało.
Dam ci radę.
Jezus zawsze patrzy, jak podglądacz,
więc nie rób niczego złego.
Piętrowe łóżko, super.
O Boże!
Jakbyśmy mało wycierpiały, to jeszcze to.
ŻYJ - ŚMIEJ SIĘ - KOCHAJ
Spadaj.
I jak?
Co sądzisz?
Disneyland to nie jest.
Nie. Chyba że ten w Paryżu.
Płacę za to z twojego kieszonkowego.
Jest skromne, więc nie będzie luksusów.
Przynajmniej się mną zajmą.
Na ile mnie tu zamkniesz?
Aż stwierdzą, że jesteś poczytalny.
Cudnie.
Urocze.
Musisz wiedzieć, że Iris cię uwielbia.
Spisałeś się.
Spotkajmy się, kiedy wyzdrowiejesz.
Głowa do góry.
Pa, skarbie.
Wróciła do męża.
Przecież trzymał ją trzy miesiące w piwnicy.
- Nie. - Drogie panie,
- przyjmuję zakłady. - Przepraszam, Jade.
Dwa do jednego, że znów ją uwięzi.
3:1, że zabije.
4:1, że ona zabije jego.
7:1, że wróci w ciągu tygodnia.
- Ja stawiam. - Dawaj.
Mogłybyście nieco ciszej?
Córka miała ciężki dzień.
Dzięki.
Jedno jest pewne:
ja biorę jej pokój. Jak ktoś się sprzeciwi, zrzucę ze schodów.
Dzień dobry, chciałam zapytać o pacjenta, który dziś przyjechał.
Florian Selby.
Tak, rodzina.
Chciałam zapytać, jak się czuje.
Ja? Costello Jones.
Jak to nie ma mnie na liście?
Jestem rodziną.
Muszę mu przekazać wiadomość.
Tylko rodzina.
Rozumiem.
Napisy: Dorota Szatkowska- Jaskuła