Sprzedałam książkę.
Jak?
Jakiś debil o imieniu Barnaby odkrył ją w stosie rękopisów wydawnictwa.
Barnaby? Tacy są najgorsi.
Wyda ją.
Napisał, gdy filmik z paszminą podbił Internet.
Salinger zaistniał w podobny sposób.
Ja tylko zjebałam bogatą pizdę.
I nagle robię za Joannę d'Arc mieszkań komunalnych.
Zasługujesz na to.
I tak jestem spłukana.
Samorząd wysyła nas do Somerset.
- Każ im spierdalać. - Kazałam.
Nie mogą zmusić was do wyjazdu.
Jeśli tego nie przyjmę, będę bezdomna na życzenie.
Będzie mi ciebie brakować, mój ulubiony zboku.
Wrócimy na wiosnę, gdy wyjdzie książka.
Pewnie nie możesz w to uwierzyć.
Już nieraz się nacięłam na bogatych fiutów.
Nie uwierzę, dopóki nie zobaczę jej na wystawie w Foyles.
Kiedy wyjdzie,
będę jeździć metrem dniem i nocą, aż zobaczę kogoś, kto ją czyta.
To jest prawdziwą miarą sukcesu.
Podejdę do tego kogoś,
odsunę książkę i powiem:
"Ja ją napisałam".
Uzna cię za wariatkę.
To będzie wielki dzień. Wrócę do miasta na premierę mojej książki.
Zdaniem Barnaby'ego zrobię furorę.
- Większą niż Dickens? - Tak.
Oliver Twist z wielkimi cyckami.
Jesteś artystą.
Nie możesz wymagać od życia więcej
niż chwili doskonałości.
Doskonałość jest ulotna.
Taka ma być.
Pamiętaj o tym.
Mamo.
Uciekajmy. W nogi!
Samo życie. Spełniasz marzenie
- i ktoś je niszczy. - Przepraszam.
Za kogo wy się macie?
ZMOKŁE PSY
Hej! Stójcie!
JESZCZE NIE ZASŁUŻYŁAŚ, ZŁOTKO
Więc dostałeś mój list?
DAWNO SIĘ NIE WIDZIELIŚMY.
WSZYSTKO GRA?
Mają wolne łącze, żarcie z mikrofali,
a jedyny gej tutaj od dwóch tygodni ma opryszczkę,
więc mogłoby być lepiej.
To dla ciebie.
Dobrze wyglądasz.
ZDROWIEJĘ.
TO TRZEBA CIĘ STĄD ZABRAĆ.
Jeszcze sporo mi brakuje.
"Fiscus Publishing wyda powieść
prawdziwej samotnej matki z klasy robotniczej".
Będzie wściekła.
Więc już mnie nie potrzebuje.
Zaraz zacznie spływać kasa.
To chodź.
Bzykałeś się w wariatkowie?
Trafiłyśmy do piekła.
Powinnaś być wdzięczna.
Gdzie są ludzie?
Jesteśmy na zadupiu.
Wielu ludzi wyjeżdża na wieś, by dokończyć książkę.
Bogatych ludzi.
Jadą do domku letniego tatusia.
Spokojnie tu.
Co znaczy, że można poszaleć.
No dobra.
Ciociu, przestań.
Ale ja nie chcę spokoju.
Chcę krzyczeć na ludzi, którzy źle jeżdżą ruchomymi schodami.
Uwaga, zakręt.
Przestań. Nie chcę tu umierać. Chcę umrzeć w mieście.
- Ostatni na złość mamie. Gotowa? - Dawaj.
O Boże! Policja!
- Cudownie. - Co? Genialnie.
- Ścigają nas? - Tak.
- Świetnie. Gratulacje. - Nic nie będzie.
Przekroczone spożycie.
- Ile wypiłaś? - Parę kolejek wieczorem.
Kurwa.
Aresztuje mnie pan?
- Dokąd pan ją bierze? - Do Minehead.
- Przepraszam. - Nie!
Jesteś, kurwa, nienormalna?
Bo panią też zatrzymam.
Za co?
Zakłócanie porządku.
Komu? Widzi pan tu jakichś ludzi?
Stoimy w szczerym polu!
Ostatnie ostrzeżenie.
Cioci nic nie będzie?
Zawsze spada na cztery łapy.
Rodzina wpłaci kaucję.
Obiecuję, że wyciągnę nas stąd pisaniem.
Najpierw twarda oprawa,
potem miękka,
audiobook,
bestseller Sunday Times,
nagroda Bookera
i Richard & Judy's Book Club.
Na koniec sprzedam prawa do ekranizacji.
Napiszę adaptację, za to jest prawdziwa kasa.
Poradzimy sobie.
A zamieszkamy w domu z wysokimi sufitami w Belsize Park?
Pewnie.
Co jest?
O Boże.
Odzyskałem sprawność.
Dzięki tobie.
Cieszę się, choć to nie tylko moja zasługa.
Costello już mnie nie potrzebuje,
przez co czuję się bezwartościowy,
więc przeleciałem Fena.
Wiesz, że przeżyłem swój pierwszy raz
i pierwszy raz złamano mi serce w ten sam dzień?
W szkole z internatem kociło się młodszych.
Młodszy uczeń usługiwał starszemu.
Normalka.
Podobało mi się to.
Bzykanko w internacie, wzajemna masturbacja.
Bez uczuć, czysto fizycznie.
Ludzie z władzą tak robią.
Naprawdę tak myślisz?
Tak myślę.
Albo dasz dupy,
albo przyciśnie cię dziennikarz.
Jak miał na imię twój pierwszy kochanek?
Oliver.
Teraz udaje heteryka.
Żona, dzieci, mandat posła.
Jak złamał ci serce?
On nie złamał.
Dziesięć minut po tym, jak skończyliśmy,
mój wychowawca zaprosił mnie na rozmowę.
Bo mój ojciec znów targnął się na swoje życie.
Tym razem skutecznie.
Więc to był jednocześnie
najbardziej podniecający i najsmutniejszy dzień mojego życia.
Zagramy w grę?
Dobrze. Najpierw nauczę cię zasad.
Ubera tu nie uświadczysz.
Żadnego Deliveroo, Ocado, nawet Aldiego.
Nic nie dojeżdża do Sunset Park.
Ogromnie dziękuję. Bardzo pan nam pomógł.
Funt od głowy.
Plus piętnaście na graty.
- Mogę zapłacić później? - Pracuje pani?
Mam rozmowę o pracę na stanowisko windykatora.
To proszę. Zaryzykuję. Wskakujcie.
Spodoba wam się w Sunset Park.
Jedyna wolna od pedofilów miejscowość w kraju.
Kto to taki?
Wiedziałabyś, gdybyś spotkała.
Gotowe.
- Kto to? - Nie pytaj.
Na zachód!
Czterech graczy. Północ, południe, wschód, zachód.
Z Costello więcej was dzieli, niż łączy.
I budujemy mur.
Zależy, jak na to patrzysz.
Osobiście wolę ludzi
z rynsztoka niż z salonów.
Dlaczego?
Bo czujesz przewagę?
Nie.
Masz pieniądze.
Zawsze możesz odejść.
Costello nie. Ani Iris.
Ile razy zostawiałeś Iris?
Nie chciałem jej zostawiać. Kocham ją.
A jednak sabotujesz relację z nią,
zanim zdąży cię odrzucić.
Właśnie to robisz.
Mylisz się.
Nie znasz mnie.
Bogaty, zepsuty gnojek!
O Boże. Aż mam ochotę cię pocałować.
Zamknij się!
Poddajesz się?
Ani myślę.
Nie tylko twoja gra ma zasady.
Żadnych rękoczynów.
Ale nie rozbiłem ci facjaty.
To ewidentny postęp.
Mam wyjść?
Siadaj, kurwa.
Nawet nie zaczęliśmy.
Jesteśmy, drogie panie. Sunset Park.
Witamy.
To tutaj, wysiadajcie.
Poprzednia baba zmarła.
Świetnie.
Macie telefon stacjonarny?
Tu nie ma zasięgu.
Ani sygnału telewizyjnego. Nic.
Sprawdźcie komórki. Nie ma sygnału.
Ja pierdolę.
Młody, kolejni nowi. Pokaż im sto siódemkę.
Jestem Tennessee.
Witajcie w piekle. Nie jest tak źle.
Cześć, Iris.
Może być, nie?
Usiądź, rozgość się.
Czemu chcesz zostać windykatorką?
Szczerze? Jestem zdesperowana.
To dobrze trafiłaś.
A inne fuchy?
Dziś większość ludzi ma kilka fuch.
Chwilowo nie mam.
Zguglowałem cię.
Bez podtekstów.
Widziałem twoje robotnicze wystąpienie.
Jakbym oglądał film Kena Loacha.
A co z...
Bitymi Laskami?
Nic dobrego z tego nie wyszło.
Internet twierdzi, że jesteś wredną suką.
Jesteś?
Czasami.
Czasami? Szczera odpowiedź.
Byłaś notowana?
Kilka wykroczeń.
Jakich? Kradzież, narkotyki?
Napaść, niszczenie mienia.
Może się przydać.
Wyglądasz na silną, jak duże drzewo.
Lubisz broić, ale to dobrze. Zaczynasz jutro.
- Zatrudnisz mnie? - Tak.
- Masz ciuchy. - Dzięki.
To salon twojej mamy?
Przyjdź jutro o dziewiątej.
Cześć.
Mieszkam z babcią pod sto czwórką.
Sto osiem to Ferryman.
Spice Boy mieszka tu.
A Tony Morderca tutaj.
Nie bój się, nikogo nie zabił.
To tylko hydraulik. Strasznie zawodzi na karaoke.
Kręcę o nim film.
Dziwny jesteś,
ale na szczęście lubię dziwaków.
Dzięki.
Tu podobno mieszka Larry David.
Ale ja w to nie wierzę.
To tylko wrzeszczący na ludzi staruch.
Kto to Larry David?
Kompletny świr. Zgugluj sobie.
Masz faceta?
To nie na miejscu.
Tylko pytam. Wziąłbym cię gdzieś czasem.
Skąd pomysł, że bym chciała?
Masz lustro w domu?
Nawet trzy.
Jedno to piękny antyk.
Zerknij w nie kiedyś.
Jestem od ciebie kilka lig wyżej.
Zawsze warto spróbować.
Musiałem.
Codziennie trzeba podjąć wyzwanie.
Dziś to byłaś ty.
Jutro trening jujitsu.
Trzeba czymś zająć myśli,
jak pracujesz z patologią.
Tak?
- Ma pani pieniądze? - Mówiłam już, że nie.
Odcięli mi prąd.
Nie może pani się wiecznie chować.
Z każdą moją wizytą sprawa się pogarsza.
Proszę spłacić!
Teraz twoja kolej.
Nie dam rady tego robić.
To nie dla mnie.
Nie jesteś zdesperowana?
Albo ty zapukasz do jej drzwi,
albo ktoś zapuka do twoich.
Ale nie dzisiaj.
Bez obaw. Już nie jestem windykatorką.
Jak potrzebuje pani prądu, pójdziemy do sklepu i pani opłacę.
Poczekam tu.
Rozrzutna jesteś.
Cornetto są tańsze.
Już ich nie jem.
Niedługo wydadzą moją książkę. Przerzuciłam się na Magnum.
O czym ta książka?
Pracujące na kamerce babki z ośrodka dla bitych kobiet
napadają na sklep jubilerski.
Zgadnij, jaki ma tytuł. Diamentowe bobry.
Autobiografia?
Nie. Za kogo ty mnie masz?
Różne tu trafiają. Więc to fikcja?
Tak, jestem satyryczką.
Przez to, że jestem biedna,
wszyscy traktują mnie dosłownie.
Ale jest oparta na faktach. Mieszkałyśmy w schronisku.
Według Internetu takie jak ja muszą mówić prawdę.
Internet to nie prawdziwy świat.
Ale wydaje się prawdziwy. Pełen chujów i beks.
A teraz powiedz, czy nie było warto dopłacić do loda.
Pamiętam pierwsze tygodnie tutaj.
Samotne.
Jakbym mieszkała na Księżycu.
Możecie do nas wpadać.
Mogę skorzystać z Internetu?
Muszę wysłać nowe rozdziały wydawcy.
Dziękuję.
Czyli już jej wybaczyłaś?
- Tak, tęsknię za nią, ty nie? - Tak.
- Mogę z nią pogadać? - Tak.
Gloria? To ja.
- Myślałam, że Sky. - Wciąż wydzwaniają?
Tęsknię, ciociu!
Iris! Ja za tobą też.
- Jesteś wkurwiona na mnie? - Już nie.
Tata skazał mnie na areszt domowy.
Jak się czujesz? Jak dziecko?
Nie chciałam zrobić mu krzywdy.
Po prostu się bałam.
Wciąż się boję.
W każdym razie zrobiłam USG. Jest zdrowa.
Ona?
- To dziewczynka. - Nazwij ją Iris!
Nie mam pomysłu na imię, zobaczę, co jej pasuje.
Jak tam jest?
Będę miała dużo inspiracji.
- Mogę z nią pogadać? - Poczekaj.
Odwiedź nas.
Zabrali mi prawko.
Wszystko dobrze?
Twój film z paszminą ciągle mi się wyświetla. Jest wiralowy.
Nie wierzę, że ktoś udostępnił Bite Laski.
Nie czytaj komentarzy, sami onaniści i domorośli aktywiści.
Pojeby urządziły polowanie na czarownice.
Rozpraw się z nimi jak ze Stacey Backshaw w London Dungeon.
Z przyjemnością.
Dasz mi ją?
Iris chce z tobą pogadać.
Ciociu,
będę jej ciocią czy kuzynką? Mogę się nią opiekować?
Tu mieszkają same świry.
Więc pasujesz idealnie.
FISCUS PUBLISHING WYDA POWIEŚĆ SAMOTNEJ MATKI.
COSTELLO JONES TO FAŁSZYWE NAZWISKO.
- PODLINKUJCIE BITE LASKI. - DEBIUT SAMOTNEJ MATKI!
UDAWAŁA OFIARĘ PRZEMOCY DOMOWEJ...
NAJBARDZIEJ ŻAL JEJ CÓRKI.
Idę!
Cześć.
Babcia poszła na bingo.
Pracowała w wypożyczalni wideo.
Szło się tam, wybierało film i wypożyczało się na jeden wieczór.
Obłęd.
- OBY DOSTAŁA ZA SWOJE... - PASZMINA TO ŚCIEMA...
- Musiałeś je oddać? - Lata 90. były pojechane.
To jedna z tych kaset?
Mój ulubiony reżyser, Dario Argento.
Mistrz krwawych jatek i cycków.
- Możemy to obejrzeć? - Tak.
Spodoba ci się, jeśli lubisz mroczne klimaty.
NA ŻYWO
Wypisujecie o mnie bzdury.
Ale piszę powieści, więc coś wam opowiem.
Jest rok 1999, wszyscy spodziewają się końca świata.
Bruce Willis gada z duchami, ja mam 13 lat, jeszcze się nie całowałam.
- Ohyda. - Jestem dziwna.
Tak o mnie mówi Stacey Backshaw.
Przezywa mnie też Grubą, Brudną Cipą.
Była z mojego rocznika. Królowa nastolatek.
Więc jadę autobusem numer 176
w kierunku Tottenham Court Road,
a Stacey siedzi obok i mówi:
"Podobasz się Marty'emu Castle.
Chce się z tobą spotkać po szkole
przed Muzeum Wojny Imperialnej
i pocałować cię przy działach".
Marty był niezłym ciachem.
David Beckham z Walworth Road.
Więc stoję pod tymi działami.
Marty Castle przybliża twarz.
I już ma mnie pocałować,
gdy nagle krzyczy:
"Nie całuję tłustych świń".
A ja się odwracam
i widzę, jak Stacey
i cały autobus się ze mnie śmieją.
I czuję się jak kompletna idiotka.
Tacy właśnie jesteście, jak Stacey.
I wiecie co? Rozprawiłam się nią.
Stłukłam ją na kwaśne jabłko w London Dungeons.
Spowiada się jak Britney.
Powiem jeszcze, bo mogę, że mieszkałam w schronisku dla kobiet.
Wielu z was powinno dostać wpierdol,
chętnie bym go wam spuściła.
Istna Britney. Super.
Ale róbcie dalej swoje.
Ja dalej będę pisać i opowiadać historie.
I wiedzcie, że was widzę, pizdy.
Barnaby?
Halo?
- Słyszysz mnie? - Tak.
Chcesz mnie wyruchać, co?
Wiem, bo matka mnie ruchała
i to nie jest metafora.
Mamy problem.
Świetnie piszesz, ale mam związane ręce.
Potrzebny nam głos klasy pracującej.
A twoja tożsamość jest tak wątpliwa,
że nie możemy wydać Diamentowych bobrów.
Nie odbieraj mi tego, proszę.
Sama jesteś sobie winna. Próbowałem ci pomóc.
Nic mi nie zostało.
Mogę jakoś cię przekonać?
Najpierw Bite Laski,
potem chcesz spuścić wpierdol swoim krytykom.
Pisarze tak się nie zachowują.
Chciałeś klasę robotniczą, ale chyba jednak nie.
Przykro mi.
- Mogę zadzwonić? - Jasne.
To trochę trwa.
Jesteśmy na jednej z najpopularniejszych aukcji różowej dzielnicy,
gdzie można znaleźć wiele okazji.
Tak? Halo?
Selby, to ja.
Czemu szepczesz?
Nie wiem.
Wszystko dobrze?
Dziwnie tutaj, ale ujdzie.
W sumie może być.
Mamy jednak nie wydadzą. Pije.
Rozmawia z Internetem.
Przyjedziesz?
Tak. Gdzie jesteście?
W Somerset. Muszę kończyć.
Wróciłam!
Iris?
Cześć, Iris. Zostaniesz na podwieczorek? Gdzie twoja mama?
Piwo i bochenek chleba, cztery funty.
Dziękuję.
- Dla ciebie, złotko? - Jest czerwone?
Jakie tylko sobie życzysz.
- Poproszę dwie butelki. - Dwie?
Pięć funtów jedna.
- Proszę. - Dziękuję.
A dla was?
Napisy: Dorota Szatkowska- Jaskuła