Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Evde, bahçede oturuyordum. Bir telefon geldi.
Bana, kızım Lucie'nin kaybolduğunu söylediler.
İlk tepkim "Kaybolduğunu nereden biliyorsun?" oldu.
"Birkaç gündür ondan haber alamadık
ve telefonunu açmıyor ve e-postalarını birkaç gündür almadık."
Japonya'da çalışıyordu.
Bana göre bizi aramamasının mantıklı bir açıklaması olmalıydı.
İletişime geçememesinin bir sebebi olmalıydı.
Japonya'daki polis, 21 yaşındaki Britanyalı kadının
izini sürmek için halktan yardım istedi.
Lucie Blackman,
konsomatrislik yaptığı bardan ayrıldığından beri görülmedi.
Telefonla üç ya da dört kez daha aradılar.
Bir şeylerin ters gittiğini biliyordum.
O anda insanın içine çöken
sonsuz paniğe kapılıyorduk.
Tokyo, dünyanın en büyük metropolü.
Çoğu kişi için çekici bir yer, birisi için kâbus.
Lucie Blackman kaybolalı bir haftadan fazla zaman oldu.
Her yıl yüzlerce hayat dolu genç kız, Tokyo'nun
parlak ışıklarına yönelir.
Metropol Polisi, dinî bir tarikatın
kaçırma ihtimalini araştırıyor.
Japon yetkilileri, onlarca yıldır Tokyo sokaklarında
yakalanmadan dolaşan bir cinsel sapığın peşinde.
KAYIP: LUCIE BLACKMAN VAKASI
TOKYO, JAPONYA
Lucie, okuldan ayrıldığında birçok genç gibi
dünyayı gezmek istiyordu.
Bu muhteşem bir deneyim.
Lucie'nin, şöyle dediğini hatırlıyorum: "Japonya'ya gitmek istiyorum."
"O bölgenin kültürü beni etkiliyor
ve benim için ilginç bir deneyim olacak."
Japonya'nın tertemiz olma imajı var, değil mi?
Herkesin kibar olduğu bir ülke.
Anlıyor musunuz? Suç yok.
Metroda cüzdanınızı kaybediyorsunuz ve size geri dönüyor.
2000'li yıllarda Tokyo, heyecan verici bir yerdi.
Buraya çalışmak için gelen bir sürü yabancı vardı.
Para kazanılacak ve güzel zamanlar yaşanacaktı.
Evet, Kanal 4'ün diğer üyeleri gibi ben de Japonya'dayım.
Bu ülkenin şu anda en popüler kültürel ihracatı Pokémon'dur.
Konnichiwa ve Japonarama'ya hoş geldiniz.
Güvenli, nazik Japonya imajı o kadar güçlüydü ki
kimse bilinmeyen karanlık bir yüzü olabileceğinden şüphelenmiyordu.
Pansiyon işleten bir arkadaşım beni aradı.
21 yaşında, Lucie adında bir kız için çok endişelendiğini
ve ona ulaşamadığını söyledi.
İlk kez böyle bir şey yaşıyordu
ve çok üzgündü.
Gergin bakışlarından
durumun ciddi olduğunu anladım.
3 TEMMUZ 2000 3 GÜNDÜR KAYIP
Japon medyasında bazı şeyler fısıldandı.
TARİKAT TARAFINDAN KAÇIRILAN İNGİLİZ HOSTES
Başta kimse bilmiyordu. Belki de…
Kaybolan birinin olduğunu bilen küçük bir
yabancı grup vardı belki.
Japonya'da bir suç muhabiriydim.
Patronum bana ulaştı ve "Hey, gaijin!" dedi.
Bu yabancılar için kullanılan bir terim.
"Sana ihtiyacımız var. Bu, gaijin ile ilgili bir vaka" dedi.
İlk izlenimim, muhtemelen Tayland'a gittiği
fakat kimseye bir şey söylemediği yönündeydi.
Metropol Polisi'nin merkezine gittim.
Bana tüm bilgileri aktardılar.
TOKYO METROPOL POLİSİ
Başkomiser olarak, Lucie vakasının başındaydım.
BAŞKOMİSER AKIRA MITSUZANE
TOKYO METROPOL POLİSİ
En başta kaçmış olabileceğini düşündük.
Yani, böyle davranması için bir sebebi var mı diye
detaylı bir şekilde ailesinden öğrenmeliydik.
O zamanlar
vize süresini aşan ya da yasa dışı çalışan birçok yabancı vardı
ve sık sık haber vermeden ortadan kayboluyorlardı.
DEDEKTİF YARDIMCISI MASAHIKO SOEJIMA TOKYO METROPOL POLİSİ
İlk duyduğumda suç vakası olup
olmadığını gerçekten bilmiyordum.
11 GÜNDÜR KAYIP
Lucie'nin babası Timothy Blackman Tokyo'ya indi.
Polisin söylediğine göre kaçırılmış olmasından korkuyorlardı.
Onunla yaklaşık üç hafta önce konuştum.
Sıradan bir baba kız konuşmasıydı.
"Merhaba baba. Japonya'da iyi vakit geçiriyorum."
Japonya'daki hayatıyla ilgili size bir şey söyledi mi?
Keyif aldığını ve çok güzel bir şehir olduğunu söyledi.
Bir şey olmuştu ve onu geri getirmeliydik.
Kamera karşısında konuşma deneyiminizin olmamasıyla ilgili
endişeleriniz olsa bile
çocuğunuzu bulmak için üstesinden geliyorsunuz.
Tim geldiğinde, inanılmaz sayıda muhabir ve insan havaalanına akın etti
ve birden bu haber çok daha büyük bir hâl aldı
ve hemen herkes bundan bahsetmeye başladı.
Lucie Blackman'a ne oldu?
Britanya Hava Yolları'nın eski hostesi 1 Temmuz'da kayboldu.
Japon polisi 11 gün önce Tokyo'da kaybolan
21 yaşındaki Britanyalı bir kadın için kamuoyuna yardım çağrısında bulundu.
Ama Tokyo çok büyük bir şehir,
burada 27,5 milyon insanın yaşadığı tahmin ediliyor.
Bu gerçekten samanlıkta iğne aramak gibi.
Tim Blackman ve Lucie'nin kız kardeşi, Sophie'yle görüştüm.
Tim'in, çok endişeli olduğu izlenimine kapıldım
ama Tim aynı zamanda çok gösterişli bir şovmendi.
Karizması ve iletişim becerileri ile işleri karıştırıp bir şeyler
yapılmasını sağlardı.
Herkesin harekete geçip
Lucie'yi arayacaklarından emin olmak istiyordu.
Jake, Japonya'daki işleyişi iyi tanıyordu
ve iki dili çok iyi bilmesi de büyük bir avantajdı.
Bence yaptığı iş sayesinde poliste de bazı bağlantıları vardı.
Her bilginin faydası olur.
Lütfen bizi arayın.
O gelmeden önce bile polis bilgiye ulaşmaya çalışıyordu.
Çok yoğun bir şekilde bilgi topluyorlardı.
Lucie Blackman'ın, 30.000 adet posteri Tokyo'ya asıldı.
Polis, halktan gelen aramaları inceliyor
ama görgü tanıklarının doğruluğundan pek emin olamıyorlar.
Merhaba.
KAYIP
Lucie ilk çocuğumuzdu
ve hayatımızı tamamen değiştirdi.
Yani o, ailede çok özeldi.
Çok hazırcevaptı.
Etrafındaki birçok insanı etkiledi.
Bence o büyürken onu tanıyan herkes bir nevi…
Sanki o her şeyin merkeziymiş gibi
ışığının etrafında hizaya geçiyordu.
Lucie bir hava yoluna katılmanın seyahat etmek için
iyi bir yol olduğuna karar verdi.
Lucy için bu çok önemli bir olaydı.
Ama birden kaybolmuştu ve tehlikedeydi.
Artık görevimiz Lucie'yi bulmaktı.
AZABU POLİS MERKEZİ
Polis teşkilatını temsilen, Tim'le buluştum ve durumu açıkladım.
Başka ülkelerden insanlarla konuşma konusunda
pek deneyimim yoktu
ve bu sebeple bazı konularda sorduğu sorular beni şaşırttı.
Tüm güvenlik kameralarını düzgünce kontrol edip etmediğimi sordu.
Ona o dönem
Japonya'da güvenlik kameralarının gizlilik nedeniyle
sınırlı kullanıldığını söyledim.
"Mitsuzane, şaka yapıyorsun herhâlde" dedi. Benimle o şekilde konuştu.
"Londra'da her sokakta kameralar var
ve hepsi Japonya'da üretiliyor."
Polis bekleneceği gibi oldukça kibar şekilde tepki verdi.
Ama biri bana doğru geldi.
Japon bir kadınla evli, bir İngiliz adam geldi
ve şöyle dedi:
"Lucie, Japon vatandaşı olmadığı için polis soruşturması açılmaz."
Ve o zaman gerçekten çok sarsıldım.
Tehlike çanları çalarken tek düşüncem
"Soruşturma başlatmanın bir yolunu
mutlaka bulmam gerek" oldu.
İNGİLİZ BÜYÜKELÇİLİĞİ
Bence, ilk yapmamız gereken şey konuyu medyada duyurmaktı.
Dün öğleden sonra polis merkezinden
soruşturmayı çok yönlü olarak
takip ettikleri ve bu aşamada
daha geniş bir bakış açısına sahip oldukları ve her olasılığı
değerlendirdikleri izlenimiyle ayrıldık.
Tokyo'daki ilgiyi yükseltmek için bir basın toplantısı ayarladık.
Basın toplantısını en büyük salonlarına taşımaları gerekmişti
çünkü tüm Japon medyası gelmek istiyordu.
Tüm bu insanlara bakıp Sophie'ye şöyle dedim:
"Lucie'yi bu şekilde bulacağız Sophie."
"Bu insanlar bizim için Lucie'yi bulacak."
Şu anda hissettiklerime gelirsek…
Eminim hepiniz takdir edersiniz. Kayıp olan kişi benim kız kardeşim.
Sadece eve dönmesini istiyorum.
Yani kim nasıl yardımcı olabilecekse
ortaya çıkarlarsa çok minnettar olurum.
Britanya basını büyük ilgi gösteriyordu.
Japon basını spekülasyondan kaçınma eğilimindeyken
Britanya medyası aceleci davranıp Japonya hakkında
bilgisi olan, olmayan herkesle
bu konu hakkında konuşup
çeşitli teoriler üretiyorlardı.
İyi bir manşet olması yeterliydi.
GİZEMLİ TARİKAT KIZIMIZI MI KAÇIRDI?
Lucie'nin hayatta olduğunu duyduk
ve Hong Kong'a giden bir gemiye bindirildiğini söylediler.
Seks ticareti için satılıyormuş.
Bir tarikat tarafından zorla tutuluyormuş.
BİR TARİKAT TARAFINDAN KAÇIRILDI
SEKS KÖLESİ
Lucie, çok şüpheci bir genç hanımdı.
Bir şekilde aniden dinî bir tarikatla
ilgilenmeye başladığı fikri
hiç inandırıcı gelmedi.
Bizce bu tam bir saçmalıktı.
Davaya o kadar dikkat çekti ki Japon hükûmeti
ve Tokyo Metropol Polisi'nin
bu iş için çok fazla insan gücü harcaması gerekti.
Genellikle kayıp vakalarında
dört ya da beş polis olur.
Ama 100 kişi? Bu normal değil.
Polis, Lucie'nin çalıştığı yere, Roppongi'ye odaklanmaya başlar.
Roppongi de birçok diğer bar ve konsomatris kulübünden
farksız durumdaydı.
Oldukça ilginç bir gece hayatı.
Bir sürü yabancı, yüksek miktarda para.
Goldman Sachs,
Lehman Brothers dâhil kurumlardan finansçılar vardı.
Konu eğlenceydi ve çok para akıyordu.
Roppongi, bunu fark etmeye başladı.
Bir gecede çok büyük miktarda
para harcamaya hazır insanlar vardı.
Casablanca'da çalıştım.
Lucie Blackman'ın da çalıştığı konsomatris kulübünde.
Aslında küçük, sıradan bir kulüptü.
Konsomatrisliği açıklamak çok zor çünkü Batı kültüründe bir karşılığı yok.
Yaşlı erkeklerle dolu bir gece kulübüne gidersiniz
ve yaşlı adamlarla konuşup onlara içki içirirsiniz.
Ama seks yoktur. Öyle değil.
Bana çok kalitesiz ya da zor bir iş gibi gelmedi.
Ben bunu bedava da yapardım.
Yani 20'li yaşlarımda
barda insanlarla tanışıp içmek gibiydi.
Konsomatrislik yaparak çok para kazanabilirdiniz.
Saatlik ücreti yaklaşık 50 ABD dolarıydı.
İçki miktarına göre ikramiye alırdınız.
Sadece beş, belki de altı saat çalışmanız yeterdi.
Eğer isterseniz çok basit, masum bir iş olabilirdi.
Japonya'da konsomatris olmak,
ilginç şeyler deneyimlemek ve hayatı yaşamak isteyen genç kızların
bence ilgisini çekiyor.
Seyahat etmek isteyen özgür,
çokça harika kız vardı.
Hayata dair daha büyük vizyonu olan
cesur insanlarla tanışmak
aslında gerçekten harikaydı.
"Dohan" muhtemelen konsomatrisliğin en şaibeli kısmıdır.
"Dohan" anlam bakımından işe gitmeden önce akşam yemeğine çıkmak
sonra müşteriyi kulübe götürmek demek. Kulübe girince de
yemeğin ikramiyesini öderler ve içki ısmarlarlar.
Tüm bunlar da müşterinin hesabına eklenir.
Bence sınırlar biraz karıştırılıyordu. Çünkü gönüllü olarak
bir müşteriyle kulüp dışında görüştüğünüzde,
iş harici olduğundan
bazı müşterilerin bu konuda farklı beklentilere girdiği oluyordu.
Daha çok müşteri çekmem, "dohan" randevularına gitmem konusunda
kesinlikle baskı hissettim
ama şahsen kendimi kulüplerde
hiç tehlikede hissetmedim.
Bence tehlikeli olan şeylerden bazıları
kulüplerin dışında olmuş olabilir.
Londra'da bir kadın dergisinde gazetecilik yapıyordum
ve dergi konsomatris konseptiyle yakından ilgileniyordu.
Ben de Japonya'ya gittim.
Konsomatrislik kültürüne bir göz atıp hakkında daha çok şey öğrenmeye çalıştım.
Bence para
kadın ve erkek arasında büyük bir etken ve güç gösterisiydi.
Erkeklerin çok parası vardı ama kadınların yoktu.
Bu yüzden de erkekler baskındı.
Yani izlediğinizde, kulüplerde cinsel politikaları fark ediyordunuz.
BAŞKOMİSER SATORU YAMASHIRO TOKYO METROPOL POLİSİ
Lucie vakasının en baştan itibaren ilk sorumlusu
Teramae ekibiydi.
Ekibimiz onlardan sadece bir şüphelinin belirlendiğini öğrendi.
Roppongi bölgesinde Casablanca dâhil kulüp müdavimlerinden olan
Japon bir adamdı.
Bu yüzden şüpheliyi gözaltına alıp
suçlu olup olmadığını
öğrenmemiz emredildi.
Zanlının ne yaptığımızı
öğreneceğinden endişeliydik ve Lucie hâlâ yaşıyorduysa
onu öldürebilirdi.
İşe gitmeden önce arabasının yanında bekledik.
Kendi isteğiyle sorguya gelmesini istedik.
Onu yakaladık ve soruşturmak üzere
en yakın karakola kadar eşlik ettik.
Adamın şahidi vardı, biz de bunu doğruladık.
Lucie'yi kaçıran kişi
o şüpheli değildi.
Soruşturma panosuna
geri dönmek zorunda kaldık.
15 GÜNDÜR KAYIP
Tim Blackman'la bir hafta geçirdim
ve ilgili ve sevgi dolu bir baba olduğunu gördüm.
Kızının bu şehirde bir yerlerde hayatta olduğuna inanıyordu
ve onu bir an önce bulması gerekiyordu.
Dave Russell, Tokyo, Meridian Tonight'tan bildirdi.
Tim'in bir planı olduğu ortaya çıktı.
Haberi yaymayı bırakırsanız…
…basın başka bir haber bulur ve bir anda,
Lucie konusu arka plana atılırdı.
O yüzden ilgiyi bir an önce, Lucie üzerine çekmeliydi.
Sokaklara ilanlar asarken o ilanların televizyonda gösterilmesini istiyordu.
Böylece herkes onun yüzünü tanıyacaktı.
Tim ile Japonya'daki polis arasında bir kültür çatışması yaşanıyordu.
Poster asabilirsin ama yetkililerden izin almadan olmaz.
Hiçbirini indirmem.
Tutuklayın beni.
Lucie'nin bulunması gerekiyordu
ve herhangi bir ebeveyn de bunun önündeki engelleri kaldırmak için
kesinlikle en iyisini yapmaya çalışırdı.
Aldırmayacaktım ya da hapse atılmayacaktım.
Tim kendini tamamen dışlanmış hissetti.
Polisleri beceriksiz gösterecek şekilde hareket etmesi
onları çok kızdırdı.
Bence iletişim kurmada
çok kötü olan Japon polisine güvensizliği yüzünden
ne kadar baskı uygularsa
sonuçlar o kadar iyi olur diye düşündü.
19 GÜNDÜR KAYIP
G7 zirvesi yapılacağı aklıma geldi.
Tony Blair'in de katılacağını biliyordum
ve İngiltere'deki medyanın konuya olan büyük ilgisini biliyordum.
Biz de bu durumdan faydalandık.
Başbakan Blair Tokyo'da mola verdi.
Lucie hakkında duyduğu
endişelerden bahsetmek için babası Tim'e katıldı.
Burada Japon yetkililerle yakın çalışıyoruz.
Japonya'daki insanlardan isteğimiz
bize bildiklerini anlatıp
takip edeceğimiz ipuçları vermeleri
çünkü bu trajik bir vaka ve belli ki ailenin kafası
allak bullak olmuş.
Japon Başbakanı "Japon polisi işinin ehlidir
o yüzden suçluyu yakalayacaklar" dedi.
Bunu söylemenin kolay ama yapmanın zor olduğunu düşündük.
Biz de baskı hissediyorduk.
Soruşturma politikasında
ufak bir tutarsızlık olduğunu hissettim.
Bu yüzden bazı dedektiflerimiz kendi hamlelerini yapmaya başladılar.
Onlara Suppon dedektifleri diyorum.
Hiçbir ipucu atlamayan dedektifler.
Soruşturmayı baştan başlatmanın daha iyi olacağını düşündük.
Dikkat dağıtıcı şeylerle vakit kaybetmektense.
ÇAVUŞ JUNICHIRO KUKU TOKYO METROPOL POLİSİ
Kuku azimli ve kararlıdır.
Bir kez ısırdı mı bir daha bırakmaz. Suppon gibi.
Teramae ekibinin dosyaladığı günlük raporların
üzerinde birkaç gün geçirdik.
İçlerindeki her şeyi kontrol ettik.
Soruşturmanın nasıl yürütüldüğünü
anlamak için raporları incelerken
birçok kulübün olduğu
Roppongi bölgesine ait bir rapor buldum.
Kulüpteki yabancı bir konsomatris
düzenli bir müşteri tarafından arabayla sahilde dolaşmaya davet edilmiş.
Ama bir noktada bilinci kapanmış
ve saatlerce uyumuş.
Uyandığında başı ağrıyormuş.
Kendisine ilaç verildiğini düşünmüş.
Bu bilgiyle gelen kulübün müdürü
güvenilmez bir adammış.
Kimsenin onun bilgilerine güvenmemesi gerekirmiş.
Bunu okuduktan sonra "Bu delilik" dedik.
"O kötü biri olduğu için bu gerçek olabilir."
Bu kesinlikle, Lucie Blackman davasıyla bağlantılı görünüyordu.
Eski raporları üzerinden tekrar geçtiler
ve eksik noktaları birleştirip dosyayı derinlemesine incelemeye başladılar.
Tek fark, polisin konuya yerel bakmasıydı.
O raporları hiç ciddiye almadılar.
Yani şikâyet vakası olsa da
hiç soruşturma yapılmamış.
Kulüp sahipleri şöyle derdi:
"Üç yıl önce burada çalışan bir kız da aynı şeyleri yaşadı."
Bu hikâyeler
her yerde karşımıza çıkardı.
DEDEKTİF YARDIMCISI TOKIE MARUYAMA TOKYO METROPOL POLİSİ
Biz de her kulübün her çalışanıyla
konuşmaya karar verdik.
Başlangıçta, yabancı kulüplerinde çalışan kadınlar
ortaya çıkmak istemediler.
Üç ayda bir polis kontrole gelirdi
ve çalışma izni olmayan tüm konsomatrisler
arka kapıdan çıkmak zorunda kalırdı.
Birçok kızın bu konuda yapabileceği bir şey yoktu.
Yabancı konsomatrislerin
polise gitmeleri büyük bir riskti
çünkü yasa dışı çalıştıkları için büyük ihtimalle polis
onları tutuklardı.
Konsomatris olarak mağdur olduysanız polise gitmenin hiçbir faydası yoktur.
İş yerinde onlarla konuşamadık.
Böylece şans eseri oradalarsa
sokakta durduracaktık.
Sonunda birkaç kadın ortaya çıktı
çünkü Lucie'yi bulmamıza yardım etmek istiyorlardı.
Sonunda birçoğunun
çok benzer deneyimler yaşadığını öğrendik.
Konsomatrislerin verdikleri ifadeler birbirine benziyordu
ve zengin bir Japon tarafından uyuşturulup büyük ihtimalle tecavüze uğramışlardı.
Çoğu suçlu yöntemini değiştirmez.
Hırsızlıklarda bile giriş yöntemi değişmez.
Bir alışkanlıkları vardır.
Bu alışkanlıklar değişmez.
Onları
Porsche, Mercedes-Benz gibi markalardan
arabalarla götürüyordu.
Genelde okyanus manzaralı bir yere
veya yemeğe gitmeyi öneriyormuş.
Ve uyuşturucu veriyormuş.
Kurbanlar kendilerini uyuşturulmuş gibi hissettiklerini söylediler.
Uyandıklarında tüm vücutlarında bir rahatsızlık hissiyle uyanıyorlardı.
Bazıları kusuyordu.
Bazıları yanma hissi yaşadığını söylüyordu.
Onlar için çok üzüldüm.
Japon ve yabancı konsomatrislerden gelen
birçok ifade değerlendirildiğinde
Roppongi'de yıllardır aktif olan
ve hiç yakalanmamış bir cinsel sapık olduğu ortaya çıktı.
Bu kişi bir kez bile yargılanmamış.
52 GÜNDÜR KAYIP
Ailesi olarak, Lucie'nin yerinin bulunmasını
sağlayacak yeni bilgiler karşılığında
1,5 milyon yen ödül vermeye karar verdik.
Bizim açımızdan,
olayın tekrardan ekrana taşınmasını sağlayan bir andı.
İnsanlar röportaj vermeyi sevdiğim için bunu yaptığımı sanıyordu.
Lucie'yi aramaya devam etmeleri için dikkatlerini çekmek istedim
ve bunun tek yolu konuyu canlı tutmaktı.
Tim'in etrafında basından çok fazla insan vardı.
Bunun soruşturmayı
sekteye uğratma ihtimali
olduğuna karar verdik.
Yedi ila sekiz hafta sonra dahi
konunun çok stresli bir hâle geldiğini fark ettik.
İşin aslı, polis bana
gelişmeler hakkında bilgi vermiyor
çünkü bu davanın hâlâ son derece hassas olduğunu düşünüyorlar.
Her zaman
"Soruşturma istikrarlı ilerliyor" derim.
"Henüz anlatamam."
Japonlar kaba olduğumu düşündü.
Onlara öyle göründüm ama değildim.
Protokollerine uyacak ne zamanım
ne de ruhsal açıdan gücüm vardı.
Ruh hâlim çok kötüydü.
Hafta sonu banka tatiliydi
ve büyük bir havai fişek gösterisi vardı.
Biz de orada durup havai fişekleri izledik.
Herkes kutlama yapıyordu ve eğleniyordu
ama Tim, hiç eğlenmiyordu.
Konuya gazeteci olarak dâhil oldum. Yani onu takip ediyordum.
Burnuna kamerayı dayıyordum ve o da bana gitmemi söylüyordu.
Zamanla, Tim bana güvenmeye başladı
çünkü ikimiz de yabancı bir ülkedeydik
ve Lucie'yi bulmak için farklı yöntemler arıyorduk.
Sabahın 4.00'ünde telefon ederdi.
"Uyuyamıyorum, yürüyüşe çıkalım mı?" diye sorardı.
Aslında gerçekten çok yorgundu.
Bu onu kötü etkiledi. Gerçekten çok kötü etkiledi.
Oldukça bitkin ve yorgun hissetmeye başladım.
Günler ve haftalar geçtikçe
ve bir umutsuzluk hissi başlayınca…
…"Şimdi ne yapabiliriz?" diye düşünmeye başlarsınız.
Teşekkürler. Tamam.
Ben, Lucie Blackman'ın babasıyım.
Japonya'da kaybolan genç İngiliz kızın.
Oradaki Avrupalı ya da Batılı kızların
bizimle direkt irtibata geçebilmeleri için belli bir telefon numarası kullanma fikri
ortaya çıktı.
Bazı bilgilere sahip olma ihtimalleri çok yüksekti.
Tokyo polisi tam olarak anlayamadı.
Birincisi nedenini, ikincisi de bundan ne beklediğimizi.
Bir yardım hattı açarak bilgi edineceğimiz fikrine
çok karşı çıktılar ama bizi engelleyemediler.
62 GÜNDÜR KAYIP
Annesi ve erkek kardeşinin mesajı çok açıktı.
"Mutlu yıllar Lucie."
Eski hostesin 22. doğum gününü kutlamak için
gökyüzüne binlerce balon bırakıldı.
Lucie, doğum gününü unutmadığımızı hatırlasın diye yaptık
çünkü bugün 22 yaşına girecek.
Doğum günlerini hep sevmiş ve yaygara koparmıştır.
Şunu bilmesini istiyorum ki
her neredeyse onu unutmadık.
Bir adamın, konsomatrisleri
arabayla gezmeye çıkardığına ve taciz etmek için
ilaç verdiğine dair sayısız ihbar aldık.
Kurbanlardan biri Avustralya'dan Jessie'ydi.
Onun vakası üç yıl önce yaşanmıştı.
DEDEKTİF YARDIMCISI YASUHIKO ASANO TOKYO METROPOL POLİSİ
Eski defterine
adamın adını
ve cep telefonunu yazmıştı.
Nerede olduğunu sordum, Avustralya'daki evinde olduğunu söyledi.
Defter Avustralya'dan geldi.
Babasından defteri
Japonya'ya yollamasını istedik ve böylece kendi gözlerimizle inceleyebiliyorduk.
O kadar sinirlenmiş ki numaranın her yerini karalamış.
Işığa tuttuğumuzda rakamları görebiliyorduk.
"Yuji Honda" ismi
ve deftere 3301 ile biten cep telefonu numarası yazılıydı.
Biz de o numara için
telefon kayıtlarını talep ettik.
ARAMA KAYDI
Numara hâlâ kullanılıyordu.
Numaranın telefon kayıtlarını aldığımızda
listede 10 kadar telefon numarası vardı.
Bu numaralardan biri
Lucie'ninkiydi.
Bu çok sağlam bir ipucu ve büyük bir aşamaydı.
Şüphelendikleri kişinin,
Lucie Blackman'ı kaçırdığını, aslında onunla bağlantılı olduğunu
ve bazı temasları olduğunu ilk kez söylediler.
Şüpheli, takip edilemeyen
birçok sahte kimlik yaratmıştı.
Cep telefonu şirketinden
yer tespiti yapmasını istedik.
Saat tam 15.00'te
Tokyo Kulesi yakınlarındaki bir anten bir çağrı aldı.
TOKYO KULESİ BAZ İSTASYONU 01
Bir dakika ve beş dakika sonra
sinyal tamamen farklı bir konumda bir anten tarafından alındı.
Beş dakika sonra
batıdaki bir anten de çağrıyı aldı.
Beş dakika sonra doğudaki bir anten de çağrıyı aldı.
Hiçbir araba
bir dakikada o kadar hızlı gidemez.
Bu bir gizemdi.
Birden fazla fail mi
vardı diye merak ettim. Dört anten, sinyali
dört farklı konumdan alıyorsa
arayanın kesişimsel bir bölgede olma ihtimali var diye düşündüm.
2000 yılından bahsediyoruz.
Filmlerdeki gibi
tam olarak nereden geldiğini bulamazsınız.
Genel bir bölge tespit edebilirsiniz.
Aramanın izini, Akasaka olarak bilinen lüks bir bölgeye kadar sürebildiler.
Moto-Akasaka Kuleleri diye bir yerden gelen telefona benziyordu.
Orası çok pahalı bir rezidanstır.
Her yerde güvenlik kameraları vardır.
Oraya öylece giremezsiniz. Girmesi zordur.
Yöneticiye polis rozetlerimizi gösterdik.
Altıncı katta iki oda
Plant Orihara tarafından kullanılıyordu.
Yönetici, oda kiralayan kişinin sıra dışı olduğunu söyledi.
Yöneticinin yanından geçip,
hiç selam vermezmiş
ve yüzünü saklamak için hep yere bakarmış.
Bir sürü yabancı marka lüks araba kullanıyordu.
Porsche, Mercedes-Benz, Aston Martin ve Rolls-Royce'u gördük.
İfadelerde bahsedilen tüm arabalar oradaydı.
P. Orihara yabancı bir isim mi yoksa şirket adı mı, bilmiyordum.
Hiçbir bilgi yoktu.
Kayıtlarda sahibinin ya da işvereninin adı yoktu.
Şüphelimiz olduğunu düşünüyorlardı
ama arama izni için yeterli kanıtları yoktu.
Sadece varsayımlara dayalı bir çalışma olduğu için
soruşturma durmuştu.
Konuştuğumuz yabancı konsomatrislerden birkaçı
bu durumu kayda geçmek istedi.
Bunlardan biri İngiltere'den Monica'ydı.
Sanırım adının, Koji olduğunu söyleyen bir adamdı.
Tarih 10 Ekim 1997'ydi.
Roppongi'de Koji adında bir müşteriyle buluştu.
İkisi birlikte okyanus manzaralı bir
otele gittiler.
Bize apartmanın yakınındaki bir sıra palmiyeyi
hatırladığını söyledi
ve bölgede, palmiye ağaçlarının olduğu tek yer Zushi Marina'ydı.
Oraya gidersek Monica detayları hatırlar diye düşündüm.
Biz de Zushi Marina'ya gittik.
Tokyo'dan yaklaşık 30 dakika uzaklıkta, Zushi Marina'da,
lüks tatil blokları vardır
ve sadece çok zenginlerin yaşayabildiği oldukça pahalı bir bölgedir.
Monica burası olduğundan emindi.
Müşteri onu buraya götürmüştü.
Binanın etrafında dolaştık
ama hangi bina olduğunu doğrulayamadı. Dört ya da yedi numara
olabileceğini söyledi.
Yakındaki bir restorana gitmiştik
ve oradaki garsona, Lucie'nin fotoğrafını göstermiştik.
1 Temmuz'da o mekâna gelen kadının,
Lucie olduğundan emin olduğunu söyledi.
BOYU 175 CM, ORTA YAPILI OVAL YÜZLÜ, SARIŞIN…
Yalnız mıydı diye sorduğumda
yanında bir adam olduğunu söyledi.
Zushi Marina için sakinlerin listesini istedim.
Önce gidip müdür yardımcısıyla konuştum.
Durumun aciliyetini anlattım, o da anladı.
ÇAVUŞ RYO HATASHITA TOKYO METROPOL POLİSİ
Hepsini tek tek elemek zorunda kaldım.
Zor ve zaman alıcı bir iş olacağını biliyordum
ama o hayattaysa onu sağ salim kurtarmamız gerekiyordu.
Hepsini tek tek inceledik ama şüpheli olabilecek birini bulamadık
ama içimden bir ses, içlerinden birinin şüpheli olduğunu söylüyordu.
Bir sürü lüks, yabancı marka
arabası olan bir adamı aramak için aklıma bir fikir geldi.
"Obara" adında biri öne çıktı.
Bunu duyduğumda
"Bir dakika" diye düşündüm.
Moto-Akasaka Kuleleri'nde
Plant Orihara adında bir şirket vardı.
O BARA
Kanji karakterleri "Obara"…
ORI HARA
…aynı zamanda "Orihara" olarak da okunabilir.
Tüylerim diken diken oldu ve titriyordum.
Bu, soruşturma için çok önemli bir andı
çünkü ilk kez noktalar birleşiyordu.
A310 JOJI OBARA
Polis sonunda bir isim bulmuştu.
Joji Obara'nın
Wakayama'da kadın kılığına girdiği
ve kadınlar tuvaletinde film çektiği için
tutuklandığını öğrendik.
O vakada çalışan memurlarla konuştum
ve nasıl biri olduğunu sordum.
"Tamamen dirençli" dediler.
Tutuklandığında
sabıka fotoğrafı çektirmeyi reddetmiş.
Yüzünü kameradan çekmiş. Hiç iş birliği yapmamış.
Fotoğrafın fakslanmasını istedim.
O zamanki faks makineleri düşük kalitedeydi o yüzden karanlık çıkıyordu.
Kurbanlara, şüphelinin de dâhil olduğu
yaklaşık 100 fotoğraf gösterdik.
Monica ve Jessie,
tereddüt etmeden Obara'nın fotoğrafını aralarından seçtiler.
Bilinmeyen bir şüpheli
ilk kez gerçek bir isimle ilişkilendirilmişti.
Artık şüpheliye ait bir fotoğraf vardı ve eğer Lucie Blackman yaşıyorsa
artık hiç oyalanmadan
acele etmeleri gerektiğini fark ettiler.
103 GÜNDÜR KAYIP
Onu doğrudan Lucie'nin davasıyla ilişkilendiremezdik,
bu yüzden diğer kurbanları
göz önünde bulundurarak tutuklama kararı aldık.
Sabah saat 6.00'da çoktan yerlerimizi almıştık.
DEDEKTİF TADASHI NAITO TOKYO METROPOL POLİSİ
Dedektifler tutuklama yaptıklarında her zaman gergin olurlar.
O yüzden sanırım ben de çok gergindim.
Acil çıkış kapısında iki nöbetçi,
pencere kenarında iki nöbetçi
ve kapının yanında bir nöbetçi vardı.
Toplamda yedi nöbetçi vardı.
Televizyon açık olduğu için şüphelinin uyanık olduğunu söylediler.
Durumu izlemeye devam ettim.
Her zaman saat 7.00 gibi gazete almak için dışarı çıkardı
o yüzden içeri dalmaya gerek yok diye düşündüm.
Obara huysuz birine benzemiyordu.
Şiddete başvurmaz diye düşündüm.
Ama pencereden atlamasından korktum.
Tek düşündüğüm buydu.
Saat 7.00'den hemen önce kapı açıldı.
"Sen Obara mısın?" diye sorduğumda yüzü bir anda düştü.
"Evet, benim" dedi.
Sanırım tutuklanmasının an meselesi olduğunu biliyordu.
Gayrimenkul yönetim firmasının başkanı Joji Obara
bu sabah tutuklandı.
Polis, Obara'nın sık sık
Kent'li 22 yaşındaki Lucie'nin çalıştığı bölgede görüldüğünü söyledi.
Bir şüpheli olduğu söylendi
ve üzerinden çok zaman geçmeden birinin tutuklandığını duyduk.
Büyük bir haberdi.
Lucie'nin nerede olduğunu bilen tek kişi belki de bu adamdı.
Joji Obara, kendisine miras olarak büyük miktarda para kalmış bir zamparaydı.
Babasından dolayı çok varlıklı bir adamdı
ama tüm komşuları tarafından yalnız yaşadığı bildirilmişti.
Birçok mülkü vardı
ve polis sahip olduğu tüm mülkleri aramaya başladı.
Lütfen geri çekilin.
Zushi Marina, dört numaralı binadaki suç mahallinden sorumluydum.
Uyuşturucuyla ilgili
birçok şey ve alkol bulduk.
Bir dedektif olarak çok net hatırladığım şey
tavandaki metal mekanizmaydı.
O metal mekanizmanın amacını
merak ettiğimi hatırlıyorum.
Moto-Akasaka Kuleleri'ndeki arama ve el koyma görevinden sorumluydum.
En unutulmaz eşyası defteriydi.
Ne zaman yazdığını bilmiyorum
ama bir yazısında kötü biri olacağını, kendini kötülüğe
adayacağını yazıyordu.
Kötü biri olmak için düşünce tarzını hızla değiştirip
bir tür canavara dönüşmüş.
Joji Obara tutuklandıktan sonra polis
Tokyo'daki birçok mülküne baskın yaptı.
O, bir tür emlak kralıydı.
Zushi Marina okyanus bloklarında da mülkleri vardı
ve birçok kurbanını burada tuzağa düşürmüştü.
Bir sürü videokasete el koyduk ve burada bahsettiğim sayı
iki ya da üç değil.
Videokasetlerde isimler vardı. Tam isimleri yoktu ama.
Obara bu kadınlara her ne yaptıysa bunlar videokasetlere kaydedilmişti.
Ama bence bu, burada detaylıca konuşulacak bir şey değil.
Polis görünüşe göre…
…bilinçsiz bir şekilde yatakta uzanan
ve zanlının onlara tecavüz ettiği
kadınlara ait 400'den fazla videokaseti ele geçirdi.
Aynı korku filmlerindeki gibi.
Tavandaki metal mekanizmaların…
…kurbanların bacaklarını kaldırmak için kullanıldığını öğrendik.
İnsanları insan olarak görmüyor,
onlara oyuncak bebek gibi davranıyordu.
Böyle bir şey yapabilecek…
…biri olabileceğini hiç düşünmemiştim.
Hiç bu kadar alçakça bir şey görmemiştim.
O kadar çoktu ki
dedektifler hepsini tek tek incelemek zorunda kaldı.
Ama o kasetler arasında Lucie Blackman'a ait bir tane bile yoktu.
Amacımız, Lucie'yi bulmaktı.
Baskıyı hissettim.
Ama ona karşı bu kadar kanıt varken bir şansımız olduğunu düşündüm.
Onunla konuşurken
çok çarpık bir insan olduğunu hissettim.
Suçlarıyla ilgili her şeyi inkâr etti.
Ona kanıtı gösterdiğimde bile her şeyin
rızaya dayalı olduğunda ısrar etti.
Hepsi için bedeli ödediğini söyledi.
Bu bahaneye sadık kaldı. Ne olursa olsun.
Obara, Lucie hakkında bilgisi olduğunu inkâr ediyordu.
Onunla buluştuğunu da, bir irtibatı olduğunu da inkâr ediyordu.
Artık soruşturmanın yönü ele geçen
kanıtlara dayanarak belirlenecekti.
Obara, tüm bu videokasetlerdeki seksin rızaya dayalı olduğunu iddia ediyordu.
Artık bazı kurbanları tespit etmeleri,
onların da bunun rızalarıyla olmadığını ve kurban olduklarını
doğrulaması gerekliydi.
Böylece ceza davası açabileceklerdi.
Video kanıtlarını gördüğümde
bu suçların cinayet davasıyla kıyaslanabileceğini düşündüm.
Bir kadın için cinsel suçlar cinayet kadar kötüdür.
ÇAVUŞ MITSUKO YAMAGUCHI TOKYO METROPOL POLİSİ
Büyük bir odada bir analiz ekibi kurduğumuzu hatırlıyorum.
Düzinelerce kişinin girebileceği büyük bir yerdi.
Personel eksiğimiz vardı
o yüzden ekibe destek için çevik kuvvetten genç memurlar göndermek zorunda kaldık.
Kurbanlar değişse de
hep aynı suçun tekrarlandığını gördüler.
O genç memurların birçoğu
ruhsal çöküntü yaşadı.
Bazı kurbanların evlerine gidip
onlarla görüştüm.
Uyanmışlardı ve kendilerine ne yapıldığını bilmiyorlardı.
Hep bunu söylediler.
Onlara elimizde kanıt olduğunu söylemek zorunda kaldım.
Göstermem çok zordu.
Gözlerini kapatıyorlardı.
Onlar olduğunu inkâr ediyorlardı.
Bazıları "Bu geçmişte kaldı, daha ileri götürmek istemiyorum" dedi.
Sorgu sırasında bir mağdurun burnu kanadı.
Zihinsel olarak acı çekmiş olmalı.
Onu tutuklayıp ciddi bir suçla itham etmemiz gerektiğini söyledim.
Bunu yapabilmek için de onların
yardımına ihtiyacımız vardı.
Bunu Obara'nın yanına bırakamazdım.
Nedeni buydu.
Bunu mağdurlara dikkatlice açıkladım.
Tek yolu buydu.
Polisin, seksin rızaya dayalı olmadığını göstermesi gerekiyordu.
Tabii ki birine ilaç verilmişse cinsel ilişkiye rıza gösteremezler.
Japonya'da buna "yarı tecavüz" deniyor.
Kurbanlarından birinde
kloroform kullanıldığına kanaat getirdiler
ve videokasetlere bakması için bir adli tıp dedektifi geldi.
Havluyu alıyor, yan masadan kahverengi bir şişe alıyor ve sonra
bu şişedeki sıvıyı havluya döküyordu.
Sonra sıvı ile ıslanmış havluyu kurbanın yüzüne geri koyuyordu.
ADLİ TIP DEDEKTİFİ DOKTOR KEIZO HARAFUJI
Kurbanların yüzlerine hep havlular sarılıydı.
El konulan eşyalar arasında uyku ilacı,
eter, kloroform ve uyku tetikleyici etkisi olan
başka birçok merdiven altı üretimi
ilaç vardı.
Çeşitli görüntülere bakarken
özellikle bir kadın fark ettim.
Birden
elleri titremeye başladı, ufak ufak titriyordu.
Bilinci kapalı olmasına rağmen ellerinin neden hareket ettiğini merak ettim.
Kloroform zehirlenmesi, fulminan hepatite
ve bu da hepatik ensefalopatiye neden olabilir.
Kanat çırpma titremesi olarak bilinen çok belirgin bir semptomdur.
Kurbanın durumunu biraz daha araştırırken
Carita adında 21 yaşında bir kurban olduğunu
ve vefat ettiğini öğrendim.
Lucie ile aynı yaştaki Carita Ridgway,
sekiz yıl önce 1992'de kaybolmuş.
Carita'nın ablası Samantha'yla tanıştım.
İkisi de önceden Japonya ve Avustralya'ya seyahat etmişlerdi.
İkisi de oldukça maceracıymış.
Daha sonra Sam, Tokyo'ya İngilizce öğretmeye gitmiş.
Kız kardeşi, Carita da ona katılmak için Japonya'ya uçmuş ama o iş bulamamış.
O da geçici bir süre konsomatris olarak çalışmaya karar vermiş.
Bir gün gıda zehirlenmesi geçirdiğini söyleyen
bir adam tarafından hastaneye bırakılmış.
Doktorlar ona ne olduğunu anlayamamış.
Vücudunda organ yetmezliği başlamış.
Hastanede bir hafta geçirdikten sonra
yaşam destek ünitesini kapatmak zorunda kalmışlar.
Ama o aşamada polis bir şey yapma gereği duymamış
çünkü gıda zehirlenmesinden öldüğünü söylemişler
ve bir suç işlendiğinden şüphelenmemişler.
Otopsi yapılmamış.
Ama neyse ki Carita'nın karaciğer örneğini saklamışlar.
Obara'nın tutuklanmasından sonra polis bağlantıyı kurdu ve test sonucu
ve karaciğer örneğinde kloroform bulundu.
Joji Obara'yı, Carita Ridgway'i kaçırmak
ve öldürmekten tutuklayabilirlerdi.
Ama Lucie'ye yaptıkları gizemini korudu. Ve onun…
Lucie'ye yaptığı şeyin kasetini
yok ettiği apaçık ortadaydı.
Lucie Blackman'ı kaçırma ve ona tecavüzden onu suçlamak hâlâ zordu.
134 GÜNDÜR KAYIP
Tim Blackman ve kızı Sophie, Lucie'ye ne olduğunu hâlâ bilmiyor.
22 yaşındaki kız, temmuz ayında Tokyo'da konsomatris olarak çalışırken kayboldu.
Bir ay önce tutuklanan iş adamı Joji Obara, ifadesinde
daha fazla bilgi verdi
ancak onun kaybolmasıyla bir ilgisi olduğunu hâlâ inkâr ediyor.
Sonunda, Casablanca kulübünde, Lucie'yle buluştuğunu itiraf etti.
Biliyoruz ki bu, Lucie kaybolmadan bir hafta kadar önceydi.
Batılı sarışın kızları kaçırma konusunda
suç dosyası oldukça kabarık.
Bir hafta sonra da Lucie kayboldu.
Obara'nın tutuklanmasının Lucie'yi bize geri getireceği umudu
oldukça kısa sürdü çünkü durum
kirli işler olduğunu gösteriyordu.
Öylesine perişanken neşe, rahatlama, depresyon, kaygı
ve derin üzüntü duyguları arasında
bocalayıp duruyorsunuz.
Tüm duygular birbirine karışıyor.
Öncelikle hâlâ, Lucie konusuna odaklanmıştık.
Onu kurtarmak için her bir delili
incelememiz gerekiyordu.
Obara'nın eşya toplama huyu vardı
ve dairesinde bir sürü alışveriş fişi tutardı.
Kanıt analiz ekibi onları yakından inceledi
ve Obara'nın eylemlerine dair bir zaman çizelgesi çıkardılar.
Her şey için bir makbuzu vardı.
Ve biriktirdiği makbuzlardan yola çıkarak
gün boyu yaptığı her şeyi ortaya koyabiliyorlardı.
Analiz ekibi 1 Temmuz'da saat 15.00 civarında
Obara'nın Lucie ile buluşup Zushi'ye gittiği kanısına vardı.
Zushi'ye giderken
Obara ve Lucie, Zushi Marina yakınındaki bir restoranda durdu.
O zamanki Dedektif Yardımcısı Asano bunu doğruladı.
1 TEMMUZ 2000
Sonra akşam 17.00 civarında
Obara'nın Zushi Marina'daki dairesine gittiler.
Bu noktadan sonra Lucie kayıplara karıştı.
2 TEMMUZ 2000
2 Temmuz gecesiyle 3 Temmuz sabahı arasında
Obara arabayla Tokyo'ya döndü.
4 Temmuz'da
Obara çok sayıda alışveriş yaptı.
5 Temmuz'da Obara, sahibi olduğu birçok mülkten biri olan
Blue Sea Aburatsubo'daki bir daireyi ziyaret etti.
Ertesi gün bir sakin,
müdüre Obara'nın dairesinden gürültü geldiğine dair şikâyette bulunmuş.
Ve makbuzlar arasında bu ilginç alışveriş ürünlerini bulmuşlar.
Elektrikli testere, çimento ve portatif bir çadır.
Bunların muhtemelen suçu örtbas etmek için
kullanıldığını anlamaya başlamışlardı.
Analiz ekibi…
…Lucie'nin 1 Temmuz gecesi öldüğü sonucuna vardı.
Cesedi birkaç gün içinde
Zushi Marina'dan Blue Sea Aburatsubo'ya götürüldü.
Ve büyük ihtimalle orada uzuvları kopartıldı.
Çeşitli kanıtları inceledikten sonra
bu sonuca varmaktan başka çaremiz yoktu.
Lucie'nin davasında
delil yetmezliği vardı
ve eldekilerin çoğu da ikinci derecedendi.
Lucie'nin davasını oluşturmak için somut delillere ihtiyacımız vardı
ama ceset olmadan
onu cinayetten yargılayamazdık.
Savcı itiraf olmadan dava açmanın
zor olacağını söylemeye başlamıştı,
bu yüzden olursa olsun cesedi bulmamız gerektiğini biliyorduk.
BAŞKOMİSER KATSUYOSHI ABE TOKYO METROPOL POLİSİ
O bölgede cesedin gizlenmiş olabileceği
bir yer var mı diye bakarak başladık.
Nerede olabileceğini bilmiyorduk.
Aburatsubo'daki daireden çok uzakta olamazdı.
Üst yönetim,
araştırmamız için bize son bir hafta verdi.
Hafta biter bitmez ekibi dağıtacaklardı.
Midem düğümlenmişti.
Adamlarıma bunun son şansımız olduğunu söyledim.
Onu bulamazsak
olacaklardan korkuyordum.
Serbest kalmasına izin veremezdik. Onu hapse tıkmalıydık.
Bunu güçlü bir şekilde hissettim.
DEDEKTİF YARDIMCISI YUJI NOZOE TOKYO METROPOL POLİSİ
Ekin tarlalarına giden yol korkunçtu.
Tehlikeli bir araziydi.
Günlerce orayı aradık.
Tamamen pislenene ve kokana kadar.
9 ŞUBAT 2001 223 GÜNDÜR KAYIP
Sabah 8.15'te sahile gittik.
Orada iki ya da üç mağara vardı.
Sezgilerime güvenmeyi denemek istedim.
Her yer karaya vurmuş şeylerle doluydu.
Mağaranın içindeki ve dışındaki her şeyi temizledik.
Temizledikten sonra
bir küvet gördük.
Ters çevirdim.
"Bunlar etobur böcekler" dedim.
Bölgeyi temizleyip kazmaya devam ettim.
Önce büyük bir çuval gibi göründü
ve açtığımda onu gördüm. Bir ayak vardı.
Lucie olduğundan emindim.
Mağaraya yakın, kayalık bir yerde duruyordum
ve telefonum çaldı.
Nozoe'nin sesini duydum. "Burada, burada!"
Sözleri o kadar saçmaydı ki ne dediğini anlayamıyordum.
Ben de ona "Orada bekle, hemen geliyorum" dedim.
Büyük bir çaylak kuşu sürüsü olay yerinin üstünde toplanmıştı,
yüksek sesle ötüyorlardı.
Ölümün kokusunu aldılar ve gökyüzünde daire çizmeye başladılar.
Cesedi buldukları günün sabahında
"Tamam" dedim. "Tim'i aramam gerekecek."
Tokyo Emniyeti yapmadığı için onu ben bilgilendirirdim.
Hatırladım da… Sadece…
Ona söylediğimde uzun bir sessizlik oldu.
Yani anlıyorsunuzdur. O telefon görüşmesi hâlâ aklımda.
Tam olarak nerede olduğumu hatırlıyorum. Bir arka sokakta duruyordum
ve yağmurlu bir gündü.
Jake aradı. "Onu bulmuşlar "dedi.
O ana kadar
gerçekten hep umutluydum, ta ki…
Sanırım 20 dakika sonra Japon tercüman beni arayıp dedi ki
diş kayıtlarına göre bu kişi kesinlikle Lucie.
Ben de sokakta durup bağırdım.
İşte ilk kez o zaman,
Lucie'nin ölmüş olabileceğini idrak ettim.
Lucie'yi çok seviyorum.
Harika karakteri, hem içi hem de dışı
güzel bir insan olduğu için.
Kimse hakkında kötü bir söz söylemezdi
ve insanları hep özel hissettirirdi.
Çok fazla insan tarafından sevildi.
Bir insan nasıl bu kadar korkunç,
bu kadar insanlık dışı bir şey yapabilir?
Lucie'nin katili bu suçtan hüküm giydiğinde
benim için adalet, yaptıklarından dolayı hayatının geri kalanını hapiste geçirmesi,
suçlarının büyüklüğünü düşünmesidir.
Nihayet onu, Lucie'nin cinayetiyle suçlayabilecektik.
Mağdurların yüreğini soğutacak en ağır cezayı almalıydı.
Davanın nasıl ilerleyeceğine dair bir yargıda bulunamam.
Lucie'yi öldüren oysa
umarım bir daha gün ışığı görmez ya da nefes bile almaz.
JOJI OBARA, LUCIE'Yİ KAÇIRMA, ÖLÜMLE SONUÇLANAN TECAVÜZ
VE CESEDİNİ İMHA ETMEKTEN,
CARITA RIDGWAY'İN ÖLÜMÜYLE SONUÇLANAN TECAVÜZ SUÇLARINDAN HÜKÜM YEDİ.
Mahkeme salonunda oturuyorduk ve Obara da oradaydı.
Olağanüstü bir andı.
Duygusallaşacak hâlim bile kalmamıştı.
TAHMİNİ 400 VAKADAN SADECE 8'İNDE DAHA
OBARA'YI SUÇLAMAK İÇİN YETERLİ KANIT BULUNUYOR
Hayatım boyunca tüm umudumu onun suçlu bulunmasına bağlarsam
o zaman kendimi başka bir felakete hazırlamış olurum.
OBARA, CARITA RIDGWAY'İN ÖLÜMÜ VE DİĞER 8 TECAVÜZ SUÇUNDAN
MÜEBBET HAPİS CEZASINA ÇARPTIRILDI.
AMA LUCIE'YLE İLGİLİ TÜM SUÇLAMALARDAN BERAAT ETTİ.
Bugün mahkemenin verdiği karar Lucie'nin hayatını
boşuna kaybetmediğini gösterdi.
Lucie, Carita Ridgway'e,
cesurca bu olaya destek veren
diğer sekiz tecavüz kurbanına da adaleti getirdi.
Ama ne yazık ki bugün, Lucie için adaleti sağlayamadık.
Hayal kırıklığına uğramıştım.
Suçsuz mu? "Olamaz" diye düşündüm.
O zaman dedektifler şaşırmaktan çok öfkeliydiler.
Obara korkunç şeyler yapmıştı.
Evet?
Bir sonraki adım olarak ne yapacağınızı söyler misiniz?
Açıkça belirtmiştik ki ailemiz Lucie için
adaletin sağlamasını bekliyor
ve temyiz başvurusunu dikkate almalılar.
Polisin elinde birçok farklı
sağlam delil vardı ama yeterince iyi bir şekilde birleştirememişlerdi.
Sonrasında Blackman temyize gittiğinde
dava dosyasını daha güçlü hâle getirdiler.
NİSAN 2007'DE, DAVA TEMYİZE GİTTİ.
Tüm gücümüzle elimizden gelen her şeyi yaptık.
Yapmamız gerekeni yaptık.
16 ARALIK 2008'DE OBARA SUÇLU BULUNDU.
LUCIE'NİN CESEDİNİ PARÇALAYARAK ATMAKTAN
AĞIRLAŞTIRILMIŞ MÜEBBET HAPİS CEZASINA ÇARPTIRILDI.
Bugün, gerçek, onur ve adalet galip geldi.
Sadece Lucie için değil, şiddet içeren cinsel suçların tüm kurbanları için.
Müebbet cezası aldı ve bence adalet yerini buldu.
SEVENOAKS, İNGİLTERE
2010'da Lucie'nin mezarını ziyaret ettim.
İngiltere'ye gittim ve ona
saygılarımı sunma fırsatım oldu.
Jane bana ev yapımı atıştırmalıklarla ikindi çayı ikram etti.
Çok misafirperverdi
ve sıcak karşılaması
beni duygulandırdı.
Lucie'nin mezarı bir kilisenin bahçesinde.
Mezar taşında onun adı yazılıydı.
"Gökyüzümüzü aydınlatan bir yıldız."
Mezar taşında böyle yazıyordu.
Lucie'nin çalışmak için yabancı bir ülkeden gelmesi
ve sonra böyle bir suçun kurbanı olması
kalbimde hâlâ duran, kesin bir iz bıraktı.
O günden beri her yıl ruhunu yatıştırmak
ve huzur içinde yatması için dua etmek üzere oraya gideriz.
Son 20 yıldır ziyaret ediyoruz ve bunu sadece
bu vaka için yapıyoruz.
Garip bir şekilde
Lucie bize bir yaşam deneyimi verdi.
Ne kadar berbat ve canavarca olsa da.
Aslında Lucie bana
kalbimde ve ruhumda yaşayacak
bir miras bıraktı.
Ve onlar… Bu hisler
nefret, öfke ve diğer duygular yüzünden
saf ve bozulmamış olarak duruyor.
Onları, Lucie'nin anılarından ödünç alarak sakladım.
Alt yazı çevirmeni: Seval Özdemir