เฮ่ เฮ่
ไล่ล่าความฝัน ทำให้มันเป็นจริง
เราเป็นได้ทุกสิ่งที่จินตนาการ
ท่วงทำนองเข้ากันดังร่ายมนต์
ใช่แล้ว ต้องคูณสอง
มีเราสองคนเมื่อไหร่
คู่ซี้แสบซ่าพากันป่วน
เตรียมตัวให้ดี ที่รัก มาเริ่มกัน
เธอกับฉัน ไฟพร้อม กล้องพร้อม แอ็กชั่น
ต้องคูณสอง
มีเราสองคนเมื่อไหร่
ต้องคูณสอง
- มาเลย - มาเลย
ขอบคุณ เท่านี้ก่อนแล้วกัน
คนที่ผ่านเข้าเรียนที่ สถาบันศิลปะแฮนด์เลอร์ เทอมฤดูใบไม้ร่วง
จะได้รับแจ้งทางโทรศัพท์วันนี้บ่ายสามโมง
เราอยากแน่ใจว่า ในรายชื่อมีบาร์บี้ โรเบิร์ตส์สองคน
เราชื่อบาร์บี้ โรเบิร์ตส์ทั้งคู่
ซึ่งชวนสับสน เราเลยตั้งชื่อเล่นกัน ฉันบรุ๊กลิน ส่วนเธอก็มาลิบู
- ตั้งตามบ้านเกิดน่ะ - ไม่น่าเชื่อเลย
คนสองคนที่ชื่อนามสกุลเหมือนกันจะมาพบกันได้
บรุ๊กลินตกเวทีหัวทิ่ม ฉันรู้สึกแย่มาก
ไม่ใช่ความผิดของเธอเลย แต่มาลิบูคิดว่าใช่ แล้วกลับบ้านไป
ฉันต้องไปตามเธอถึงแคลิฟอร์เนีย
ซึ่งน่ารักมาก จากนั้นเราก็เป็นเพื่อนสนิทกัน
และแสดงงานสปอตไลต์โชว์เคส รอบสุดท้ายที่ไทม์สแควร์
ได้ดูมั้ยคะ น่าจะได้ดูนะ เจ๋งมาก
- เราหวังจะได้เรียนเต็มเวลาที่นี่ - สานฝันด้านดนตรีให้เป็นจริง
เราจะประกาศผลตอนบ่ายสาม
- ออดิชั่นแย่สุดๆ เลย - มันสำคัญที่การซ้อมและการเตรียมตัว
- ที่เหลือเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว - เหมือนพวกเขาจะไม่ชอบเรื่องที่เราเล่าสักนิด
- เธอว่าเราจะโดนหักคะแนนมั้ย - อย่าเครียดน่า ใครๆ ก็ชอบวิจารณ์
- ส่งกระเช้ามัฟฟินไปให้ดีมั้ย - ไม่ดีหรอก
จริงด้วย เผื่อมีคนแพ้ถั่ว ถ้าเป็นลูกโป่งล่ะ
"น้อยแต่มาก" น่ะ เคยได้ยินมั้ย
เห็นๆ ว่าคนพูดไม่รู้ซึ้งถึงอานุภาพของรองเท้าดีๆ
- นึกออกแล้ว กระเช้าผลไม้ไง - มาลิบู เราส่งของขวัญ
ไปให้กรรมการคัดเลือกไม่ได้นะ มันผิดกฎ
ขอที ใครบ้างจะไม่ชอบกิน ดอกทานตะวันที่ทำจากสับปะรด
บอกฉันที ทำไมเราต้องเก็บของด้วย พวกเขาจะให้เราย้ายห้องทำไม
อย่างแรกเลย พ่อแม่เธอกำลังมาที่นี่
เพื่อรับเธอกลับบ้านโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
พ่อแม่เธอก็เหมือนกัน
ก็รู้กันอยู่ว่าพูดเรื่องออดิชั่นไม่ได้ เดี๋ยวจะโชคร้ายเอา
แล้วยังไงพรุ่งนี้เราก็ต้องย้ายออกอยู่ดี
- ถ้าออดิชั่นไม่ผ่าน - เธอว่าพวกเขาจะไม่รับเราเหรอ
"ขอบใจ แต่ไม่ดีกว่า" "พยายามดี ไว้คราวหน้านะ" แล้วยังไงต่อ
ทำเหมือนฤดูร้อนนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเหรอ ทางใครทางมันใช่มั้ย
แล้วไม่ได้เจอกันอีกเลยงั้นเหรอ
ถึงบรุ๊กลิน เพื่อนรัก
หลายปีมาแล้วนับตั้งแต่โชว์หยุดโลกของเรา
ที่ไทม์สแควร์
แต่มันยังคงตราตรึงในใจฉันเสมอมา
มาลิบู เพื่อนรักของฉัน ความทรงจำจากมิตรภาพของเรา
คือสิ่งที่ช่วยให้ฉัน ผ่านช่วงเวลาอันแสนเปล่าเปลี่ยว
แล้วแผนทั้งหมดของเราล่ะ
- ความหวังของเรา - ความฝันของเรา เราจะยอมแพ้ไม่ได้
บรุ๊กลินเพื่อนรัก
ข่าวใหญ่ ฉันเพิ่งได้งานใหม่ล่ะ ได้รับคำชมเยอะเลย
ดีใจด้วยนะ เพื่อน แสดงว่าเราไปได้สวยทั้งคู่ ฉันก็เพิ่งได้รับบทใหม่
แล้วทักษะการเต้นคลาสสิกของฉัน ก็ถูกใจนักวิจารณ์ด้วย
ไม่ได้ เราจะทำแบบนี้ไม่ได้ เลิกคิดลบได้แล้ว
ใช่ เราจะผ่านเข้าไปเรียนด้วยกัน
เพราะเราคือเรา
เริ่มจากตอนนี้เลย ห้องนี้จะเป็นเขตปลอดดราม่า
เวลาแบบนี้พวกเธอใจเย็นอยู่ได้ยังไง
นี่เป็นวินาทีชี้ชะตาอนาคตของเราเลยนะ
เราลากันตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า น้ำตาจะได้แห้งทัน
ฉันจะได้ย่องหนีเงียบๆ พร้อมตะวันที่ลับขอบฟ้า
นายใช้คำว่า "ย่องหนี" เหรอ
ราฟา ตั้งหลายชั่วโมงกว่าอาทิตย์จะตก
แล้วกว่าจะประกาศผลก็บ่ายสาม นี่เพิ่ง...
กาโต้
ฮัลโหล
- โอเค ค่ะ ขอบคุณ - โอเค ครับ ขอบคุณ
เราผ่านแล้ว
ต้องโทรบอกพ่อแม่
- ไม่ได้ - ไม่มีทาง
อย่าอนุญาตนะ
เสียใจด้วยนะ แต่อีกไม่นาน ลูกก็จะได้ออกไปอยู่คนเดียวแล้ว
มันเร็วไป เราถึงอยากให้ลูก กลับมาเรียนม.ปลายที่บ้าน
จะได้อยู่พร้อมหน้ากัน เป็นครอบครัวไงจ๊ะ
ข่าวดีมากจ้ะ ลูก
เราภูมิใจในตัวลูกมาก
แต่เรื่องไปอยู่หอคงไม่ได้
แต่พ่อกับแม่ก็เคยดูเราแสดงนี่คะ บรุ๊กลินกับหนูเป็นคู่ดูโอ้ที่สุดยอดไปเลย
เรามีความฝันตั้งมากมาย นี่เพิ่งเริ่มเองนะคะ
เราเข้าใจจ้ะ บาร์บี้ แต่ลูกมีเวลาอีกเยอะ ที่จะทำตามความฝันด้านดนตรี
หลังจบม.ปลาย
แต่หนูมาที่นี่แล้ว พักห้องเดียวกับมาลิบู จังหวะเหมาะสุดๆ แล้ว
บาร์บี้ พักอยู่ด้วยกันไม่กี่สัปดาห์ ช่วงหน้าร้อนนั่นก็เรื่องนึง
- มาลิบูมาจากเมืองอื่น - แต่ลูกมีที่อยู่ดีๆ
ในเมืองอยู่แล้ว ก็ห้องของลูกไง
- แต่... - แต่...
เสียใจด้วยนะลูก นั่นเป็นคำตอบสุดท้ายของเรา เจอกันตอนอาหารค่ำ
เอาละ สาวๆ ใครพร้อม จะไปฉลองแบบสุดเหวี่ยงบ้าง
พร้อมแล้วยกมือหน่อย
ทำไมไม่ยกล่ะ
เรามีปัญหานิดหน่อย
ปัญหาใหญ่เลยล่ะ
- พ่อแม่ฉันไม่ยอมให้อยู่หอ - พ่อแม่ฉันไม่ยอมทุกเรื่องเลย
ก็จริงอยู่ ฉันยอมรับว่าบอกพ่อแม่ในนาทีสุดท้าย
เพราะกลัวเป็นลางร้าย ซึ่งเป็นเรื่องจริง แต่พวกเขาจะให้เราแยกกันซะงั้น
ไม่ได้นะ
เราคือทีมเดียวกัน
แล้วยังไง ลืมความฝันให้หมด เหมือนมันไม่มีความหมายเหรอ
ฉันรับทัน ปลอดภัยแล้ว
ต้องมีอะไรสักอย่างที่เราทำได้สิ
ถ้าพ่อแม่ฉันบอกว่าไม่ ก็คือไม่
ฉันกำลังพูดกับใครอยู่เนี่ย นี่ไม่ใช่บาร์บี้ มาลิบู โรเบิร์ตส์ที่ฉันรู้จัก
- คนคนนั้นไม่ยอมแพ้ - ไม่มีวัน แม้แต่ตอนที่ไร้เหตุผล
แม้แต่ตอนที่เธอสติแตก เหมือนกระรอกเป็นโรคกลัวน้ำ
นี่มันอนาคตของเรานะ
เธอจะยอมแพ้โดยที่ไม่สู้งั้นเหรอ
ไม่ ฉันไม่ยอม
โอเค พ่อแม่ฉัน พ่อแม่เธอ เราจะทำยังไงให้พวกเขาอนุญาตได้
ต้องนำเสนอข้อดีข้อเสีย
ขอให้ทุกท่านดูแผนภูมิเอ ในส่วนบี ย่อหน้าที่สอง
น่าเบื่อไป
ขังพ่อแม่เธอไว้ในรถแคมเปอร์ตลอดเทอมมั้ย
น่าจะผิดกฎหมาย ไม่สิ ผิดกฎหมายแน่ๆ
เราจะหางานให้พ่อแม่ในนิวยอร์กซิตี้ จะได้ย้ายมาที่นี่
- และอยู่อย่างมีความสุขตลอดไป - ทำจริงไม่ได้ หรือเป็นไปไม่ได้เลย
แต่นิวยอร์กคือเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
ขอเสียงให้นิวยอร์กหน่อย
ยิ่งใหญ่เหรอ
คือมันก็เจ๋งหรอกนะ แต่มาลิบูมี...
นั่นแหละๆ หาดทราย แสงแดด ผักเคล รู้น่า
แต่ถ้าเราทำให้พ่อกับแม่ ของเธอตกหลุมรักเมืองนี้...
ให้พวกเขาเห็นว่า มันไม่เหมือนที่ไหนบนโลกอีกแล้ว
ก็อาจยอมให้ฉันอยู่ก็ได้
แล้วกล่อมให้พ่อกับแม่ฉัน ยอมให้เราอยู่ด้วยกันที่บ้านของฉัน...
ก็หมดปัญหา
เริ่มคืนนี้เลย ตอนครอบครัวเธอมากินมื้อค่ำ
ถ้าไม่ได้ผลสักทาง ค่อยขังพวกเขาไว้ในรถ
อะไร กฎหมายต้องมีช่องโหว่สิ
จอร์จ มาร์กาเร็ต ดีใจที่ได้เจอกันอีก
ได้ยินเสียงชัดๆ ด้วย
พูดถูกเลย ซีโมน ที่ไทม์สแควร์เสียงเชียร์กระหึ่ม
จนคุยกับคุณและเคลไม่รู้เรื่องเลย
พร้อมสำหรับปฏิบัติการรูมมี่หรือยัง
ลงมือกัน
เจ้าเหมียว
สกิปเปอร์ ดูนั่น
เชลซี สเตซี่ เบามือหน่อยนะ
มันชื่อเอ็ตต้า ขี้อายมากๆ
- น่าอร่อยจัง - ขอบใจนะ เด็กๆ
บาร์บี้... หนูหมายถึงมาลิบู เป็นคนทำขนม
- ฉันยังไม่ชินกับชื่อเล่นเท่าไหร่เลย - เหมือนกัน
ดีมากเลยนะคะที่มีคนคอยช่วยในครัว
ยินดีจ้ะ
ยินดีช่วยทุกเมื่อจริงๆ นะ
ดีจังเลยที่มีคนมาเยอะๆ
ปกติที่นี่เงียบเหงามาก
เงียบเกินไป
อาหาร
เราเพิ่งกินมานะ
นี่ลูกทูนหัวของเราน่ะค่ะ แจ็กสันกับเจย์ลา
- อยู่บ้านข้างๆ - หวัดดีครับ
อย่าสนใจเขาเลย
เขาตะกละ
พ่อของเรากำลังดูหนังที่น่าเบื่อสุดๆ เลยบอกให้เรามากวนคุณแทน
พ่อบอกให้พวกคุณ "แวะไปคุย" กับพวกเขาด้วยค่ะ
- ขอโทษนะที่วุ่นวายไปหน่อย - บ้านเราชินกับเรื่องแบบนี้อยู่แล้วค่ะ
เธอโชคดีจัง บางครั้งฉันก็อยากมี ครอบครัวที่ใหญ่กว่านี้
แม่จำได้นะว่าลูกชอบที่เป็นลูกคนเดียว
- หนูพูดเมื่อไหร่กันคะ - เมื่อคืน ตอนเราแวะมา
- เล่นเกมใบ้คำ - หลังจากพี่ไล่ให้เรา
ไปไกลๆ เพราะไม่มีนัดเล่นใบ้คำสักหน่อย
ฉันว่าฉันไม่ได้พูดนะ
ไปไกลๆ เลย ไม่มีนัดเล่นใบ้คำสักหน่อย
ดีใจจริงๆ ที่เกิดเป็นลูกคนเดียว
โอ้ ไม่เป็นไรค่ะ เราเอง
เธอมีน้ำใจจัง ว่ามั้ยคะแม่ เหมือนไม่ใช่แขกเลย
แล้วหนูก็ไม่ต้องการพื้นที่มากมายเลยด้วย
- พรุ่งนี้พร้อมแล้วใช่มั้ย - วางแผนไว้แล้วทั้งวัน
ขอไปหยิบโทรศัพท์มาให้เธอดู
พี่พยายามทำให้พวกผู้ใหญ่ เปลี่ยนใจเรื่องที่เรียนใช่มั้ย
- เราไม่ใช่เด็กเมื่อวานซืนนะ - ใช่
ทุกคน นี่มันไม่ใช่แค่เรื่องโรงเรียนนะ
มันคือความฝันของพี่
- ถ้าเราไม่ชอบฝันนั่นล่ะ - เหมือนตอนนั้น
ที่หนูฝันว่าเป็นสายไหมลูกยักษ์ สเตซี่เป็นตัวตลก แล้วจับหนูไปกิน
บาร์บี้ เราอยู่ด้วยกันมาทั้งชีวิต
อยู่ดีๆ พี่จะมาเปลี่ยนงั้นเหรอ
เราเป็นพี่น้องกัน แล้วพี่ก็รักพวกเธอ
ไม่มีอะไรมาเปลี่ยนได้หรอก
แต่พี่กับบรุ๊กลิน
เรากำลังสร้างสิ่งที่พิเศษกัน บอกพี่หน่อยสิว่าพวกเธอเข้าใจ
เข้าใจก็ได้ ถ้าต้องเข้าใจ
กำหนดการสุดรัดกุม
ปฏิบัติการเรารักนิวยอร์กพร้อมลุยแล้ว เราจะขึ้นยอดตึกเอ็มไพร์สเตท
ที่มองเห็นทิวทัศน์ของเมืองได้ไกลเป็นไมล์ แล้วไปต่อที่เทพีเสรีภาพ
ตารางจัดเต็มเชียว
พ่อคะ นี่มันเมืองบิ๊กแอปเปิล
ลูกใหญ่ก็ต้องกัดคำโตสิคะ
ผู้โดยสารโปรดทราบ ขณะนี้เกิดปัญหาล่าช้า
น่าจะแก้ไขเสร็จในสองชั่วโมง
ผู้โดยสารโปรดทราบ เรามีปัญหาเครื่องยนต์
อีกประมาณสองชั่วโมงน่าจะซ่อมเสร็จ
เมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก หนูพูดถูกมั้ยคะ
- พ่อแม่ไม่ชอบเหรอคะ - พ่อรู้แต่ว่า
ยิ่งกลับแคลิฟอร์เนียเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
กระรอกบ้านเราไม่ก้าวร้าว
พ่อยอมเจอรถติดดีกว่านั่งรถไฟใต้ดินเมืองนี้
ลูกรัก เราจะไปเอารถก่อนนะ
ได้เวลาเก็บของพาครอบครัวกลับ
บ้านของเราสักที
กระรอกที่นี่ไม่ก้าวร้าวสักหน่อย มันแค่กระตือรือร้น นี่เรื่องจริงนะ
- เพิ่งได้ข้อความ มีอะไรเหรอ - พวกเขาเกลียดกระรอกที่นี่
ตั้งสติหน่อย บี เราต้องหาทางอื่น ทำให้พ่อแม่เห็นว่ามันสำคัญกับเราแค่ไหน
นึกออกแล้ว
อะไร
เราก็จัดการแสดงไง
สื่อให้เห็นว่าการที่เราอยู่ด้วยกัน มีความหมายแค่ไหน
จนนึกภาพไม่ออกว่าเราจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีกัน
ลึกซึ้งมาก เพื่อน
แต่กว่าจะเขียนบท กว่าจะซ้อม ต้องใช้เวลาซึ่งเราไม่มี
- สมัยฉันยังเด็ก... - เอาแล้วไง
ยายบอกฉันเสมอว่า "ชีวิตคือสิ่งสวยงาม แต่ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย
สักวันปัญหาจะมาถึงตัว
พอถึงตอนนั้น มีอย่างเดียวที่ทำได้
- ถ่วงเวลาให้ถึงที่สุด" - ยายนายบอกแบบนั้นจริงๆ เหรอ
อาจแปลไม่ตรงเป๊ะ แต่ก็ใช่ ประมาณนั้นแหละ
น้องๆ ฉันช่วยได้ โทรหาพ่อแม่เธอ
เราจะถ่วงเวลาพ่อแม่พวกเรา เริ่มปฏิบัติการถ่วงเวลาได้
ถ้ามันได้ผลกับยายของนาย มันก็น่าจะได้ผลกับเรา
ฉันว่าเราพร้อมแล้วล่ะ
ถามจริงๆ เด็กสาวสองคน มีข้าวของเยอะแยะขนาดนี้ได้ไง
แล้วทำไมถึงพักเหนื่อยกันหมด
ในเมื่อมีแต่พ่อแม่ที่ขนของ มีใครจะอธิบายมั้ย
ได้สิคะ
เชิญทุกคนตามเรามานั่งที่ได้เลย...
ได้เวลาโชว์แล้ว
การมาที่นี่คือฝันที่เป็นจริงสำหรับหนู
โดยที่ไม่รู้เลยว่า มันจะเป็นการเริ่มต้นของโชคชะตา
ดูนั่น เด็กสาวที่เรียกเสียงเชียร์ถล่มทลาย
ในไทม์สแควร์นี่
- เซ็นเสื้อให้หน่อย - ผมด้วย
โอ้ ขอถ่ายเซลฟี่ได้มั้ยคะ
น่ารักกันจังเลย
แต่เราไม่ได้ทำเพื่อชื่อเสียงหรือความสนใจ
เราทำการแสดงเพราะใจรัก
เพราะเราเชื่อในตัวเอง
สิ่งเดียวที่เราต้องการคือการได้ทำเพลงต่อ
ได้สานฝันใหม่ๆ ให้เป็นจริงและทำไปด้วยกัน
เพราะเรานึกไม่ออกเลยชีวิตแบบอื่นจะเป็นยังไง
ขอให้เราได้อยู่ต่อ
นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นผจญภัยเท่านั้น
ถ้าได้อยู่ด้วยกัน เราจะไม่ทำให้ผิดหวัง
ถึงจุดนี้แล้วเราจะไม่ยอมหันหลัง
จากนี้ไป จากนี้ไป
ทำนองเรากลายเป็นหนึ่งเดียวกัน
ต่อจากนี้ ต่อจากนี้
ไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว ตั้งแต่เราได้เป็นเพื่อนกัน
จะไม่มีวันถอยกลับอีกแล้ว
จากนี้ไป
- ไงคะ - พ่อกับแม่คิดว่าไง
พ่อคิดว่าลูกหลอกให้ผู้ใหญ่วิ่งหัวหมุนตลอดบ่าย
แถมแอบวางแผนลับหลังเราอีก
ซึ่งครอบครัวเราจะไม่ทำกันแบบนี้
ครอบครัวเราก็ด้วย
เรารู้ว่าลูกโตแล้ว เลยอยากตัดสินใจด้วยตัวเอง
แต่จะให้เราเลิกห่วง เลิกปกป้องลูกไม่ได้หรอก
มันเป็นหน้าที่ที่เรารัก
แต่จะให้รู้ว่าเมื่อไหร่ควรถอย มันไม่ง่ายเลย
ถึงลูกๆ จะไม่เข้าใจเหตุผล แต่บางครั้งพ่อแม่ก็ต้องปฏิสเธ
แต่บางครั้ง...
พ่อแม่ก็ยอมอนุญาต
โดยเฉพาะพ่อแม่ที่ทำหน้าที่ได้ดีอย่างพวกเรา
- ดีที่สุด - แน่นอน
- ดีมาก - เราทำได้ดีจริงๆ
พูดจริงเหรอคะ
หนูอยู่ได้จริงๆ เหรอ
เราจะแยกทีมที่มากพรสวรรค์แบบนี้ได้ยังไง
มาลิบูอยู่กับเราได้เหรอคะ
- เธอทำของว่างได้เด็ดจริงๆ - บ้านเราก็เหมือนบ้านบาร์บี้
แม่หมายถึงบ้านของมาลิบูน่ะ ฉันไม่ชินกับชื่อสักที
แต่มีเงื่อนไขนิดหน่อย สาวๆ
ลูกต้องโทรหาเราทุกวัน
กลับมาเยี่ยมบ้านวันหยุดกับช่วงเทศกาลด้วย
แล้วบาร์บี้ หมายถึงบรุ๊กลินน่ะ เรายินดีต้อนรับเสมอ
ผมพอเข้าใจแล้ว
ไชโยๆ
พ่อก็ไม่อยากขัดจังหวะการฉลองหรอกนะ
แต่โรเบิร์ตส์จากแคลิฟอร์เนีย ได้เวลาต้องออกเดินทางแล้ว
รถแคมเปอร์ถูกขโมย
โดนลากมากกว่า จอร์จ
ตรงนี้ห้ามจอดหลังหกโมง
ลานเก็บรถของกลางจะเปิดอีกทีพรุ่งนี้เช้า
- งั้นก็ค้างบ้านเราน่ะสิ - งั้นก็ค้างบ้านเราน่ะสิ
คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง