(สร้างจากนวนิยายโดย เบลค เคร้าช์)
"คอสวายเท่ากับเอ็กซ์ ดังนั้นอาร์กคอสของเอ็กซ์
- จะเท่ากับอินเวิร์ส" เอ่อ... - อินเวิร์สคอส ฟังค์ชั่นของเอ็กซ์
ซึ่งก็เท่ากับวาย
อ่าฮะ
คนคิดตรีโกณต้องเป็นคนเลวชัวร์ๆ
- วันนี้ขอขับรถไปโรงเรียนเองได้ไหม - ว้าย
อะไรล่ะ ผมขับรถดีนะ
โอเค
ขอให้เป็นวันที่ดีจ้ะ
กาแฟติดมือไปเลยครับ
โห ขอบคุณ เอาจริง ช่วยชีวิตฉันเลยเนี่ย
ขอให้สนุก
แล้วเจอกัน
พ่อให้ขับแล้วกัน
ขอบคุณครับ
เฮ้ย ไฟแดง แดง... ไฟแดง!
ชาร์ลี
โดนไป
- ขอโทษฮะพ่อ - ไม่เป็นไร
วันนี้เลิกเรียนแล้วไปปีนผากันไหม
เอ่อ ผมว่าเลิกเรียนแล้วจะไปบ้านบรูค
ว่าแต่กับบรูคเป็นไงบ้าง
ก็ไม่รู้เหมือนกัน
ทําไมไม่บอกไปเลยตรงๆ
บรูครู้รึเปล่าเนี่ยว่าลูกชอบ
แล้วถ้าบรูคชอบดรูว์ล่ะ
ก็จะได้รู้เอาไว้ว่าเขารสนิยมแย่
ว่าไง
(ไรอัน โฮลเดอร์)
- นายอยู่ไหน - ส่องดูเองสิ
อู้ ชาร์ลียอดนักซิ่ง ขับรถพาพ่อเที่ยวเหรอ
ฮะ แค่ขับพาตัวเองไปเรียน
ให้ตาย เจสัน ไม่รู้จะพูดยังไงดีว่ะ แต่ฉันได้รางวัลพาเวีย
อะไรนะ
ควรจะเป็นนายมากกว่า นายรู้ดี ฉันรู้ว่านี่...
ไม่ๆ ไม่ใช่เลย
- ฉันดีใจกับนายจริงๆ - ชิบเป๋ง สายนี้ต้องรับว่ะ
แต่เดี๋ยวโทรกลับนะ คืนนี้เราต้องฉลองกัน
โอเค ได้
อ้าว ชิบ...
ไม่ต้องสนใจ แค่... ขับไปดีๆ
- ไอ้สันดาน - จริง
(วิทยาลัยเลคมอนท์ รัฐอิลลินอยส์)
รูปไรอ่ะ'จารย์
แมวไง
มีแมวอยู่ในกล่องปิดตาย
ในกล่องเดียวกันนั้นมียาพิษอยู่ขวดหนึ่ง
อะตอมกัมมันตภาพรังสีหนึ่งอะตอม แล้วก็...
เครื่องวัดรังสีไกเกอร์
ทีนี้ถ้าอะตอมไม่สลายตัว แมวก็รอด
แต่ถ้าอะตอมนั้นสลายตัว
เครื่องวัดไกเกอร์จะวัดกัมมันตภาพรังสีได้
จะทําให้เกิดประจุและทําให้ขวดยาพิษแตก
เจ้าแมวน้อยซี้แหงแก๋
โถ
"โถ" ใช่เลย
แต่การตีความกลศาสตร์ควอนตัม แบบโคเปนเฮเกน
เสนอแนวคิดสุดโต่งขึ้นมา
ก่อนที่เราจะมองเข้าไปในกล่อง อะตอมอยู่ในสภาวะทับซ้อน
ซึ่งเป็นคําสวยหรูหมายถึง
มันอยู่ในสภาวะไม่แน่นอน ฟันธงไม่ได้
ทั้งสลายตัวและไม่สลายตัวไปพร้อมๆ กัน
นั่นแปลว่าอะไร
ไอ้นั่นมันชอบทรมานแมว
ขอบคุณ ไรลีย์ แต่ไม่ใช่
เขาชื่อว่าชโรดิงเงอร์
และงานถนัดของเขา คือการทําความเข้าใจจักรวาล
คําตอบ เผื่อใครอยากรู้ ก็คืออะตอมที่อยู่ในสภาวะทับซ้อนนั้น
แปลว่าแมวทั้งมีชีวิตและตายไปแล้วพร้อมๆ กัน
ศิลปินชื่อวู้ดดี้ เกวน
หนึ่งในศิลปินภาพทิวทัศน์ร่วมสมัย คนสําคัญของอเมริกา
เขาใช้อะไรเป็นสื่อ
สีฝุ่นเทมเพอรา
ใช้สร้างงานได้ยากกว่าสีน้ํามัน แห้งเร็วมาก
ไม่อาจแก้ฝีแปรงได้ แต่จะได้เส้นที่เฉียบคมชัดเจน
- และโปร่งแสงกว่าเวลาใช้สีน้ํามัน - นี่โม้เองเลยใช่ไหมน่ะ
ใช่ ประมาณครึ่งนึง
- นึกแล้ว - ใช่ หวัดดี
- แต่สวยมากนะ - นั่นสิ
- พร้อมยัง - ขอไปหยิบของก่อน
- ฉันก็วาดได้ - เธอทําได้ทุกอย่างเลยจ้ะ
วันศุกร์นี้ฉันจะเริ่มหาห้องใหม่ เผื่ออยากมาด้วยกัน
ก็อยากไปด้วย แต่วันศุกร์เป็นวันซ้อม
- แล้วซ้อมเป็นไงบ้าง - ที่จริง
สถิติปั่นจักรยานกับวิ่งก็ไม่เลวแล้วล่ะ
แต่ยังต้องฝึกเรื่องว่ายน้ําอีกเยอะ
แถมตอนนี้ยังนึกภาพไม่ออกว่า จะวิ่ง-ปั่น-ว่ายต่อกันยังไง
รู้ไหมว่าโลกนี้มีวิธีที่ไม่ทรมานขนาดนั้น หากอยากหนีหน้าครอบครัว
- แค่พูดเฉยๆ - ฉันไม่ได้หนีหน้าครอบครัว
- แล้วจะแข่งเมื่อไหร่ - หน้าร้อนปีหน้า
(วันพฤหัส) (ชาร์ลีขับรถไปโรงเรียน)
เอาไวน์อีกเนอะ
ถ้าไม่เอาก็คงไม่ดี
เพราะงี้ผมถึงได้รักคุณ
เพราะฉันส่งเสริมให้เปิดไวน์เพิ่มตลอดสินะ
ความรักที่มีให้ฉันมาจากแค่นั้นเองเหรอ
ใช่ นั่นเป็นสาเหตุเดียวที่ เราอยู่กันมาได้นานขนาดนี้
- จริงสิ - ใช่
อย่าดิ พ่อแม่ เล่นงี้ผมจะมีแผลใจไปชั่วชีวิต
เหรอ
งั้นก็หลับตาไป
- เปิดแดงต่อนะ ดี - ได้
(ไรอัน โฮลเดอร์ - อยู่ไหน จะมามั้ย)
ข้อความอะไรเยอะแยะ
- มาจากใครน่ะ - ไรอัน
ทําไมเขาต้องถามว่าคุณอยู่ไหน
ไรอันได้รางวัลพาเวีย
- อะไรนะ - จริง
- ได้เมื่อไหร่ - ผมเพิ่งรู้วันนี้
ยอดไปเลยเนอะ
ใช่ รางวัลพาเวียเรื่องใหญ่นะ
ใช่ เขาก็ได้รางวัลหนึ่งล้านเหรียญ
แถมมีโอกาสจะได้เงินทุนเพิ่มขึ้นอีกเพียบ
งั้นทําไมคุณถึงไม่ไปงานที่เขาเชิญ
คืนนี้คืนครอบครัว ผมบอกแล้วว่าเอาไว้เจอกันวันหลัง
โอเค แต่เราก็มีคืนครอบครัวปีละ 52 วัน
งานนี้ฉลองกันที่ไหน
วิลเลจแท็ปเนี่ยนะ
ใช่
เขาเลือกร้านแทบจะหัวมุมบ้านเรา
ไม่ได้ใกล้บ้านเขาเลย คิดว่าเขาเลือกที่นั่นทําไม
เพราะเขารู้ว่า ถ้าเลือกร้านไกลแม้แต่นิดเดียว
ผมไม่ไปแน่ๆ
ใช่สิ นี่พูดด้วยรักนะ อย่าทําตัวทุเรศ
ก็ดีใจที่สะใจ แต่ไม่
ถ้าเป็นงานคุณ ยังไงเขาก็มา
คุณดีใจกับไรอันรึเปล่า
ก็ต้องดีใจ
โอเค งั้นไปให้เขาเห็น
ได้
รักคุณนะ
รักคุณเหมือนกัน
(วิลเลจแท็ป)
ว่าไง
- เออ ดีใจที่เจอ - เหมือนกัน
- มันก็เหมือนกับ... - เฮ้ย
มานี่เลย มา... มึงนี่
ไอ้ฉิบหาย
มึงสิไอ้ฉิบหาย
มาได้ไงเนี่ย ดาเนียล่าบังคับให้มาเหรอ
- ไม่รู้ ก็ไม่เชิง - หรือติดสินบน
เมียแค่พูดว่าถ้านาย คือ...
ถ้านัดฉลองที่บาร์หน้าบ้านฉันก็อาจจะเป็นเพราะ
- นายเรียกร้องความสนใจจากฉันสุดๆ - ก็จริง
ถ้าขนาดนี้แล้วฉันยังไม่มา ฉันก็เป็นเพื่อนเลว
เมียนายเป็นอัจฉริยะสุดสวย ขอบคุณที่โลกนี้มีคนนี้
ไอ้นี่มันชอบเหล้าสก็อตช์
- อ๋อ ผมรู้ - เขารู้ดี
มีอะไรทําให้เขาแฮปปี้ได้มั่ง ของดี...
- เหล้าดีที่สุดในร้าน แมคคัลลัน - แมคคัลลันแรร์แคสก์
นั่นแหละ เอามาทั้งขวดเลย
- ไม่เอาน่ะ ฉันไม่... - ต้องได้
- ทั้งขวดเลยเหรอ - จะได้ยิ่งสนุก
- โอเค เลือกดี - เหล้าเยอะมันส์แยะ
- ขวดสุดท้ายละ - ขอบคุณ จังหวะดีมาก
- แล้วฉันก็ต้องดื่มคนเดียว - โห ได้ยินเสียงเป๊าะไหม
- แบบนี้แปลว่าของดีรึเปล่า - แค่จุกคอร์ก
ยินดีด้วยนะ
ฉันพานายไปแนะนําให้รู้จักคนหน่อยได้ไหม
จริงๆ นายไม่อยากรู้จักหรอก แต่ฉันอยากให้พวกมันได้เบิกเนตร
ทุกคน นี่เจสัน
- สวัสดีค่ะ ฉันแคลร์ ยินดีที่รู้จัก - เอ็ดเวิร์ด
ไอวานครับ คุณโชคดีมากที่รู้จักเขามานาน
สมองเขาปราดเปรื่องชวนตะลึงเลย
ฉันเนี่ยต้องรู้สิ ฉันก็อัจฉริยะ
แต่พอเขาพูดนี่แบบ...
แล้วคุณทํางานอะไรครับ
- เอ่อ สอนฟิสิกส์ที่เลคมอนท์ - เป็นอาจารย์
เลคมอนท์
อือ
- เยี่ยม - อ้อ
แล้วก็เป็นสมาชิกแฟนคลับไรอัน
- จะเทความรักให้ท่วมเลย - ว้าว
- พร้อมนะ - เอาเลย
คําประกาศเกียรติคุณเขียนว่ายังไงนะ
แล้วก็ไม่ต้องตอแหลว่าจําไม่ได้
ถามเอาฮาเหรอ ว่าจะสักเก็บไว้เลย
"สําหรับผลงานนวัตกรรมในศาสตร์ ประสาทวิทยาศาสตร์
และระบุว่าสมองคอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า เป็นจุดกําเนิดจิตสํานึกของมนุษย์"
โห ฉันเป็นหนี้บุญคุณนายจริงๆ คําชี้แนะของนายช่วยได้มาก
งั้นบอกมาที มันเป็นยังไง
เราเป็นนักวิทยาศาสตร์ เราอาสามา กระเสือกกระสนดิ้นรนค้นหาไปตลอดชีวิต
โดยไม่หวังชื่อเสียงลาภยศใช่ไหมล่ะ
แต่เราควรดังทะลุโลกต่างหาก
ยินดีด้วยนะคะ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ... อีกเดี๋ยวไปคุยกันทางนั้นได้ไหม
ผมก็ได้เหมือนกัน
โอเค
ขอบคุณ
โอเค
ไม่รู้สินะ
นี่
ดาเนียล่าไม่ได้พูดมั่วที่บอกว่าฉันอยากเจอนาย
อยากเจอจริงๆ
แล้วก็ไม่ใช่เพราะบ้าเห่อ อยากอวดความสําเร็จอะไรด้วย
จําแอนดรูว์ ดาหรับได้ไหม
แอนดรูว์ ดาหรับ
ไอ้เศรษฐีแอนดรูว์ "กูเลิศเกินจะอยู่หอนี้" น่ะนะ
มันกับฉันมีเงินจะลงทุนอยู่หนึ่งร้อยล้าน
พอวันนี้ได้รางวัล เงินนั่นน่าจะเพิ่มอย่างน้อยสามเท่า
- โห จริงดิ ว้าว - จริง
บริษัทเทคโนโลยีนิวโรเทค
ฉันอยากให้นายมาทําด้วยกัน เจย์
อยากให้มาร่วมงานกับเรา
ถ้านายดีใจเนื้อเต้นทุกเช้า ตอนขับรถไปทํางานที่เลคมอนท์
ก็ไล่ฉันไปไกลตีนได้เลย ฉันจะไปจริง
ไม่ ฉันไม่ไล่นายไปไหนหรอก
เพราะไม่ว่าเลคมอนท์จ่ายให้นายเท่าไหร่ เราทุ่มได้มากกว่านั้น กองเป็นภูเขา
เอ่อ ก็ไม่ได้ต้องกองสูงนักหรอก
แล้วนายจะมาเปิดบริษัทที่ชิคาโกเหรอ
ซานฟรานซิสโก แต่...
เจสัน เราได้ตึกมาแล้ว มันสุดยอดมาก
อ้อ
ชีวิตเราคือ...
อยู่ที่นี่น่ะ
ห่างจากนี่แค่มุมถนน
เข้าใจ แค่เอาไปปรึกษาดาเนียล่าก่อน
ลองดูว่าคิดยังไง ฉันว่าจะดีต่อเธอด้วย
- เพื่อชาร์ลีด้วย - เออ โหแม่ง
ฉันด้วย
พูดไปฉันก็ต้องกลับไปหาลูกหาเมีย
อืม ก็ได้
- โอเค - นายก็ไปสนุกกับ...
- อ๋อ ไปแน่ ไปแน่ๆ - นั่นแหละ
ฉันจะไปแน่ แต่นี่ ทําเถอะ เราสองคนจะได้กลับมาทํางานด้วยกัน
สร้างโน่นสร้างนี่
สร้างอะไรใหม่ๆ ที่น่าทึ่ง
(ดาเนียล่า)
ไอ้เวรเอ๊ย! เกือบตายมั้ยล่ะมึง
นี่คุณ ขอสักเหรียญเดียวก็ยังดี
ก็ได้
อย่าขยับ!
เอามือถือมา เอามือถือมา!
เดินไปเลย ไปสิ
เอาละ ขึ้นรถไป เปิดประตู
- นี่ ผมไม่... - ขึ้นรถ
ไม่งั้นได้นอนเลือดท่วมหมดตัวข้างถนนแน่
- เข้าไป - ไม่
มองฉันสิ เจสัน
ถ้าคิดจะกวนตีน
ถ้าไม่ทําตามที่ฉันบอก
ฉันจะฆ่าแก
โอเคนะ
ขับไป
- แกเป็นใครวะ - หุบปาก
มองถนน ขับต่อไป
รหัสปลดล็อกมือถือคืออะไร
อ้อ รู้ละ วันเกิดพ่อย้อนหลังสินะ
ใช่รึเปล่า
(อยู่ไหน ทําไมไม่รับโทรศัพท์)
ใช่จริงด้วย
ไรอันเป็นไงบ้าง
เขาเสนองานให้ทํา
งานแบบไหน
เขากําลังจะเปิดบริษัทนิวโรเทค ที่ซานฟรานซิสโก
- แล้วตอบไปว่าไง - เอ่อ ยังไม่ได้ตอบ
นี่... ถ้ามันทํา...
ออกตรงนี้ เร็ว!
ลงไป เร็ว
เฮ้ย!
จะทําอะไรน่ะ
ถอดเสื้อผ้า
เดินไปเลย
ไปตรงนั้น
อะไรวะ เมื่อกี้เข็มฉีดยาเหรอ
ลุก เหลือเวลาไม่เยอะ
มึงฉีดยาอะไรให้กู
เปิดกระเป๋า
ใส่เสื้อผ้า อีกเดี๋ยวแกจะหมดสติ
เรามา...
มาทําอะไรกันตรงนี้
นั่นอะไรน่ะ
มัน...
คือความเป็นไปได้
แกพอใจกับชีวิตตัวเองรึเปล่า
เคยสงสัยไหมว่า ชีวิตอาจเป็นอะไรได้มากกว่านี้ ตอบมา
ชีวิตฉันจะเป็น...
เคยคิดสิ
ดี คิดถึงความเป็นไปได้นั้นไว้ให้มั่น
แกจะกลัว แต่แกทําให้ชีวิตนั้นเป็นจริงได้
ชีวิตที่จะมีครบทุกอย่างที่เคยพลาดไป
ขอโทษนะ แต่ฉันทําเพื่อเรา
เราทั้งคู่
แกเป็นใคร
บอกไปก็ไม่เชื่อหรอก
นี่ ผมต้องกลับบ้าน
คุณถึงบ้านแล้ว
ขอตรวจม่านตาหน่อย
ดี มองตามแสงๆ
ผมอยู่ไหน...
ตรวจทุกอย่าง
คุณเป็นใครนะ
จําฉันไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันชื่ออแมนด้า
เกิดอะไรขึ้นกับผม
ผม... ผมไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
เราจะช่วยกันคิด
คุณผ่านอะไรมาเยอะ
โอเคนะคะ
ฉันมีข่าวดี
ตรวจทุกอย่างผ่านหมดแล้ว
อะไรผ่าน
กัมมันตภาพรังสี อันตรายทางชีวภาพ โรคติดต่อ
พรุ่งนี้เช้าจะได้ผลตรวจเลือดทั้งหมด
แต่ตอนนี้ไม่ต้องกักตัวแล้ว
กักตัว
ผมสับสนมาก
ผมอยู่ที่ไหน ที่นี่มันที่ไหนกันแน่
เลห์ตันเหรอ
จําฉันได้เหรอ
ใช่ มันก็...
มานี่เลย
- นานแล้วนะ - ใช่
เกิดอะไรขึ้น นี่แม่งอะไรเนี่ย
นี่คือความสําเร็จของนายไง
ฉันอแมนด้า ลูคัส จิตแพทย์ประจําศูนย์ทดลอง
อยู่กับเลห์ตัน แวนซ์ ซีอีโอของเรา
และเจสัน เดสเซน ผอ.ฝ่ายวิทยาศาสตร์และผู้ร่วมก่อตั้ง
อะไรนะ
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
นี่
คนเกือบทั้งทีมบึ่งจากในเมืองมาที่นี่เลยนะ
นายเป็นคนเดียวที่กลับมา
อะไรนะ
พอจะรู้ไหมว่านายหายไปนานแค่ไหน
สิบสี่เดือนกับสิบวัน
คืองี้ ฉันรู้ว่านายต้องเหนื่อยมาก
แต่เราก็หวังอยู่ว่านายจะบอกได้ ว่าหายไปที่ไหนมาบ้าง
เห็นอะไรบ้าง และทํายังไงถึงกลับมาได้
เริ่มจากเรื่องเล็กๆ ก่อนก็ได้
จําอะไรได้เป็นเรื่องสุดท้าย ก่อนจะเดินเข้าไปในโกดังนั้น
ฉันอยู่ที่บาร์
- บาร์เหรอ - ใช่
อยู่คนเดียวเหรอ
เปล่า มีคนอื่นอยู่ด้วย
- ใคร - ไรอัน
ไรอัน โฮลเดอร์
จําได้ไหมว่าไปได้แผลบนหน้ามายังไง
ได้ มีคนซ้อมผม
จําได้ไหมว่าฝีมือใคร
ไม่ ผมไม่รู้
จะไม่รู้ได้ยังไง นายไปอยู่ที่ไหนมา เจสัน
ผมไม่... ผมไม่รู้ ผม...
คือกูไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ไม่รู้จักพวกนี้เลยสักคน
ไม่ได้เจอนายมานานแค่ไหนแล้วไม่รู้
ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น เข้าใจไหม
ฉันอยากกลับบ้าน
แค่อยากกลับบ้าน คือนี่สติแตกแล้ว
เราจะให้พักก่อนสักคืน
แต่ตอนนี้ต้องเฝ้าดูสัญญาณชีพ
ค่อยๆ สังเกตความคืบหน้า ในการเรียกความทรงจํากลับมา
คืองี้ นายอาจไม่รู้ แต่พวกเราคิดถึงนาย
- ระวัง! - เจสัน!
(ไม่พบรหัสความปลอดภัย)
ลืมบัตรเหรอครับ ดร.เดสเซน
ครับ
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
(อนุญาตให้ผ่านได้)
- ขอบคุณ ขอบคุณมาก - ราตรีสวัสดิ์ครับ
เจสัน เจสัน!
ปิดเลย อย่าให้หนีไปได้!
เจสัน หยุด!
เจสัน!
หยุด
หยุดนะ!
เจสัน!
นี่! ตรงนี้!
ขอบคุณ
เลขที่ 44 ถนนเอเลนอร์ โลแกนสแควร์ครับ
ไปโดนอะไรมา
มีคนมาหาเรื่อง
ช่วยขับเร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม
เจสัน
เชี่ยไรวะ
ของกินอยู่ในตู้เย็น
ผม...
(ไอศกรีมเจนี่ - มินต์ช็อกโกแลตชิป)
ซื้อของมาฝาก
มินต์ช็อกโกแลตชิป เอาจริง
คือ... มันดึกมากแล้ว
แค่แวะที่ปั๊มน้ํามัน ไม่ทันคิด...
ทําไมไม่โทรกลับ
ฉันโทรหา
ส่งข้อความไปด้วย
ผมลืมดูเวลาน่ะ ขอโทษที
ฉันยังโกรธคุณอยู่
กินข้าวมาหรือยัง
ยัง
งั้นก็ควรจะกิน
ฉันจะอุ่นให้
เมาแค่ไหนเนี่ย
อะไรนะ ไม่เมาเลย
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ไรอันเสนองานให้ผม
ไปทําอะไร
เขาจะตั้งบริษัทนิวโรเทค
แล้วคุณตอบไปว่าไง
ก็... บอกว่าต้องมาคุยกับคุณก่อน
คุณคิดยังไงล่ะ
งานนั้นน่าจะต้องไปทําที่ซานฟรานซิสโก
แต่ชีวิตเราอยู่ที่นี่
จําที่ผมเคยบอกคุณได้ไหม เมื่อหลายปีก่อน
ตอนที่เราตัดสินใจใช้ชีวิตด้วยกัน
จําได้สิ
บอกผมหน่อย
คุณบอกว่า เมื่อถึงจังหวะสิ้นอายุขัย
คุณอยากได้ความทรงจําที่มีฉันอยู่ด้วย มากกว่าห้องทดลองแสนเงียบเหงาเย็นชา
และผมก็ยังยืนยันตามนั้น
เหมือนเดิม
โอเค
ยกโทษให้
คุณเข้ามาได้ยังไง
ฉันอยู่ที่นี่กับคุณ
นี่มันอะไรกัน เล่นตลกอยู่หรือไง
ไม่ค่ะ ไม่เลย
พวกเขาอยู่ไหน
ใคร
ดาเนียล่า ดาเนียล่า!
- เจสัน - คุณทําอะไรพวกเขารึเปล่า
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงใคร
ชาร์ลี
นี่...
นี่มันห้องลูกชายผม
มัน...
(รางวัลพาเวีย - กลศาสตร์ควอนตัม)
(เจสัน เดสเซน)
อะไรเนี่ย
ไม่นะ
(มูลนิธิรางวัลพาเวีย)
(รางวัลพาเวีย - เจสัน เดสเซน)
นี่มัน...
ไม่นะ
(ฉนวนทอพอโลยี)
(พลังงานสุญญากาศติดลบ)
(การชนของอนุภาค)
เจสัน
- ฮัลโหล - ดาเนียล่าอยู่ไหน
- ใครคะ - เดสเซน ดาเนียล่า เดสเซน
- คุณน่าจะโทรผิดแล้ว - ไม่ ผมไม่ได้...
- ไงนะ โอ๊ยแม่ง - เจสัน
(ดิสคัฟเวอร์) (การค้นพบแห่งศตวรรษ)
คือ... เชี่ยไรวะเนี่ย
- โทรผิด เลิกได้แล้ว - นี่ อย่าเพิ่ง ฟังก่อน
ดาเนียล่าคือใคร
เมียผม
ชาร์ลีล่ะ
อะไรวะ
โอ๊ย ลูกพ่อ
ค่ะ
ให้ฉันคุยกับเขาคนเดียวก่อนได้ไหม
นี่มันผิดไปหมดเลย มัน...
ให้ฉันช่วยคุณนะ
โอเคไหม
มองฉันสิ คุณรู้จักฉัน
ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อนในชีวิต
อยากช่วยจริงรึเปล่า เมียผมอยู่ไหนกันแน่
คุณไม่มีเมีย
ไม่จริง
เจสัน เจสัน!
ตายจริง
เกิดอะไรขึ้น
บอกไปคุณก็ไม่เชื่อหรอก
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม