(สร้างจากนวนิยายโดย เบลค เคร้าช์)
(วิลเลจแท็ป)
ปิดรับออเดอร์แล้ว เสียใจด้วย
อ้าว เออ
นายรู้จักฉันนี่
คิดว่าไม่นะ
ไม่เอาน่ะ แมตต์
คุณไปรู้จักผมจากที่ไหน
ฉันมากินเหล้าที่นี่เกือบทุกวัน
เอ่อ งั้นผมก็ไม่เคยบริการคุณ
นี่เจสันไง
โอเค
เพิ่งมีปาร์ตี้ใหญ่ไปคืนนี้เลย
นายเปิดแมคคันลันขวดแรร์
พูดถึงขวดนี้เหรอ
ใช่
อาทิตย์นี้ยังขายไม่ได้สักหยด
นายเพิ่งเปิดห้องข้างหลังให้เพื่อนฉัน
ผมไม่เคยเห็นหน้าคุณมาก่อนในชีวิต
แมตต์ อย่าสิวะ ทํางี้ฉันใจไม่ดีนะ
ไม่ตลก บอกมาสิว่านายรู้จักฉัน
โอเค ผมจะบอกคุณอย่างนี้
ไปหาหมอเถอะมึง ออกไปจากร้านกูด้วย
ไมค์!
แค่นั้นยังจะมีปัญหาอีกมั้ย
ไม่มี
- คุณเดสเซนใช่ไหม - ครับ
ผมหมอแรนดอล์ฟ วันนี้เป็นอะไรถึงมาห้องฉุกเฉินครับ
ผมคิดว่าสมองคงต้องผิดปกติ
ยาอะไรน่ะ
ลอราซีแพมค่ะ จะได้ช่วยให้หลับ
ฆ่ากันเลยดีกว่า
เอาละ เจสัน
เราเก็บกาแฟไว้ที่ไหน
ขอโทษที่ต้องปลุกนะคะ
รู้หรือเปล่าว่าคุณอยู่ที่ไหน
ที่โรงพยาบาลจอห์นออฟก๊อด
ดีมากค่ะ
ฉันได้ผลสแกนซีทีแล้ว สมองคุณไม่ได้กระทบกระเทือนอะไร
ไม่มีเนื้องอก
มีรอยช้ําตามร่างกายเล็กน้อย แต่ไม่มีอะไรรุนแรง
เราตรวจสารพิษในเลือดด้วย
พบสารที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
เป็นสารประกอบที่มีฤทธิ์กระตุ้นประสาท
คุณขอให้เราช่วยติดต่อครอบครัว
ครับ
ทั้งเมืองชิคาโก ไม่มีคนชื่อดาเนียล่า เดสเซน
และไม่มีชาร์ลี เดสเซน ที่เรียนอยู่โรงเรียนมัธยมเซนต์ปีเตอร์
- ไม่จริง - หมออยากขอคุย
เรื่องที่คุณบอกหมอแรนดอล์ฟไว้เมื่อคืนนี้
คุณบอกว่า...
"นั่นไม่ใช่บ้านของผม เฟอร์นิเจอร์เปลี่ยนไปหมด
เขาทําครัวใหม่หมดเลย"
คุณเชื่ออย่างนั้นจริงๆ เหรอคะ เจสัน
"เจสัน แอชลีย์ เดสเซน เกิดที่เดนิสัน ไอโอวา
จบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยชิคาโก
ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน" แค่นี้ยังตรงอยู่นะคะ
ครับ
"ได้ทุนวิจัยหลังปริญญาเอก ที่ฮาร์วาร์ดและพรินซตัน
ได้รางวัลพาเวียเมื่อปี 2010"
และจากบทความนี้ ไม่มีใครพบเห็นคุณมาเกินหนึ่งปี
(ยังคงค้นหานักฟิสิกส์มือรางวัล ดร.เจสัน เดสเซน)
(ที่แจ้งว่าหายตัวไป)
(ดาเนียล่า เดสเซน - โปรไฟล์)
(ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ อีเมล)
(ดาเนียล่า วาร์กัส)
(ดาเนียล่า วาร์กัส - ไรท์วู้ด 459)
คุณเคยเข้าโรงพยาบาล เพื่อรักษาทางจิตเวชไหมคะ
มีสถานพยาบาลซึ่งออกแบบมาเฉพาะสําหรับ...
(นิทรรศการงานศิลป์ สถานที่ - 459 ไรท์วู้ด)
ช่วยคนซึ่งอาจรู้สึกสับสนเล็กน้อย
ระหว่างความจริงกับเรื่องไม่จริง
ฉันอยากขอเริ่มด้วย การประเมินสภาพจิตเต็มรูปแบบ
คุณจะยอมรับการประเมินรึเปล่า
ยอมแน่นอน
ขอบคุณมากครับ คุณหมอ
มันอาจลอยนวลอยู่ แล้วพ่นความลับของเราไปทั่ว
เราควรแจ้งตํารวจ
เราเสียไปแล้วสี่คน ยังอยากให้คนสนใจเวโลซิตี้เพิ่มอีกเหรอ
เขาพูดถูก
ถ้าคุณเป็นนักวิทยาศาสตร์อย่างเจสัน คุณจะไปที่ไหน
โรงพยาบาล
นพ.ฮอลลิส...
- ขอโทษครับ สวัสดี - สวัสดีค่ะ
ผมเพิ่งมาทํางานวันแรก
คือว่า ขอยืมปากกาสักแท่งได้ไหม
ได้สิคะ นี่เลย
เดี๋ยวผมเอามาคืนนะ
สวัสดีค่ะ เจสัน
สวัสดี
(ห้องบรรยายรวม 1)
กฎเทอร์โมไดนามิกส์ข้อแรก
ขอโทษ ต่อเลย
มีใครอยากลองตอบไหม
- เอาจริง ไม่มีเลยเหรอ - เขาถามอะไรนะ
กฎเทอร์โมไดนามิกส์
กฎข้อแรกของเทอร์โมไดนามิกส์
คือกฎของการอนุรักษ์พลังงาน
บอกว่าพลังงานนั้น ไม่อาจสร้างขึ้นใหม่หรือทําลายไปได้
ทีนี้ คําว่า "พลังงาน" หมายถึงอะไร
พลังงานอาจเรียกว่าเป็นแรงซึ่งทําให้เกิดงาน
และงานที่ว่า...
(กฎเทอร์โมไดนามิกส์)
จากนี้ผมสอนต่อเอง
ขอบคุณที่สอนแทน ขอโทษที่มาสาย
คิดว่าเรื่องพวกนี้แอบน่าเบื่อ
หรือรู้เรื่องพวกนี้ขึ้นใจดีอยู่แล้ว
ไม่เป็นไร ผมก็รู้สึกว่ามันน่าเบื่อเหมือนกัน
เบื่อจริง
แต่ก็ขึ้นกับพวกคุณนะ
รู้ไหมว่าชีวิตน่าเบื่อจริงๆ หน้าตาเป็นไง
นั่นคือชีวิตพวกคุณในอีกห้าปีข้างหน้า ตอนที่เพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้ตั้งใจเรียน
เลยต้องไปเป็นขี้ข้าคนอื่น น่าจะพวกผู้บริหารระดับกลางๆ
แล้วเขาก็เอาความหงุดหงิดสิ้นหวัง ในชีวิตเขามาลงกับคุณ
ขณะที่คุณพยายามขายสินค้า หรือบริการที่ตัวเองก็ไม่ได้ชอบ
ให้กับองค์กรข้ามชาติ ที่จริงๆ แม่งก็ไม่ได้สนหินสนแดดอะไร...
ขอโทษที่พูดไม่สุภาพ... แต่ไม่สนว่าคุณมีตัวตนไหม
แต่ผมสน
เพราะในช่วงจังหวะสั้นๆ นี้... ไหนนี่ชื่ออะไรนะ
ไรลีย์ ใช่ละ ไรลีย์ ในช่วงจังหวะสั้นๆ นี้
ไรลีย์กับทุกคนที่ยังไถมือถืออยู่ เก็บซะ
พวกคุณมีโอกาสได้นั่งในห้องเรียน ขบคิดถึงปริศนาลึกลับเกี่ยวกับการคงอยู่ของเรา
นั่นมันเยี่ยมจะตาย
ทีนี้
ผมไม่คาดหวังให้ทุกคนต้องเข้าใจทุกอย่าง
ไม่ใช่คนโหดร้ายขนาดนั้น
แต่ผมคาดหวังให้คุณเคารพโอกาสที่ตัวเองได้รับ
แล้วตั้งใจหน่อย
แค่นั้น
เช่นเวลาที่ผมบอกอะไร
ตัวอย่างเช่น บอกว่าเมื่อปี 1850
มีชายฉลาดล้ําชื่อว่ารูดอล์ฟ คลาวเชียส
(คลาวเชียส)
ถ้ามีอะไรคืบหน้า รบกวนโทรหาฉันทันทีเลยนะ
ค่ะ เราทุกคนเป็นห่วงเขามาก
ขอบคุณมากค่ะ
(เลห์ตัน แวนซ์)
ได้ข่าวอะไรมั้ย
ไม่มี ดอว์นคุยกับคนที่จอห์นออฟก๊อด
เมื่อคืนเจสันไปที่นั่น
ดอว์นรีบตามไป แต่เจสันออกไปแล้ว
มีใครบอกไหมว่าเขาอาการเป็นยังไง
ไม่มี แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่า เขาไม่ได้ออกจากเมืองนี้ไปไหน
- ทางคุณเจออะไรไหม - ไม่เหลืออะไรให้ตามเลย
แล้วไรอันล่ะ
ฉันฝากข้อความไว้
โอเค เอางี้ พยายามกันต่อ ถ้าได้ข่าวเมื่อไหร่รีบโทรมาเลยนะ
ได้ค่ะ
- ขอดูบัตรเชิญก่อนค่ะ - ผมรู้จักกับศิลปิน เขาเป็น...
บุคคลทั่วไปเข้าได้ตั้งแต่พรุ่งนี้นะคะ คืนนี้ต้องมีบัตรเชิญเท่านั้น
แต่ว่าดาเนียล่า
- บอกว่าผมมาได้เลย - โอเค คุณชื่ออะไรคะ
เอ่อ เดสเซน เจสัน
ดร.เดสเซนเหรอคะ
ใช่สิ
สักครู่นะคะ
ในซองนี้มีบัตรสามใบ
เลือกหนึ่งใบและยื่นให้คนที่รออยู่ด้านในดู
ขออภัยที่ตอนแรกจําคุณไม่ได้ค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ เลือกบัตรมาหรือยังคะ
รู้ไหมว่าดาเนียล่าอยู่ไหน
ตัวศิลปินน่ะ
รู้แค่อยู่ด้านหลังนี้แหละค่ะ ขออภัยนะคะ
ประตูของคุณคือหมายเลขสอง
โปรดเก็บบัตรที่เหลือไว้ในซอง
เก็บไว้กับตัวจนกว่าจะจบงานนิทรรศการ
- ครับ - ขอให้สนุกค่ะ
(เสียงฝีเท้าก้องในความทรงจํา)
(ตามเส้นทางซึ่งเราไม่ได้เลือกเดิน)
(ไปยังประตูซึ่งเราไม่เคยเอื้อมเปิด ที.เอส. เอเลียต)
โอ๊ย คุณเอง
ได้ข่าวว่าคุณมา
ชาร์ลีอยู่ไหน
ชาร์ลีไหน
ที่รัก เธอทําได้แล้ว
ฟังก่อน เดอะไทมส์มาสัมภาษณ์
โอเค ดีค่ะ ขอโทษที อลีเซีย นี่คือเจสัน เดสเซน
เจสัน นี่อลีเซีย เชนีย์ ตัวแทนธุรกิจของฉัน
เจสันที่เป็นแรงบันดาลใจของงานนี้น่ะเหรอ
ใช่
ภูมิใจมากที่เป็นเพื่อนคุณ
หวัดดี งานนี้ดูดีมาก
ขอบคุณ ดูสิใครมา
ไรอันเหรอ
ได้ โอเค ไปละ
ขอโทษนะทั้งคู่
ต้องไปเล่นบทเจ้าภาพที่ดีก่อน แต่คืนนี้จะมีปาร์ตี้เล็กกว่านี้มาก
- ที่บ้านฉันเอง มากันไหม - ได้สิ
- เจสันล่ะ - ได้ ไม่ยอมพลาดหรอก
โห หายหัวไปไหนมา
ลือกันว่านายสติแตกจนเขาจับขังเอาไว้
แต่ก็ได้ยินว่านายย้ายไปอยู่คอสตาริกา แล้วกลายเป็นชาวไร่
อีกทีก็ได้ข่าวว่านายตายไปละ
ยังไม่ตายแน่ๆ คือ...
ไอ้สารประกอบที่ฉันทําให้เมื่อปีที่แล้วเป็นไง
สารประกอบ สารประกอบอะไร
โอเค ขอเลย ฉันรู้...
นายโดนสัญญาห้ามเปิดเผยทับอกอยู่ ฉันเข้าใจนะเจย์
ก็ไม่อยากทําตัวเฮงซวย
แต่ฉันทํางานเบื้องหลัง ให้นายกับเวโลซิตี้เยอะมาก
- และ... - เวโลซิตี้เหรอ
นายพูด...
พูดถึงเวโลซิตี้ แปลว่านายรู้จักที่นั่น
คิดจะทําอะไรวะ
นี่มันอะไร ทําตัวแบบนี้คืออะไร
- ทําอะไร - แค่... ยังคุยไม่จบนะ
สวัสดีค่ะ รบกวน
สวัสดีค่ะทุกคน ขอเวลาจากทุกคนสักครู่
มีเรื่องอยากพูดแค่นิดหน่อย
บางครั้งเราก็ถามคําถามสําคัญๆ
"ตัวเราเป็นใคร เราอาจเป็นคนแบบไหนได้
เราอาจเป็นคนยังไง ถ้าชิคาโก้บูลส์ชนะดีทรอยต์พิสตันส์
ตอนรอบไฟนอลคอนเฟอร์เรนซ์ปี 1990"
แค่ถามเฉยๆ
เราทุกคนรู้ว่าชีวิตเราเป็นส่วนประกอบ ของทางเลือกต่างๆ มากมาย
และถึงฉันจะเป็นคนไม่ค่อยเสียดายอะไร
ขอยอมรับ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่า ทางที่ไม่ได้เลือกนั้นมีทางอะไรบ้าง
คืนนี้ พวกคุณแต่ละคนได้เลือก
ซึ่งกําหนดว่าคุณได้ชมงานของฉันในเวอร์ชั่นไหน
คุณทุกคนยังมีบัตรใบที่คุณไม่ได้เลือก
นั่นก็เป็นบัตรผ่าน ใช้กลับมาดูงานได้ใหม่
ตลอดช่วงเวลาหนึ่งเดือนข้างหน้า เลือกทางเดินใหม่ให้ตัวเอง
อาจได้รู้ว่าอีกทางนั้นดีกว่าจริงหรือเปล่า
ขอบคุณสุดยอดทีมงานของฉัน พวกคุณช่วยสร้างงานนี้ให้เกิดขึ้น ขอบคุณค่ะ
และขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานในวันนี้ มีความหมายต่อฉันมาก
- ไชโย - ไชโย
นิทรรศการจะไปที่ไหนอีก
ก็มีที่นิวยอร์ก แล้วก็บอสตัน
เดือนหน้าจะเปิดแสดงที่ลอสแองเจลิส
อาจจะบินไปดูเอง
ไม่แน่ผมอาจไปกับคุณ
เผื่อจะได้ไปพักผ่อนช่วงเสาร์อาทิตย์กัน
พูดจริงเหรอ
ทําไมจะไปไม่ได้
แหม ไปได้ก็ดีสิ
วันนี้เขาโทรหาฉันนะ
ไรอันเหรอ
ใช่ อยากรู้ว่าเราได้คุยกันหรือยัง เรื่องที่เขาเสนองานให้คุณ
อาหารมาแล้ว
เอาไว้ค่อยกินได้ไหม เพื่อนๆ จะไปที่ลานสเก็ตกัน
ใครไปบ้าง
บรูค ดรูว์ อดัม แล้วก็มิเชล
โอเคจ้ะ
แน่ใจนะว่าไม่อยากกินอะไรรองท้อง
- ไม่ต้องฮะ - โอเค กลับก่อนสี่ทุ่มนะ
ครับ ขอบคุณ
- นี่ลูก - ครับ
คืนนี้น่าจะบอกบรูคดีไหม
- บอกว่าอะไร - บอกว่าเขาชอบเธอไง
โห ไม่เห็นด้วยอย่างแรง
ความสัมพันธ์คือการต่อรอง
ใครพูดขึ้นมาก่อน คนนั้นก็แพ้
มุมมองความรักมืดมนจัง ที่รัก
ใครพูดถึงความรักกัน
แค่ทําให้เห็นว่านายสนใจ แต่อย่าแบไต๋ให้เห็นทุกอย่าง
แบบ ทําตัวเต๊ะท่างี้
เต๊ะท่า
ใช่ เต๊ะท่าให้พองาม
แต่เอาให้เท่
ขอให้สนุก เป็นตัวของตัวเอง
- ได้ - ขอให้สนุกจ้ะ
- ครับ ขอบคุณ - ดี
เมื่อกี้พูดอะไรน่ะ
อะไรล่ะ
ไหนเต๊ะท่าให้ดูหน่อย เต๊ะท่าแล้วเป็นยังไง
เอ่อ ก็...
ไม่ได้เลย
- ไง - ไง
เอามั้ย
งั้นก็...
เหลือแค่เราสามคนแล้ว
บอกมาเลย
คุณหายไปไหนมา
สมมติเฉยๆ นะ
สมมติงั้นเหรอ
เอาแล้วไง
นักวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง อาจารย์สอนฟิสิกส์
- โอเค - แต่งงานแล้ว
กับผู้หญิงในฝัน มีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน
ทุกคนมีชีวิตที่ดี
จนกระทั่งคืนหนึ่ง ชายคนนี้ไปที่บาร์
ไปเจอเพื่อนเก่า เพื่อนสมัยมหาลัย เพิ่งได้รางวัลใหญ่ของวงการ
แต่ระหว่างเดินกลับบ้านก็เกิดเรื่อง
เขากลับไม่ถึงบ้าน
เมื่อได้สติสัมปชัญญะเต็มที่อีกครั้ง
ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
เนื้องอกในสมอง สมองกระเทือน
ผลสแกนซีทีบอกว่าไม่มีอะไร
หรือเป็นการหลอกด้วยภาพดีพเฟคหลายชั้น
ภายในห้าชั่วโมง การตกแต่งภายในบ้านของเขาเปลี่ยนหมด
ไม่ใช่แค่ภาพประดับผนังเปลี่ยนนะ
แต่เฟอร์นิเจอร์ใหม่ เครื่องใช้ไฟฟ้าใหม่
สวิตช์ไฟย้ายที่ ผนังกลายเป็นอีกสี
จะอํากันยังไงก็ทําเรื่องซับซ้อนขนาดนั้นไม่ไหว
แล้วจะอํากันไปทําไม
เขาล่อแอลเอสดีไปเยอะแค่ไหนล่ะ
นั่นน่าจะเป็นตัวแปรสําคัญอยู่
โอเค งั้นฉันไม่รู้ละ ฟังยังไงก็รู้สึกว่าเขาบ้า
ฉันไม่ได้บ้า
คืนนี้ ตัวแทนคุณบอกว่า ผมเป็นแรงบันดาลใจของนิทรรศการ
- ใช่ - ยังไง
เราไม่ได้เจอกันมาพักใหญ่
จู่ๆ คืนหนึ่งคุณก็โผล่มาที่นี่
บอกว่าคุณคิดถึงเรื่องของฉัน จําเรื่องคืนนั้นไม่ได้เลยจริงๆ เหรอ
คุณบอกว่า
ชีวิตของเราขึ้นกับทางเลือก
คุณบอกว่าทางเลือกต่างๆ นั้น สร้างโลกต่างๆ กัน
ดังนั้นถ้าจะว่ากันตามทฤษฎี
พวกเราอยู่ในพหุภพจํานวนนับไม่ถ้วน ในเวลาเดียวกัน
คุณบอกว่า ในโลกนี้
คุณตัดสินใจพลาดที่สุดกับเรื่องของฉัน
ฉันบอกว่า
เราเคยมีจังหวะของเราเมื่อหลายปีก่อน
ตอนนั้นฉันก็รักคุณ
ฉันจะรักคุณตลอดไป
แต่ตอนนี้เราเป็นแค่เพื่อนกัน
ชีวิตฉันไปอีกทางหนึ่งแล้ว ชีวิตคุณก็เหมือนกัน
เรานั่งคุยกันนานมาก
คุณเริ่มคุยเรื่องงานวิจัย
แล้วก็พูดถึงโปรเจกต์ที่เป็นความลับสุดยอด
คําพูดของคุณติดอยู่ในใจฉัน จําได้แม่นจนถึงตอนนี้
คุณบอกว่าคุณอาจไม่ได้เจอฉันอีกเลย
ตอนที่เจอคุณในงาน
คําถามแรกของคุณคือ "ชาร์ลีอยู่ไหน"
ชาร์ลีคือใคร
ลูกชายของเรา
หือ ไงนะ
ผมรู้แค่นี้
คุณกับผมอยู่ในบ้านทาวน์เฮาส์
แถบโลแกนสแควร์
เรามีลูกชายอายุ 15 ปี ชื่อชาร์ลี
พอเลย เล่นงี้ไม่ขํา นายพูดอะไรแบบนั้นทําไม
ส่วนไรอัน
นายเป็นนักประสาทวิทยาชื่อดัง
- จริงเหรอ - นายคือคนที่ได้รางวัลพาเวีย
นายบินไปบรรยายทั่วโลก
พูดอะไรเฮงซวยขนาดนี้
ทั่วโลกจริงๆ
งี้นะ เจย์ ฉันคิดว่า...
มึงไปกินขี้เล่นเหอะ
ขอเอาเข้าไมโครเวฟให้ก่อนด้วย
จะได้อุ่นร้อนเหมาะกับปากมึง
ส้นตีนแม่ง เอาจริงดิ
ไรอัน ฟังก่อนสิ
- ไรอัน! ฉันไม่ได้หลอกนาย - อะไร
ฉันไม่ได้เสียสติ สาบานเลย
เข้าใจละ
มีเรื่องต้องไปทํา
- ได้ - อยากไล่มันกลับไปไหม
- ไม่เป็นไร - เหรอ โอเค ได้
พรุ่งนี้ค่อยกลับมาล้างจานเนอะ
- นี่... โชว์ดีจริงๆ นะ - ไม่เป็นไรจริงๆ
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
ขอโทษที
เอาแปรงสีฟันฉันไปใช้ทําไม
- ไง - ไง
ที่จริงไม่ต้องรบกวนคุณก็ได้
- ผมไปอยู่โรงแรมได้ - ไม่เอา
ไม่ได้ อยู่กับฉันที่นี่แหละ ไม่ต้องเถียง
ฉันเอาเสื้อผ้าคุณเข้าเครื่องซักแล้ว เลยวางชุดนี้ไว้ให้เผื่ออยากใส่
ขอบคุณ
เสื้อผ้าใครเนี่ย
แฟนเก่าคนล่าสุด
ไม่รู้เหมือนกันว่ายังเก็บไว้ทําไม แต่...
- เพราะมันหรูมาก - เพราะฉันยัง...
ก็จริง มันหรูมาก
ตอนไปโรงพยาบาล
เขาคิดว่าคุณเป็นอะไร
หมอก็ไม่รู้
เขาบอกว่าผมมียาประหลาดอยู่ในร่างกาย ซึ่งผมไม่ได้ใช้ยา
หมออยากให้ผมเข้าโรงพยาบาลจิตเวช
โอเค นั่นไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีสุดตอนนี้เหรอ
รักษาจิตเวชไปก็ช่วยผมไม่ได้ ผมแค่อยากได้คําตอบ
อ้อ
ผมรู้ คุณคิดว่าผมบ้าไปแล้ว
นอนเสียหน่อยละกัน
ไง
ขอโทษ ไม่ได้คิดจะทําให้ตกใจ
จะออกไปแล้วเหรอ
ใช่ วันซ้อม
จริงด้วยสิ
ช่วยเอาไก่ออกจากช่องฟรีซ แล้วไว้ในอ่างล้างจานให้หน่อยนะ
ต้องละลายน้ําแข็ง
- ได้ - โอเค ขอบคุณนะ เจอกัน
ขอให้สนุก
ขอบคุณ
เพื่อนรัก ว่าไง
- เออ ไรอัน - ไง
ดาเนียล่าบอกว่านายโทรหา เดี๋ยวนี้โทรหาเมียฉันแล้วเหรอ
ใช่ ฉัน... ก็นึกว่าเธอจะตื่นเต้น
- เอางี้ ฟังนะ ไรอัน - อะไร
ขอพูดให้ชัดๆ เลยแล้วกัน
ฉันชอบชีวิตในชิคาโกและไม่คิดจะไปไหน
แปลว่าไม่รับงานของนาย
โอเคมะ
- นั่นไม่... โอเคๆ - นั่นแหละ
ชิบเป๋ง ขอโทษที่ล้ําเส้นว่ะ
เออ แม่งล้ําเส้นจริงๆ
โหเพื่อน โอเค
- โอเค - โอเค เข้าใจแล้วว่ะ
โอเค
ฮัลโหล
สวัสดี
ตายแล้ว เจสัน คุณโอเครึเปล่า
ไม่รู้เหมือนกัน
คุณอยู่ไหนน่ะ
ผมกําลังจะเดินเข้าโรงพยาบาลจิตเวช
คุณน่าจะยอมให้ฉันช่วย
ผมว่าต้องคุยกับคนที่ไม่ได้รู้จักผมส่วนตัว
โรงพยาบาลไหนคะ
ฉันว่าทําแบบนี้ไม่ดีมั้ง
จะว่าไปมันก็ยังเป็นบ้านของผม
ไม่สิ
ในบ้านของเรา
เราก็มีภาพน้ําตกแบบนี้
แต่มีคุณ ผม และชาร์ลีในภาพด้วย
ฉันไม่เคยไปที่นั่น
เราไปเมื่อห้าปีก่อน
เป็นสุดยอดทริปเลย
เจสัน น้ําเสียงเธอฟังดูเป็นห่วงคุณ...
ฟังจากโทรศัพท์น่ะ
ฉันว่าเราน่าจะให้เธอช่วย
ตรงนี้เป็นห้องลูกชายผม
หรืออย่างน้อยก็ควรจะเป็น
ลูกของเรา
ซึ่งชอบอนิเมะญี่ปุ่น
ชอบเล่นสเก็ตบอร์ด
แอบชอบผู้หญิงคนหนึ่ง เขา... ไม่เอาน่ะ
เขาวาดภาพภูมิทัศน์เก่งเป็นบ้า คุณชอบมาก
อายุแค่สิบห้าก็เริ่มดูคณะที่จะเรียนศิลปะแล้ว
คุณภูมิใจกับลูกมากๆ เพราะเขาตาถึงเหมือนคุณ
ฟังนะ
ตอนที่ฉันบอกคุณว่าฉันท้อง
คุณบอกว่าขอเวลาคิดหน่อย
เรื่องนั้นผมจําได้
แล้ววันต่อมา คุณมาที่ห้องฉัน
คุณบอกว่ากําลังวุ่นกับงานวิจัย
คุณบอกว่าปีหน้าชีวิตคุณจะต้องอยู่ในห้องปลอดเชื้อ
ฉันคู่ควรกับอะไรที่ดีกว่านั้น
คุณบอกว่าลูกของเราควรมีชีวิตที่ดีกว่านั้น
- ไม่จริง - ฉันเลือกที่จะไม่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
เราก็แยกย้ายกันไปคนละทาง นั่นแหละเรื่องที่เกิดขึ้น
นั่นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้น เรื่องจริงคือผมกลับไปคิด
แล้วผมบอกคุณว่าเมื่อถึงจังหวะสิ้นอายุขัย
ผมอยากได้ความทรงจําที่มีคุณอยู่ด้วย มากกว่าห้องทดลองแสนเงียบเหงาเย็นชา
ไม่ใช่ คุณบอกว่าคุณไม่พร้อม
ผมไม่เคยพูดอย่างนั้น
นี่มาปั่นหัวฉันเหรอ
หรือฉันกําลังเดินวนในบ้านมืดๆ กับคนที่เสียสติไปแล้ว
ไม่ใช่ ผมบอกความจริง
เราควรไปกันได้แล้ว
ผมขอโทษ
กับเรื่องที่คุณบอกว่าเกิดขึ้นระหว่างเรา
นั่นมันผ่านไปนานมากแล้ว
แล้วก็ทั้งหมดนี้ คือ...
ผมไม่ได้อยากทําให้คุณกลัว
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าความจริงของคุณ ไม่ใช่ความจริงของฉันได้ยังไง
ผมก็ปะติดปะต่อไม่ถูก ผม...
ผมรู้ดีว่ามีความทรงจําล้ําค่าร่วมกับคุณ ตลอดช่วงชีวิตที่เราแต่งงานกัน
ซึ่ง...
รู้ว่าพูดไปก็เหมือนบ้าเต็มขั้น
ผมแค่รู้ว่าผมจะไม่โกหกคุณ
ไม่รู้หรอกว่านั่นแปลว่าอะไร แต่...
ฉันเชื่อคุณ
(คําแถลงพันธกิจ)
(ต้นแบบบ็อกซ์ ส่วนโครงสร้าง - กรอบฉนวน)
(เสาค้ํามุม - ที่ตั้งแผงวงจรควบคุม)
(เดินสายไฟในผนัง)
(ส่วนพื้นแคบกว่า ลดคลื่นแทรก)
ไอ้ฉิบหาย
- อะไร - มันทําได้จริง
ไอ้เห้... มันทําได้จริงๆ
เขาทําอะไรได้
สิ่งที่ผมเคยพยายามทํา
ทฤษฎีหลุดโลกมากๆ
โคตรหลุด
ถ้าหากเจสันที่เคยอยู่ในโลกนี้ คนที่ได้รางวัลพาเวีย
เจ้าของบ้านที่เราเข้าไปวันนี้ คนที่ทุกคนคิดว่าผมเป็นเขา...
ถ้าเขาดันสร้าง
ไอ้บ็อกซ์ของผม แต่เป็นเวอร์ชั่นใหญ่กว่าเดิม
ไม่ใช่แค่ส่งผลในระดับอนุภาค
แต่สามารถทําให้มนุษย์ตัวเป็นๆ อยู่ในสภาวะทับซ้อน
บ็อกซ์ที่จะ... ทําให้คนสามารถเดินทาง
ท่องโลกขนานจํานวนนับไม่ถ้วนในควอนตัมฟิสิกส์
แล้วถ้าเขาใช้บ็อกซ์นั่นเดินทางไปโลกของผม
แล้วถ้า...
ไอ้คนที่ลักพาตัวผมมา
คือตัวผมเองล่ะ
มันจะเป็นคุณไปได้ยังไง
ไม่ใช่ตัวผมคนนี้ แต่เป็นผมในอีกเวอร์ชั่นหนึ่ง
แบบ... เอางี้ ลองคิดดูนะ
ผมกับเขาเป็นคนคนเดียวกันเมื่อหลายปีก่อน
จนถึงจังหวะที่คุณตั้งท้อง
แล้วชีวิตเราก็แยกออกจากกัน กลายเป็นสองเอกภพ
ตัวตนเราแยกจากกันเพราะผมเลือกอยู่กับคุณ
แต่เขาเลือกงานเป็นสําคัญ
ซึ่งนําไปสู่การสร้างบ็อกซ์นี้
แล้วถ้าในขณะนี้
ผมอยู่ในโลกของเขา
แล้วเขาอยู่ในโลกของผมล่ะ
แต่คุณจะทําแบบนี้กับตัวเองทําไม
(วันจันทร์ที่ 7 ตุลาคม วันเกิดชาร์ลีอายุ 16 ปี)
ฉันดีใจที่คุณหาฉันจนเจอ
ผมก็ดีใจ
นี่อะไร
เป็นหลักฐาน
หลักฐานอะไร
ว่าผมไม่ได้บ้า
เพราะผ่านไปสักพัก รอยใส่แหวนแต่งงานก็จะหายไป
ผมจะเหลือเพียงแค่ความทรงจํา
ของชีวิตที่เคยมี
ผมเลยรัดไว้เพื่อเตือนสติถึงเรื่องจริง
และบ้านที่ต้องกลับไปหา
- ไง - ไง
ยังไม่หลับเหรอ
ใช่
ลงมาไหม
เล่าเรื่องของเราให้ฟังหน่อย
เรื่องของเราเหรอ
โอเค
จะเริ่มตรงไหนดี
เราแต่งงานกันกะทันหัน
ทําคนโมโหเพียบ
แล้วเราก็มีปาร์ตี้สุดยอด
ซึ่งก็ดีมาก
หลังจากนั้นไม่นานเราก็เป็นพ่อแม่
ช่วงปีแรกๆ มันยาก
- ชีวิตลําบาก ลําบากสุดๆ เลย - ทําไม
คุณรู้นี่ว่ามันเป็นไง หรืออาจไม่รู้
แต่ชีวิตก็คอยจะ...
ขยี้เราให้จมดิน
และ
เราต้องปรับลําดับความสําคัญในชีวิต
ผมอยู่ในห้องแล็บน้อยลง คุณก็อยู่ในสตูดิโอน้อยลง
สุดท้ายผมโดนตัดทุน
ในที่สุดคุณก็เลิกวาดภาพ
ฉันเลิกวาดภาพเหรอ
ใช่
แปลว่าเรากลายเป็นคนน่าเบื่อ
ผมไม่ได้มองอย่างนั้นนะ มันคือ...
โอเค งั้นคุณมองว่าเป็นยังไง
เราสร้างชีวิตขึ้นมาด้วยกัน
ฉันมีความสุขรึเปล่า
มีสิ
มีช่วงที่ระหองระแหง แต่ก็ดี ดีจริง
แล้วคุณก็เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผมด้วย
เซ็กซ์เป็นยังไง
ตายแล้ว พูดแค่นี้หน้าแดงเลยเหรอ
นี่มันพิลึกเป็นบ้า
- มันแย่เหรอ - ไม่
ไม่เลย
ขอโทษนะ
ไม่ต้องๆ
ฮัลโหล
ใครน่ะ
วางไปแล้ว
เฮ้ยๆ ฟังก่อน อย่านะ
ผมจะไปกับคุณ เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วย
วางมือถือ ฉันสั่งว่าไง
ดาเนียล่า ทําตามที่เขาสั่ง
ไม่นะ ดาเนียล่า
ดาเนียล่า ไม่นะ ดาเนียล่า
ไม่นะ
ดาเนียล่า
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม