Βοηθήστε με!
- Χρόνος; - Δύο λεπτά, 43 δεύτερα.
Γαμώτο!
Βοηθήστε με.
Χριστέ μου.
Είναι ανοιχτό!
- Τρελάθηκες; - Δεν πρέπει να ξαναφύγει.
Δεν έχεις ιδέα...
Δεν έχει σημασία! Δεν μου απέμεινε τίποτα εδώ.
- Πιστεύεις ότι ο Λέιτον θα μας κυνηγήσει; - Ναι.
Ο κόσμος σου είναι πίσω από μία απ' αυτές τις πόρτες;
Θεωρητικά.
- Πώς θα τον βρούμε; - Δεν έχω ιδέα.
Τις μετράω και αυτή είναι η 220ή πόρτα που περνάμε.
Απέχουν τέσσερα μέτρα μεταξύ τους.
Περπατήσαμε ήδη 800 μέτρα.
Ναι. Ίσως είμαστε σε κάποιο είδος οριακού χώρου.
Όπως λέμε όχι πραγματικού;
Πραγματικός είναι. Πολύ πραγματικός.
Νομίζω ότι είναι μια εκδήλωση του μυαλού καθώς προσπαθεί να εξηγήσει οπτικά
κάτι που ο εγκέφαλός μας αδυνατεί να κατανοήσει.
- Υπέρθεση. - Ακριβώς.
Ο διάδρομος είναι μια διατομή των πιθανών πραγματικοτήτων.
Ας φύγουμε από εδώ.
Ας δούμε τι μπορούμε να μάθουμε.
Να μην μπορούν να μας βρουν εύκολα.
Για να δω αυτό.
Τι διάολο;
Στάχτη.
Θεέ μου.
Τι συνέβη εδώ;
Δεν ξέρω.
Γαμώτο.
Πάμε.
Θεέ μου.
Είσαι καλά;
Τι διάολο; Γαμώτο.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΠΛΕΪΚ ΚΡΑΟΥΤΣ
ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΛΗ
ΜΑΞ
Δεν είναι χάλια αυτό το αμάξι;
Δεν το λες και καταπληκτικό.
Ίσως πρέπει να κάνουμε κάτι.
- Μη σταματάς, πάτα γκάζι. - Σίγουρα;
Ναι. Προλαβαίνεις.
Ωραία.
- Τι; - Τίποτα.
Πάντα μου λες να κόβω ταχύτητα στη διασταύρωση.
Υπήρχε πολύ κίτρινο σε εκείνο το κόκκινο.
Πώς νιώθεις ως 16άρης;
Δεν ξέρω. Το ίδιο με χθες.
Θα το πιστέψω στ' αλήθεια όταν πάρω το δίπλωμα.
Ναι. Γιόρτασέ το.
Τι θα κάνουμε απόψε;
Μάλλον το συνηθισμένο.
Κάτι απλό.
Άκουσέ με προσεκτικά. Σήμερα είναι ακόμα η μέρα σου.
Ευχαριστώ.
Είναι 50.
Δηλαδή, 48 τώρα.
Το GPS δουλεύει.
Οι δορυφόροι είναι ακόμα σε τροχιά.
Βρισκόμαστε στην ίδια τοποθεσία με τη Βελόσιτι στον κόσμο μου.
Ωραία. Άρα, δεν αλλάζουν οι συντεταγμένες του κουτιού.
Είναι λογικό. Αλλάζει ο εξωτερικός κόσμος.
Ναι.
Έλα τώρα.
Τι ψάχνεις;
Κάτι σαν χειριστήριο.
Έχει μόνο χερούλι πόρτας.
Είναι ένα απλό κουτί.
Αυτό;
Τι εννοείς "είναι ένα απλό κουτί";
- Πώς λειτουργεί; - Δεν ξέρω. Εσύ πες μου.
Εσύ το έφτιαξες.
Συγγνώμη. Σου έλαχε αυτός που διδάσκει φυσική στο κολέγιο.
Έτοιμη η σύριγγα.
Θα νιώσεις λιγότερο άσχημα τώρα. Το σώμα το συνηθίζει γρήγορα.
Είσαι καλά;
Που οδηγεί αυτό;
Αν συνεχίσουμε να περπατάμε, πού θα καταλήξουμε;
Το πολυσύμπαν είναι άπειρο.
Υποθέτω ότι δεν υπάρχει τέλος.
Τζέισον!
Αμάντα!
Τζέισον!
- Έτοιμο το μάθημα. - Ευχαριστώ. Δεν θα το χρειαστούμε.
Βγάλτε όλοι τα σημειωματάριά σας.
Σήμερα θα γράψουμε πρόχειρο διαγώνισμα.
Σκίστε μία σελίδα από το σημειωματάριο, γράψτε το όνομά σας
και τους αριθμούς ένα έως δέκα στο περιθώριο.
Ναι.
Δεν έχουμε πια σημειωματάρια. Εγώ έχω λάπτοπ.
Τι δείχνει η οθόνη σου;
Τι δείχνει η οθόνη του;
YouTube.
Κόπηκες.
Σοβαρολογείτε;
Κι εγώ μόνο λάπτοπ έφερα.
Τι βλέπεις;
Κόπηκες.
Όποιος έχει μόνο λάπτοπ ή κάποια συσκευή, κόβεται.
Μισό, περιμένετε.
Καλή τύχη.
Περιμένετε! Πού πάτε; Δρ. Ντέσεν;
Τζέισον.
Η βοηθός σου με ενημέρωσε ότι έσπασες ένα μπουκάλι κι έφυγες τρέχοντας.
Δεν έφυγα τρέχοντας. Έφυγα περπατώντας.
Τι διάολο συμβαίνει;
Είναι σαν αργός θάνατος εκεί μέσα. Παραιτούμαι.
- Δεν μπορείς να το κάνεις. - Μπορώ.
Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.
Ίδιες συντεταγμένες;
Ναι.
Εντάξει.
Τώρα γνωρίζουμε ότι η σύνδεση μεταξύ των θυρών
και των κόσμων διατηρείται όσο μια δεδομένη δόση του φαρμάκου.
Δεν υπήρχε ατμόσφαιρα.
Δεν μπορεί να είναι αληθινό.
Αμάντα.
Σταμάτα!
Αμάντα!
Πρέπει να τελειώνει κάπου.
Σου είπα, δεν τελειώνει πουθενά!
Γιατί βλέπουμε διαλυμένους κόσμους;
Επειδή είναι ένα πολυσύμπαν και οτιδήποτε μπορεί να συμβεί, θα συμβεί.
Κάπου στον διάδρομο υπάρχει μια εκδοχή από σένα κι εμένα
που δεν μπήκαν ποτέ στο κουτί όταν αποδράσαμε.
Άπειρες δυνατότητες.
Άπειρες.
Η επίδραση του φαρμάκου περνάει.
Γι' αυτό πρέπει να αρχίσουμε να λύνουμε ένα πρόβλημα τη φορά.
Θα χρειαστούμε τρόφιμα και νερό σύντομα.
Ας αρχίσουμε να ανοίγουμε πόρτες
ελπίζοντας ότι σε κάποια θα βρούμε κάτι κοντά στον κόσμο μας.
Μάλλον τα καταφέραμε.
Μπορείς να μας βγάλεις έξω;
Δεν ξέρω. Θα προσπαθήσω. Έλα.
- Τζέισον, σταμάτα. - Στάσου, Λέιτον.
- Εκείνη δεν είχε καμία σχέση. - Αλήθεια;
Την ανάγκασα. Την υποχρέωσα.
Σε ανάγκασε;
Σε ξέρω πολλά χρόνια, κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να κάνεις οτιδήποτε.
Δεν θα βλάψεις άλλους ανθρώπους.
Αμάντα.
Εγώ τελείωσα.
Λέιτον.
Πρέπει να φύγουμε.
Αφού είναι έτσι...
Όχι!
Πάμε.
Αμάντα.
Όλα καλά.
- Είσαι ασφαλής. Δεν ήσουν εσύ. - Ήμουν εγώ πριν από περίπου τρεις ώρες.
Αμάντα, εκείνη ήταν άλλη Αμάντα. Και άλλος Τζέισον.
Απέδρασαν ώρες μετά από εμάς.
Συνεχίζουμε την προσπάθεια.
- Δεν υπάρχει λογική. - Πρέπει να υπάρχει.
Απλώς δεν τη βλέπουμε.
Ο Τζέισόν σου δεν είχε καμία θεωρία για το πώς να το χειριστεί;
Όχι. Κι αν ήξερε, δεν μου το είπε.
Γάμησέ το.
Αμάντα.
Αμάντα!
Πού πας;
Στάσου!
Δεν περνάω ούτε στιγμή σ' εκείνον τον διάδρομο.
Θα ξεπαγιάσουμε! Πρέπει να γυρίσουμε!
Δεν βλέπω τίποτα.
Πρέπει να βρούμε καταφύγιο. Έλα!
Έλα.
Κάνε κουράγιο.
Μείνε ξύπνια.
Πρέπει να ζεσταθείς. Εντάξει.
Εντάξει.
Επιστρέφω αμέσως.
Ναι;
Είναι κανείς εδώ;
Γαμώτο.
ΣΠΙΡΤΑ
Τζέισον!
Γαμώτο!
Σε παρακαλώ.
Δεν ξέρω πού διάολο...
- Εσύ είσαι, Τζέι; - Τι κάνεις, φίλε;
Η ακαταστασία είναι από τους χθεσινούς εορτασμούς.
- Για να σε δω. - Γεια.
Ναι.
Ξαφνιάστηκα με το μήνυμά σου.
Θα πίστευες ότι μου έλειψε ο παλιός συμφοιτητής μου;
Όχι.
Ποτό;
- Γιατί όχι; - Ναι.
Το βαριέσαι ποτέ αυτό;
Συνήθως δεν το βλέπω καν.
Εις υγείαν, άρχοντα.
- Εις υγείαν. - Ναι.
Λυπήθηκα όταν έμαθα για τον παππού σου.
Ευχαριστώ.
Πώς πάει η οικογενειακή επιχείρηση;
Θα πρέπει να ρωτήσεις τον μπαμπά μου.
- Αυτός ασχολείται με τη Βελόσιτι. - Είστε ακόμα μαλωμένοι;
Ναι. Πέντε χρόνια έχω να μιλήσω στον μπάσταρδο.
Μια χαρά τα πας και μόνος σου.
Το καταπίστευμά μου, σίγουρα ναι.
- Ναι. - Λέιτον.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ναι;
Κι εγώ χαίρομαι, φίλε.
Λοιπόν, τι διάολο κάνεις εδώ;
Παραιτήθηκα από καθηγητής. Ήθελα να γυρίσω σε αυτό που ξεκίνησα.
Όπως όλοι μας.
Τι σημαίνει αυτό για σένα;
Κατ' αρχάς, περισσότερος χρόνος με την οικογένεια.
Ναι. Καλό αυτό.
Καλό.
Ωραία. Έχεις δει τον Ράιαν Χόλντερ τελευταία;
- Λίγο. - Ναι;
Έχει συναρπαστική χρονιά.
Εμφανίστηκε εδώ πριν τρεις μήνες.
Ζήτησε χρήματα για το νέο του εγχείρημα.
Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου.
Είμαι σίγουρος ότι φτιάχνεις κάτι καταπληκτικό.
Αν θες παρέα και κουβέντα, είμαι πάντα εδώ.
Αλλά προς το παρόν δεν επενδύω σε τίποτα. Ειδικά με φίλους. Χωρίς παρεξήγηση.
Εντάξει;
Γι' αυτό δεν ήρθες;
Θες να ξεκινήσεις κάτι δικό σου;
Πες μου, τι έχεις να κάνεις σήμερα;
Τίποτα. Δεν έχω σχέδια για την υπόλοιπη ζωή μου.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Γαμώτο.
Μην ανησυχείς.
Δεν είναι κόλπο για να σε σκοτώσω.
Ή μήπως είναι;
Αστείο.
Σου το είπα ήδη. Ό,τι κι αν είναι, δεν επενδύω, οπότε...
Κάτσε, τι είναι αυτό;
Ένα πολύ ιδιαίτερο ψυχοδραστικό φάρμακο.
Για να δω.
Ψυχοδραστικό.
Μάλιστα. Και τι κάνει;
Με έναν τρόπο θα το μάθεις.
Ωραία. Σαλούντ.
Πάμε. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Με το μαλακό.
Τι διάολο γίνεται;
Είναι το φάρμακο. Την πρώτη φορά πέφτει βαρύ.
- Ναι; - Ναι.
Αυτό είναι;
Ναι, ένα μέρος του.
- Ναι. - Λοιπόν, έλα.
Τι διάολο είναι αυτό;
Το κουτί μου.
Εσύ το έφτιαξες αυτό εδώ;
Είναι πιο περίπλοκο από όσο φαίνεται.
Και τι κάνει;
Είναι πιο εύκολο να σου δείξω.
- Με δουλεύεις; - Όχι.
Έλα μέσα.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Το κουτί χάθηκε.
Θάφτηκε στο χιόνι.
Εκπαίδευσα τους πιλότους του κουτιού να μη φρικάρουν. Να μένουν ψύχραιμοι.
Δεν τήρησα τίποτα από τα δύο.
Συγγνώμη.
Όταν ήμουν μικρή, κάθε χειμώνα πηγαίναμε για σκι στην Αργεντινή.
Άρεσε πολύ στον μπαμπά μου.
Είχε κάτι τρελές χιονοθύελλες.
Εκείνος οδηγούσε και το χιόνι έπεφτε τόσο δυνατά...
που έπρεπε να σταματήσουμε.
Καθόμασταν στο κρύο αυτοκίνητο.
Ήταν σαν να είχε εξαφανιστεί ο κόσμος.
Υπάρχει περίπτωση να τα σκέφτηκες αυτά χθες; Στον διάδρομο;
- Τι να σκέφτηκα; - Ότι αποκλείστηκες από χιονοθύελλα.
Ναι.
Αισθανόμουν παγιδευμένη και αβοήθητη, όπως σε εκείνες τις χιονοθύελλες.
Πότε ακριβώς;
Λίγο πριν περάσουμε από την πόρτα σε αυτόν τον κόσμο.
Γιατί;
Ξέρουμε ότι οι πόρτες στον διάδρομο
είναι φαινομενικά τυχαίες συνδέσεις σε άπειρα παράλληλα σύμπαντα.
Εντελώς ασύνδετες και ανεξέλεγκτες.
Αλλά αν το μυαλό μας καθορίζει αυτές τις συνδέσεις;
Αν δεν είναι καθόλου τυχαίες;
Είναι...
Ότι με κάποιο τρόπο επιλέγουμε εμείς αυτούς τους κόσμους;
- Σίγουρα δεν επέλεξα αυτόν. - Όχι σκόπιμα, αλλά...
Κι αν οι κόσμοι είναι μια αντανάκλαση της συναισθηματικής μας κατάστασης
τη στιγμή που ανοίγουμε την πόρτα;
Τζέισον.
Χθες μιλούσες για το πολυσύμπαν. Πως οτιδήποτε μπορεί να συμβεί, θα συμβεί.
Ότι κάπου υπήρχε μια εκδοχή μας που δεν μπήκε ποτέ στο κουτί.
- Τότε άνοιξες την πόρτα στη Βελόσιτι... - Η πόρτα...
Είδαμε να διαδραματίζεται εκείνο το σενάριο.
Από την αρχή σκεφτόμουν "Πώς χειριζόμαστε το κουτί;"
Εμείς είμαστε τα χειριστήρια.
Ίσως. Αν αυτό ισχύει, τότε μπορούμε να πάμε όπου θέλουμε.
Μπορούμε να γυρίσουμε πίσω.
Ωραία. Ένα άδειο κουτί;
Η λαμπρή ιδέα σου είναι μια αποθήκη.
Είσαι ευχαριστημένος από τη ζωή σου;
Λοιπόν, παραέγινε παράξενο για μένα...
Σταμάτα κι άκουσέ με.
Θα σου δείξω κάτι
στο οποίο δεν έχουν πρόσβαση ούτε καν οι δισεκατομμυριούχοι.
Ναι; Τι είναι;
Ο δρόμος που δεν πήραμε.
Άνοιξε την πόρτα μη σε λιανίσω στο ξύλο.
Ναι.
Τι κάνω; Τριπάρω;
Όχι ακριβώς.
Λέιτον, πρέπει να με ακούσεις.
- Πού οδηγούν οι πόρτες; - Λέιτον.
- Περίμενε. - Ήρεμα.
- Σταμάτα. - Ήρεμα.
Άκου. Αν σκεφτείς το λάθος πράγμα εδώ,
μπορεί να πεθάνουμε.
Δεν θέλω να σε τρομάξω, αλλά είναι πολύ σημαντικό.
Εντάξει.
Θα ανοίξω μία από τις πόρτες
κι έχω κάποιο έλεγχο για το τι υπάρχει από πίσω.
Αλλά η σκέψη σου μπορεί να το επηρεάσει.
- Τι μαλακίες λες; - Άκου. Εντάξει, σε μπερδεύω.
Κάνεις διαλογισμό;
Μία φορά. Τα πήγα χάλια.
- Δεν σταμάτησα να σκέφτομαι. - Δεν πειράζει.
Δύσκολα αδειάζεις το μυαλό για πολλή ώρα.
Εδώ θέλω να αδειάσεις το μυαλό σου μόνο για πέντε δεύτερα.
Εντάξει. Πώς θα το κάνω;
Συγκεντρώσου στο να πάρεις μια μεγάλη βαθιά εισπνοή
και μετά σε μια αργή εκπνοή.
Κλείσε τα μάτια.
Συνέχισε να ανασαίνεις.
Εισπνοή. Δύο. Τρία.
Εκπνοή. Δύο, τρία. Συγκεντρώσου στην ανάσα σου.
Εισπνοή.
Το κουτί πρέπει να είναι εκεί.
Είσαι έτοιμη;
Ευχαριστώ.
Ωραία. Πάμε να το βρούμε.
Κάτσε να βρω καλύτερο σήμα.
Γαμώτο.
Το GPS δεν δουλεύει.
- Μήπως πάγωσε; - Δεν θα βρούμε το κουτί χωρίς αυτό.
Πρέπει. Αυτός ο κόσμος θα μας σκοτώσει.
Έλα.
Γύρνα.
Τι γίνεται;
Σε όλους τους κόσμους το κουτί βρίσκεται στην ίδια γεωγραφική θέση.
Όσο κι αν αλλάζει ο κόσμος γύρω του, οι συντεταγμένες είναι πάντα οι ίδιες.
Βλέπεις το Σίαρς Τάουερ;
Εκεί είναι ο Νότος.
Κοίτα την πυξίδα. Θα έπρεπε να δείχνει τον Βορρά.
Τον μαγνητικό Βορρά, αλλά τώρα δείχνει προς τα εκεί.
Το μαγνητικό πεδίο του κουτιού εκτρέπει τη βελόνα.
Πλησιάζουμε.
Από δω.
- Το βλέπεις; - Ναι.
Ναι!
Να πάρει!
Είσαι έτοιμος;
Πού είναι ο μπαμπάς;
Δεν ξέρω.
Τηλεφωνώ και στέλνω μηνύματα.
Λες να περιμένουμε;
Όχι, δεν πειράζει. Βραδιάζει. Πάμε.
Ευχαριστώ που δεν με άφησες να πεθάνω από το κρύο.
Άρα, είμαστε πάτσι;
Όχι βέβαια.
Ας μην ξεχνάμε ότι για όλα φταις εσύ.
Ναι. Ας μην το ξεχνάμε.
Μόλις θυμήθηκα...
ότι σήμερα έχει γενέθλια ο γιος μου.
Πόσα κλείνει;
Τα 16.
Λυπάμαι που το χάνεις.
Πες μου την ιστορία.
Ναι.
Στον πρώτο μας υπέρηχο...
ακούσαμε δύο καρδιές.
Πήγαμε από την απόλυτη χαρά...
στον απόλυτο τρόμο.
Και τελικά, στην απόλυτη χαρά.
Δεν ήμασταν πραγματικά έτοιμοι να γίνουμε γονείς.
Και ποιος είναι;
Απλά βουτάς στα βαθιά.
Μιλάμε για πολύ βαθιά.
Στην επόμενη επίσκεψη, ο γιατρός είπε ότι ο ένας σφυγμός ήταν φυσιολογικός.
Ανωμαλίες.
Αυτή κι αν είναι λέξη.
Ήταν μαχητής.
Γεννήθηκε πρώτος.
Τόσο γενναίος.
Τόσο φωτεινός.
Δεν άντεχε τις χειρουργικές επεμβάσεις.
Στην τρίτη επέμβαση δεν τα κατάφερε.
Λυπάμαι πολύ.
Από την αρχή ήσασταν αχώριστοι.
Όποτε τον θυμάμαι...
είναι πάντα μαζί σου.
Προς το τέλος, στα νοσοκομεία, ο Τσάρλι δεν έφευγε από το πλευρό του.
Τον στεναχωρεί ακόμα;
Ναι. Αλλά δεν μιλάει γι' αυτό.
Φυτέψαμε ένα δέντρο
και ρίξαμε στο χώμα λίγες από τις στάχτες του.
Κάθε χρόνο στα γενέθλιά του,
καθόμαστε εκεί μαζί του το σούρουπο.
Αλλά τώρα δεν είμαι εκεί.
Ήταν ζωντανός.
Ζούσε. Ανέπνεε.
Ναι, το ξέρω.
Δύσκολα το πιστεύεις.
Ήταν το πιο όμορφο πράγμα που έχω δει ποτέ.
Τζέισον, το πιο όμορφο πράγμα που έχω δει.
Μπορούσες να το δείξεις στον καθένα. Να πάρεις ό,τι ήθελες. Γιατί σ' εμένα;
Δεν μπορώ να εμπιστευτώ τον καθένα.
- Εσένα σ' εμπιστεύομαι. - Δεν με ξέρεις καν, αδερφέ!
Καθόλου!
Στον κόσμο από τον οποίο έρχομαι,
οι γονείς σου πέθαναν.
Σε μεγάλωσε ο παππούς σου
και σου έδωσε τα εργαστήρια Βελόσιτι μόλις έβγαλες το κολέγιο.
Σε εκείνον τον κόσμο, αφού κέρδισα το βραβείο Πάβια, ήρθες σ' εμένα
και με ρώτησες αν έχω ιδέες στις οποίες θα μπορούσες να επενδύσεις.
Είχα ιδέες. Δουλέψαμε μαζί για περίπου δέκα χρόνια.
Κατασκευάσαμε την αρχική έκδοση αυτού του κουτιού.
Ακριβώς εδώ, σε αυτό το σημείο.
Μόνο που εκεί υπήρχε ένα υπόστεγο για δοκιμές κινητήρων τζετ.
Ναι.
Δηλαδή, ήμασταν φίλοι;
Ναι.
Εσύ, δηλαδή εκείνος, ήταν ένας από τους πιο στενούς μου φίλους.
Εμπιστευόμουν εκείνον τον Λέιτον. Ήξερα ακριβώς τι ήταν ικανός να κάνει.
Γι' αυτό σε εμπιστεύομαι.
Δεν είσαι από αυτόν τον κόσμο;
Γιατί ήρθες;
Ήρθα να διορθώσω κάτι που σκάτωσα.
Το ερώτημα είναι, θα έφευγες από αυτόν τον κόσμο αν μπορούσες;
Να ξαναρχίσεις κάπου αλλού;
Χωρίς δεύτερη σκέψη.
Τι θα έδινες για αυτήν την ευκαιρία;
- Τι θα έδινα; - Ναι.
Τα πάντα.
Λοιπόν...
αυτό είναι το εισιτήριο.
Τι;
Αυτό το ύφος που πήρες τώρα.
Αυτό ακριβώς.
Μισόκλειστα μάτια που κοιτάζουν στο κενό.
Παλιά το έκανες συνέχεια.
Είναι τρελό.
Σου τον θυμίζω;
Ναι.
Με πολλούς τρόπους.
Ήταν ευτυχισμένος;
Έλα.
Έλα, μπορείς να μου πεις. Αφού είμαστε σχεδόν το ίδιο άτομο.
Ήταν;
Όχι.
Δεν θα τον έλεγα ευτυχισμένο.
Το μόνο που έκανε ήταν να δουλεύει.
Ήταν άκαμπτος.
Ο πιο επίμονος άνθρωπος που έχω γνωρίσει ποτέ.
Ξέρεις ότι εκείνος μου το έκανε αυτό.
Τι εννοείς;
Μπήκε στο κουτί και βρήκε τον κόσμο μου.
Με απήγαγε.
Με έφερε στον κόσμο του.
- Εκείνος ήταν. - Γιατί να το κάνει;
Δεν ξέρω. Εσύ ζούσες μαζί του. Εσύ να μου πεις.
Τύψεις.
Αν ήθελε τη ζωή μου,
θα μπορούσε απλά να με σκοτώσει.
Όχι.
Γιατί να μπει σε τόσο κόπο για να με φέρει στον κόσμο του;
Δεν είναι τέρας. Δεν θα το έκανε αυτό.
- Αν σου το έκανε αυτό... - Το έκανε.
θα είχε κάποιον λογικό σκοπό.
Στον κόσμο σου είσαι καθηγητής, σωστά;
Ναι.
Είσαι πλούσιος;
Όχι.
Ο δικός μου Τζέισον μάλλον σκέφτηκε
ότι σου έδινε την ευκαιρία της ζωής σου.
Μια ευκαιρία στο μονοπάτι που δεν ακολούθησες.
Για σένα και για εκείνον.
Γιατί τη δική μου ζωή;
Από όλα τα δισεκατομμύρια Τζέισον, γιατί εμένα;
Τι είχες εσύ που εκείνος δεν είχε;
Την Ντανιέλα και τον Τσάρλι.
Όχι.
- Μη λες βλακείες. - Το κάνεις λάθος.
- Θα βγουν τέλεια. - Να δω.
- Προσποιήσου μέχρι να τα καταφέρεις. - Ναι, κάπως έτσι.
Πιστεύεις ότι ο μπαμπάς περνάει κάποιες δυσκολίες;
Τι εννοείς;
Δεν ξέρω. Δεν μου φαίνεται καλά τελευταία.
Με καταλαβαίνεις;
Γεια σας.
- Μυρίζει υπέροχα. - Ναι. Φτιάχνουμε σπαγκέτι και κεφτέδες.
Το αγαπημένο του Μαξ.
Πήγαμε στο δέντρο του, δεν ήρθες.
Ναι, το ξέρω. Το ξέρω. Χίλια συγγνώμη.
Αλλά είχα εμπλακεί σε μια άκρως απόρρητη αποστολή.
Μια αποστολή που σχετίζεται με τα γενέθλια ενός αγοριού.
Θα μπορούσαμε να ξαναπάμε στο δέντρο.
Αν θες.
Ναι. Φυσικά. Σε ένα λεπτό.
Τι έχεις εκεί πίσω;
Ευχαριστώ.
Για σένα.
Και για μας.
Επειδή σήμερα...
είναι μια πολύ μεγάλη μέρα για αυτήν την οικογένεια.
Δεν θα ανοίξεις το κουτί;
Τι;
Χρόνια πολλά, φίλε.
Από τη μαμά κι από μένα.
Σοβαρά;
Είναι παρκαρισμένο έξω.
Γαμώτο!
Τζέισον, τι διάολο;
Παραιτήθηκα από τη δουλειά.
Τι;
Στεκόμουν εκεί πάνω κοιτάζοντας την τάξη και μία σκέψη είχε κολλήσει στο μυαλό μου.
Ότι προορίζομαι για κάτι μεγαλύτερο.
Χωρίς να μου μιλήσεις;
Ναι. Το ξέρω. Συγγνώμη.
- Δεν άντεχα άλλο. - Εντάξει.
Η δουλειά μου δεν φτάνει για να ζήσουμε, πόσο μάλλον να αγοράσουμε αυτοκίνητο.
Πρέπει να παραιτηθείς και να επιστρέψεις στη ζωγραφική.
Αλήθεια; Πώς θα γίνει αυτό;
Πριν γεννηθεί ο Τσάρλι, δούλευα σε κάτι. Θυμάσαι το μικρό κουτί.
Ναι;
Ήταν πολύ σημαντικό,
αλλά παραιτήθηκα γιατί ήθελα να είμαι συνεχώς μαζί σας.
Βρήκα επενδυτή.
Ευχαριστώ, μπαμπά!
Ευχαριστώ.
Μπορούμε να πάμε μια βόλτα;
- Ναι. Πάμε. - Ναι;
Βεβαίως.
Μην ανησυχείς πια για τα χρήματα.
- Θες να κάτσεις μπροστά; - Μαμά, έρχεσαι;
Έρχομαι.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΑΣ ΚΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ, ΑΡΤΟΥΡΟ ΓΚΑΜΙΝΟ.
Υποτιτλισμός: Κώστας Φαρμάκης