Help me.
- Tijd? - Twee minuten, 43 seconden.
Help me.
Jemig.
Hij is open.
- Ben je gek? - Ik laat 'm niet weer ontkomen.
- Je hebt geen idee hoe 't is. - Boeit niet. Ik heb hier niks meer.
Zal Leighton achter ons aan komen?
Is jouw wereld achter een van deze deuren?
In theorie wel.
- Hoe vinden we hem dan? - Geen idee.
Ik heb geteld. Dat is de 220e waar we langs lopen.
Ze liggen 3,5 meter uit elkaar.
Dan hebben we 800 meter gelopen.
Misschien bevinden we ons in een liminale ruimte.
- Liminaal als in 'niet echt'? - Nee, het is echt. Heel echt.
Ik denk dat het een uiting is van de geest die visueel wil verklaren...
...wat onze hersenen nog niet volledig kunnen vatten.
- Superpositie. - Precies.
Ik denk dat in deze gang mogelijke werkelijkheden samenkomen.
We moeten hier weg en kijken wat we te weten kunnen komen.
We moeten moeilijker vindbaar zijn.
Laat eens zien.
Wat is dit?
As.
O, mijn God.
Wat is hier gebeurd?
Ik weet het niet.
Allemachtig.
Wegwezen.
O, God.
Gaat het?
Wat is dit in vredesnaam?
NAAR DE ROMAN VAN BLAKE CROUCH
- Deze auto is waardeloos, hè? - Hij is niet geweldig.
Misschien moeten we daar wat aan doen.
- Niet afremmen. Versnellen. - Zeker weten?
Dat haal je wel.
Lekker.
- Wat? - Niks.
Je zegt altijd dat ik moet afremmen voor een kruising.
Het is altijd wel even oranje.
Vertel, wat vind je ervan om 16 te zijn?
Weet ik niet. Ik voel me niet anders.
Ik denk dat het pas echt voelt als ik m'n rijbewijs haal.
We moeten het vieren. Wat gaan we vanavond doen?
Waarschijnlijk hetzelfde als altijd. Gewoon eenvoudig.
Luister eens goed naar me. Vandaag is nog steeds jouw dag.
Het zijn er 50. Nou ja, nu 48.
Gps werkt.
De satellieten draaien blijkbaar nog rond.
We bevinden ons op dezelfde plek als Velocity in mijn wereld.
Oké, dus de coördinaten van de kubus veranderen niet.
Klinkt logisch. Alleen de wereld eromheen.
Toe nou.
- Wat zoek je? - Een vorm van besturing.
Er is alleen een deurklink. Het is gewoon een kubus.
Dit? Hoe bedoel je 'gewoon een kubus'?
- Hoe werkt hij? - Geen idee. Zeg jij het maar.
- Jij hebt dit ding gebouwd. - Sorry.
Je zit opgescheept met de versie die colleges geeft.
De injector is klaar. De tweede keer is minder erg. Je lichaam went er snel aan.
Gaat het?
Waar leidt dit heen?
Waar komen we uit als we alsmaar blijven lopen?
Het multiversum is oneindig.
Ik denk dat er geen einde is.
- De les staat klaar. - Die is niet nodig.
Oké, allemaal, pak jullie schriften.
Vandaag doen we een overhoring.
Scheur een stukje papier uit je schrift en schrijf bovenaan je naam...
...en de nummers één tot en met tien in de kantlijn.
Schriften zie je niet meer. Ik heb een laptop.
Wat staat er nu op je scherm?
- Wat staat er op z'n scherm? - YouTube.
- Je zakt. - Serieus?
- Ik heb ook alleen een laptop bij me. - Waar kijk je naar?
Gezakt.
De anderen die ook alleen een laptop of device hebben, zakken ook.
Weet je wat? Wacht.
Succes.
Wacht. Waar gaat u... Dr. Dessen?
Ik hoor dat je een fles hebt gebroken en de collegezaal bent uitgestormd.
Ik stormde niet naar buiten. Ik liep naar buiten.
Wat is dit in vredesnaam?
Ik zit daar hersendood te gaan. Ik neem ontslag.
- Dat kun je niet doen. - Jawel, hoor. Ik kan doen wat ik wil.
Zelfde coördinaten?
We weten nu dat de koppeling tussen de deuren...
...en deze werelden voortduurt gedurende een bepaalde sessie van de drug.
Er was geen atmosfeer.
Dit is niet echt.
Stop.
- Er moet een einde zijn. - Ik zei al dat dat er niet is.
Waarom zien we deze geschifte werelden?
Omdat dit een multiversum is. Alles wat kan gebeuren, zal gebeuren.
Daar ergens in die gang zijn een versie van jou en mij...
...die de kubus niet haalden toen je me hielp ontsnappen.
De mogelijkheden zijn oneindig.
De tijd dringt op deze dosis van de drug.
Daarom moeten we één probleem tegelijkertijd oplossen.
We hebben snel eten en water nodig. Dus laten we deuren openen...
...en hopen dat achter één deur iets schuilt wat lijkt op thuis.
Het is gelukt.
Kun je ons eruit krijgen?
Ik kan het proberen. Hierheen.
- Jason, stop. - Wacht, Leighton.
- Ze had hier niks mee te maken. - Nee?
- Ik dwong haar. - Ja?
Ik ken je al heel lang. Jij laat je door niemand dwingen.
Ik laat je niemand meer kwetsen.
Ik ben er klaar mee.
- We moeten gaan. - In dat geval...
We gaan.
Rustig maar.
- Je bent veilig. Jij was het niet. - Tot drie uur geleden wel.
Dat was een andere Amanda, een andere Jason.
Die moeten uren na ons pas zijn ontsnapt.
We moeten blijven proberen.
- Er zit geen logica in. - Die moet er zijn.
We zien het alleen niet.
Had jouw Jason geen theorie over hoe je dit bedient?
Als hij het al wist, zei hij niks.
Shitzooi.
Waar ga je heen?
Stop.
Ik kan geen tel langer in die gang blijven.
- Zo vriezen we dood. We moeten terug. - Ik zie niks.
Kom. We moeten onderdak vinden. Kom mee.
Kom.
Hou vol. Blijf wakker.
Je moet warm worden. Oké?
Oké.
Ik kom zo terug.
Is daar iemand?
LUCIFERS
Waar moet ik in vredesnaam...
- Ben jij dat, Jay? - Alles goed?
Let niet op de rommel. Ik heb een kater van gister.
Kijk jou dan.
Je berichtje verraste me.
Geloof je dat ik m'n studiemaatje miste?
- Ook wat? - Waarom niet.
- Went dit ooit? - Meestal zie ik 't niet eens.
- Proost, maat. - Proost.
Wat erg van je opa.
Hoe gaat 't met 't familiebedrijf?
Dat moet je m'n vader vragen. Velocity was altijd zijn ding.
- Hebben jullie nog steeds ruzie? - Ik heb 'm al vijf jaar niet gesproken.
- Nou ja, je doet het niet slecht. - M'n trustfonds doet 't niet slecht.
Het is fijn je te zien.
Jou ook, man.
Wat kom je hier doen?
Ik geef geen les meer. Ik wil terug naar waarmee ik begon.
Wie niet?
- Wat houdt dat in jouw geval in? - Allereerst meer tijd met 't gezin.
Dat is mooi.
Ryan Holder nog vaak gezien de laatste tijd?
Een paar keer.
Hij heeft me 't jaar wel. Hij kwam ineens opdagen drie maanden geleden.
Hij wilde geld voor z'n nieuwe bedrijf.
Dus ik zal eerlijk tegen je zijn. Jullie werken vast aan iets geweldigs.
Als je wat wilt drinken of bijpraten, best.
Maar tegenwoordig investeer ik niet meer.
Vooral niet in vrienden. Niet lullig bedoeld. Dat geeft narigheid. Oké?
Daar kom je toch voor?
Je begint eindelijk voor jezelf?
Vertel, wat zijn je plannen voor vandaag?
Ik heb geen plannen. M'n hele leven niet meer.
Ik wil je iets laten zien.
Geen zorgen. Dit is geen uitgebreid plan om je te vermoorden.
- Of toch wel? - Grapjas.
Zoals ik al zei, wat dit ook is, ik investeer niet, dus...
Wat is dit?
- Een heel bijzondere psychoactieve drug. - Laat zien.
- Psychoactief. Ja? Wat doet ie? - Daar kom je maar op één manier achter.
Oké, salud.
Kom, we gaan. Er is niet veel tijd.
Rustig aan.
- Wat is dit in vredesnaam? - Dat is de drug.
De eerste keer valt zwaar.
- Is dat het? - Gedeeltelijk.
- Ja. - Oké. Kom.
- Wat is dat in vredesnaam? - Dat is m'n kubus.
- Dit heb jij gebouwd? - Het is iets ingewikkelder dan dat.
- Wat kun je ermee? - Dat kan ik je beter laten zien.
Je maakt een geintje, toch?
Kom binnen.
Hier.
De kubus is verdwenen.
Begraven in de storm.
Wie de kubus inging heb ik geleerd om niet in paniek te raken en kalm te blijven.
Ik heb geen van die dingen gedaan.
Sorry.
Weet je, toen ik klein was, gingen we elke winter skiën in Argentinië.
Dat vond m'n vader heerlijk.
Je had daar heel zware sneeuwstormen.
Dan reed hij en begon het zo hard te sneeuwen...
...dat we moesten stoppen.
Dan zaten we in de koude auto.
Net alsof de wereld er niet langer was.
Dacht je daar gisteren in de gang toevallig aan?
- Waaraan? - Gestrand te zijn in een sneeuwstorm.
Ik voelde me gevangen en hulpeloos, net zoals in die sneeuwstormen.
Wanneer precies?
Vlak voor we de deur naar deze wereld ingingen.
Hoezo?
We weten dat de deuren in de gang...
...leiden naar oneindig veel parallelle universums die willekeurig lijken.
Je lijkt er geen invloed op te hebben.
Maar stel dat onze geest de universums bepaalt...
...en ze niet willekeurig zijn, maar...
Dat we op de een of andere manier deze werelden kiezen.
- Ik heb deze wereld niet gekozen. - Niet met opzet, maar...
...stel dat de werelden onze emotionele toestand reflecteren...
...op 't moment dat we de deur openen.
Jason...
...gisteren had je het over het multiversum. Dat alles dat kan gebeuren, zal gebeuren.
Maar ergens was een versie van ons die de kubus niet heeft gehaald.
- Toen opende je de deur bij Velocity... - En de deur...
We zien dat scenario zich voltrekken.
Ik denk steeds: hoe bedienen we de kubus?
Wij zijn de bediening.
Misschien. Als dat zo is, kunnen we heen waar we willen.
We kunnen naar huis.
Oké. Een lege kubus? Je slimme idee is een opslagruimte.
Ben je gelukkig met je leven?
- Ja, dit wordt me te bizar. - Stop en luister naar me.
Ik ga je iets laten zien...
...waartoe zelfs miljardairs geen toegang hebben.
- Ja? Wat dan? - De niet ingeslagen weg.
Open de deur of ik sla je verrot.
- Ben ik aan het trippen? - Niet bepaald.
Leighton, je moet naar me luisteren.
- Wat zit er achter die deuren? - Hé, Leighton.
- Wacht. - Rustig.
- Stop. - Rustig.
Luister, als je hier het verkeerde denkt...
...kunnen we allebei sterven.
Ik wil je niet bang maken, maar dit is heel belangrijk. Oké?
Ik ga een van de deuren openen. Ik heb enige invloed op wat erachter zit.
Maar wat jij denkt, kan er ook op van invloed zijn.
- Waar heb je 't over? - Luister.
Ik breng je in de war. Oké. Mediteer je?
Eén keer gedaan. Ik kon er niks van. Ik bleef maar nadenken.
Oké. Dat geeft niet. Je hoofd lange tijd leegmaken, vraagt jaren oefening.
Gelukkig hoef je je hoofd maar vijf seconden leeg te maken.
Hoe doe ik dat?
Concentreer je op diep inademen...
...en langzaam weer uitademen.
Doe je ogen dicht.
Blijf ademhalen.
In. Twee, drie.
Uit. Twee, drie. Concentreer je op je ademhaling.
In.
De kubus moet daar zijn.
Ben je zover?
Oké, we gaan hem zoeken.
Ik lees de coördinaten beter af.
- De gps doet het niet. - Is hij bevroren?
Zonder vinden we hem niet.
We moeten wel. Deze wereld wordt onze dood.
Kom.
Draai je om.
Wat is er?
In al deze werelden staat de kubus toch op dezelfde geografische locatie?
Hoeveel de wereld eromheen ook verandert, de gps-coördinaten blijven hetzelfde.
Zie je de Sears Tower? Daar is het zuiden. Kijk nu naar het kompas.
Hij moet daarheen wijzen, naar het noorden.
Het magnetische noorden, maar hij wijst daarheen.
Het magnetische veld van de kubus stoot de naald af.
We zijn dichtbij.
Hierheen.
Zie je het?
Verrek.
Ben je zover?
Waar is papa?
Weet ik niet. Ik heb hem gebeld en geappt. Wil je wachten?
Nee, hoeft niet. Het wordt donker. Laten we gaan.
Bedankt dat je me niet hebt laten doodvriezen.
- Dus we staan quitte? - Niks ervan.
Laten we niet vergeten dat dit allemaal jouw schuld is.
O ja. Laten we dat niet vergeten.
Ik besef net...
...dat m'n zoon vandaag jarig is.
Hoe oud is hij?
Zestien.
Wat jammer dat je dat mist.
Vertel je 't verhaal?
Bij onze eerste echo...
...hoorden we twee hartjes kloppen.
We gingen van pure blijdschap...
...naar absolute angst.
En uiteindelijk pure blijdschap.
We waren niet echt klaar om ouders te worden. Wie wel?
Je weet niet wat het is. Je springt in het diepe.
Bij ons volgende bezoek vertelde de dokter dat één hartje normaal klopte.
Afwijkingen.
Wat een woord.
Hij was een vechter.
Hij werd als eerste geboren.
Zo dapper.
Zo vol licht.
Hij kon de operaties niet aan.
De derde overleefde hij niet.
Wat naar.
Vanaf het begin waren jullie onafscheidelijk.
Als ik aan hem denk...
...ben jij er altijd bij.
Charlie week die laatste maanden in 't ziekenhuis niet van z'n zijde.
- Heeft hij het er nog moeilijk mee? - O, ja. Maar hij praat er niet echt over.
We hebben een boom geplant...
...en wat van z'n as met de aarde vermengd.
En elk jaar op z'n verjaardag...
...zitten we daar met hem in de schemer.
Maar nu ben ik er niet.
Hij leefde.
- Hij was levend. Hij ademde. - Ik weet het.
Het is veel om te bevatten.
Het was 't mooiste wat ik ooit heb gezien.
Je had dit aan iedereen kunnen laten zien. Had kunnen krijgen wat je wilde. Hoezo ik?
Omdat ik niemand kan vertrouwen. En ik weet dat ik jou kan vertrouwen.
Je kent me helemaal niet. Niet echt.
In de wereld waar ik vandaan kom, zijn je ouders overleden.
Je bent opgevoed door je opa.
Van hem kreeg je de laboratoria van Velocity na je afstuderen.
En in die wereld kwam je naar mij toe nadat ik de Pavia-prijs had gewonnen.
Je vroeg me of ik ideeën had waarin je kon investeren.
Die had ik. Jij en ik werkten zo'n tien jaar samen.
Wij hebben de oorspronkelijke versie van deze kubus gebouwd. Hier, op deze plek.
Alleen was het in een hangar. Er werden straalmotoren getest.
Dus we waren close?
Jij... Nou ja, hij was een van m'n beste vrienden.
Ik vertrouwde die Leighton. Ik wist precies waartoe hij in staat was.
Daarom vertrouw ik jou.
Je komt niet uit deze wereld?
Waarom ben je hier?
Ik kom iets rechtzetten wat ik heb verkloot.
De vraag is dus of jij deze wereld zou verlaten als je kon...
...om elders opnieuw te beginnen?
- Direct. - Wat zou je over hebben voor die kans?
Wat ik ervoor over zou hebben?
Alles.
Nou...
...daar heb je je kans.
Wat?
Hoe je zojuist keek.
Dat schele in de leegte staren.
- Dat deed je vroeger heel vaak. Bizar. - Doe ik je aan hem denken?
Op heel veel vlakken.
Was hij gelukkig?
Toe.
Je kunt het me vertellen. We waren zo goed als dezelfde persoon.
- Nou? - Ik zou hem niet gelukkig noemen.
Hij werkte alleen maar. Hij had een harde kant.
Hij was de meest gedreven persoon die ik ooit heb gekend.
Je weet toch dat hij me dit heeft aangedaan?
Hoe bedoel je?
Hij gebruikte de kubus om mijn wereld te vinden. Hij ontvoerde me.
Bracht me naar zijn wereld.
- Dat was hij. - Waarom zou hij dat doen?
Geen idee. Jij hebt met 'm geleefd. Zeg jij het maar.
Spijt.
Als hij mijn leven wilde, had hij... Hij had me kunnen vermoorden.
Waarom zoveel moeite om me naar zijn wereld te brengen?
Hij is geen monster. Dat zou hij niet doen.
- Als hij je dit aandeed... - Dat is zo.
...was hij rationeel geweest.
In jouw wereld ben je leerkracht, toch?
Ben je rijk?
Mijn Jason maakte zichzelf vast wijs dat hij jou de kans van je leven gaf.
Een kans om de weg in te slaan die je nooit insloeg.
Voor jou en voor hem.
Maar waarom mijn leven? Waarom ik van alle miljarden Jasons?
Wat is het enige wat jij had en hij niet?
Daniela en Charlie.
- Lul niet. - Je doet 't fout.
Het wordt heerlijk.
- Bluffen tot het lukt. - Oké. Zoiets.
Denk je dat pap ergens mee zit?
Hoe bedoel je?
Ik weet 't niet. Hij doet raar de laatste tijd.
Ha, jongens.
- Dat ruikt heerlijk. - We maken spaghetti met gehaktballen.
Je weet wel, Max' lievelingseten.
Je hebt onze tijd bij z'n boom gemist.
Ik weet het. Het spijt me.
Maar ik deed een topgeheime boodschap.
Voor de jarige job welteverstaan.
We kunnen weer naar de boom gaan.
- Wil je dat? - Tuurlijk. Zo dadelijk.
Wat heb je daar?
Voor jou. En voor ons. Want vandaag...
...is een grote dag voor dit gezin.
Maak je het doosje niet open?
Wat?
Gefeliciteerd, knul. Van je moeder en mij.
Meen je dit?
Hij staat voor.
Jemig.
- Jason, wat moet dit voorstellen? - Ik heb vandaag ontslag genomen.
Wat?
Ik stond daar en keek de collegezaal rond...
...en dezelfde gedachte bleef terugkeren.
- Dat ik voor grotere dingen bestemd was. - En je overlegt niet eerst?
Ik weet het. Sorry. Ik trok het niet meer.
Van mijn baan komen we niet rond. Laat staan dat we een auto kunnen betalen.
Jij moet ook ontslag nemen en weer gaan schilderen.
Hoe dan?
Voor Charlies geboorte werkte ik ergens aan.
Herinner je je dat kubusje?
Dat was heel belangrijk voor me, maar ik stopte om er voor jullie te zijn.
Ik heb een investeerder gevonden.
Bedankt, pap.
Kunnen we een stukje rijden?
Ja. Kom.
Tuurlijk.
Je hoeft je geen zorgen meer te maken om geld.
- Wil je voorin? - Mam, kom je?
Ik kom.
TER NAGEDACHTENIS AAN ONZE VRIEND ARTURO GAMINO.
Vertaling: Willemijn Cornelissen